03_11บรรณานุกรม.pdf

รกุล, วิลาวรรณ สมตน และขวัญใจ อ านาจสัตย์ซื่อ. (2556, กันยายน-ธันวาคม). “ผลของโปรแกรมป้องกันการหกล้มส าหรับผู้สูงอายุ.” วารสารพยาบาลสาธารณสุข. 27(3) : 60. ทิวาพร ทวีวรรณกิจ และคนอื่น ๆ. (2553, กันยายน-ธันวาคม). “การทรงตัว การล้มและคุณภาพชีวิตในผู้สูงอายุที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหวร่างกายเป็นประจ า”. วารสารเทคนิคการแพทย์และกายภาพบ าบัด. 22(3) : 271. นภดล นิงสานนท์ และอรวรรณ จิรชาญชัย. (2560). พลิกต าราวิชาแพทย์ด้วยมณีเวชศาสตร์ แห่งความท้าทาย. พิมพ์ครั้งที่ 1. เพชรบูรณ์ : ดีดีการพิมพ์. นภดล นิงสานนท์ และเกณิกา หังสพฤกษ์. (2560). ต ารามณีเวช เปลี่ยนกระบวนทัศน์ ปรับกระบวนคิดสร้างสมดุลชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 1. สงขลา : นีโอพ้อย์ (1995) จ ากัด. นภดล นิงสานนท์. (2554, มกราคม-มิถุนายน). “มณีเวชเพื่อชีวิตง่าย ๆ สบาย ๆ”. วารสารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี) 3 (5) : 1- 13. 86 นริศรา เปรมศรี และคนอื่น ๆ. (2559, กันยายน-ธันวาคม). “การศึกษาสมรรถภาพทางกาย และสุขภาพจิตในกลุ่มผู้สูงอายุ กรณีศึกษาผู้สูงอายุในเขตอ าเภอเมือง จังหวัดนครพนม”. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม. 6(3) : 18-25. นริศรา อารีรักษ์. (2557). ผลของโปรแกรมการออกก าลังกายแบบผสมผสานต่อภาวะสุขภาพ สมรรถภาพทางกาย และความคาดหวังความสามารถตนเองของผู้สูงอายุ. ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสุขภาพ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์. นิติกร ดรกันยา. (2555). การส ารวจความรุนแรง และความถี่ของการล้มของผู้สูงอายุตาม สถานที่ต่าง ๆ ในวัดภายในเขตจังหวัดนครราชสีมา. ปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี. นิพา ศรีช้าง และลวิตรา ก๋าวี. (2560). “รายงานการพยากรณ์การพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ (อายุ 60 ปีขึ้นไป) ในประเทศไทย ปี พ.ศ. 2560-2564”. ส านักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข หน้า 1. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.thaincd.com/ document/file/violence/. สืบค้น 10 กรกฎาคม 2560. ปกรณ์ นาระคล และธวัชชัย เทียมกลาง. (2557). “ผลของการใช้การจัดกระดูกโดยวิธีมณีเวช ร่วมรักษาภาวะการกดทับเส้นประสาทบริเวณข้อมือโดยวิธีอนุรักษ์”. วารสารศรีนครินทร์เวชสาร. 29 (6) : 535-541. “พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546”. (31 ธันวาคม 2546). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 120 ตอนที่ 130 ก, น. 5-6. พรศิริ พฤกษะศรี. (2549). ผลของโปรแกรมการออกก าลังกายด้วยลีลาศต่อการทรงตัวของผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้ม. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เพชรธยา แป้นวงษา. (2559). ผลของการปรับสมดุลร่างกายด้วยมณีเวชต่ออาการปวดเมื่อย กล้ามเนื้อในผู้สูงอายุ. เพชรบูรณ์ : สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏ เพชรบูรณ์. เพ็ญศรี เลาสวัสดิ์ชัยกุล และคนอื่น ๆ. (2543, เมษายน-มิถุนายน). “ปัจจัยที่เกี่ยวข้องและ ผลจากการหกล้มในผู้สูงอายุ. วารสารพฤฒาวิทยาและเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. 1(2) : 16-23. ภาวดี วิมลพันธุ์ และขนิษฐา พิศฉลาด. (2556, กันยายน-ธันวาคม). “ผลของโปรแกรมป้องกัน การพลัดตกหกล้มต่อการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ”. วารสารพยาบาลกระทรวง สาธารณสุข. 1(29) : 98-113. รัตนา มูลค า. (2556). ผลของการออกกาลังกายแบบโยคะต่ออาการปวดคอและไหล่ในพนักงาน ส านักงานที่ท างานกับคอมพิวเตอร์. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลอาชีวอนามัย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 87 ละออม สร้อยแสง, จริยาวัตร คมพยัคฆ์ และกนกพร นทีธนสมบัติ. (2557 มกราคม-เมษายน). “แนวทางการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุชุมชนมิตรภาพพัฒนา”. วารสารพยาบาล ทหารบก. 15(1) : 122-129. วรรณพร บุญเปล่ง และคนอื่น ๆ. (2558, กรกฎาคม-กันยายน). “อัตราและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ กับการหกล้มของผู้สูงอายุ : ชุมชนริมแม่น้ าเจ้าพระยา จังหวัดนนทบุรี”. วารสารพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. 33(3) : 75. วรรณวิมล รัตนวิศิษฏ์กุล. (2560, กรกฏาคม). นักพัฒนาชุมชนระดับช านาญการ. สัมภาษณ์. วิทวัส สิทธิวัชรพงศ์. (2556). ประสิทธิผลของการบริหารร่างกายแบบมณีเวช เพื่อลดอาการ ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อในพนักงานออฟฟิต. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเวชศาสตร์ชะลอวัยและฟื้นฟูสุขภาพ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. วิชัย เอกพลากร. (2557). รายงานการส ารวจสุชภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2557. ส านักนโยบายและยุทธศาสตร์ กระทรวงสาธารณสุข ส านักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ และสถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. กรุงเทพมหานคร : ส านักพิมพ์อักษรกราฟฟิค แอนด์ดีไซน์. วิลาวรรณ สมตน, ทัศนีย์ นามสกุล และขวัญใจ อ านาจสัตย์ซื่อ. (2556, กันยายน-ธันวาคม). “ผลของโปรแกรมป้องกันการหกล้มส าหรับผู้สูงอายุ”. วารสารพยาบาลสาธารณสุข. 27 (3) : 58-70. วิไล คุปต์นิรัติศัยกุล. (2560). “การออกก าลังกายในผู้สูงอายุ”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : rehabmed.or.th/main/wp-content/uploads/2014/03/exercise1.doc สืบค้น 11 สิงหาคม 2560. วีระยุทธ แก้วโมกข์. (2560, มกราคม-มิถุนายน). “ผลการท ากายบริหารแบบมณีเวชต่อการทรงตัว ความยืดหยุ่น และความแข็งแรงของผู้สูงอายุ”. บูรพาเวชสาร. 4(1) : 31-39. ศรินยา บูรณสรรพสิทธิ์. (2555). ผลการฝึกกล้ามเนื้อแกนกลางล าตัวที่มีต่อความแข็งแรงและ การทรงตัวในผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา บัณฑิตวิทบาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ศินาท แขนอก. (2553). ประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันการหกล้มแบบสหปัจจัยใน ผู้สูงอายุที่มารับบริการคลินิกผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลผู้สูงอายุ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ศินาท แขนอก. (2553). รูปแบบการส่งเสริมสุขภาพเพื่อป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://203.157.71.141/download/file_pdf/ paper/paper_sinad.pdf. สืบค้น 10 มิถุนายน 2560. ศิริรัตน์ หิรัญรัตน์. (มปป.). การออกก าลังกายในผู้สูงอายุ. นนทบุรี : กองออกก าลังกายเพื่อ สุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. (2548). การดูแลรักษาโรคผู้สูงอายุแบบสหสาขาวิชา. วราภรณ์ ภูมิสวัสดิ์ และคนอื่น ๆ. (บรรณาธิการ) กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจ ากัด. 88 ส านักงานสถิติแห่งชาติ. (2557). การส ารวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2557. กรุงเทพมหานคร : บริษัท เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นัล พับลิเคชั่น จ ากัด. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม. (2560). สุขภาพคนไทย : เสริมพลังกลุ่ม เปราะบาง สร้างสังคมที่ไม่ทอดทิ้งกัน. พิมพ์ครั้งที่ 1. นครปฐม : สถาบันวิจัยประชากร และสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. ส านักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2557). บริโภคอาหารถูกต้อง ลดปัญหา ด้านสุขภาพคนไทย. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.thaihealth.or.th. สืบค้น 17 พฤศจิกายน 2560. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพต าบลกระฉอด และเทศบาลต าบลตลาด. (2560). [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.talad.go.th/base.php?content_id=8. สืบค้น 17 พฤศจิกายน 2560. สนธยา สีละมาด. (2547). หลักการฝึกกีฬาส าหรับผู้ฝึกสอนกีฬา. กรุงเทพมหานคร : ส านักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุทธิชัย จิตะพันธ์กุล. (2544). หลักส าคัญของเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สโรชา สุทธิจิต. (2551). ผลของการออกก าลังกายท่าฤาษีดัดตนที่มีตอความออนตัวและการทรงตัวของผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร การกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. สุพิตร สมาหิโต และคนอื่น ๆ. (2556). แบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกาย ส าหรับผู้สูงอายุ 60-89 ปี. กรุงเทพมหานคร : ส านักวิทยาศาสตร์การกีฬา กรมพลศึกษา. อมรรัตน์ เนียมสวรรค์, นงนุช โอบะ และสมบูรณ์ ตันสุภสวัสดิกุล. (2555, พฤษภาคม-สิงหาคม). “ผลของการออกก าลังกายแอโรบิคโดยใช้ดนตรีโปงลางต่อสมรรถภาพทางกาย และระดับความดันโลหิตของผู้สูงอายุความดันโลหิตสูง”. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ. 6 (2) : 62-74. อรัญญา บุทธิจักร. (2552). ผลของการออกก าลังกายดวยฟตบอลที่มีตอความออนตัว การทรงตัวและความแข็งแรงของกลามเนื้อของเด็กออทิสติก. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. อรพินท์ ตราโต และคนอื่น ๆ. (2555, พฤษภาคม-สิงหาคม). “ประสิทธิผลของการออกก าลังกาย แบบมณีเวชต่อการจัดการอาการปวดหลังในคลินิกมณีเวช โรงพยาบาลโพธาราม จังหวัดราชบุรี”. วารสารการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. 10(2) : 46. อธิพงศ์ พิมพ์ดี. (2553). ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีแบบแผน ความเชื่อด้านสุขภาพ และการสนับสนุนทางสังคม ร่วมกับการออกก าลังกายโดยการ เต้นร าจังหวะ Paslop เพื่อป้องกันการหกล้มในหญิงไทยก่อนวัยสูงอายุ จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและการส่งเสริมสุขภาพ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 89 อุดม เพชรสังหาร. (2557). “การหกล้มในผู้สูงอายุ”. โลกวันนี้วันสุข. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://www.hsri.or.th/people/media/care/detail/5532. สืบค้น 10 มิถุนายน 2560. Burns, N and Grove, S.K. (2009). The practice of nursing research. Philadelphia : Saunders. Faul, F., Erdfelder, E., Buchner, A. and Lang, A.-G. (2009). Statistical power analyses using G*Power 3.1 : Tests for correlation and regression analyses. Behavior Research Methods”. 1149-1160. [Online]. Available : http://www.gpower.hhu.de/fileadmin/redaktion/Fakultaeten/Mathematisch-Naturwissenschaftliche_Fakultaet/Psychologie/AAP/gpower/GPower31- BRM-Paper.pdf. Retrieved August 11, 2017 Fuzhong, Li et al. (2016, February). “Exercise and Fall Prevention : Narrowing the Research to Practice Gap and Enhancing Integration of Clinical and Community Practice”. Journal of the American Geriatrics Society. 64(2) : 425-431. [Online]. Available : https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4760892/ Retrieved July 11, 2017 Heinimann, NB and Kressig RW. (2014, June). “Accidental falls in the elderly.” Praxis (Bern 1994). 2014 Jun 18 ; 103 (13) : 767-773. Doi : 10.1024/1661- 8157/a001693. [Online]. Available : https://www.ncbi.nlm.nih.gov/ pubmed/24938159 Retrieved August 11, 2017. Jennifer, Howcroft., et al. (2017). “Elderly fall risk prediction using static post urography”. Published : February 21, 2017. [Online]. Available : https://doi.org/10.1371/journal.pone.0172398. Retrieved August 11, 2017. Jesse, W. Muir, et al. (2013). “Dynamic Parameters of Balance Which Correlate to Elderly Persons with a History of Falls”. Published : August 5, 2013. [Online] Available : https://doi.org/10.1371/journal.pone.0070566 Retrieved August 11, 2017. Joseph, M. Rimland et al. (2016). “Effectiveness of Non-Pharmacological Interventions to Prevent Falls in Older People : A Systematic Overview. The SENATOR Project ONTOP Series”. [Online] Available : https://doi.org/10.1371/journal.pone.0161579 Retrieved August 11, 2017. Norwood, S.L. 2000. Research Strategies for advance practice nurse. New Jersey : Prentice-Hall, Inc. 90 Pierpaolo Palumbo, et al. (2015). “Fall Risk Assessment Tools for Elderly Living in the Community : Can We Do Better?”. Published : December 30, 2015. [Online]. Available : https://doi.org/10.1371/journal.pone.0146247 Retrieved August 11, 2017. Polit, D. F., and Hungler, B. P. (2008). Nursing Research : Principle and Methods. 4th ed. Philadelphia : J. B. Lippincott. Tamsin Peach, et al. (2017). “Attitudes of older people with mild dementia and mild cognitive impairment and their relatives about falls risk and prevention : A qualitative study”. Published : May 19, 2017. [Online]. Available : https://doi.org/10.1371/journal.pone.0177530. Retrieved August 11, 2017. Tinetti, Baker, Garrelt, Gottschalk, Koch and Horwitz. (1993). American Geriatrics Society, British Geriatrics Society and American Academy of Orthopedics Surgeons panel on fall prevention, 2001. World Health Organization (WHO). (2017). “Fact Sheet. : Falls”. [Online]. Available : http://www.aging.com/resources/ Retrieved July 10, 2017.