11 บรรณานุกรม ทัศบูรณ์.pdf

รพัฒนาเทคนิคการท ายาสมุนไพร โครงการศึกษาแพทย์ตะวันออก และมูลนิธิสาธารณสุข กับการพัฒนา. (2541). ทฤษฎีแพทย์จีน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : หมอชาวบ้าน. ใจเพชร กล้าจน. (2553). ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนบูรณาการศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. . (2557). ไขรหัสลับสุดขอบฟ้า 2. กรุงเทพมหานคร : พิมพ์ดี. 112 ใจเพชร กล้าจน. (2558). จิตอาสาแพทย์วิถีพุทธเพื่อมวลมนุษยชาติ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค (สาธารณสุขชุมชน) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์. . (2559). มติหมู่คนดีพาให้เจริญ. กรุงเทพมหานคร : แสงแดด. เฉลิม เกิดมณี. (2553). ปรัชญา วิวัฒนาการและแนวคิดการแพทย์แผนไทย. อ้างถึงในใจเพชร กล้าจน. ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนบูรณาการศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. เฉลิม มลิลา. (2526). ทักษะการสอนแบบจุลภาค. กรุงเทพมหานคร : แสงจันทร์การพิมพ์. ชาญชัย ยมดิษฐ์ . (2548). เทคนิควิธีการสอนร่วมสมัย. กรุงเทพมหานคร : หลักพิมพ์. ชูชัย สมิทธิไกร. (2547). การสรรหา การคัดเลือกและการประเมินผลการปฏิบัติงานของบุคลากร. กรุงเทพมหานคร : ส านักพิมพแหงจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. ณรงค์ กาญจนะ. (2553). เทคนิคและทักษะการสอนเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์. ณัฐกฤตา นันทะสิน. (2558). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการบริโภคและความภักดีต่ออาหาร เพื่อสุขภาพของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารกระแสวัฒนธรรม. 16(29) : 3-18 (3). ณัฐภัทร วัฒนถาวร. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจบริโภคอาหารคลีนฟู้ดของประชากรในกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยกรุงเทพ. ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพมหานคร : ส านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. เทวัญ ธานีรัตน์ และวีรพงศ์ ชัยภัค. (2552, มกราคม-เมษายน). “การสวนล้างล าไส้ใหญ่”. วารสารส านักการแพทย์ทางเลือก. 2(1) : 1-2 ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2552). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย spss. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร : บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี. ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2551). การวิจัยปฏิบัติการ. อุบลราชธานี : ยงสวัสดิ์อินเตอร์กรุ๊ป. ธีระศักดิ์ วัณนาวิบูล. (2554). กัวซาบ าบัด ขจัดสรรพโรค. กรุงเทพมหานคร : ซีเอ็ดยูเคชั่น. นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2545). กระบวนการปฏิรูปเพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้การประเมินและการประกัน. กรุงเทพมหานคร : วีทีซีคอมมิวนิเคชั่น. นิตยาภรณ์ สุระสาย. (2559). ผลของโปรแกรมสร้างเสริมสุขภาพด้วยการแพทย์วิถีธรรมเพื่อการพึ่งตนตาแนวเศรษฐกิจพอเพียงต่อพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพและภาวะสุขภาพของผู้ต้องขังหญิงเรือนจ ากลางนครพนม. วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการสร้างเสริมสุขภาพ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. 113 มานัส ฐานิสสโร. (2555). การศึกษาความพึงพอใจของประชาชนต่อการเข้าปฏิบัติธรรม ในส านัก ปฏิบัติธรรมประจ าจังหวัดราชบุรี แห่งที่ 18. วิทยานิพนธ์ปริญญา พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการคณะสงฆ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. บุญชม ศรีสะอาด. (2541). การพัฒนาการสอน. กรุงเทพมหานคร : ชมรมเด็ก. . (2547). วิธีการทางสถิติส าหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น. . (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : วิริยาสาส์น. บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2553). เทคนิคการสร้างเครื่องมือเพื่อรวบรวมข้อมูลส าหรับงานวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร : ศรีอนันต์การพิมพ์. ประเวศ วะสี. (2546). การพัฒนากระบวนการเรียนรู้แบบพุทธ. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิสดสี-สฤษดิ์วงศ์. ผกากรอง ตั้งสุชล. (2545). การใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านในการบ าบัดโรคข้อเข่าเสื่อม. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. พระปลัดสมชาย ปโยโค และอุทัย สุดสุข. (2558). “พุทธบูรณาการการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังในสังคมไทย”. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 3(2) : 45-64. “พระราชด ารัสแบบคนจน”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://www.youtube.com/watch?v=18fpXmBydLc. สืบค้น 10 กรกฎาคม 2560. พัชรี สุวรรณเกิด. (2556). แนวทางการวางแผนการตลาดของผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสถิติประยุกต์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต. พิชิต โตสุโขวงศ์. (2535). กระบวนการของชีวิตในระดับโมเลกุล. อ้างถึงในใจเพชร กล้าจน. (2553). ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนบูรณาการศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. เพชรตะวัน ธนะรุ่ง, สุธีย์ ธรรมิกบวร และ จิรวัฒน์ เวชแพศย์. (2557, กรกฎาคม-ธันวาคม). รูปแบบการบูรณาการองค์ความรู้และภูมิปัญญาด้านสุขภาพของชุมชนแห่งการเรียนรู้ : กรณีศึกษาชุมชนสวนป่านาบุญ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอิสเทอร์ กรุงเทพมหานคร. 32(1) : 194-203. ระวิวรรณ ศรีคร้ามครัน. (2551). เทคนิคการสอน. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยรามค าแหง. วไลพร คุโณทัย. (2530). หลักการสอน. กรุงเทพมหานคร : กองส่งเสริมวิทยฐานะครู กรมการฝึกหัดครู. ราชบัณฑิตยสถาน. (2555). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพมหานคร : อรุณการพิมพ์. 114 รุจา ภู่ไพบูลย์ และคณะ. (2555). กระบวนการพัฒนาสุขภาพพอเพียงในชุมชนอ าเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม. อ้างถึงในสายใจ โพนาม. (2558, มกราคม-มิถุนายน). “โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพผู้ป่วยเบาหวานตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ต าบลฟากห้วย อ าเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว” วารสารวิจัยราชภัฎพระนคร. 10(1) : 124. ลักขณา สริวัฒน์. (2559). การคิด. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์. วนิดา เตชตานนท์. (2540). การประเมินผลการเรียน. พิมพครั้งที่ 3. นครราชสีมา : ภาควิชาทดสอบและวิจัยการศึกษา คณะครุศาสตร สถาบันราชภัฎนครราชสีมา. วนิดา นิเวศน์มรินทร์. (2556, มกราคม-มีนาคม). ภาพลักษณ์ของเครื่องดื่มสมุนไพรกับการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารการเงิน การลงทุน การตลาด และการบริหารธุรกิจ. 3(11) : 275-291 วันวิสาข์ บุญสินชัย. (2559). “การพัฒนารูปแบบบริการทางการแพทย์แผนไทยโดยการใช้แผ่นพอกเข่าสมุนไพรในผู้ป่วยที่มีอาการปวดเข่า โรงพยาบาลนามน อ าเภอนามน จังหวัดกาฬสินธุ์”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://203.157.186.16/kmblog/page_research_detail.php?ResID=140 สืบค้น 16 กุมภาพันธ์ 2561. วาสนา ประวาลพฤกษ. (2544). คูมือการอบรมเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาบุคลากรทางการศึกษา เรื่อง หลักการและเทคนิคการประเมินทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : เดอะมาสเตอร์ กรุป แมเนจเมนท . วิชัย ประสิทธิ์วุฒิเวชชฺ. (2542). การพัฒนาหลักสูตรสานต่อที่ท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร : เซนเตอร์ดิสคัฟเวอรี. วิชัย วงษ์ใหญ่. (2537). กระบวนการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนภาคปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร : สุวิริยาสาส์น. วิไล ตังทัตสวัสดิ์. (2536). สภาพแวดล้อมของวิทยาลัยพยาบาลต ารวจในทัศนะของอาจารย์และนักศึกษาพยาบาล. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร. วิไลวรรณ คงศักดิ์. (2555). กัวซา นวดบ าบัด. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://siripat9999.blogspot.com/2012/05/1_14.html?m=1. สืบค้น 16 กุมภาพันธ์ 2561. ศรชัย วังค า. (2553). “การประเมินผลสัมฤทธิ์หลักสูตรฝึกอบรมคุณธรรม ค่ายพุทธบุตรพุทธธรรม”. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. ศศิกาญจน์ ทวิสุวรรณ. (2545). รูปแบบและวิธีการฝึกอบรมการศึกษานอกระบบในประมวลสาระชุดวิชาการศึกษานอกระบบหน่วยที่ 7-10. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ศาลินา บุญเกื้อ และ นันทกาญจน์ ชินประหัษฐ์. (2557). การถอดบทเรียนและวิเคราะห์ อัตลักษณ์ศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษา. ศูนย์สถานศึกษาพอเพียง : มูลนิธิยุวสถิรคุณ. 115 ศิริชัย กาญจนวาสี. (2545). ทฤษฎีการประเมิน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : ส านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สนานจิตร สุคนธทรัพย์. (2544). แนวคิดและรูปแบบการบริหารจัดการของสถานศึกษาโดยใช้โรงเรียน เป็นฐานประสบการณ์สู่ทฤษฎีในรายงานการประชุมสร้างความรู้ความเข้าใจการปฏิรูปการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนทั้งโรงเรียน. กรุงเทพมหานคร : พิมพ์ดี. สนอง เครือมาก. (2550). คู่มือการฝึกอบรมและบทความวิจัย : การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ตามหลักพุทธธรรม ฉบับปรับปรุง. นครสวรรค์ : วิสุทธิ์การพิมพ์. สมเกียรติ ศรไพศาล, ยิ่งศักดิ์ จิตตะโคตร์ และสีไพร พลอยทรัพย์. (2552, กันยายน-ธันวาคม) “ประสิทธิผลการกดจุดบ าบัด”. วารสารส านักการแพทย์ทางเลือก. 2(3) : 11-13. สมจิตร ศรีรังษ์. (2553). “ศึกษาเปรียบเทียบผลการใช้โปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ ลดความเสี่ยง โรคความดันโลหิตสูงและเบาหวานของกลุ่มเสี่ยงต าบลริม อ าเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://gishealth.moph.go.th/healthmap/work.php? maincode=06498. สืบค้น 6 กรกฎาคม 2560. สมคิด เหลาฉลาด. (2542). ความเชื่อเรื่องบุญและบาปกับพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาพัฒนาชุมชนมหาบัณฑิต คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. สมชาย บุญสุ่น. (2554). ความพึงพอใจของนิสิตที่มีต่อการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารจัดการคณะสงฆ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สมบูรณ์ ตันยะ. (2545). การประเมินทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : สุวิริยาสาส์น. สมปอง จันทคง. (2553). “การวิจัยโดยใช้เทคนิคเดลฟาย”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.Kroobannok.com/blog/43/74. สืบค้น 16 กุมภาพันธ์ 2561. สมศักดิ์ ชุณหรัศม์. (2554). สุขภาพชุมชนเกิดได้อย่างไร : ระบบสุขภาพชุมชน. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : www.thainhf.org.document/articl/article_672.pdf. สืบค้น 6 กรกฎาคม 2560. สายใจ โพนาม. (2558, มกราคม-มิถุนายน). “โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพผู้ป่วยเบาหวานตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ต าบลฟากห้วย อ าเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว” วารสารวิจัยราชภัฎพระนคร. 10(1) : 122-126. ส านักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). สรุปสาระส าคัญแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพมหานคร : ส านักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. สิทธิพร นิยมศรีสมศักดิ์. (2541). Semenar in Education Adminstration. ชลบุรี : ภาควิชาบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 116 สิรญา ธาสถาน. (2557). ผลของโปรแกรมการก ากับตนเองที่ประยุกต์การแพทย์วิถีพุทธต่อ พฤติกรรมการดูแลตนเองและระดับความดันโลหิตในผู้ที่เสี่ยงต่อโรคความดันโลหิตสูง. วิทยานิพนธ์วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเวชปฏิบัติชุมชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา. สิริพัชร์ เจษฎาวิโรจน์. (2550). การสอนระดับประถมศึกษา 2. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : ส านักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามค าแหง. สุภาพร ใจการุณ และเผ่าไทย วงศ์เหลา. (2552). การรับรู้ของประชาชนต่อความอยู่ดีมีสุขในชุมชนบางไผ่. รายงานวิจัย. นนทบุรี : วิทยาลัยราชพฤกษ์. สุมน อมรวิวัฒน์. (2553). การสอนโดยสร้างศรัทธาและโยนิโสมนสิการ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ตรีรณสาร. สุมิตร คุณานุกร. (2543). หลักสูตรและการสอน. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชวนพิมพ์. สุวิมล ว่องวาณิช และนงลักษณ์ วิรัชชัย. (2541). การสังเคราะห์งานวิจัยทางการศึกษาด้วยการวิเคราะห์อภิมานและการวิเคราะห์เนื้อหา. กรุงเทพมหานคร : ส านักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งขาติ ส านักนายกรัฐมนตรี. เหมราช ราชป้องขันธ์. (2561). “ยาสูตรโบราณพอกเข่าลดปวด”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.nationtv.tv/main/content/368178569/. สืบค้น 16 กุมภาพันธ์ 2561. อมรชัย ตันติเมธ และคณะ. (2554). เทคนิคและกระบวนการในการสอนระดับอุดมศึกษา. รายงานการประชุมทางวิชาการเรื่องการพัฒนาการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพมหานคร : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อรสา เทวสกุลวงศ์. (2555). ผลโปรแกรมสมาธิแนวพุทธต่อความดันโลหิตสูง และพฤติกรรมสุขภาพของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลหลังสวน จังหวัดชุมพร. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2546). หลักการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์. อาราทร หล้าค ามูล และคนอื่น ๆ. (2557). “การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพตามแนวทางแพทย์วิถีธรรมของกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงและเบาหวาน ต าบลยอด อ าเภอสองแคว จังหวัดน่าน”. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. 12(2) : 41. อุไร จุ้ยก าจร. (2557). การประเมินการจัดการเรียนการสอนเสริมเพื่อพัฒนาทักษะพื้นฐานทางวิชาชีพตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. เอกลักษณ์ พุฒิธนสมบัติ. (2549). ผลการฝึกโยคะลาทิสที่มีต่อสุขภาพ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 117 อ าภา บุญช่วย. (2537). การบริหารงานวิชาการในโรงเรียน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : โอเอสพรินติ้งเฮ้าส์. Bandura, A. (1977). Social Learning theory. Upper Saddle River, NJ : Prentice-Hall. . (1989). Self-regulation of motivation and action through internal standards and goal systems. Hillsdale, NJ : Erlbaum. Chaimongkol, w. (2005). Three composite imputation methods for item nonresponse estimation in sample surveys. (Doctoral dissertation) Graduate School of Applied alStatistics.National Intitute of Development Administration Bangkok. Cronbach, L.J. (1997). Educational Psychology. New York : Harcourt Brace Jevanovich. . (1997) Essentials of psychology. 4th.ed. New York : Harper and Row. Einstein A. (1970). Theory of Special Relativity. 5th edition. New Jercey: Press Princeton. Hough and Duncan. (1970). Teaching Description and Analysis. Ontario : Addis on Wesley Publishing Company. Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and psychological Measurement, 30(3), pp. 607-610. Markert, Linda Rae. (1989). Contemporary technology : Innovations, issues, and perspectives. Illinois : The Goodheart, Willcox Company. Print M. (1993). Curriculum development and desgn (2nd ed.). Sydney : Allen & Unwin. Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. k. (1977). On the use of content specialists in the assessmen of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research , 2, 49-60. Skinner, B.F. (1974). About Behaviorism. New York : Alford A Kuapt F.