สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน วิธีฝึกจิตในสังกัปปะ 7.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.23 KB
วันที่แก้ไข25 สิงหาคม 2560

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอนวิธีฝึกจิตในสังกัปปะ 7 วิธีของจิต ที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ ในสังกัปปะ 7 คือ จิตเริ่มดำริ เรียกว่า ตักกะ ต้องมีสติสัมปชัญญะ ปัญญา มีจิตมุทุภูตธาตุ เป็นจิตที่แววไว มีจิตนึกคิดได้เร็วไว แล้วใช้สัญญา กำหนดรู้ได้เร็ว ได้ไวได้ทันสำรวจอาการของจิต เมื่อเคลื่อนที่ดำริขึ้นมา ก็ให้วิจัย ทุกสติสัมโพชฌงค์ มีธัมมวิจัยสัมโพชฌงค์เสมอ วิจัยธรรมเสมอ มีอะไรเกิดขึ้นทรงขึ้น ในจิตใจเรา ก็อย่าให้เกิดกาม เข้ามาประกอบร่วมในจิต อย่าให้เกิดพยาบาท มาประกอบร่วมในจิต อย่าให้เกิดโมหะ มาประกอบร่วมในจิต อ่านอาการมัน อย่างชัดเจน ถ้ามันมีก็เอาออก เอากามออกจากจิต อย่าให้มีฤทธิ์เดชในจิต มีปหาน 5 อย่าให้เกิดกาม พยาบาท อย่างชัดเจน อย่างไม่โมหะในจิต จิตก็สะอาด ผู้มีจิตสะอาด วาจาก็สะอาด กัมมันตะก็สะอาด อาชีพก็สะอาด นี่คือ เป้าหมายของ การปฏิบัติ ของพระพุทธเจ้า จบแล้ว อธิบายจบแล้ว ตามนี้

ปฏิบัติได้ตามนี้ก็จบสำเร็จบรรลุ สัมมาอาชีพ สัมมากัมมันตะ สัมมาวาจา สัมมาสังกัปปะ สามารถมีชีวิตอยู่ ในทุกอิริยาบถ สามารถเข้าไปจัดแจง ในสังกัปปะ 7 แล้วก็เกิดจิต ไม่มีกิเลส กาม พยาบาท วิหิงสา ไม่มีเลยหมด ก็เป็นพระอรหันต์ เพราะฉะนั้น มโนปุพพังคมา ธัมมา มโนเสฏฐา มโนมยา จิตในองค์ประกอบของ สังกัปปะ 7 ฐานปฏิบัติ ที่เราจะรู้ ในแนวความคิด ในวาระที่กำลังคิด ในขณะใด ที่มีความคิด มันจะเป็นตัว มโนปุพพัง มันจะเป็นตัวประทาน ให้เกิด ว่าจะให้เกิดกัมมันตะ อาชีวะ การกระทำในทุกอิริยาบถ ยืน เดิน นั่ง นอน ก็มีวิธีปฏิบัติ คือจะต้องรู้ให้ได้ว่า จะต้องคำนึงถึง องค์เช่นนี้ ปฏิบัติในองค์ 7 เมื่อจิตดำริ ก็ต้องให้รู้ว่า เมื่อมี กามมาร่วม เป็นกามวิตก กามสังกัปปะ ตัวนี้เป็นตัวที่ต้องจัดการกำจัดเรียกว่าบุญ บุญ คือ การจัดการกำจัด

อ่านต่อ

กิเลส บุญ คือการกำจัดกิเลส ออกจากจิตสันดาน สันตานังปุนาติวิโสเทติ บุญ คือการจัดการ ทำให้เกิดการชำระจิต เอาสิ่งที่ควรจะชำระ คือสิ่งสกปรก สิ่งที่เป็นอกุศลจิต ทั้งหมด ออกให้เกลี้ยง วิโสเทติ ให้สะอาดบริสุทธิ์ การกำจัดกิเลสคือการทำบุญ บุญคือวิบัติ คือการทำลายกิเลสออก ไม่ใช่สมบัติ ไม่มีการสะสม มีแต่การทำกิเลสออก แต่เมื่อความหมายของบุญ ได้ผิดเพี้ยนไป ศาสนาก็ล้มละลาย เพราะคำว่าบุญนี้ ยิ่งใหญ่ในศาสนา ใหญ่กว่ากุศล ก็รู้ดีแต่ทำไม่ถูก ปฏิบัติศาสนา ก็เพื่อให้เกิดบุญ บุญคือการเอาออก ถ้าเอากิเลสออก หมดแล้ว คนที่ไม่มีกิเลส คนคนนั้น จึงเป็นคนที่มีแต่ให้ บุญบริบูรณ์ด้วยการ ให้วัฒนานุกูล เป็นคนที่มีสกุลของการเจริญพัฒนา วัฒนา มี DNA ของการเจริญ มีการให้ พระอรหันต์ทุกองค์ คือผู้ให้ ไม่ใช่ผู้เอา มีชีวิตอยู่ทำงานอาชีพ ทำงานอะไรก็แล้วแต่ ก็เพื่อให้ ไม่ใช่เพื่อเอา เพราะฉะนั้น ชาวอโศก ที่อยู่ที่ไหนก็แล้วแต่ โดยเฉพาะ อยู่ในชุมชนชาวอโศก ไม่ได้มาหาเงินหาทอง สร้างสมบัติพัสถานอะไร แต่มาทำงานเท่านั้นแหละ ทำงานแล้ว ก็สร้างให้กองกลาง เพื่อให้ เพื่อแจกจ่าย เผื่อแผ่ แก่คนอื่น แต่สิ่งตอบแทนกลับมา ก็เอามาบริหาร ให้เกิดประโยชน์ ไม่มีใครมาสะสม สมบัติอะไร ในชุมชนชาวอโศกเลย 600213_ทวช.พุทธาภิเษก#41 ปฐมอโศก สมาธิของศาสนาพุทธ ตอนที่ 2

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน