221218-2-178 ทางเอกภาค2-ตอน178(หน้า388)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 18 ธันวาคมพ.ศ 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าทางเอกภาค 2 บทที่ 18 ที่พุทธสถานสันติอโศกมีถ้าเรามาทำวัตรกันต่อแต่เราถึงหน้า ไปที่เรียบเรียงดีฟังดีก็ได้ความรู้เข้าใจรอเข้าใจสภาพการลงตัวลงตนแต่เราก็จะได้ไปปฏิบัติกับพฤติกรรมมีสิ่งที่เทียบเคียงตามสภาพที่เราได้เรียนรู้ถ้าเราได้รู้ชัดเราก็ปฏิบัติง่ายถ้าเรารู้ไม่ชัดก็ปฏิบัติยากเพราะการรู้เป็นสัมมาทิฏฐิการเห็นการเข้าใจได้นำซะก่อนเรียกว่าปริยัติและก็ปฏิบัติทางจะเป็นทางสบายเป็นทางง่ายเป็นทางถูกต้องเร็วตรงข้อสำคัญเราจะต้อง ถ้าไม่เสียเที่ยวหาไม่ออกนอกคิดนอกทางเป็นไปได้จริงตรงจริงถูกจริงถ้าเรามาต่อเปิดวันนี้อาการนำสิ่งที่ตนรู้จนถึงตนมีจริงไปอวดผู้อื่นที่หมายความว่าคนที่มีสิ่งนั้นสิ่งนั้นแต่มีสิ่งนั้นบ้างแล้วได้อะไรบ้างแล้วก็ทนได้รู้ก็ดีหรือได้ถึงจริงๆได้เป็นเป็นไปได้ถึงสิ่งนั้นสภาพนั้นมีจริงๆแต่ตอนนี้จริงๆก็ดีแต่ไม่มีแม้แต่แม่ อย่างนี้แหละเราจะเอาไปอวดคนอื่นแสดงออกให้ผู้อื่นรู้เห็นได้ยินบ้างนั้นก็เป็นประโยชน์เกื้อกูลผู้อื่นโดยกินเพราะว่าผู้อวดเองถ้าไม่มีจิตหลงภาคภูมิไม่มีผิดหลงอยากอวดไม่มีจิตหลงอยากได้สิ่งใดหรือแม้แต่อารมณ์อย่างไรมาชดเชยตอบแทนเลยมันก็ยิ่งดีแต่มีข้อแม้อยู่การเอาอะไรที่เรามีเราเป็นเรารู้เราได้เอาไปตรวจผู้อื่นแล้วเอาไปให้ผู้อื่นถ้าไปตรวจหรือเอาไปแสดงให้คนอื่น มันก็ดีแต่มันเป็นประโยชน์เกื้อกูลแต่ว่าถ้าเผื่อว่าเรามีส่วนที่กำลังจะขยายความแต่ส่วนที่มันเป็นกิเลสตอนนี้พูดในแง่ถ้าไม่มีก่อนแล้วไม่มีผิดคิดเราหลงภาพภูมิไม่เคยจะเป็นอย่างลึกซึ้งแต่อย่างลึกซึ้งทีเดียวแต่เราไม่มีจิตสงบภาคภูมิไม่มีจิตอย่าหลงอย่าทีนี้ตัวอย่างมันยิ่งอยากลงมาจากอวดหลวงพ่อคงไม่ได้ขนาดที่อยากสวดนะแต่ว่าแสดงว่าภาคภูมิของตนเองแต่มันก็มีเธออยากบว
อ่านต่อ
ชนั่นแหละแต่มันเบาลงไปกว่ารายละเอียดกว่ากันและฟังดีๆภาษาพูดก็ ขั้นตอนเป็นระดับระดับถ้ามีจิตหลงภาคภูมิมันก็อยากอวดนั่นแหละแต่ว่ามันก็ยังไม่แรงแสดงออกไปอย่างหลงภาคภูมิตัวเองอยู่ในตัวมันเป็นสุขทุกครั้งๆคือมันอะไรอร่อยอยู่ครับรำคาญปวดเลยอยากโชว์อยากปวดเขาให้เขาได้รับรู้ให้เขาได้สรรเสริญเยินยอมยอมไปอีกไม่มีจิตหลงอยากได้สิ่งใดสิ่งที่อยากส่งไปใหญ่ก็จะตรวจก็ไปแล้วให้เขาไปแล้วแล้วยังจะได้อยากได้สิ่งใดหรือแม้แต่จะได้อารมณ์อยากได้สิ่งใดหรือแม้แต่เป็นอารมณ์ของคนอื่นนั่นแหละมันชดเชยตอบแทนมันก็ดียิ่ง ถ้าดังพระบรมศาสดาทรงเป็นเยี่ยงอย่างเป็นต้นพระบรมศาสดาแสดงอะไรบอกอะไรแม้ท่านจะบอกว่าเราเป็นพุทธะเราเป็นประจำครูเราเป็นทุกข์พระพุทธเจ้าเราเป็นเทวดามารพรหมไม่มีใครยิ่งกว่าเราเป็นครูไม่ใช่เป็นเทวดาเราเป็นครูสอนเทวดามารพรหมไม่มีใครยิ่งกว่าเพราะการอย่างนี้ไม่ใช่ท่านอวดไม่ใช่คือท่านหลงภาคภูมิไม่ใช่ท่านอยากบวชอยากจะได้อะไรมาตอบแทนมันเป็นยถาภูตังอัตราแต่ภาษาที่เป็นภาษาบอกความจริงทีนี้ตัวใครก็ตามแต่จะต้องรู้ตัว