220531-2-099 ทางเอกภาค2-ตอน099(หน้า220)-พ่อท่าน-สันติอโศก-NONE.txt

กก็ไม่มีแม้เราจะระลึกถึงอีกในภพในภวังค์จิตเราจะระลึกถึงเราจะเอามาพูดคิดอะไรก็ได้มีบทบาทร่วมกับมันไปในขณะคิดก็ยังได้แต่ไม่มีรถไม่มีความสุขความทุกข์ไม่มีทุกขเวทนาหรือสุขเวทนาเลยเฉยๆทุกคนก็เวทนาจึงเรียกว่าคนทุกคนทุกข์ของคุณแต่ละคนแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกันละครเรื่องใดเรื่องหนึ่งเข้ามาแล้วเราจะเห็นได้ ลักษณะของจิตที่มุดแท้คนขาดถ้าเป็นอย่างนี้เองมันเป็นลักษณะที่มันเฉยเมยไม่ใช่เฉยเมยใช้มือทำไมคำว่าเฉยไม่แลไม่ดูหรือว่าเธอไม่มีกะจิตกะใจอะไรเป็นคนคนไม่มีแต่คนไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ติดใจพูดภาษาไทยไม่ชัดเป็นคนกลายเป็นคนเฉยๆเด๋อเฉยเมยเฉยไม่เอาถ่านไม่เคยเหมือนไม่รู้ไม่ชี้เลยเหมือนไม่รู้ความเป็นไปเกี่ยวเกาะกันในโลกแต่ผมก็อาหารแล้วรู้ความเกี่ยวกับเห็นคนที่มีความทุกข์เห็นความต่ำเห็นความสูงอะไรก็แล้วแต่ท่านก็จะอยู่ สำคัญด้วยกับความสูงความต่ำนั้นไม่ใช่เฉยเมยแต่จิตของท่านเฉยมากมันดูจิตใจมันตายมันคำอธิบายมันชักแย่แล้วคำอธิบายเข้าใจจริงๆก็เฉยมากไม่ใช่เฉยเมยนะไม่ใช่เป็นคนเชิญมาเป็นคนมีกะจิตกะใจนะพระอรหันต์อะไรอธิบายธรรมะไม่รู้เรื่องอธิบายไปแล้วเข้าใจจนถึงสวนเลยแล้วจะกลายเป็นพระอรหันต์ก็คงเป็นคนเฉยๆเป็นคนไม่เอาถ่านอะไรเป็นคนเห็นนั่นแหละก็เลยเดินสายไม่เคยกะปิเก่าๆอะไรเป็นคนหมดชีวิตชีวาเป็นคนอะไรคิดอย่างนั้นมันเบาอ่ะก็คาดเดาเขาก็เดาว่ามันไม่ใช่นะถ้าอาหารเป็นคนมีกิจกรรม กระเป๋าเป็นคนที่มีคุณภาพก็จะมีคุณธรรมไอ้คนที่หน้าเข้าใกล้เป็นคนที่เหมือนดอกไม้สดเป็นคนที่เหมือนดอกไม้สดมีทั้งกลิ่นหอมมีสีสวยมันจับกลายเป็นอย่างนั้นเลยคนอย่างนั้นก็คิดแต่ชวนไอ้คนเข้าใกล้ก็หาเข้าหาแล้วก็จะได้รับความร่มเย็นหรือจะได้รับความเจริญหรือจะได้รับความงอกงามได้รับความร่วมมือร่วมงานจากท่านเข้างานด้วยคุณธรรมมอบงานด้วยความสุขสมบูรณ์เฉยๆ หรือไม่ขวนขวายแล้วเป็นคนอย่างที่อธิบายแล้วอธิบายกันมามากเราพยายามที่จะทำความเข้าใจกันให้ไม่เพี้ยนเพราะว่ารายละเอียดที่มันชัดลึกซึ้งขึ้นมาตามที่บางทีเราเองแหละเราอาจจะเคยคาดคะเนตัวเองอาจจะเคยวาดภาพหรือเคยระลึกเหมือนกันว่าเป็นพระอรหันต์ก็คงจะเป็นอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้แล้วเป็นคนไม่มีโลภะโทสะโมหะแล้วบางคนไม่มีโรคไม่มีโกรธไม่มีหลงแล้วคงยังคงเป็นคนอย่างเงี้ยเฉยๆเป็นคนอารมณ์ไม่กระตือรือร้นจะเอาอะไรก็ไม่อยากได้อะไรอย่างนี้เป็นความรู้ทางภายในของคุณชุมชนเยอะๆเข้าใจว่าเป็นพระอรหันต์และกลายเป็นคนเลวเธออะไรไปดูด้านขวาอะไรไม่ได้ห่าอะไร