สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน สมาธิพุทธทำให้รู้ความจริงตามความเป็นจริง.docx

รู้ๆแบบนี้ดี คุณก็เห็นความจริงตามความเป็นจริง แดงก็คือแดง หนึ่งดียว ภาษาก็ต่างกันไปได้ อธิบายชัดแล้วนะ จบไม่มีดิ้นอะไรหรอก หากคุณมีดิ้น มีชอบนิดนึงก็ดิ้นนิด มีชังนิดก็ดิ้นนิด มีมาร ผี ซาตานความไม่จริงไม่แท้ ธรรมะมีอยู่เท่านี้ คุณก็ดูให้ได้ คุณมีแต่คุณปฏิเสธว่าไม่มีก็โกหกตัวเอง แต่หากแยกไม่ออกก็มีภูมิเท่านี้ก็จำนน แต่หากแยกออกแต่คุณไปโกหกซ้ำซ้อนก็บาปซ้ำซ้อน หากรู้แล้วอย่าไปสร้างบาปทับถมก็ยอมรับก็จบ ในโลกนี้พระพุทธเจ้าสรุปจบที่เวทนา เวทนา 108 คำว่า สุขนี้ขอยืมภาษามาใช้ว่าสุข สุขไม่ระคนด้วยกิเลส สุ คือ ดี ข คือ ว่าง ว่างนี่แหละดี แต่เขาแปลไปเป็นรสโลกีย์ไม่ดี แต่อันนี้นิรามิสสุข คือสุขไม่ปนด้วยอามิส

มีอีกอันหนึ่ง ล.7 {647} หลักฐานที่ 2 อรหันต์บอกกันว่าเป็นอรหันต์

ท่านพระสัพพกามีกล่าวว่า “ท่านเรวตะ ทราบว่า เวลานี้คุณอยู่ด้วยวิหารธรรมที่เรียบง่าย นั่นก็คือเมตตา” ท่านพระเรวตะตอบว่า “ท่านผู้เจริญ เมื่อก่อนคราวเป็นคฤหัสถ์ ผมได้ประพฤติสั่งสมเมตตา ฉะนั้นเวลานี้ผมก็ยังอยู่ด้วยเมตตาวิหารธรรมเป็นส่วนมาก แต่ผมบรรลุอรหัตตผลนานแล้ว ท่านผู้เจริญ เวลานี้พระเถระอยู่ด้วยวิหารธรรมอะไรเล่าเป็นส่วนมาก” ท่านพระสัพพกามีตอบว่า “ท่านเรวตะ เวลานี้ผมอยู่ด้วยสุญญตวิหารธรรมเป็นส่วนมาก” ท่านพระเรวตะกล่าวว่า “ท่านผู้เจริญ ทราบว่า เวลานี้ พระเถระอยู่ด้วยวิหารธรรมของพระมหาบุรุษ นั่นก็คือ สุญญตสมาบัติ” ท่านพระสัพพกามีกล่าวว่า “ท่านเรวตะ เมื่อก่อนคราวเป็นคฤหัสถ์ ผมได้ประพฤติสั่งสมสุญญตสมาบัติ ฉะนั้นเวลานี้ ผมก็ยังอยู่ด้วยสุญญตวิหารธรรมเป็นส่วนมากแต่ผมบรรลุอรหัตตผลนานแล้ว”

พ่อครูว่า...แล้วคนสมัยนั้นท่าน พูดความจริงไม่ได้พูดความเท็จกัน ก็เป็นธรรมดา เมตตาคือ dynamic สุญญตาคือ static คุณไม่ทำงานก็อยู่กับสุญญตา แต่หากทำงานก็อยู่กับเมตตา ปรุงไปทำงานไป เมตตาคือปรารถนาให้คนอื่นพ้นทุกข์ กรุณาก็ลงมือช่วย ช่วยเสร็จกฺ็จบเขาพ้นทุกข์แล้วเป็นสุขสบาย แล้วก็จบ มุทิตาคือยินดีด้วยกับเขา แล้วก็อุเบกขาจบเลยวาง แล้วจบไม่ทวงบุญคุณจบแล้วก็จบไป นี่คือพรหมวิหาร 4 ที่สมบูรณ์แบบ

สมณะเดินดินสรุปจบ 620623_วิถีอาริยธรรม สันติอโศก ธรรมะ 2 รวมเป็น 1 ของสภาวะกับพยัญชนะ