ศีลกับปัญญาเป็นสมบัติโลกุตระ.docx

ศีลกับปัญญาเป็นสมบัติโลกุตระ _โกศล สุขเล็ก : กราบคารวะพ่อท่าน..พระพุทธองค์ไม่ประสงค์สมบัติภายนอกกาย เน้นเอาแต่สมบัติภายในคือปัญญา.. พ่อครูว่า... ถูกต้องซึ่งเรื่องสมบัติภายนอกคนที่เขายังหลงอยู่ ก็เป็นเรื่องบารมี เรื่องภูมิของเขาจะต้องอยู่กับสมบัติภายนอก เช่น ลาภยศสรรเสริญ แล้วก็หลงติดสุขอยู่ ซึ่งเขาไม่รู้หรอกว่าความสุขเป็นเรื่องลึก เป็นเรื่องมายา เป็นเรื่องทุกข์ ความทุกข์กับความสุขเป็นอย่างเดียวกันแต่เขาก็ไปเกาะเกี่ยวความสุขอยู่ เขาก็หลงอยู่อย่างนั้น เขาก็มีลาภยศสรรเสริญประมาณนั้น เขาอยู่ได้เป็นสุข ก็อยู่กันมาจนกระทั่งอายุ 40 50 60 70 80 90 แล้วก็ตายไป แต่ถ้าคนรู้แล้วเอามาทางนี้แน่นอน ไม่เอา จะต้องเลิกทิ้ง ก็เป็นสัจจะ ปัญญาพวกนี้เป็นปัญญาจริงๆ อาตมากำลังขยายปัญญา 8 ของพระพุทธเจ้า ซึ่งยากที่จะขยาย เพราะเป็นเรื่องสุดยอดลึกซึ้งจริงๆ แต่ก็พยายามเขียนเท่าที่พอจะทำได้ ซึ่งจะทำให้ยาวเท่าไหร่ก็ได้ ก็คงเอาประมาณนึง คำศัพท์คำว่าปัญญาเป็นศัพท์ของพระพุทธเจ้า แต่เดี๋ยวนี้ผิดเพี้ยนไปจนเข้าใจว่าปัญญาเป็นภาษากลางๆ มาก่อนพระพุทธเจ้า เรียกความรู้ที่เป็นความฉลาด เป็นปัญญา ซึ่งความรู้ความฉลาดเป็นโลกียะภาษาบาลีเรียกว่า เฉโก แต่คำว่าปัญญาในพระพุทธเจ้าองค์ไหนไม่รู้บัญญัติ ซึ่งพระพุทธเจ้าสมณโคดมก็เอาคำว่าปัญญานี้มาใช้ตามพระพุทธเจ้าองค์ก่อนที่ตั้งไว้ เป็นโลกุตรธรรม ขอยืนยันว่าปัญญาเป็นภาษาเรียกความรู้ความฉลาดที่เป็นโลกุตระธรรมไม่ใช่เรื่องโลกียะเลย พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในเล่ม 21 บอกว่า ศีลอยู่ที่ไหนปัญญาอยู่ที่นั่น ไม่มีปัญญาที่ไม่มีศีล ไม่มีศีลที่ไม่มีปัญญา เพราะฉะนั้นผู้ที่มีปัญญาคือผู้ที่มีศีล การไปนั่งหลับตาไม่เอาศีลเลยไม่มีทางเกิดปัญญาเลย แต่นั่งหลับตาเกิดปัญญาไม่ได้ อาตมาเคยบอกว่าปัญญาเกิดใน