เขาก็บอกว่าอย่างนี้มันไม่มีรสชาติไม่มีชีวิตชีวาเกิดมาเป็นคนกลับกันกลับกับความคาดหมายนั้นเพราะว่าพระอรหันต์หรือว่าคนประเสริฐของพระพุทธเจ้าไม่ได้กลายเป็นคนอย่างนั้นหรอกไม่ได้เป็นอย่างคนที่คะแนนไปในทางเสื่อมต่ำที่เขาก็เข้าใจว่าเสื่อมตามเราเองเราก็เข้าใจเป็นคนเสื่อมต่ำก็กลายเป็นคนที่เดินๆช้าๆเฉยๆไม่ๆก็ถ่ายเรื่อยๆจนเธอจะได้รอบๆลอยๆอะไรไร้ค่าเข้าไปนะถ้าเป็นคนไม่จำเป็นเป็นพระอรหันต์เป็นคนต่ำกว่าพระอรหันต์ก็ดีกว่าถ้าเมื่อคนต่ำกว่าพระอรหันต์ดีกว่าพระอรหันต์นะมันจะเป็นพระอรหันต์มาทำอะไรกันหรอกเพราะอย่างไรไม่ได้ช่วยชาติ พระอรหันต์แล้วไม่ได้ช่วยชาติไม่ได้ทำงานทำการให้เป็นประโยชน์แก่มนุษย์เป็นความสุขกับส่วนตนไม่ได้เป็นความสุขแต่คนอื่นที่เรียกว่าไม่มีความเข้าใจในศาสนาพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าทำคนให้ประเสริฐและกิจกรรมนี้ทำคนให้ประเสริฐแล้วยังมากลายเป็นข้อที่ผิดเพี้ยนได้เป็นข้อที่บกพร่องเป็นคนที่ไม่ประเสริฐดีกว่าเป็นคนประเสริฐมันก็วนแล้วภาษาเรียกว่าเป็นมันทำไมคนประเสริฐคนสุดยอดเยี่ยมมันไม่เป็นอย่างนั้นไม่เป็นอย่างคนคาดเดาไม่เป็นอย่างคนที่คิดก็ได้ที่คิดวนๆๆถ้ามันเป็นอย่างนี้ถ้ามันหมดกิเลสแล้วเพราะว่าเราอยู่กับกิเลสกิเลสมันพาเราดิ้นๆถ้ามันไม่มีกิเลสมันคงไม่ต้องดิ้นรนอะไรมันคงไม่ทำอะไรมันคงไม่เอาอะไรไม่อยากได้อะไรจะเอาไป กลายเป็นเรื่องไม่เข้าท่าส่วนของจริงเรื่องจริงแล้วพระอรหันต์กลายเป็นคนที่กระปรี้กระเปร่าและอุฏฐานไม่อยู่ไม่อยู่อย่างไร้ค่าไร้ประโยชน์หรอกไอ้คนที่จะต้องมีอย่างที่ท่านพยายามที่จะสอนพระพุทธเจ้าสอนในแต่ละวัยขึ้นมาเราเองเรามีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเป็นคนที่ไม่เหมือนเขาก็รู้ตัวเองว่าไม่เหมือนเขาเป็นคนที่เป็นเนื่องอยู่กับผู้อื่นผู้มีชีวิตเรื่องกับผู้อื่นไม่ได้หมายความว่าเป็นผู้ที่จะต้องขอเขากินชาติเดียว สิ่งมีชีวิตเนื่องจากผู้อื่นก็หมายความว่าติดต่อกันเนืองกันเนื่องกันอยู่เกี่ยวกับเกี่ยวข้องกับผู้อื่นด้วยผู้ที่ไม่เหมือนเขาแล้วอาศัยเขาก็ได้ด้วยแต่ว่าพระพุทธเจ้าท่านพูดยังทำต้นไม้เขาแต่ที่จริงเขาอาศัยเรานะเพราะถ้าคนเผชิญแล้วไม่ใช่อาศัยเกาะเกี่ยวคนอื่นก็เป็นเป็นความถ่วงเป็นกาฝากไว้ที่พระพุทธเจ้าสอนควรจะเป็นกาฝากสังคมเป็นกาฝากมนุษย์ไงไม่ใช่หรอกเรื่องเด็กผู้อื่นนี่ไม่ใช่หมายความว่าจะกินแต่จากผู้อื่นเป็นการสำนึกเป็นการเวทย์เป็นการให้ระลึกแค่เราเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับผู้อื่นเนื่องจากผู้อื่นเรากินกับผู้อื่นบางอย่างที่เราไม่ได้ทำ บางอย่างกับคนอื่นเขาทำให้เรานะฉะนั้นต้องสำนึกให้มากนะว่าเราจะต้องเมื่อเขาทำให้เราเราต้องทำให้เขาเธอก็ทำให้เราเราต้องทำให้เขายิ่งยิ่งกว่าต้องเนื่องกันเนื่องกันสำคัญกันติดต่อกันอยู่เสมอเกี่ยวข้องกันเสมอด้วยดีด้วยเขาให้เราต้องให้เขายิ่งกว่าอันนี้เป็นธรรมะของคนดีถ้าเขาให้เราแล้วเราก็เอาไปเปรียบเขาอย่างนี้เป็นธรรมะของคนเลวไม่ใช่คนดีคนดีต้องเสียสละคนดีต้องไม่เห็นแก่ตัวคนดีจะต้องเป็นผู้ที่สร้างประโยชน์มีคุณค่าใหญ่ไม่ใช่เราไปเอาของเขามามากๆแล้วเราก็ได้กำไรแล้วเราก็เห็นแก่ตัวได้ยิ่งได้ของคนอื่นหลาย ไม่ใช่คนเสียสละยังไม่คนให้ยังไม่ใช่คนให้ยังเป็นคนไม่ใช่คนหมดเนื้อหมดตัวมันฟังดีๆมันเห็นง่ายๆมันเข้าใจชัดๆแต่มันไม่ใช่เรื่องแปลกเรื่องประหลาดเหมือนเราหรือว่าผู้ใดที่เป็นพระอริยะเป็นพระอรหันต์เป็นผู้ที่ไม่มีตัวตนที่เป็นผู้ที่ไม่คิดถึงตัวเองเลยตัวเองจะได้มาเท่าไหร่เท่าไหร่เท่าไหร่ก็ไม่เป็นของตัวใครก็ไปหมดตัวเองจะสร้างสรรค์เท่าไหร่เท่าไหร่เท่าไรแล้วก็ให้เขาได้จริงๆจิตใจมันจริงๆมันจริงใจจริงๆมันไม่มีหัวแหวนมันไม่มีเห็นดายมีแต่มีประโยชน์อะไรเหมาะสมให้แก่ไปซะ เมื่อไหร่ก็ยิ่งดีเพราะรู้ความจริงรู้จักจะทำก็มันดีมันดีมีเราเป็นตัวแรงงานเราเป็นตัวแรงคนเราเป็นตัวสร้างสรรค์สร้างสิ่งที่ดีเพื่อให้แก่มนุษย์ชาติให้แก่ประโยชน์ในโลกได้รับประโยชน์ในโลกได้รับจากเราเรายิ่งสร้างได้มากเท่าไหร่มันก็ยิ่งดีอย่างที่ผมเคยยกตัวอย่างถ้าผมเป็นคนปลูกข้าวคนเดียวเนี่ยให้มนุษย์ทั้งโลกได้กินแหมผมก็จะยิ่งใหญ่ขนาดไหนเป็นไปอย่างเก่งแต่ที่นี่มันจะไปมีค่าอะไรมันก็มีความดีอย่างเดียวถ้าเสียอะไรถ้าเราจะเป็นผู้ที่อนุเคราะห์โลกโดยการฟังอนุกรรมปลายักษ์เราจะเป็นผู้ที่เป็นประโยชน์ต่อมหาชนเป็นอันมากผู้ชนะสิบตายาอะไรจะสร้างความสุขให้แก่มหาชนเป็นอันมากผู้ชนะก็จะเป็นแก่นสารของมนุษย์โลกแท้ๆเลยแก่มหาชนทั้งหลายเป็น แต่เป็นการเสียสละที่เรารู้ความจริงรู้สัจธรรมเป็นการเสียสละถ้าได้เปรียบกว่าคนอื่นเราเป็นคนเขียนใช่เราเสียให้เราไม่เอาเอาเป็นพอเราเองสุขและสุขภาพร่างกายจิตใจของเราแล้วพอเรามีสันโดษนะปัจจัย 4 แล้วก็มีพอได้แล้วมีเครื่องมีอะไรอะไรเข้ามาในวันหนึ่งพอเพียงและมีชีวิตมีสัมมาอาชีพชีวิตชีวิตไปได้อย่างดีและเป็นประโยชน์สร้างสรรค์ไปจริงๆไม่อยากสร้างสรรค์ไปจริงๆเลยไม่มีในโลกเยอะโลกมันจะไปเดือดร้อนอะไร ก็มันจะไม่ทำไมมันจะไม่ชัดทุกวันนี้นึกว่าเป็นคนใหญ่คนโตหรือว่าคนมีอำนาจเรียกว่าคนมีความรู้นึกว่าอะไรรู้แล้วแต่มันเบี้ยวจนแล้วแต่มันแฝงไม่ต้องไปมองเอาคนโลกและมองคนพระนี่แหละคนที่มาบวชเป็นพระนี่แหละนี่ไม่ใช่ใส่ความไม่ใช่เขตสีแต่บอกตัวจริงเค้าบอกแต่พระแล้วก็ไล่ฐานะก็เป็นเหมือนอย่างชาวโลกมียศมีฐานะมีอำนาจมีอะไรอะไรขึ้นไปแล้วก็เป็นเสวยแล้วก็ไปแอบแฝงแอบแฝงอยู่แอบแฝงเป็นผู้ที่เอาเปรียบมนุษย์เขาได้มากมีมากเป็นสุขมากคอยรับส่วนที่เขาเอามาให้แต่ตัวเองก็ไร้ค่าตัวเองก็ไม่ได้ทำประโยชน์อะไรคุ้มกันเลยนอกจากไม่ใช่ว่าไม่คุ้มกันแล้ว ผมก็อรหันต์แท้นะไม่ใช่ไม่คุ้มกันเท่านั้นนะมีสัดส่วนที่ควรจะรู้ด้วยวันหนึ่งคืนหนึ่งเราทำลงไปให้แก่โลกนี้เท่าไหร่ถ้าเรากินของโลก 1 ส่วนค่าอาหารควรจะคำนึงว่าเราจะต้องทำให้โลกร้อนส่วนถ้ายังไม่ถึง 100 ส่วนหมายความว่าเราขาดทุนถ้าเรากินทั้งโลกส่วนหนึ่งแล้วเราควรทำให้โลก 100 100 100 100 100 100 ส่วนถ้าไม่ถึง 100 ส่วนขาดทุนควรจะเป็นอย่างนั้นเป็นอัตราที่พระอรหันต์จะต้องคิดอย่างนั้นหรือว่าเห็นอย่างนั้นมองอย่างนั้นไม่ใช่ว่าเราจริงมันก็เป็นส่วนหนึ่งนะแล้วก็เออเราทำให้เขาส่วนเดียวเราคุ้มทุนนะไอ้อย่างนี้ไม่ใช่คนไม่ใช่คนขั้นพระอรหันต์หรือคนขั้นตอนขั้นตอนยาแล้วเราจะไม่คิดอย่างนั้นที่ยังไม่รู้แล้วมันตามแล้วก็แค่นั้นเอง คุณธรรมคืออะไรคุณธรรมคือท่านจะทำคือตัวประโยชน์และทำคือตัวสิ่งที่มันเป็นสิ่งที่เราได้กระทำกรรมไอ้ก่อกรรมหรือได้กระทำหรือการงานผลผลิตของการงานมีแรงคนมีแรงงานและก็ทางออกมาเป็นออกมาให้แก่มนุษย์โลกครับ 1 หน่วยและเราก็ทำออกไปให้เขา 1 หน่วยคืออะไรและเราก็ทำเข้าไปให้เขาเสร็จ 2 หน่วยก็ยังไม่ใช่สิ่ง หน้าภาคภูมิอะไรเลยยกตัวอย่างนะครับว่า 1 หน่วยรบกวนที่ทำให้เขาร้อยหน่วยมีถึงจะเรียกว่าฉันเป็นคนที่มีระดับมีระดับชั้นสูงไม่ใช่อัตราส่วนที่เขาวัดถูกๆเอาดีๆแม่งเป็นอุดมการณ์ที่อยู่เหนือชั้นมนุษย์ก็ไม่คิดอย่างนี้รถมีแต่คิดว่าถ้าฉันมีหน่วยนึงแล้วให้คุณจะได้ไปล่อไปต่อทำกับคนอื่นเข้ามาเป็น 2 หน่วย 5 หน่วยให้ได้มากที่สุดถ้ามี 10 บาทไปซื้อลอตเตอรี่ถ้าเรามี 10 บาทและเราทำให้เขาได้ล้านบาท เอออย่างนี้เป็นอัตราที่น่าประทับตราที่น่าจะเป็นฝ่ายแพ้เรามีทุนอยู่ติดหรือเอาของเขามาฉีดแล้วควรจะสร้างให้เขาได้ล้านนึงเอาเข้ามาเขียนว่าควรจะสร้างให้ชาวล้านคนมีสิทธิ์คุณจะไปต่อเอามาให้เราได้อีกนานแต่ถ้าอนุญาตไปพูดเสียเป็นผู้ให้เป็นผู้สละเนี่ยพูดจาคะเนี่ยเออเรามีสิทธิ์เราควรจะหรือเราเอาเข้ามาติดแล้วคุณจะตอบแทนก็ไปร้านอันนี้มันอัตราส่วนเหมาะสมเอาดีๆเอาไปอัตราส่วนผสมฟังดีๆอัตราส่วนคนคิดที่ไม่ใช่คนธรรมดา ทำไมคนไม่ใช่คนละแบบนี้แล้วไม่ใช่คนเป็นพระอริยะบ้าไหมพูดกันด้วยเหตุผลดีๆไม่ใช่บ้าอะไรเป็นเรื่องที่เหนือมนุษย์จึงเรียกว่ามนุษย์โลกุตระเรื่องที่มนุษย์เหนือมนุษย์ อะไรก็ได้รู้ด้วยไหมถ้ามันเป็นอย่างนี้ดีหรือไม่ดีเขาจะตอบได้ไหมแล้วพอตอนนี้เนี่ยรับประโยชน์จากคนอื่นมาแล้วก็ตามดูกันต่อเวทีคำตอบแทนให้เขารับมาติดต่อกันให้เขาล้านใช้หนี้เขาเรียกว่าตอบแทนเข้าไปเป็น 10 ล้านคนคนนี้ว่าเป็นคนดีไหมถามคนธรรมดาคุณไปชนก็ได้ที่มีปัญญาธรรมดาเพราะว่าคนที่ดีคนนี้กตัญญูกตเวทียอดเลยไปทานกันหรอกกับความจริงที่ในโลกเขาคิดถึงกลับพร้อมกันเขาก็เห็นด้วยว่าดีแน่ๆแต่เขาทำให้เขาไม่ทำให้เขาทำไม่ทำก็ไม่ทำให้คนจริงอยู่ไหนคนจริงก็อยู่ที่คนที่ว่ารู้ว่าดีและทำที่ดีจริงๆถ้าไม่เป็นด้วยถ้าไม่ได้ด้วยทำขึ้นมาในโลกด้วย ของดีก็ทำได้เราเป็นประโยชน์ให้กับเขาได้เรารับส่วนอะไรมาสังเคราะห์ร่างกายชีวิตอยู่แค่นี้แต่หน่วยนึงแล้วเราก็ทำต่อไป 10 หน่วยความจำยิ่งขึ้นให้ประโยชน์สูงเติมน้ำมันมาติดให้ค่าผลผลิตเข้าไปเป็นร้อยนึง 500 1,000 บาทออกแพงเกินไปและผลิตขึ้นมาได้มากกว่านั้นเจริญนี่มันความเจริญของดีก็เข้าใจจัดๆนะไม่ใช่ของของเราหรอกของแถมอะไรและไม่ผมเห็นเราก็ยังมีประโยชน์อยู่ในโลกที่เป็นความ ความรู้และเป็นความเห็นหรือว่าเป็นความจริงที่เราจะต้องทำให้เป็นอย่างเมื่อกี้ยกตัวอย่างหน่อยเราเคยคิดบ้างไหมในๆๆจิตใจของเรานี่ก็มีอะไรทุนอยู่แค่นี้แล้วเราก็อยากจะพอเวลาเราใช้ไปแล้วเนี่ยก็ควรจะเติมขึ้นมาให้มันมากกว่านั้นมันจะจัดๆเป็นความผิดของตัวเองมีอะไรกับเขาเวลาใช้ไปแล้ว 5 มันควรจะกลับมาอีกเป็น 5 ทวีกว่าอยู่ในกระเป๋าเคยมีให้ไปแล้วห้ามมันไม่น่าหมดมันน่าจะงอกงามออกมาเป็นภาพที่ข้อความออกเป็นร้อยนึงก็ไปอีกก็น่าจะเป็นอย่างนั้นที่เป็นความปรารถนาของธรรมดาในโลกมัน ว่าผู้เป็นพระอรหันต์หรือว่าอรหันต์ปรสิตแล้วมันไม่ใช่ของของตนไม่ใช่มันไม่มีตัวไม่มีตนมายึดเป็นของตนแล้วมันไม่ใช่จากปากเปล่ามันเป็นของจริงมันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเป็นของตัวของตนอะไรมันดูแต่บทบาทของการสร้างสรรค์บทบาทของกรรมกิริยาบทบาทของการกำเนิดเธอก็เกิดแต่ตัวเองหมดเกิดตัวเองหมดโรคตัวเองหมดดูดกินของคนอื่นหรือว่าดูดของคนอื่นเปลืองของคนอื่นมันไม่ล่ะมันไม่เอาแล้วมันก็เฉยๆแหละจะเอาหรือไม่เอาเราต้องเราก็รู้ว่ามันไม่จำเป็นอะไรหรอกเราก็รู้ในโลกนี้เราเป็นตัวบทบาทการงานคนที่มีอารมณ์จิตก็เป็นอย่างนี้มีความเข้าใจก็อย่างนี้แล้วก็ปล่อยจิตใจที่เคย ปุถุชนเอาเปรียบที่เขาเข้าตัวคิดเป็นของตัวของตนคิดอะไรก็ได้อยู่อย่างเดิมๆแต่ก่อนๆนั้นน่ะเวลาล้างผิดอันนี้ออกไปแล้วมายด์เป็นสิ่งที่ไม่มีตัวไม่มีตนที่สร้างการเป็นจิตที่จะทำอยู่อย่างมีภูมิรู้อย่างที่กำลังพูดให้ฟังเป็นภูมิที่มันเหนือชั้นจริงๆก็เห็นน่ะเด่นชัดว่าความเหนือมนุษย์อย่างไรมันก็เกิดใหม่มันก็เกิดอย่างไรคุณคิดดูเถอะถ้าเราจะยังไม่เป็นแต่ก็คิดจะปัญญาอ่อนเห็นไม่ดีเห็นว่าการสร้างมนุษย์ให้เป็นมนุษย์เลิศเป็นมนุษย์ประเสริฐมนุษย์ยอดจะเห็นเหลี่ยมมุมจะเห็นลักษณะคุณลักษณะที่ชัดเจนให้แก่ แขวงยกตัวอย่างแล้วไม่ใช่แอบแฝงอยู่ในโลกก็เหมือนกันเป็นฆราวาสก็พยายามแอบแฝงเอารัดเอาเปรียบอาศัยเสมอโลกเป็นฐานตอนเอาเด็กอยู่ดีกินดีเราได้เพลิดเพลินเราได้สนุกสนานเราได้ทำอะไรสมใจที่เรามีอารมณ์ของกิเลสจะไปนอนแล้วก็ทำสร้างฐานะขึ้นมามีฐานะที่ดีและจะมีอะไรที่จะไปแลกเปลี่ยนพิเศษสมสุขตลอดชีวิตไปแล้วก็ตายเน่าและยิ่งไปจะได้สมมุติมึงเปลืองจะต้องกินของสูงกินของราคาแพงใช้ของราคาแพงจะต้องได้แล้วแต่จะมี Nokia ถูกแบบไหนที่จะต้องไปสัมผัสอาจจะทำให้แก่ตนเองได้อย่างไรที่จะเป็นสุขเขาก็แสวงหามาได้ประกอบไปด้วยวัตถุประกอบไปด้วยอาจทำปฏิกิริยา ยาอะไรต่างๆที่เขาเองต้องเขียนว่าอย่างนี้เป็นความสุขเขาก็จะเสมออาศัยผานนึกว่าชีวิตเป็นผลสำเร็จได้สำเร็จความใคร่สำเร็จความอยากสำเร็จความปรารถนาตั้งแต่สิ่งที่เขาเป็นหลงคิดว่ามันจะต้องมาคอยบำบัดเป็นเหี้ยอะไรก็ได้อันนี้มาแล้วก็บำบัดแล้วก็เรามันจะได้ไปเป็นความสุขผลสำเร็จจะหาได้คุณได้สมใจแล้วมันก็จะตายไปในชีวิตมึงแล้วเราอย่างนี้แหละคนธรรมดาในโลกมันถูกหลอกมาทั้งนั้นเพราะเป็นพระอริยะมาเป็นพระอรหันต์ขึ้นมามันจะเข้าใจถูกต้องไม่ต้องบำบัดชีวิตนี้ไม่จำเป็นจะต้องบำบัดต้องบำบัดรู้เหตุปัจจัยมันเต็มก็เปลี่ยนออกมันชำรุดก็เปลี่ยนใส่ใหม่เมื่อมัน บอกว่าเติมไปให้มันเป็นเครื่องที่จะสังเคราะห์กันอนุเคราะห์ตามที่มันเป็นจริงสังเคราะห์หรือสังขารตามฐานะของสังขารสังขารอันพอเหมาะพอดีไม่ใช่สังขารเพ้อสังขารเกินปรุงเกินทั้งเคราะห์เกินให้มันได้ตัดส่วนของมันแล้วไอ้สัดส่วนนี้ไปเป็นแรงผลักดันเป็นการสร้างสรรค์เพราะมันสร้างสรรค์ได้มากได้ดีมันก็เจริญแล้วมันก็ไม่จำเป็นจะต้องน้อยใจจะต้องเสียเปรียบจะต้องเอามาเสพติดอะไรอย่างที่หลอกหลอกให้ตัวเราเองคอยบริการคอยที่จะบำบัดคอยที่จะวุ่นวายอะไรไม่ต้องหรอกเราเคลียร์จบของหลอกล่อหลอกลวงกับโลกไอ้สัตว์โลกจึงแสวงหาแล้วก็อาศัยแรงคนของสัตว์โลก หลอกใช้หลอกและคนที่จะปั่นก็คือคนที่เป็นผู้ที่มีปัญญาซื้อฝันให้พวกที่ใช้เนี่ยเอาจ่ายแรงงานจ่ายความนึกคิดจ่ายอะไรก็ตามแต่เพื่อที่จะเอามาให้ฉันเนี่ยได้เป็นผู้ที่จะได้เป็นเจ้าของฉันจะได้เป็นใช้โรค Moto ฉันอยู่อย่างนี้ที่เป็นระบบของมนุษย์ก็เป็นอย่างนั้นแต่ทีนี้เป็นระบบเข้าใจอำนาจที่จะเป็นคดีหลอกล่อหรือว่าไปเอากำไรคนก็อย่างนั้นอย่างนั้นแข่งขันกันแล้วก็นอนไปต่อตลอดแต่เราก็ไม่ได้ไปทำเพราะว่าเรา คอยรับใช้เขาไม่ใช่แต่เราทำสิ่งที่ดีด้วยสร้างสิ่งที่น่าสร้างด้วยเพราะงั้นเราเลือกหาอะไรหน้าตาไม่รู้อะไรที่น่าจะทำในโลกย้อนกลับมันซ้อนกันขึ้นมาอีกไอ้สิ่งที่น่าจะทำก็คือสิ่งที่น่ารู้อย่างที่เรารู้นี่แหละที่ประเสริฐที่สบายเบาที่มันต้องไม่ต้องเป็นกิเลสตัณหาให้พาทุกข์ให้มาคอยรับใช้อย่างที่เรามาตรวจตนเองแล้วเราจะเห็นว่าอ๋อเราจะไปฆ่าตัวเองฆ่าตัวเองมันนานนักหนาจนกระทั่งวันล้างออกล้างออกล้างออกล้างออกจะเห็นไม่เห็นมีอะไรเลยนิดเดียวเองนิดเดียวเป็นเครื่องยนต์ที่ ได้อย่างเก่งแล้วเราก็ต่างกันอาจจะเวทของพระพุทธเจ้าถึงบอกว่านอกจากนั้นแล้วท่านก็ได้ชีวิตมันจะต้องเนื่องกันเรื่องกันแล้วบัดนี้กายกรรมวจีกรรมของเราวันนี้เรากำลังทำอะไรอยู่กายกรรมวจีกรรมของเราที่ดีกว่านี้ยังมีอีกอย่างไรเรากำลังทำอะไรอยู่ใครจะทำบัญชีทรัพย์สินถ้ามันไม่ได้สร้างสังคมมันไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรก็ต้องรู้ว่าไงเราทำอะไรอยู่อันนั้นๆนั่งลอยๆลมๆจากโลกโลกก็เห็นชัดเลยเพราะเรากำลังเหตุการณ์ทั้ง 5 อาวุธจมูกลิ้นกายใจประกอบด้วยวัตถุกำลัง เผาผลาญไปเลยหรือว่าเรากำลังเกิดแม้แต่ภาวะตัณหาเหตุในอารมณ์อารมณ์อะไรแล้วกำลังนั่งเสพอารมณ์อะไรมีอารมณ์ฟุ้งซ่านนึกว่าเสพอารมณ์สีดำพระด้วยเศษอารมณ์อะไรที่ว่าเราต้องสร้างเบาๆเบาๆไปสร้างสวรรค์นรกมีมารอะไรแล้วแต่ว่าเสพจะมีพระจมอยู่กับเธอก็ด่าไม่ก็เรื่องอะไรก็เกิดอะไรถ้าเรารู้ว่ามึงจะเก็บทำไมไม่เห็นจำเป็นจะต้องไปเกิดเราก็ปรับปรุงทำกิริยาของเราก็คงตายเวทีมโนมโนมโนนั่นแหละเป็นตัวหลักที่ได้คิดสร้างขึ้นเมื่อเราเห็นผีแล้วถ้ามาตั้งแต่พอเริ่มดำควรจะทำอะไรควรจะเป็นอะไรที่ดี พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้เป็นปู่เป็นหลักเดินไปอยู่แล้วนะมันไม่มีความสุขต่ำไม่มีความสุขต่ำไปได้มันจะเจริญมันจะเป็นไปเป็นผู้สร้างการเป็นผู้ดีไปทีเดียววันหนึ่งคืนหนึ่งแล้วก็กระทำอย่างขวนขวายอย่างที่เรียกว่าไม่ทรมานตนจนเกินไปและก็ไม่ใช่ขี้เกียจก็ไม่ขี้เกียจจะทำอยู่มันก็จะมีแต่มากมากอะไรจะเป็นตัวทำไมถ้าเราทำได้เป็นเครื่องกลที่ทำได้ดีแต่ไปเรียนเขียนไปเป็นทำร้ายทำลายให้แก่ผู้อื่นมันเป็นห่วงอะไรคนอื่น หรือต่างกันไปดีแล้วสร้างสรรค์มากๆก็ไม่จำเป็นต้องไปลำบากใจตนเองว่าคนอื่นก็ไม่ต่างกันแล้วก็ไม่ว่าอะไรคนอื่นก็สร้างด้วยก็เอาคนนี้ก็อนุโมทนากับคนดีเพิ่มเติมก็ขึ้นมาแล้วใครคนดีกว่าใครไม่ดีเราก็ปล่อยๆเขาอ่ะถ้าไม่ดีก็ยิ่งไม่ดีเลยก็ปล่อยให้ต่อปลากินไปเลยแล้วอย่าไปโกรธไปแคะในเคืองอะไรเขาก็ไม่ได้รีบไปโกรธเขาทำไมกันในเมื่อเขาเลวเราเป็นตัวอย่างอันดีอยู่แล้วเขาไม่ทำตามคนของเขาเขาทำตามก็เห็นดีเขามีไว้คลิปรู้ว่าไอ้นี่ดีนะนี่เป็นกุศลนี้เป็นสิ่งประดิษฐ์สิ่งที่ควรเป็นคนไปนะเกิดมาเป็นมนุษย์เหมือนสัตว์เดรัจฉานกินนอนนอนทำอะไรก็แล้วแต่ของเขามันเข้าเรื่องของเราอะไรเราจะเป็นอย่างนั้นแม้แต่สัตว์เด ก็ยังเป็นตัวอย่างที่มันสร้างมันสั้นออกงานก่อการนั้นยังชีวิตเอาไปกันสัมพันธ์กันมันก็ยังมีเล่มมีหัวอะไรกันอยู่สัมพันธ์กันอย่างดีทีนี้เรารู้แล้วว่าเล่นหัวเป็นเรื่องของสิ่งที่มันต้องอาศัยสำหรับคนบันเทิงแต่ถ้าบอกว่าไม่บันเทิงไม่ต้องเล่นหัวอะไรมากมายนักเพราะอาศัยน้อยเท่าไหร่ยิ่งดีมีเครื่องอาศัยบันเทิงน่ะน้อยเท่าไหร่ยิ่งดีแล้วเป็นแก่นสารมากเท่าไหร่ยิ่งดีและก็มีฐานะมันก็ต้องมีบ้างเล็กๆน้อยๆก็เป็นไปในความบันเทิงที่มันน้อยมันพออยู่ร่าเริงใจในการกิริยาในการงานก็ทำไปอาศัยสิ่งเหล่านี้ไปเพราะถ้าเรื่องเบิกบานไม่ต้องไปเต้นๆดีไปสร้างจะไม่ต้องส่งอยู่ดีๆในวันนี้ต้องทำท่าจะปวด ทำแบบนี้กันลักษณะแล้วก็ทำเรื่องนี้ซะส่วนมากเลยช่วยทำทำไมจะอวดมันเป็นเรื่องของเขาเรื่องเราก็จะรู้ความสำคัญของมันยิ่งๆขึ้นทีนี้ก็วกกลับมาถึงคำว่าเมื่อสิ่งใดที่เราได้กระทำการตัดรับว่าเป็นเรื่องๆไปบ้างแม่หมดแล้วก็อันเดียวกันมันยิ่งใหญ่เยอรมันมาเอาที่มันยังไม่จ่ายมันเล็กๆก่อนสักเรื่องปัจจัยนี้พรใดขาด 70 แล้วจิตของเราก็จะรู้ว่ามันหมดห่วงหมดห่วงแล้วอาจจะเป็นได้ทั้งที่ลืมตาและหลับตาอยู่ปกติธรรมดา อัปปนาสมาธิลืมตาโพลงๆมันอยู่กับเรามันแนบแน่นนี่มันไม่ใช่หมายความว่าเราไปเกาะมันไว้เราพยายามแต่ก่อนนี้เราพยายามให้มันเป็นอย่างนี้ได้อยู่เรื่อยๆจนมันเป็นจนมันเข้าใจจนมันมีทั้งปัญญาทั้งความเคยชินเด็ดขาดเลยแล้วเราควรเป็นอย่างนี้ควรจะเล่าวางต่ออย่างนี้เป็นปกติธรรมดาจิตใจเราไม่ควรจะไปมีอะไรขึ้นมาไม่มีอารมณ์อะไรขึ้นมามันก็ไม่มีจริงๆเวลามันขาดแล้วมันก็ไม่มีอารมณ์ไม่มีอะไรที่จะแตกต่างกันโดยมีสติหรือไม่มีสติก็ตามไม่มีสติมันต้องผ่านก็มันก็รู้แล้วรู้ว่ามันไม่ดูดไม่ซึมมันไม่เกี่ยวกับโดยจริงตัวมันไม่ทำปฏิกิริยากับสิ่งนั้น มีสติแม่ไม่ได้ไประลึกรู้มันเฉยๆไปทำอื่นอยู่อันนี้จากอันนี้อยู่มันก็ไม่ไปทำปฏิกิริยากับอันนี้ต้องรับต้องทำอย่างนู้นอย่างนี้มันก็ไม่นอกจากเราจะกำหนดให้มันทำถ้าเราไม่กำหนดให้มันทำมันไม่ทำถ้าเรากำหนดให้มันทำมันอยู่ที่เราสั่งมันอยู่ที่เรากำหนดจะเป็นอย่างนั้นทำไมไม่เป็นมันก็ไม่เป็นถึงแม้ว่าทำให้มันทำมันก็ไม่ได้พิเศษปลุกเสกทุกอะไรอีกก็ให้ทำมันก็ทำทำไมไม่ขอว่านอนสอนง่ายของที่ไม่ต้องขัดต้องคืนไม่ต้องทุกข์ต้องร้อนเป็นของที่ครอบครองที่เป็นไปได้อย่างดีเลยอยู่ในอนาคตไกลสัญญากำหนดอยู่ในกำหนด สัญญาอยู่ในการมุ่งหมายเป้าหมายเป็นเหี้ยเป็นไปอย่างนี้ได้เลยใครแตะไม่ให้จิตก็ไม่แตะไม่ติดแล้วก็กระทำทำงานไปเดินเครื่องไปก็เดินเครื่องได้เท่าที่เรามีแรงเครื่องแรงคนแรงงานมันก็เดินไปกินอย่างนี้เป็นจิตเป็นจิตที่เรียกว่าเป็นทานอิริยาบถฌานเรื่องของพระพระอริยะหรือพระอรหันต์เพื่อเป็นอริยะก็เรียกว่าผู้ที่หลุดมาเป็นเรื่องๆไปเรื่อยๆเรียนสูงขึ้นสิ่งที่ในโลกเขาประชาชนฆ่าชีวิตต่ำกว่าหลุดมาหลุดมาจนกระทั่งเคยมาได้วางมาได้ไกลปล่อยใจเฉยไม่ได้ลืมตากลมๆเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็เป็นไม่ใช่ว่าไปนั่งหลับตาทำเอาหรือไปตั้งแต่เอาเท่านั้นไม่ค่อยหลุด ไม่มีความอุตสาหะวิริยะใส่เข้าไปไม่รู้ดีแล้วมันก็กลายเป็นอารมณ์อย่างเก่าต้องการอย่างเก่าทำไมพยายามระมัดระวังไม่มีสติสัมปชัญญะเมื่อไหร่ก็กลับไปเอาไปดูไปติดไปเพื่อไปเพลินไปเป็นรถเป็นชาติเป็นเรื่องเป็นราวอะไรตามแบบโลกๆคือมันไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่อย่างนั้นต้องมองแล้วก็ลองอ่านลองทำความเข้าใจดูดีๆว่ามันต่างกันการบรรลุของพระอริยะหรือพระอรหันต์ของพระพุทธเจ้าหรือเอาบรรลุอรหันต์ของพระพุทธเจ้าจึงไม่เหมือนเขาคิดเหมือนเขาคิดว่าเวลาเราเข้าใจแล้วอันนี้เป็นอย่างนี้แม้จะเป็นของต่ำของยาเช่นอบายมุขเป็นนายกตัวอย่างพระพุทธเจ้า อะไรก็แล้วแต่เอาเอาเหล้าหรือเอาเฮโรอีนที่สร้างผลิตออกมาเมื่อผู้บรรลุแล้วนี่ก็ไม่ได้ไปฉีดพังอะไรจะทำก็ใช้เฉยๆก็รู้ถ้าสมมุติว่าเราจะเอาเหล้ามาทำประโยชน์เอามาทำแอลกอฮอล์เอามาทำประโยชน์มันมีเอามาทำอะไรถึงแม้จะเอามาเป็นสดใสยาปฏิชีวนะในบางครั้งบางคราวที่ 2 อันนี้เป็นสดใสมีประโยชน์ก็อาศัยอยู่มันจะต้องใช้ประโยชน์ได้และเราก็จะรู้ประโยชน์ได้ไม่ใช่พลาสติกหัวนาน้ำมันผสมสีผสมกลิ่นมาทำอะไรเป็นเครื่องเล่นเป็นไรไม่เอารถอย่างนี้เป็นประโยชน์ในโลกนี้ก็เป็นประโยชน์ด้านร่างก็เป็นประโยช