220524-2-093 ทางเอกภาค2-ตอน093(หน้า208)-พ่อท่าน-สันติอโศก-NONE.txt

ก็ทำตรงรู้แล้วก็เห็นว่าดีคนนั้นก็จะต้องกระทำสิ่งที่ดีซึ่งเป็นเรื่องของมนุษย์ถ้ารู้ว่ามีแล้วไม่ทำที่ดีเราเรียกว่าตัดเราเรียกว่ามันคนไม่ซื้อเขาเรียกว่าไม่ใช่คนดีมันยังไม่ได้ถามยังโง่มันยังอสุรกายมึงเป็นสัตว์หีมันจะไปจากสบายมันจะเป็นสัตว์ถ้าเรารู้ดีแล้วไปทำดีมันยังทำไม่เสร็จเลยถ้าเราไม่รู้อีกเรื่องนึงถ้าเรารู้ดีแล้วไม่ทำดี มันโง่ไหนว่ามันยังติดตามสบายมันจะไปตัดเหล็กจะต้องดิ้นรนหรือว่าจะต้องพยายามฝึกหรือจะต้องพยายามหาคนให้คนมาเป็นอย่างนี้ให้มันผ่านที่ตนเป็นที่สุดของบารมีแม้บารมี 10 ทัศ 30 ทัศถ้ามันผ่านบารมีเป็นคริสตัลและมีประธานบารมีเต็มที่และก่อนมันก็จะมาสำเร็จพระเจ้าจะเกิดมาเป็นพระพุทธเจ้าเกิดการลดโลกชีวิตอย่างที่เป็นปัจจุบันของสมเด็จพระพุทธเจ้าชาติสุดท้ายก็มาเกิดเป็นพระเวสสันดรเป็นผู้ชาย เป็นรูปเป็นอุปาทานเป็นเรื่องเพลินเลยเป็นเรื่องที่ทำซะจนล้นเกินไม่เห็นเด่นชัดที่สุดประธานทานอย่างหมดเนื้อหมดตัวทานอย่างหมดสู้หมดจ้าทานอย่างหมดวิญญาณต้องมาทำเรื่องผ่านอะไรกันตอนเป็นพระชายชาติก่อนจะมาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทางสติปัญญา พระผู้ประทานเป็นผู้สร้างสรรค์เป็นผู้ให้ด้วยจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์วิญญาณจึงตรงให้กับใครจริงๆแล้วก็ต้องรู้สึกว่าให้เป็นให้จิตใจกูต้องทำถูกทำตรงใครจะให้แล้วยังมีของมาของซึ่งมันก็เป็นวัฏฏะมีตัวตนน่ะเป็นของเราพอเริ่มโค้งปั๊บนี่มันก็ไปแหละสิ่งที่จะเดินมามันก็เดินมาหาตัวเองมันก็กว้างรุนแรงไอ้บูมเมอแรงของออสเตรเลียไม้งอๆไปที่ไหนก็แล้วแต่ท่านอยู่ มันก็จะโค้งพ่อแดงของมันมีไม้มันไม้แบนๆนี่มันไปตามอากาศมันมีรอยแล้วก็ทำยังไงไม่รู้ให้มันอันนึงขึ้นเป็นอัตราแรงของมันบูมเมอแรงมันก็เลยไม่ตกดินง่ายมันมีอันนึงมีเหลี่ยมตัดหน้ากากขึ้นตัดลงตัดขึ้นตัดลงมันก็เลยอยู่ระหว่างกลางมีแมลงว่าไปธรรมดาเข้าไปมันไม่ค่อยจบประมาณนี้ เป็นเครื่องมือคนป่าสมัยก่อนของออสเตรเลียอากาไปแล้วมันไม่ผิดหรอกโทษกลับมาหาเจ้าของใช้เป็นอาวุธประจำกายไม่ต้องการจะเก็บอาวุธกระทงมันก็กลับจะต่างกันไปตามไอ้สัตว์กลุ่มใดทำเหมือนกันครับผมว่าลักษณะใดโค้งถ้าเรารู้ปัญญามีปัญญาแล้วมันก็จะต้องรู้ความจริงเพราะทุกอย่างถ้าเรารู้ความจริงแล้วเราก็ทำอย่างซื่อทำอย่างตรงทำอย่างไม่มีอะไรตั้งแต่ปกติเป็นสมาชิกฐานในสภาพธรรมะท่านความ กรรมฐานหรือว่าท่านปัญญาทำอะไรให้ตรงนี้จริงใจอย่าไปกดอย่าไปซ้อนซ้อนกันเป็นแสนทำอะไรให้มันมีแนวไม่ซื่อไม่ตรงอะไรดีต้องการที่เราจะมาเป็นผู้ที่ดีที่สุดไม่มีอะไรหรอกมันก็เรื่องของเราสร้างสรรค์เป็นผู้ติดเชื้อฉลาดเป็นผู้ให้เป็นผู้ที่ไม่หวงไม่หาเรื่องเหลือเกินอะไรภาษาที่พูดตรงนี้เป็นเครื่องอธิบายด้วยมาแล้วจะเข้าใจได้ไม่มีอะไรเลยคนเราเกิดมานี่เมียจะมามีความโลก สงครามโลกประเทศฝรั่งล้างพิษล้างใจออกไปจนหมดโรคมันก็เลิกกันแล้วโทรกลับนะจริงๆมันเกิดหลังโลกมันมีโรคไปแก่ตัวเมื่อไม่ได้สมใจตัวแล้วมันจึงเกิดโทสะมันจะเกิดความไม่ชอบใจถ้าเราไม่มีความโลภซะอย่างโทรศัพท์ไม่มีเพราะงั้นเราพักที่เกิดโรงพยาบาลที่เป็นตัวนำหน้าโลภะโทสะโมหะโมหะหมายความว่ามันเกิดมาแล้วเติบโตส่วนโรงพักส่วนตัวมันไม่ดีมันหลงรัก [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ยาที่ทำมาหากินจนมีแล้วอย่างบริบูรณ์ทั้งหลายเอ๋ยจงทำทานแต่คนจนคนด้อยความสามารถมันเจ็บมันกินตายซึ่งล้วนเป็นทุกอริยสัจความทนได้ยากมันเป็นความทรมานมันเป็นความลำบากอันบนของชีวิตมันลำบากมันต่อสู้มันทำแล้วก็มันไม่ได้เป็นไปโดยการอย่างชีวิตพอดีเราก็จะเริ่มโปรไฟล์สำหรับคนที่มีมากจะเป็นวัตถุจะเป็นแรงกายจะเป็นสมองมันสมองหรือว่าความรู้หรือปัญญาอ่อนทั้งด้านปัญญา แรงกายทั้งด้านวัตถุอะไรก็ทานเพื่อผู้อื่นจะได้ไปชั่วขึ้นหน่อยนึงแล้วก็จะได้อยู่กันได้อย่างเป็นสุขหรือเป็นสันติได้ถ้าไม่มีเรื่องนี้ไม่มีวันเลยที่จะเป็นพระเจ้าทุกคนที่มาเป็นนักบวชเป็นผู้ที่ทำทานจนหมดสติหมายความว่ามาเป็นผู้รับประทานควรจะเป็นนักบวชเป็นนักบวชเป็นผู้ที่มีความสามารถที่จะสร้างสรรค์และให้ผู้อื่นต่างหากเป็นประชาชน พระมาบวชเหมือนตัววณิพกเนื้อปูไปรยาน่าอายมากพอฟังดูแล้วก็เหมือนจะมานั่งร้องเพลงขอทานผมไม่ได้พบมนุษย์เกิดจากความไม่ใช่ว่าสอนไม่ใช่ว่าพูดเล่นพูดผิดมาร้องเพลงขอทานมานั่งสังเกตกลายเป็นนอนกินเหมือนหมูธรรมดา ก็ไว้ใจแล้วอาศัยใบบุญพระ เจ้านี้ลงท้ายว่าเป็นพระเจ้าหรือเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหรือว่าเป็นอะไรเจ้าเจ้าลงท้ายขั้นสูงนะเจ้าเป็นผู้ที่เป็นใหญ่เป็นผู้ที่เป็นไปได้อย่างใหญ่กว่าเขาเราเป็นพระองค์ใหญ่ๆเขาว่าพระแปลว่าผู้เป็นตัวจริงไม่ใช่พูดเป็นมาเป็นผู้ที่แสดงความโง่โง่มาเป็นผู้ที่เอาเปรียบเรารักมาเป็นผู้ที่แสดงว่ามันมาทำบาปให้กับตัวเองอยู่เป็นเจ้าแห่งบาปไม่ใช่นะเป็นเจ้าของหุ้นมาเป็นผู้ทำบุญมาเป็นผู้ชายมาเป็นผู้ทำทานดูดีๆฟังไปฟังมาแล้วมันกลับกันไปหมดมาทำทานโดยเฉพาะเราทำทานอันยิ่งใหญ่ชนะการทานทั้งหลายคือเรามาทำธรรมชาติแต่วัดสุด เป็นของเล็กอภัยทานของกลางที่มาด้านจิตวิญญาณท่านประธานเป็นของสูงสุดเพราะเรื่องทรัพย์สุขสมบัติมันเรื่องฉีดผงสำหรับทำใจเห็นชัดแจ่มเลยมานั่งคิดของวัตถุสมบัติแต่ทานได้ตลอดนะนิรันดรอภัยจริงด้วยสมุนไพรวัตถุใจไม่มีอาฆาตพยาบาทใครจะทำกับตอบโต้ตอบอะไรต่ออะไรมายังไงก็ไม่มีอาฆาตนี้พยาบาลไม่มีการหวงแหนไม่มีการอะไรอาวรณ์ไม่มีจิตที่จะเหลือโลภะโทสะอย่างหยาบกลางละเอียดอะไรไม่มีให้ได้จริงๆนั่นคือเราจะหลับจะลาออกจากจุดเรียบร้อยหมดเราก็เป็นผู้ที่เป็นไปสมชายกันสอดคล้องกันตลอดเวลาที่เรามี