220331 โพชฌงค์7-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ018.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 31 มีนาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานแดนอสรเรามาทำบัตรเพราะที่เราต้องทำวัตรกันเสมอๆ ให้แก่ตนเองบังคับตนเองควบคุมตนเองแทบจะทำดีขึ้นสภาพเทียนขึ้นถ้าเราก็จะได้ผลตามการเป็นอย่างนี้เป็นมาแต่ไหนแต่ไหนถ้าแต่สมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเล่ามาสอนพันปีก็มีพระสาวกที่ได้ทำสืบต่อถ่ายทอดชี้แจงเล่าชี้แจงแล้วชี้แจงเหล้าขนาดแล้วขนาดเหล้ากันตลอดมาอยู่ไม่ได้ขาดสายขนาดนั้นก็ยังไม่ได้ช่วยคนได้มากมายอะไรพวกคนได้เฉพาะคน หวังดีให้กับตนเองนอกจากหวังดีให้กับตนเองแล้วก็ยังจะต้องพยายามแข่งกันเองเคี่ยวกันเองอุตสาหะวิริยะตนเองคำว่าวิริยะจุดหมายถึงการอุตสาหะพากเพียรให้แก่ตนมีความอยู่ในหมวดองค์ธรรมต่างๆนักบวชไม่ทั่วคนก็ขาดส่งวิริยะไม่ได้เลยถ้าขาดวิริยะซะแล้วความสำเร็จไม่มีขายบริการและความสำเร็จไม่มีต้องมีจริงๆสุภาษิตที่เป็นพระพุทธเจ้า เราจะล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียรหรือว่าความสำเร็จอยู่ที่ไหนถ้าความเพียรอยู่ที่ไหนวิริยะอุตสาหะอยู่ที่ไหนความสำเร็จก็อยู่ที่นั่นสุภาษิตเกี่ยวกับบทแห่งความเพียรอย่างนี้มีเยอะมีเยอะเราจะต้องทำลายล้างทำตรรกะตามปกติกินเหล้ามันก็ยังเอาชนะกิเลสไม่ได้ง่ายง่าย อุตสาหกรรมวิริยะแห่งตนควบคุมกระทำจริงๆจังๆก็ไปให้มากให้ไม้เข้าแล้วก็เลยเวลาไปผ่านไปแล้วก็ผ่านไปมันไม่ได้อะไรขึ้นมามากมายสักเท่าไหร่หรอกแต่เราก็ไม่ได้อยู่ดีๆอะไรขึ้นมาชั่วแต่ว่าเวลาชาติหนึ่งชาติหนึ่งก็ผ่านไปทำบุญดีแต่ปากเสียอุตสาหกรรมวิริยะเอ่อ ไม่เคี่ยวเข็ญกล่าวประลองๆๆไปมันก็ยิ่งช้าก็ยิ่งช้าก็ยิ่งช้าเข้าไปใหญ่ตัวเองก็ยิ่งตกแรงๆๆไปไม่รู้ว่าเวลาดับรูปดับขันธ์แล้วก็จะไปตกอยู่ในระหว่างที่จะไปเจอคนที่มีความสามารถหรือว่าบุคคลที่จะมีกะจิตกะใจเป็นประวัติศาสตร์อะไรแค่ไหนถ้าพบกับบุคคลที่ไม่มีจิตใจเป็นโพธิส
อ่านต่อ
ัตว์หรือว่าจิตใจดีกว่าสืบสานศาสนาต่างคนต่างคนต่างมองมันก็ไม่ได้เรื่องได้ราวอีกแล้ว ปุถุชนมันจะมีระบบอย่างนั้นแหละค่อยๆเลื่อนไหลลงหรือไหลขึ้นถ้าบอกว่ารักพากเพียรสาหาให้แก่ตนมันก็จะผู้ที่อุตสาหกรรมวิริยะจากเพียรช่วยกันมันก็พบพบแล้วมันก็พยายามเขียนคาราโอเกะเราไม่เป็นคนที่บวชพระแต่ว่ามันเป็นคนที่ไม่เอาถ่านเราก็จะได้ดีขึ้นต้องขยับฐานะสูงขึ้นสูงขึ้นกว่าเดิมหลายขึ้นไปเรื่อยเรื่อยถ้าเราไม่ร่วม ในฐานะที่ได้เจอผู้ที่ช่วยเขี้ยวช่วยเขียนช่วยดึงเราดิบดีขึ้นแล้วเราไม่ช่วยตนมันก็ร่วมลงอีกมาร่วมน้องไปร่วมน้องชายมันก็ไปหาที่ติดตามๆๆลงไปเรื่อยๆอีกตามเดิมความจริงขอให้พวกเราสำรวจสังวรระวังพากเพียรแล้วทำอะไรเรามั่งหมอยอะไรถ้าเราไม่ทำสิ่งที่เรามุ่งหมายและตรวจดูว่าเรามุ่งหมายอะไรถ้าเรามุ่งหมายที่จะประสบความสำเร็จเป็นผู้ประเสริฐไปหานิพพานกระทํา ตาหูจมูกลิ้นกายใจแต่พยายามที่จะระมัดระวังจริงก็จะทำจริงเราก็ขาดจริงๆถ้าเราได้รางวัลจริงเราก็ตายจริงๆแต่มันจะได้มันจะปรับถ้าเราเองควบคุมมีสติสัมปชัญญะระมัดระวังอินทรีย์ 