220407 ขยันให้ด้วยใจเมตตา-พ่อท่าน-สันติอโศก-R073.txt

ู่ในสังคมก็ไม่ได้เป็นคนที่จะต้องก็เขินเป็นคนที่จะต้องหวาดหวั่นเป็นคนที่จะไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่เป็นที่เชิดชูของสังคมไม่ใช่จะไม่ได้รับการดูถูกด้วยแม้เราจะไม่มีเครื่องพลังการตกแต่งประดับประดาจะดูเหมือน อบตจะดูเหมือนกับคนสิ้นไร้ไม้ตอกยากจนก็ไม่ได้รับการดูถูกดูแคลนจะได้รับการนับถือยกย่องเชิดชูในสิ่งที่เป็นคุณเป็นประโยชน์อยู่ในตัวของผู้นั้นผู้นั้นเราจะเป็นคนมีคุณมีประโยชน์จนเขายอมรับว่าเราเองเป็นผู้ที่น่านับถือน่าชมเชยยกย่องอย่างแท้จริงไม่ได้งานหมายความว่าเราเป็นผู้ที่เขาจะนับถือเพราะเรามีเงินเยอะมียศสูงทางโลกๆแต่งก็ตั้งมีเครื่องประดับประดาตกแต่งเป็นเครื่องหมายแบบลูกโลกแสดงรูปยืนยันแบบโลกๆ รับนับถือไม่ใช่อย่างนั้นมันมีสัจจะที่ลึกซึ้งกว่านั้นที่เราเป็นคุณงามความดีเป็นประโยชน์ในตนในตัวเราแล้วทีนี้แกจะพยายามสอนพยายามฝึกอบรมและให้รู้สัจธรรมพวกนี้เป็นมนุษย์ที่จะต้องเข้าใจถึงสัจธรรมของความเป็นมนุษย์ที่ประเสริฐเป็นมนุษย์ที่มีค่ามีประโยชน์จริงแล้วเราก็จะรู้สัจธรรมจนกระทั่งว่าชีวิตที่มันมีปัจจัยเลี้ยงดูไว้น้อยไม่มากไม่เปลืองเลยเป็นผู้ที่อยู่ง่ายๆมันพูดอยู่ง่ายๆแต่เขาไม่ผ่านไม่เปลืองไม่หลงโลกที่เขาหลอกบริการตนเองซึ่งบริการตนเองอยู่แม้แต่ร่างกายชีวิตนี้ก็ไว้ การพอดีแล้วเราจะพอดีแล้วก็ยืนหยัดอยู่แข็งแรงแม้แต่โลกจะหลอกมาด้วยวิธีใดๆใช้ความสามารถที่จะหลอกหลอกโฆษณาประชาสัมพันธ์ให้คนเป็นหลงติดหลงยึดหลงเป็นทาสหรือว่าหลงจะต้องไปซื้อไปหาไปเอามาบริการให้มันล้นเฟ้อจนกระทั่งตัวคนแต่ละคนที่เขาไม่รู้นั้นเขารับเข้ามาบริการจนเอามาหอบมาหามาแบกไปใช้มาจ่ายมาอะไรให้แก่ตนเองทั้งภายนอกและภายในก็หนักหนามากมายล้นจนล้นจนล้นเขาก็ยังไม่รู้ตัวจนกลายเป็นการเบียดเบียนตนฆ่าตนเองมากกว่ามากถ้าผู้ที่เข้าใจดีแล้วมาเรียนรู้แล้วจะรู้ว่า ให้กับตนเองไม่ว่าจะให้ก็ไปข้างในภายในบริโภคในบริโภคน้องเราก็เป็นผู้รู้สารัตถะบริโภคในบริโภคนอกพอประมาณไม่เปลืองไม่เฟ้อแล้วแล้วก็เป็นอยู่สุขสุขภาพร่างกายสรีระอยู่สบายได้สัตว์ได้ส่วนคล่องแคล่วไม่เปลืองเปล่าผู้เรียนรู้จริงจะเข้าใจกับภาพทำพวกนี้จริงเป็นสัจจะแล้วก็จะไม่ริษยาคนอื่นที่เขามีมากมีเกินนอกจากไม่ริษยาแล้วจะออกสงสารคนคนที่เขาไม่รู้สงสารไม่รู้แล้วเขาก็ไปถูกหลอกผิวหลอกว่าไอ้นี่มันเอร็ดอร่อย ไปตลาดแล้วแต่ที่เขาจะหากรรมวิธีมาผสมผสานเข้าแล้วก็หลอกเราเพราะถ้าเราไม่รู้ทันเราก็เป็นอย่างคนโลกถ้าเรารู้ทันเราก็จะเป็นคนฟังธรรมผู้มาทำได้แล้วจึงจะเป็นผู้ที่ช่วยไม่ผลาญสมบัติโลกไม่ผลาญทรัพยากรของโลกไม่เป็นค่านิยมไม่เป็นตัวอย่างเป็นตัวแสดงที่จะไปหลงโลกแต่กลับจะมาเป็นตัวอย่างตัวแสดงในทางที่จะดึงน้องมาว่าคนอย่างนี้ดีด้วยอะไรมีคุณประโยชน์ด้วยอะไรเค้าจะไม่ได้มันแสดงตนดีเพราะเราเองเรามีสมบัติทั้งโลกอยู่แสดงตัวอยู่ประกาศอยู่ว่าเรามีสมบัติมีลาภมากมีเงินทองเยอะแต่กลับกัน จังหวัดพิสูจน์ย้อนว่าแม้แต่เราจะจนไม่มีเงินสักบาทอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านแสดงตนท่านมีทรัพย์สินสินค้าต้องทิ้งเลยไม่เกี่ยวข้องไม่เอามาเป็นสมบัติของตนจนแม้แต่บาทนึงก็ไม่มีท่านก็พิสูจน์ได้ว่าท่านเป็นคนที่น่านับถือและคนจะนับถือท่านได้เชิดชูท่านได้กราบไหว้ยกย่องเชิดชูไว้เนื้อกล้ามเนื้อเขียนด้วยท่านดีด้วยอะไรถ้าไม่ได้ดีเพราะอำนาจเงินหรือทรัพย์สินทางท่านสูงไม่ได้สูงก็อำนาจเงินถ้ามียอดฐานะโดยข้อเป็นถึงกษัตริย์เขาบอกว่าฐานะอย่างโล่งๆเป็นโคตรจนถึงกษัตริย์ท่านทิ้งโคตรของกษัตริย์ออกไปไม่เอาไว้ไม่พยายามที่จะเอามาข้องแวะมาให้มันเป็นศักดิ์ศรีอะไรของตน เอาดีด้วยดีด้วยคุณธรรมของท่านเองเป็นผู้ที่เสียสละละความโลภความโกรธความหลงรู้ทุกข์ภัยในวัฏจักรอย่างแท้จริงและก็มาพิสูจน์ว่าท่านเองท่านไม่ได้เอาเรื่องของทางยศทางโลกหรือส่วนหนึ่งของท่านมาสนับสนุนตนท่านสูงคนเคารพนับถือเชิดชูยกย่องเชิดไว้เหนือเจ้าเหนือเศียรไม่ได้เพราะยศที่ได้มาจากการต่อทอดมาในกำเนิดโทษหรือว่ามาจากศักดิ์ศรีที่เขาตั้งสมมุติเป็นทางโลกๆไม่ใช่ไม่ใช่เลยถ้าจะมาได้ความเป็นยศชั้นก็เป็นทางธรรมประชาชนคนที่มีปัญญามีตาดีรู้เห็นยกย่องท่านเชิดชูท่านจึงมีฉันมีเธอ ขั้นสูงขึ้นมีค่าควรเคารพกราบไว้เทิดทูนมันก็เป็นยศในทางสัจธรรมไม่ใช่ยศโดยทางโลกแต่งตั้งเป็นท่านมีบางคนจะมาเคารพยกย่องเชิดชูเหมือนอย่างท่านมีหลักฐานนะท่านมีศรฐานะผู้ที่น่าเคารพจริงโดยไม่ได้เอารากเอายศสรรเสริญเขาก็สรรเสริญด้วยความที่รู้จริงไม่ได้สรรเสริญเพราะว่ามันแกล้งอย่างเดียวยกยอปอปั้นเป็นเล่มทั้งๆที่ไม่มีทำอะไรนิดอะไรหน่อยก็ยกยอปอปั้นกันแล้วเปล่าท่านทำจึงทำมากทำเป็นแก่นสารสารด้วยท่านทำงานให้แก่ประชาชนรับใช้คนทั้งมวลเป็นพหุชนะสุดท้าย เป็นผู้ที่จะทำให้ประชาชนมันทำประโยชน์ให้แก่ประชาชนเข้าไปเป็นผู้ที่รู้จักแก่นสารที่แท้จริงของประชาชนที่จะทำให้ประชาชนมีความสุขจงชนะสุขายักษ์ท่านรับใช้ท่านกระทำแต่ก็ไม่เรียกร้องเรียกพระหรือไม่เรียกพระพุทธเจ้าว่าเป็นผู้รับใช้แต่โดยกรรมกิริยาโดยความจริงนั้นท่านรับใช้แต่เราไม่เรียกเพราะว่าไม่เรียกอย่างนั้นแล้วโดยภาษาโลกสมมุติโลกก็ถือว่าผู้มารับใช้นี่เป็นผู้ต่ำด้วยความสำนึกด้วยความรู้สึกก็รู้สึกว่าอย่างนั้นนะแต่บริษัทจริงแล้วท่านไม่ได้เป็นผู้รับใช้ท่านเป็นผู้กระทำงานท่านเป็นผู้ที่กระทำกิจการขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์แล้วก็ทิ้งให้ ให้แก่โลกท่านเป็นผู้สร้างให้เป็นผู้ที่เป็นแรงงานแรงคนเป็นผู้เสียเปรียบถ้าไม่เอาเปรียบของท่านทำให้มากแต่ท่านอาศัยอยู่กับโลกเขาอาศัยกินอาศัยใช้แผ่นน้อยเพราะว่าแม้น้อยก็พอดีกับชีวิตร่างกายแล้วอาศัยอาหารก็พออาศัยเครื่องหนึ่งผมก็พอที่พักอาศัยก็พอไม่ต้องรู้แหละรู้ราวผู้ว่าอะไรยารักษาโรคก็ไม่จำเป็นจะต้องไปแย่งไปทิ้งเอายาไปเสพยาเลิกยาสกัดสวยงามราคาแพงอะไรแม้แต่เครื่องใช้ไม้สอยบริขารต่างๆก็จำเป็นจำเป็นซึ่งถ้าไม่มีซื้อจริงๆก็ได้ ถ้ามีก็มีเป็นบริขารจำเป็นใกล้ชิดอย่างเสื้อผ้านุ่งห่มฉันนับไปบริขารอันเขียวทั้งปัจจัยอยู่ในตัวเครื่องนึงผมเป็นปัจจัยเครื่องนุ่งห่มก็นับเป็นบริขารมีเป็นต้นมีบาทมีมีดโกนเรามีเครื่องกรองน้ำอะไรจะจำเป็นสมัยโน้นแล้วก็มีเครื่องใช้ประกอบเล็กน้อยที่จะคอยใช้เป็นประโยชน์ไปบ้างให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้แล้วก็เป็นอยู่สบายไม่โลภโมโทสันไม่สะสมกอบโกยกับทุนอะไรจริงๆเป็นตัวอย่างให้แก่มนุษย์โลกที่จะต้องทำอย่างนี้ถ้ามนุษย์เข้าใจอย่างนี้แล้วทำอย่างนี้ได้กล้าหาญชาญชัยได้สังคมพอเพียงแล้วก็ขยันหมั่นเพียรเหมือนท่านพยายามสร้างสรรค์ ขยันสร้างแล้วเป็นสุจริตท่านสร้างด้วยตัวท่านเองมีราคามีค่าแล้วท่านก็แจกจ่ายไม่ต้องไปตีราคาแบบโลกให้ให้ไปมากถ้าตีราคาแบบโลกและราคาแพงแต่ถึงแพงท่านก็ไม่ได้คิดว่าทำเองจะต้องเอาอะไรตอบแทนมาเป็นการเปรียบเทียบได้เปรียบอะไรไม่มีถ้าจะว่าไปแล้วเสียเปรียบก็เสียไปเลยเราเรียกว่าเสียสละเราไม่เรียกคำว่าเสียเปรียบก็เสียสละไปเลยได้ชีวิตมนุษย์อย่างนี้เป็นชีวิตตัวอย่างที่หาไหนไม่มีเหมือนไม่มีได้เทียบง่ายๆมันจะต้องเข้าใจถึงสัจธรรมจริงๆมันถึงจะพอใจเต็มใจทำพอใจเต็มใจทำมันทำให้เป็นโรคก็ไปชีวิตหนึ่งก็เท่านั้นไม่จำเป็นจะต้องมีเครื่องกำลังการว่าจะต้องมีเครื่องหมายว่าฉันจะมี เงินเยอะๆทรัพย์สมิงคานมากๆนี่แสดงว่าฉันประสบผลสำเร็จต่อผลสำเร็จของชีวิตก็คือได้ทำงานมากๆเด็กให้มากๆไม่ใช่เด็กกับคุณไว้สะสมไว้อวดคนมาฝากไม่ใช่เด็กให้มากๆให้ไปจะไม่เหลือจนเห็นว่าเราเป็นคนจนเป็นคนสิ้นไร้ไม้ต่อเป็นคนมอซอเป็นคนอ่อนๆเออคล้ายๆอย่างนั้นแหละเหมือนกับคนกระจอกกระจอกมันเป็นคนกระจอกกระจอกแล้วเราก็จริงถึงแม้อย่างนั้นเราก็ไม่ได้เป็นคนที่เฝ้ามองกับเขาหดหู่หน้าตาเศร้าหมองแต่กลับกลายเป็นคนเบิกบานร่าเริงยิ้มแย้มแจ่มใสมีพลังกายแข็งแรงมี ดวงใจแข็งแรงไม่กระทบกระเทือนด้วยโกรธไปกระทบกระเทือนได้โลกเป็นคนมีกำลังใจเป็นคนมีใจเต็มใจรู้ใจทำอะไรก็เต็มทำก็สั่งทำอย่างดีไม่ต้องไปหวังว่าจะต้องเอาเปรียบคนนั้นหรือว่าเป็นได้กำไรมากกว่าคนนี้ทำได้แล้วก็จะหวงไว้เป็นของตัวเองก็ไม่อีกให้ไปแจกจ่ายไปลักษณะอย่างนี้เป็นอุดมการณ์เป็นทิศทางในพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอย่างนี้และเป็นความรู้ของโลกโลกควรรู้อันนี้เป็นสำคัญและโลกทุกคนควรจะเป็นไปได้อย่างนี้มันเป็นไปได้ผู้นั้นก็จะมาแสดงตนแต่จะพยายามยืนยันอุดมการณ์นี้เป็นไปจริงอันนี้คนอื่นเห็นว่าอันนี้ก็เป็นความประเสริฐด้วย มาทำแล้วจะพิสูจน์ให้เห็นว่าการไม่ต้องไปห่วงไม่ต้องไปกังวลไม่ต้องไปกอบโกยไม่ต้องเป็นโลภโมโทสันอย่างนี้มันเป็นความเบาง่ายสบายว่างต้องมาพิสูจน์ด้วยตนที่แท้จริงว่าจริงๆแล้วมันอิสระเสรีเมาง่ายมันไม่ต้องถูกเบียดเบียนมันไม่ต้องถูกเขามาแย่งมาที่มาพักผ่อนมาจริงมาอะไรต่ออะไรต่างๆเราได้ยศที่ไม่ต้องไปแย่งยศที่เขามีแย่งชิงกันอยู่ในโลกเราได้ลาภโดยไม่ต้องไปแย่งลาบในโลกแต่เขาไม่พอใจให้เขาไม่ศรัทธาเลื่อมใสก็ไม่อยากให้ก็ไม่ต้องเอาถ้าเขาจะให้เราอยู่เรากินให้เราใช้เขามาให้โดยศรัทธาเลื่อมใสจริงๆพอใจจะให้เขาเห็นก็เชื่อแน่ว่าเรานี่ไม่ได้เอามาลง ครบกำหนดให้แก่ตนเองเลยแต่ถ้าจะให้มาก็เพื่อที่จะให้เรายังชีวิตอยู่ดี 1 หรือจะให้เราเป็นอุปกรณ์ในการที่จะสร้างสรรค์สิ่งอะไรนอกไปให้โลกอีกแทนเป็นเนื้อนาบุญที่จะรังสรรค์สร้างสรรค์ไปให้โลกเขาอีกทีนึงอีกเค้าแน่ใจก็มั่นใจเขาก็มาสนับสนุนช่วยช่วยเอาไว้เรามีความจริงอย่างนั้นเราไม่โกงไม่กินไม่เคยแอบเสพแอบเอามาไว้ใช้สอยส่วนตัวส่วนตนหรือมาไว้ใช้สำหรับบริการตนเองเอารัฐเอาเปรียบคนอื่นไม่แต่แทนที่จะเป็นอย่างนั้นกับเราเอามาแล้วเราจะต้องมีงานหนักผู้ที่เป็นพระผู้ที่เป็นอริยะผู้ที่เป็นคนที่ปฏิบัติธรรมอย่างนี้ได้แล้วกลับจะต้องอุปกรณ์มามากก็จะต้องทำงานมากขึ้นทำแล้วก็จะได้ไปให้แก่ประชาชนมากขึ้นเหมือนต้นทุนมันมาก แรงงานก็จะต้องเพิ่มแรงงานเป็นมื้อแรงงานเพิ่มขึ้นต้นทุนเพิ่มขึ้นผลผลิตก็มากขึ้นก็ไม่สู่คนได้มากขึ้นเพราะว่าเมื่อมีผลผลิตแล้วท่านก็ไม่หวงแหนอีกท่านก็ไม่กอบโกยไว้ตะกอนไว้อีกไม่เอาเปรียบเอารักใครจ่ายออกให้แก่โลกอีกจึงเรียกว่านาบุญแท้ๆนาที่งอกงามๆที่เจริญหน้าที่มีหน้าที่มีพร้อมฟังได้คุยแล้วไม่หวงแหนไว้เลยมีแต่กระจายไปให้ไกลกระจายไปให้แก่ประชาชนให้ถึงมือประชาชนให้มากที่สุดด้วยเพราะพวกไว้ใจผู้เข้าใจจริงแล้วจึงให้เกิดศรัทธาให้ได้เลื่อมใสให้ได้เห็นจริงเอาเถอะเราจะมีอย่างนี้มามาช่วยอย่างนี้มันเป็นบุญต่อทอดเราก็ร่วมไปเราอีกซะเองเราเองซะอีกเราไม่เก่งเท่าทันเราทำไม่ได้ แต่มีความสามารถมีหัตถศึกษาที่เก่งมีพุทธศาสนาที่ดีมีจริยะจริยศึกษาคืองามและท่านก็มีพลศึกษาที่แข็งแรงดีจริงด้วยธัชธรรมไปให้แก่โลกได้อย่างมหาศาลใครมาเข้าใจผิดทางอย่างนี้ก็จะทำอย่างนี้โลกก็จะร่ำรวยโลกก็จะบริบูรณ์อุ่นหนาฝาคั่งโลกจะไม่ทำลายเพราะว่าท่านรู้จักสาระสำคัญถ้าไม่เผาผลาญคนไหนเข้าใจจากท่านก็ลดการเผาผลาญทำลายเกินไปลงมาเอาเป็นเนื้อหาสาระอะไรขาดแคลนทำสิ่งนั้นจะมีหลักเศรษฐศาสตร์อยู่ในใจอย่างสูงอย่าว่าแต่เศรษฐศาสตร์แค่ด้านวัตถุทำเลย เศรษฐศาสตร์ด้านนามธรรมท่านก็จะเข้าใจแล้วท่านก็จะจัดสรรส่วนด้านวัตถุธรรมทุกวันนี้มันเฟ้อมันสร้างเก่งซะจนล้นโลกแล้วก็มันก็ช่วยกันเผามันเป็นจิตวิทยาโง่ๆทำขึ้นมาแล้วไม่ให้ช่วยกันผลานมันทำให้ทนทานมันก็ทำได้มันทำไม่ทนทานซะมันทำจะให้อยู่นานมันก็ทำได้แต่มันก็ทำให้ไม่ให้อยู่นานซะทำมามากๆแล้วมันก็ช่วยกันเอาไปเผาดีมากๆก็เอาไปเผาไม่ทันเอาไปทิ้งทะเลเอาไปทำอะไรต่ออะไรให้มันคนไม่ต้องใช้เพื่อรักษาค่าของเงินที่จะหมุนเป็นหลงค่าของเงินกินเงินกินก็ไม่ได้กินแบ่งกินก็ไม่ได้เคยบอกแล้วว่าพวกสังคมที่มาเรียนทางด้านสมองทางด้านเศรษฐกิจและก็มีความรู้ทางด้านเทคโนโลยีต่างๆจริงๆตัวเองไม่ได้ไปสร้างสาระอะไรเลยมีแต่ช่วยเผา สายยกตัวอย่างให้ฟังว่าท่านยังอยู่กรุงเทพฯนี่นะนึกว่าตัวเองเก่งนักเหรอความรู้การเมืองเข้ากั้นเขตนอกต่างคนต่างอยู่ในเขตนะอย่าไปอย่ามาพูดตามจังหวัดสบายโทษกรุงเทพฯปลายแห้งเลยไม่มีอะไรกินไม่มีอะไรอยู่หรอตายตายอย่างเขียดเลยตายจริงๆเรากินก็ไม่รู้กรุงเทพฯรวยนะมีสมบัติเยอะแล้วมีแบงค์มีธนบัตรเยอะกินกันอีกธนบัตรเขียวเข้าไปมันกินได้กินนานทำเป็นอำนาจใหญ่กินเข้าไปที่ทองคำก็มีกินเข้าไปเพชรก็มีกินเข้าไปดิมันกินได้กินไหนแล้วเอามะม่วงก็ไม่ได้แต่อยู่ต่างจังหวัดก็ทำทนได้ก็มี แล้วก็สร้างสรรค์วัตถุดิบสร้างสรรค์สิ่งที่หมุนเวียนเป็นความจำเป็นความสำคัญในโลกแล้วก็จะทำออกมาแล้วก็หมุนเวียนมาให้เราเขาไม่รู้ค่าของคนพวกนั้นเขากินเขาอยู่เขาก็ไม่รู้เขาก็พยายามเอาเปรียบเรารักทำลายเพราะอำนาจเงินเป็นใหญ่และโลกมันยอมถูกด้วยอำนาจพวกนี้ซะด้วยนะเวลาจะต้องมาพยายามทำลายความหลงค่าของโลกคนหลงค่าของเงินโง่พระพุทธเจ้าจึงมาแสดงตัวว่าเราไม่หลงค่าของทรัพยากรของโลกคนหลงระดับยศฐานะแบบโลกสร้างโลกท่านก็มาทำคนเราดีได้โดยไม่ต้องหลงลาภไม่ต้องลงยศไม่ต้องเอารากเอายศมาตีข้าสรรเสริญก็ไม่ต้องเอาชั้นเสริมอย่างรอบโลกมานั่งปั่นนั่งยอง ต้องช่วยกันเรามีสรรเสริญจริงค่อยสรรเสริญถ้าเราไม่มีจริงยังไม่เด่นชัดไม่ต้องสรรเสริญก็ได้แล้วเราก็ไม่หลงว่าเราจะต้องมีชีวิตชีวาอยู่ได้โดยสรรเสริญถ้าไม่มีสรรเสริญและแห้งเหี่ยวเขานินทาก็ยิ่งฝ่อยิ่งน้อยใจเสียใจไม่ให้นินทาก็รับฟังเขานินทาเราจริงไหมเขาว่าร้ายเราจริงไหมเราร้ายจริงไหมถ้าเราร้ายจริงแก้ไขถ้าเราร้ายไม่จริงหรอกจริงๆเราดีด้วยซ้ำไปเค้าเข้าใจไม่ได้เขามาว่าเราตัวเราว่าร้ายก็เราก็เฉยๆกับคนมันโง่เราดีแท้ๆมาสู่เราว่าร้ายเขาก็ใส่ความเค้าก็บาปของเขาไปทุจริตพูดผิดพูดเพี้ยนเขาก็บาปของเขาเองเพราะใครจะนินทาเรานี่เขานินทาดีพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าด้วยสัจธรรมและคนนินทาเรานี่คือคนที่ขุมทรัพย์ให้แก่เราคนที่เรียนเรานี่เป็นคนที่ขุมทรัพย์ ไม่ถูกก็ปล่อยเขาถ้าจะบอกได้ก็บอกบอกว่ามันไม่ถูกหรอกจะไปติเตียนอย่างนั้นน่ะความจริงเราไม่ได้เป็นอย่างนั้นบอกได้ก็บอกไม่ได้ก็เฉยเสียสักวันหนึ่งความจริงก็ต้องเป็นความจริงแม้ใครจะไม่รู้ความจริงนี้มันจะตายฝังไปเลยก็ช่างมันไปแล้วก็มันจริงแล้วเราดีแล้วจริงเราไม่ผิดเราจริงไปกลัวอะไรกันในโลกแต่คนเข้าใจความจริงอย่างนี้แล้วจะไม่หวั่นไหวต่อนินทาจะไม่ลืมรอยได้สรรเสริญไม่เลยจะรู้แต่สุขทุกข์เป็นพื้นในโลกแล้วเราก็ไม่หลงเพราะจะต้องไปสุขกอบโกยสุกแล้วก็จะวิ่งหนีทุกข์ไม่เราจะยืนอยู่บนกองทุกข์อย่างสบายใจ แล้วเราจะรู้ว่าความสุขก็เป็นคำสมมติเราจะสบายใจเบิกบานสร้างสรรค์อยู่เป็นผู้ที่มีประโยชน์อยู่จริงๆนี่เป็นสัจธรรมที่เราจะสอนกันที่นี่เราจะพยายามสอนแล้วพยายามมาเป็นตัวอย่างแล้วก็เป็นที่น่ายินดีว่าเราทำได้แม้จะน้อยก็ยังพอใจเพราะเรารู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยที่จะกระทำได้คนเรามันหลงโลกโลกพยายามชี้ชวนลัทธิเอาอย่างแบบลูกโลกคนอย่างคุณจะทนคนอย่างฆราวาสหลอกกันเนี่ยหลงไหลยศสรรเสริญโลกียสุขเต็มโลกอยู่เนี่ยมันมากมันเป็นแนวโน้มที่อยู่ถ่วงหนักมากเพราะงั้นบุญทางด้านนี้เนี่ยมันเป็นบุญที่ขาดดุลที่เบาใครมาทวงบุญทางนี้ได้ใครต่อต้านแรงโรคภัยต่อต้านกระแสโลกได้ กระแสโลกได้คนนั้นแข็งแรงคนนั้นแข็งแรงเป็นคนมีกำลังมากเป็นคนมีปัญญามากที่ทวนกระแสโลกได้ตามกระแสโลกได้เป็นอย่างทางธรรมไม่ต้องไปหลงตามเขาได้เป็นคนที่แข็งแข็งแรงมากไม่ออกเหยาะแหยะไม่อ่อนแอคนที่ยังอยู่ในกระแสโลกโลกก็พาไปยังไงก็จูงจมูกเด็กเหนื่อยหนักหนาก็ตายเป็นคนอ่อนแอตามก็ไปอย่างนั้นเพราะพูดติดทนกระแสโรคได้จึงเป็นคนที่จะต้องสนับสนุนไว้อย่าให้หมดนะคนจนกระแสโลกได้คืนหมดแล้วเป็นโรคๆด้วยกันหมดแล้วก็ไปด้วยกันแย่งกันตายเลยอยู่ในทะเลแห่งทะเลแห่งการต่อสู้ทะเลแห่งการฆ่าแกงมัน จริงๆตอนพูดที่พระพุทธเจ้าพาทำแล้วเข้าใจตามท่านได้เดินรอยตามพระยุคลบาทพระพุทธเจ้าตรัสรู้แล้วท่านก็เห็นแจ้งเห็นจริงตั้งแต่ตรัสรู้ว่าอ๋อมนุษย์ประเสริฐเป็นอย่างนี้เองนะต่างแต่ตรัสรู้อายุ 35 ไปจนกระทั่งถึงดับขันธ์ปรินิพพานตายฉันก็ไม่มีเปลี่ยนแปลงและแสดงอย่างสะอาดสะอาดแล้วท่านไม่ได้พยายามที่จะไปซุกซ่อนลาภยศสรรเสริญเศรษฐกิจอยู่อะไรไม่มีแสดงทำงานนี้งานนี้แหละเป็นงานหลักงานนี้เป็นงานที่จะต้องเผยแพร่ให้ชัดเจนให้มากยากคนจะเข้าใจเพราะผู้ใดจะมาสมัครงานนี้จะมาทำอาชีพงานนี้เต็มเข้าใจถึงที่แล้วก็มาเข้าใจโลกแล้วเข้าใจอยู่ในอาคารมีอยู่อย่างมนุษย์ บ้านชาวโลกเข้าใจแล้วไม่เอาแล้วชาวโลกจะมาเอาอันนี้จะมาบวชมาสมัครงานมาแต่งยูนิฟอร์มนี่แหละมาทำงานด้านนี้แล้วมาอยู่อย่างในรูปแบบอย่างนี้มาอยู่ในกติกาในระเบียบในกฎเกณฑ์มาอยู่อย่างที่ทางพระพุทธเจ้าพาไปและทำจนกระทั่งเห็นจริงเห็นแจ้งจนไม่มีความทุกข์ในใจหมดความขัดขืนหมดความไม่ต้องฝืนต้องทนเห็นยิ่งสบายโล่งโปร่งว่ามันยอดประเสริฐคนได้ขยันคนนั้นก็ดีคนได้ขี้เกียจคนนั้นก็ยังเลวเท่านั้นเองคนได้สร้างสรรค์คนนั้นก็เป็นคนมีบุญในโลกมีคุณในโลกคนได้เป็นภาระสังคมเอาแต่เปรียบเอาแต่รักไม่ได้มีแรงงานไม่ได้มีผลผลิตไม่ได้มีอะไรคนนี้ก็เป็นคนบาปอยู่ในโลกเห็นจริงชัดแจ้งคน จะทำอย่างพอใจอย่างยินดีอย่างมันไม่สงสัยนี่มันสัจธรรมพูดกันยังไงก็เถียงไม่ได้ถ้ามีปัญญารู้มึงก็รู้แล้วใครที่ทำได้เป็นผู้สร้างสรรค์จึงเป็นเหมือนจึงบุตรพระบุตรพระเจ้าเป็นคนอย่างพระเจ้าต่างกันทำงานแล้วก็สร้างไปพระผู้สร้างเป็นพระผู้ให้สร้างศาลแล้วก็ให้ๆๆไม่ต้องปิดกักทุนอะไรอันนี้มันคือความประเสริฐโลกมันมีแต่สอนกันให้เอาเอาเอาเอาเอาเอาเอาเอาเปรียบแล้วจะไม่สร้างด้วยยิ่งจะได้ฟรีๆเท่าไหร่ยิ่งจะชอบใจอย่างนี้มึงก็ไม่เข้าท่าพระพุทธเจ้าหรือว่าศาสดาหรือว่าผู้มีปัญญาทั้งหลายแหล่ฉันไม่เห็นไม่เคยที่จะมีชีวิตเห็นอย่างนี้นอกจากศาสดาเดี๋ยวจะถือเป็นผู้นำทางเดียวกันปีกลาย หยุดไปสร้างสรรค์ไม่เอาแล้วโลกก็ไม่เอาอะไรก็ไม่เอาเป็นคนหลับๆดีๆโลกจะเป็นยังไงช่างหัวมันเหมือนคนตายแล้วแต่ไม่ตายไม่เกี่ยวกับๆๆกินอะไรของเขาที่ยังแอบกรอบแอบโกยแอบเสพอะไรอยู่ของเขาอีกในโลกวันนี้ไม่ตายจริงๆเลยไอ้แบบนี้มันลัทธิเดียวกับผีจนศาสนามีมาแต่ดั้งเดิมมีมาอยู่เป็นช่วงนึงมองดูเผินๆก็ดูดีว่าเนื้อโลกมันหน่อยนึงคือไม่ไปหลงปรุงในด้านกามารมณ์เขาวุ่นวายทางด้านกรรมอารมณ์เขาไปแย่งลาบอย่างยศอย่างอะไรกันเยอะแยะทั้งนี้ก็ดูเหมือนไม่แย่งอ่ะออกป่าออกเขาออกถ้ำก็บอกดีๆไปแต่ไม่ทราบไม่ทันอะไรไม่คิดไม่นึกไม่ทำงานทำการไม่อะไรเลยกลายเป็นก้อนดิน หินทรายไอ้ก้อนหินก็ยังดีก็เอามาถมบ่อก็ยังได้เป็นท่อนฟืนก็ยังเอามาเผามาจุดมาทำอะไรได้ไอ้นี่เป็นคนจะเผาก็ไม่ได้จะเอามาถมบ่อถมน้ำคำก็ไม่ได้มั่นคงไอ้ปืนมันก็ยังไม่กินอะไรนะไอ้ก้อนหินมันก็ยังไม่กินอะไรไอ้นี่เป็นขวดดำถ่านหินของเขาด้วยอ้าวทำลายวัสดุโลกทุกวันทุกวันแต่ไม่มีค่าอะไรมันยิ่งเร็วกว่าท่อนปืนยิงเร็วกว่าท่านหินเข้าไปอีกเดี๋ยวลองดูฟังดูดีๆวิเคราะห์ดูฟังมันไม่ได้ลัทธินี้เป็นการเป็นรัฐที่อีกอันนึงสุดโต่งไปในทางที่ดีกว่าฐานนิยมไร้ค่าแต่อัตราฐาน รักความสงบรักความหยุดรักความแต่ยังรักชีวิตก็อยู่ไปอย่างนั้นถ้าเผื่อว่ามันมีความหลงผิดไปอีกมันมีความเข้าใจไม่รักแล้วชีวิตอยากตายด้วยซ้ำไปดีไม่ดีหาทางฆ่าตัวตายนั่นก็ยิ่งไปใหญ่เลยเพราะว่าโดยตัดทิ้งแล้วไม่ฆ่ามันก็ตายนะไอ้ตัวนี้ไม่ต้องห่วงไม่ฆ่ามันก็ตายวันหนึ่งมันต้องตายแหงๆไม่ต้องไปทำอะไรมันเพราะว่ามันยังไม่ตายมันเป็นแรงคนที่โอ้โหเป็นโรงงานก็เป็นโรงงานที่ผลิตเนียนสามารถมากเป็นโรงงานชั้นสูงเป็นโรงงานชั้น 1 ผลิตสิ่งประเสริฐควบคุมอะไรต่ออะไรผลิตอะไรได้อย่างยอดเยี่ยมก็ให้มันทำงานที่มันเป็นโรงงานชั้นเดียวพังโรงงานทิ้งทำไมโง่โรงงานนี้มันโรงงานชั้นยอด ให้มันสร้างประโยชน์ให้แก่โลกควายเสียแล้วมันก็จะตายมันตายแน่ไม่มีอะไรหยุดยั้งไม่ได้ตายแน่แต่ก่อนจะตายมันมีกำลังวังชามีทั้งพลังสมองมีทั้งพลังงานมีทั้งพลังฝีมือที่เราจะทำได้ควบคุมแล้วก็ผลิตออกมาผลิตอะไรไว้ให้แก่โลกของเขานี่เป็นค่าเป็นคุณเนี่ยให้มันผลิตที่ผลิตไปแล้วมันก็ถึงเวลาตายมันตายเพราะว่างั้นเรามีค่ามีแรงมีประโยชน์มีคุณมีอะไรอยู่ผลิตได้ดีอยู่ไม่อยากได้ความดีไม่อยากได้เป็นคนมีค่ามันก็มีค่าเองโดยจริงไม่ต้องไม่ต้องอยากได้ขอให้เราทำถูกต้องสัจธรรมตามหลักตามทฤษฎีของมันแล้วมันเป็นเองที่ศาสนาพุทธสอนให้คนประเสริฐอย่างนี้นี่เอามาสรุปแล้วเอามาขยายให้เห็นชัดๆ น่าสงสารจะได้เห็นเด่นชัดผู้เข้าใจแล้วจึงเป็นผู้ที่ยินดีที่จะอยู่กับทิศทางนี้เห็นความประเสริฐที่ไม่มีอะไรประเสริฐภาพเพราะเมื่อเวลามาเรียนรู้แล้วมันจะมีญาณหยั่งลึกรู้อะไรต่ออะไรจะลึกซึ้งที่เป็นอจินไตยกล่าวกันไม่ได้ตราบกันบอกไม่ถูกจะรู้กันเฉพาะผู้รู้กันจะรู้จักวิบากกรรมจะรู้จักแต่สภาพที่สืบต่อจะรู้วัดป่าต่างๆการเวียนว่ายตายเกิดจะรู้จักกรรมกิริยาที่สั่งสมจิตรตามจะรู้ว่าเราเองเราเคยทำอย่างโน้นอย่างนี้เคยหลงอย่างนู้นอย่างนี้ก็เคยหลงมาแล้วจนฉลาดแล้วตอนนี้ไม่หลงแล้วใครจะเป็นวุ่นวายเหมือนกันชาวโลกก็เป็นอีกตายแล้วตายแล้วไม่เอาเราตัดมาจริงๆเราจะเข้าใจแล้วเราก็จะไม่สงสัย จริงๆแล้วเราก็จะยินดีอยู่กับโลกเหมือนอย่างพอสัมมาสัมพุทธเจ้าต้องยินดีถ้าบอกว่าท่านโง่ท่านก็โง่เพราะตรัสรู้แล้วอายุ 35 ท่านก็เอาชีวิตของท่านทิ้งมาทางนี้เลยไม่ไปแย่งหลาบอย่างยศอย่างสรรเสริญและแจ้งโลกียถูกอะไรกับใครอยู่ในโลกเพราะเราเองเราศรัทธาเลื่อมใสพระพุทธเจ้าไม่ต้องศรัทธาเลื่อมใสอย่างภิกษุให้เห็นจริงใครจะว่าโง่งมงายตามท่านก็โง่ถ้าเราคิดว่าพระพุทธเจ้าท่านโง่แล้วก็เขาก็แต่ถ้าเราคิดว่าพระพุทธเจ้าท่านโง่เราก็เป็นไปอย่างท่านนี่แหละถ้าคิดว่าพระพุทธเจ้าฉลาดและคนก็ยังยอมรับว่าพระพุทธเจ้าอย่างคนฉลาดเราไม่เสียหายอะไรและการกระทำอย่างนี้พระพุทธเจ้าก็ยืนยันว่านี่แหละเป็นการไม่เบียดเบียน ไม่เบียดเบียนมนุษย์เป็นการเมตตาช่วยเหลืออนุเคราะห์โลกเป็นคนอย่างนี้มีทิศทางอย่างนี้มีความเป็นอยู่อย่างนี้เป็นสภาพที่เป็นประโยชน์ต่อโลกอนุเคราะห์โลกช่วยเหลือโปรไฟล์โลกและสำคัญที่สุดก็คือเราเองเรารู้ความอิสระเสรีเรารู้ค่าของประโยชน์ในการเป็นอุฏฐานสัมปทาเป็นการสร้างสรรค์เป็นการรักษาเป็นการที่จะเป็นมิตรสหายในโลกเป็นการเป็นผู้มีชีวิตมีอาชีพชอบมีอาชีพที่ดีแล้วอาชีพนี้เป็นอาชีพที่สบายไม่ต้องขึ้นราคาไม่ต้องลงราคาไม่ต้องแย่งอัตราโลกก็จะมีอย่างไรเงินเดือนก็ตายตัวคือศูนย์การกินการอยู่ก็ประหยัดที่สุดอยู่แล้วการใช้การสอยกันเป็นอะไรก็เป็นอยู่งานการทำไปตามที่ยืดหยุ่นที่จะส่งเสริมมีผู้การทำมี สัตว์ใหญ่เรียกว่าพุทธบริษัทที่จะค่อยๆสืบสานกันดูแลปกครองช่วยเหลือโปรไฟล์สร้างสรรค์พานำพาเป็นพาไปชีวิตนี้ก็จะเดินไปสู่หลุมฝังศพทุกคนแล้วทุกคนก็ได้ทำงานอยู่ในอาชีพนี้เดินทางไปพูดได้อยู่ได้ที่นี้ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงเลยผู้นั้นก็ไม่เปลี่ยนแปลงเลยอาตมาเนี่ยอาตมาว่าจนเขาว่ามันไม่ได้ถ้าเผื่อว่าเราเองเราจะไปประกาศว่าเราจะบวชไม่สึกไม่ได้พูดไม่ได้อาตมาขอยืนยันว่าอาตมาพูดได้แล้วอาตมาจะพูดเพราะอาตมามั่นใจแน่ใจในอาชีพนี้อาตมาจะไม่ลาออกจากอาช