เดือนพฤศจิกายนมีพฤติกรรมของเราเองที่เราทำแล้วมันก็จะแจ้งเตือนฉันพวกเราจะมาฝึกฝนได้จริงเราก็เป็นตัวแทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระพุทธเจ้าท่านฝึกฝนมาไม่รู้เวลานับชาติแม้ชาติสุดท้ายมาเป็นเลือดเป็นดอนดังกล่าวแล้วก็มาทำทานกันอย่างที่เรียกว่าทานจนคนเห็นแล้วก็เป็นบ้าไปเลยหาว่าเป็นคนบ้ามาทักท้วงทั้งชาวบ้านชาวเมืองทั้งอะไรก็ได้มาทักทายท่านก็ยืนยันว่าผ่านอย่างที่ได้ยืนยันไปแล้วแสดงออกทางลูกลักษณะเอาน้ำมันหลังลงบนพื้นฐานที่ใดกันน้ำพระแม่ธรณีใครเขาก็ห้ามฉันฉันจะทำช้าด้วยไปนี่แหละแล้วกลายเป็นรูปแค่นั้นน่ะเอามามองเผินเอามาเมื่อเวลามาทำบุญ รูปลักษณะเอามาเล่นลิเกอะไรกันต่อไปเป็นรูปแบบคือแท้จริงไม่เคยผ่านนะทำในใจคนละอย่างแต่รูปแบบจะทำเหมือนอย่างพระสมเด็จในกรณีสุดท้ายยังหายไปไม่เกี่ยวไม่ต้องการอะไรตอบแทนแต่เวลามาตรวจน้ำเนี่ยให้ไปแล้วมาตอบแทนเอามาตอบแทนตัวเองจะได้บุญ 1 จะต้องทำได้เป็นของของตนอย่างนั้นเป็นของพ่อแม่พี่น้องญาติที่โตโยต้าผู้ตายหรือว่าส่วนสัตว์ส่วนตนอยู่ไม่ได้เป็นการกระจายออกไปไหนมันเป็นการสอนงบคนมันเป็นการกระทำในการกระทำผิดเพี้ยนผิด มันไม่รู้แล้วว่าคนไม่รู้ก็เลยมาทำสิ่งที่ไม่รู้นี่ขึ้นมาแล้วก็ต้องมาปรับปรุงบำรุงปรับเปลี่ยนให้มันเข้ารูปตัวเราตอนแรกขอความกรุณาพูดสอนเรื่องการจงอย่าได้หลอกกันให้ทำทานที่เกิดประโยชน์น้อยชนะได้โปรดอย่าวางเหยื่อล่อเอาแต่การมาให้แก่ตัวเองเพื่อสร้างความสุขเพื่อสร้างความใหญ่ให้แก่ตนนั้นมันได้ชื่อว่าผู้สอนนั่นเองเป็นมารกุหลาบซึ่งซ้อนกันบ้างว่าการหรือทำบุญนั้นน่ะให้แก่ใครก็ได้ที่ควรช่วยรีบด่วนกว่า ทำให้โลกสันติสุขขึ้นมากกว่าก็จงรีบรีบทำและการให้นั้นยิ่งให้แก่คนที่จนที่ต้องการที่จำเป็นที่จะก่อประโยชน์แท้หรือให้แก่ผู้ทรงก็ยิ่งจะเป็นประโยชน์สูงประโยชน์แท้ยิ่งยิ่งทำแล้วก็ช่วยเห็นประโยชน์กันทันทีให้ได้ทั้งประโยชน์สำหรับผู้อื่นก็ให้รู้ในยักษ์ทั้งหมดสำหรับตนก็รู้นัยยะให้จิตสงบเพราะการทำทานประโยชน์ตนนั้นก็คือผ่านแต่ว่าอ้ายต่อมันไม่ เอาเข้ามาอยู่อีกมันก็เลยไม่มีแล้วสักทีแล้วไม่รู้แล้วทำไม่รู้ทำจะทำให้มันเกิดอย่างนั้นก็ไม่ไปจากนั้นสักทีนึงติดไม้ติดมือกลับมาอยู่อย่างหงอคงเข้ามาเหลือตัวเองอยู่อะไรอยู่เนี่ยมันก็ไม่เสร็จสักทีมันก็ไม่เป็นที่สุดเป็นสันติตัวเองยังไม่จบเลยแล้วคนอื่นจะจบแล้วแต่ตัวเองทำถ้าเราจบคนอื่นก็จะได้จบตามนั้นแต่ตัวเองก็ยังไม่จบขอให้เงินเขากลับบ้านตัวเองก็เอาเงินกลับบ้านเพราะงั้นก็อ้างว่าให้ฉันแล้วไม่จบอ่ะถ้าเข้าใจถึงขั้นวิญญาณสำคัญ ทุกอย่างมันมี Concept ในตัวมันมีความสุขมันมีความตัดมีบริบูรณ์กตเวทีที่เป็นกุศลสุรกิจอีกทีนึงมันก็เป็นไปเองเราก็มีชายคนนี้ได้แต่อย่ายุให้โลภะจะช่วยไปตั้งแต่สวรรค์อันหลงตามแนวและเทวดาและสวรรค์อันหลงวิมานในอากาศตลอดจนโลกของเบลล่าจะสรรเสริญสุขในโลกและโลกหน้าโลกไหนๆก็อยากโหลดได้แต่ยุคนี้ โลภะมูลนิธิไก่ชนเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นเพิ่มเข้าๆให้หนักข้อนักจิตมันจะบริสุทธิ์ได้นั้นบริสุทธิ์ก็คือได้นั้นต้องพยายามตัดโลภะโทสะโมหะอันเป็นเหตุแห่งความเป็นโรคหรือสัตว์โลกธรรมออกไปจากของตนให้ได้อย่ายึดมั่นแบกหามอยู่ก็ไม่ต้องอธิบายอะไรซ้ำซากให้เราได้อธิบายกันมามากแล้วก็คนนั้นให้มันได้จริงมันเป็นจริงจริงจังจริงใจจะทำแล้วมันจะมีจริงจะทำสิ่งที่ไม่ดีแต่เราต้องทำตน ธรรมะท่านลูกโลกไม่ได้ก็คือต้องรู้แจ้งให้ได้ว่าถ้ายังหวังยังจะเอาแม้จะเอาสิ่งที่เรียกว่าบุญบอกกุศลเป็นลมๆแล้งๆทุกชนิดสวรรค์ชนิดที่มาอย่างไรก็อย่าหวังอย่าเอายิ่งจะเอาลาภวัตถุมาตอบแทนเอายศมาตอบแทนเอาสรรเสริญมาตอบแทนนั้นก็ยิ่งเห็นได้ชัดชัดว่าเรายังเอาไม่ใช่ทานคือให้แต่มันกลายเป็นแรกหรือซื้อจะพยายามใช้ปัญญาให้เห็นไม่ได้เห็นให้ออกแล้วจะไม่งงไม่สงสัยจริงๆแต่ไม่ใช่หมายความว่าโลกหน้าไม่มีหรอกนะจง เพราะว่าตัวเองไปเกี่ยวกับอะไรก็ได้เพื่อหวังโลกหน้ามีสัมมนาสัมปรายภพทำเพื่อจะเอาไปไว้กินล่วงหน้าหมดไปฝากแบ่งไว้เหมือนได้เข้าได้ของแล้วเอากลับไปใส่ชีวิตใส่ช้างใส่โกดังเอาไว้แล้วเราก็จะได้นั่งอยู่นั่งกินไม่ได้กะว่าเราจะตายเพราะถ้าเป็นความรู้สึกมันไม่ได้กล่าวว่าเราจะตายมีแต่กะว่าเราจะเอาไว้สำหรับเสวยของเราต่อไปเราก็มีโลกหน้ามีอนาคตมันก็ไม่ได้จบมันก็ไม่ได้จิ้มมันก็จะไม่ได้เป็นพระอรหันต์กันสักทีแต่ถ้าจะเป็นพระอรหันต์แล้วก็เลิกปลูกหน่าเลิกกันเลิกงานไม่จำเป็นจะต้องถือหุ้น ก็ไม่ใช่เพราะว่าเราอยากจะนิพพานอยากจะไม่มีโลกหน้าแต่เราไปกระทำกรรมที่สั่งสมโลกหน้าไว้เป็นเรื่องเป็นราวเป็นอะไรต่ออะไรไว้แล้วก็คิดๆของเราไปเกาะล่วงหน้าแล้วให้ทานเป็นบุญบุญก็เป็นของเราใครโกงไม่ได้หรอกสิ่งที่เป็นกรรมกุศลกรรมก็เป็นของใครของมันจิตวิญญาณใครทำสร้างสรรค์ก็เป็นอันนั้นๆแต่ว่าเราจะไปรับหรือไม่พระอรหันต์เจ้าหรือว่าคนที่สั่งสมบุญไว้มากมายไม่ได้หมายความว่าไม่มีบุญถ้ามีบุญมีของท่านชายโกงก็ไม่ได้ฉันเกิดมาเมื่อไหร่ก็มรดกของท่านทายาทกันเป็นทายาทของกรรมเป็นทายาทของสิ่งที่ท่านทำของตนเองกรรมฐานอยู่เองเกิดเองเป็นจริงกระทำเกิดเราเป็นผู้ทำเกิดนะเราเป็นเจ้าของ การกระทำการเกิดหนี้กลับมาอยู่นี่กรรมพันธุ์ทุกข์เป็นเผ่าพันธุ์ของเราเป็นตระกูลของเราเป็นสัดส่วนของเราเป็นที่พึ่งของเรากลับมาปฏิสนธิของเราและเราจะเอาไปให้คนอื่นขึ้นก็ได้มันเหนือเกลือมันมากมายเราจะให้คนอื่นได้ซึ่งหรือมันก็ชวนไปชวนมาเราก็เพิ่งถึงนี้อยู่นี่แหละแต่ยิ่งทำมันก็ยิ่งเป็นยิ่งมีมันไม่เป็นไรแต่เราไม่เอาน่ะถ้าเป็นของดีคนเขาก็เอาไปก็เป็นรุ่นทำมากส่วนใดจะเป็นบุญมากเท่านั้นไม่ต้องห่วงเลยจริงๆถ้าอธิบายไปแล้วอย่าไปคิดจะไปนึกถึงประโยชน์โรคกล้ามเนื้อทั้งนั้นโลกหน้าก็ไม่มีน่ะสิเราไม่มีถ้าเราจะจบเราจะนิพพานก็จะไม่มีโลกหน้าทำไมอะไร