220813-2-153 ทางเอกภาค2-ตอน153(หน้า332)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ยู่ที่จิตมันก็ไม่ได้เรื่องผู้จะช่วยกันรักษาผู้ช่วยกันทำให้มันหายก็ไม่รู้จุดเป้าหมายไปทำอยู่แค่ทางด้านวัตถุมันไม่มีทางหายเด็ดขาดเพราะโรคนี้ไม่ใช่โรคทาง มันเป็นโรคทางจิตเสพติดเนี่ยเสพติดอะไรก็ตามแต่มันโรคทางจิตทั้งนั้นแต่เขาไม่เข้าใจไม่รู้เป้าหมายที่ใหญ่โตนี้เราพูดที่จะไปปราบปรามหรือจะไปทำให้มันหายมันเสร็จหมดไม่ให้มันมีไอ้ยาเสพติดอะไรต่ออะไรต่างๆเนี่ยจะไปปากเป็นยังไงก็ไม่ไหวแล้วไปปราบวัตถุมีไปปราบหยุดยังไงในเมื่อคนมันไม่ได้ปราบที่ 10 คนเพราะแทนที่เขาจะไปปราบยาเสพติดอย่างนั้นน่ะเค้ามาส่งเสริมศาสนาเค้าไม่ส่งเสริมทางพุทธก็ไม่ส่งเสริมทางจิตที่พัฒนาภารกิจกันจริงๆให้มีกลุ่มมีก้อนมีการทำงานไปเป็นหมู่เป็นเหล่ามีความรู้ที่แท้จริงเข้าไปเขาจึงจะปราบหมดในท้าให้ได้เลยมัน ไปอีกล้านปีเขาก็ปราบไม่สิ้นปราบไม่ได้หรอกแต่เขาก็ยังไม่เข้าใจเขายังไม่เห็นนมเอนมาเลยยินดีนิดนึงเลยเนี่ยมีคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเด็กพวกนี้เมื่อวานนี้มาบอกมาขอร้องเพราะว่าได้ฟังเทปแล้วไม่เห็นคุณค่าในเทพที่ท่านบรรยายเป็นมากเหลือเกินอยากจะให้ท่านช่วยเด็กหรือว่าแกทำงานเกี่ยวกับพวกเด็กติดยาเสพติดน่าสงสารมากเหลือเกินแล้วก็เห็นว่าท่านจะช่วยได้แต่พอจะช่วยได้ไหมอ่าให้เราก็รับเราบอกว่าเราช่วยได้แล้วเราเห็นว่าเป็นทางด้านจิตนี่เราช่วยได้แต่ว่าทางเราจะไม่รับรองในเรื่องกายภาพทางด้านทางวัตถุเราไม่รับรองและเราไม่ขอช่วยเหลือถ้าผู้ใดยังไม่เสร็จ มารักษาทางด้านวัตถุมาเรียบร้อยแล้วเราไม่รับถ้าทางโน้นรับรักษาทางวัตถุมาเรียบร้อยแล้วจะให้เราไปช่วยเติมก็ทำทางจิตอีกทีนึงโดยอาศัยทางโน้นมาแล้วแล้วก็ส่งมาที่นี่ที่นี่จะอบรมที่นี่จะช่วยเหลือโปรไฟล์แจ้งความจริงทางด้านจิตแล้วให้ฝึกปรือให้หัดให้มีจิตแข็งแรงรู้ด้วยปัญญาถึงที่เราแน่ใจว่าเด็กจะหายขาดแต่ถ้าไม่ทำอย่างนี้เราก็แน่ใจเหมือนกันว่าเด็กหายขาดยากมากแต่ก็ยืนยันแกก็บอกแหมจะให้เด็กมาที่นี่ถ้ามันไม่มาเอาเด็กพวกนี้มันก็มันไม่ไม่รับธรรมะอะไรนักหนาเพราะมันจะให้มาที่นี่มาฝึกมาปลื้มมาหัดไม่ค่อยมาเอาไม่มาก็ไม่มาไม่มาใช้ทำ บอกว่าจะนิมนต์ท่านไปอบรมเด็กพรุ่งนี้ได้ไหมได้นิมนต์ไปก็ได้จัดไปยินดีร่วมมือยินดีร่วมมือแต่ขอให้เด็กที่มารักษาทางกายมาให้มันได้แล้วเราก็จะเติมทางจิตอีกทีนึงอย่างนี้เราก็ได้อันนี้เป็นไปเสริมได้แล้วก็บอกเขานี่เป็นต้นเพราะว่าไอ้เรื่องพวกนี้มันไม่ใช่เรื่องโรคกลายเป็นโรคจิตจิตตรงๆเลยแต่เขาไม่เข้าใจเขาเหมือนไม่เข้าใจเขาจะไม่เข้าใจกันแล้วมันก็แสวงหาศพแล้วมันก็หลงกันมองอะไรกันไปตามเรื่องตามราวด้วยโดยที่เรียกว่าจิตมันยังไม่ต่ำอะไรก็มีแต่บางคนมันก็ติดต่ำไปมากซึ่งมันสังคมมันนำ พากันไปมันแย่แต่เราก็ต้องรับรู้ไว้หน่อยนึงว่าเราเองอาจจะได้ช่วยกันทางนี้กับเขาแล้วเราก็ฟังก็เรียนก็รู้ก็พยายามเขาทำความเข้าใจเพื่อเราจะได้ไปช่วยเหลือเพื่อฝ่ายตรงนู้นก็เหมือนกันเหตุปัจจัยเรารู้แล้วก็มันก็ไปพยายามแล้วก็ฝึกจิตนั่นแหละฝึกในทางอะไรก็ตามแต่ให้กรรมฐานเพื่อที่จะให้เขาแข็งแรงมีเจโตว่า 10 กว่าโตเมื่อจิตของเรามีกำลังในการฝึกจิตศักดิ์สิทธิ์จิตมีกำลังก็ต่อต้านกับอะไรต่ออะไรขึ้นได้ด้วยบ้างแล้วมันก็รู้ด้วยเหตุผลรู้ได้ปัญญาว่าสิ่งเหล่านี้มันมาจากสมุนไพรอะไรมาความอ่อนแอของเราความละอายต่อบาปก็จะมีความเอาจริงเอาจังกับตนจะช่วยตนที่จริงในสำนึกจริงๆน่ะมันอยากเลิกคนน่ะมันไม่อยากทำหรอกมันทุกข์มันลำบากมันเดือดร้อน แต่มันเป็นหลงว่าอันนั้นเป็นสุขอันนั้นเป็นสภาพที่มันได้เข้าไปอยู่ผมนี่แล้วมันก็อร่อยมันหลงจริงๆแล้วหลงหยาบๆไม่ใช่หลงละเอียดของอร่อยเหมือนทุกอย่างที่มันหลงก็เป็นอร่อยใครไปอร่อยอยู่ในจุดไหนในอะไรต่ออะไรของเราเราก็ลองติดมันทุกอย่าง 3 ขั้นต่ำตอนแล้วก็ขั้นนึงถึงขั้นนั้นมันหยาบมากเราก็ช่วยกันเหมือนกับเราหลงของเราเนี่ยเราหลงทีนะไม่ทันเราก็ติดของเราแล้วมันอร่อยของเราเหมือนกันนะถ้าหลงตามเราหลงลูกเราปิดเสียงสัมผัสร้องเพลงเขาก็อร่อยก็เป็นความสุขของเขาใครลงอะไรอยู่อันนั้นก็เป็นของอร่อยของคนนั้นเพราะไอ้พวกนี้มันมันไม่ใช่อร่อย พิสูจน์เห็นไม่ใช่อร่อยจริงมันแย่จะตายมันเดือดมันร้อนด้วยมันทุกข์ทรมานอย่างกับอะไรดีแล้วมันก็ร้องไม่ให้มันทำอารมณ์ต้องรู้เหตุผลให้ชัดไปทำสภาพที่มันไปทำลายประสาททำลายอะไรในช่วงหนึ่งมันก็ถูกวางยาสลบคนที่ไปวางยาสลบเนี่ยถือว่าคนนั้นจะมีอายุสั้นขึ้นประมาณถ้าวางยาสลบครั้งหนึ่งจะอายุสั้นลงไปทางนั้นทางนี้พวกที่สูบฝิ่นกินกัญชาได้ใช้ยาพวกนี้เหมือนกันฆ่าตัวเองฆ่าตัวตายผ่อนส่งเหมือนกันหมดเหมือนกันหมดเป็นการทำลายตัวเองอย่างจริงจังโดยทำลายทางระบบระบบของสรีระระบบของร่างกายทางกายภาพจริงๆเพราะจิตอ่อนแอของตนเองแล้วก็ทำลายไปแล้วนึกว่าเวลาไปหยุดไปหรือว่าไปจิตมันไป ถูกถูกระงับแต่ละจุดแต่ละแห่งนั้นนึกว่าตัวเองเนี่ยไม่สบายแล้วก็ตนเองก็ไม่เอาภาระกับอะไรต่ออะไรทำให้ประสาทจุดนั้นจุดนี้มันไม่รับรู้มันไม่รับทำงานแล้วก็จิตก็มาวางมาปล่อยมาทิ้งด้วยอะไรต่ออะไรไปกลายเป็นจิตที่เป็นอยู่แต่กับกิเลสแต่ก็นึกว่าตัวสบายได้สมใจในกิเลสเด็กฟรีช่วยเหลือเฟือควายกิเลสในตัวเองได้สมใจสบายใจดีแล้วก็แค่นั้นก็ตัวเองก็นึกว่าตัวเองเป็นสุขเราจะต้องรู้สมุนไพรรู้ตัวพวกนี้ให้สำคัญศึกษาบ้างงานนั้นมาอีกจะได้ช่วยเหลือเพื่อฝ่ายกันราชินีก็มากล่าวถึงว่า เมื่อผู้ทำตนไปสู่ความดับได้จนสลบแล้วนึกถึงสิ้นสมาบัติแล้ววงเล็บเปิดตามสภาพแห่งความเป็นสมาบัติที่เขากำหนดหมายเอาวงเล็บปิดแล้วจะถึงขั้นเทพอยู่ก็ตามแต่พวกทำนิโรธแบบเล่นชานหลับตาหรือพวกสะกดจิตจะสั่งตนเองหรือจะตั้งเจตนาไว้ก็ดีหรือแม้จะได้ไม่ได้ตั้งหลักแต่เคยรู้เคยเห็นเคยหัดเคยซ้ำซากมาแต่ปางใดๆหรือทรัพย์ทราบวิธีใดๆก็ดีล้วนเรียกหยุดเรียกว่ายึดหรืออุปทานทั้งสิ้นเป็นเรื่องของ อ่านแล้วเป็นเรื่องของการยึดจุดนั้นจะอ่อนระทวยอยู่ก็ตามคือบางทีก็ไม่มีเจตนาจะให้ร่างแข็งทื่อเวลาทำให้มันดับไปเนี่ยบางทีก็ไม่มีเจตนาจะให้ร่างแข็งทื่อมันก็จะอ่อนระทวยไปเมื่อจิตส่วนหนึ่งไม่เข้าไปทำงานบังคับกายให้แข็งทื่อแต่ก็เรียกว่านิโรธในวงเล็บอสัญญีหรือเป็นความรักเป็นการสลบหรือว่าเป็นสมาบัติในวงเล็บตามที่เข้าหมายเขาก็ว่าเป็นสมาบัติของเขาแม้จะเป็นผู้ที่กำลังเมายาเสพติดจะจัดก็คือผู้ที่กำลังอยู่ในสภาพดับหรือสลบเหมือนกันเอากันเพียงเมาเหล้าก็ได้หรือจะลองจริงๆแค่บุหรี่ก็ถึงสลบถึงดับได้ท่านี้มันแรงพอมากพอ ประสาทของผู้นั้นยังต้านทานไม่ได้นี่ก็เป็นเรื่องของการบอกสภาพว่าเมื่อไปทำดับนี่จะไปทำดับด้วยวิธีการแบบนั่งหลับตาสลบไปหรือว่าพักไปพักไปยึดเอาตรงนั้นให้แน่ๆหรือว่าใช้วัตถุใช้ยาเสพติดอะไรลงไปนี่ก็เหมือนกันไปสู่จุดใดจุดหนึ่งพูดอยู่ในสมาบัติหรือผู้กำลังสลบมันไม่มีความรู้ตัวเองทั้งหมดมันไม่รับสัมผัสสภาวะที่นอกจากเขตที่ตนหลงของตนนักมันก็คือหลักนั่นเองแต่หลับชนิดพิเศษยิ่งกว่าหลับยิ่งกว่าการหลักธรรมใดถ้า 3 วันสำนึกแห่งจิตกับจิตใต้สำนึกมันทำงานไม่สืบต่อ ไม่รับส่งต่อช่วงกันแล้วเรียกว่าขาดสันสกฤตซึ่งขาดอย่างไร้สติไร้ปัญญาคือไม่มีความเข้าใจอันถ่องแท้อยู่ในจิตว่าอะไรคือดีอะไรคือชั่วเลยสั่งจิตไปทางดีไม่เป็นดังนั้นผู้ใดมีกิเลสตัณหาอุปาทานผสมผเสอยู่ในจิตและยังดิ้นแรงออกไปทำงานได้ยังไม่หยุดสนิทยังไม่นิ่งสนิทมันก็จะวิ่งออกไปทำงานอยู่ตามอำนาจความดิ้นรนของกิเลสตัณหาอุปทานนั้นๆจริงๆจึงคือผีนั่นเองทำบทบาทกรรมกิริยานั้นๆอยู่เราจึงจะเห็นได้ว่าพวกที่ไปจะสูบตึกเดิมหรือกินอะไรพวกนี้มากๆจะจัดจนมี ฤทธิ์แรงพอขั้นที่เราเรียกว่าเมาเนี่ยจึงกลายเป็นคนที่แปลกเป็นคนที่ทำอะไรแรงๆไปตามเชิงของกิเลสของเขาได้พวกนี้ไปทำเขาได้แล้วแปลกจากคนที่คนเดิมคนเดิมไปคนเดิมคนนี้โดยสามัญสำนึกที่มีใช้อยู่ตามธรรมดาแล้วเขาทำไม่ได้พอเขาใช้ยาพวกนี้เข้าไปแล้วเขาก็จะกลับไปทำไอ้ที่เขาทำตามสำนึกเดิมๆที่มีอยู่ควบคุมอยู่เนี่ยเค้าทำผิดแปลกไปเลยเขาไปทำได้โดยที่มันเกินกว่าที่เขาจะเป็นไปได้ก็เปลี่ยนไปอีกคนละคนแล้วก็ก็ต้องบำบัดอย่างนั้นเพราะว่าจิตตัวกิเลสข้างในมันต้องการที่จะบำบัดมันได้ทำแล้วมันก็สุขเขาไม่รู้เหตุ ไม่ได้เป็นอย่างนั้นแล้วมันก็สุขมันก็ช้ำใจสบายใจไปว่าถ้าปล่อยให้ตัวเขาเองเขามีสำนึกเต็มๆอยู่นะเขาก็รู้ว่ามันไม่ๆเขาทำไม่ได้เขาเป็นอย่างนั้นไม่ได้เราก็จะต้องไปเป็นอย่างนี้ถ้าเราจะเรียกว่ายึดถืออุปทานมันก็ตัวยึดถืออุปทานคือตัวจิตมันจะต้องไปทำตามนี้จะต้องเป็นอย่างนี้หรือว่าเคยร่องนี้มันก็พอทำอันนี้เข้าไปก็ไปตกร่องนี้มันก็ต้องไปรอบนี้จะเรียกเป็นเชิงวัตถุอย่างนั้นก็ได้มันก็เหมือนกันจิตก็เหมือนกันแหละจิตมันไปยึดมั่นหมายสัญญากำหนดแล้วก็ไปเป็นอย่างนั้นน่ะทำเข้าไปแล้วก็ไปทำตามอารมณ์ที่เคยเช่นบางคนเมาเหล้าแล้วชอบบางคนเมาเหล้าแล้วก็ชอบทำอย่างนั้นบางคนเมาเหล้าแล้วชอบทำอย่างนี้อันนี้ยกตัวอย่างง่ายๆของเราเคยเห็นบ่อยอย่างเมาเหล้าแล้ว เมาเหล้าเข้าไปได้ที่ขนาดนี้คนที่เป็นแบบนี้คนนี้เป็นแบบนี้เยอะคนเยอะด้วยนะเพราะกิเลสกันคนละอย่างกิเลสกันคนละตัวมันยึดถือกันคนละแบบคนนี้เมาแล้วเอาล่ะทำอย่างนี้แหละบางทีก็ทำหน้าเกลียดแบบนี้ไอ้คนนี้เมาแล้วทำแบบนี้ไอ้คนที่ทำเมาแล้วทำแบบนี้เพราะมันเป็นเสพกิเลสที่ตัวเองอย่าทำถ้าสำเร็จดีๆทำไม่ได้สำเร็จดีๆทำไม่ได้ต้องดับต้องหยุดระงับอันนั้นซะก่อนแล้วก็ไปทำไม่ว่าจะกินเหล้าไม่ว่าจะสูบยาให้มันได้ที่มันระงับอะไรต่ออะไรไปขนาดไหนก็ตามถ้าให้มันเต็มที่ทั้งนั้นไปหมดมันก็สลบหมดน่ะคือมันก็สลบมันไม่รู้เรื่องเลยตอนนี้มันก็ดับไปทุกจุดจนไม่มีกำลังที่จะไปทำอะไรทีนี้มันไม่มีกำลังกายนะถ้ามีกำลังกายมันก็ไปทำตามกิเลสดับ จุดมันก็ไม่ทำอะไรแต่ที่นี่มันไม่ดับขนาดนั้นมันจะดับขนาดใดขนาดหนึ่งที่มันต้องการน่ะประมาณซักประมาณผิดไปบางทีดับเลยเธอก็ทำไม่ได้เหมือนกันบางทีดับไม่เลยเธอก็ทำได้ไม่เต็มที่มันก็มีเหมือนกันบางทีมันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นทีนี้ถ้าเก่งก็ทำไปได้ตามตามตัวเองเคยชินแล้วก็ทำได้เก่งเก่งในตัดความเป็นผีนะทำให้แก่ตนเองเป็นผีแล้วก็เศษส่วนทำอะไรไปอย่างนั้นเองพระเจ้าตัวบางคนก็จะรู้อยู่กับอารมณ์วิถีจิตของเขาบางทีรู้ชัดเจนเหมือนคนเป็นๆปกติธรรมดาก็ได้แต่ไม่มีความสามารถสั่งจิตของตนได้เลยนอกจากอุปทานที่มีกิเลสตัณหาร่วมอยู่ด้วยจะเป็นตัวสั่ง อำนาจกิเลสตัณหาแล้วก็ทำตามแรงกิเลสแรงตัณหานั้นๆวงเล็บเปิดเพราะไม่เคยรู้เรื่องกิเลสตัณหาโดยเฉพาะอุปทานให้ชัดเจนก่อนและไม่เคยฝึกการฆ่าการทำลายการดับกิเลสตัณหามาเลยวงเล็บปิดระบบนี้ไม่รู้เรื่องกิเลสตัณหาไม่รู้ว่ามันเกิดจากจุดอะไรสมุทัยอะไรเพราะมันเป็นก็ไม่รู้เรื่องแล้วไม่เคยฝึกจิตด้วยเพราะฉะนั้นเราจะสอนจะอบรมพรุ่งนี้เราจะต้องให้เขารู้ว่าเป็นเรื่องที่เราจะหาเรื่องจิตของเรากิเลสอยู่ในจิตที่จริงกิเลสไม่ใช่จิตกิเลสเป็นมายาแล้วมันมาครอบงำจิตแล้วเราไปหลงตามเขานี่เขาหลอกกิเลสเนี่ยจิระบอก A3 เป็นแสวงหาแล้วไปเป็นตามเขาหลอกๆๆไม่ใช่เรื่องสำคัญแต่เราโง่นะเป็นความโง่ของเราต้องให้เขารู้ว่าเราโง่ถูกหลอกแค่นี้ก็ไปเชื่อถือเขาแล้วก็ไปเป็นทาส ไม่เป็นอิสระของตัวเองทั้งๆที่บทเดิมสามัญสำนึกก็รู้อยู่ว่าไอ้สิ่งนั้นดีแล้วทำไมจะต้องไปเป็นชั่วตามที่ชั่วก็คนเขาไม่ชั่วมีตั้งเยอะตั้งแยะคนเขาเลิกได้ก็มีทำไมเราไม่เลิกก็ต่างคนนี้เราก็ต้องรู้แล้วหาทางฝึกให้เขาใช้จิตให้มันมีกำลังหัดฝึกหัดรักษาศีลให้ปฏิบัติโน่นนี่ตอนนี้มาบ้างหรือไม่บอกสีก็บอกอุบายอะไรเพื่อให้ฝึกจิตของเขาจริงๆจิตของเขาจึงจะมีกำลังด้วยแล้วเขาก็หัดกับกำหนดหรือกำกับหักใช้จิตให้มันบังคับจิตตัวเองอดทนฝืนทนได้เพราะฉะนั้นก็ไม่มีแรงอะไรเลยเจโตก็ 10% ก็ไม่เกิดสักจุดปัญญาก็ไม่รู้ใครรู้ทั้งปัญญาให้มีทั้งกำลังทางจิตและเขาก็จะเลิกละมาได้นะอันนี้บอกบอกกัน พยายามเข้าใจจุดสำคัญและหาอุบายวิธีช่วยเหลือเพื่อความบันเทิงได้อย่างที่ว่านี้เป็นจุดใหญ่แล้วดังนั้นกิเลสตัณหาอุปทานในวงเล็บสังฆาธิการตัวสำคัญมันจะชักจูงชี้ชวนล่าให้เป็นไปอย่างไรก็จะเป็นไปตามมันทุกประการตนไม่มีอิสระแต่กิเลสตัณหาอุปาทานสิกลับเป็นใหญ่แสดงบทบาทเต็มที่อย่างอิสระนี่เองเรียกว่าถูกพญามารครอบงำไว้แล้วหรือถูกพญามารตรึงไว้แล้วพรุ่งนี้นึกว่าตัวเองอิสระเนี่ยอิสลามแบบโลกๆแบบนี้นึกว่าตัวเองไม่ต้องมาถูกกฎถูกยึดไม่ต้องมีใครมาบังคับต้องการตามใจตัวจะเป็นยังไง แล้วเราก็ทำได้สมใจเราเรานึกว่าเป็นความอิสระแต่แท้จริงเราทำตัวนี้ไปให้มารครอบงำไปในทางที่ไม่ดีมันก็เลยไปกันใหญ่ไม่ใช่อิสระเข้าไปเป็นทาสเข้าไปอยู่ในกรอบอีกรอบนึงที่มันไม่รู้ไม่รู้เท่าทันจริงๆเพราะความสุขนี่ถ้าผมก็จะสุขจริงๆก็สงบเพราะว่ามันก็สบายดีไม่ใช่ว่าไปไปเต้นเป็นดีหรือว่าไปเป็นอำนาจของไอ้พวกนั้นแม้แต่ที่สุดเรามาติดซ้อนลงไปว่าเรามาติดสงบสุขเพราะติดสงบจริงๆด้วยซ้ำความสำคัญมั่นหมายและความอุปทานยึดถือเราก็ยังเป็นทาสตัวนี้สงบหยุดดาบเฉยๆเนี่ยมันก็ยังเป็นทาสตัวนี้คนเดียวสักทีโดดไปปลายๆไม่ติดแล้วล่ะอะไรแต่อย่างลูกๆลูกเพราะเป็นเสียงสัมผัสด้วยการที่จะต้องไปแสดงอะไรไปมีอะไรแบบโลกๆไม่มีแม้แต่ตกปลาจริงๆ จะเงียบไปอุปทานชั้นสูงที่เราจะต้องเรียนรู้แล้วเราก็ไม่ติดไม่ยึดอย่างพวกเรามาติดประยุทธ์อย่างนี้มันติดมายึดตัวหยุดตัวสงบชดใช้ดับไฟไม่ต้องไปดิ้นใส่อะไรต่ออะไรพวกโรคเขาล่ะแล้วเราก็มาเอาแต่หยุดได้โอกาสไม่ได้ช่วยเอาแต่พวกนี้มันก็เป็นการเสพติดแต่อุปทานนะเป็นตัวจิตยึดนะเป็นตัณหาในตัวเพราะว่าเรียนรู้มาตามเชิงฤาษีเล่าก็ท่านแปลว่ามันการสงบระงับนั่นแหละมันประเสริฐมันไม่มีอะไรไปดีเท่าหรอกมันสุขแสนสุขถ้าบอกว่าแปลสันติแค่ให้สงบระงับลงมาและแบบสงบจิตสงบเลยมันก็หลงความสงบก็คือจะหยุดจะดับอย่างไรถ้าไม่แปลให้ลึกซึ้งสันติไม่ได้แปลว่าสงบแล้วนะมันแปลว่าราบรื่น [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ไม่ใช่ไปมีแต่เราจะเอาแต่หลับแต่ดีแต่นิโรธอะไรดับๆไปมันเลยเถิดไปเพราะเมื่อว่ากันภาษาพระพุทธเจ้าท่านแปลไงเขาก็แปลตามสำนวนภาษาไทยตามความหมายของผู้รู้แบบฤาษีก็แฟนนั้นติดสันติปะสันติก็แปลสงบดับๆไปอยู่เลยแต่ที่จริงมีความหมายถูกเหมือนกันมันสงบระงับจากกิเลสไม่ดีดดิ้นไม่สัมผัสไม่ขึ้นไปฟูไปเฟื่องอะไรกับกิเลสมันก็จริงแต่งั้นก็ถูกแต่มันไม่มีการอธิบายที่ถูกต้องมันกลายเป็นสงบระงับก็คือเอาแบบฌานฤาษีหรือว่าสมาธิฤาษีหรือว่าการดับอย่างฤาษีเข้ามาหลงทางพวกนี้หยุดได้ปลีกหลบหนีหนีมาแล้วก็หนีเลยหลบเข้าถ้ำเข้าบาดาลเข้าเมืองนาคไปเลย ตบหลับไปเลยมันก็เลยเถิดไปมันก็ผิดเพราะถ้าผู้ใดไม่รู้ไม่เข้าใจก็เป็นไปจะบอกว่าอิสระเราไปอยู่ในถ้ำบาดาลแล้วไม่ต้องพบกับใครอิสระก็ได้หรือพวกนี้พวกพวกยาเสพติดหรือว่าพวกที่ยังไม่ถึงขั้นหลบหนีไปถึงขั้นนั้นยังมาปรุงมาแต่งอยู่กับอะไรต่ออะไรอยู่ก็เป็นแม้แต่สิ่งนี้เป็นรู้ว่าโลกๆก็ผิดกฎหมายนะทำอย่างนี้ทำแล้วก็ไปเจอไปเจอเสียมารยาทนะมันก็ไม่ฟังเสียงอย่างพวกฮิปปี้อย่างพวกอะไรดังกล่าวแล้วก็ผิดไปเมื่อเวลาทำแล้วจนกระทั่งตัวเองหลงติดใหญ่เข้าไปจนกลายเป็นกิเลสตัณหาอุปทานกิเลสตัณหาอุปทานมันก็เดินงานมันก็เดินหมดของมันกลายเป็นผู้ที่ถูกครอบงำไว้หรือว่าเนี่ยพยาบาลถึงไว้ที่ใช้ เปลี่ยนเป็นคนที่ถูกพวกนี้ดึงไปเป็นอย่างนั้นพญามารขนาดไหนก็ช่างนะอย่าพยายามพวกเรานี่พญามารดึงหลบเข้าไปในถ้ำในบาดาลพญามารคันนี้นะพญามารพวกที่เขาติดยาเสพติดและของเขาไปสนุกสนานบันเทิงร่าเริงชอบใจตามที่เขาจะได้บำบัดอารมณ์ที่อยากของเขาก็พญามารของเขาเนี่ยพวกที่เมาแล้วก็เอาใจจะร้องเพลงเอาแต่จะอะไรก็ไม่รู้ที่จริงไม่เคยถ้าเผื่อว่าไม่เมาซะแล้วเนี่ยร้องเพลงไม่เป็นทำท่าทางนั้นทำไม่ได้แต่พอเมาเข้าได้ทีแล้วก็เป็นอย่างนี้ทุกทีก็เรื่องของเขาไม่ได้ลำบากของเขาไปตามเรื่องตามราวเห็นมันก็เป็นขั้นตอนแต่ในยะเหมือนกันแล้ว ประธานหรือเป็นตัณหาเป็นตัวยึดเกาะติดแล้วจิตใต้สำนึกเลยมันทำงานมันเป็นอยู่ถ้าเราไม่รู้เราไม่แก้ไขมันก็ติดก็จะเป็นอุปทานอย่างนั้นไปทุกทีแล้วไม่รู้ดีรู้ชั่วที่ถูกที่ควรตามชั้นตามฐานะตามกาละเทศะรู้แต่ตามอุปทานและตัณหาจะพาจิตไปจริงๆคำว่ารู้นี่ก็ไม่รู้หรอกเข้ามาดูเนี่ยรู้แต่ตามคือไม่รู้ชั่วรู้ดีพอเวลานั้นแล้วรู้ชั่วรู้ดีมันไม่รู้รู้ถูกรู้ควรมันไม่รู้มันรู้แต่ว่ามันจะต้องไปตามอุปทานตามๆปัญหาจะพาไปจริงๆแล้วมันไม่รู้นะที่จริงอันนี้เป็นสำนวนต่อเฉยๆว่ารู้ดีรู้ชั่วที่ถูกที่ควรตามชั้นตามฐานะตามกาละเทศะไม่รู้หรอกรู้แต่ตามอุปทาน ทำปัญหาคือมันตามตัณหาอุปทานมันลากไปจะพาจิตไปก็เรียกว่าคนผู้นั้นคือตัวตัณหาตัวอุปทานแท้ๆจิตพึ่งตัวเองก็เป็นตัวนั้นไปมันถูกล่างถูกดูไม่เป็นอันนั้นนะมันก็รู้ก็เห็นอยู่แต่ช่องนั้นคิดนั้นจะเป็นอย่างนั้นขับเคลื่อนหรือว่าทำงานเป็นตัวอย่างนั้นไปแล้วมันจึงเป็นตัวปัญหาแท้ๆตัวอุปทานแท้ๆบางคน 100% เลยทีเดียวนั่นเองคือเรียกว่ากิเลสหรือตัณหาโดดๆรุ่นๆเลยออกมาแสดงบทมาทำงานแล้วตัวเองก็ไม่รู้หรอกบางคนไปสวรรค์ที่ตนรักจนยึดตนชอบบางคนไปนรกที่ตนเคยยึดเคยถือเคยเชื่อในวงเล็บล้วนคือภาวะตัณหานี่เป็นตัณหาชั้นในเป็นเพราะว่าตัณหาเลยมากับประตูออกมาถึงข้างนอก ถ้าจะใช้วัตถุนอกใช้ทำอะไรต่ออะไรตามข้างนอกมันก็ออกมาด้วยมีอธิบายซ้อนถ้าเผื่อว่าเอาแต่นายเพราะว่าตัณหาเราเข้าไปในภพแล้วก็ไปสร้างภาพสร้างด้วยเป็นอุทยานอยู่ของเราก็เพลินสนุกสนานก็แค่ภาวะตัณหาแท้หรือแม้เราเข้าไปนั่งติดหลับหลบเข้าไปแล้วก็พักดีดีดับอะไรของเราอยู่แล้วก็อร่อยก็เป็นเพราะๆตัณหาแท้แต่ทีนี้พวกที่เสพติดเนี่ยมันไม่ใช่เพราะว่าตัณหาแท้มันออกมาหากามโดยที่ตัวเองนั่นน่ะดับพบการของตนแล้วถ้าตัวเองมีสำนึกธรรมดาควบคุมตามหัวจมูกลิ้นกายตัวเองทำไม่ได้ตัวเองก็ดับเพราะกล่าวว่าตัวเองแล้วก็ปล่อยให้ตัวเองนี่ออกมาดิบๆเป็นคนที่เอาจิตภพในออกมาตอนนี้ไม่ใช่กิเลสสงบระงับอยู่ในภพแล้วออกมาข้างนอกเลยมา รูปรถติดเชื้อสัมผัสทำอะไรต่ออะไรพอเมาได้ที่หรือว่าพอดับภาวะจุดประสาทเหล่านี้ได้ทีก็ออกมาทำกิเลสมันออกเป็นตัวกิเลสจริงๆของคนนั้นออกมาทำกลายเป็นคนเหมือนหน้าด้านหน้าทนไม่มีไม่มีความละอายจะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นจริงๆมันตีกลับออกมาแล้วมันพิสดารกว่ากันนะเป็นเพราะว่าตัณหาเหมือนกันคือเขาเรื่องกามันหาเขาเอายาควบคุมไว้แล้วนะสำนึก 3 มันก็คงไว้แล้วกลายเป็นตัวกิเลสออกมาทำงานเต็มที่มันไร้สำนึกมันควบคุมไม่ได้แต่ถ้าท่านที่บางคนกลัวไม่อยากไปแต่มันมีจิตอยากรู้ส่วนหนึ่งของการอยู่เรียกมันว่าสังขาร ซึ่งตามจริงผู้ยังมีจิตแค่มเหสักก็จะยังไม่สามารถจะรู้รู้จิตตัวอยู่เบื้องไหนลึกๆที่เป็นมโนปุพพังแท้ๆตัวนี้เรียกว่าขั้นตอนจากอกุศลมาถึงก็มาให้ทุกกะวันนี้ก็ไม่รู้ตัวเองแล้วล่ะคนนี้ไม่รู้เหตุของตัวเองเราไม่รู้จิตของตัวเองพวกนี้พวกเราเห็นทุกกะทั้งนั้นก็จะยังไม่สามารถรู้จิตตัวอยู่เบื้องลึกๆที่เป็นมโนผุพังแท้ๆตัวนี้เพราะที่จริงอสังหาฯ ไม่ได้เลยคือเขาเรียกว่าอะไรบอกว่าไม่มีเหตุก็แปลกันตื้นๆจิตไม่มีเหตุที่ยังไม่มีเหตุมันไม่มีพระพุทธเจ้าไม่เคยสอนอะไรมาก็มีเหตุทั้งนั้นแหละจะไปทำอะไรอยู่ทำบทบาทร่างกายจิตใจอะไรก็ตามมีเหตุทั้งนั้นน่ะไม่มีเหตุไม่ได้ไม่มีเหตุทุกตัวที่จะพาจูงดึงไปเนี่ยแต่เขาไม่รู้ไม่รู้เหตุเขาก็เลยเรียกและเข้าใจคำแปลด้วยความหมายของคำว่าเห็นถูกกลับบอกว่าไม่มีมันมีเหตุเหตุตัวที่เราไม่รู้เหตุนั่นแหละแต่เหตุการณ์ในไม้คำว่าผู้ที่ไม่รู้เหตุจะแปลว่าไม่มีเหตุไม่ได้ต้องแปลว่าตัวเองไม่รู้จักจิตที่ยังไม่รู้จักเหตุ เพลงอะไรก็ได้ไม่ได้เปิดถ้าผู้ใดนึกถึงพุทธพจน์ข้อมโนปุพพังกับเยธัมมาเหตุ แบ่งชั้นไว้ด้วยภาษาเป็นบัญญัติกันเท่านั้นเองเนื่องจากมันละเอียดลึกซึ้งมันยากเกินภูมิพลธรรมดาชั้นนั้นจะรู้ก็ตั้งบัญญัติคำสรุปไว้เป็นชั้นๆเป็นตอนๆติ๊งต่างว่าจบและจบลงแล้วหมดเหตุหมดปัจจัยแล้วว่างั้นเถอะเหมือนเด็กเล็กๆเรียนรู้จำนวนก็หัดนับ 1-10 เอ้ยนับ 1-10 หัดเรียนรู้วิธีบวกกับลบก็สมมุติว่าจบกันนั่นเองแต่สำหรับผู้ที่สามารถรู้ได้กว่านั้นเขายังมีมากกว่านั้นเป็นอนันตังทีเดียวแต่นั่นแหละสำหรับในที่นี้เรากำลังกล่าวถึงจิตผู้เสพติดที่ยึดอารมณ์ชอบอารมณ์อย่างของตนมันต่างก็ดิ้นรนท่องเที่ยว ตามอุปทานตามแรงแห่งอนุสัยอาสวะของแต่ละคนเขาก็คือผู้ไม่รู้โดยตรงและต่างคนก็ต่างยึดต่างหลวงภูมิหลงเสพอารมณ์ที่ตนอยากโดยตนยังไม่หยั่งรู้ความแท้จริงในวงเล็บสัจธรรมคือเอ้ยไม่ใช่คือถึงความแท้จริงนี้โดยตรงยังไม่อยากรู้ความแท้จริงถึงความแท้จริงนี้ตนจึงคือพวกศิลปะเปลือยหรือกิเลสอิสระทำป้องตนเองไปนึกว่าตนหมายถึงยอดแล้วนะมีศิลปะไปดูคนเมาก็แสดงศิลปะจะเห็นว่าเขาแสดงศิลปะทุกคนน่ะมีศิลปะอะไรก็จะอ่อนลงมาแสดงพวกเมาไปดูที่จริงๆเลยอิส ศิลปะเปลือยๆโป๊ๆกิเลสอิสระถ้าเป็นมีสามัญสำนึกไม่กล้าทำอายแต่นี้ไม่มีสามัญสำนึกแล้วจึงกลายเป็นคนทำไปตามใจที่มันหมักอยู่ในข้างในถ้ายิ่งทำได้สนิทเนียนมากเท่าไหร่นะกิเลสมีเท่าไหร่ยิ่งจะเอากิเลสแสดงออกมามากถ้ามันไม่สนิทเนียนมันมีสำนึกที่จะคั่นอยู่บ้างมันก็ออกมาได้เท่าที่ฉันบอกเมาไม่ได้ที่ยังมีสำนึกคันๆอยู่มันก็ไม่กล้าทำในบางอย่างเหมือนกันถ้าได้ที่แล้วก็ทำได้สารพัดสารภีสารพัดสารเสพติดยิ่งมีสำนึกผิดเป็นอุปทานผิดๆอย่างพวก hippy พวกนี้เมานิดเบาหน่อยก็บ้าแล้วก็ธรรมดาไม่มาไม่เมามันก็บ้าแล้วมันก็ทำอิสระของตัวเองไม่อายไม่เอาโลกไม่รับสำนึกด้วยไม่ สมุดด้วยมายาโลกมันก็ไปแม่ไม่สูบไม่สูบอะไรมันก็ทำได้แล้วยิ่งสุขก็ไปก็ยิ่งช่วยความละอายยิ่งไม่มีใหญ่อย่างพวกฮิปปี้สูบยิ่งดื่มยิ่งกินอะไรก็ยิ่งไม่ได้เรื่องใหญ่เลยลำบากคนก็ยึดเอาการไม่ไปไหนอยู่ว่างๆวางอารมณ์เบาสบายก็มีบางพวกที่ยึดแบบนี้นั่นเรียกว่าเสพอากาสานัญจายตนะฟังดีๆนะเนี่ยอธิบายเป็นภาษาพระเป็นภาษาธรรมไปหมดนะแต่เราไม่รู้เราพวกนี้อยู่ที่ไหนมันอยู่ในภพภูมิพวกนี้เท่านั้นเองมันไม่มีอะไรอื่นเลยเรื่องของจิตเนี่ยจิตทั้งหมดที่เป็นกันอยู่รอบโลกเป็นกันอยู่ในโรงพยาบาลทั้งโรงพยาบาลบ้าก็เหมือนกันหรือไม่เข้าโรงพยาบาลยังบ้ากันอยู่ในสังคมทั้งนั้นเหมือนกันหมดมันไม่ได้จัดข้อหาไหนจัดเข้าหาพวกจิตอารมณ์ รัฐบาลกิเลสก็เชิญกิเลสต่างๆนานาที่มากอย่างเหลือเกินที่เป็นสังขารหรือปรุงก็ตามใจชอบซึ่งเราจะไปนับได้และเป็นล้านๆอย่างนั่นแหละแบบโลกน่ะสุขไปตามอย่างตามแต่ละอันแต่ละแบบซ้ำกันก็มากไม่ซ้ำกันก็มีไม่ซ้ำกันก็หายากหรอกที่จริงมันก็ตามอย่างกันเรียนๆกันบางคนนี้มันไม่ซ้ำกับเขาเลยเราก็เห็นว่าไอ้หมอนี่พิเรนทร์มันสุขแบบอะไรของมันเนี่ยไม่ค่อยเห็นไม่ค่อยเหมือนใครเลยถ้าเราไม่เคยเห็นทำน้อยๆเราก็จะเจอส่วนมากมันก็เอาอย่างกันมาตั้งล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านปีล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านคนแล้วอ่ะมันจะไม่มีอะไรมันก็เอาอย่างๆกันอย่างนั้นนี่บางรายก็อันนี้ที่อธิบายเข้ามาถึงครบแล้วเพราะว่าศาลายาอย่างนี้มันสาธยายไม่หมดหรอกอันนี้ก็มาบางคนก็ยึดเอาการ ไม่ไปไม่ไปไหนอยู่ว่างๆวางอารมณ์เบาสบายเพรา