สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ) ตอน คนเราเกิดมาเอาอะไร.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ) ตอน คนเราเกิดมาเอาอะไร _คนเราเกิดมาเอาอะไรคะ พ่อครูว่า...เริ่มต้นจิตนิยามเป็นเซลล์แรก เริ่มต้นPrimary cell เป็นจุดเริ่มต้นของชีวะที่เป็นสัตว์ต่างกับพีชะแล้ว กว่าจะออกจากกรอบพีชะมาเป็นสัตว์ต้องมีพลังงานพอ หากเรียนรู้ความรู้จากพระพุทธเจ้าจากผู้รู้ก็ออกได้ง่ายกว่า แต่ทุกวันนี้คนออกนอกโลกสบาย แต่ก่อนออกนอกโลกไม่ได้ง่ายๆ หาพลังงานองศาที่จะออกจากโลกไม่ได้ แรงดึงดูดในโลกก็ดึงดูดกลับมาหมด แต่ทุกวันนี้ได้หมดแล้ว รู้มุม เหลี่ยม องศา วิธีการที่จะใช้พลังงานอย่างนั้นอย่างนี้ได้หมด สรุปแล้วคนเราเกิดมาเอาอะไร คนเราเกิดมาตอนโง่ที่สุด เป็นจิตนิยาม มาเอาอัตตาตัวตน อัตตาที่เป็นตัวต่อ เซลล์จิตนิยามตอนแรก คล้ายกับพีชะ มีแต่ของตัวของตน เอามาเป็นตัวเป็นตน แต่รบกวนใครยังไม่ค่อยเป็น ก็ได้แต่เป็นเหยื่ออันอื่น เป็นสัตว์เซลล์เดียว จนกระทั่งพัฒนามีเขี้ยวเล็บ ก็พัฒนาผิด สรุปแล้วคนเราเกิดมาเอาอะไรตอนแรกก็มาเอาอัตตาโง่ๆ อวิชชา เป็นตัวกูของกู พีชะ มันก็มีตัวกูของกู แต่ไม่ระรานใคร แต่อัตตาที่เป็นจิตนิยามมันเริ่มมี ตัวกูของกูที่เป็นพิษภัยต่ออันอื่นหยาบคายร้ายแรงเบียดเบียนทำร้ายผู้อื่นได้ หนักเข้าก็อำมหิตโหดเหี้ยม เซลล์ถ้าอวิชชาก็มีแก้แค้นพยาบาทสมบัติผลัดกันชม ทำลายล้างกัน สมบัติก็ผลัดกันชมกัน ถ้าเข้าใจอันนี้ สมบัติผลัดกันชมกับทำลายล้างแก้แค้นกัน สองอันนี้ คือนิยายของโลก ความวนเวียนของโลกียะเท่านี้ สมบัติผลัดกันชมกับทำลายล้างแก้แค้นกัน แรงเท่าที่สามารถเลวได้ เรารู้แล้วก็เลิกไม่ต้องไปแย่งสมบัติใครไม่ต้องไปจองเวรจองกรรมกับใคร ให้มันหลุดพ้นจากบ่วงเวรที่ต้องไปทำร้ายใคร ผู้มีปัญญา ก็เลิกล้างไป มาเอาสิ่งที่ไม่ทำให้เกิดพิษภัยเกิดโทษ ไม่ต้องไปเอาของใคร อยากได้ก็สร้างด้วยน้ำพักน้ำแรง