มองโลกหน้าไปตั้งล่วงหน้าไว้ให้แก่ตนแล้วก็อยากเจอตรงหน้าเป็นเกาะล่วงหน้าไว้ทำไมไม่ต้องไปเกาะล่วงหน้าแต่โลกหน้ามันก็มีกรรมมันก็มีโดนมันก็มีอะไรมันก็มีทั้งนั้นน่ะเป็นสภาพเป็นของจริงตามจริงแต่ถ้าเกิดไปเราก็รับคุณจะพูดเอาคุณจะฝากเสียแนวการกระทำผ่านแพ้ทางเพราะฉันไม่เอาผลบุญที่จะทานนี่ฉันไม่เอาคงจะพูดยังไงยังไงมันก็ต้องเอาถ้าเป็นคนไทยไปให้เป็นจริงเป็นสิ่งที่สิ่งที่ฉลาดจริงมันก็ต้องจริงมันก็ต้องอ้าวมันมาให้คุณอยู่นั่นแหละมันจะพูดจะกล่าวจะทำเป็นไม่เอาไม่เอายังไงก็เหมือนกันจะวิบากกรรมบางอย่างที่เป็นวิบาก ความไม่งามตามความที่เป็นทุกข์แล้วมันก็จะไม่เอาทุกข์ไม่เอาฉันไม่เอาไม่ได้ฉันใดคุณก็ไม่เอาสุขก็ไม่ได้ฉันนั้นมันจะได้มันจะปฏิเสธยังไงมันก็ได้สุขถ้าบอกว่าคุณกระทำนั้นถูกต้องตามทำมันต้องมาหาคุณคนเดียวคุณก็ไม่ได้คุณไม่ได้อยากได้ทุกมันก็ต้องมาหาคุณแต่สิ่งที่ดูน่าเกลียดน่ากลัวเราไม่น่าจะประสบเลยเราไม่น่าจะมาเป็นของเราหรือว่าไม่น่าจะมาสำคัญกับชีวิตเราเลยเราไม่ได้อยากได้นะแต่มันต้องมาส่งที่หน้ารักหน้าใครที่น่าชอบใจน่ายินดีถ้าคุณได้กระทำเป็นบุญของคุณเป็นเจ้าภาพของคุณแล้วมันก็เป็นสภาพของคนเมื่อนั้นมันถึงเวลาที่วาระที่เหตุปัจจัยมันก็มามันก็ต้องเป็นของคุณคุณจะปฏิเสธว่าไม่เอาอีกก็ไม่ได้ จะไม่ต้องสัมผัสไม่ต้องสำคัญไม่ต้องพบกันไม่ต้องมาประสบถ้ามันเหตุปัจจัยก็มันก็ต้องจบมันก็ต้องพบมันก็ต้องได้เพราะฉะนั้นเราก็ทำทุกวันนี้เราเดินทางทุกวันนี้ด้วยกันทั้งนั้นกรรมเราทำอย่างไรก็เป็นอย่างนั้นคำว่าเป็นอย่างนั้นก็ไม่ใช่ว่าเป็นตัวเดียวกันเลยไปตีหัวเขาแล้วเขาจะมาตีหัวเราอะไรตรงๆเป๊ะๆไอ้ตรงๆก็มันก็ไม่ใช่อย่างนั้นแต่ว่ากรรมมันเป็นบาปเป็นบุญเยอะๆออกมาเป็นละเอียดแล้วมันเป็นทุกข์เป็นสุขเรียกว่าเป็นดินเป็นชั่วมันจะแปรรูปเปลี่ยนรูปไปยังไงยังไงขยายกันไปรูปด้านล่างนี้ก็ได้โดยตรงกลับมาตรงๆเลยก็ได้เป็นอย่างนั้นตรงๆเลยย้อนมาตรงเลยก็ได้มันไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับเข้าใจดีแล้วไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกมันมาในรูปด้านล่าง มันเป็นไปดีหรือเป็นไปไม่ดีมันก็วนเวียนกันอยู่เพราะเรื่องศาสนาพุทธที่เป็นเรื่องที่สอนเรื่องกรรมเข้าใจสูงสุดในเรื่องกรรมแล้วเราก็จะมาควบคุมกรรมเรามาเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะแล้วก็พยายามเข้าใจกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมและโดยเฉพาะใจมันเป็นประธานมันเป็นตัวสั่งตายสั่งไว้จริงถ้าเราเก่งจนกระทั่งถึงสามารถจับจิตได้บังคับจิตใจให้มันทำไปตามที่เรารู้ได้ปัญญาว่าให้มันดีตายออกมาทำนี่ให้เป็นกลายเป็นประโยชน์ขนาดนี้นะดูไม่ดีมันเป็นวิชาประมาณนี้พอได้ขนาดที่เป็นประโยชน์สูงสุดจะมีสิ่งแวดล้อมสิ่งแวดล้อมขณะนั้นมีสรรพคุณ 7 ประการ เราจะเป็นผู้อยู่ที่ดีเป็นไปดีสั่งสมดีผู้ใดเห็นความจริงสุดยอดแห่งความสุขเป็นเรื่องดีที่สุดควบคุมตนมีชีวิตอยู่ก็กระทำสิ่งที่มีการทำพิธีกรรมมโนกรรมที่ดีประเสริฐสูงสุดไม่มีกลิ่นเลยน่าจะเข้าใจว่าอย่างอื่นอีกเลยเพราะเราเป็นอยู่กันอยู่ควบคุมการมนุษย์ทุกวันนี้มันเบลอมันไม่เข้าใจมันทำอะไรไปตามอัตโนมัติใจในใจมันสั่งเพราะใจมันเป็นสัตว์มันจะสั่งอัตโนมัติตามอารมณ์มันเป็นสัตว์อะไรต่ออะไรแล้วแต่มันไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรนะมันเป็นสัตว์สังคมที่เรียกว่าเพราะผมนรกที่เกิดอุบัติเหตุทำอย่างแม้แต่สิ้นสุดการยกตัวอย่างให้ฟัง มันเป็นไอ้โจร 9 สิ่งร้ายใครเข้ามาก็เบ่งฉันใหญ่นะมันกลับไม่กลับอารมณ์พรมยังอารมณ์เป็นใหญ่ฉันใหญ่เหลือเกินแล้วไม่มีค่าอะไรเลยมันมีอยู่ในโลกนี้ยกตัวอย่างให้ฟังรู้จักกามนะไม่ใช่เรื่องตามรูปรถเก๋งสัมผัสอะไรไม่ใช่มันเกิดอารมณ์ฉันขอได้จ่ายแต่เป็นคนนรกมันก็เป็นได้แล้วเราจะทำกันอยู่ทุกวันนี้ในมนุษย์โลกทำให้รู้แต่มันก็เป็นนรกอะไรอยู่อย่างอยากสุดท้ายถ้าทำความเป็นสัตว์เลี้ยงทานได้หมดทำได้จงถูกต้องทุกอย่างมันก็เรียบร้อยแล้วถ้าใครยังไม่บรรลุนิพพานแล้วโลกหน้านั้นน่ะมีแน่ๆ เพิ่งจะไปคิดถึงทำไมกันล่ะถ้าเราทำดีทำบุญแล้วผลแห่งอานิสงส์มันจะเป็นไปเป็นของใครกันมันก็เป็นของเราวันยังค่ำนั่นเองที่กำลังอธิบายนี้ขอให้เห็นให้ได้ว่าอะไรคือดีคือคุณคือประโยชน์อันแท้ๆก็เมื่อเราทำทานเป็นคุณงามความดีออกขนาดนั้นและยังจะไปโลกมีโลภะอันเป็นบาปเป็นความไม่ดีมันจงอย่าได้เอาในการให้นั้นอยู่ให้หรือไม่โลกคือไม่เอากำหนดให้แล้วยังมีโลกอยู่และเป็นโรคเป็นสิ่งต่างๆอยู่แท้ๆ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] คือการไม่เอาหมายว่าไม่เอาแต่ยังจะเอาสวรรค์เอาปิติเอาศพต่างๆอยู่อย่างนั้นน่ะหรือให้นั่นมันการซื้อขายหรือแลกเปลี่ยนต่างๆคิดดูดีๆพิจารณาให้ออกมันเป็นการซื้อขายหรือแลกเปลี่ยนไปแล้วมันก็ไม่สมบูรณ์ไม่ใช่พันล้านเดี๋ยวจะย้ำแต่ว่าการย้ำแค่เนี้ยถ้าเกิดว่าผู้ใดมีภูมิสูงแม้แต่คำว่าทานก็อยู่ในนี้ยังตะกละลูกไปทานเพื่อประชาชน พรหมวิหารแม้จะอยู่แค่นี้ก็ยังเป็นพรหมถ้ายิ่งไม่รู้ตัวแล้วก็ยิ่งเป็นพรหมเสวยเลยจะวนเวียนมากระทํา ช่วงนี้เป็นพระพรหมขอให้เด็กไทยได้ให้แล้วก็สบายใจได้ให้แล้วก็เป็นสุขอยู่มันก็ติดใจพามาเกิดอยู่ตลอดกาลแม้เดี๋ยวนี้โสดอยู่จะพระพรหมที่ให้อยู่ถ้าไม่มีแต่เที่ยวสงกรานต์จริงใจชอบใจเพราะมันชอบใจมากเข้ามากเข้าชื่นใจมากเข้ามันก็ไม่ใช่แต่แค่ว่าจะให้แค่วัตถุแล้วก็ดีใจอยู่ในใจแล้วก็หยุดมันไม่ล่ะทีนี้มันก็จะมากกว่านั้นต่อออกมาอีกเป็นปากพูดขอให้คนนั้นไปแล้วก็ดีใจก็เก็บไว้ในใจไม่พอมาเจอคนนั้นคนนี้ก็มาเล่าเรื่องที่เราให้ฟังและรับเป็นคดี เห็นไหมว่าบทบาทใหญ่แต่หายไปแล้วดีใจแล้วไม่พอนะเอามาเล่าสู่คนอื่นฟังแล้วเราจะได้ตื่นเต้นดีใจขึ้นไปแล้วก็ชื่นใจอันนี้ก็มันดีใจมากหรือว่ามันติดมากมันไม่รู้แล้วกูสิมันไม่ลดหย่อนมันไม่หายสักทีก็เอายิ่งไปไหนก็เอาไปเก็บไปพูดต่อเพราะมันเป็นความชื่นใจดีใจพอใจยินดีมันก็ติดมันก็ผูกพันจะตายเป็นให้ทานทีนึงก็ให้คนก็ตีระฆังไว้เลยนะผมติดป้ายไว้เลยไม่เห็นทีไรก็ดีใจดีใจดีใจไม่ว่าจะไปไหนมันก็มาอยู่ที่นี่ตายแล้วมาเกาะอยู่ที่ตัวชื่อนี่แหละแต่ไปไหนฮะจะไปไหนก็เป็นๆเราเห็นแล้วบอกอีกคนนี้เป็นอย่างนี้แม้แต่ผมว่าอยู่ในโลกนี้ชื่นใจมากขอให้ทำทานไว้นี่เห็นทีไร ก็เห็นรูปอยู่แล้วว่าเป็นๆมันยังไม่ตายมันก็ยังเกาะอยู่ที่นี่ไม่ไปไหนจะรอดเลยมันจะมีวัดปะวะอยู่ตรงนี้คนเป็นจริงเขาก็มีจริงนะเธอก็มาเกาะอยู่ตรงเนี้ยรูปร่างรูปกลายเป็นหินชัดๆอยู่แล้วและยิ่งจิตวิญญาณมันยิ่งมีอะไรเลยมันยิ่งปล่อยวางจะไปไหนมันก็วนเวียนอยู่อย่างนั้นมันจะไปหาสถานที่ไปหาอะไรต่ออะไรต่อไม่รู้จิตวิญญาณก็ไปหาออเจ้า ฝันว่าเป็นอย่างนั้นแล้วเราเข้าใจแล้วเราก็มันก็อยู่ตามกรรมตั้งแต่อิ่มไปจะอยู่อีกนานเท่าไหร่เท่าไหร่ส่งวิญญาณไม่เกี่ยวข้องกับวัตถุดินน้ำไฟลมมันเป็นพระอรหันต์มันก็ไม่เป็นแล้วมันก็ยิงเกาะอยู่ตรงนั้นมันสำรองกิเลสต่างๆมันยังมีอวิชชาแม้ว่ามันจะเบื่อแต่สิ่งนี้แล้วมันก็ใช่ว่ามันหมดเอาวิชาเมื่อไหร่หมดแรงยึดเป็นพลังงานศักย์หรือว่าเป็นภาวะภวังค์ครับระวังระวังเจออีกหล่นไปหาสิ่งที่มันหยาบกว่านั้นอีกไม่ได้หมายความว่าเออมันเกาะเกี่ยวอันนี้เสร็จแล้วจะหายไปแล้วก็เจริญพรก็เจ็บพอเกิด วงกลมแล้วยังมีการวงเวียนมหาเศรษฐีตามมันก็เป็นไปอยู่วนเวียนอยู่อย่างนั้นอย่างนั้นในเรื่องของจิตวิญญาณภายในนี้ก็อ่านดีๆหมดมียอดหน้าเมื่อกี้บอกแล้วว่ามีทั้งอารมณ์เพราะมีทั้งอารมณ์ง่ายมาตามลำดับเกี่ยวกับแม้กระทั่งปิดแม้กระทั่งหลงละเอียดยิ่งกว่านั้นเราเป็นสุขเป็นความพอใจมันก็ยังวนเวียนเหมือนกันนะอธิบายให้ยาวเกินไปเมื่อกี้ขยายย้อนให้ฟังเป็นตัวตนลงไปอีกต่อไปเราต้องไม่มีความโลภใดๆในจิตให้หมดจดของบริสุทธิ์หรือคือทำให้อยู่ในสภาพไม่เอาใครละเอียดหมดจดแล้วคุณจะได้เราจึงจะได้สนิทได้ จึงจะเป็นที่ว่างพร้อมจากโลภะโทสะโมหะเพราะแม้แต่เที่ยวแต่แค่แม้แต่เที่ยวแค่ 14 อันเป็นอุปกิเลสอยากรู้ได้ยากกว่าโลภเลยผิดโลกท่านจับยาใดๆเราก็พยายามไม่เห็นแม้แต่เดินทางในวงเล็บความหวังแท้ๆที่เราจะต้องทำให้แก่ตนให้ได้ตลอดทุกครั้งก็ยังเป็นอุบัติเหตุสุดท้ายไม่ได้เปิดซึ่งเราก็ได้พูดกันมายาวเหยียดแล้วที่จะต้องทำปัญญาให้แจ้งว่าไม่ใช่จะเป็นพิเศษอุเบกขาเห็นว่ามันเป็นสุขจนไม่ต้องคิดอะไรไม่ต้องทำอะไรอย่างนั้น ก็ทำยังไม่ถูกแต่ถ้าทำถูกทำได้ปลาใดก็เป็นการทำนิโรธสมาบัติลืมตาขานั้นแต่ทีนี้ก็ฟังแต่บารมีที่เราเคยฟังมาแล้วว่าทำบารมีเริ่มต้นผ่านไปกลับด้วยอุบัติเหตุธรรมปัญญาอธิฐานเมตตา ดูบารมีบารมีคืออะไรบารมีคือสิ่งที่สั่งสมเป็นกรรมที่ตั้งสมาคมปัญญากรรมที่เกิดปัญญาสั่งสมวิริยะกรรมที่เกิดวิริยะอุตสาหกรรมสำคัญ พยายามสร้างและพยายามจะทำให้มันถูกตรงตามที่เราต้องการจะให้มันให้ให้มันผ่านก็ให้มันใจมันเป็นความทรงจำมันให้มันเบี้ยวใจให้มันฟังยากจังเลยมันจะให้มันเป็นอย่างนี้มันไม่หรอกมันจะต้องมีอะไรซับซ้อนเต็มๆเหลือๆเศษต้นหางเล่นหัวอะไรอยู่ตลอดเวลาสร้างให้มันตรงอธิษฐานจิตตั้งจิตตั้งใจให้มันได้อย่างที่เป็นจะให้มันเป็นสีให้มันตรงกับศีลความหมายหลักเกณฑ์กติกาวินัยด้วยสมุนไพรในโลกในระยะอย่างยิ่งให้มันตรงในนั้นให้มันตรงเหมือนกันทางกายและจิตจนถึงมโนราห์หนี้ มโนกรรมคนมีลักษณะเดียวกันไหมตั้งทิศว่าเกิดจากบาดเจ็บที่มันพยายามมีแรงมาทำให้ตายตรงกายก็ตรงตรงไปตามที่เราต้องการถูกหลักถูกทิ้งถูกวินัยถูกระเบียบกฎข้อกติกาว่าเราจะเป็นอย่างนี้เป็นจริงๆอย่าเป็นลูกเดียวด้วยธรรมะออกจากตามอย่ามาหลงตามอย่ามาหลงเป็นอะไรก็ได้ออกให้ได้จนกระทั่งข้างนอกสะอาดบริสุทธิ์ข้างในก็สะอาดตั้งใจให้เป็นปัญญาตั้งใจให้เกิดปัญญาสร้างปัญญาเป็นอธิปัญญา พยานทัศนะวิเศษโสทำให้มันได้จนเต็มทำให้เกิดวิริยะอุตสาหะวิริยะ 1 แต้มอยู่ทั้งหมดเลยเป็นคุณธรรมชั้นสูงอะไรจะไปถึงจุดสำเร็จโดยขาดวิริยะไม่มีพระพุทธเจ้าตรัสถึงจะจับกับความทุกสิ่งทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยความเพียรทุกอย่างจบได้ด้วยความเพี้ยนต้องพยายามเราไม่สั่งสมควรเราไม่พยายามที่จะซื้อให้ตัวเองหรือจะอุตสาหกรรมเกิดไปในทางดีไม่ตั้งอธิษฐานไม่ตั้งใจให้มันเลื่อนให้มันมีตัวอุตสาหกรรมวิริยะไม่ตั้งใจที่จะทำในปัญญาที่เรารู้ว่าดีแล้วก็ไม่เขียนมาให้มันเป็นดีตามที่เรารู้ด้วยความรู้มันไม่เพียงทำแล้วมันก็ไม่ได้ ไม่รู้แสนดูรอดูผ่านโบราณไม่มาเปลี่ยนให้มันเป็นตามที่เรารู้ก็บอกแล้ววันนี้ได้ฐานยังโง่อยู่เท่านั้นแหละรู้ดีแล้วไม่ทำให้มันดีไม่ตั้งใจก็ไม่เกิดถ้าเราตั้งใจมันก็เกิดฟังดีๆนะเนี่ยอธิบายบารมีและเกี่ยวข้องกันสัมพันธ์กันสอดคล้องกันขยายความกันเกี่ยวกับการอธิบายปากเปล่าๆไปแล้วไม่เข้าเกี่ยวกันเลยอธิบายผ่านมาเรื่อยๆจนกระทั่งมาขนาดนี้มาจนกระทั่งถึงปัญญาวิริยะแล้วก็เริ่มต้นที่อธิษฐานคิดว่าเรามีข้อแตกต่างระหว่างอังกฤษที่ว่า เข้าใจศีลคืออะไรทำให้มันตรงข้างนอกข้างในเราก็ทำให้มันเป็นอย่างนั้นได้คำว่าเป็นยังไงปัญญาเป็นยังไงวิริยะเป็นยังไงแม้กระทั่งธรรมะแต่ขันติไม่ใช่ธรรมะขันติอดทนอดทนเป็นยังไงอดได้ทนได้จนกระทั่งทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากจนไม่ต้องเป็นชนเมื่อไม่เป็นชนมันก็ไม่เป็นทุกข์ทุกข์เกิดความทนได้ยากอธิบายความหมายของการอธิบายจนเราไม่ต้องทนเป็นไปได้อย่างนี้โดยไม่ต้องทนคุณไม่อยู่อย่างนี้คุณอยู่อย่างสบายๆคุณไม่ต้องทนอะไรอยู่คิดดูดีๆมันต้องทนอะไรวันต่อวันต่อวันเราเข้าไปเต้น ไปทำเมื่อมันเข้าใจดีแล้วทำออกมามันก็ดูแล้วก็น่าเกลียดแล้วมันก็เหมือนคนบ้ามันก็มีเหตุผลต่างๆกระดุกกระดิกอย่างที่เขาเป็นอย่างที่ฉันนึกว่าแม่มันโก้นักหนาแบบสนิทอย่างนั้นทำอย่างนั้นอุตสาหกรรมที่เคยเป็นจนกระทั่งเป็นๆจนกระทั่งกลายเป็นกลายเป็นของธรรมดาแล้ว