เพชรชั้นยอด อริยสัจ 4 ตัวที่สูงที่สุด ตัวทุกข์ .docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์860 KB
วันที่แก้ไข27 กันยายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

เพชรชั้นยอด อริยสัจ 4 ตัวที่สูงที่สุด ตัวทุกข์ ถ้าผมจะพูดว่า ในขณะนี้ผมกำลังจะทำอะไรสิ่งหนึ่งอยู่ ผมกำลังประกอบสิ่งหนึ่งอยู่ กำลังเจียระไนเพชร กำลังเจียระไนยเพชรอยู่ เพชรชั้นยอดด้วย กำลังเจียระไนยเพชรเป็นเพชรชั้นยอดด้วย ผมกำลังพูดหรือผมกำลังกล่าวหรือผมกำลังปั้นธรรมะที่สูงสุดแล้ว ไม่มีอะไรมากกว่านี้อีก ยอดธรรมะ ผมกำลังทำยอด แห่งยอดธรรมะอยู่เดี๋ยวนี้กำลังปั้นอยู่เดี๋ยวนี้ ปั้นดีที่สุด ผมกำลังอธิบาย สิ่งที่สูงที่สุด คืออริยสัจ 4 ตัวที่สูงที่สุด ตัวทุกข์ แล้วกำลังจะอธิบายถึงตัวเกิดที่เป็นทุกข์ ไม่ว่าเกิดชนิดใดก็เป็นทุกข์ แล้วกำลังจะทำตัวนี้ ปั้นออกไปๆๆ ให้ผู้ที่สามารถผู้ที่เหมาะสมผู้ที่จะสามารถจะรับสิ่งนี้ได้ เอาสิ่งนี้ไปประดับ เอาสิ่งนี้ไปเป็นตัวได้ หรือตัวเกิด หรือตัวรู้ เอาสิ่งนี้ไปเป็นส่วนที่เอาไปเป็นส่วนที่เกิด หรือเอาไปเป็นส่วนที่รู้แจ้งเห็นจริง กำลังปั้นอยู่ด้วยภาษา ผู้ใดที่สามารถรับผู้นั้นก็ได้ไป ผู้ใดมีโอกาสฟัง ผู้นั้นแหละเป็นผู้เหมาะที่จะได้รับแม้ผู้ที่มีโอกาสฟังแล้ว ผู้ใดสามารถรับได้ ผู้ที่สามารถรับได้เอาไปเท่านั้น เป็นผู้ที่ใช้อันนี้ได้ หรือมีอันนี้ หรือเกิดอันนี้ หรือรู้แจ้งในอันนี้ รับอันนี้ไปเหมือนมงกุฎไปสวมที่ตน การเกิดนี้คือการตาย รับเอาความเกิดนี้ไปประดับ ก็ได้ตายลงสำเร็จ รับเอาความเกิดนี้ไปประดับตน ผู้นั้นก็ได้ตายลงสำเร็จ เพราะว่าความเกิดนี้เป็นแต่เพียงความรู้และความเกิดนี้ เกิดสักว่าเกิด เป็นตัวของมันเอง เกิดนี้ไม่ใช่ของใคร ผมกำลังปั้นสิ่งที่เป็นเพชรยอดเพชร หรือกำลังทำมงกุฏเพชรอันนี้ที่กำลังทำอยู่เดี๋ยวนี้ พวกคุณได้ฟังๆ ใครหลับใหลเสียไม่ได้ฟัง แล้วผมจะพูดอย่างนี้อีกเมื่อไหร่ก็ยังไม่รู้ อริยสัจ 4 ผมจะพูดอย่างนี้อีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ อาจจะไม่ได้พูดอีกเลยก

อ่านต่อ

็ได้ ผู้ที่ได้นั่งฟัง และได้รับฟังอยู่เดี๋ยวนี้เป็นผู้ที่กำลังได้รับ ถ่ายทอดมงกุฏเพชรอันนี้ไป ถ้าคุณรับไม่ได้ ก็ได้แต่นั่งฟัง คุณรับได้ คุณเอาไปใช้ได้สวมได้ เป็นของใช้ของคุณเด็ดขาด โดยของใช้อันนี้ที่ผมปั้นให้เกิดอยู่นี้ เป็นความตายสนิท คุณได้รับความตายสนิทนี้ไป คุณก็ได้สิ่งนี้ ผู้ได้คือผู้ที่สามารถรู้สามารถรับ สามารถเอามาสวมได้เท่านั้น แม้สิ่งนี้ จะไปตกอยู่ที่มือใคร ใครอาจจะเห็น ใครอาจจะรู้ ใครอาจจะรับเป็นบัญญัติเป็นภาษา เป็นเสียง เขาก็เป็นแต่เพียงได้ฟังเสียงได้ฟังภาษา เขาจะเอาสวมลงที่ตัวไม่ได้ ถ้าตัวเขาไม่เหมาะสม ตัวเขาไม่มีความพร้อมความพอดี ที่จะสวมกันได้ จิตของเขาไม่ได้ละเอียดถึงปานนี้ ที่จะได้สวมมงกุฏอันนี้เขาก็จะสวมสิ่งนี้ไม่ได้ จะใช้สิ่งนี้ไม่ได้ จะเกิดสิ่งนี้ หรือจะเป็นผู้ตายสนิทไม่ได้ พ่อท่านโพธิรักษ์ อริยสัจ 4 พิสดาร ณ แดนอโศก 2 สิงหาคม 2515

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน