สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ธรรมะสองของประชาธิปไตย.docx

ระชาธิปไตยสองขา โดยเฉพาะมีทฤษฎีของพระพุทธเจ้า ในหลวงเราเป็นพระโพธิสัตว์ อยู่ในสายของศาสนาพุทธที่ทรงแสดงออกมาเป็นเรื่องลึกซึ้งในยุคนี้ ที่พูดนี้ไม่ได้พูดเพื่อยกตัวเบ่งข่ม แต่เป็นการศึกษา ต้องดูความจริงนี้เป็นการยืนยัน ผู้ที่ตั้งใจเรียนรู้ก็อย่าละทิ้งโอกาสนี้

นัยยะลึกซึ้งที่อาตมาอธิบาย ณ ลมหายใจเฮือกนี้ มันละเอียดลึกซึ้ง พวกเราก็รู้ได้ลึกขึ้น จึงสามารถบรรลุสามารถเข้าใจสามารถทำได้สามารถปล่อยวาง ใช้อาศัยได้ เมื่อปล่อยวางได้ก็อาศัยได้ ถ้าปล่อยวางไม่ได้ก็อาศัยมันไม่ได้เพราะมันจะกินคุณเลย แต่ถ้าปล่อยวางได้เราก็ใช้มันได้อยู่กับมันได้ก็คงเหมือนได้ แต่ถ้าคุณไม่เหนือมันจริงๆมันควบคุมคุณ ขอพูดปรากฏการณ์ที่ให้ศึกษาคือประเทศอเมริกา กำลังมีบทบาทชัดเจน เบอร์ 1 ของอเมริกามีให้คนศึกษาเลยตอนนี้ ขออภัยไม่ได้ดูถูกเขานะ แล้วจะเป็นสิ่งที่ สามารถให้ความรู้ความเข้าใจอย่างลึกซึ้งละเอียดไปได้จริงๆเลย จะเรียกว่าเป็นโชคของคนในยุคนี้ที่ได้เห็นและมีคนมาแนะนำให้รู้ด้วย คนไม่รู้เรื่องก็ปล่อยไป เรื่องของใครของมัน เป็นไปตามยถากรรม แต่นี่เราชวนให้ศึกษา แนะนำให้สังเกต หลายอย่างเราไม่มีชื่อเรียก ก็มันละเอียดเกินกว่าจะใช้ภาษาเรียก ขออภัยที่พูดถึงเรื่องบกพร่องอันนี้ อาตมาเคยบกพร่อง เคยตั้ง ข. ขวดมาใช้ แล้วมันก็เฟ้อไม่ต้องใช้ ใช้ ข. ไข่ก็ได้ แล้วก็ตั้ง ค.คนมาตั้งให้ต่างจากควาย มาถึงวันนี้คนก็ไม่ใช้คอคนกลับไปใช้คอควาย เป็นความผิดพลาดของอาตมา ก็คืออยากเก่งก็ไปตั้งก็ขอสารภาพว่าไม่ต้องใช้ ข.ขวด และ ค.คน พล.เรือตรีมินทร์ก็มาจี้ให้อาตมาใช้ อาตมาก็บอกว่าเลิกเถอะพอได้แล้ว มันเป็นมานะอัตตาของคนชนิดหนึ่งว่าเราเก่งที่เราได้ตั้ง มาถึงวันนี้ไม่มีใครใช้ ข.ขวด ค.ควาย จะได้ไม่ไปดูถูกควาย และคนก็คือควาย ควายก็คือคนเสมอภาคกันเลยระหว่างควายกับคน จะได้จบกันเสียที ก็แนะให้ศึกษา ว่าประชาธิปไตยขาเดียว เขาก็จะพิสูจน์ตัวเขาเองว่าจะไปได้รอดไปได้ดี เขาไม่รู้หรอกว่าจะมาท้าทาย เชื่อสิ คุณทรัมป์เขาไม่รู้หรอก อาตมาให้ศึกษาไม่ใช่ท้าทาย แต่ให้ดูพฤติกรรมจริง ไม่ว่าจะด้านสังคมเศรษฐกิจ หรือด้านอื่นๆที่จะเกิด ตามความรู้ที่จะเขามีที่เขาสร้างประชาธิปไตยขาเดียว ต่างจากประชาธิปไตย 2 ขาที่มีจิตวิญญาณ ในหลวงได้นำพามาแล้ว อาตมาก็จะนำพาต่อเพราะอาตมาสายพุทธ แล้วจะเชื่อมโยงต่อกันไปอีก พวกเราก็จะช่วยกันด้วย สร้างขึ้นมาปฏิบัติประพฤติทำกันอย่างจริงๆ ตอนนี้โพธิสัตว์อย่างไอน์สไตน์ก็ได้เขียนจดหมายฝากลูกสาวไว้เกี่ยวกับ A bomb of love. ไอน์สไตน์ยังไม่มีพยัญชนะยังไม่มีปฏิภาณอธิบายให้คนเกิดความรู้ แม้แต่ทางวัตถุ ไอน์สไตน์เองก็ยังสารภาพกับลูกสาวว่า อธิบายอย่างมากจะตายอยู่แล้วคนยังไม่ค่อยเข้าใจกันเลย แล้วอย่าง A bomb of love. คนก็ยิ่งเข้าใจได้ยาก เราก็เอามาเชื่อมโยงต่อจากเหตุปัจจัยที่มีหลักฐาน ให้เห็นว่า DNA ของโพธิสัตว์อย่างไอน์สไตน์ แต่ไอน์สไตน์ยังเข้าถึงเรื่องนามธรรมไม่ได้ แต่รู้แล้วเรื่องนามธรรมว่าต้องเป็นพุทธศาสนา ต้องเป็นจิตวิญญาณแบบนี้ แล้วพยากรณ์ไว้ว่าพุทธศาสนานี้จะรุ่งเรืองในยุคต่อมา ไอน์สไตน์ก็รู้ลึกๆ ตามไอน์สไตน์รู้ อาตมาก็รู้ว่าไอน์สไตน์คือพระโพธิสัตว์ ศึกษาให้ดีจะรู้ว่าโพธิสัตว์คืออะไร โพธิสัตว์คือเห็นแก่ประชากร เห็นแก่มวลมนุษยชาติ ทำโดยไม่ต้องการอะไรเอากลับมาทำให้แก่มนุษยชาติให้เจริญได้สูงสุด ไอน์สไตน์ค้นพบ E เท่ากับ mc กำลังสอง แต่มันเกิดโทษภัยแก่มนุษย์ อันนั้นมันซ้อนไปในทางนามธรรมด้วย พลังงานนิวเคลียร์นี้เป็นพลังงานละเอียดมันเป็นทางนามธรรมด้วย คนที่สามารถเก็บนามธรรมมาใช้ก็ได้ประโยชน์ พลังงานความรักที่เกิดในตอนนี้เป็นความรักในระดับมิติที่ 8 เหนือมิติที่ 7 มาแล้วที่กำลังเกิดตอนนี้ คนในระดับสามัญ เข้าใจซาบซึ้งและประทับใจได้พลังงานอะไร พลังงานที่ซ้อนคือ พลังงานเสียสละ ขอซ้ำนิทานเรื่องเก่าอีก คือ อาตมาไปกับด.ญ.สองคน ด.ญ.ดูแลกับด.ญ.ศีล เคยอธิบายไปแล้ว ฟังอีก ผู้ชายคนนี้ได้น้ำขวดมา 2 ขวดก็พยายามเอามาให้เด็กเรา เด็กเราได้ศึกษามาแล้วก็ไม่เอาของใครง่ายๆ อาตมาก็เลยปรายตาไปให้เข้าใจว่าควรจะรับ เด็กเราก็มีปฏิภาณ อาตมาไม่ได้ขึงตาแต่แกก็รับ เมื่อเด็กของเรารับเท่านั้นแหละผู้ชายคนนี้ก็ร้องไห้เลยมันเกิด action reaction พลังงานซับซ้อนอีกเท่าไหร่ พลังงานที่ผู้ชายคนนี้ร้องไห้เสียใจหรือดีใจ ก็เป็นพลังงานดีใจปลาบปลื้มที่เราได้ให้ทาน เขารับสิ่งที่เราได้ให้ไป คนที่ดีใจที่เราได้ให้ มันเป็นความซ้อน สำหรับโลกียะคนก็จะดีใจเมื่อเราได้รับ แต่ที่เป็นโลกุตระคือดีใจที่เราได้ให้ นี่คือสัจจะที่ซับซ้อนมาก อาตมาอธิบายละเอียด ยกปรากฏการณ์จริงมาอธิบาย ความซับซ้อนปลายสุดของความประเสริฐคือการให้หรือการรับ ...ก็คือการให้ แค่ให้กับรับ แต่ลึกซึ้งขึ้น สุดยอดไหมพฤติกรรมของมนุษยชาติ เหตุการณ์ที่เกิดนี้มันยิ่งใหญ่ที่จะต้องพยายามรักษาสภาพนี้ที่สนามหลวง รักษาสภาพเป็นผู้ให้ แล้วหนุนเนื่องกัน ผู้ใดไม่ได้มาเป็นผู้ให้ก็ให้วัตถุดิบ ส่งเสริมต่อ อุปการะ ต่ออีกๆ ผู้จะทำอยู่ก็หลายคนมีทุน หลายคนไม่มีโอกาส แต่ก็ส่งมาให้ คนที่มีโอกาสแต่ไม่มีทุนก็รับทุนมา แล้วมาให้ จึงเกิดเหตุการณ์ที่มีแต่ผู้ที่จะให้ ถ้าจะมีผู้ให้แล้วไม่มีผู้รับก็ไม่ได้ แต่ตอนนี้ผู้รับยังมีมากอยู่ แม้แต่ชาวต่างประเทศก็จะมาก็จะมามากขึ้นอีกด้วย ตอนนี้ชาวต่างประเทศในสนามหลวงยังไม่ค่อยมีเท่าไหร่มีแต่หน้าคนไทย เพราะชาวต่างชาติมี อัตตา จะไปขอเอ็งกินทำไมมาก จะไปรับจากเอ็งมากินทำไม ชาวต่างชาติก็มีอัตตา ดีไม่ดีฉันจะให้ด้วย อัตตามันซ้อน ชาวต่างชาติยังไม่ จนกว่าผู้เป็นชาวต่างชาติที่ไม่มีอัตตาก็จะมา อาตมาก็ขอพยากรณ์เลยว่า ชาวจีนจะมาก่อน ชาวตะวันตกจะช้า เพราะคุณเธอยังอยู่ตะวันตก ตอนนี้มันเกิดพฤติกรรม ของมนุษยชาติ มันละเอียดลึกซึ้ง เกิดจริงเป็นจริง นี่คือสิ่งที่อาตมาพยายามให้ความเข้าใจเพิ่มเติม แล้วช่วยกันทำให้เกิดสิ่งนี้ขึ้น ในคนไทยขณะนี้ยังมีคนที่ฐานะดี มีเงินทอง และอาตมาก็ขอพูดซ้อนว่า เงินทองของคนไทยที่ร่ำรวยหลายคนยังเป็นเงินบาป เงินได้จากการเอาเปรียบกับอบายมุขที่รวยขณะนี้ เป็นโอกาสที่คุณจะถ่ายบาปของคุณแล้ว ที่พูดนี้ไม่ได้พูด เละเล็มเลียบเคียง คุณไม่ทำก็ช่างหัวคุณ ถ้าคุณได้ให้ได้สละคุณค่ามันสูง นี่แหละ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้เป็นพฤติการณ์ของความประเสริฐ ใครได้ร่วมให้ทานในครั้งนี้คุณค่าของกุศลนั้นสูง ถ้าคุณมาร่วมศึกษาแล้วเข้าใจว่าบุญคืออะไรก็ไปทำใจในใจของคุณเอง แต่อย่างน้อยถ้าคุณเอาวัตถุมาทำทานร่วมกันนี้คุณก็ได้กุศลแล้ว ถ้าคุณทำใจในใจของคุณเป็นก็ได้ทั้งกุศลและได้ชำระกิเลสด้วยก็ได้เสียสละทรัพย์ ได้ตัดกิเลส จากทรัพย์ของคุณที่เสียสละด้วย คนเคยถามว่า คนใช้เป็นคนใส่บาตร แต่เป็นข้าวของเจ้านาย ใครได้บุญมากกว่ากัน อาตมาก็บอกว่าคุณนั่นแหละถ้าคุณทำใจในใจคุณใส่บาตรเอาข้าวของเจ้านายมา แต่นายทำใจไม่เป็น จิตใจไม่ได้เสียสละ แต่ถ้าคุณเองมีจิตใจเสียสละมากกว่า คุณก็ได้มากกว่าเจ้านาย แต่ถ้าเจ้านายทำใจในใจเป็น เจ้านายก็ได้มากกว่า สละโดยไม่ต้องการอะไรตอบแทน นายก็ให้มาก่อน แต่คุณรับจากนายมาให้อีก ถ้าคุณทำใจในใจเป็นและนายก็ทำใจในใจเป็นก็ได้ทั้งคู่ ประโยชน์จริงจะเกิดที่ใจถ้าทำได้ถูกต้องแม้แต่วัตถุอันเดียวกันก็ได้ทั้งสองคน แต่ถ้าทำไม่เป็นวัตถุอันเดียวก็ไม่ได้ทั้งสองคน ดีไม่ดีก็จะได้บาปด้วยเป็นหนี้ ต่อไปชาติหน้าด้วย

เราเองลงทั้งทุน ลงทั้งแรง ลงทั้งวัตถุ ทุนอาจเป็นเงินแล้วลงแรงร่วมกันก็ได้ผลผลิต ทั้งเงินวัตถุแรง สามเส้าก็เกิดผลผลิต สมมุติว่าเกิดแตงกวาก็ขนแตงกวาไปสนามหลวง ไม่ว่าจะเป็นปัจจัย 4 ใดๆ อันนี้เป็นความสำคัญที่ยิ่งกว่าอันอื่น ผู้ใดสามารถผลิตสิ่งที่เข้าไปใกล้ปัจจัย 4 ได้ นั่นแหละยิ่งราคาแพง อาตมาจึงพาพวกเรามาปลูกพืชผักปลูกข้าว ในพืชนี้เอาไปทำบ้านเรือน ในพืชนี้เอาไปทำเครื่องนุ่งห่ม ในพืชนี้เอาไปทำยารักษาโรคใช่ไหม เพราะฉะนั้นพืชจึงเป็นหนึ่ง ในพืชนี้พระพุทธเจ้าระบุเลยว่าข้าวเป็นหนึ่งในโลก ข้าวเปลือกเป็นทรัพย์อย่างยิ่ง เพราะข้าวนี้มีสารอาหารมากที่สุดในกระบวนของพืช อาตมาถึงบอกให้พวกเราเป็นชาวนา ตอนนี้ก็กำลังเกี่ยวข้าวกัน ใครอยากช่วยเกี่ยวข้าวก็มา นาโม นาคำยอดของเราก็กำลังเกี่ยวกันยังไม่หมด มันไม่รวยหรอก อาตมาบอกแล้วว่าข้าวไม่ใช่สินค้าทั้งคนและสัตว์ก็ต้องกินแม้จะเอาข้าวไปแปรรูปเป็นแป้งหรือไปทำขนมปัง โรตีหรืออะไรก็มาจากข้าว คนฉลาดก็หุงข้าวมากินเลยไม่ต้องยุ่งยากมีธาตุอาหารสมบูรณ์แบบ ข้าวพันธุ์ไหนมีอะไรมากกว่ากันเราก็พยายามหาพันธุ์ที่ดีมาปลูกและได้อาศัยกินใช้

พฤติกรรมของประชาธิปไตยขาเดียวกับพฤติกรรมของประชาธิปไตย 2 ขา คนที่ไม่ได้เรียน 2 อันนี้แน่นอน คนที่อยู่ในฐานของประชาธิปไตยขาเดียว เขาจะเรียนประชาธิปไตย 2 ขาไม่รู้เรื่อง เขาก็จะปฏิบัติเต็มที่ อย่างเช่นอเมริกาเขาปฏิบัติเต็มที่ตามที่เขามีความเฉลียวฉลาด เกิดได้มาซึ่งความเป็นหนึ่ง จะเป็นหนึ่งทางอะไรก็แล้วแต่ เขาก็ต้องทำเต็มที่ เพราะฉะนั้น ก็ให้ดูว่าไทยกับอเมริกา กันต่อไปอย่ากระพริบตา ซึ่งอาตมาขอยืนยันว่าไทยคือประชาธิปไตย แน่นอนว่าอเมริกาก็ยืนยันว่าเขาเป็นประชาธิปไตยแบบเลือกตั้ง แต่ของไทยนั้นไม่เน้นการเลือกตั้งเพราะการเลือกตั้งเป็นเพียงส่วนเล็กน้อยของประชาธิปไตย แต่จิตใจเนื้อแท้ของประชาธิปไตยคือจิตใจที่ไม่เห็นแก่ตัว มีจิตใจเพื่อมวลมนุษย์เพื่อประชาชนจริงๆ อย่างเช่นในหลวงทรงพระจริยวัตรมา 70 ปี พวกเราก็กำลังมาทำอย่างพ่อ พลเอกประยุทธ์ก็กำลังทำอย่าง เพราะใครต่อใครก็พยายามทำอย่างพ่อ ตามหน้าที่เรารับผิดชอบ คนไทยซาบซึ้งเท่าที่จะมีปฏิภาณปัญญาความฉลาดของตนก็กำลังประพฤติตามอย่างพ่อ เดินตามรอยพ่อ ก็ดูไปไม่ต้องไปดูไบ เสียเงิน ไม่ใช่ดูเฉยๆแต่ประพฤติด้วยช่วยกัน ไม่ต้องเสียเปล่า อะไรเห็นดีเห็นด้วยก็ร่วมมืออาตมาไม่ได้บังคับนะ แม้แต่ซ้อน อยู่ในไทยที่เป็นประชาธิปไตย 2 ขาแท้ ยังมีคนไทยประเภทขาเดียว ประเภทที่อวดดีอยู่เลย ยังไม่สนิทใจกับในหลวง ยังแอ๊คว่าข้าแน่ๆอยู่เลยเอาเถอะ แทนที่จะมาร่วมมือกันได้แล้ว ให้หยุดเถอะก็ยังจะแข่งเอาชนะ อาตมาบอกได้เลยว่าเขายังไม่หมดตัว เขายังไม่รู้ว่าเขาจะหมดตัว อย่าหาว่าโพธิรักษ์ใจดำ นี่บอกให้สัญญาณ ไม่เชื่อก็แล้วไป เอาข้าวมาขายเรียกคะแนนจะได้สักเท่าไหร่ คุณก็ขาย ๒๐ บาทอยู่ดี แต่ในหลวงนี่แจกกันนะ ในสนามหลวงเขาแจกกันนะ สมณะเดินดินว่า...ที่สนามหลวงใครมาขายเขาไม่ให้เข้าเลยนะ มีแต่การแจกกันอย่างเดียว พ่อครูว่า...จะไปขาย 20 บาทเลยเขาไม่ให้ขายเขาไม่ให้เข้าเขต มันนอกเทศบาลยังขายอยู่ นอกเขตเทศบาลไทย นอกเขตประเทศไทย แต่ไทยยังไม่ใจดำให้อยู่ประเทศไทยอยู่ ประพฤติไปตามประสาคุณ พูดแล้วเหมือนเย้ยหยันแต่ก็เพื่อการศึกษาก็ขออภัย ประชาธิปไตยคืออะไรจนกว่าคุณจะเข้าใจ ประชาธิปไตยไม่ได้หมายถึงการเลือกตั้งเป็นใหญ่ แต่ประชาธิปไตยคือการเสียสละ ใครจะช่วยได้เท่าไหร่ก็ตามที่เขาจะช่วยได้ อาตมาไม่เก่งจะบอกแต่ว่าถนัดพาทำ อาตมาก็อธิบายประชาธิปไตย 10 ข้อ 1. งานการเมืองต้องมีคุณธรรมและเป็นกุศล 2. นักการเมืองต้อง “รู้จัก” ประชาธิปไตยที่แท้ 3. นักการเมืองต้อง “สอน” หรือเผยแพร่ประชาธิปไตยให้กับประชาชน (ประชาชนก็ใส่ใจขวนขวายเรียนรู้ ไม่ใช่รู้แค่ว่าไปเลือกตั้งเท่านั้น) ไม่ใช่ให้เขาโง่ต่อไปเพื่อคุณจะล้วงตับกินไส้เขา นักการเมืองต้องสอนประชาธิปไตยให้แก่ประชาชนแล้วประชาชนก็ต้องใส่ใจเรียนรู้ประชาธิปไตยไม่ใช่เอาแต่เลือกตั้งเลือกตั้ง 4. นักการเมืองต้องเป็นผู้พึ่งตัวเองได้แล้ว ไม่ต้องไปเบียดเบียนใครไม่ต้องไปค้าขายเลยสำหรับนักการเมือง ถ้าเป็นนักการเมืองแท้จริงจะมีคนอุปถัมภ์ค้ำชู เป็นปรปฏิพัทธา เม ชีวิกา เป็นผู้ทำงานให้แก่ประชาชนอย่างไม่สะสมทรัพย์สินเงินทองจะมีคนมาช่วยเหลือซ้อน ขออภัยอย่างอาตมามีเลขาอยู่หลายคนไม่ต้องจ้างสักบาท ซักเสื้อผ้าให้ไม่ต้องจ้างสักบาท ทำอาหารให้ไม่ต้องจ้างสักบาท ผู้ที่ไม่ต้องสะสมได้ มีคุณงามความดีมากพอที่คนจะมาเป็นผู้ช่วยเหลือ เข้ามาเป็นมวลมาร่วมมือ จะเป็นสัจจะที่ซ้อน ก็ตามศึกษาต่อไป อาตมาเปิดเผยตนเองว่าเป็นใครมาหลายชั้นแล้วก็อย่าหมั่นไส้อย่ารังเกียจเลย พยายามติดตามฝึกฝน หากไม่แน่ใจก็ไม่ต้องเอาตาม พยายามเรียนรู้หากแน่ใจก็มารวมมวลให้ควบแน่น แล้วจะมีประสิทธิภาพสูงส่ง เมืองไทยจะเป็นเมืองที่ทำสิ่งจริงทำสิ่งปรากฏทั้งความเป็นประชาธิปไตยและความเป็นคนที่เป็นนักประชาธิปไตย ซ้อนลึก นักประชาธิปไตยที่แท้เป็นผู้ที่ยืนยันว่าสอนและพึ่งตนเองได้ 5. นักการเมืองต้องเป็นผู้มักน้อยสันโดษ น้อยจนกระทั่งอยู่กับศูนย์ได้ ศูนย์ก็พอ มันจะมีอะไรมากไปกว่า 0 ก็พออีก สมณะเดินดินว่า..ตอนนี้เสนอว่าเพิ่มเงินเดือนให้สส. ก็มีคนมาค้าน เขาก็บอกว่าคนที่มาคัดค้านไม่ได้เป็นนักการเมืองมาก่อน เพราะนักการเมืองจะต้องเสียค่าอะไรต่างๆมากมาย กฐิน ผ้าป่า เป็นต้น พ่อครูว่าต่อ...นั่นล่ะ ไปส่งเสริมให้คนบ้า 6. นักการเมืองต้องไม่ทำงานการเมืองเป็นอาชีพหากิน เช่น โพธิรักษ์เป็นนักการเมืองตัวยง เป็นนักการเมืองทำงานเพื่อพลเมืองรับใช้พลเมือง ไม่ทำการเมืองเป็นอาชีพหากินแต่ 7. งานการเมืองต้องเป็นงานอาสาเสียสละ 8. นักการเมืองจะต้องไม่มีอคติ (ต้องพ้น อคติ ๔) คุณจะไม่มีอคติได้จะต้องมาปฏิบัติธรรมจนหมดอคติ จะเป็นอนาคามีเป็นพระอรหันต์ ก็จะหมดอคติอีกแล้วก็เป็นนักการเมือง อาตมาจะพาอนาคามีอรหันต์เป็นนักการเมืองเพื่อจะยืนยันพิสูจน์ศาสนาที่เป็นศาสนาแห่งสังคมคน เป็นศาสนาแห่งมวลมนุษยชาติ ไม่ใช่ศาสนา ปลีกเดี่ยวหนีสังคม 9. นักการเมือง คือ ผู้มีอิสระแท้จริง ไม่เป็นทาสโลกธรรม ไม่เป็นทาสใคร 10. งานการเมืองที่เป็นประชาธิปไตย ไม่ใช่งานเพื่อตัวเรา เพื่อครอบครัว เพื่อหมู่พวก เพื่อพรรค แต่เป็นงานเพื่อบ้านเมือง เพื่อประชาชนทั้งมวล เพื่อผู้อื่นที่พ้นไปจากตัวเอง พ้นไปจากครอบครัว พ้นไปจากหมู่พวก แม้แต่พ้นไปจาก “พรรค” ของตน ขอให้ได้สัก 10 เท่านี้เถิดรับรองว่ามนุษยชาติสุขเย็นแน่นอนเป็นการเมืองที่ประเสริฐสูงสุด สิ่งที่จะปรากฏต่อไปในลมหายใจเฮือกต่อไป ก็คือปรากฏการณ์ระหว่าง ผู้อยากเป็นมหาอำนาจคืออเมริกา กับผู้ไม่อยากเป็นมหาอำนาจคือไทย ติดตามดูไปอย่าได้กระพริบตา อาตมามั่นใจว่าเมืองไทยเป็นชมพูทวีปแล้ว เมืองไทยมี DNA ของพระพุทธเจ้า จิตวิญญาณคนไทยมี DNA ของพระพุทธเจ้าแล้วก็มีแต่จะแพร่ความจริงนี้ออกไป ไม่ใช่แค่เป็นพุทธมามกะหรือพุทธศาสนิกชน แต่จะเป็นพุทธบริษัทด้วย ใน 3 ชนิดนี้พุทธศาสนิกชนพุทธบริษัทกับพุทธมามกะต่างกันอย่างไร พุทธศาสนิกชนคือคนมาเข้ารีตศาสนาพุทธ เหมือนอย่างคนไทยมีคนเข้ารีตศาสนาพุทธ 95% แต่เป็นชาวพุทธที่ใส่ใจปฏิบัติธรรมก็เรียกว่าเป็นพุทธมามกะ ส่วนพุทธศาสนิกชนนั้นไม่ได้ใส่ใจปฏิบัติธรรม ทำมาหากินแย่งลาภยศสรรเสริญโลกียสุข สุขกับอบายมุขกับกามกับอัตตาเละอยู่นี่ แต่สำหรับพุทธมามกะที่มาศึกษาปฏิบัติธรรมตั้งใจฝึกฝนแม้จะไม่สัมมาทิฏฐิ ก็ปฏิบัติธรรมอย่างหน้านองน้ำตา ก็มีจำนวนไม่มากนักน้อยกว่าพวกที่เป็นพุทธศาสนิกชนตามทะเบียน ตามชื่อ ตามพ่อแม่วงศ์ตระกูลมา พุทธศาสนิกชนทั่วไปจึงมีมาก พุทธมามกะที่เอาใจใส่พากเพียรประพฤติก็มีน้อยกว่า ส่วนพุทธบริษัทนั้นคือผู้บรรลุธรรม ไม่ว่าจะเป็นอุบาสก อุบาสิกา นักบวชหญิง นักบวชชาย เป็นผู้ที่บรรลุธรรมตั้งแต่โสดาบันเป็นต้นไป ก็ได้ชื่อว่าเป็นพุทธบริษัท ผู้ที่บรรลุธรรมจึงเป็นพุทธบริษัท อยู่ในพุทธบริษัท ถ้าไม่บรรลุธรรมแม้จะพากเพียรปฏิบัติอยู่ก็เป็นพุทธมามกะ ส่วนพวกที่มีแต่ชื่อ ตามสำมะโนครัว ตามพ่อแม่ ที่จริงแล้วไม่ได้นับถือศาสนาพุทธแต่นับถือเงิน มีเงินเป็นศาสดา มีเงินเป็นพระเจ้า นับถือในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอะไรอร่อย สนุกสนานตามโลกโลกีย์ เป็นพระเจ้าระเริงอยู่ ก็เป็นจริงตามที่เขาเป็น เพราะฉะนั้นแยกแยะระหว่างโลกียะกับโลกุตระจึงเป็นเรื่องที่ลึกซึ้งซับซ้อนมากเลย

มาแยกความเป็นอรหันต์กับโพธิสัตว์อีก

ขอยืนยันว่าพระเจ้าแผ่นดินไทยเรานี้เป็นพระโพธิสัตว์จึงเป็นผู้ที่บรรลุธรรมจริง ถึงท่านเป็นพระโพธิสัตว์ไม่ใช่เป็นแค่อรหันต์ เป็น Good and kind King. เป็นพระมหากษัตริย์ที่เป็นอาริยะและเป็นประมุขของประเทศไทยเป็นประชาธิปไตย 2 ขา อรหันต์คือ ความรู้ที่สามารถปฏิบัติให้ลดกิเลสตนเองได้ และเอาไปปฏิบัติจนทำให้ตนเองเกิดการลดกิเลสได้ เพื่อลดกิเลสได้ก็เป็นอรหัตตผล อรหะแปลว่าไม่ลึกลับแล้ว อัตตะก็คืออัตตา ก็คือไม่ลึกลับในอัตตา 3 อัตตา 3 คืออะไร 1.โอฬาริกอัตตา 2.มโนมยอัตตา 3.อรูปอัตตา โอฬาริกอัตตา คืออะไร คืออัตตาที่หยาบใจตั้งแต่ภายนอก ติดยึดในโลกโลกีย์ ได้ลาภมามากเท่าไหร่ก็ยินดี ได้ยศมามากเท่าไหร่ก็ยินดี ได้เสพรสทางทวารนอกก็มีสุขทุกข์ นั่นคือโลกียะทั้งกามและวัตถุประสมกัน ผู้ที่เป็นอนาคามีไม่เกิดรสชาติแม้จะได้ทรัพย์สินมามากมายมีเงินทองมามากมายมีเพชรนิลจินดามามากมายก็ไม่ยินดี ไม่ฟูใจอะไร เสพรสทาง ตาหูจมูกลิ้นกายที่ภายนอกก็ไม่ฟูใจ ยังเหลือแต่ภายในเป็นรูประริกระรี้ไป จะเป็นตาหูจมูกลิ้นกายใจคือทรัพย์ศฤงคาร ภายนอกจะไม่ละเมิดเด็ดขาด ไม่ตะกละตะกรามจริงๆ แต่ในใจยังมีเศษเหลือ เศษเหลือที่อยากเรียกว่ารูปราคะ เมื่อปฏิบัติธรรมลดละรูปราคะจางคลายแล้ว เป็นเศษธุลีละอองก็เรียกว่าอรูปราคะ มันเป็นรูปที่ไม่ใช่รูปแล้ว เหลืออรูปก็ดับอรูปอีกทีก็เป็นอรหันต์ สมณะเดินดินว่า...ถ้าเราดูในหลวงที่ครองราชย์มา 70 ปีใช้ยาสีฟันจนหลอดแบน รองเท้าก็ซ่อมแล้วซ่อมอีก ทั้งที่จะใช้รองเท้าทองคำก็ได้ ดำรงอยู่เช่นนี้ 70 ปี อาตมาก็ได้ดู ประธานาธิบดีอเมริกาตอนนี้ อยู่ดีๆไปชมเมียคนอื่นว่าผู้หญิงคนนี้สวยที่สุด พูดอย่างนี้ได้อย่างไร การพูดไปก็ไปทั่วโลก คนก็งงว่าพูดได้อย่างไร

พ่อครูว่า...อเมริกากับไทยคนละซีกโลกแต่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญนะ นี่แหละคือพระเจ้าสร้าง (พูดตามภาษาเขา)ให้รู้ว่าประเทศไทยกับอเมริกานั้นเป็นคู่ต่อสู้อันเหมาะสมด้วยนะ ขออภัยที่พูดแล้วเหมือนไปท้าชก ขออภัยอย่างยิ่งเลย ไม่ได้พูดถ้าชอบแต่พูดสัจธรรม จริงๆเลยขอถอนคำพูด แต่มันเป็นเรื่องที่จะต้องศึกษาต่อไป พระสัจธรรมเป็นเช่นนั้นจริงๆ อาตมาถึงบอกว่าความบังเอิญไม่มีจริงๆในโลก สัจจะมันจะต้องเป็นเช่นนี้ ตถตา มันต้องเป็นเช่นนี้ ถ้าไม่เป็นเช่นนี้ก็ไม่ใช่ อาตมายิ่งมั่นใจว่าใช่ กำลังจะพิสูจน์กันว่าคนยังไม่มั่นใจนะว่าประชาธิปไตยอย่างเมืองไทยกำลังเป็น มันอย่างไรนะ มันจะต้องประชาธิปไตยอย่างอเมริกากำลังเลือกตั้งเสร็จใหม่ๆสิ ว่าเป็นประชาธิปไตย และเมืองไทยเป็นประชาธิปไตยได้อย่างไรมันเป็นการปฏิวัตินี่นา ยังยากที่เขาจะเข้าใจประชาธิปไตยที่แท้ คนก็ผิวเผินไม่เข้าลึกถึงจิตวิญญาณว่านี่แหละที่เขาทำก็เพื่อประชาชน เหตุการณ์ที่สนามหลวงนี่แหละคือโดยประชาชน เพื่อประชาชน ของประชาชน มันเป็นเรื่องของประชาชน โดยประชาชน เพื่อประชาชน ตัวอย่างเอาน้ำขวดไปให้เด็กก็ทำเพื่อเด็กไม่ใช่เพื่อตัวเอง เด็กมันเอาก็ร้องไห้เลย ได้ให้...ได้ให้ มันก็จบที่ได้ให้ ถ้าคุณยังร้องไห้ก็มี อุพเพงคาปีติ ก็มีปิติที่แรงอยู่ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกถ้าจะปิติในเรื่องที่เป็นคุณค่าความดีงาม จะเป็นไรไป แต่อย่าไปติดยึดว่าต้องร้องไห้ถึงจะมันส์ซ้อน อย่าหลงติดเข้าไปซ้อนเท่านั้นเอง จะร้องมั่งไม่ร้องมั่งก็ไม่เป็นไร บางเหตุการณ์อาตมาก็น้ำตาซึม อย่างเช่นเหตุการณ์ที่ในหลวงตรัสว่าเราไปทำอะไรให้เขาหรือเขาถึงทำกับเราอย่างนี้ เท่านั้นแหละอาตมาน้ำตาซึม เป็นพลังงานจิตต่อจิต อาตมารู้ว่าในหลวงเกี่ยวกับอาตมาอย่างไร ใครจะว่าอาตมาโหนในหลวงคลั่งไคล้ในหลวง เอาขาดทุนของเราคือกำไรของเรา เอาแบบคนจนมาออก ก็แล้วแต่ เพราะอาตมาว่าบริหารแบบคนจน คือเรื่องจริงขาดทุนของเราคือกำไรของเราคือความจริง อาตมาว่าเขาไม่เข้าใจ ถ้าเขาเข้าใจก็จะร่วมทำกับอาตมา ทุกวันนี้ ก็มีความภูมิใจว่าได้ขาดทุนให้แก่สังคมจริงๆ ก็ต้องทำให้การเงินการพาณิชย์ให้คมชัดละเอียดลออลงไป ให้ซื่อสัตย์ที่สุดเราก็ต้องทำ จะมีข้อบกพร่องอย่างไรก็ต้องพยายามหาทางอุดรูรั่ว ให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ ก็ช่วยกันทำตั้งใจทำให้ดีๆ มันเป็นความเจริญไม่ได้เป็นความเสื่อมเลย คนก็จะเข้าใจว่าคนจนแต่มีประสิทธิภาพมีสมรรถภาพ มีความอุตสาหะพากเพียรขยันเพื่อสร้างสรรค์แล้วก็แจก อยู่ที่รู้จักการประมาณไม่ให้ตัวเองลำบาก ทุกวันนี้ชาวอโศกไม่มีหนี้ ที่จะต้องเสียดอก ส่วนบุคคลไม่รู้ด้วยแต่ในส่วนกลางไม่มี ยังหมุนเวียนได้ไม่เป็นหนี้ มีแต่เงินของเราหนุนกัน ก็เอามาคืนสำหรับผู้ที่ยืมไปถึงเวลาก็เอามาคืน เราก็ต้องใช้เงินใช้ธนบัตรตามโลกสากลเขา เราไม่มีเหลือมากไม่ได้มีมากไม่ได้กักตุนสะสมไว้ให้เศรษฐกิจภายนอกลำบาก การที่เอาธนบัตรไปกักตุนมามากๆหรือเอาไปออกดอกออกผลเราไม่ทำ เราเอามาหมุนเวียนใช้เหมือนกับถ้วยชาม ทำตามหน้าที่ของเงิน ไม่ใช่ว่าเอาเงินไปออกดอกออกผลหากำไรอย่างนั้นมันซับซ้อน ซึ่งเขาทำซับซ้อนไม่รู้กี่ชั้น รายการเอาเปรียบ อย่างนั้นคือบาปกินหัวทั้งนั้น การได้เปรียบมาคือบาปกินหัวทั้งนั้น การได้เปรียบใดๆก็ตาม ก็เป็นหนี้ ยิ่งไปหาเล่ห์กล เอาเปรียบได้มามากกว่าก็ยิ่งเป็นบาป มีวิบากที่จะต้องไปใช้หนี้อีกไม่รู้กี่ชาติ ต้องทรมานทรกรรมไปหนักหนาสาหัส คนที่ไม่เชื่อบาปเชื่อบุญก็ช่วยไม่ได้ แต่คนที่เชื่อก็บอกได้ อาตมาถึงมีโศลกธรรมว่า…ความบริสุทธิ์เท่านั้น ที่จะชนะทุกสิ่งทั้งโลก...ในที่สุด โศลกนี้เป็นโศลกที่จบแล้ว ใครเข้าใจแล้วก็ตั้งอกตั้งใจสร้างความบริสุทธิ์ให้แก่ตัวเองจนมาอยู่ในหมู่นี้ได้ จะเป็นทางการเมืองหรือทางการธรรมะก็บริสุทธิ์ที่สุด นี่แหละคือชนะทุกสิ่งทุกอย่าง ใครไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร อาตมาไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดให้ใครเชื่อ อาตมามีสิทธิ์ที่จะพูดแต่ความจริงใจเท่านั้น และเท่านั้น อรหันต์คือผู้ที่ทำความบรรลุทางธรรมตัดกิเลสให้หมดไปจริงๆรู้ว่ากิเลสเราหมด 0 ก็คืออรหันต์ แล้วอรหันต์ของพระพุทธเจ้าเมื่อได้แล้วก็มาช่วยผู้อื่น ไม่ใช่ได้แล้วหนีเลยไม่ช่วยใคร ของพระพุทธเจ้า อรหันต์กับพระโพธิสัตว์ถ้าฟังให้ชัดแล้ว โพธิสัตว์เหนือชั้นกว่าอรหันต์แล้วต้องจริงด้วยนะ ไม่ใช่ว่าช่วยผู้อื่นโดยที่เราไม่บรรลุธรรม ตนเองจะต้องบรรลุธรรมก่อนแม้แต่ขั้นโสดาบันก็ช่วยเขาได้ตามส่วน แล้วอย่าช่วยเกินตัว อย่าไปช่วยเขาจนหมดตัว หมดภูมิ หมดสามารถหมดแรง มีแรง 100 ก็ช่วยทั้ง 100 อย่างนี้ตาย หยั่งเขียด สมณะเดินดินว่า...ถ้าเราเป็นคนที่ลดกิเลสและคำนึงถึงผู้อื่นด้วย คนนี้เขาจะปฏิบัติธรรมได้ยั่งยืนยาวนานกว่าคนที่เอาแต่เคร่งครัดแต่ไม่จริง เคยเห็นคนที่มาบวชแต่เอาแต่เคร่งไม่ช่วยเหลือใคร คนนี้เวลาจะสึกก็สึกเลย แต่คนที่มีน้ำใจช่วยเหลือผู้อื่นใครมาขอให้ช่วยก็ช่วย คนนี้อยู่นานกว่า อย่างในหลวงเรา มักน้อยสันโดษ ใช้ดินสอจ