ถ้าโกหกตัวเองมันก็โกหกตัวเองถ้ามันไม่รู้ตัวเองมันก็ไม่รู้ตัวเองทั้งๆที่มันมีอยู่ในตัวเองและเราไม่รู้ตัวเราก็คงไม่รู้อยู่นั่นแหละโง่อวิชชาอยู่นั่นแหละเขาจึงจำเป็นที่จะต้องรู้ว่าอันนี้เป็นการแสดงภูมิแสดงความรู้แสดงตัวสิ่งที่น่ากลัวน่ากลัวหรือสิ่งที่มันเป็นอะไรที่มันเป็นตัวดีส่วนสูงแม้เรามีจริงนี่พูดถึงขนาดนี้กำลังพูดนามว่าตนได้รู้ตนได้ถึงตนได้มีจริงแม้เราจะมีจริงเนี่ยเราก็จะต้องคำนึงซอยการที่จะแสดงโดยปัญญามันเป็นยถากรรมแปลว่าความจริงตาม อัตตานัง โฆษิตอมายาวีอาจจะโทรหาที่เข้ามายาวียถาภูตังพุทธภาษิตบทนี้ว่าอย่างนี้มันเป็นเรื่องไม่ใช่โอ้อวดกระทบแปลว่าไม่ได้โอ้อวดขอสิ่งที่แปลว่าเป็นไปหรือว่าเกิดน่ะปกติมันเกิดการไม่ใช่โอ้อวดมันเกิดการไม่ใช่มารยาเอามายาวีแต่ว่าไม่ใช่มายาไม่ใช่มารยาไม่ใช่แกล้งมารยาไม่ใช่แกล้งมายาเป็นมันเป็นจริงๆเป็นตรงๆแล้วก็ไม่ได้เอ่ยตรวจไม่ได้เรียกบอกความจริงเรื่องเปิดเผยความจริงเรียกทำตนให้เป็นความจริงกับคนอื่น มันก็ในระยะนี้แต่เขาไม่เข้าใจผมเองผมจะพูดก็พูดในเวลาในกาลที่ควรพูดควรอะไรเปิดเผยก็ไปสอดแทรกหรือว่ามีโอกาสด้วยความถึงคราวถึงตอนนี้ไม่ว่าจำเป็นจะต้องพูดต้องอะไรก็ได้ก็พูดออกไปโดยจริงไม่ได้อวดไม่ได้ออกทั้งหมดสมควรจะดูว่าควรจะทำควรจะตรวจจะออกแก่ขนาดไหนอ่อนขนาดไหนขนาดที่จะออกจะบวชจะบอกจะกล่าวจะใช้การเปิดเผยเปิดขนาดไหนเพราะบางอย่างเปิดมากเกินไปมัน มันแรงเกินไปก็จะต้องระมัดระวังเป็นเรื่องจริงแต่ผู้รู้จึงจะต้องคำนึงคำนวณแม้มีบุตรธรรมในตนก็ระมัดระวังมนุษย์สัมพันธ์พยายามอย่าให้มนุษย์สัมพันธ์นั้นจริงๆอันนู้นสำคัญก็คือผู้ที่เป็นน้องผู้ติดตามความเข้าถึงมาเรื่อยๆมนุษย์สัมพันธ์แปลว่าผู้ใกล้ความเข้าถึงอนุก็แปลว่าพูดตามความเข้าถึงมาเรื่อยๆตามลำดับก็ต้องดูตามลำดับมาเรื่อยๆถ้าอุปสรรคสำคัญสำคัญ ถึงอนุปสัมบันเรียงลำดับมาเรื่อยๆตามมาว่าเราต้องไล่เรียงไปดีๆต้องดูอนุกรมปั่นผู้ใดใกล้แค่ไหนถ้าใกล้มากหรือยังห่างกันมากแต่ยังไม่ต้องบอกว่าตอนนี้ไม่ได้ทำอะไรนักหนาคือธรรมะชั้นสูงสูงอะไรเกินไปนักจะไปบอกอย่าไปพูดไปบอกมันก็ป่วยการและการปวดธรรมะสูงๆหรือจะบอกตัวบอกตนนั้นจริงๆการบอกตัวบอกตนแค่ว่าเป็นพระอริยะเป็นพระโสดาบันเป็นพระอรหันต์บอกความจริงบางคนเป็นอนุสรณ์เป็นคนที่ ยังไม่มีคุณธรรมอะไรมากมายเพิ่มอีกทีสักต้นๆเป็นโสดาแต่ผู้พูดนั้นผู้บอกนั้นจะบอกว่าเราเป็นอรหันต์พูดสั้นๆนะพูดคำว่าสั้นๆเราอรหันต์ถ้าผู้เป็นพระโสดานั้นศรัทธาเลื่อมใสจริงๆคุณธรรมยังไม่สูงหรอกแต่อนุสัญญาบอกมีแล้วยิ่งเป็นประโยชน์ในการที่จะให้เขาเลือกใช้ศรัทธาเพราะนับถือเป็นครูเป็นอาจารย์เป็นที่พึ่งการบอกอย่างนั้นไม่เสียหายอะไรเลยบอกได้แม้จะไม่ใช่ผู้ใกล้แล้วผู้ใกล้ถึงอรหันต์แล้วแล้วเราบอกถึงความว่าอาจจะหันก็ไม่เป็นการเสียหายอะไรเกิดความเลื่อมใสศรัทธาเกิดความเชื่อถือยิ่งขึ้นและเราก็เป็นจริงแล้วก็พูดจริงผู้รับ ได้ไม่เกิดความขาดผลดีหรือยิ่งได้ผลดีไม่มีการร่วมใจไม่มีการศรัทธาไม่ได้เสียหายอะไรไม่ได้หมายความว่าจะต้องแสดงธรรมให้มันใกล้กูเป็นแต่เราพูดนั้นน่ะบอกว่าเราเป็นพระอรหันต์เราไม่ได้ไม่ได้แสดงธรรมด้วยซ้ำแต่บอกบอกสิ่งที่เป็นหลักฐานแค่นั้นเองเพราะการออกการตรวจแบบนี้ด้วยการแสดงแบบนี้จึงเป็นเรื่องที่จะต้องมีความรู้ซ้อนคือความรู้ลึกซึ้งมีความรู้เข้าใจในนัยยะที่จะมีผลมีประโยชน์เป็นศรีศักดิ์ประโยชน์แสดงธรรมเป็นประโยชน์เฉพาะใจผู้ฟังหรือไม่พอใจผู้ฟังก็ต้องดูตามกาละบางครั้งพูดไปแล้วมีคนอื่นร่วมด้วยเขาไม่พอใจบางคนพอใจบางคนส่วนร่วมใช้ มีบางคนขัดใจแสดงแล้วมันก็เป็นผลอย่างนี้แหละอย่างที่พระพุทธเจ้าจะมีตัวอย่างว่าแสดงว่าพระ 60 รูปลาสิกขาบทพระที่ครบ 10 รูปอาเจียนเป็นโลหิตตายเพราะปี 60 รูปเป็นพระอรหันต์อะไรอย่างนี้แล้วก็เป็นได้อยู่มันไม่ใช่ว่ามันจะไปได้ทั้งหมดทีเดียวแต่มีพร้อมกันหมดเลยมันก็ไม่ได้ผมไม่กล้าคำนวนหมูถึงยากทีนี้ถ้าเฉพาะบุคคลที่ต้องระมัดระวังให้ดีให้เหตุผลสูงอย่าไปซื้อ 3 ทำอะไรไม่ควรตรวจเพราะการตรวจนี้จึงไม่ได้ตรวจเพื่อที่จะคิดกับตัวเห็นแก่ตัวจะโชว์ตัวไม่ใช่การตรวจนี้จึงจะต้องคำนึงถึงผู้อื่นวัดคนอื่นเสมอระมัดระวัง คอยตั้งแต่ผู้อื่นก่อนจะพูดอะไรออกไปก็จะโทรแล้วไปส่งวัดระดับอยู่เรื่อยถ้ายังไม่เข้าขีดเข้าเขตที่เรารู้ว่าสมควรแล้วอย่าไปอวดเสียของเปล่าหน้ามันใช่มันจะได้ไปรับหินทรายและเวลาที่ขาบดออกไปหมดใครถึงจะได้เป็นพระอริยะเป็นพระอรหันต์มามันก็ไม่ได้เอาเลยมันจะเป็นอย่างนั้นเพราะงั้นเราระวังทะเลลักษณะการปวดหรือเป็นแดงหรืออะไรจึงต้องตรวจตัวเองให้ชัดละเอียดลึกซึ้งจริงๆว่าเราเองมีจิตอย่างไรเพราะการแสดงนั้นเข้าใจให้ได้และเราก็จะต้องอย่าเข้าใจเขินว่าเราเป็นอย่างนี้เสมอ ที่เราทำเราเป็นอย่างนี้ถ้าผู้ใดแก้ตัวเองอยู่มีแต่แก้ตัวแก้ตัวแก้ตัวโดยที่จริงเราผิดคนนั้นก็จะเคยกับการแก้ตัวแต่เราก็จะเป็นคนเลวโอ้อวดหนักเข้าก็อวดทั้งๆที่ไม่มีในตัวมีในตัวอวดแล้วมันจะเป็นกิเลสมันเป็นกิเลสเข้ากินข้าวมันก็จะต้องมีเหมือนกับโรคบำบัดมันจะต้องได้อะไรบำบัดอยู่เรื่อยบำบัดกิเลสมันก็จะกลายเป็นนัดที่ออกที่อื่นด้วยกายไม่เกิดผลเกิดประโยชน์อะไรแล้วเราก็ต้องระมัดระวังถ้าเราแสดงได้บวชได้โอได้จะไปถึงขีดทิ้งเวลาถึงขั้นต่ำใครอ่านตั้งแต่ 16 คือบริษัทจะมีดอกเล่มแรกอ่านดูดีๆแต่ละสูตรๆเนี่ยพระพุทธเจ้าท่านตรัสจะโง่อย่างนี้ไปเรื่อยๆบางครั้งก็ปวดตัวเองก่อนเป็นช่วงเป็นตอนเล็กๆน้อยๆแต่จะมีช่วงที่ชัดที่สุดอยู่ทุกสูตรคือมีในช่วงนี้ก่อนจะกลับเรื่องศีลถ้าจะบอกทุกทีไปเลยว่าเรานับตั้งแต่ได้ปฏิบัติได้ตรัสรู้สมเด็จพระโพธิญาณแต่เป็นผู้ที่รู้ดีรู้ชอบด้วยพระองค์เองโดยตนเองแล้วเป็นครูของเทวดามารพรหมเป็นอะไรต่ออะไรต่ออะไรแล้วเรียบร้อยคือต้องกล่าวบทขึ้นโชว์ตัวก่อนแล้วถึงบอกว่า สังเกตดูอ่านดูทุกสูตรเลยหมดตัวถ้าพูดแล้วว่าถ้าจะพูดอย่างเคร่งโคตรแต่โดยจริงถ้าไม่ได้อวดตัวทำไมอวดตัวแต่ท่านกลับตามจริงก็ว่ากันไปเป็นระยะระยะระยะและถึงระยะที่จะต้องกล่าวถึงวันนั้นทั้งหมดนั้นตอนนั้นก็ต้องว่ากันทั้งหมดนั้นตอนนั้นเป็นสภาพที่จะมีหลักฐานอ้างอิงแต่สิ่งที่ยืนยันได้มีประสิทธิภาพมีอะไรที่เหมาะกับทหารพอสมควรแล้วเราก็กล่าวสิ่งที่จะมีหลักฐานเพื่อที่จะให้เขามีน้ำหนักเขารับแล้วเห็นว่ามีน้ำหนักมีเนื้อมีตัวมีตน