6 ตาหูจมูกลิ้นกายของเราพยายามปรับแม้กระทั่งควบคุมอิริยาบถใหญ่ตายก็ไม่สุจริตวจีใกล้สุจริตมโนใกล้สุจริตตามปัญญาของเรามีนั่นแหละมนุษย์เรารู้ดีรู้ชั่วกันอยู่พอสมควรทุกคน รู้เรารับก็ทำให้มันได้ดีตามที่เรารู้ตาของเรานี่มันจะตกไปในทางที่ไม่ดีเป็นอย่างนี้หูของเราอย่างนี้จมูกลิ้นกายใจของเราอย่างนี้นี่มันสัมผัสแล้วมันไปหาทางต่ำแล้วปรับมันปรับให้สุจริตให้ดียิ่งขึ้นเสมอปรับอยู่ที่สติสัมปชัญญะเราก็ต้องแยกคายขึ้นเสมอๆของเราจะมีจริงจะเกิดจริงจะทำกันเข้าไปได้เรื่อยๆขาวขึ้นเรื่อยๆยิ่งเห็นตัวเองรู้ความสุจริตของตัวเองตายมันไม่สุจริตในขณะนี้อย่างนี้นั่งอยู่พอดีเดินอยู่ก็ดีนอนอยู่พอดีทำการทำงานอะไรอยู่คนดี กาอย่างนี้ไม่บริสุทธิ์อย่างนี้ไม่สุจริตอย่างนี้ทุจริตอยู่ดีกว่านี้ยังมีอีกแม้แต่ทางกายก็ตามเราจะทำกายที่ดีขึ้นจริงๆไม่ว่าเราจะอยู่คนเดียวหรือเราจะอยู่กับหมู่พวกถ้าพูดได้ซื่อสัตย์ต่อการประพฤติปฏิบัติอย่างนี้ควบคุมกายวิธีขึ้นเรื่อยๆจริงๆแล้วเราก็มันก็จะเป็นอาหารผู้ปกครองถ้าเป็นสุจริตก็แค่นี้พอถ้าเป็นทุจริตก็เป็นอาหารของนิวรณ์กามันฉันทะก็จะอ้วนหนีทีมันพยาบาลก็จะอ้วนหนีผีมันทีนะมีพระควรจะอ้วนหนีผีมันก็จะอ้วน วิธีมันถ้าเราทำกายทุจริตวจีทุจริตมโนทุจริตไว้อยู่เสมอๆมันเป็นทุจริตมันจะเป็นอาหารให้แก่นิวรณ์ 5 นิวรณ์ 5 ก็เป็นอาหารแห่งอวิชชาวอลเลย์บอล 5 ก็อ้วนขึ้นอวิชชาก็ยิ่งอ้วนใหญ่ทรงเป็นหลักพิสูจน์หรือเป็นหลักจริงถ้าเกิดว่าเห็นถ้าเห็นชัดคนไหนเห็นเข้าใจอย่างที่อธิบาย ไม่รู้เรื่องรู้ราวมันถึงจะดีแค่ไหนช่างหัวมันยิ่งอยู่คนเดียวยิ่งปล่อยปละละเลยอ้าวกรรมมันจะเป็นยังไงก็ไม่ได้สังวรระวังหัดปรับปรุงจะปรับปรุงก็จะเพียงว่าทำต่อหน้าคนอื่นเพื่อเอาหน้าถ้าบอกว่าต่อหน้าคนอื่นก็ยังมีความระมัดระวังบ้างถ้ารับหลังแล้วก็เลอะเทอะเลยมันก็ยิ่งเลอะเทอะกันได้เพราะฉะนั้นผู้ที่จะปฏิบัติธรรมจริงๆซื่อสัตย์ต่อตนก็จะควบคุมกายไว้กิโมโนโดยไม่ได้หมายความว่าจะเอาหน้าเอาหลังไม่ได้ทำพวกต่อหน้าและลับหลังเราก็ซื่อสัตย์ต่อตอนมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมที่จริงควบคุมให้เป็นกายกรรมให้เป็นกรรมที่บริสุทธิ์ก็เป็นกรรมที่ซื่อตรงและเป็นกรรมที่มีประโยชน์ จะเป็นการกระทำที่ดีถ้าต้องการจะทำที่เพื่อปรับปรุงตนชาติแล้วชาติเล่าชาติแล้วชาติเรายังปล่อยปละละเลยมันก็ยิ่งล่องแล่งลงไปส่วนต่ำลงไปถ้าเราไม่ควบคุมถ้าเราไม่พยายามที่จะปรับมันขึ้นไปรับปราบมันขึ้นแต่ละชาติแต่ละชาติมันก็ยิ่งดีขึ้นไม่ใช่ชาติแล้วชาติลาวมันก็สั้นเข้าสั้นเข้ามันก็สู้นิพพานเร็วเข้ามันก็เจริญมันก็สบายตัวเราเองดีขึ้นจริงๆถ้าพวกเรานั่งๆๆปล่อยมันไปมันก็ยิ่งนานก็ยิ่งช้าก็ยิ่งไปด้วยมันก็ยิ่งนานยิ่ง แต่เราก็ยิ่งรู้สึกว่ามันทุกข์แต่เราเองเราก็ไม่พยายามที่จะเคี่ยวเข็ญหรือพยายามที่จะเอาใจใส่แต่พยายามที่จะปรับปรุงตัวเองใส่กับมันไม่มีอิทธิบาทไม่มีอุตสาหกรรมวิริยะไม่มีสัญญาณไม่มีประหารไม่มีเพราะว่ายามทำให้มันบรรลุสำเร็จไม่มีรักอาราธนาภาวนาจะมีการรักษาสิ่งที่ดีไม่ทำให้เกิดผลอันแท้แล้วมันจะได้ตรงไหนก็ต้องพยายามสู้พระพุทธเจ้า เราจะได้ก็ทำถูกก็ทำตรงตามที่เราได้เป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าถ้าไม่ทำตามก็จะฟังๆๆไปโรงแรมโรงแรมไปเอาจะฟังเฉยๆแล้วมันจะไปได้อะไรขอให้พวกเรานี่ได้ทำได้พยายามสังวรระวังโดยเฉพาะอวิชชาสู่ตัณหาสู่ที่ดีเอามาแยกยโสฟังจิตของเราจะละเอียดชัดขึ้นเรามาเข้าใกล้สัตว์หรือว่าไม่คิดอะไรมากมายแต่เห็นจริงเห็นจังว่าผมพอจะเป็นครูเป็นบ้าเป็นสัตบุรุษหรือว่าเป็นผู้ติดยาได้รับรู้รับเห็นได้มีของจริงเป็นผู้ที่ สาธยายธรรมให้คุณเกิดศรัทธาคุณได้เกิดศรัทธาจึงเชื่อมั่นจึงจนกระทั่งมามอบหมายมาอยู่ด้วยมาฟังแล้วฟังเล่าเนี่ยเพราะงั้นไอ้ระบบต้นระบบหมู่ที่ 1 ที่ว่าจะต้องเกิดศรัทธาเพราะว่าอยู่ใกล้สัตบุตรได้คบหาสัตบุรุษได้ฟังสัจธรรมจากสัตบุรุษเราจึงเกิดศรัทธาร่วมสมัยนี้ถ้าเกิดว่าไม่ศรัทธาไม่เลื่อมใสตั้งแต่ต้นอันนี้แล้วมันก็สูญเปล่าตั้งแต่ต้นแต่ถ้าเกิดว่าวันเกิดฟังอยู่ฟังสัจธรรมเสมอ บทความศรัทธามั่นแล้วเราก็ต้องเอาไปกระทำตามผมช่วยได้ผมช่วยคุณได้แต่รอบแรกแต่ผมจะเป็นผู้ที่ช่วยเหลือตัวกายแสดงสัจธรรมเพื่อให้คุณเกิดศรัทธาให้คุณเห็นจริงของพระพุทธเจ้ากล่าวไว้ก็เอามาแยกมาขยายเห็นจริงใจให้เกิดการหยั่งถึงให้เกิดการสว่างไสวเชื่อมั่นมีเหตุมีผลมีเครื่องยิงมีของจริงของตนได้มีได้ก็พยายามที่จะมาฉีกมาใช้ประชาชนหายจากของมือของไม่สะอาดของอำพรางอยู่ให้มันกระจ่างกระจ่างบัญชี เชือกมาเรื่อยๆผมก็มีหน้าที่ที่จะกระทำแสดงสัทธรรมช่วยค้นตัวศรัทธาจึงขึ้นทุกทีทุกทีทุกทีเท่านั้นจากนั้นแล้วคุณก็รับช่วงต่อไปจะทำเองให้มีสติสัมปชัญญะให้สำรวมอินทรีย์เขาทำจิตนี่ว่าใครพยายามระลึกรู้ตัวเสมอระวังเป็นสติปัฏฐานต้องมีอิริยาบถทุกเดือนกว่าเราจะต้องมีสติอยู่แล้วก็หยาบคายกับตัวเองทำกับการทำกรรมวจีทำกับจิตสังขจายโดยเฉพาะจิตใจของเราจะต้องคอยรู้คอยเห็นว่ามันกลายเป็นหรือ คุมได้มันก็พยายามระมัดระวังกายพยายามระมัดระวังพอดีพยายามปรับปรุงปรับปรุงการบัญชีมโนมันจะถูกควบคุมมันจะพยายามระมัดระวังตนมันไม่ถึงก็จะระมัดระวังจนเกินเหตุเกินการอะไรหรอกแต่มันก็ต้องวัดระมัดระวังอยู่จริงถ้าเราได้ทำอย่างนั้นจริงตลอดให้มันมากมันบ่อยเสมอจริงๆแล้วก็ควบคุมปรับปรับจริงๆปรับตนเองตลอดเวลารู้สึกตัวเมื่อไหร่บกพร่องไอ้นี่ทุจริตและไอ้นี่ยังไม่ค่อยดีอันนี้เป็นสระอุจจาระจิตดีกว่านี้ยังมีอีกกายกรรมก็ตามอำเภอใจไป ตามกฎหมายมันตามอำเภอใจไปรู้แล้วว่ามันไม่ดีเราก็จะปรับมันขึ้นถ้าเราปรับมันอยู่เสมอปรับมันอยู่เสมอสุจริตทำไม่ได้ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ให้เป็นอนุภาคจิตได้เสมอให้เป็นจิตที่ดีที่สุดเราทำให้เพลงที่สุดก็ตายก็ดีแข็งที่สุดสำรวมสังวรระวังที่สุดเพราะจีก็พยายามที่สุดให้ดีสังวรระวังที่สุดจะเป็นประโยชน์ที่สุดจิตของเราก็พยายามให้มันเขมรเกลียวที่สุดดีที่สุดและตั้งตนอยู่ในความลำบากใจ วันจันทร์ดีขึ้นได้เรื่อยๆแล้วมันก็จะสบายขึ้นความว่างความเบาความง่ายกว่าจะเกิดขึ้นเรื่อยๆแรกๆใหม่ๆมันหนักก็ตามสบายๆก็ง่ายขึ้นไปตามขั้นตามตอนยิ่งเรามีฐานะตามศีลตามวินัยอะไรที่เราเองเราเอามาใช้เราก็จะเห็นพิษมันเป็นขั้นเป็นตอนถ้าเราทำได้แล้วจะเสริมอธิษฐานจิตขึ้นไปเรื่อยๆปัญญาของเราก็จะเป็นอธิปัญญาเป็นปัญญาลึกซึ้งทั่วไปตามจริงไม่ว่าเราจะอยู่ในฐานะไหนถ้าเกิดว่าเราเองเราไม่ได้คิดสมมุติว่าฐานะตามสมมุติเท่านั้นเราจะทำตนเป็นพระไม่ได้ท่านผู้โสดากับพยายามสำคัญ ยามสำคัญของธนาคารไม่ได้อนาคามีเป็นอรหันต์ถามเข้าไปจริงๆตามที่เราได้เรียนได้เบิกได้ชี้แจงกันเป็นภาษาก็ตามทำให้ดูกันให้เห็นไม่จริงไม่มีก็ตามแต่เราเองเราใส่ใจเราพยายามพากเพียรเห็นจริงเราก็จะได้ของเราเองจะดีของเราเองจะชัดเจนของเราเองธาราของเราเองเราก็ขาดก็วิ่งของเราเองไม่ใช่อื่นไม่ใช่ใครอะไรเป็นเรื่องของเรานั่นแหละเป็นผู้กระทำเป็นผู้ได้เป็นผู้ไม่ได้เราเองก็มีหน้าที่จะเพียงว่าพยายามที่จะทำงาน เต็มที่ทำงานนี้ไปเพื่อคุณด้วยเผื่อคนอื่นด้วยคนอีกหลายร้อยหลายหมื่นหลายพันล้านเหลือเกินในโลกซึ่งทุกคนก็มีสิทธิ์ที่จะต้องรับทำของพระพุทธเจ้าทั้งนั้นคุณเองคุณอยู่ใกล้คุณอยู่ชิดคุณได้รับกำไรจากเขาแต่คุณเองคุณก็ไม่พยายามที่จะกระทำตนให้มันสมกับที่เราได้กำไรกว่าเขาจะกลายเป็นคนเราปละละเลยแต่คนที่ไม่เอาดีให้กับตนเองเรามันจะโง่หรือเรามันจะฉลาดกันแน่แต่พอเราเองเราก็อยู่ได้อยู่คนเดียวมีคนกระทำอยู่ แต่เรากลับปล่อยปละละเลยไม่เอาถ่านไม่เอาใจใส่คนอีกตั้งเท่าไหร่เท่าไหร่เขาก็มีสิทธิ์ได้รับฉันจะเตรียมโอกาสของเขาไม่ได้อำนวยโอกาสของเขายังไม่ถึงที่พระภาคเรียนเขาก็เรียนอุตสาหะรับเอาทำเอาแล้วอยู่ห่างอยู่ไกลก็พยายามพากเพียรกระทำศึกษาปฏิบัติพระพุทธเขาไม่ดีกว่าเราเลยเราทำไมถึงไม่ดีอย่างนั้นบ้างที่จริงโอกาสก็ดีได้โอกาสมากแล้วแต่เราก็ไม่พยายามฉวยโอกาสนี้ไม่พยายามที่จะเป็นไปอย่างนี้สร้างนิสัยของเราเองไม่กลายเป็นผู้ที่ขนาดมี มีปัจจัยใกล้ชิดมากมายถึงขนาดนี้คุณก็ยังอ่อนแอขนาดนี้ถ้าไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยไม่มีสิ่งที่จะช่วยเชี่ยวช่วยเขียนช่วยขัดช่วยค้านช่วยพยายามจะดูจะดันให้แก่คุณถ้ายิ่งไม่มีแล้วคุณจะอ่อนต้องๆๆกันแค่ไหนเธอลองคิดดูสิขนาดมีสิ่งดึงสิ่งนั้นขนาดนี้คุณก็ยังงอแงๆขนาดนี้ยังไม่พยายามผลักดันตนเองไม่พยายามเดินขนาดนี้ถ้าไม่มีสลักจะเป็นยังไงถ้าไม่มีมันก็ยิ่งอ่อนลงไปกว่านี้แล้วมันก็ยิ่งไม่เข้าท่ากว่านี้แล้วจะเป็นยังไงแล้วมันแน่มันคืออะไร ตัวเราเองก็ช่วยได้ในขณะที่มันมีเหตุปัจจัยอยู่เจ้าพรากจากกันซะเมื่อไหร่ก็ได้แล้วถ้าผมว่าได้ขนาดที่ช่วงที่เราเองยังเราเองมีค่าที่จะได้จะเป็นจะมีอยู่ขณะนี้เราไม่ได้สวยไม่พยายามรีบกระทำเอาเมื่อไหร่เราจะไปได้ไม่ต้องเสียตังค์ที่มันไม่ได้แล้วเป็นดาวตอนที่ผ่านไปแล้วไม่มีแล้วก็อย่าพยายามประมาทให้พวกคุณพยายามแม้จะอยู่ในที่ใดที่เราเองเราจะต้องหมุนเวียนไปในสถาน ที่บ้านในหมู่กลุ่มคนบ้าในเหตุปัจจัยอย่างนั้นเหตุปัจจัยอย่างนี้ที่เราจะพยายามที่จะลองศึกษากระทำในบรรยากาศที่เราคิดว่ามันจะดีไม่ใช่ว่าเราจะเลือกในสิ่งที่ที่จะไปแอบสืบสิ่งที่ดีกว่าตามใจตัวเองด้วยไปก็ไม่ใช่แปลว่าเราเองก็รักของเรามันได้ขนาดนี้เราจะต้องไปในที่นี้รู้สึกว่าธรรมะเจริญบ้านเลขที่นี้มันพอสมควรจะได้รับผลได้รับประโยชน์ก็พิจารณาให้จริงๆถ้าเราไม่พิจารณาจึงลงแรงๆไปแล้วก็ตามออกตามใจตัวเองตามอำเภอใจตัวเองไปมันก็เป็นอย่างที่กล่าวท่านก็ไม่ได้ติดใจ จริงๆก็อยากให้สูญเปล่าผมเองผมมีหน้าที่ขนาดแล้วขนาดอีกสนามแล้วก็อาบอีกมีหน้าที่ที่จะช่วยชี้ช่วยยกช่วยแจกถูกต้องนะของเก่าก็แจกแจงของใหม่และเพิ่มมาก็มาแบ่งมาตำกันเพราะว่ามาสามัคคีคลายเอามันก็ทำให้แจ้งให้ชัดเจนขึ้นเสมอเสมอ จะไปทำลายนิวรณ์ 5 สิ่งที่จะทำลายนิวรณ์ 5 กับภาษาเรียกว่ามันจะเกิดสมโภชช่อง 7 ไม่ใช่ตัวพ่อจงตรวจแล้วมันก็จะเกิดสติปัฏฐาน 4 พอจะมีพ่อจงเจตสติปัฏฐาน 4 จริงๆคือตั้งแต่สติที่เราได้มีสติสัมปชัญญะในองค์ที่ในในหมู่ที่ 2 หมู่กลางที่นี่คิดว่ากลายเป็นอาหารของสติสัมปชัญญะสติสัมปชัญญะก็เป็นอาหารของการสำรวมอินทรีย์ 6 อินทรีย์ 6 ก็จะเป็นอาหารของการเกิดการวิธีมโนสุจริต 3 โบราณว่าจะทำอย่างนั้นจริงนั่นแหละมันถึงจะเป็นตัวแท้ที่จะก่อให้เกิดโพชฌงค์ 7 เกิดสติปัฏฐาน 4 การประชุมระหว่างกายะกายนอกกายกายในกายมันก็จะเกิดการประชุมดีขึ้นกริยาบทต่างๆจิตใจต่างๆกลายเป็นจีนมโนต่างๆมันจะเป็นองค์ประกอบหรือเป็นการประชุมที่มันจะบีบบังคับเกิดการตั้งมั่นขึ้นเกิดการทรงขึ้นได้ระมัดระวังขึ้นมันก็จะช่วยเหลือโปรไฟล์ให้มันเกิดผลสุจริต ควบคุมไปจนกระทั่งถึงเวทนาแม้เวทนาในเวทนาของเราจะเกิดฟื้นเกิดจากเกิดคนเกิดการโสดคนในอารมณ์ใหม่ไม่ตามใจอารมณ์เก่าอารมณ์เก่ามันปรารถนาที่จะไปตามใจสุดมันเคยสุขที่โสดๆอะไรที่มันตามใจกิเลสเป็นกรรมก็ดีเป็นภพก็ดีหรือเป็นนิวรณ์ 50 บาทเบิกความฟุ้งความสั้นไปตามเรื่องตามราวที่มันติดมันยึดมรณะควบคุมเข้าบ้านมันก็ได้อยู่มันไม่เกิดเคยเสพคุณในทางทิศทาง แม่มาจัดอยู่ในภาวะลําบากเวทนาในเวทนาเป็นทุกข์ก็ตามเป็นทุกข์เพราะอดทนเป็นทุกข์เพราะที่จะฝืนใจแม่มันไปสืบค้นในสิ่งที่ไม่ควรสืบค้นเพราะเราได้พิจารณาเราได้อ่านแล้วเราจะได้พยายามกระทำตนให้มาอยู่ในตั้งตนอยู่ในทิศทางที่เราเห็นดีอันนี้มันไม่ได้ทำบ่อยๆมันก็จะค่อยยังชั่วขึ้นนานวันขึ้นแล้วก็เราก็พิจารณาตามประกอบไปด้วยเห็นอารมณ์เห็นจิตของเราเราก็ทนได้เบาบางง่ายขึ้นลบง่ายแล้วเบาๆแล้วเราก็จะเห็นด้วยว่ามันเป็นไปได้มันไม่เที่ยงมันปรับแก้ได้นอกจากแก้ได้รับผลดีในการกระทำ เมื่อวานรับแก้มาได้ทางนี้แล้วโลกกลายเป็นคนหลุดเป็นคนพ้นเป็นคนเบาบางจากทุจริตต่างๆทางพรากจากในส่วนที่เราเคยไปทุกทีเกี่ยวข้องไปวุ่นวายแล้วเราก็จะเห็นว่าหมดภาระลงเบาลงง่ายลงว่างจ้างใครลงผมก็ปัญญายิ่งเข้าใจว่าปัญญายิ่งกว่าการหลุดการพ้นการเบาการคลายออกมาการฝืนก็ลดน้อยลงความทนอยู่ได้ยากทนอยู่ได้ลำบากก็ลดน้อยลงไปเรื่อยๆๆๆบรรเทาไปเรื่อยๆจนกระทั่งกลายเป็นภาวะภาวนาสวดภาวนาไมเกิดสภาพที่มันเป็นไปปกติเป็นสภาพที่เกิดผลง่ายเกิดผล ตรวจผลไปเองเป็นอัตโนมัติจนชินจนตรวจสอบคนจนคนจนเคยจนกลายเป็นสิ่งที่เป็นได้ง่ายสบายติดแม้แต่สติของเราไม่จำเป็นจะต้องตั้งสติควบคุมมันมันก็ควบคุมมันเองมันก็ปรับเป็นสภาพที่เดินได้จนได้เองขึ้นมาอย่างนั้นเราก็จะไว้ใจตัวเองได้มากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นจนกระทั่งมาจนโดยอัตโนมัติโดยไม่ต้องใช้สติควบคุมเอาสติไปควบคุมอื่นไอ้ที่มันยังบกพร่องแต่ของที่เป็นได้แล้วก็ผ่านไปแล้วมันก็จะคุ้นไปเองแม้ว่ามันจะตกหล่นบ้างสติเราก็จะต้องพยายามระลึกรู้เรื่อง เก็บตกอีกบ้างมันก็จะขายรองเท้ารถไฟอย่างนั้นจริงๆดำเนินบทบาทอย่างนั้นจริงๆเราฟังดีๆแล้วคิดไตร่ตรองตามดูดีๆแล้วจะเห็นว่ามันไม่ใช่ว่าอยู่ดีๆคนเราก็นั่งหลับหูหลับตาปี๋ๆก็ได้ความบรรลุอย่างโน้นอย่างนี้มาโดยง่ายโดยตายอย่างที่เขามองกันน่ะนั่งหลับตาไปปีที่แล้วก็จะได้ถึงบรรลุทั่วประเทศแต่คุณลองดูสินั่งหลับตายังก็ลองก็ได้ก็คงจะได้บรรลุกันง่ายๆมีเวลาตั้งมากมาย การบัญชีมโนไม่มีสติปัฏฐานไม่รู้จักสุจริตไม่รู้จักทุจริตอะไรจึงจะคอยปรับคอยจูงสัมผัสกับตาหูจมูกลิ้นกายใจอินทรีย์ทั้ง 6 ถึงเมื่อไหร่มันดียังไงมันชั่วยังไงมันทุจริตยังไงมันสุจริตยังไงเราไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยมันจะไม่ไปปรับอะไรให้นั่งหลับหูหลับตาไปตายเปล่าไปจนไม่รู้กี่ร้อยกี่พันกี่หมื่นกี่แสนกี่ล้านคนละสีก็สอนกันเนี่ยจะตายเปล่าก็ไปอย่างนั้นน่ะมากมายมากมายนั่งหลับหูหลับตาตายกี่ชาติ เจอก็มีเดี๋ยวนี้ก็ยังดันทุรังทำกันอยู่ก็มีแต่จะนั่งหลับตาเพื่อพิจารณามีสติสัมปชัญญะอย่างที่เราเคยบอกเคยสอนกันแม้แต่จะนั่งหลับตาก็อยากให้สติตกจะเรียนรู้อสัญญีบ้างก็เรียนรู้ถ้าจะใช้ว่าเป็นการอุปการะหมดเวลาจะพักจะผ่อนในข่าวคราวจำเป็นคราวควรที่เราจะกระทำก็ทำได้รหัสพักผ่อนอย่างนั้นก็หักก็ไม่ว่าอะไรก็ทำได้จริงๆเพราะกลัวว่าเราเองเรารู้ว่าเราเรียนตามหลักทฤษฎีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตามองค์ธรรมตามหัวข้อธรรมต่างๆจะเอามาแจกแจงขยายสู่กันฟังถ้าผมว่าเรา เห็นเด่นชัดเราไม่เข้าใจถึงหลับถึงจนวันนี้มันจริงนะแล้วเราก็ไปพิสูจน์ดูยิ่งที่สุดยิ่งเห็นชัดคุณจะยิ่งทราบถึงคำสาปพระพุทธเจ้าแล้วเราก็จะมาเป็นจริงรักจริงโดนจริงมันจะนัดหรือว่าเดินตรงเข้าไปเลยเดินตรงเข้าไปหาสภาวะธรรมแล้วได้ปรับปรุงและแก้ไขโดยพวกชงก็โกรธจริงเพราะมีสติตั้งแต่องค์ที่ 3 หมู่ที่ 3 ที่บอกว่าคายจะมีสติสัมปชัญญะจะได้ควบคุมอินทรีย์ทั้งหมดเนี่ยอันเนี้ยมันจะเห็นบทบาทเป็นจริงๆเลยว่ามันจะเกิดสติเกิดธรรมะวิจัยวิริยะความประชุมหรือกายในกาย โฆษณาในเวทนาของเราก็จะได้ปรับปรุงจริงๆความประชุมในเมื่อเราโดนปรับปรุงให้มันเขมรเข้ามาให้มีส่วนประกอบที่มันได้สัดส่วนที่ดีเวทนาความรู้สึกของเราเราก็จะเข้าใจมันชัดๆเลยความรู้สึกนี่แม้มันจะเป็นความรู้สึกต้องอดทนข่มขืนจนปฏิเสวามิทางนี้แสดงว่าเราจะสร้างให้มันเกิดผลอย่างนี้แม้จะต้องตั้งไว้ส่งไว้ให้มันเข้าท่าเข้าทางเป็นสุจริตทำกายอย่างนี้มันไม่เข้าท่ากลับมาอย่างนี้ก็ดีอย่างนี้ไม่เข้าท่าปรับปรุงไปอย่างนี้จิตใจมันจะตามใจกับมันมาไม่ตามใจมันดัดมันแก้ไขมันมาอย่างนี้แม้มันจะอธิบาย เปลี่ยนชีวิตใหม่ปริวัฒมงคล อีกจนได้โดยอัตโนมัติเราก็จะตั้งศีลตั้งรถตั้งหลักใหม่ควบคุมในเรื่องใหม่ศีลก็จะสูงขึ้นหลักเกณฑ์จะมากขึ้นละเอียดว่าคล้ายยิ่งขึ้นสุจริตก็จะสุจริตสูงยิ่งขึ้นไปอีกตายก็ดีเวทนาก็ดีมันก็ไอ้ทรงอยู่อย่างนั้นอีกเรื่องใหม่มันก็เรียกตายเรื่องใหม่มันก็เรียกเวทนาจิตที่ลึกซึ้งขึ้นไปอีกเราก็จะได้รู้จิตที่ลึกซึ้งธรรมารมณ์อารมณ์ที่ละเอียดอ่อนสูงขึ้นไปอีกเราก็จะได้รับหมายกันอีกตายที่สุจริตอย่างนี้ก็จะปรับปรุงตายแต่จะเป็นโครงอิริยาบถต่างๆมันก็จะมาปรับปรุงขึ้นอีกเพราะจีที่เราเคยพูดที่เราเคยกระทำเราก็จะรู้ความละเอียดของวจีว่าเออควร ไม่เป็นมากเป็นผลควรจะทำให้เป็นสารัตถะให้เป็นเรื่องเป็นราวที่ดีขึ้นมามันก็จะควบคุมโรคจิตใจของเราก็จะควบคุมใจของเรามันจะเกิดจริงๆมันจะสูงมันจะดีมันจะงามมันจะขยับขยับขึ้นไปเรื่อยๆตายก็ดีเวทนาก็ดีจิตก็ดีทำอารมณ์ต่างๆก็ดีมันก็จะได้รับการขัดเกลามันก็จะได้รับการยกฐานะขึ้นตามขั้นตามฐานะขึ้นไปเรื่อยๆจริงๆถ้าเรามีโพชฌงค์ 7 เป็นบทเดินสติของเราจะไม่ไม่ตายสติของเราจะช่วยทำลูกสำคัญมากสติปัฏฐานเป็นเอกนี่ก็คือพระมีพระทรงเป็น เบิร์นมีสติปัฏฐานก็คือมีโพชฌงค์มีสติสัมโพชฌงค์มีธรรมะวิทยะสัมโพชฌงค์มีวิริยะสมโภชนในการเรียนรู้เพียงแยกแยะเรียนวิตกวิจารณ์ควงกระทำไม่รู้ให้เห็นในกายก็ดีวิตกวิจารณ์ตายหรือว่าธรรมวิทยากายกรรมตั้งแต่อิริยาบถนอกเป็นยังไงอิริยาบถข้างในของจิตของเราเป็นยังไงเราก็รู้บทบาทของจิตของเราข้างในมันจะเป็นอิริยาบทข้างในที่มันให้รถให้ชาติอย่างโน้นอย่างนี้เราก็จะมีปัญญาแทรกซ้อนก็จะรู้เอออิริยาบถจิตของเราในขณะนี้ตั้งตนอยู่ในความลำบากเพราะว่าเรามันหยาบเหลือเกินต้องเอาเข้าคืนบัตรมันให้มันคันซะก่อน แล้วก็ตั้งตนอยู่ในความลำบากมากก็มันดื้อเหลือเกินทำมาวิจัยเราแยกแยกกุศลอกุศลบอกชัดแล้วให้มันเป็นอย่างนั้นไปมันถึงได้เคยชินอย่างก่อนถ้าปรับปรุงมันมาอย่างนี้มันจะยากจะเย็นก็รู้ว่าโดนตัดนิสัยมันดับตัวมันปรับปรุงมันมันจะยากจะเป็นยังไงเราก็รู้แต่ปัญญายังว่าอย่างนี้เป็นกุศลอย่างนี้เป็นดีอย่าไปตามตามใจมันรับกลับไปเรื่อยๆปรับเป็นขั้นเป็นตอนจริงๆของตนเองแต่ละบุคคลมันไม่ตรงกันไม่เหมือนกันไม่เท่ากันหรอกคนละเรื่องคนละเหตุคนรับปรัชญาคนละความหลงยุคเขาจับอะไรของตัวเองได้ที่สำคัญก็เอาเรื่องนั้นสำคัญขึ้นมาทำทำทำทำทำทำให้แก่ตนเองด้วยใจแล้วก็จะได้ปรับ รวยๆขึ้นมีโพชฌงค์จริงๆมีสติมีธรรมะวิทยะมีวิริยะมีจริงๆแล้วเราก็จะเห็นว่ามันปิติมันได้ดีเพราะมันรู้ดีมันได้ดีขึ้นก็รู้ว่าเราดีขึ้นเราง่ายขึ้นแล้วก็ตรงได้รับรายได้วางได้หรือเราก็ฝืนได้การฝืนความอดทนมันก็ชักเบาบางอดทนน้อยลงฝืนน้อยลงชักดีขึ้นเบาขึ้นง่ายขึ้นการที่เรารู้ว่าเราได้นั่นแหละคือปิติเออเราได้ดีเนาะเราก็ยกขยับขึ้นไปสู่ทิศทางที่ดีต้องกล่าวนี้มันไม่ได้เรื่องเลยมันไม่ดีเลยเดี๋ยวนี้มันดีขึ้นนะอุปนิสัยใจคอก็ดีขึ้นกายกรรมที่เราเคยเป็น มีสาระต่อความเหมือนคนโรคๆเดี๋ยวนี้ปรับปรุงอยู่ในบาตรในอย่างประเมินจะยืนจนนั่งจะนอนจะส่งไว้ในรูปนั้นร่างนี้ก็ดูดีขึ้นอิริยาบถตายอิริยาบถวจีเพราะความพูดเป็นภาษาพูดไม่ได้ทางโลกๆเดี๋ยวนี้พูดก็ชักดีหัดสงบก็สงบได้จะให้พูดก็ควบคุมได้กลายเป็นกรรมจะให้ทำตามที่เราต้องการก็ทำได้เพราะมีกรรมจะให้เป็นไปตามที่เราต้องการก็กลายเป็นได้ควบคุมได้มีอำนาจเหนือตนแต่เราจะรู้ว่าเรามีอำนาจขึ้นมาเรื่อยๆสูงขึ้นสูงขึ้นสามารถควบสามารถคุมสามารถกระทำขึ้นมาได้เราจะรู้จะเห็นว่าปิติผลดียินดีรู้ดี แปลเป็นภาษาไทยให้ฟังขยายให้ฟังเสมอพระพุทธเจ้าเออรู้แล้วรู้ดีและยินดีเห็นดีเห็นดีว่าเราได้ดีขึ้นการกระทำที่ยากก็ง่ายลงง่ายลงรูปกับสัตว์ที่มีสมุดโทรศัพท์พระเราทำสติถ้าเรามีธรรมะวิจัยเพราะเรามีวิริยะทำให้ด้วยมันจึงเกิดปิติขึ้นมาเติมตามมันจึงเกิดปฏิกรรมมาตามจงสงบระงับได้ขึ้นมาเรื่อยๆบางๆขึ้นมาเรื่อยๆปกติก็ได้ประสิทธิภาพมันฝืนมัน มันเด้งมันอยากจะทำตามใจตามอำเภอใจตอนนี้ควบคุมได้มากอ่อนแรงและมีอำนาจเหนือตนเรามีเจตนาวะสิตปัตตาเรามีจิตที่มีอำนาจและสิทธิ์ตัดต่อเข้าถึงความมีอำนาจเหนือกิเลสปราการกิเลสมันเป็นเจ้าเรือนเดี๋ยวนี้เราเข้าไปเป็นตัวเองถ้าไปเป็นจิตที่เป็นอุปสรรคที่พบจิตทุกคนที่สามารถขับไล่กิเลสหรือว่าทำให้กิเลสอ่อนแรงกินหมดมันก็ค่อยๆจางครับกิเลสมันก็ค่อยๆตายลงเรามีความมีอำนาจทดแทนที่จะเติบโตขึ้นเรื่อยๆๆเพราะ พรานพระการกระทำที่มันเท่งรู้เพ่งเรียนแล้วก็เพลงไทยเพลงพยายามทำลายมาทำลายก็มีหมดลงวิมุติลงวิมุตลงเรื่อยๆเบาบางขึ้นเรื่อยๆอย่างแท้จริงมันจะไปนั่งตามฝันเธอนั่งไปทำอะไรลองๆๆเอาเองอ่ะมันไม่ชัดเจนถ้าเราทำอย่างนี้โดยรู้โดยเห็นอยู่มันชัดเจนที่อธิบายเนี่ยเหมือนจะฉายหนังช้าเอาไปไล่เรียงตัวเราเองดูในการประพฤติในการปฏิบัติตัวเรามีโทษส่งดังกล่าวนี้ไหมแล้วก็กระทำตนควบคุมตัวเองมีสติสัมปชัญญะแล้วก็วิจัยวิจารณ์กายก็ดีไม่ดีก็ดีมโนก็ดีอันไหนตอนไหนมันกลายเป็นทุจริตอันไหนตอนนั้นเราต้องปรับปรุงตนเองขึ้นมา เอาใจใส่กับตนเองเรากำลังจะพากเพียรทำให้แก่ตนเองอยู่วาระนี้ตกหล่นไปนะแล้วก็เขมรกลัวเพิ่มตัวเองขึ้นมาควบคุมดูแลฝึกเตรียมสำรวมสังวรระวังขึ้นมามันก็ได้ฆ่ากิเลสมันต้องประหารกิเลสมันได้ทำลายกิเลสไอ้ตัวเก่งน่ะมันกลายเป็นหมอลงไปทุกทีทุกทีเบาบางลงไปทุกทีทุกทีง่ายดาวลงไปทุกทีทุกทีตัดสติสำหรับระงับได้ง่ายขึ้นไปทุกทีดีดไม่ออกดิ้นไม่อาบน้ำจริงๆการกระทำอย่างนี้แล้วก็สั่งสมลงที่จิตเรียกว่าสมาธิเพิ่ม เป็นจิตเป็นวิญญาณของเราเองจริงๆจิตวิญญาณที่เก่งและจิตวิญญาณตัวร้ายตายลงโครงการตามก็ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยจิตใจขึ้นมาแทนที่รั่วๆบอกว่าปวดสมาธิมีสัมมาสมาธิของพระอริยะอย่างนี้ลงไปเรื่อยๆจนข้าไปถึงที่สุดอุเบกขาหลวงพ่อสงฆ์ก็คือความเป็นเอกความเป็นเพื่อนเธอแปลอุเบกขาชัดๆให้ฟังแล้วมันสบายว่าง่ายเฉยปกติเพราะเราไม่ต้องซื้อต้องซื้อไม่ต้องอาบด้วยอาบน้ำไม่ต้องเป็นอนาคตตัวเกิดตัวนั้นจะ โหลดอย่างไรอย่างเราก็คิดกล้าอยู่ได้เพราะว่าอุปสรรคและอยู่ใกล้เราอยู่กับกิเลสได้เราสัมผัสเราก็ตั้งสุดท้ายเป็นอุเบกขานี่หมายความว่าเราอยู่ใกล้กับกิเลสกิเลสของใครกิเลสของคนอื่นเขาก็อุ่นๆเบาๆอย่างนี้เราก็รู้ก็เห็นเท่าทันแต่เรามีเจโตว่าสิงโตเรามีอำนาจเหนือจิตเรามีวิมุตแท้เหมือนน้ำกับใบบอนแตะยังไงก็ไม่ติดผมออกกันยังไงก็ไม่ติดอยู่ผสมผสานกันยังไงก็ไม่คาดฝันไม่ได้เปลี่ยนแปลงเราไม่ได้จะเข้าเนื้อเข้าหนังของเราเข้ามาอีกเหมือนเดิมก็
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive