บท ๔๐ ปีแห่งการงาน.docx
เนื้อหาในไฟล์
บท ๔๐ ปีแห่งการงาน ๑. การสร้างคนให้หลุดพ้นจากโลกีย์ รู้กิน รู้อยู่ ใช้ชีวิตเรียบง่าย ถือศีล ๕ กินอาหารมังสวิรัติ ลด ละ เลิกอบายมุข แต่ขยันสร้างสรรค์เสียสละ จนได้รับการยอมรับในสังคม เป็นข้าราชการดีเด่นในสายอาชีพต่างๆ มากมาย ๒. สร้างนักบวชที่ได้ผ่านการอบรมฝึกฝนขัดเกลาตน จนสละสมบัติทางโลกได้ ละเครือญาติน้อยใหญ่ มีความเคร่งครัดในธรรมวินัย เป็นผู้เบาภาระ แต่เป็นผู้เอาภาระที่จะก่อให้เกิดความถึงพร้อมประโยชน์ตนและประโยชน์ท่าน ๓. สร้างวัด ให้เป็นสถานที่ ที่ก่อให้เกิดความรื่นรมย์ทั้งทางธรรมชาติและจิตวิญญาณ เป็นที่สร้างจิตวิญญาณและความอุดมสมบูรณ์ให้กับชุมชน และเป็นแหล่งความรู้ทางการศึกษา จนเกิดเป็นบ้าน วัด โรงเรียนหรือบวร ดังที่สังคมไทยเคยมีวัดเป็นศูนย์กลางมาในอดีต ๔. สร้างชุมชน ย่อมเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติของศาสนาพุทธ เมื่อมนุษย์เป็นสัตว์โขลงย่อมเข้ามาอยู่รวมกัน มีหน้าที่การงาน อาชีพและกิจการต่างๆ หลายๆ งาน หลายๆ กิจการ หลายๆ หน้าที่ จนในที่สุดก็กลายเป็นชุมชนชาวอโศกขึ้นมา ซึ่งพ่อครูคาดหวังว่า “ชุมชนชาวอโศกทุกแห่งจะผลิตมนุษย์ที่ประเสริฐ ทำมนุษย์ให้ดีขึ้น ประเสริฐขึ้น เจริญขึ้น เป็นประโยชน์ต่อโลกและเป็นคุณค่าต่อตัวเอง” ๕. สร้างสามอาชีพกู้ชาติ เป็นวิสัยทัศน์ของพ่อครูที่ตอกย้ำกับชาวอโศกมากกว่าสามสิบปีแล้ว เพื่อให้เห็นว่าปัญหาใหญ่ที่จะเกิดขึ้นในโลกนี้คือ ขยะจะล้นโลก อาหารจะขาดแคลนในโลกนี้ พ่อครูจึงได้เน้นย้ำกับชาวอโศกตลอดมาว่า “สามอาชีพกู้ชาติเป็นอาชีพที่ชาวอโศกต้องทำ!” ซึ่งก็คือ ๑.กสิกรรมธรรมชาติ ๒. ปุ๋ยสะอาด ๓ ขยะวิทยา ทั้งสามอาชีพนี้จะเป็นเนื้อหาสาระสำคัญของการประกอบสัมมาอาชีวะที่จะกู้ตัวเองแล้วกู้ชาติได้จริงๆ ๖. สร้างการศึกษาบุญนิยม โดยมีปรัชญาการศึกษาคือ “ศีลเด่น เป็นงาน ชาญว
อ่านต่อ
ิชา” ซึ่งสอนคนให้ประเสริฐ มีบุญ มีคุณค่า ต้องเป็นการศึกษาที่ศึกษาเพื่อให้คนสามารถ “ลดกิเลสได้” แต่การศึกษาในปัจจุบันเป็นไปตามระบบทุนนิยมส่งเสริมให้หลงลาภ หลงยศ ติดสรรเสริญ จนมนุษย์ลุ่มหลงตกเป็นทาสโลกธรรม ทำให้มนุษย์ไร้คุณค่า ไร้ประโยชน์ ล้มเหลว และมีทุกข์ ๗. สร้างพาณิชย์บุญนิยม มีหลักการตลาดคือ ๑. ขายของที่ดี ๒.ราคาถูก ๓. ซื่อสัตย์ โดยสินค้าจะต้องติดราคาทุน-ราคาขาย ให้ผู้ซื้อได้เห็น ๔. มีน้ำใจ มีนโยบายการค้าคือ ๑. ขายถูก ๒. ไม่ฉวยโอกาส ๓. ขยันอุตสาหะ ๔. ประณีต-ประหยัด อุดมคติในการขายราคาถูกแบ่งเป็น ๔ ระดับคือ ขั้นที่ ๑ ขายต่ำกว่าท้องตลาด ขั้นที่ ๒ ขายเท่าทุน ขั้นที่ ๓ ขายต่ำกว่าราคาทุน ขั้นที่ ๔ แจกฟรี ๘. สื่อบุญนิยม พ่อครูให้ความเห็นอย่างสำคัญในเรื่องนี้ไว้ว่า “สงครามสื่อสารไม่ใช่แค่นี้หรอก มันจะเป็นไปยิ่งใหญ่กว่านี้ จะเป็นบทบาทของสื่อสารทุกอย่าง จะต้องรบกันด้วยสื่อสารให้ไวทันการ สังคมต่อไป การต่อสู้จะใช้สื่อสารอย่างสำคัญ” ทุกวันนี้สื่อที่ชาวอโศกทำเผยแพร่ออกไปสู่สังคม ทั้งหนังสือธรรมะ วิทยุเผยแพร่รายการธรรมะ และทีวีสื่อธรรมะ ซึ่งเป็นบริการฟรีที่ทำออกไปในสังคม โดยไม่มีรายได้ใดๆกลับมา ไม่มีการโฆษณาทั้งทางวิทยุและโทรทัศน์แต่อย่างใด โดยเฉพาะ For Mankind TV หรือ FMTV ทีวีเพื่อมนุษยชาติ ทุกบรรยากาศคือการรายงานความจริง FMTV อยู่ได้จากโครงการดินอุ้มดาว ซึ่งขยะที่มีผู้มาบริจาคล้วนแต่ได้นำกลับมาเป็นทุนสนับสนุน FMTV ทั้งสิ้น ๙. สร้างการเมืองบุญนิยม ใครๆ ก็มักจะตั้งคำถามว่าทำไมศาสนาต้องมาวุ่นวายกับการเมือง คำตอบแบบกำปั้นทุบดิน ก็เพราะการเมืองไม่มีคุณธรรม ไม่มีธรรมะ แถมคนยังตีกันธรรมะ ตีกันนักบวชออกไป ไม่ให้เกี่ยวข้อง การเมืองก็เลยกลายเป็นเรื่อง โลภ โกรธ หลง อย่างเต็มที่จนถึงขั้นวิกฤติลำบากเดือดร้อนกันอย่างนี้ ศาสนาพุทธไม่ใช่เป็นแบบฤาษีที่หลับหูหลับตาอยู่แต่ในป่าเขาโดยไม่สนใจบ้านเมือง แต่ศาสนาพุทธเป็นศาสนาสังคม เพื่อประโยชน์และความสุขแก่ชนเป็นอันมาก เป็นศาสนาที่อนุเคราะห์โลก เรียกว่า โลกานุกัมปายะ ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่ศาสนาต้องออกมาช่วยงานการเมือง ซึ่งเป็นงานของทุกคนในสังคมต้องร่วมกันทำ แม้แต่นักการศาสนาก็ต้องร่วมทำในขอบเขตสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมาย เพื่อสร้างงานการเมืองให้เป็นงานของคนที่มีศีลธรรมและคุณธรรมเข้าไปช่วยกันทำ.