ตู้กสิกรเป็นการที่ว่าเรียกร้องให้มาดูกันก็ได้หรือมีอะไรรองรับมีหลักฐานรองรับไม่มีใครก็เอาตนซึ่งพระพุทธเจ้าแน่นอนท่านต้องเอาตนเป็นหลักฐานรองรับเพราะท่านตรัสรู้เองยังไม่มีใครที่จะเป็นหลักฐานได้หรือแม้แต่ในยุคนี้ช่วงนี้ผมเองผมรู้เรื่องอะไรต่ออะไรต่างๆเป็นอะไรต่ออะไรขึ้นมาได้ก็เป็นมาอย่างที่เรียกว่าแน่ใจมั่นใจของตนเองเลยจะต้องอ้างตัวเองยกตัวเองอยู่เรื่อยเพื่อที่จะเป็นหลักฐานทางด้านศาสนาล้อเลียนหรือว่าคล้ายๆกับพระพุทธเจ้าที่เป็นมาเพราะว่ามันไม่มีแล้วจะอ้างใครๆก็ไม่รับรองตนแม้จะถึงขั้นสมเด็จเป็นสมเด็จเป็นอะไรต่ออะไรต่างๆนานาจึงจะใหญ่ อย่าว่าแต่สมเด็จท่านยืนยันว่าท่านเป็นมนุษย์เป็นอย่างนี้อะไรอะไรต่างๆนานาท่านก็ไม่รับรองถ้าเราจะไปยืนยันเอาท่านถ้าท่านยังไม่รับรองว่าท่านเป็นอริยะเป็นอันนั้นเป็นอันนี้ได้อันนั้นได้อันนี้เราจะไปรับรองท่านได้อย่างไรใครจะไปรับเอาถ้ามันเป็นหลักฐานได้อย่างไรก็อ้างท่านไม่ได้เพราะฉะนั้นเวลาเราต้องการที่จะยืนยันว่าอันนี้มันเป็นเนื้อเป็นตัวนะเป็นหลักเป็นฐานเป็นได้มีได้นะจำเป็นเหลือเกินฉันใดก็ฉันนั้นผมเองผมต้องอ้างตัวเองตัวเองไม่ยกตัวเองอยู่มันอาจตัวเองยกเองแล้วมันก็เกิดไปขัดงานตรงที่ว่าเขาได้รับคำสอนมาเพี้ยนเพราะได้รับคำสอนมาว่า ผัวไม่ได้เลยเป็นการอำพรางหรือเป็นการเบี้ยวบาลีถ้าได้เบี้ยวมาสำเร็จแล้วบาลีเรื่องนี้เรื่องที่ว่าอวดตัวเองหรือว่าแสดงตัวเองเป็นพระอริยเจ้าไม่ได้เลยนะแต่ว่ามีคำสอนเป็นจุดเดียวว่ากลัวไม่ได้ยังไงยังไงก็อดไม่ได้ถึงแท้จริงโดยหลักวินัยโดยอะไรก็ได้หมดแล้วมันไม่ใช่มันเขินแล้วมันก็ตีคุ้มจนกลายเป็นบาลีเที่ยวบาหลีเพี้ยนคือคำสอนหรือว่าพระบาลีเนี่ยมันคำสอนมีคำอธิบายในแง่ขาดมีเงื่อนไขนี้แน่เหลี่ยมมุมอยู่เขาก็พูดจริงผมก็ไปตัวเดียวหมดว่าไม่อ้วนที่จริงก็เป็นเป็นการพูดที่ป้องกันไว้ดีอยู่หรอกสำหรับผู้ที่สวัสดี ระมัดระวังไว้ก่อนผมก็ไม่ได้เลยไว้ก่อนดีกว่าสำหรับผู้ที่จะไม่มีจริงๆแล้วก็ยังไม่ได้เรื่องจริงกิเลสมากจริงๆก็ต้องเอาไว้ก่อนก็ได้แล้วแต่ทีนี้เมื่อผู้รู้ละเอียดแล้วผู้เข้าใจดีแล้วแล้วก็ผู้รู้กาละเทศะอย่างแท้จริงแล้วท่านก็จะมาทำทำขึ้นแต่ผมเป็นต้นผมรู้ผมก็มาทำขึ้นดูสาระรู้เธอจะรู้เวลาอันควรรู้การสมานรู้อะไรต่ออะไรก็มาทำออกแล้วก็พูดพูดโทรว่าจะมาอธิบายไม่ใช่ว่าทำแล้วก็ไม่อธิบายไม่มีหลังมีฐานไม่เข้าหลักเกณฑ์เข้าหลักเข้าเกณฑ์เข้าหลักเข้าวินัยไม่ใช่ไม่เข้าทำเข้าวินัยคือ เดี๋ยวจะแก้ตัวพวกเรากันเองที่พูดนี่ไม่ต้องแก้ตัวหรอกพวกคุณก็เชื่ออยู่แล้วพวกคุณก็เห็นอยู่แล้วแต่พูดให้เข้าใจละเอียดขึ้นไปอีกให้เห็นชัดเจนแต่ไม่ได้พูดเพื่อให้คุณเอาไปแก้ตัวไม่ได้พูดเพื่อให้คุณรู้แล้วก็จะได้เออเราได้ช่องเหมือนชี้โพรงให้กระรอกแล้วคุณเองคุณก็ยังไม่เป็นเลยคุณก็เอาพวกนี้เป็นพวกกลบเกลื่อนอธิบายส่งเสริมให้แก่ตนแต่แท้จริงจนไม่เป็นจริงไม่มีจริงอย่านะเอาคำสอนจะรู้มากไปพูดกับเพื่อนโดยอำพรางความจริงในใจโดยเป็นดาวเป็นเพราะว่าเขาไม่รู้ใจเราเราก็ไม่รู้ความจริงของเราเราก็มีกิเลสจึงเริ่มมีกิเลสคือสะอาดจริงหรือไม่สะอาดกินเข้าไปรู้เวลาเราก็เลยหาเหตุผลคนนี้มาพูดกับเพื่อนยกตัวยกตนทันทีทันสวดคณะติดตัวเป็น อัสสัมชัญตัวเองไม่ได้เป็นจริงเลยตัวเองไม่ได้มีจริงเลยตัวเองไม่ได้ถึงที่สุดแสดงถึงที่ปลายไม่ได้ถึงผลสำเร็จไม่เป็นจริงไม่มีในตนจึงไม่ได้เป็นจริงเลยแล้วก็ไม่ได้มีในตนจริงเลยถ้าอย่างนั้นก็เรียกว่าผู้ประหลาดพิกัดแล้วก็พูดว่าผู้ที่มาถามว่าต้องอาศัยต้องตัดหัวออกไปจากศาสนาเพราะว่าเป็นผู้ที่รู้ทั้งรู้อยู่ว่าถ้าเป็นความจริงแม้ไม่มีในตนจริง เราก็บอกไม่รู้ว่าเราไม่มีในตนจริงยิ่งไม่เป็นจริงเลยแล้วก็ไม่มีในตนจริงเลยนั่นคือความเลวแล้วก็ไม่เป็นจริงไปเอาไปบอกไปพูดกันทำไมต้องยืนจับยืนยันขึ้นมาทำไมในสิ่งที่ไม่เป็นจริงเพื่อให้หลงว่าจะลงว่าเป็นจริงแต่เราก็ดีอันนั้นแล้วก็เลวแล้วเร็วที่สุดแต่ถ้าเราจะอวดจะโอ๋อะไรก็ต้องมีความรู้รอบหลายอย่างที่ผู้ที่พูดถึงความรู้รอบในการที่จะตรวจในการที่จะแสดงพระพุทธเจ้าแต่ตอนนี้เรามาถึงหรือว่าเราอ้างพระพุทธเจ้าว่าท่านทรงเป็นเยี่ยงอย่างในการตรวจการแสดงวิธีการตรวจการแสดงของท่านเป็นอาจจะ ยถาภูตังอัตตานังอนิจจาเป็นการแสดงโดยอรรถโถไม่ได้ใช้โอใช้อวดอมารีไม่ได้เป็นมารมารยาไม่ได้เป็นมารยาอะไรเชษฐาภูตังเป็นความจริงตามความเป็นจริงอัตตานังอะวิทยาคือการเปิดเผยตนโดยตนเป็นการกระทำที่เปิดเผยออกจนเป็นคนทำเองโดยปกติในการทำความจริงตามธรรมดาๆปกติแต่ถ้าใครมีความหลงดังกล่าวมีความหลงอยู่คือโจ๊กก็คือไม่รู้มันนึกว่าถ้าใครมีความหลง ตรวจตัวเองมันไม่หมดไม่สะอาดมันก็เลยมีความหลงอยู่ที่ตัวในคลิปให้มีความหลงดังกล่าวก็ยังเป็นพรหมอีกตาที่ยังไม่ดีแท้คือหลงว่าตัวเองหลวงพ่อภูมิหลงอยากบวชหลงอยากจะได้สิ่งใดหรืออารมณ์ใดๆมาตอบแทนเป็น 3 ขยับพูดถึงขั้นตอนต้นกลางปลายหยาบละเอียดละเอียดยังหลงอยู่ตามดังกล่าวแล้วก็ยังเป็น composite ที่ยังไม่ดีแท้มันมีมากมีความหลงมากแต่ยิ่งไม่ดีมากถ้าไม่มีความหลงสุดท้ายจะเป็นทรงกลมตายจริงๆแท้ๆอย่างบริบูรณ์ก็ก็ไม่มีอารมณ์หลงเป็นทรงกลมตราเธอเป็นผู้ที่มีแสดงออกเป็นผู้ที่ รถเกื้อกูลช่วยเหลือ Profile โดยจริงก็ยิ่งเป็นความโปโลมีตาที่แท้เป็นมหาพรหมเป็นพรหมที่ยิ่งใหญ่เพราะทำถูกตรงตามตรงไม่มีสิ่งที่ลามกอะไรไม่มีสิ่งที่ด่างพร้อยซ่อมแซมไม่มีกิเลสอารมณ์กิเลสอะไรผสมก็ยิ่งเป็นผมตัวจริงเป็นผู้ที่ละเอียดอ่อนสูงส่งแม้จะเป็นแค่หลงแสดงธรรมเพื่อหวังอยากได้เรียนฟังดีๆนะแม้จะเป็นแค่หลงแสดงธรรมเพื่อหวังอยากได้สุขมาให้แก่ตนก็ยังไม่เป็นของคน นักแสดงและเพื่อแสดงไปแล้วมันเป็นสุขแล้วก็คือปวดออกไปที่แสดงปวดหรือแสดงให้มันตัวเดียวกันนะโชว์แสดงหรืออวดเก่งแต่จริงๆมันปวดออกไปมันไม่เป็นไม่เป็นกิเลสก็ได้อวดออกไปหรือแสดงออกไปเป็นกิเลสก็ได้ไม่เป็นกิเลสก็ได้ตอนนี้เรากำลังจะแสดงถึงจุดที่มันจะเป็นกิเลสหรือไม่เป็นกิเลสมีกำลังกล่าวถึงตัวที่เป็นกิเลสโดยเรามีความอยากจะหวังมันหวังแล้วก็มันก็อยากได้ก็แสดงออกไปแล้วเราจะเป็นรายละเอียดเราต้องดูใจของเราจะทำไปให้เพื่อนลงส่งมาเป็นเครื่องตอบแทนชดเชยเราไม่ได้ทำเพื่อตรวจสอบ เราไม่ได้ไปแสดงธรรมด้วยว่าได้ไปทำงานการแสดงธรรมหรือว่าการสอนทำหรือการอวดทำก็เป็นการทำงานเป็นการทำงานเราทำงานนี้เพื่อหวังอยากเป็นสุขหรือเราก็ไม่ได้มีละเอียดมันๆไม่เกินวันศุกร์มันอร่อยเหลือเกินเด็กแดงทำให้มันอร่อยเป็นอารมณ์อร่อยก็ระวังถ้าอยู่แสดงยิ่งมันยิ่งแสดงยิ่งอร่อยแล้วส่วนมากไม่มีเบรกไม่มีสิทธิ์เบิกจะตายอยู่แล้วบางที เรือนจำยอมที่จะนั่งฟังเขาก็จำยอมเรื่องมารยาทเบื่อหน่ายเกลียดชังไม่ได้ศรัทธาไม่ได้เลื่อมใสอะไรเลยยิ่งเบื่อทีหลังก็ไม่เข้าใกล้แล้วคนนี้เข้าใกล้แล้วอะไรก็ไม่รู้ไม่รู้จักพูดกับตัวเอาแต่ตัวเองโตแต่ตัวเองคุยกับตัวเองแสดงไปตามใจตัวคนอื่นก็เป็นอย่างไรแค่ไหนแล้วไม่รู้เรื่องด้วยคนมันก็เบื่อมันเข็ดขยาดที่ไม่รู้ตัวมีแต่ทุกข์ๆๆๆๆมีแต่อัตราความรู้ไปอย่างเดียวทำได้แล้วก็ภาคภูมิหลงภาคภูมิอยู่คนเดียวจบมันอร่อยอย่างนั้นคุณเล่นอยู่คนเดียวมี เหมือนกันมีเจตนาจะให้เขาได้รู้บ้างได้ยินบ้างในฟังบ้างมีเจตนาออกอวดนั่นแหละแต่อวดโดยมันอยู่คนเดียวโดยหวังอยากได้สุขแต่เราไม่รู้นะพยายามอ่านให้ดีว่าจิตของเรารู้ๆของเราเองให้ดีว่าแหมเราแสดงไปที่เรามันนะมันจริงๆกูก็อร่อยโอ้โหมันจำได้ก็แม่นมันปรุงออกมาแล้วมีความรู้อะไรได้อีกเยอะแยะตัวเองอร่อยของตัวเองเป็นคนเดียวโดยไม่คำนึงถึงคนอื่นเลยเขาจะตายเขาจะอาเจียนเป็นโลหิตเขาลากิจไปแล้วทนไม่ได้หรอกครับสอนการสอนอย่างนี้ฉันก็ทนไม่ได้การลาสิกขาบทออกไปจะหมายความว่าการชนการสอนนี้ไม่ได้กลายเป็นข่าวแบบนี้สินค้าหมดก็คือศึกษาการชนการเรียนการชนการสอนนี้ไม่ได้เขาก็ลาออกไปอยู่นิกาย หมายความว่าเลิกเลยไอ้ที่บอกว่าลาสิขาบทนี้ก็ยังดีหน่อยที่ว่าเดี๋ยวเขาลาออกซะก่อนอาจจะเจอกันในโอกาสหน้าก็ได้อาจจะเรียนกับเด็กใหม่ขอให้ตั้งหลักทำไมมันไม่ไหวทนไม่ได้ตอนนี้ผมขอพักขอวัดซะก่อนสำหรับผู้ว่าผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงรายถูกฆ่าตายกันเลยเหมือนการแสดงธรรมโดยหลวงพ่ออยู่คนเดียวมันอยู่คนเดียวอย่างนี้ก็ไม่เป็นทรงกลมตาที่ดีไม่รู้ตนยังมีอัตราเร็วแต่ก็ต้องรู้ละเอียดลงไปซ้อนซ้อนลงไปให้ เรามาทำอย่างนี้มันทำอัตราใหญ่เกินไปนี่มันก็ไม่เป็นคุณคุณจะขยันหมั่นเพียรได้มากทีเดียวมันก็ขยันเกินไปจนขยันเกินไปแล้วเพราะเกินไปยาวเกินไปยืดเกินไปมากเกินไปอะไรเกินไปเต็มที่ของตัวเองคนเดียวหลวงภูมิพลตนเองโดยไม่คำนึงคนอื่นคนอื่นก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเราจะปล่อยคนอื่นเราต้องคำนวณคนมากไปหรือเปล่าสูงไปหรือเปล่าผมพอสมควรหรือเปล่าเออกูจะให้อย่างไรท่าไหนคำนึงคนต่างเป็นอย่างไรไปแล้วคนฟังชัดหนักแล้วไม่รู้เรื่องหรือคนฟังชัดไม่เอาแล้วตอนนี้ครับรู้ก็ลองดูอย่างอื่น แปลเพลงไปยังไม่มีประสงค์ประเสริฐอ่อนลงมาอนุโลมลงมาหรือว่ามีแนวมีกลเม็ดอะไรที่จะชี้ชวนให้เขาสนใจอะไรอื่นๆมันจะต้องมีการดูการตรวจการทำไปเพื่อให้เป็นประโยชน์แก่เขาเพราะเราแสดงแก่เขากลัวแต่เขาเพื่อให้เขาได้ไม่ใช่เราแสดงออกหมดเพื่อเราเองจะได้สบายจะได้เป็นสุขและตรวจแล้วก็อร่อยเหมือนเราไปได้เสื้อใหม่มาแล้วเอาเสื้อใหม่ใส่เข้าแล้วก็ไปโชว์โอ้ยคนก็ได้เห็นแล้วก็ชื่นใจนอนหลับกินอิ่มเลยเป็นสุขมากแต่แกอย่างนั้นเรามีถ้าเราจะให้เขาเราใส่เสื้อใหม่ไปเพื่อให้เข้าเครื่องใหม่ไปให้เขาผู้ชายเสื้อใหม่ไปคุณก็เอาเครื่องใหม่ไปให้เขาให้เขาเลย ไม่ได้หมายความว่าไปโอ้อวดแล้วเราก็ซื้อเครื่องใหม่กลับคืนวันเก่าๆคุยอะไรที่คุณไม่ยังไงก็จริงแต่เราไปได้ไปได้ความภาคภูมิลงไปไหนอร่อยมานี่ก็พูดไปหลายๆในเพื่อที่จะให้เข้าใจดีช่วยรอบตัวเองให้สิ่งที่คนลึกลับผู้ชายมาหาต้นเนี่ยย้อนตั้งแต่เด็กอารมณ์ละเอียดไม่ใช่แสดงธรรมหลงแสดงธรรมเพื่ออยากได้สุขใจอย่างนี้ก็ยังไม่เป็นโพรงวิชาที่ดียิ่งแพ้ที่ดียิ่งได้และยิ่งผู้ได้หลงอวดหลงแสดงธรรมเพื่อหวังสรรเสริญหวังเด่นหวังดังหวังให้เขานิยมยกย่องก็ยิ่งไม่ดียิ่งกว่ายิ่งนัก ยกย่องเชิดชูขึ้นมาแล้วต้องการให้เขาได้รู้สึกขึ้นมาเลยว่าเขายกย่องสรรเสริญ เขาจะได้สรรเสริญฉันยกย่องฉันยกไปที่ไหนเขาก็จะเอาของฉันไปโชว์ไปอวดอะไรต่างๆจึงอยากอยากลงไปอีกซึ่งก็ไม่ต้องพูดซ้ำก็คงจะเข้าใจดียิ่งผู้ใดแสดงธรรมเพื่อหวังยศชั้นฐานันดรตอนนี้ยิ่งเป็นวัตถุเป็นทางโลกเป็นโลกียอย่าลงไปอีกก็ยิ่งเป็นพรหมโลกมีตาหรือเป็นครูอาจารย์ที่เลวหนักตอนนี้ใช้คำว่าเลวเลยจริงๆไม่ใช่ครูไม่ใช่ความกลัวจะตายแต่ภาษามันซ้ำเก่าอยู่เท่านั้นเองความจริงคือลดความเป็นทรงโปรดติดตามลดความเป็นครูลดความเป็นอาจารย์เพราะคุณธรรมของอาจารย์ของครูนั้นมันคือละกิเลสอันนี้มันยิ่งลึกมากขึ้นมันจะเป็นได้ยังไงแต่ภาษามันวนภาษามันซ้ำกันตั้งใจให้ดีฟังดูดีๆไม่เข้าใจ รายละเอียดแล้วคนย้อนแย้งคนเล่นภาษาคนเล่นคารมเล่นโวหารอะไรก็มีเขาย้อนแย้งมาเราจะได้รู้เท่าทันเพราะฉะนั้นถ้าไม่สมควรเราก็ไม่ต้องพูดถ้าเผื่อว่าไม่ถือไม่ช้ากันแล้วเข้าใจกันได้ในระยะในปัญญาเป็นขั้นตอนที่ผู้จะรู้เรื่องแล้วก็พูดกันไปเลยก็เอาแต่ก็ต้องพยายามบอกบอกสัญญาจะไม่รู้ว่าอย่างนี้หน่อยนะเราก็จะได้ตั้งใจแต่ที่กำลังบอกถึงก็ยิ่งเป็นพระบรมสาริกาครูบาอาจารย์ที่เลวหนักขึ้นไปยิ่งกว่าอันนี้ไม่ยกตัวอย่างก็คงจะเข้าใจได้ว่ามันยิ่งยากยิ่งทำเพื่อหวังยศหวังชั้นหวังฐานันดรลูกโลกฟังอะไรต่ออะไรเป็นสิ่งตอบแทนที่เป็นอำนาจเป็นความได้ได้อะไรขึ้นมาเป็นศักดินา คิดเป็นแปลงนาเลยมีสิทธิ์ที่จะครอบครองพื้นดินแผ่นดินเหมือนพระเจ้าแผ่นดินทำให้ผู้เป็นยศศักดิ์ชั้นสูงเป็นขุนเป็นหลวงเป็นพญาอะไรขึ้นมาไล่ขึ้นมาสังคมในหลวงประทานแผ่นนาพื้นนาให้เป็นเครื่องแสดงถึงฐานะด้วยจริงๆนะสมัยโบราณพระราชทานครอบครองแผ่นดินเป็นแผ่นดินแผ่นพื้นมาเพราะว่าในหลวงเป็นเจ้าแผ่นดินมีแผ่นดินนี้เป็นทั้งหมดแล้วก็แบ่งไปให้แต่ผู้อื่นด้วยอย่างแรกไม่มีใครชอบของแน่ๆ มันก็เป็นมายิ่งเป็นข้าวของเป็นชั้นๆอำนาจและเงินทองอะไรต่างๆนานาจนกระทั่งมันจะไปถึงเงินทองน่ะก็ยิ่งเป็นพรหมจรรย์ที่จะต่ำลงไปอีกลองฟังดูนิดหน่อยดังนั้นถ้าผู้ใดเป็นถึงขนาดแสดงธรรมเพื่อหวังว่ามีผลรวมหมดเลยลาภถึงตอบแทนราษฎรตอบแทนมาสมใจอยากไปจนกระทั่งถึงวัตถุข้าวของเงินทองอะไรก็แล้วแต่ก็ยิ่งเป็นความเจริญเป็นครูอาจารย์ที่เลวหนักท่านชั้นต่ำสุดเลยทีเดียวที่ต้องการของตอบแทนมาดื้อๆเลยทำเพื่อให้เขาได้เอาอะไรมาให้เพราะฉะนั้นคนที่เป็นครูทำเพื่อแลกเงินเดือนเฉยๆคนนั้นหมดความเป็นครูแล้วทำงานเพื่อแลกเงินเดือนเฉยๆทำอย่างจงอยู่เลย สุดๆสุดใจอะไรไม่ได้มีความปรารถนาดีอะไรกับผู้คนอื่นไปแทนก็บอกออกไปเฉยๆพอถึงเวลาก็ไม่เคยก็บอกออกถึงเวลาเป็นหยุดเริ่มต้นจะทำเป็นเครื่องจักรไม่มีน้ำจิตน้ำใจอะไรเลยไม่เข้าใจอะไรมีความลึกซึ้งที่ปรารถนาดีแก่เขาอะไรก็ได้คนนี้ก็เรียกว่าหมดความเป็นครูแล้วเป็นเครื่องกลอะไรชนิดหนึ่งเท่านั้นเองโดยยิ่งกว่าทำเพื่อให้มันคุ้มค่าเงินเดือนทำเพื่อแลกเปลี่ยนเงินเดือนคนนี้ก็คือพ่อค้าธรรมดาๆคือพ่อค้าธรรมดาเอาของไปเอาอันนั้นมาแลกเปลี่ยนกันเท่านั้นเองไม่มีบุญไม่มีคุณอะไรคนอย่างนี้ฟังดูดีๆแต่ยังเป็นครูเป็นผู้ที่กระทำแต่ คนอย่างนี้ไม่มีบุญไม่มีคุณอะไรเหมือนกันเพราะคุณทำไอ้นี่ออกมาแทนก็บอกกันนี่ออกมาฉันรับแล้วก็ค่าแลกเปลี่ยนไปแล้วก็เลิกกันเดี๋ยวนี้ในสังคมอยู่ในนักเรียนอยู่ในผู้ถูกสอนเป็นลูกศิษย์ลูกหาเป็นลูกศิษย์เป็นนักศึกษาอะไรก็แล้วแต่กับครูบาอาจารย์เดี๋ยวนี้มันมีคำเรียกอยู่ครูบาอาจารย์ในพระวินัยแล้วมันจะมันจะเป็นการเป็นพ่อค้าแก่กันและกันเท่านั้นครูก็มีหน้าที่อาจารย์ก็มีหน้าที่ในเขตสมองไม่ได้เคยมีกะจิตกะใจดูคุณจะต้องสอดส่องมีนโยบายมีจิตใจช่วยเหลือโปรไฟล์คนนี้มันไม่ใส่ใจแล้วคนนี้เป็นยังไงไม่ใส่ใจไม่โง่ๆไม่รับ คนนี้เป็นยังไงเนี่ยหลีกหลีกหนีๆๆหลบๆคนนี้เข้าใจดีไหมไม่เข้าใจดีไหมคนที่เข้าใจดีก็ไม่เป็นไรปล่อยไปคนที่ไม่เข้าใจดีก็พยายามทบทวนช่วยเหลือต่อไปเกื้อกูลอาจจะมีทางช่วยเหลือยังไงคนที่มีหัวสมองต่ำมากน้อยกว่ากันมีธุระมากมีเรื่องราวในใจมากเอามาสอบถามว่าทวนมีอะไรมีปัญหาอะไรไม่ใส่ใจเรียนหรือเรียนไม่ได้มันไม่เข้าใจตรงไหนมุมไหนแก้ขัดแก้เคล็ดเอากะจิตกะใจมีเวลาก็ดูมีเวลาก็เรียกมันดูทบทวนไม่ได้มีน้ำจิตน้ำใจเป็นครูอย่างนี้เลยถึงเวลาเป็นเข้ามามีหน้าที่มาได้เชื่อไม่พอพูดมาสอนแกก็บอกไปแล้วก็ไปรับเงินเดือนที่ไหนก็ไม่รู้แต่ซึ่งก็เป็นการหมุนเวียนเข้ากระเป๋าไปเลิกกันทำหน้าที่อย่างนี้เฉยๆมันก็เป็นจริงมันไม่มีลักษณะครูหรืออาจารย์คงเหลืออยู่แล้ว มันก็มีปัญญามันมีวิญญาณรู้นะฉันก็บอกว่ากรณีพ่อค้าไม่ใช่ครูเราไม่ใช่พวกโรคจิตตาไม่ใช่อาจารย์น่ะมันเป็นจัดการมันเป็นเรื่องของจัดการไม่ใช่อาจารย์ไม่ใช่ครูมันก็รู้รู้ตัวเองจะต้องเป็นครูที่เป็นศาสดาจารย์อาจารย์สูงสูงขึ้นและก็ต้องคิดราคาค่าชั่วโมงแพงๆขึ้นแล้วก็ทำเพื่อข้าจะมองไม่แพงขึ้นเท่านั้นเองแบบนี้นักเรียนหรือนักศึกษามันก็รู้เราจะรู้ว่าพ่อค้าเพราะฉะนั้นเรื่องของจิตวิญญาณแม้แต่ด้านครูอาจารย์เดี๋ยวนี้มันขาดหายขาดหายใจความที่เป็นเรื่องที่น่ากลัวน่ากลัวถ้าขาดหายไปในโลกขึ้นอยู่ในสังคมขึ้นเมื่อใด ชิบหายแน่ๆต้องมีอยู่ปุโรหิตตาผมต้องมีอยู่ในที่นี้มีไหมมีไหมจะมีไหมเอกชัยในที่นี้มีครูมีอาจารย์จริงๆไหมรู้จักกันมั้ยไม่มีเหรอไม่มีจริงๆเลยคนดูหมดแ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive