220529-2-098 ทางเอกภาค2-ตอน098(หน้า217)-พ่อท่าน-สันติอโศก-NONE.txt

งโลกควรรู้ควรเห็นควรการไปหมายความว่าอย่าไปเสียเวลากับมันเลยที่จะไปควานหาสถานที่อันหมายใจว่าจะเป็นที่สุดจะไม่เกิดไม่แก่ไม่ตาย มันไม่ใช่ที่สุดแห่งโลกที่ควรรู้ควรเห็นหรือควรไปให้ถึงให้ได้เอาด้วยใครไปมัวคิดเช่นนั้นจะรู้ให้ได้เช่นนั้นถึงจะไปให้ได้เช่นที่ว่านั้นตายเปล่าน่ะตายแล้วตายเล่าอยู่นั่นเองไม่ควรหรอกเมียอธิบายความละเอียดละออหมายถึงการขึ้นภาษาสำนวนโบราณจำนวนของแต่มันเป็นภัยอันนี้จำนวนบาลีโบราณ ไปจะด้วยไปด้วยอำนาจอย่างไรโดยที่เด่นๆได้อย่างไรก็ตามที่มาเล่าว่าเขาเกิดมาแล้วก็พยายามภาคเรียนจะไปไปให้ถึงที่สุดโลกก็พยายามตามโลกพยายามจะไปให้สุดโลกให้เหนือโลกรู้ที่สุดที่เกิดให้ได้ของโลกมีการเกิดการตายอย่างไรโรบินสันก็พยายามไปไปเดินไปหรืออะไรไปมันก็ตามแต่ก็จะไปได้ไม่ให้เร็วที่สุดไปให้มากที่สุดแม้แต่เวลากินเวลานอนเวลาอะไรเขาก็ไม่น้อยสุดน้อยน้อยที่สุดใช้เวลาพักกินมากที่สุดเหล่าเกิดมา 400 ปีเขาก็พยายาม จะไปให้หมดเหมือนกันถ้าจะพยายามเลิกการเกิดการแก่การเก็บต่างๆก็จะไปหาให้เจอพระเจ้าก็บอกว่าเออหมอนี่จะมาหาไอ้ที่มันไม่มีไม่เป็นมันไปไม่ได้มันไม่เจอย่อมไม่เกิดไม่แก่ไม่ตายไม่จุติเป็นย่อมย่อมไม่อุบัติในโอกาสใดเราไม่กล่าวโอกาสนั้นว่าเป็นที่สุดในโลกเพราะว่าจะเอาการตายเลยรูปร่างกายด้วยอะไรแล้วแต่ไม่เกิดไม่แก่สัตว์โลกๆบอกว่าท่านไม่รู้ไม่เห็นหรอกไอ้อย่างนี้จะไปหาที่ไหนมันไม่เจอจะเป็นที่สุดแห่งโลกแบบนี้มันไม่เป็นที่ควรรู้ควร ไม่เป็นที่ที่ควรจะไม่ควรที่จะไปถึงด้วยการไปไม่ควรที่จะไปดิ้นรนด้วยการไปจะเป็นด้วยการไปด้วยอะไรก็ตามแม้แต่ด้วยความคิดนึกว่าควรจะหยุดได้แล้วที่จะไปคิดนึกเพื่อที่จะไปแสวงหาแบบนี้เพราะฉะนั้นพี่จะไปด้วยวิธีการแบบลึกลับแบบเอาจิตวิญญาณไปเอาร่างกายไปเอาอะไรไปแล้วแต่ที่จะคิดจะนึกก็แล้วแต่จะไปเนี่ยมันหยุดได้เลยมันไม่ควรไปเป็นเรื่องที่ควรรู้ควรเห็นควรถึงนะครับได้แล้วบริจาคเงินกลับหมายความว่าอยู่ใกล้เธอเลยและเราย่อมไม่ เลิกกันก็ตัดต่อและเราย่อมไม่กล่าวการกระทำที่สุดแห่งทุกข์เพราะไปไม่ถึงที่สุดแห่งโลกอเมริกาจะบอกว่าท่านจะไม่ตรัสท่านจะไม่กล่าวท่านจะไม่อธิบายว่าการกระทำที่สุดแห่งทุกข์นี่ก็เพราะไปไม่ถึงที่สุดแห่งโลกโลกตามที่เขาหมายโรคอยู่ที่ไหนโรคอะไรของเขาเนี่ยจะไปให้ถึงจุดนั้นจุดนี้เขาบอกว่าถ้าไม่กล่าวว่าจะไปให้หาที่สุดโลกมันไม่มีที่สุดโลกโลกมันจะเกิดอยู่นิรันดรอะไรเนี่ยอธิบายความแตกต่างไม่ได้เปิดคือจะเอาว่าจอห์นหรือเดินทางหรือจะขอรู้ขอเห็นไปให้หมดทุกบัญญัติทุกภาษาทุกวิชาความรู้หรือทุกถิ่นทุกแดนที่เรียกว่าโลก โลกพระจันทร์พระอาทิตย์จักรวาลก็จะไปให้ถึงหรือยิ่งกว่านั้นโลกแห่งมหาเศรษฐีก็จะไปจะเป็นให้ได้โลกที่พรั่งพร้อมไปด้วยยศศักดิ์สรรเสริญก็จะขอได้ขอเป็นเสียก่อนหรือโลกนรกโลกแห่งการทั่วไปสุดโลกแห่งเทวดาโลกแห่งชมสิ้นหมดทุกโลกทุกชั้นอย่างนี้เป็นต้นซึ่งจะขอเป็นขอไปให้ถึงหมดนั้นไม่ควรเลยคำว่าอรหันต์หรือผู้กระทำที่สุดแห่งทุกข์ได้แล้วนั้นจะไม่ใช่ผู้รู้ผู้เห็นหรือผู้ไปถึงจนหมดสิ้นโลกทั้งหมดดังกล่าวนั้นเลยอันเนี้ยอธิบายพร้อมความอนุเคราะห์ น่าจะเป็นอยู่มากมายคนพูดอยู่ว่าถ้าเราจะเป็นพระอรหันต์เราก็ต้องควรรู้โลกให้หมดซะก่อนรู้โลกอย่างที่เป็นไปอย่างแบบนึกคิดอย่างลงจากก็อาจจะคิดว่าฉันจะไปดูจักรวาลนี้โลกโลกมันอยู่ที่ไหนจะไปให้หมดโลกจะเอาไว้จอนด้วยจิตหรือว่าจะไปด้วยการเดินทางด้วยรูปวัตถุท่านก่อนตัวตนนี่ก็ตามใจจะไปให้ถึงให้หมดให้ดูให้เห็นนี่เปลี่ยนซะก่อนไอ้นี่ก็เป็นโรคแบบยาวๆตัวตนแข็งๆก่อนๆจริงๆมันจะไปได้ยังไงลองคิดดูแล้วเจอมาอีกกี่ล้านชาติยิ่งเรามีความรู้ถึงจักรวาลเดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้เรามีความรู้สึกจักรวาลที่พวกพวกออกไปเนี่ยเรามีความรู้ทางวิทยาศาสตร์มากมายแต่ก่อน อาจจะไม่มีความรู้อย่างนี้เมื่อสองพันกว่าปีก็อาจจะคิดแคบๆแล้วก็จะไปให้หมดโรคหรือแม้แต่นั้นก็ตามมันก็บ้าๆบอๆจะยิ่งกว่านี้คงไม่มีใครคิดจะไปให้สุดโลกแต่ก็จะคิดแบบนี้ก็ได้จะไปให้เป็นโรคเศรษฐีโลกความมั่งมีโลกที่อดีตอร่อยในกามโรคต่างๆในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสโรคความสรรเสริญยศอะไรต่างๆก็ได้แล้วมันจะเป็นรถยังไงอะไรๆจะไปให้สุดโลกอย่างนั้นคิดก่อนอธิบายเป็นนามธรรมไปเลยเดี๋ยวนี้เขาอธิบายเป็นวัตถุธรรมก็บ้าแน่อาจเดี๋ยวนี้นะบ้าแน่แต่ถ้าอย่างนั้นก็ตามมาเป็นอธิบายถึงนามธรรมถ้าใครยังคิดอยู่อย่างนี้จะไปให้สุดโลกอย่างนี้แม้จากเมืองทองถ้าเราเข้าใจแล้วขณะนี้ทุกคนเข้าใจแล้วเรื่องเท เราจะไปเสพสมไปให้มันได้ลิ้มลองมาให้ครบซะก่อนแล้วที่จะมาเป็นพระอรหันต์ก็เป็นเรื่องที่ไม่น่าคิดบริการจะบอกไม่กล่าวเราไม่กระทำบอกว่าการกระทำที่สุดแห่งทุกข์เพราะไปไม่ถึงที่สุดแห่งโลกทำไมไม่ได้ไม่ได้หมดมาเนี่ยเดี๋ยวๆถ้าไปไม่ทำที่สุดแห่งทุกข์กระทำที่สุดแห่งทุกข์เพราะว่าไปไม่ถึงที่สุดในโลกอย่างนั้นเรียกว่าเราไม่กล่าวเราไม่เกี่ยวจะไปที่สุดหรือไม่ที่สุดจากโลกแบบนี้ไม่ต้องเกี่ยวกับแต่เราย่อมบัญญัติโลกเหตุเกิดแห่งโลกความดับแห่งโลกปฏิบัติธรรมเครื่องให้ถึงความดับแห่งโลก ในร่างกายวาวา 1 ซึ่งประกอบด้วยสัญญาและใจเท่านั้นเองงงและอธิบายต่อไปอีกว่าวงเล็บเปิดเพราะฉะนั้นตรวจใจของเรารู้โลกในใจของเรานี่ให้ถ่องแท้ว่ามันทำมันเที่ยวเด็กไปทำสัญญามั่นหมายยึดจึงเอากันสำคัญว่าเป็นของแท้ของเทียมเป็นเรื่องจะเอาเป็นจะเอาเป็นเอาตายในอะไรกันบ้างแล้วก็ดับโลกที่ได้ไปยึดไปรษณีย์ยานนั้นๆอีกสัญญานะจึงยึดถืออย่าไปหลงหมู่หวังตั้งหน้าจอตั้งใจจะดำเนินไปให้มันเกิดออกให้มันเกินขอบเขต การตั้งอยู่ได้แล้วเพียงพอดีให้หนักๆเลยเรารู้ความพอแห่งชีวิตแท้และจงทานหรือแจกคืนให้แก่โลกทันทีที่เราพอและมีส่วนเกินขึ้นมาเมื่อใดจงมีตนเป็นตัวอย่างแห่งความเป็นผู้มักน้อยความเป็นคนรู้จักพอความเป็นผู้รู้หยุดรู้ระงับรู้จุดจบรู้ดับรู้ตายจึงจะได้ชื่อว่าครูผู้เกื้อกูลโลกในธรรมชื่อว่าพระชื่อว่าอริยะชื่อว่าศิษย์สาวกของจิตสาวก [ไม่สามารถถอดข้อความได้] จะไม่เอาการไม่เอาแรงๆก็กลายเป็นโทสะการไม่เอาหมายคำว่าปล่อยและวางไม่เอาอย่างนี้ธรรมดาเรียบร้อยมันไม่เอามันก็ปลดทุกข์มันก็เลิกกันเราไม่เอาฟังดีๆนะภาษาที่อธิบายง่ายๆเราไม่ทันแล้วเราไม่ผลักไสเพลงเพลงกลัวหรือเกลียดอยู่ก็ได้เจอกันก็ได้ไม่ได้ทำไม่ได้รังเกียจแต่เราไม่ติดเราปล่อยแม้อยู่ด้วยกันก็อยู่ก็คอยกล่าวด้วยเหตุปัจจัยมันก็ปล่อยไม่ได้เหยียบผมยาววอนไม่ได้ลำบากลำบนอะไรอย่างนี้เรียกว่าเลิกได้แล้วเรียกว่าพอดีที่สุดแล้ว ระยะทางอยู่มันยังเกลียดยังดันอยู่มากๆนี่มันยังติดใจตัวนึงมีอารมณ์ของใจที่มันยังชังแล้วมันยังรังเกียจแล้วมันผลัดใสมันเป็นอาการกิริยาของจิตที่มันยังแรงอยู่ไม่อยากฟังดูดีๆเราจะเราจะรู้ครับเพราะว่ามันไม่ชอบให้เธอไม่ชอบอ่ะที่จริงมันไม่มันไม่ร่วมสร้างร่วมก่อนะแต่มันมีอารมณ์ซ้อนมันมีจิตซ้อนเป็นจิตโทรตามมูลละเอียดไปร่วมสังคม มันจะกลายเป็นว่าทำให้เกิดเราไม่เอาเราไม่เป็นเราไม่มีได้แต่ถ้าเป็นเวลาข้าได้ชอบเนี่ยมันกลับกลายเป็นว่าเรายังจะต้องมาเกิดมีมาเป็นหัวใจสมพอสมควรนะเพราะงั้นเราจะต้องอ่านใจรู้ใจของเราให้ชัดคำลงไปให้ดีถ้ามันยังเป็นสัญญากำหนดข้อมูลทำก็ตามโดยเฉพาะที่สุดแล้วมันยังชอบมันยังติดอยู่เราก็ต้องพยายามดับโลกอย่างนี้หาจุดจบหาจุดตาย 3 รู้จักพออะไรก็แล้วแต่ถ้าพอเป็นไปแล้วเป็นแต่เพียงรู้ตามเหตุปัจจัยจึงกำหนดกินไม่ได้กินเผื่ออร่อย มีการนุ่งผมจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรก็เป็นไปด้วยอารมณ์เป็นไปด้วยความรู้ที่ไม่มีอารมณ์ที่จะมีความผิดความยึดความชอบความชังอะไรผสมผสานไม่มีรักอิจฉาอารมณ์ที่จริงแล้วเราก็รู้จักความพอแห่งชีวิตที่เป็นการสังเคราะห์อยู่ด้วยปัจจัยสำคัญรัฐบาลรัฐบาล ก่อนจะอาศัยแดดน้ำลมฝนแม้จะรั่วบ้างซึมบ้างไหมจะแดด 2 แดดตากอะไรบ้างไม่ใช่เพราะมันก็พอสูญหายไปมันไม่ถึงขนาดจะต้องดิ้นรนอะไรเกินการยารักษาโรคกระเพาะทุกคนหายบริขารก็ยังมีแถมไม่บ้างพอสมควรบาปที่ยังพอมีใช้เครื่องไม้เครื่องมืออะไรไปบ้างก็พอมีพอสมควรแต่ถ้าเราแน่ใจแล้วว่าชีวิตที่จะให้ตั้งอยู่ก็ครบกันของชีวิตแล้วไม่จำเป็นจะต้องไปหาอนุพยัญชนะหรือไปหาพระไปหารสนิยมโลกโลกไปหาเครื่องที่เขาสังขารองค์ประกอบเป็นอันเป็นมายาจริงๆไม่ใช่ตัวจริงตัวสำคัญ คำว่าความเป็นมนุษย์อยู่นี่เราไม่ได้ไปทรมานตนเราไม่ได้ไปทำให้ชีวิตร่างกายนี้ต้องไม่เกิดหรือว่าต้องไปทรมานให้มันอับเฉาเหี่ยวแห้งกันจนเกินไปเปล่าเลยมันยังสมบูรณ์แข็งแรงบริบูรณ์แต่ไม่ฟุ้งเฟ้อไม่ถามพ่อไปด้วยอาสาพระหรือไปด้วยมายาหรือรสนิยมโลกเท่านั้นมันตั้งอยู่ไม่น่าเกลียดน่าชังอะไรดำเนินไปแข็งแรงมีประสิทธิภาพแต่ทำงานก็เต็มที่เต็มเหนี่ยวได้ครบถ้วนจะรู้ที่จบเพลงคำว่ารู้ขอบเขตความสมบูรณ์ของชีวิตโดยเฉพาะความสมบูรณ์ทางจิตใจนั้นเด่นก็จิตใจ ถูกต้องไม่ต้องน้อยใจไม่ต้องเหี่ยวใจพอใจตกใจแปลกใจกูใจแฟ๊บใจอะไรไม่ต้องแล้วใจมันสบายมันอิสระเต็มมันบริบูรณ์อยู่วันๆหนึ่งไม่ต้องไปหัวตีหาประโยชน์ไปอาวรณ์อาลัยไปถ่วงเป็นหนักไปดึงไปถึงไปวุ่นไปว่าอะไรลูกเขาจะเป็นยังไงฟังแล้วเรารับรู้แล้วก็เฉยอยู่สบายใจอยู่ใจอย่างนี้แหละมันทำให้ชีวิตของเราแจ่มใสต้องใสแจ่มใสมันไม่ต้องไปห่วงไปหาไม่ต้องมีเรื่องราวอะไรเราจะเห็นคนที่มีความอาลัยอาวรณ์ความที่มีทุกข์มีร้อนอะไรก็ได้ทางใจพอมีความผิดคนเดียวเธอไม่ช้าไม่นานเราจะดูออกเลยหน้าตามันอาจจะอ้วน แต่เราดูในหน้าหมองเศร้าหมองไม่ผ่องไม่ไกลอาจจะอ้วนเฉยๆอยู่ด้วยได้เนื้อในหนังเรื่องน้ำมันคือไขมันอาจจะอ้วนด้วยแต่ดูแล้วมันหมองมันยังไงกับคนอ่านดูให้ดีนั่นมันเรื่องของเราสีเขียวทาสีของพวกเรานี่ไม่ได้อ้วนแต่หน้าตาดูได้เพราะมันไม่เป็นไม่มองเห็นหมออย่างนั้นก็ระวังระวังตัวปรับปรุงใจก็ปรับปรุงใจแล้วไม่ต้องให้มันเป็นหรอกไม่ได้ปรับปรุงที่ไหนไม่ใช่ว่าเออหน้าหมองแล้วหมดแล้วมองแล้วไปเอาน้ำมันมาทาไปเอามาพ่อไว้มันหมอมันไม่ใสมันไม่สวยก็เลยจะเอามาพอก ไม่ใช่มันเป็นราศีมันเป็นรังสีมันเป็นอะไรอันนึงที่ออกมาจากวิญญาณออกมาจากจิตก็แล้วมันก็ทำให้เซลล์มันทำให้เซลล์มันทำให้ส่วนประกอบของดินน้ำไฟลมของเรานี่มันห้องแล้วมันจะมองอะไรออกอ่านอะไรออกดูอะไรได้ที่เราสังเกตดูพวกเราได้เพราะว่าเรามีตัวอย่างมีของกินพวกปฏิบัติธรรมเนี่ยเราต้องแก่ผู้มาใหม่ผู้มากล่าวผู้ใดฝึกเขียนแล้วผู้บริหารแล้วมีอะไรเราจะอ่านได้ง่ายเราจะดูคนได้ง่ายขึ้นเราจะเข้าใจซึ่งบุคคลที่มีใจเย็นแล้วดูหน้า สงสัยก็ใจเย็นนะถ้าบอกว่าหน้าไม่ผ่องใสคนนี้ใจอาจจะมันเย็นจัดไปมันกัดจะจับตัวแข็งก้อนมันหดหู่หรือใจอาจจะร้อนวุ่นวายดูหน้าดูตามากมายมันจะดูได้เป็นเป็นความรู้ซึ่งก็ไม่ง่ายไม่ง่ายนักแต่ว่ามันก็พอดูได้แต่มันก็ไม่กระจ่างชัดหรอกว่าเก่งจริงๆอาจจะค่อยจางมีสัญญาณเครื่องหมายมีความรู้อะไรต่ออะไรลึกซึ้งกว่านั้นมันเป็นเรื่องละเอียดแล้วไปถ่ายรูปอยากรู้อันนี้ก็แนะหรือว่าชี้ให้บอกว่าพี่บอกให้เห็นพี่บอกให้สังเกตดูมันก็เป็นจริงมันมีของจริงทั้งความเป็นไปด้วยความรู้ที่เราเองเราได้ พยายามจะทำให้เราได้ทำตนจนกระทั่งรู้ความจริงของชีวิตแล้วก็รู้ความจริงของทางด้านครูทั้งด้านใจประกอบทั้งรูปประกอบทั้งจิตใจให้เป็นอยู่อย่างสบายแล้วมันก็มีความสุขความพอมันจบอยู่ที่นี่ไม่จำเป็นค้นหาโรคอะไรนอกตัวอะไรเป็นไรแม้จะรักษาพระที่มีโรคอะไรไม่รู้จบที่เขาปรุงมาหลอกกันมีอีกไม่รู้เท่าไหร่เป็นสังขารและโลกเป็นโลกปลอมเป็นโรคมายาที่เกิดขึ้นเสมอเป็นนามธรรมเป็นรถของโลกที่เป็นนามธรรมเป็นอรูปอีกเยอะแยะเหลือเกินแล้วมันหลอกล่อกันมากมายเหลือเกินถ้าเราไม่รู้เท่าทันอย่างนี้เราก็ตายเปล่าชีวิตชีวิตความหลง ไปมากมายเยอะแยะทำไมไม่มีค่ามันเป็นการผลาญชีวิตเพราะถ้าเรารู้ว่าชีวิตจบแล้วเราก็รู้ว่าเราเกิดมาเนี่ยเพราะความไม่รู้แล้วก็ไปคิดถูกบังคับให้ถูกหลอกล่อให้เราเองหลงโลกมันตั้งนานแล้วก็เป็นอย่างนั้นน่ะตลอดมายิ่งต้องจับตามแล้วก็ตามฉันแบบลูกโลกเพราะเรามาปฏิบัติธรรมแล้วเราเข้าใจแล้วจะมีเราก็หยุดประโยชน์และเรามีกำลังวังชาเรามีกำลังกายเรามีการสร้างสรรค์อะไรแล้วก็ใช้น่าจะเป็นพระอรหันต์ชาตินี้เราก็ทำกิจกรรมของ เดือดร้อนอะไรจะกระทบกับอะไรก็รู้ตามปัจจุบันน่ะทำสบายยังไม่จบอยู่ตรงนี้มันจบอยู่ตรงที่เราวาดรูปก็ไม่ห่วงแล้วลูกหลานของเราก็เข้าใจถ้ามันไม่พอมันก็ไม่พออาหารมันน้อยไปหลับนอนน้อยไปเสื้อผ้านุ่งห่มบางทีหนาวจัดร้อนจัดเกินไปมันหนาวจัดเกินไปไม่มีพอก็ต่อสู้ทุกทางกายจะทุกข์หน่อยรู้ทุกทางมันไม่เต็มนัดมันย้อนไปบางทีก็จำเป็นต้องใส่ต้นหอมบ้างเพราะว่ามันจำเป็นน่ะถ้าไม่ทำก็เกินไปมันร้อนไปมันหนาวไปก็น้อยไป ขณะนี้ก็เพราะเป็นเพราะไปก็เอาล่ะก็มีภาษาบาลีที่อธิบายถึงการไปการอะไรนี่ก็เอามาขยายความอีกถ้ามันในธรรมชาติเมโทรโลกันตร์ School โลกต่างๆ โลกะวิมังสาประจัญที่เป็นบาลีที่เอามายืนยันบางคำบางคำยกขึ้นมาบ้างอันแปลความว่าในการไหนไหนที่สุดแห่งโลกอันใครๆไม่พึงถึงด้วยการไปทำไมแปลว่าด้วยการไปถ้ามันดีนะที่สุดแห่งโลก ตำบลหรือความมีความเป็นเนี่ยเป็นความหมายของคำว่าโลกคือความเป็นที่สุดแห่งความวนมันยังไม่สุดมันยังเป็นที่มันไม่เป็นที่สุดแห่งความวนคือมันยังไม่สุดจริงๆมันยังไม่จบมันยังไม่เป็นที่สุดแห่งความวนหรือความมีความเป็นนั้นใครๆก็ไม่อาจจะไปเห็นไปเป็นให้ครบให้ช่วยกินได้เพราะมันล้วนเป็นอนันตังจริงๆที่เรียกว่าที่สุดในโลกในโลกในอะไรก็แล้วแต่จนกระทั่งอธิบายเรื่องย่อความบนนั่นแหละที่สุดในความเป็นความมีนั่นแหละเราจะไม่มีเราจะรู้ความไม่มีนั้นด้วยมันเป็นไปไม่ได้ เขาบอกว่าจะเป็นเพราะอาหารที่ตายตายแล้วก็ไม่รู้ว่ามีหรือเป็นแล้วเราก็จะหมดจิตวิญญาณที่จะรู้ว่ามันไม่มีแล้วในตอนปลายตายลงไปแล้วเราก็ไม่มีแล้วเราก็จะมีธาตุวิญญาณที่จะรู้ความไม่มีนั้นมันไปหากับคุณมีวิญญาณเหลืออยู่ที่รู้ความเท่านั้นเองเพราะคุณจะไปยังไงยังไงมันก็ไม่มีทางที่จะจบจะจบด้วยความแบบนั้นมันไม่ได้เพราะฉะนั้นรู้ความไม่มียุทธการขันธ์ 5 แตกดับตายหมดลมหายใจแยกสลายแล้วจะเหลือวิญญาณโดยที่ว่าเออมันจบแล้ว ด้วยความตกใจที่แบบนั้นมันถึงไม่ได้ไปยังว่ามันยิ่งเหลวใหญ่ไปรู้ความไม่มีในตัวเองจะต้องรู้นะจะต้องเหลือวิญญาณรู้ถึงความไม่มีนั้นเป็นพระอรหันต์ตายมันยิ่งแกใหญ่เลยว่าตัวเองยังเหลือถ้ารู้ถ้าวิญญาณอยู่อ่ะมันก็ยิ่งไม่เข้าท่าใหญ่เขารู้เดี๋ยวนี้รู้ความไม่มีตั้งแต่มันยังไม่ตายง่ายกว่าจะฟังดูดีๆนะมันเก๋กว่ามันเข้าท่ากว่ารู้ความไม่มีตั้งแต่เดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้คุณไม่มีเงินแล้วเออเราไม่มีแล้วคุณจะหาอาวรณ์หนูไปหาไหมจะต้องวนไปเอาอีกไหมมีอะไรไม่เกี่ยวไหมไม่เกี่ยวไม่เกาะไม่มีจบคุณก็รู้เองแหละ ไม่เอาอารมณ์แม้แต่อารมณ์อย่างนี้เป็นพรหมลิขิตอารมณ์ยังไม่ชอบจะต้องได้อารมณ์อย่างนี้จะต้องได้อารมณ์ร่าฝ้าได้อารมณ์ร่วมบุญแล้วแต่ 2 ชนิดสร้างรถผมก็คือจะต้องอยู่บนคอหักกลับไปหรือจะฟุ้งซ่านโง่งมงายที่สุดแล้วก็มีแต่เกิดก็ฟุ้งซ่านไปใครจะดับไม่ตรงมีอะไรกูจะเอาอะไรอ่ะอารมณ์อย่างเดียวก็ยังอยากได้อยู่เลย ทำไม่ได้ตั้งแต่เป็นๆนี้มีธาตุรู้อยู่ก็สักแต่ว่าถ้ารู้เป็นวิญญาณอนันต์ตรังอนันตังสะคุฟังมันก็รู้ๆอยู่นั่นแหละแต่เรารู้ด้วยว่าเราไม่มีเราไม่เป็นแล้วดับแล้วพอแล้วจบตัดสุดหยุดเอาอย่างนี้ดีกว่านะเพราะฉะนั้นจะในกาลไหนๆที่สุดแห่งโลกอันควรอันใครๆไม่ถึงด้วยการไปจะไปรู้อีกจะไปจะรู้จะบอกว่าจะไปรู้ความสุขแบบพระอรหันต์ตายแล้วก็เป็นลูกศิษย์ครูหรือมีไปรู้ที่สุดก็เออมันสุดแล้วนะมันย้อนแย้งมันวนถึงบอกว่าคือความเป็นที่สุดแห่งความบนจะไปดู วนอยู่อย่างนั้นน่ะมันความเป็นความมีแบบนี้หรือความมีความเป็นแบบนั้นใครๆก็ไม่อาจจะไปเห็นไปเป็นไปมีให้ครบถ้วนได้กินได้เพราะมันลดเป็นอนันตังเพราะงั้นเราก็เอาอนันตังแบบนี้แหละรู้เดี๋ยวนี้รู้เป็นๆเนี่ยเราจะเอาอะไรไม่มีให้มันแม้กระทั่งภาพวัตถุแม้กระทั่งภาพที่พวกเราไม่มีอะไรไม่มีอาวรณ์ไม่มีการไปไม่มีคำบรรยายนะในสภาพแวดล้อมต่างๆการไปสภาพแวดล้อมที่มนุษย์ทางอารมณ์ธุรกิจมันเป็นไปไม่เป็นแล้วมันไม่ไปแล้วมันหยุดกิจการ อยู่เฉยๆก็ดีๆอยู่ไม่ค่อยสบายที่ว่างๆไม่ต้องคิดไม่ต้องนึกอะไรก็อยู่หัดหยุดหัดอยู่ดูสิว่าจิตมันหยุดได้ไหมกูไปชนหยุดปิดไม่ได้นะมันคิดให้มันเกาะอะไรอยู่นิ่งๆมันไม่เกาะหรอกมันเกาะอยู่นี่ไงให้มันดูไอ้นี่เดี๋ยวมันก็พูดเรื่องอะไรก็ได้มาผสมกับกลุ่มล่ะยุ่งไปหมดคุณไปชนไม่อยู่เพราะพระอริยชาติที่เป็นอรหันต์ขึ้นมาแล้วครับจะลืมตาดูรูปต้นมะพร้าวเฉยๆตามกำหนดแล้วก็แล้วกันจะดูคุณเฉยๆก็ดูเห็นคุณเฉยๆก็กำหนดรู้แล้วก็จบอยู่เฉยๆ ไม่มีอะไรต่อจะพิจารณาจะปรุงต่อว่าเออตอนนี้อ้วนขึ้นตอนนี้ผอมขึ้นตอนนี้ราศีดีขึ้นตอนนี้เศร้าหมองไปตอนนี้เราจะได้ก็ไม่พิจารณาเลยก็ได้จะพิจารณาก็ได้มันก็ไม่ได้เป็นทุกข์อะไรพอจะอะไรเราจะดูว่าเออมันมีพิจารณานู่นนี่ด้วยมันก็ไม่ได้ทุกข์ได้เพราะอะไรหรือจะไปพิจารณาให้มากเลยช่วยคิดช่วยอ่านเลยมันก็ไม่เคยทุกข์อะไรเพราะเราไม่ได้ยึดมาเป็นตัวตนอะไรของเราเราจะทำงานจะทำงานให้เขาพิจารณาให้ดีเราก็คิดได้เดี๋ยวเราจะรู้อาการของจิตก็อาการผิดเพราะอรหันต์ไม่ว่าอาการที่จบแล้วจะทำงานได้ทำงานได้ทำอะไรก็ได้แล้วเราเองนี่ตัวเราสำหรับเราเองเราไม่ไปแล้วไม่มีแล้วไม่ไม่มีการเอาไว้จอดไม่มีการไปรายได้ รู้ว่าบทบาทของมันเป็นอย่างนี้และการปลื้มทุกข์มีคำสั่งพุทธเจ้าผมเองเป็นความขยายของผมเองที่บอกว่าคือความเป็นที่สุดแห่งความหรือความมีความเป็นนั้นคล้ายๆก็ไม่อาจจะไปเห็นไปเป็นไปมีให้ครบไปทั่วกินได้เพราะมันล้วนเป็นอนันตังจริงๆวงเล็บปิดแล้วก็ขยายเป็นภาษาใหม่อีกให้ฟังอีกเมื่อกี้นี้อาทิตย์นี้พระพุทธเจ้าตัดต่อและการเลือกถูกต้องไม่มีถ้ายังไปมัวเมาอยู่ว่ายังไม่ถึงที่สุดแห่งโลกแต่พระพุทธเจ้าเพราะฉะนั้นจะมาถ้าไม่ได้ทำเป็นพระอรหันต์หรือว่าเป็นผู้ที่ทำการเคลื่อนที่ให้ถึงที่สุดการเคลื่อนที่ไม่ใช่ถึงที่สุดด้วยซ้ำท่านบอกว่าไม่มี ไปมัวเมาอย่าไปมัวเมาอยู่ว่ายังไม่ถึงที่สุดแห่งโลกยังจะไปหาโลกไฟอยู่อีกเนี่ยไม่ได้เปลื้องทุกข์หรอกก็ดันทุรังไปนั่นน่ะมันจะไปจบอะไรก็มันจะไปเอาโน่นเอานี่จะไปหาโน่นหานี่ไปหาลูกนู้นโลกนี้อยู่แล้วมันจะได้เรื่องทุกข์อะไรไม่ได้เรื่องทุกข์ก็ทุกข์ต่อไปอีกเรื่อยไปเพราะวันหยุดหยุดโลกที่มันจะไปเสียก่อนอย่างคุณทุกคนนี่มาเนี่ยคุณจะไปได้อีกคุณจะทราบมีโรคที่มีลาภรวยลาภมีความสุขเพราะคุณจะมีลาภคุณจะไปได้อีกคุณจะมียศคุณจะไปได้อีกคุณจะไปหาโลกที่จะสุขบางคนชีวิตยังแจ่มชื่นยังจะต้องไปมีความรักถึงจะต้องไปมีคู่ยังจะต้องไปมีความสวยอย่างที่ต้องเป็นความงามถึงจะต้องไปมีรูปรถเป็นเสียงสัมผัสที่ควรจะไปเป็นสุขอีกคนเป็นละเอียดมีชีวิตของคุณยังไม่ได้ แข็งแรงยังเป็นหนุ่มเป็นสาววัยกำลังเยอะแยะมึงจะไปอีกแต่ถ้าคุณไม่ไปเสียรู้เข้าใจพอแล้วคุณก็มาเรียนรู้รสรักแทนที่คุณจะต่อแม้ลูกนกเติมโลกีย์สุขถึงแม้แต่คนจะไปแสวงหาแบบธรรมะที่เขาบอกว่าเขาเรียนธรรมะกันแล้วคุณก็จะไปสร้างภพต่างชาติเป็นมโนระยะตัดตาเป็นอะไรต่ออะไรสู้เราจะไปแต่ถ้าเราไปนั่งหลับตาไม่เอาแล้วเราก็ไม่สนใจเรื่องแต่งเรื่องแต่งตัวเรื่องการเรื่องรูปโรคจิตใจแต่เราจะไปนั่งหลับตาไปเกือบทุกสวรรค์ไปพบพระพุทธเจ้าไปพบพระอรหันต์ไปพบอะไรต่ออะไรหรือไปพบเรื่องอะไรต่ออะไรแล้วแต่จะเป็นเรื่องของภพชาติทางด้านต่างๆ ก็มีมีสถานที่มีที่ที่เขาสอนมีที่พักพาไปพัฒนาการโลกอีกโลกหนึ่งโลกนี้ก็รู้กันสำหรับผู้รู้ผมรู้ด้วยแต่ผมหยุดโลกเหล่านั้นแล้วผมไม่ไปแล้วแล้วผมไม่พาไปคุณมาที่นี่ถ้าคุณยังใจจดใจจ่อคุณยังชอบใจที่จะไปคุณไม่ไปโลกทั้งโลกโลกียะแบบวัตถุถูกรถเก๋งก็ตัดโรคตามแล้วเขายังจะไปโลกว่าจะไปโลกอย่างที่ว่าจะเป็นโรคอัตราตัวตนสร้างรูปร่างไปได้อีกมันไปมันก็ยากไปได้เหมือนกันเพราะต้องสร้างอุปทานพัฒนา บอลโลกอย่างนี้มีอยู่ในภพของพวกฤาษีผมขอเรียกนามว่าพวกศาสนาฤาษีศาสนามีอะไรสีดาบทที่เราได้ยินได้ฟังเนี่ยแล้วก็ไม่เอาโลกอย่างหนึ่งเหมือนกันถ้าเขาตัดโรคกรรมทั้งโลกนี้แล้วก็สามารถเรียนรู้จริงๆแล้วเขาก็ตัดขาได้สนิทติดเชื้อไม่ใช่ว่าเขาไปทำบุญลืมแต่มัวแต่สนใจโลกโดนแล้วเขาก็ปล่อยโรคนี้โดยก็ไม่ได้ฆ่ากิเลสดับอาสวะอนุสัยของโรคกรรมแท้ๆหรอกนะแต่ถ้าลืมมันชั่วคราวก็ไปหลงใส่ใจโลกอีกโลกหนึ่งก็เป็นมันไปเที่ยวอยู่ในช่วงชีวิตหนึ่งอาจจะ 