สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน หมู่บ้านชาวอโศกกับระบอบธรรมาธิปไตย.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์11 KB
วันที่แก้ไข27 ตุลาคม 2560

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน หมู่บ้านชาวอโศกกับระบอบธรรมาธิปไตย อาตมาทำงานศาสนา 1. ไม่ได้เรี่ยไรเงินใคร ไม่รับเงินหรือของที่เขาไม่ให้ แต่จะรับแต่ของที่เขาให้ ต้องการแต่ของที่เขาให้ มันชัดเจน นอกจากเราเอาของที่เขาให้ รับของที่เขาให้ พวกเราไม่เรี่ยไร สมณะก็ไม่เรี่ยไร พวกเราใช้วิธีทำงานของพวกเราเอง 2. เราก็รับบริจาคด้วย แต่เราไม่รับบริจาคคนที่อยู่นอกกรอบชาวอโศก เช่น เรามีกติกา ถ้ามาแค่ครั้งเดียวบริจาคไม่ได้ ต้องมาศึกษาอย่างน้อยเจ็ดครั้งเป็นต้นไปถึงบริจาคได้ เป็นเงื่อนไขที่เราไม่ได้มักมาก ไม่ใช่รับเละหรือหว่านล้อม เราภาคภูมิใจที่ไม่ได้ทำเช่นนั้น เรารับแต่ของสมาชิกอโศกจริง 3. อโศกจริงเป็นคนอย่างไร ก็มักน้อยมาจน เมื่อมาจนก็มีน้อย คนมีสิทธิ์จะบริจาคให้อาตมา แม้ให้สมณะสมณะก็มาให้อาตมาหรือให้กองกลาง แล้วอาตมาก็เอาเข้ากองกลาง เป็นความมักน้อยซ้อน กระเบียดกระเสียนซ้อน เราไม่เอาเปรียบใคร ไม่โลภโมโทสันมา ปิดหนทางที่จะได้มากมาทั้งนั้น ไม่ให้โลภ ไม่เอาเปรียบ ให้ขาดทุน เสียสละของเรา ให้ขาดทุนของเราคือกำไรของเรา ไปสู่อัปปิจฉะคือมักน้อยทั้งนั้น เรามีวิธีปิดกั้นให้คนมาบริจาคด้วย เสร็จแล้วเราก็ได้รับบริจาคจากคนของเรา ที่เข้าใจว่าต้องสร้างบ้านแปลงเมือง ต้องหมุนเวียนแจกจ่าย เงินก็เข้ามาอย่างพอหมุนเวียน พอสร้างพอทำอะไรๆได้ ทั้งๆ ที่ที่อื่นเขาโฆษณาจะเป็นจะตาย สร้างโบสถ์แต่ละหลังก็รับบริจาคมากมายแต่ไม่ค่อยพอ อย่างชาวอโศกสร้างทั้งสังหาริมทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์ไม่เหมือนหมู่บ้านทั้งหลาย หมู่บ้านอื่นๆต่างคนต่างเป็นเจ้าของบ้านช่องเรือนชานไม่เหมือนพวกเรา แต่พวกเราไม่มีที่ดินส่วนตัว เรามาซื้อส่วนรวมแล้วทยอยแถมเข้าไป กลายเป็นหมู่บ้านที่ต้องซื้อที่ดินให้แก่หมู่บ้าน แล้วก็เป็นของส่วนกลา

อ่านต่อ

งเป็นของสาธารณะ ส่วนทางหมู่บ้านอื่นๆ เขาเป็นที่ดินส่วนตัว แล้วก็จะเป็นส่วนตัวไปจนกระทั่งลูกหลานเหลนโหลน แม้ที่สาธารณะของหมู่บ้านก็จะกลายเป็นที่ส่วนตัวในแต่ละหมู่บ้าน ส่วนหมู่บ้านของเรา เราซื้อเป็นส่วนกลางของส่วนรวม และมีที่สาธารณะ เราก็มีสิทธิ์ที่จะดูแล เช่น นี่เขตของหมู่บ้านราชฯ นะ แต่ก็มีคนอื่นมาแทรกแซงมาใช้ที่สาธารณะในเขตหมู่บ้านเรา ทั้งที่เป็นคนของหมู่บ้านอื่น เราก็ไม่ไปแย่งเขา แล้ว ที่ดินที่เราซื้อเข้ามานี้เป็นของสาธารณะนะ เป็นของนิตินัยเท่ากับเป็นของรัฐได้หมดแล้วนะ ถ้าหมู่บ้านนี้เลิกล้ม รัฐบาลก็ยึดไปหมด ไม่มีใครมาแบ่งเอาไปได้ เพราะเป็นส่วนนิตินัยเป็นของสมาคมมูลนิธิ หมู่บ้านอื่นๆ นั้นไม่ต้องซื้อ แถมซื้อแล้วก็เป็นเจ้าของของตัวเองไปถึงลูกหลานเหลนโหลน เป็นสิ่งที่ซับซ้อน เป็นเรื่องสวยงามมากที่สุด ก็ยิ่งเห็นว่าธรรมะของพระพุทธเจ้านี้ ยิ่งระบอบการปกครอง เขาก็พยายามทำระบอบการปกครองให้อยู่ร่วมกันอย่างเกื้อกูล ช่วยเหลือเฟือฟาย ให้อยู่อย่างอบอุ่น ไม่กระเบียดกระเสียร อุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะเห็นง่ายๆ ว่าเศรษฐกิจก็จะต้องเข้ามาเป็นส่วนกลาง เข้าใจง่ายๆ กัน สมัยโบราณสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นสมบัติของราชา จะแจกให้ใครก็ได้ไม่แจกให้ใครก็ได้ จะริบคืนได้หมด พระราชาที่มีทศพิธราชธรรมก็จะแจกจ่ายให้ทั่วถึง รุ่นโอรสสืบทอดต่อมาจะต้องบริหารให้ได้ตามกฎมณเฑียรบาล นอกจากองค์ไหนที่จะเห็นแก่ตัวมาก ไม่เห็นแก่ประชาชน ถ้าถูกต้องแล้วก็คือ ต้องเป็นผู้ที่บริหารให้เป็นส่วนกลาง ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข มีกินมีใช้ มีจิตวิญญาณที่เจริญ ไม่โลภมาก ไม่เสพติด ไม่มอมเมากันมากมาย ไม่งั้นจะแย่งชิงกัน กิเลสโลภ กิเลสโกรธก็จะแรง ไม่เป็นอยู่สุข ยุคของพระพุทธเจ้า เป็นยุคที่คนยังดีอยู่ พระเจ้าแผ่นดินแต่ละประเทศแต่ละแคว้นเข้าใจหมดเลยในทฤษฎีบริหารแบบพระพุทธเจ้า ไม่ว่าพระเจ้า ปเสนทิโกศล พระเจ้าพิมพิสาร หรือพระเจ้าแคว้นอื่นๆ ต่างเห็นด้วยกับระบบที่พระพุทธเจ้าพาทำ ว่าประเสริฐที่สุด เป็นธรรมาธิปไตยเพราะเป็นประชาธิปไตยจริงๆ จากสมบูรณาญาสิทธิราชพยายามแบ่งแจกให้ทั่วถึง ก็ต่อมากลายเป็นคอมมิวนิสต์ แต่ลึกๆ แล้วก็ต้องประชาธิปไตย แบบคอมมิวนิสต์นั้นใช้กฎหมายใช้อำนาจบังคับ มันก็ไม่จริง สุดท้ายต้องเข้าใจด้วยปัญญา เป็นผู้ที่ลดความเห็นแก่ตัวลดกิเลสจริงๆ เป็นการอยู่กันอย่างไม่ได้หลงโลก ไม่เป็นทาสโลก ไม่เสพติดมากไม่สะสมมาก ไม่แย่งชิงใคร มีเท่านี้ก็พอ ศัพท์คำว่า sufficience คำว่า พอเพียงนั้นยิ่งใหญ่ แต่ทุกวันนี้แย่งชิงกัน แม้แต่เป็นพระก็ยังไม่ยอมปล่อยยอมวาง ฆราวาส กลับยอมปล่อยวาง แต่พระไม่ยอมวาง นี่คือประเทศไทย แต่ค่ารวมที่ออกมานั้นดี แต่พลังงานหน้าด้านยึดจัดจ้านเห็นแก่ตัวมันยังด้านต่อ เท่านั้นเอง แม้จะพ่ายแพ้ไปตามลำดับ อาตมาก็ขอให้กำลังใจผู้จะปฏิรูป ปฏิวัติบูรณะก็ตามให้ดีขึ้น ขอให้กำลังใจ อย่าท้อแท้เลย ชนะแน่ ทุกวันนี้ ในดินน้ำไฟลมของชีวิตอาตมา มันมี circulation ไม่สมดุล เนื่องจากปรุงมาก ทำงานมากในทางสร้างสรร และยังให้กินมากอีกด้วย กินมากไป ก็เลยเสียพลังงาน วันๆ หนึ่งอุจจาระออกเยอะ ถ้าหากกินพอดีจะไม่ออกเยอะขนาดนี้ พลังงานธาตุร่างกายก็จะทำตามหน้าที่อาการ 32 ของร่างกาย ทำได้ขนาดหนึ่ง อาตมาดึงมาใช้ทำงานทางธรรมะมากกว่า ก็เอาไปใช้ทางโน้นไม่เท่าไหร่ สรุปคือไม่สมดุลเท่าไหร่ ก็เลยผอมลง แข็งแรงไหม ก็แข็งแรง แต่ขาดสมดุลหน่อยก็ค่อยปรับไป อาหารที่ทำให้อาตมากินนี่ไม่ต้องมากขนาดนี้ก็ได้ อาตมาก็ว่ามันมากไป อาตมาก็กินไม่หมดหรอก ที่เขาเอามา แต่ขนาดนั้นอาตมาก็ว่าเหลือเฟือ อาหารอาตมาเหลือก็มีคนรออยู่แล้ว ก็ไม่เป็นไร สภาพซับซ้อนที่คัมภีราวภาโส ลึกซึ้งซับซ้อน ยากจะรู้ได้ง่าย เป็นเรื่องสุดยอด ยิ่งสันตาก็ยิ่งยากเข้าใจ สงบอย่างไร? อาตมาพาพวกเราทำขนาดเอาความสงบไปสยบความรุนแรงได้ มีกายปาคุญญตา เพราะพวกเรามีจิตลหุตาได้ในฐานหนึ่ง คือจิตทำความเบาได้ หมุนเร็วแคล่วคล่อง เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณคล่อง ไม่มีตัวเหตุไปฉุดให้เสื่อมลง จึงมีสรรถภาพสูง เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ก็สะอาดคล่องขึ้น พวกเรานี้คนหมู่น้อยแต่มีประสิทธิภาพ แม้หมู่น้อยก็ช่วยสังคมได้เยอะ เกื้อกูลช่วยเหลือ ดูไม่ออก แต่เขาก็มีดวงตาเห็นออกได้ เราไปอยู่กลางถนนกันตั้งหลายเดือน แต่ก็ต้องลดการผลิตภายในเราไปเยอะ แต่ก็มีผู้ศรัทธาบริจาคบ้าง พิสูจน์แล้วว่าเราไม่ได้หาเข้าห่อเข้าพกตัวเองเลย เข้าไปเพื่อทำงานให้แก่ประเทศชาติจริง คนที่มีปัญญาจะมองออกเป็นพลังงานจริงของคนจริง ผู้มีปัญญาจริงจะปฏิเสธไม่ได้ ส่วนคนมองไม่ออกไม่มีปัญญาก็ไม่เห็น ดีไม่ดีหาเรื่องก็ยังเป็นได้อีก สิ่งเหล่านี้เป็นปาตุภาวะ ปาตุสัจจะ เป็น phenomena ให้ฟังไม่ใช่เรื่องลอยลม ไม่จริงแต่อย่างใด อาตมาพาทำงานมาก็มีอัตตราการก้าวหน้าขึ้น แม้ตอนนี้อยู่ในระหว่างปฏิวัติ มาได้สองปีแล้ว อเมริกาเขาไม่ยอมหรอก แต่มีอะไรที่ทำให้อยู่ได้ แค่โอบาม่าจับมือกับประยุทธ์ก็ทำให้ตัวร้ายเขาแค้นเคืองแล้ว เขาไม่ยอมแพ้เพราะเขาแพ้ไม่เป็น อาตมาว่า คนที่เกือบจะชนะทั้งโลก แต่เขาไม่ชนะทั้งโลกได้เพราะเขาแพ้ไม่เป็น อาตมาทำงานมาถึงวันนี้ชนะมาตลอดเพราะอาตมาเป็นผู้แพ้ เหมือนในหลวงบอกว่าต้องขาดทุนคือกำไร อาตมาอยู่ได้ชนะได้ทุกวันนี้ เพราะอาตมาคือผู้แพ้ แล้วพวกเราอยู่อย่างขาดทุนด้วย ให้หมดเนื้อหมดตัว ใครหมดเนื้อหมดตัวก็มาอยู่ด้วยกัน ศูนย์บาทก็มาได้ แต่ถ้าโกงเขาแล้วล้มละลายก็ไม่มีสิทธิ์นะ แม้แต่คุณอยู่ในนี้ เงินอยู่ในกระเป๋าคุณจะมุบมิบบ้าง แต่คุณก็มาที่นี่ก็ทำงานฟรีเสียภาษีร้อยเปอร์เซ็นต์นะ เป็นอิสรเสรีภาพสุดยอดแล้ว แต่มีหลักเกณฑ์ขอบเขตมีระเบียบเท่านั้นเอง อาตมาพยายามอธิบายขยายความว่า นี่คือเศรษฐศาสตร์ สังคมศาสตร์ หรือเป็นรัฐศาสตร์ก็ได้ มีคณะทำงานบริหารเป็นลำดับ ไม่มีใครเป็นใหญ่ที่สุด อาตมาไม่ได้เป็นใหญ่สุดหรอก ให้คณะกรรมการบริหารไป บางอย่างอาตมาไม่รู้ก็มี บางอย่างอาตมาช่วยแก้ไขหากผิดพลาดก็มี เป็นการบริหารปกครองอย่างไม่ต้องปกครอง พวกเราก็ดูแลกันไปตามลำดับ เป็นการบริหารที่สุดยอด ต้องเรียนรู้โลกกับอัตตา 590307_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ แพ้คือชนะเท่ากับขาดทุนคือกำไร

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน