221222-2-181 ทางเอกภาค2-ตอน181(หน้า391)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท053.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันเสาร์ที่ 22 ธันวาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าบรรยายทางเอกภาค 2 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาพูดกันต่อถึงความเป็นผู้ที่อดทนแหน่มันเป็นตัวดีที่สุดแล้วก็ ที่ไม่รู้ดีได้ทำลายสิ่งดีนี้กันในแง่ในเรื่องอย่างไรบ้างเป็นของที่เกิดได้เป็นได้กับผู้ที่ปฏิบัติได้ปฏิบัติถึงเพื่อปฏิบัติได้ปฏิบัติถึงแล้วก็แสดงก็บอกกล่าวกันก็พยายามนำกันพากันให้ไปถึงจุดนั้นแต่ก็ต้องระวังเพราะว่าบอกแล้วเป็นเรื่องคอขาดบาดตายเป็นเรื่องสำคัญมากและศาสนามันได้เสื่อมเสื่อมเพราะว่าไม่มีอิทธิพลทำจริงแล้วก็มาแสดงธรรม จังหวัดอุตรดิตถ์ทำกันแต่จะได้ถามลองถามดูแล้วว่าทุกวันนี้เขาไม่ได้อวดอุตริมนุษย์ทำกันหรือปวดคืออะไรแค่เรียกว่าจะต้องบอกภาษาหยาบๆว่าฉันเป็นพระอรหันต์ฉันเป็นพระโสดาบันอย่างนั้นก็เป็นการตรวจแต่อย่างน้อยตรวจจับยาด้วยซ้ำไปไม่ได้อวดลึกซึ้งอะไรกว่าจะแค่บอกเปลือกบอกชื่อยี่ห้อไม่ได้บอกเลยว่าไอ้ยาขวดนี้ สีสันอย่างนี้รสชาติอย่างนี้มีคุณภาพอย่างนี้ทำอย่างนี้ถึงได้มานะอย่างโน้นอย่างนี้อะไรไม่ได้บอกอย่างนี้ด้วยซ้ำบอกแต่ว่ายาชื่อนี้ชื่อยาเขียวยาดำยาแดงบอกชื่อเฉยๆด้วยครับกลัวจะอยากบอกชื่อเฉยๆไม่ได้อวดใหญ่อวดโตอะไรด้วยซ้ำถ้าคิดให้ดีนะฟังดูดีๆจะเห็นได้ว่าถ้าคนที่พูดอย่างนั้นอย่าอย่างที่ว่าพูดอะไรก็ไม่เป็นแสดงมุมเหลี่ยมอะไรของพระอรหันต์แสดงมุมเหลี่ยมอะไรคำว่าโสดาสกิทาอะไรก็ไม่ออกเป็นแต่เพียงพอแค่บอกชื่อว่าตัวเองเป็นพระอรหันต์เป็นพระโสดาบันเฉยๆ หลอกยื้อหรอกจำได้ง่ายแต่ทีนี้พูดที่นึกว่าตัวเองไม่ได้แสดงแต่แท้จริงแสดงและแท้จริงคนหลอกเพราะว่าตัวได้เรียนรู้ภาษาได้เรียนรู้อะไรต่ออะไรมาก็เอามาจับมาปนมาวนมาวุ่นมาผสมเป็นแผลแล้วก็อธิบายตามความเห็นของตัวทั้งๆที่ตัวเองยังไม่เห็นยังไม่เคยเห็นวิญญาณพระโสดายังไม่เคยเห็
อ่านต่อ
นวิญญาณของพฤศจิกายังไม่เคยเห็นวิญญาณของพระอนาคามีไม่เห็นวิญญาณของพระอรหันต์อะไรเลยตัวยังไม่ได้เห็นยังไม่ได้รู้ยังไม่ได้พบพุทธโสดาพระพุทธเจ้าอย่างอรหันต์ ตัวยังไม่ได้เห็นหรือธรรมะธรรมะที่เรียกว่าโสดาคุณเป็นคุณธรรมของพระโสดาธรรมะที่เป็นอธิษฐานมีคุณเป็นคุณธรรมเป็นสภาพสภาวะแท้ของประสิทธิภาพของพระอนาคามีของพระอรหันต์เป็นคุณธรรมเป็นธรรมะที่มีคุณลักษณะอย่างนั้นแท้ๆผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเราตถาคตผู้ได้เห็นคุณธรรมอันนี้ที่จริงมันจะเห็นได้ในของตัวเองที่ตัวเองเป็นผู้ที่ประพฤติปฏิบัติหรือว่าผู้ผ่านพบเห็นดูผู้นั้นก็เห็นพระพุทธเจ้าว่าผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเราไม่ใช่ของตื้นๆเขาลึกซึ้งเดี๋ยวไปของจริง เห็นจริงแล้วมันจะเห็นเป็นรูปเป็นร่างแบบนิยายที่เขาเล่ากันเป็นตัวเป็นตนเป็นอัตภาพแต่ไม่ใช่เห็นพระพุทธเจ้าชี้หน้ามีตามีตัวมีตนมีแขนมีขาไม่ใช่หนีไม่เรียกว่าพุทธะทีนี้มันรูปร่างกายมนุษย์ธรรมดาเห็นพระพุทธเจ้าไม่เห็นรูปร่างกายมนุษย์ธรรมดาให้คุณธรรมที่ลึกซึ้งคุณธรรมที่เป็นสภาพที่เอาหลักฐานทั้งยอดมาวัดได้เอาหลักฐานศีลมาวัดได้เอาหลักธรรมต่างๆนั่นแหละอันมาวัดได้ถึงจะเป็นผู้ที่เป็นผู้ที่รู้เพราะผู้ที่พูดไปว่าไป ราคามีคุณอธิบายการอธิบายสมาบัติอธิบายวิมุตอะไรต่างๆนานาอธิบายนิทานผิดบ้างถึงจะตายแล้วอธิบายใจแต่เขาไม่ได้เห็นไม่ได้รู้นะอย่างนี้ไม่อวดหรือเขาไม่บอกยี่ห้อด้วยซ้ำแต่ก็อธิบายละเอียดละออพูดอย่างกับตัวเองเห็นตัวเองเป็นตัวเองรู้แต่ตัวเองไม่เป็นไม่รู้เราได้แต่ภาษาบัญญัติได้แต่คำว่าร้อยกรองร้อยเรียงอะไรก็ได้ไปท่องไปอ่านไปฟังทำความเข้าใจคดีใช้ปัญญาที่จะรู้ความหมายอะไรก็ได้เอาแค่รู้แค่ฟังแค่เข้าใจแล้วก็ตัวเองก็เอามาพูดมาอธิบายอะไรก็ได้ สับสนปนเปเลอะเทอะอย่างนี้ก็เป็นการทำให้เพี้ยนมันเพี้ยนมาเรื่อยเทียนเดี่ยวเลอะเทอะมาด้วยโดยเฉพาะพวกติดล้มเหลวทางศาสนาเป็นผู้ที่ทำลายศาสนามากที่สุดผู้ล้มเหลวทางศาสนาคือใครคือมาหาที่ฝึกมาออกมาคือผู้ที่เรียนรู้หรือบวชนานมีตำแหน่งมียศศักดิ์มีอะไรแล้วแต่คือตัวเองถือเป็นศักดิ์ศรีของตนแต่เป็นพระแล้วก็ถ่ายล้มเหลวต่างศาสนาซึ่งออกมาประชดออกมาแล้วก็เป็นผู้ที่เรียกว่าผู้ล้มเหลวแล้วก็เอาความรู้ที่ตัวเอง ได้ถือไปตัดเป็นสีเป็นยศเป็นชั้นเป็นความรู้ทางศาสนานั่นแหละออกมาใช้แต่ออกมาใช้ต่อมาอธิบายออกมาแจกแจงออกมานำมาทำกับอนุชนรุ่นหลังไปเป็นผู้สอนศาสนาเป็นผู้สอนศีลธรรมเป็นผู้สอนอะไรต่ออะไรต่างๆนานามากมายซึ่งไม่รู้ใครรู้ต่อถ้าสอนขั้นตอนที่รู้ของตนก็ดีสอนศีลธรรมสอนอะไรต่อในระดับและระดับนี้อย่างนั้นอย่างนี้ก็ดีจะไปสอนแล้วก็ไปอวดโอ้อวดเอาแล้วก็ไปแอ๊บท่าอะไรต่ออะไรไปเป็นชั้นสูงชั้นอะไรต่ออะไรผมมีเบี้ยวหมดแต่เขาไม่รู้ตัวนะถ้าไม่รู้ตัวเบี้ยวเบี้ยวหมดเลย เลอะเทอะเพราะตัวเองไม่ได้ตัวเองไม่เป็นตัวเองไม่เข้าใจตัวเองไม่ได้ถึงไม่ได้ถึงไม่ได้เห็นไม่ได้เป็นไปแล้วเอาสิ่งเหล่านี้เรามาแจกจ่ายเยอะแยะกลัวล้มเหลวทางศาสนาพูดอย่างนี้ก็อย่าไปโกรธไปเกลียดเค้าแต่ว่ารู้ความจริงแต่พยายามเข้าใจความจริงอย่าไปมีจิตใจปฏิกะหรือว่าจิตใจไม่ชอบใจทางจิตใจโทสะอะไรก็อยากจะคิดอยากจะให้มันเป็นอารมณ์อย่างนั้นแม้จะติดเปลี่ยนใครถูกคุณฟังคุณก็ไม่ใช่ไม่ควรที่จะไปที่จะเกลียดชังผู้นั้นแต่คุณต้องรู้รู้ถึงสภาพสิ่งแวดล้อมบอกว่าอย่างนี้นะเรารู้ความ อันนี้มันไม่ถูกอย่างไรบางทีก็อย่าเพิ่งเชื่อซะทีเดียวต่อไปพิจารณาไตร่ตรองคนพิสูจน์เพราะบางคนที่พูดถึงเราอาจจะเคยมีจิตใจเลื่อมใสศรัทธาอย่างโน้นอย่างนี้พอได้ฟังขึ้นมาแล้วเราก็จะทิ้งถาม 1 ต่อต้านทันทีก็อย่าพึ่ง 2 ประเทศเชื่อตามเลยทีเดียวก็จะขึ้นเราจะต้องฟังแล้วก็พิจารณาแล้วก็เอาไปทดสอบเราจะได้รู้จริงเห็นจริงหรือเข้าใจมากๆขึ้นถึงแม้ว่าเราจะเชื่อก็อย่าเพิ่งไปปรับดิน เดี๋ยวพยายามทำความเข้าใจอันจริงศาสนาพระพุทธเจ้าสอนให้เรารู้ความจริงตามความเป็นจริงพยายามให้เราเข้าใจพยายามให้เรารู้ไม่ใช่มานั่งพยายามที่จะสอนหรือพยายามที่จะให้เรานี่เป็นคนปากดีโดยเฉพาะด้วยผู้อื่นผู้อื่นทำให้เราต่างดิ่งไม่เอาแล้วบริจาคศาสนาของพระพุทธเจ้าดีเด่นเป็นจุดเด่นจุดที่ไม่ให้เชื่ออะไรง่ายๆแต่ก็ไม่ใช่ว่าให้ฟังอะไรง่ายๆเหมือนกันไม่ใช่ว่าอะไรก็ผลักๆๆไม่ได้คิดไม่ต้องเอาไม่ต้องรับไม่เชื่ออะไรง่ายแต่ก็ไม่ปฏิเสธอะไรง่ายๆเพราะว่ามันก็ฟังดูแล้วก็พิจารณาใช้ปัญญาอันยิ่งศาสนาพระพุทธเจ้าเป็นอย่างนั้น รถพวกเราเองนี่ก็ขอให้พยายามทำความสำคัญกับเรื่องบุคลิกมนุษย์ทำให้ให้มากอย่าไปทำเล่นทำหัวอย่าไปทะเลแล้วเลอะเทอะง่ายๆไม่ได้เป็นอันขาดเราจะแสดงสิ่งที่เป็นอุตสาหกรรมสิ่งที่สูงสิ่งที่ยากสิ่งที่เป็นเรื่องสำคัญก็ต้องรู้ว่าเรื่องสำคัญอีกอย่างนึงที่ทำตามไว้แล้วก็คือเราอย่าไปตีข่มคนอื่นเขามากนักโดยเฉพาะเราได้อะไรจะจัดการได้อะไรสำคัญได้อะไรดีๆแล้วก็เอาไปพอเจอหน้ากันก็เอาของดีของเขาเลยทันทีทันที แม้เราจะมีจริงแม้เราจะมีจริงตามความเป็นจริงแม้เราจะทำได้ก็เถอะอย่าเพิ่งเอาออกนับมารยาทสังคมเขาก็ถือมารยาทสังคมก็ถือมาถึงก็เอาออกมันเป็นการทำน่ะมันเป็นการดูถูกกันในการหยามกันเราได้ก็ดีแล้วแต่ยังไม่ถึงคราวเขายังไม่ได้ควรจะได้เห็นด้วยยังไม่ถึงคราวที่เขาจะได้ดูก็ยังไม่ต้องดูก็ได้ไม่ต้องเห็นก็ได้ไม่ต้องกลัวก็ได้สำหรับบางคนก็บอกว่าคนที่ไม่ต้องกลัวจะต้องให้คิวเห็นหรอกแค่เล็กๆน้อยๆก็ทำไปแต่เขาอะไรไปเขาจะเชื่อหรือไม่เชื่ออะไรแค่ไหนก็แล้วแต่แต่ถ้าเกิดว่าเห็นเขามีปัญญาเพียงพอ เธอก็ควรจะได้ดูสิ่งที่ดีเขาจะได้ศรัทธาเลื่อมใสเข้าใจจะอวดหรือว่าเขาเองก็อยากรู้อยากเห็นแล้วก็สมควรบางคนบางคนอยากรู้อยากเห็นนะไม่สมควรได้บอกไม่สมควรรู้ไม่สมควรให้เขาดูก็ยังมีเลยบางคนอยากรู้อยากเห็นเขารู้เห็นก็ไม่ได้เรื่องคนนี้หนูเห็นไปแล้วก็ไม่เกิดผลเกิดประโยชน์อะไรไม่ได้เกิดความศรัทธาเลื่อมใสหรือว่าไม่เกิดความเห็นดีเห็นงามอะไรหรอกบางทีจะหัวเราะเยาะอะไรก็ได้ไปติดตามให้ดีก่อนจะแสดงก่อนที่จะอวดก่อนที่จะเอาออก 1 อย่าเพิ่งรีบอยากจะอวดเลย 2 ก็อย่าเพิ่งอย่าคิดว่าอยากจะอวดแม้เราจะแสดงว่าเริ่มต้นจะแสดงธรรมเพราะเริ่มต้นที่จะอะไรก็คิดอยากจะอวดของสำคัญของเรามีก็เหลือเกินก็จะขึ้นให้วัดเสียงวัดอะไรๆเขาดูซะก่อนถึงค่อยแสดงถึงความปวดไม่ใช่ว่าเตรียมตัวที่จะควักจ่ายเพราะออกตรวจออกอะไร 3 ถ้าไม่จำเป็นไม่สมควรอย่างยิ่งอยากออกแสดงเลยอย่าเอาออกตรวจเอาออกแสดงเลยเก็บไว้นั่นแหละมันจำเป็นของพวกเรานี่มันเป็นของที่ผู้ที่มีมีบุญนะที่จะได้ดูถึงจะได้เห็นถ้าไม่มี จีรวรรณบาประวังภัยระวังตัวเองจริงๆถ้าเราไม่มีจริงอย่าไปแสดงหนังฟรีต้องระวังบาปอเวจีกำลังๆทีเดียวเราไม่มีจริงไม่เป็นจริงไปแสดงหรือว่ามีกิเลสอะไรที่จะไปทำให้คนอื่นเขาหลงผิดกับเรามีเราเป็นเราได้แท้จริงเราไม่มีเราไม่เป็นเราไม่ได้ระวังคันมากทีเดียวผมเป็นบาปเป็นไทยมันเป็นตัวทำให้เราร้ายทำให้เราเร็วมันไม่มีจริงไม่มีดีจริงเลยอันที่ 4 เราอย่า ถ้าไม่มีจริงก็อย่าไปแสดงหรืออย่าไปอวดโอ้จะไปทำให้เขาหลงเข้าใจผิดว่าเราเป็นเรามีใครจะบอกก็บอกถ้าเราจะพอรู้ด้วยภาษาอยากจะเป็นภาษามันจะตามที่จะดีว่าอย่างนี้นะเรายังไม่ได้เป็นอย่างนี้หรอกก็ให้เขารู้อย่าไปทำให้เขาหลงผิดเข้าใจว่าเราเป็นเราอันที่ 5 จะแสดงอุตรดิตถ์ก็ตามต้องพยายามดูความสูงสุดของเราให้ได้ว่าเราเองเรามีความสูงสุดเท่าไรผู้ฉลาดจะต้องรู้ส่วนสุดที่สูงต่อไปอยู่เสมอเราจะแสดงธรรมออกถ้าแสดงหมดตัวในกาล โดยเฉพาะแสดงกับผู้ที่เป็นข้าศึกหรือว่าผู้ที่จะต่อสู้เป็นผู้ที่ยังไม่เข้าใจเราเพียงพอยังไม่ศรัทธาเราเพียงพอถ้าเรามีเท่าไหร่ก็แสดงหมดเนื้อหมดตัวเลยนะพูดนั้นตายตายถูกฆ่าผิดก็ตีทับตายอันนี้เหมือนกลยุทธ์เราจะต้องแสดงธรรมออกไปอย่าแสดงหมดเนื้อหมดตัวจะต้องถนอมจะต้องเหลือจะต้องออมเอาไว้ก่อนอย่าไปแสดงหมดเนื้อหมดตัวเรามีภูมิสูงตอนนี้ควักออกหมดเลยแสดงออกหมดเนื้อหมดตัวเลยถ้าไปอยู่กับข้าศึกรู้สาย 5 เท่านี้เองน่ะเหรอก็หาสิ่งเหนือกว่านี้มาทับ เสี่ยงตายเลยตายแหงๆเลยอันนี้สำคัญนะอันนี้สำคัญมากในคนละ 10 ด้วยสำคัญมากในทอมในครูและอาจารย์เพราะสมัยโบราณเขาจะเป็นอย่างนี้เสมอในสมัยโบราณไม่แสดงภูมิหมดหรอกภูมิไปที่สำคัญๆฉันเจ็บเหี้ยโป๊ยไม่ให้ใครง่ายๆจะให้ก็ต่อเมื่อลูกศิษย์พูดสำคัญที่แน่ใจสนิทชิดเชื้อเลยว่าพรุ่งนี้จะต้องต่อวิชาพวกนี้จะต้องต่ออะไรค่อยมอบค่อยให้กันอย่างงุบงิบต้องดูผู้ดูคนดูโอกาสถึงจะถอดวิชาสูงสุดหรือว่าวิชาที่ชั้นสูงที่อะไรต่ออะไรสำคัญให้ไม่เปิดเผยแล้วพอฉันจะมีดีอันนู้นอันนี้ฉันมีก็แสดงเป็นไปได้แต่ว่าจะถ่ายทอดมวยอะไรง่ายๆ ระมัดระวังมากนี่สมัยโบราณทางโลกก็ตามก็มีอย่างนี้เหมือนกันแต่ถ้าทำก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปเล่นเล่ห์แบบนี้นะทางโลกก็มีกิเลสผสมหวงแหนแต่เราไม่ใช่หวงแหนแต่เรารู้ว่ามันไม่สมควรเพราะว่าสิ่งสูงสิ่งดีสิ่งยิ่งสิ่งยอดสิ่งสำคัญในขั้นตอนที่มันไม่ถึงมันไม่เป็นไปเนี่ยก็อย่าเพิ่งเพราะบางคนให้ไปแล้วเห็นไม่ถูกจับไม่ดีความผิดคว้าถูกตายเอาไปใช้ผิดๆถูกๆเอากลับมาฆ่าเราเองด้วยเพราะมันมีลักษณะบนไม่มีลักษณะส่วนคล้ายส่วนบน บางอย่างก็บอกผัวเขาก็ไปจับจับเอามาเป็นหางตัวอย่างไปจับก็หมุนปนอะไรปนๆงกๆมันไม่เข้าเรื่องเข้ารูปแล้วมันจะเสียมันจะเกิดเสียหายขึ้นมาได้และโดยเฉพาะเขาก็ยังไม่รู้ทีเดียวไปถึงสูงทีเดียวหรอกสำหรับผู้ชายที่ยืนไม่รู้ไม่ได้เรียนไม่ได้ฝึกหัดไม่ได้ส่วนมากแต่ตัวใจของเรามันเป็นกิเลสผมก็ต้องระวังไม่อยากอวดอยากอวดอยากโตอยากโชว์แล้วมันก็โทรไปตอนนั้นก็ต้องให้พยายาม ตัวระวังตัวเองไม่สำคัญแต่อย่าเพิ่งไปอย่ากลัวอย่ากลัวอะไรไว้นะว่าเราจะเปิดเผยเลยจะแสดงธรรมกำมือแบนกับผู้ที่แสดงก็จะต้องแน่ใจมันก็แสดงไปแสดงธรรมกำมือแบแสดงธรรมอย่างเปิดเผยหมดกับผู้ที่ควรแสดงอะไรแสดงออกไปหมดไม่งั้นมันไม่สมควรผมจำเอาไว้บ้างหาทีนี้มาลองมาอ่านดูต่อไปเป็นหน้า 391 แต่ถ้าใครไม่มีอุตสาหกรรมในตนคือตนยังไม่บรรลุธรรมนั้นๆสิ่งแล้วล่ะก็จงอย่าได้แสดงอย่าได้อวดเลยบาป บาปหนาแท้ๆแต่ดังนั้นผู้ที่เป็นพ่อค้าของปลอมวงเล็บเปิดแจกทำที่ตนยังไม่มีในตนหรือทำที่ตนยังไม่บรรลุวงเล็บปิดจึงเป็นผู้มีบาปหนักที่สุดร้ายกาจฉันอเวจีเลยทีเดียวพระบรมศาสดาจึงได้ปรับอาบัติในเรื่องนี้ร้ายแรงหนักสุดถึงขั้นปาราชิกแต่ขอให้คิดกันให้ได้ระวังกันให้มากเถิดโดยเฉพาะผู้เป็นนักปฏิบัติธรรมที่เป็นฆราวาสซึ่งไม่มีใครไปจับสึกจากความเป็นพุทธเหมือนผู้บวชเป็นพระแล้วถ้าผู้ได้รับนับถือยกย่องศาสนาพุทธจริงแต่จริงๆก็ขอได้โปรดอย่าแสดง อุตรดิตถ์มนุษย์ธรรมที่ไม่มีในตนเลยและไม่มีไม่น้อยเอาซะด้วยสิพุทธศาสนิกชนซึ่งเป็นฆราวาสที่ยังไม่มีกุศลนั้นๆในตนแต่ก็อดก็แสดงกันโคลงๆในทุกวันนี้เพราะเหตุไม่มีใครไปจับสึกออกจากความเป็นพุทธได้อีกแล้วนั่นเองนะจะมีเยอะบางคนไม่ได้บวชไม่ได้เรียนศึกษามาเองอะไรต่ออะไรมาล่ะโอ้ยปวดคอคุยก็บอกตรงๆอย่างกับตัวเองเป็นพระอรหันต์เยอะไม่น้อยไอ้พวกนี้ช่วยแสดงด้วยนะแสดงตัวแสดงตนด้วยอธิบายบรรยายอะไรต่างๆ พระศาสนาจึงถูกทำลายลงด้วยฝีมือของคนพวกนี้นั่นแหละมากกว่ามากยิ่งนักขอให้คิดให้เห็นและกรุณาเพลาๆมือลงบ้างเถิดอย่าลูกแก่อำนาจเพราะกิเลสตัณหาของตนอยากดังอยากเป็นปุโรหิตตาอยากเป็นอาจารย์กันนักแต่ก็จะเกิดจะมีพ่อค้าของปลอมอย่างช่วยไม่ได้เนื่องจากการนำออกแจกหรือว่าออกแสดงนั้นมันมีลาภเหตุผลตอบแทนกลับมาวงเล็บเปิดคือรับจ้างสอนหรือเขียนขายกันเลยทีเดียวเลยเจอแล้วแต่วงเล็บ คนพูดไม่ใช่พรหมแต่เป็นพ่อค้าของเจ๊ของปลอมจึงสวมรอยพรมปุโรหิตตาโดยนัยยะตระการอย่างนี้แหละเพราะเขาไม่รู้บาปไม่รู้ชั่วเอาจริงๆหรือแม้บางคนจะรู้ว่าทำชั่วทำเช่นนี้บาปด้วยซ้ำไปแต่กิเลสตัณหามันแรงกว่าเขาก็ยังทำบาปทำชั่วนั้นได้อยู่และมีมากมายเอาด้วยทั้งที่บางคนน่ะไม่ใช่ค่าเพื่อหวังว่าตรงๆแต่เช้าเพื่อหวังยศแม้อย่างนี้ก็ยังคือพ่อค้าของเจ๊ของปลอมอยู่บางครั้งบางคนก็ สรรเสริญบางคนก็หวังแรกสุขเท่านั้นก็มีอะไรอย่างนี้ลักษณะอย่างนี้ที่เป็นขั้นเป็นตอนนี้อธิบายแล้วพูดแล้วย้อนทวนไปมาเป็นปัจจุบันแล้วก็รวนยังคือผู้ได้ชื่อว่าพ่อค้าของเจ๊ของปลอมทั้งนั้นและแล้วก็พยายามปรุงแต่งดัดแปลงสิ่งที่ตนนำออกแดงนำออกจากนั้นให้สมให้สมใจผู้รับหรือลูกค้าพยายามไม่ถูกใจผู้ที่ตนตั้งใจแจกเพื่อเป็นการเอาใจลูกค้าเพื่อทำให้ลูกค้ารักหลงใหลลูกค้าจะได้มาอุดหนุนนำ พี่จนอยากได้มาให้หรือได้บางสิ่งจากลูกค้าแล้วก็นำไปก่อสืบต่อแลกเปลี่ยนเอาไอ้ที่ตนหวังตอบแทนต่อไปถ้าอย่างนี้มีเยอะแยะมากมายถ้าเข้าใจแล้วแม้แต่ที่สุดไม่ใช่สิ่งที่เป็นอุตริมนุษยธรรมที่เป็นไปเพื่อความหลุดพ้นไปอุตรดิตมนุษย์ทำอย่างอภินิหารที่เรียกว่าเป็นความเก่งของมนุษย์ที่เกินเก่งเหมือนกันอย่างอุตริทำทางอิทธิปาฏิหาริย์ดุษฎีมนุษย์ธรรมทางพระเทศนาปาฏิหาริย์มันเป็นเรื่องอภินิหารหรือปาฏิหาริย์หรืออุตรดิตถ์ที่บอกว่าโอเคแต่งจนมนุษย์มนุษย์ทำได้ยากเหมือนกันแต่ยังเอาไปทำแต่แรกเอาไอ้โน่นแหละเอาไอ้นี่อะไรก็ได้ นานๆแล้วคนมันชอบหาเรื่องพวกนี้คนมันชอบมันไม่ย้อนแย้งย้อนทวนมันไม่ย้อนแย้งยอมสวดคือมันเป็นที่เครื่องแรกๆยศมันเป็นเรื่องของเก่งในโลกแล้วเอามาล่อหลอกคนในโลกเขาก็ชอบดูสถานที่โดยจริงแล้วเราก็คนที่ปฏิบัติตนไม่โลภอันนี้เป็นของที่เก่งยิ่งกว่าเก่งยิ่งกว่าซ้อนอยู่ในโลกยิ่งกว่ามันทำให้มนุษย์เนี่ยทำให้มนุษย์นี่เกิดสภาพ อย่าทำให้มนุษย์ที่เกิดสภาพดีงามทำให้มนุษย์ที่เกิดสภาพเป็นปึกแผ่นแต่มีความสัมพันธ์มีความเกื้อกูลโอบอ้อมช่วยเหลือเกื้อกูลกันอยู่ได้ดีมันเป็นของเหมือนกับมันมันไม่ใช่ตัวเก่งแบบมีตัวมีตนอย่างอิทธิฤทธิ์อิทธิฤทธิ์เป็นนาอะไรอย่างนี้มันมีตัวมีตนมีของยืนยันมีอะไรต่ออะไรที่น่าทึ่งคนชอบแต่การละกิเลสโลภะโทสะโมหะและความโลภความโกรธอะไรเนี่ยมันกลับกลายความเป็นมนุษย์จริงๆเลยมันกลับกลายเป็นความเป็นมนุษย์จริงๆคนกลับไม่ชอบคนกลับชอบคนเป็นผี คนเราแข่งกันเป็นผีมานานแข่งกันจะต้องให้มีความโลภมากๆทำอะไรด้วยความโลภมีความขยันแบบโล่งๆมีความโกรธแบบรอบๆแล้วก็กลัวกันกลัวความโกรธโกรธแบบโลกๆเพราะว่าถ้าเกิดว่าโลกคือความโกรธแบบแรงๆเพราะว่าถ้าโกรธแรงๆแล้วก็มันขาดใจไม่ได้มันชั่วมันเลวมันเป็นสัตว์นรกมันเป็นยักษ์เป็นมารตัวใหญ่ตัวโตก็กลัวกันเป็นอำนาจขึ้นมาทั้งโลกจะจัดและก็พาให้เรานี่บุกตะลุยจ้างต่อจะทำเอามันก็ได้มาได้มาจริงๆมันก็ได้แบบรอบๆเลยนะ รุนแรงจะผิดจะถูกยังไงไม่ฟังเสียงเอาไอ้เครื่องนำพาให้ตัวเองนี่ก็ทำขยันขยันด้วยวิธีการเอาสิ่งพวกนี้มาดึงดูดหรือผลักไสให้เป็นไปไม่รู้ความจริงตามความเป็นจริงเพราะสาเหตุนี้ในโลกเพราะเราบอกว่าถ้าจะมาปฏิบัติธรรมมาฝึกสอนมาฝึกเรียนหมดปัญหาหมดความโลภกันโอ้ยไม่ได้หรอกคนมันก็หมดสติไม่เอาอะไรแล้วมันก็ไม่ทำอะไรเขานึกเผินๆยังไงนึกว่าคนเรานี่มันอยู่ด้วยความโลภนะถ้าไม่มีแรงกิเลสไปแล้วอยู่ไม่ได้กลายเป็นคนโง่ถึงมือไม้ก็ทำอะไรไม่เป็นแล้วเป็นคนอยู่ที่นี่เรื่อยๆจะช่วยเขาขาดแคลนกันเพราะเขาอยู่ด้วยแรง ความโลภจนก็รู้สึกว่าถ้าเขาไม่มีความโลภซะแล้วเขาไม่ทำอะไรที่จริงไม่จริงเขาอยู่ด้วยความไม่ไม่ใช่ว่าเขาทำอะไรโดยไม่จำเป็นจะต้องมีความรู้เขาก็ทำอยู่ก็ทำสิ่งนี้เป็นความจำเป็นที่จะต้องทำเป็นความดีงามเป็นความเจริญเขาต้องทำถ้าทำอยู่ทุกวันเช่นเช้ายังไม่อยากตื่นก็ต้องตื่นถึงไปทำงานเพราะว่างานการของดีพักพอสมควรแล้วต้องตื่นเขาก็ทำแต่ก็ไม่ได้นึกถึงนึกคิดแบบเขาจะต้องทำอย่างนั้นทำอย่างนี้ทำงานทำการที่เอาเงินเอาทองคนเนี่ยหลายอย่างไม่อยากทำแต่เขาก็ต้องทำมันมีแทบทุกวันนั่นแหละว่าเราเองจะต้องแต่อันนี้ไม่อยากทำแล้ว แต่ต้องทำเพราะมันเป็นสิ่งที่ถูกแล้วดีแล้วควรแล้วที่ต้องทำแต่ไม่มีทุกวันแต่เขาไม่อ่านไม่รู้ไม่รู้สึกไม่รู้ไม่เข้าใจเขาก็เลยมองเห็นแต่ว่าเขาจะต้องทำด้วยแรงอย่างถ้าแรงอย่างแล้วมันเห็นชัดแสดงรูปแล้วมันเห็นชัดก็เลยนึกว่ามีชีวิตอยู่ได้เพราะแรงโลกเพราะแรงต้องการศาสนาเท่านั้นที่จริงมันไม่ใช่มันอยู่ด้วยความเห็นก็ได้อยู่ด้วยกันยานความเห็นดีเห็นงามความเห็นชอบแล้วควรแล้วทีนี้เราควรจะทำหรือไม่ควรทำบางสิ่งบางอย่างดียังไม่ควรทำก็ยังมีบางสิ่งบางอย่าง เราเห็นชัดแล้วว่าไม่ดีแล้วเราจะไปทำทำไมแต่คนไม่รู้แม้ไม่ดีก็ยังทำดันทุรังต่อไปอยู่เพราะความไม่รู้จะชอบทุกอย่างต้องการจะเอาจะเป็นจะมีจะเกิดก็เอาก็ทำเพราะงั้นถ้าจะไปทำตามความอยากมันก็มันก็เป็นความลาดจูงแค่นั้นเองแต่ถ้าทำด้วยความรู้ทำได้ปัญญาทำด้วยความเห็นมันก็เป็นความถูกต้องในโลกถ้าเราเป็นผู้ที่ฝึกฝนและก็รู้ความจริงแล้วว่าต้องไม่ต้องขี้เกียจอะไรขี้เกียจขยันมันเป็นเรื่องของความโลภก็เป็นเรื่องของกิเลสตัดสินถ้าเผื่อว่าเราเองเราไม่มีกิเลสแล้วเราก็ฝึกฝนไม่รู้ ถ้าให้รู้ความเป็นจริงก็คนเราเกิดมาก็ทำงานทำงานแล้วก็พักพักแล้วก็เพี้ยนมีการกระทำกับมีการหยุดทีมกลางวันกลางคืนกลางวันก็ทำงานกลางคืนก็มีส่วนที่จะพักผ่อนก็พักถึงเวลาพักพักถึงเวลาตื่นแล้วก็กำหนดเวลาตื่นตื่นแล้วขึ้นมาก่อนทำงานทำการไปตามเหตุปัจจัยทางการและโอกาสที่ควรตอนนี้ทำได้มากแล้วตอนนี้ต่างคนต่างตื่นต่างคนต่างแข็งแรงตอนนี้ยังไม่แต่ยังไม่มากเพราะว่ายังไม่สว่างยังไม่ตื่นก็ทำได้ส่วนหนึ่งสำหรับสัดส่วนที่เราควรจะทำในส่วนนั้นก็สร้างความอยู่สูงอะไรต่ออะไรที่มันไม่ดูไม่ลงรอบสองรอบเราก็ต้องทำได้แค่นี้ก็ได้ประโยชน์เราจะต้องรู้และความเหมาะสมความ พอไปมันก็จะได้ประโยชน์ที่แท้จริงเราก็เป็นคนประเสริฐเท่านั้นเองแล้วก็อยู่สุขสบายไม่ง้อไม่งอนใครไม่เสด็จไปที่ได้เป็นคนถ่วงโลกถ่วงสังคมเป็นภาระแก่โลกแก่สังคมแล้วก็ไม่เป็นเราจะเป็นคนที่มีค่ามีประโยชน์แต่แท้จริงคนที่สุดแท้นะครับแล้วคุณจะรู้ว่าเราเองเนี่ยเรามันมีสิทธิ์อำนาจผลักดันอำนาจค่ะเราไม่ต้องไปทำงานเพราะอำนาจกิเลสเป็นผักให้ทำหรือว่ากิเลสดึงไว้ก็เลยไม่ทำอะไรไม่เอาอ่ะถ้าเราเห็นสมควรตามกาละเทศะฐานะวันคืนที่เราควรจะเป็นไปด้วยดีแล้วก็ทำเราไม่เหนื่อยไม่เพลียไม่เปลี่ยน เรียกว่าอาพาธเหน็ดเหนื่อยอะไรเราก็ทำงานบัดนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ถามกันเองปรารภความเพียรขณะนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เป็นโล้เป็นพายหรือไม่ดีหรือชั่วชั่วร้ายหรือชั่วมากไม่ชั่วน้อยดีมากหรือดีน้อยเรากำลังจะทำอะไรอยู่หรืออยู่ก็เฉยๆเฉยๆนี่มันชั่วหรือมันดีเราควรอยู่เฉยๆหรือว่าควรจะทำอะไรก็ควรจะรู้ถามตัวเองให้มากนะที่ย้ำเตือนแล้วก็ชี้ไอ้เรื่องเอ่อปัจจะเวกอภินิหารย์ข้อนี้ ที่จริงมันเป็นของคนชั้นสูงแต่ผู้ดีเท่านั้นน่ะถึงจะลึกซึ้งถึงจะซาบซึ้งในข้อนี้คนไม่ดีคนยังไม่มีภูมิสลายๆมันก็ไม่ติดทฤษฎีข้อนี้เขายังไม่มีภูมิเขายังไม่เห็นซึ้งถ้าพูดได้ฟังทฤษฎีข้อนี้ซึ้งซึ่งก็ติดตัวนะเหมือนเป็นศีลเป็นหลักเกณฑ์ประจำตัวเลยนี่ก็ศีลที่ให้นี่ก็ศีลหลักเกณฑ์แล้วก็จะมีติดตัวไปไหนก็ระลึกมันขึ้นมาทีเดียวมันรู้สึกทีเดียวถ้าเราเองจะทำวันนี้เรากำลังรอเราออกไปปรับปรุงอะไรมันก็จะรู้สึกตัวเองนี่เราอะไรบ้าๆอยู่เฉยๆเราก็ไม่มีการเมื่อยการเคลียร์ไม่มีการอาพาธ จะหยุดเขาจะเฉยอะไรเราก็จะต้องรู้ตัวว่าเดี๋ยวเรากำลังทำอะไรกำลังเป็นอะไรอยู่เฉยๆอยู่เฉยๆมันก็คือความไม่มีค่าเธอจะว่าไปแล้วชั่วมากด้วยเฉยๆก็พักนะถ้าเราก็ต้องการพักผ่อนก็พักผ่อนในวันเวลาที่พักผ่อนเมื่อไม่ได้พักผ่อนแล้วก็ควรจะเพี้ยนเพี้ยนเราควรจะทำอะไรตามที่เราจะคิดตามคิดเห็นก็ต้องหาถ้าคนเราขนขวายเป็นผู้ขนขวายเป็นผู้พยายามรู้การรู้งานมันก็เจริญมันก็ทำงานทำมากทำน้อยอะไรควรไม่ควรเราก็รู้แต่ทำได้ทั้งนั้นแหละมีอะไรจะทำเท่านั้นแหละคนเรา เก็บกวาดบ้านถูทำส้มตำสร้างทำบูรณะทำใหม่คิดอ่านใหม่หรือไม่ก็ศึกษาหาความรู้เป็นอะไรต่ออะไรเราพยายามหาทางหาจุดที่จะเสริมสานการก้าวหน้าการเจริญไว้หรือว่าการเป็นอยู่อันดีมีไว้ทั้งนั้นแหละที่เราจะกระทำได้แก่ตนถ้าคนที่มีจิตใจอย่างนี้แล้วระลึกเสมอเตือนตนรู้ตัวรู้ตนว่าเราควรจะอยู่ยังไงในขณะนี้บัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ดีหรือชั่วแต่คนโทรหาอะไรอยู่ถ้าเรารู้ว่าเราทำขนาดนี้เราทำดีหรือชั่วแล้วเราก็ปรับปรุงความดีและอย่าทำชั่วเลิกชั่วก็ดี นี่มันคำซึ้งคำลึกด้วยซ้ำไปบอกเล่าแม้แต่อยู่ว่างมันยังเป็นชั่วก็ยังได้หรือทำต่อไปเป็นชั่วถ้าขืนทำต่อไปเป็นชั่วชั่วมากยิ่งขึ้นด้วยมันก็มีรู้ตัวว่าเอ๊ะนี่เราทำผิดกันคือทำไม่ดีแต่ใจมันก็อยากทำคือการจราจรทำต่อไปยิ่งชิบหายเลยยิ่งเลวจัดหนักมันก็จะต้องรู้มันเตือนตนได้ไม่ใช่คำสอนอื่นๆถ้าเป็นอาหารประจำประเทศนี้เธอกำลังวันเวลาผ่านไปผ่านไปบัดนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ดีหรือชั่วสั้นๆก็เนี่ยดีหรือชั่วมันเป็นเรื่องการเป็นเตือนคนที่ เทวดาผีดิบหรอกตูดสูงๆหรือหลักเกณฑ์ศีลธรรมหรือว่ากรรมฐานสูงๆแล้วไม่ติดเพราะคนที่จะได้กรรมฐานข้อนี้ไว้ใช้หรือว่าใช้กรรมฐานข้อนี้กับตนจริงๆนั้นเป็นผู้ดีเป็นผู้ดีเป็นคนลูกค้าฟังนี่มันซาบซึ้งมันรู้ข่าวจริงเลยนะก็จะทำอะไรเราลองๆแรงๆแล้วเราทำอะไรผิดหรือถูกไตร่ตรองซ้อนบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เรากำลังทำงานด้วยซ้ำซ้อนติดต่อพิจารณาเรื่องก้าว เปลี่ยนๆๆๆๆๆๆดีแล้วนะเขียนมากไปแล้วนะนั่นหมดแล้วกินเนื้อลงไปแล้วก็เป็นได้บางทีมียกตัวอย่างหยาบๆให้ฟังง่ายๆเพราะเราต้องรู้บางทีเราทำเลยเถิดไม่เอาเพราะที่สอนๆๆๆๆคนรับสอนแย่แล้วเต็มแล้วแต่ก็เกรงใจเขาพูดไม่ออกเราก็เอาแต่สสทีหลังไม่ได้สอนหรอกเขาไม่ให้สอนแล้วก็เขียนทั้งแรงทั้งยาวทั้งนานอะไรแล้วแต่มันเลยแล้วนะมันมากไปแล้วนะไม่รู้ตัวอย่างนี้เป็นต้นเราก็จะต้องประมาณดูรู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่บัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เตือนถามตัวเองเสมอ สูตรนี้ต้องใช้กับตัวเองบ่อยๆทีเดียววันหนึ่งระลึกเสมอเหมือนกับศีลอาบตัวเลยทีเดียวเป็นปกติเราจะเป็นคนรู้เป็นอย่างนี้เลยอภินิหารปัจจะเวกทั้งหมดนี่เป็นขั้นตอนขั้นตอนขั้นตอนยิ่งถ้าละเอียดสูงแล้วมันก็จะมีคุมตัวอยู่บัดนี้เราก็เห็นดีในเรื่องอันนี้ดูว่าจะเป็นข้อ 8 บัดนี้แต่วันเวลาล่วงเลยไปบัดนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ก็ก้าวก็ยินดีในความสงบนะสัญญาขายอภิรตายินดีมีความสงบแล้วก็อธิบายให้ฟังแล้วว่าไม่ใช่ยินดีในความสงบตื้นๆนะข้อ 9 ชั้นสูงอภินิหารปัจจัย จะไปถึงข้อสูงๆน่ะมันยิ่งลึกซึ้งแล้วไปถึงขั้นว่าเรายินดีในความสงบแล้วเขาก็มาเข้าใจกันตื้นเลยยินดีในความสงบกายเป็นคนที่หลบไปที่นี้ที่จริงเพิ่งจะเป็นคนที่เพิ่งทราบมากที่สุดในยางปล่อยให้ออกไปสู่สภาพนั้นซะก่อนแล้ววันนี้ว่าเราสูงนักหนาเพราะต้นๆซึ่งๆพื้นๆแล้วก็หลงผิดสัญญาคารีอัปรีย์ตาสีดำคือน้ำตาหรืออะไรต่ออันนี้เนี่ยมันไม่ใช่เรื่องเล่นนะเวลาอธิบายเรามีอาคารว่างอยู่แล้ว อาคารว่างนี้ถ้าเกิดว่าว่ากันโดยตัวตนบุคคลเราก็จะต้องมีตึกอาคารใหญ่อาคารว่าอาคารใหญ่นะเป็นที่แข็งแรงนะแต่ที่ได้ตามว่าอยากแข็งแรงแล้วนะอาคารเนี่ยแล้วเราก็จะไปอยู่ที่ตรงนั้นหรือเรายินดีในที่อย่างนั้นยินดีในอาคารว่าไม่ใช่เรื่องเล่นนะอย่าไปคิดตื้นๆเราก็จะต้องไปสร้างอาคารสร้างสร้างตึกใหญ่ 50 ชั้นแล้วก็อยู่คนเดียวว่างๆนะเอ้ยความหมายเงินมันมีที่โล่งกว้างกว้างแข็งแรงเลยแล้วเราก็อ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive