สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน ทำอย่างไรให้หายเบื่อ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน ทำอย่างไรให้หายเบื่อ _ดูแล...เวลาที่เราเบื่อแล้วเราก็หาวิธีไม่ให้เบื่อ แต่เราก็ยังเบื่อจะทำอย่างไร พ่อครูว่า...ซ้ำซ้อนเหมือนถามเมื่อกี้นี้ ต้องรู้ว่าเราเบื่ออะไร สิ่งที่เราเบื่อแต่เราต้องอยู่กับมัน เช่นเราเบื่อว่า ในสมัยพระพุทธเจ้าพระอรหันต์เบื่อหน่ายร่างกาย ก็เลยไปจ้างคนมาฆ่าตัวเองตาย อันนี้มีในยุคพระพุทธเจ้า ร่างกายนี้มันน่าเบื่อ พระพุทธเจ้าท่านให้ปลง ร่างกายนี้ไม่น่ารักๆไม่น่าเอาไว้ เปรียบเทียบกับศพ แต่ไม่มีเงินก็เอาบาตรและจีวรไปจ้างคนให้มาฆ่าตัวเองตาย สรุปคือสิ่งที่เราจำนนแล้วมันจะต้องอยู่กับเราเพราะเรามีวิบาก เราก็อยู่กับมันให้ได้ เช่น คนที่อวัยวะขาด ขาขาดแขนด้วน เราก็บอกว่าเราอาภัพไม่มีเหมือนเขา แล้วก็ทุกข์อยู่อย่างนั้นมันก็ทุกข์ทรมาน แต่ถ้าเราคิดว่ามันสุดวิสัยมันด้วนก็ด้วน เกิดมาด้วนแต่กำเนิด หรือมาเกิดอุบัติิเหตุตอนหลัง ต้องถูกตัดแขนขาเราก็ต้องจำนน จะเห็นได้ว่าผู้ที่ไม่มีอวัยวะพร้อม เขาก็ยังอุตส่าห์ทำได้เก่งกว่าคนที่ขี้เกียจ คนที่ไม่อุตสาหะวิริยะมีอีกเยอะแยะเราก็ชมชื่น กับคนที่เขามีความพากเพียรอุตสาหะ เขาไม่เต้นไม่ร้องอย่างเราก็ยังทำได้ดีได้มากได้เก่ง อย่างนี้เป็นต้น เราก็ถือเสียว่า สิ่งนี้เป็นเรื่องสุดวิสัยมันจะต้องอยู่กับเรา เราไม่เต็มก็พร่อง แม้จะแยกไม่ออกว่ามีพ่อแม่ลูก ลูกมันแย่จริงๆจะทำอย่างไรได้ก็เป็นวิบากก็ต้องจำนนช่วยเขาสอนเขาแนะนำเขา ได้เท่าไหร่ ไม่ได้ก็ต้องยอม แม้ที่สุดตัวอย่างในสังคม ลูกมันฆ่าแม่เลย แล้วจะไปจองเวรจองกรรมกับลูกได้อย่างไร เราก็ต้องให้อภัย ก็คนไม่รู้ก็อาจจะจองเวรกรรม แต่คนที่มีจิตใจดี ลูกมันฆ่าเราตายก็อโหสิไม่ถือสาลูกก็ดีไปแล้วแต่คน หากไม่ถือสาไม่จองเวรกรรมก็ไม่มีวิบาก แต่ถ้าจองเวรกรรมมันก็เป็นสัจจะที่จะต้อง