80 ปีตายก็ตามเขาก็ไปสนุกสนานอยู่ในโลกนี้ก็ไม่ได้เรียนรู้อะไรมากมายก็ลืมไปก็ไม่ได้ทำความสะอาดก็ไม่ได้ทำการอ่านพยานรู้เท่าทันการมาลงรู้ก็ส่งต่อ อารมณ์ของโลกแบบนี้แล้วก็ดับฆ่าให้หมดสิ้นอาสวะอนุสัยเข้าใจอย่างมีญาณวิเศษแทงทะลุแล้วถ้าเขาไม่ได้ทำนะพวกนี้ไม่มีทางตายเปล่าไปเป็นเพราะเป็นมัวเมาสนใจอีกโลกหนึ่งโดยลืมโลกนี้ไว้เท่านั้นเองไม่ได้หมายความว่าเค้าฆ่ากิเลสนะฟังดูดีๆมันน่าสงสารก็ลืมๆก็ไม่ได้ใส่ใจมาเรียนรู้เหมือนอย่างเราเรียนเราเรียนที่เราเจาะให้รู้นะให้รู้เท่าทันนะพระพุทธเจ้าสอนว่าเป็นยถาคุณทะยานรู้เท่าทันความจริงตามความเป็นจริงในรู้ว่ามันมีมันเป็นแล้วก็เราอยู่เหนือมันด้วยชัดๆไม่ใช่ไปลืมมันชั่วคราวหรือว่าหลบเลี่ยงมันไกลไม่สัมผัสมันไม่ใช่เพราะให้มันสักเป็นไงสู้ไม่ได้หรอกไปเจอสักบาท เป็นโรคเพราะว่าคบเป็นโรคแห่งอัตตาตัวตนของทางจิตแล้วก็ไปปั่นฝั่งถ้าเราไม่รู้จักพอเรายังจะไปแสวงหาอะไรจะไปเสพสุขเพราะมันอยู่มันก็ยังไปมันก็พูดได้หยุดโลกเหล่านั้นเสียแล้วก็มาเรียนรู้ต่างๆแล้วก็รู้ความเป็นจริงอย่างที่เราพาเรียนเพราะว่าผมผ่านเหตุการณ์ในจุดดับหมดเพราะว่าผมเดินทางเหมือนกับพระพุทธเจ้าพากันหยุดโลกต่างๆไม่ได้เพราะว่าเราไม่ได้เห็นจุดนี้โดยหยุดว่าไม่ไปอีกแล้ว ไม่ถึงที่สุดโลกเรายังไม่ยอมไม่เอาเราต้องยอมเราเลิกเราไม่ไปเลิกโลกนี้เราเข้าใจกันไม่ใช่เขาไม่ใช่เขาไม่เข้าใจไม่ใช่หยุดก็ไม่เข้าใจแต่อยู่อย่างต้องเข้าใจนะพี่พูดนี่พูดให้คุณเข้าใจคุณเข้าใจไหมว่าโลกเป็นอย่างนั้นคุณจะไปแสวงหาอีกมันก็ไม่รู้จะจบแล้วก็ไปนั่นแหละมันไม่มีที่สุดเพราะถ้าคุณเข้าใจระบบอ๋อรู้แล้วจะจ้างแล้วเกิดการวิญญาณนางจริงๆเข้าใจแล้วอ๋ออย่างนี้เหรอไม่ไปแล้วงั้นพอแล้วจริงๆเลยหรือคุณเองคุณยังติดโรคกามอารมณ์คุณยังจะเอารูปเอา คุณจะไปได้อีกคุณยังมีแรงไปพัฒนาที่จะเรียนรู้บางคนก็ยังมีวิชาความรู้สึกมากไม่มีก็เย็ดเอาเดี๋ยวๆมีแรงจะเรียนแย่งกินข้าวก่อนกูจะไปแข่งกับเขาเป็นรถอะไรเขาก็ปรุงเขาก็จ้างเขาอยู่ทุกวันนี้เปลี่ยนไปอยู่ไม่ว่าลูกไม่ว่าสีในหัวรถไปว่ากลิ่นก็มีอยู่ตลอดกาลถ้าคุณพอแล้วเข้าใจแล้วพังสว่างแล้วเข้าใจอธิบายถูกคนอื่นฟังก็ไม่ได้ง่ายๆผมพยายามอธิบายให้ผมเป็นจตุจักรมีภาษามีธุรกิจมีปฏิภาณพยามอธิบายอย่างยิ่งด้วยบางทีไม่ถึงกาลเวลาอธิบาย กาละเวลาถึงสภาพตอนที่จะอธิบายได้มันมีตอนอธิบายพยายามอธิบายให้คุณฟังอยู่นี่เข้าใจได้ไม่เห็นชัดขึ้นมาแจ้งขึ้นไหมก็ไม่ได้ภาษาไม่ใช่ยึดทรัพย์อะไรหรอกแต่ลึกซึ้งไม่ใช่ภาษาแหมนักกวีเอกหรือว่าภาษาชั้นสูงภาษาอังกฤษคืออะไรไม่ใช่ภาษาธรรมดาที่พูดอยู่ในนี้ก็ภาษาธรรมดาแต่เป็นความรู้ชั้นสูงเ