965541_07 บรรณานุกรม นิตยาภรณ์ สุระสาย.pdf

ve Medicine). (ออนไลน์) 2562 (อ้างเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2562). จาก: http://www.thaicam.go.th/index.php? option=com_content&view=article&id=111%3A2-alternative-medicine&catid=69%3A2009-09-10-12-42-38&Itemid=109 217 การแพทย์พื้นบ้าน, กลุ่มงาน. “การแพทย์พื้นบ้านไทยภูมิปัญญาของแผ่นดิน.” นิทรรศการในงานชุมนุมแพทย์แผนไทยสมุนไพรแห่งชาติ ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก, 2546. เกรียงศักดิ์ เจริญวงศักดิ์. การคิดเชิงบูรณาการ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ซัคเซส มีเดีย, 2546. กองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ, ส านักงาน. หลัก 10 อ. การดูแลตนเองของผู้สูงอายุ.(ออนไลน์) 2561 (อ้างเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2562). จาก: https://www.thaihealth.or.th /Content/40299-หลัก2010%20อ.%20การดูแลตนเองของผู้สูงอายุhtml . หลัก 11 อ. เพื่อสุขภาพกายใจที่ดีของผู้สูงอายุ.(ออนไลน์) 2560 (อ้างเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2562). จาก: https://www.thaihealth.or.th/ Content/391382011-หลัก%2011%20อ.%20 เพื่อสุขภาพกายใจที่ดีของผู้สูงอายุ.html เขตสุขภาพที่ 7 (ร้อยแก่นสารสินธุ์), ส านักงาน. ข้อมูลทั่วไป ส านักงานเขตสุขภาพที่ 7 (ร้อยแก่นสารสินธุ์. ขอนแก่น: ส านักงานเขตสุขภาพที่ 7 (ร้อยแก่นสารสินธุ์), 2561. คณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ, ส านักงาน. ยุทธศาสตร์การวิจัย 2555-2559 : ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (ออนไลน์) 2560 (อ้างเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2562). จาก: https://research.eau.ac.th/pdf/Northeast.PDF คณะกรรมการอ านวยการจัดท าแผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564).แผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). (ออนไลน์) 2559 (อ้างเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2562). จาก: file:///C:/Users/ADMIN/Downloads/Documents/ HealthPlan12_2560_2564_2.pdf คาปร้า, ฟริตจ๊อฟ. จุดเปลี่ยนแห่งศตวรรษ เล่ม 3. มองความจริงด้วยทัศนะใหม่. แปลโดย พระประชา ปสันนธมโมและคณะ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง, 2550. งามพิศ สัตย์สงวน. มโนภาพ “วัฒนธรรม” หลักมานุษยวิทยาวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: รามาการพิมพ์, 2543. จริยา ปัณฑวังกูร. พฤติกรรมศาสตร์และพฤติกรรมสุขภาพในงานสาธารณสุข. อุบลราชธานีวิทยาการพิมพ์, 2554. จริยาวัตร คมพยัคฆ์ และวนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย. การพยาบาลอนามัยชุมชน : แนวคิด หลักการและการปฏิบัติการพยาบาล. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จุดทองจ ากัด, 2554. 218 ใจเพชร กล้าจน. ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียง ตามหลักแพทย์ทางเลือกวิถีพุทธ ของศูนย์เรียนรู้สุขภาพพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง สวนป่า นาบุญ อ าเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนบูรณาการศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2553. . จิตอาสาแพทย์วิถีพุทธเพื่อมวลมนุษยชาติ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค (สาธารณสุขชุมชน) มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2558. . ถอดรหัสสุขภาพ เล่ม 1 ร้อน-เย็นไม่สมดุล. พิมพ์ครั้งที่ 30. กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์, 2556. . ถอดรหัสสุขภาพ เล่ม 2 ความลับฟ้า. พิมพ์ครั้งที่ 16. กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์, 2556. . ถอดรหัสสุขภาพ เล่ม 3 มาเป็นหมอดูแลตัวเองกันเถอะ. พิมพ์ครั้งที่ 17. กรุงเทพฯ : อุษาการพิมพ์, 2556. . เทคนิคการท าใจให้หายโรคเร็ว. พิมพ์ครั้งที่ 2 (ปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี, 2562. . ผ่าตัดกิเลสเหตุแห่งโรคทุกข์ทั้งปวง ไขรหัสลับสุดขอบฟ้า 1. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี, 2557ก. . ผ่าตัดโรคภัยโดยใช้สมดุลร้อนเย็น. ไขรหัสลับสุดขอบฟ้า 2. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี, 2557ข. . อริยศีลรักษาโรค. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี, 2561. เจนจิรา คิดกล้า และคณะ. Pharmacy Profession: Moving Forward to ASEAN Harmonization. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการและน าเสนอผลงานระดับชาติ The 5th Annual Northeast Pharmacy Research Conference of 2013; 16– 17 กุมภาพันธ์ 2556; มหาสารคาม. ชญาดา ไชยรบ. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดศรีสะเกษ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2562. 219 ฐิติมา โกศัลวิตร. รูปแบบการป้องกันโรคเบาหวานด้วยตนเองของกลุ่มเสี่ยงในพื้นที่รับผิดชอบ ส านักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2559. ดรรชนี สินธุวงศานนท์. “บูรณาการการดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายด้วยการประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท,” วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนครราชสีมา. 21, 1 (มกราคม–มิถุนายน 2558): 54-64. ดินแสงธรรม กล้าจน. ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขภาพตามหลักการแพทย์วิถีธรรมต่อภาวะสุขภาพของผู้ที่มีภาวะน้ าหนักเกินและโรคอ้วน ในค่ายสุขภาพสวนป่านาบุญ อ าเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2560. ณหทัย เทียมทอง. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุ จังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2561. ทิศนา แขมมณี. ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 6. ส านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, 2550. ทัศบูรณ์ พรหมรักษา. การศึกษารูปแบบการอบรมแพทย์วิถีธรรมในส านักวิปัสสนาเกษตรใหม่ อ าเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2560. ธีรวุฒิ เอกะกุล. ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุบลราชธานี: วิทยาการพิมพ์, 2555. นิดา ตั้งวินิต. “การบูรณาการหลักพุทธธรรมกับการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมในผู้สูงอายุ,” วารสารสวนปรุง. 32, 2(พฤษภาคม-สิงหาคม 2559): 47-65. นิตยาภรณ์ สุระสาย. ผลของโปรแกรมสร้างเสริมสุขภาพด้วยการแพทย์วิถีธรรมเพื่อการพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง ต่อพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพและภาวะสุขภาพของผู้ต้องขังหญิง เรือนจ ากลางนครพนม. วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสร้างเสริมสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2558. นิยพรรณ วรรณศิริ. มานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท, 2550. 220 นงพิมล นิมิตรอานันท์ และวนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย. “องค์ความรู้ที่ใช้ในการพยาบาลอนามัยชุมชน,” การพยาบาลอนามัยชุมชน: แนวคิดหลักการและการปฏิบัติการพยาบาล. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จุดทองจ ากัด, 2554. บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น, 2553. บุญชัย อัศราพิสิษฐ์. พิชิตโรคร้ายโดยไม่ต้องใช้ยา เล่ม 1 ตอนปฏิวัติสุขภาพ. กรุงเทพฯ: ส านักพิมพ์สุขภาพดี, 2556. บุญเติม ปิงวงค์และเทพประวิณ จันทร์แรง. “การบูรณาการการแพทย์แผนไทยกับการดูแลสุขภาพตามแนวทางพระพุทธศาสนา:กรณีศึกษาวัดส่งเสริมสุขภาพชุมชนในเขตภาคเหนือ,”บัณฑิตวิจัย. 7, 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2559): 195-206. บุญศรี เลิศวิริยจิตต์. คลังภูมิปัญญาหมอพื้นบ้านกับสมนุไพรชุมชนภาคอีสาน. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 2554. ปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติ, ส านักงาน. ธรรมนูญสุขภาพคนไทย. นนทบุรี: ส านักงานปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติ, 2545. ปฏิรูประบบสุขภาพแห่งชาติ, ส านักงาน. “การปฏิรูประบบสุขภาพเพื่อสุขภาพคนไทย,” หมออนามัย. 9 (มีนาคม-เมษายน 2543): 57-62. บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. เทคนิคการสร้างเครื่องมือรวบรวมข้อมูลส าหรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: ศรีอนันต์การพิมพ์, 2553. ปทิตตา จารุวรรณชัย. การพัฒนาองค์กรแพทย์ทางเลือกในประเทศไทยอย่างยั่งยืน. ดุษฏีนิพนธ์ปรัชญาดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาองค์การและการจัดการสมรรถนะของมนุษย์ วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 2558. ประเวศ วะสี. สุขภาพในฐานะอุดมการณ์ของมนุษย์. กรุงเทพฯ: บริษัทพิมพ์ดี, 2543. ปรียา กิ่งไทร. พฤติกรรมการเสริมสร้างสุขภาพตามหลัก 5 อ. ของนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี พระพุทธบาท. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 2550. เมตตา วัฒนานุกูล (กฤตวิทย์). การสื่อสารต่างวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: ส านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559. เมธี จันทร์จารุภรณ์. “ธรรมานามัย,” เอกสารการสอนชุดวิชาธรรมานามัย หน่วยที่ 8-15. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2559. 221 ปุณยนุช อมรดลใจ. “การบูรณาการหลักธรรมกับการแพทย์แผนไทย,” เอกสารการสอนชุดวิชาธรรมานามัย หน่วยที่ 8-15. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2559. พนา ศรีรัตน์. การมีส่วนร่วมของสมาชิกองค์การบริหารส่วนต าบลของจังหวัดพังงาต่อการสร้างเสริมสุขภาพตามเป้าหมาย 6 อ.ยุทธศาสตรืเมืองไทยแข็งแรง. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาการส่งเสริมสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 2551. พธูรัตน์ ธรรมรักษา. ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาโดยการประยุกต์ทฤษฎีความสามารถแห่งตนของผู้ป่วยโรคเบาหวานที่มารับบริการที่ศูนย์บริการสาธารณสุข ส านักอนามัย กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2554. พระปลัดสมชาย ปโยโค (ด าเนิน) และคณะ. “รูปแบบการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังเชิงพุทธบูรณาการ,” สันติศึกษาปริทรรศน์. 3, 2(กรกฎาคม-ธันวาคม 2558): 45-64. พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, 2548. พรทิพย์ เชิดชูพงษ์ล้ า และสมโภชน์ “เปลี่ยนบางยาง. การดูแลสุขภาพแบบองค์รวม,” เอกสารการสอนชุดวิชาทางเลือกส าหรับผู้บริโภคทางสาธารณสุข หน่วยที่ 1–7. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2539. “พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการบริหารงานจังหวัด และกลุ่มจังหวัดแบบบูรณาการ,” ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนพิเศษ 281 ง. หน้า 15. 17 พฤศจิกายน 2560. “พระราชบัญญัติวัฒนธรรมแห่งชาติ,” ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 127 ตอนที่ 69 ก. หน้า 29. 12 พฤศจิกายน 2553. “พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ,” ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 124 ตอนที่ 16 ก. 19 มีนาคม 2550. พัชรินทร์ สิรสุนทร. เอกสารประกอบการสอนวิชาวัฒนธรรมกับสุขภาพ. พิษณุโลก: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2559. พิมพ์ชนก วรรณแจ่ม. “รูปแบบการดูแลรักษาสุขภาพโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการแพทย์พื้นบ้าน,” วิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 12, 3 (กันยายน–ธันวาคม 2560): 129-140. 222 เพชรตะวัน ธนะรุ่ง, สุรีย์ ธรรมิกบวร และจิรวัฒน์ เวชแพศย์. “การบูรณาการองค์ความรู้และ ภูมิปัญญาด้านสุขภาพของชุมชนพึ่งตนเอง,” การพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 32, 1 (2557): 194-203. เพชรตะวัน ธนะรุ่ง, สุรีย์ ธรรมิกบวร และจิรวัฒน์ เวชแพศย์. “รูปแบบการบูรณาการองค์ความรู้และภูมิปัญญาด้านสุขภาพของชุมชนแห่งการเรียนรู้: กรณีศึกษาชุมชนสวนป่านาบุญ,” วิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย. 3, 2(กรกฎาคม-ธันวาคม 2556): 45-64. ภารินี หงษ์สุวรรณ และโกวิท เป็งวงศ์. แนวการดูแลสุขภาพตามหลัก 3 อ. อาหาร ออกก าลังกาย อารมณ์. กรุงเทพฯ: กรมอนามัย, 2560. ภัทรา ซูริค. การสร้างเสริมสุขภาพ : แนวคิด ทฤษฎีและนวัตกรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: กรีน ไลฟ์ พริ้นติ้ง, 2560. ภูวนาท มาตบุรม. สังคมวัฒนธรรมในวรรณกรรมนิทานพื้นบ้านอีสานที่บูรณาการกับสภาพสังคมวัฒนธรรมอีสานปัจจุบัน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2560. มงคลวัฒน์ รัตนชล. ผลการประยุกต์ใช้เทคนิคการกดจุดเส้นลมปราณที่แขนต่ออาการปวดคอบ่าไหล่ของผู้เข้าค่ายแพทย์วิถีธรรมสวนป่านาบุญ 2 อ าเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2560. เมตตา วิวัฒนานุกูล (กฤตวิทย์). การสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559. ยศ สันตสมบัติ. มนุษย์กับวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ส านักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2540. . ความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. เชียงใหม่: นพบุรีการพิมพ์, 2542. ยุทธศาสตร์และแผนงาน, กอง. ส านักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข. แผนยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี ด้านสาธารณสุข (พ.ศ. 2560 - 2579). นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข, 2561. 223 ยุทธศาสตร์และแผนงาน กลุ่ม. ส านักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค . แผนยุทธศาสตร์การป้องกันและควบคุมโรคไม่ติดต่อระดับชาติ 5 ปี (พ.ศ. 2560 - 2564). นนทบุรี: อิโมชั่น อาร์ต จ ากัด, 2560. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมบัณฑิตสถาน พุทธศักราช 2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น, 2546. ราชบัณฑิตยสถาน. “พจนานุกรมบัณฑิตสถาน พุทธศักราช 2554,” (ออนไลน์) 2554 (อ้างเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2562). จาก: http://www.royin.go.th/dictionary/ ร้อยขวัญพุทธ มุ่งมาจน และทวีศักดิ์ วังไพศาล. “การบูรณาการรูปแบบองค์ความรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นของชุมชนราชธานีอโศก จังหวัดอุบลราชธานี,” สมาคมนักวิจัย. 18, 3 (กันยายน-ธันวาคม 2556): 45-55. รุ้งลาวัลย์ เอี่ยมกุศลกิจ. “วัฒนธรรมการดูแลสุขภาพทารกของครอบครัวชนเผ่าผู้ไทย จังหวัดนครพนม,” วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีกรุงเทพ. 34, 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2561): 74-85. รุจิรา เจียมอมรรัตน์ และคณะ. “การพัฒนาระบบและกลไกการส่งเสริมการผลิตผลงานวิจัยของวิทยาลัยในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนกม” วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 22, 1(2550): 1. ลักขณา วรพงศ์พัฒน์. ผลของโปรแกรมสวดมนต์และทบทวนธรรมตามหลักการแพทย์วิถีธรรมต่อระดับความเครียดของผู้ต้องขังหญิง เรือนจ ากลางนครพนม จังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2560. ลิวรรณ อุนนาภิรักษ์ และคณะ. “ประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพต่อคุณภาพชีวิตในชมรมผู้สูงอายุ,” Journal of Nursing Science. 30, 2(เมษายน-มิถุนายน 2555): 35-45. ลือชัย ศรีเงินยวง. การแพทย์ทางเลือกกับระบบสุขภาพ. เอกสารการสอนชุดวิชา สังคมวิทยาและมานุษยวิทยาการแพทย์. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์, 2554. วิชิต เปานิล. เอกสารการสอนชุดวิชาวัฒนธรรมพื้นบ้านของไทยหน่วยที่ 8-15. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2559. 224 วิตติกา ทางชั้น. การพัฒนาตัวชี้วัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอีสานริมชายแดนโขงสู่ความยั่งยืน.วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการนวัตกรรมการท่องเที่ยวและบริการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2557. วิธาน ฐานะวุฑฒ์. หัวใจใหม่ ชีวิตใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์, 2553. วีนา เหลืองอ่อน. พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพและคุณภาพชีวิตของพนักงานธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) ด้วยการดูแลสุขภาพพึ่งตนตามหลักการแพทย์วิถีธรรม สวนป่านาบุญ อ าเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร. วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสร้างเสริมสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2559. วิไลวรรณ อาจาริยานนท์. รูปแบบการด าเนินชีวิตอย่างมีความสุขตามหลักพุทธธรรมส าหรับ ผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต (พระพุทธศาสนา) มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2558. วาโร เพ็งสวัสดิ์. “การวิจัยพัฒนารูปแบบ,” มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 2, 4(กรกฎาคม-ธันวาคม 2553): 1-16. วราพรรณ วงษ์จันทร์. การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพตนเองส าหรับครูวัยก่อนเกษียณอายุราชการ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556. วรรณา ด าเนินสวัสดิ์ และถาวร ล่อกา. “การพัฒนารูปแบบการบูรณาการการแพทย์แผนไทยและการแพทย์แผนปัจจุบันในการดูแลสุขภาพประชาชนของสถานพยาบาลของรัฐในพื้นที่ จังหวัดล าปาง,” 11, 1(มกราคม –เมษายน 2561): 126-133. วินิดา เจียระนัย. “การบูรณาการรายวิชาในหลักสูตรการอุดมศึกษา,” วิชาการศึกษาศาสตร์. 8, 3(กันยายน-ธันวาคม 2550): 8-17. วิชัย โชควิวัฒน์. ยุทธศาสตร์การแพทย์ดั้งเดิมขององค์การอนามัยโลก พ.ศ. 2557-2566. กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์, 2559. ศิริพร จิระสถาวร. รูปแบบการปฏิบัติและผลการสวนล้างล าไส้ใหญ่ของผู้เข้าค่ายสุขภาพตามหลักการแพทย์วิถีธรรม. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2560. 225 ศักดิ์สิทธิ์ สุภสร. การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุแบบพหุระดับของปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพในการบริหารจัดการสถานศึกษาสู่ประชาคมอาเซียนของโรงเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2558. ส่งเสริมวัฒนธรรม, กรม. วัฒนธรรม วิถีชีวิตและภูมิปัญญา. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์ (1977) จ ากัด, 2559. . อัตลักษณ์อาหารไทย 4 ภาค. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, 2556. . วิถีชีวิตและภูมิปัญญา. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์, 2559. สม นาสอ้านและคณะ. รายงานวิจัยประเมินผล โครงการสร้างครอบครัวสุขภาพดีวิถีธรรมเพื่อชาวร้อยแก่นสารสินธุ์ไร้พุงไร้โรค. กาฬสินธุ์: กาฬสินธุ์การพิมพ์, 2562. สมพร กันทรดุษฎี เตรียมชัยศรี. การปฏิบัติสมาธิ เอส เค ที เพื่อการเยียวยา. พิษณุโลก: ตระกูลไทย, 2557. สมรทิพย์ วิภาวนิช. การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อสุขภาวะชุมชน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2558. สมาน อัศวภูมิ. การบริหารการศึกษาสมัยใหม่ : แนวคิด ทฤษฎี และการปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 4. อุบลราชธานี: อุบลกิจออฟเซทการพิมพ์, 2551. สาธารณสุข, กระทรวง. คลังความรู้สุขภาพ. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข, 2546. สามารถ ใจเตี้ย. “วัฒนธรรมสุขภาพชุมชนลุ่มน้ าลี้ จังหวัดล าพูน,” วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนครราชสีมา. 22, 2(กันยายน-ธันวาคม 2559): 61-73. สิรญา ธาสถาน. ผลของโปรแกรมการก ากับตนเองที่ประยุกต์การแพทย์วิถีพุทธต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองและระดับความดันโลหิตในผู้ที่เสี่ยงต่อโรคความดันโลหิตสูง. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน มหาวิทยาลัยบูรพา, 2557. สุชีลา ศิริลักษณ์. การศึกษาผลของการลดน้ าหนักด้วย 4 อ. ของกลุ่มแม่บ้านแม่ทา ต าบลแม่ทา อ าเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 2553. 226 สุพรรณี ไชยอ าพร และวิไลลักษณ ์ รุ่งเมืองทอง. “แนวคิดว่าด้วยเรื่องอาหาร ความท้าทายต่อนโยบายด้านอาหาร มนุษย์ของรัฐ,” พัฒนาสังคม. 16, 2(2557): 103-117. สุภาพร คชารัตน์. “จาก"สุขภาพ" สู่ "สุขภาวะ"การปฏิรูประบบสุขภาพของวงการสาธารณสุขไทย,” ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 10, 2(พฤษภาคม – สิงหาคม 2560): 2803-2820. สุรเกียรติ อาชานานุภาพ. หลัก 5 ข้อ ก่อนตรวจสุขภาพ. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข, 2557. สุวิมลรัตน์ รอบรู้เจน. “การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ ส าหรับผู้ดูแลผู้สูงอายุ อ าเภอวารินช าราบ จังหวัดอุบลราชธานี,” มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 9, 3(กันยายน-ธันวาคม 2560): 57-69. หอสมุดแห่งชาติเฉลียมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ นครพนม. พื้นเมือง-สุดยอดสมุนไพรอีสาน. (ออนไลน์) ม.ป.ป. (อ้างเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2562). จาก: http://www.finearts.go.th/nakhonphanomlibrary/parameters/km/item/ผักพื้นเมือง-สุดยอดสมุนไพรอีสาน อนงค์ลักษณ์ ศรีเพ็ญ. “อาหารพื้นบ้าน,” เอกสารการสอนชุดวิชาวัฒนธรรมพื้นบ้านของไทย หน่วยที่ 8-15. พิมพ์ครั้งที่ 3. นนทบุรี: มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช, 2559. อนุกูล ตันสุพล. “นิเวศวิทยาวัฒนธรรม : กุญแจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน,” คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 12, 1(มกราคม-มิถุนายน 2559): 193-223. อรวรรณ ประภาศิลป์. ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะในการจัดการตนเองในผู้ที่มีภาวะ เมตาโบลิกซินโดรม วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2554. อรอุมา เลาหพิบูลย์กุล. “วิธีการบ าบัดรักษาสุขภาพเชิงพุทธบูรณาการ,” สถาบันวิจัยญาณสังวร. 5, 2(กรกฎาคม-ธันวาคม 2557): 39-46. อรุณรัตน์ ไกรลาศศิริ. ผลของการรับประทานอาหารปรับสมดุลตามหลักการแพทย์วิถีธรรมต่อการเปลี่ยนแปลงระดับน้ าตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2. วิทยานิพนธ์ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2560. อังศินันท์ อินทรก าแหง และอนันต์ มาลารัตน์. ผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่เน้นผู้รับบริการเป็นศูนย์กลางที่มีต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองของนิสิตที่มีภาวะอ้วน. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2556. 227 อัมรา พงศาพิชญ์. มนุษย์กับวัฒนธรรม สังคมและวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549. อ าไพ พฤติวรพงศ์กุล. “อาหารพื้นบ้าน,” ต าราวิชาการเพื่อสุขภาพ. กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก, 2551. อุดมศักดิ์ เพชรผา. รูปแบบการมีส่วนร่วมของชุมชนในการสร้างเสริมคุณธรรมของนักเรียนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 2557. อุ่นเอื้อ สิงห์ค า. “การฟื้นฟูสุขภาพด้วยหลักสุขภาพองค์รวม 8 อ. ณ ชุมชนศีรษะอโศก,” มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 3, 2(กรกฎาคม-ธันวาคม 2555): 141-166. เอม จันทร์แสน. การประยุกต์ใช้หลักการแพทย์วิถีธรรมร่วมกับหลักการแพทย์แผนปัจจุบันส าหรับการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง จังหวัดกาฬสินธุ์. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 2560. Adams, T., J. Bezner and M. Steinhardt. “The conceptualization and measurement of perceived wellness: Integrating balance across and within dimensions,” American Journal of Health Promotion. 11, 3(1997): 208-218. Appiah et al. “Identifying strengths and weaknesses of the integration of biomedical and herbal medicine units in Ghana using the WHO Health Systems Framework: a qualitative study,” BMC Complementary and Alternative Medicine. 18, 286(2018): 1-8. Bardo, J. W. and J. J. Hartman. Princi