190217 อบรมธรรม-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

นละส่วนคนละทางการที่พระพุทธศาสนาทางไปสู่นิพพานกับทางมีลาภนั้นเป็นคนละทาง ฉันไม่เห็นตลาดตรงไหนแล้วผมก็ขอขอบคุณที่ให้โอกาสเสียสละและช่วยกันมันเป็นคุณงามความดีเป็นความประเสริฐของบุคคลนั้นที่ผมก็ได้ยืนยันแล้วว่าเพราะไม่มีงานอะไรดีไปกว่านี้ผมค้นหาแล้วไม่พลาดเพียงแล้วและทำการหาเงินในมุมเหลี่ยมต่างๆนานาถ้าผมอยู่ทางโลกนี้ผมจะมีความเชี่ยวชาญเกินขึ้นไปอีกเขาจะหาเงินได้อีกเท่าที่ผมสามารถลดทางจ่ายได้มากการมีเงินอยู่มันก็จะมากขึ้นไปเป็นเงาตามตัวผมขยันมากเชี่ยวชาญมากเก่งมากลูกยอมรับมากและผมมีรูรั่วผมมีทางจ่ายน้อยความเหลือในเงินทองมันก็จะมีขึ้น พระเป็นเศรษฐีอย่างมันเกิดจากผมโดยไม่มีปัญหาผมหมดปัญหาในความจะเป็นเศรษฐีทั้งหมดปัญหาในทางที่จะมียศเพิ่มถ้าผมขยันหมั่นเพียรทำให้ถูกพัฒนางานเอาใจใส่ต่องานผมก็จะต้องมียศเพิ่มผมทำเจริญด้วยเงินทองเจริญเจริญพรบรรดาศักดิ์คนที่เขาชอบปราบชอบยศอยู่เขาย่อมมาสรรเสริญเยินยอผมก็จะมีสรรเสริญเยินยอนั้นเพราะมีความใหญ่ด้วยโลกิยะมีความมากในโลกียะไม่มีปัญหาเพราะไม่มีปัญหาผมทำอีกผมต้องมีแน่ๆผมไม่มีปัญหาเลยแม้จะได้มากได้น้อยมันก็ต้องเป็นไปตามภูมิผมเก่งมากย่อมได้มากผมเก่งน้อยมันก็ต้องได้น้อยแน่ๆเพราะไม่รู้เรื่องมากมันก็ต้องเขียนมากเพราะไม่รู้ด้วยน้อยผม ส่วนน้อยหรือเป็นเศรษฐีหรือมั่งมีนั่นเองไม่มีปัญหาผมดูแลรถโล่งลดโลกิยะรถที่จะสุขเพราะความมีความเป็นความมากความใหญ่อย่างโลกๆผมรู้แล้วเข้าใจแล้วผมมาตลาดแล้วผมก็เห็นความจำเป็นของโลกว่าโลกนั้นเป็นคู่ต่อสู้เต็มไปด้วยคนแย่งลาบกันแย่งยศกันและก็แย่งสรรเสริญกันจนกระทั่งโกงสรรเสริญกันแม้ไม่มีความพินาศสรรเสริญจึงไม่มีความเป็นจริงเขาก็พยายามหลอกลวงคนมาให้สรรเสริญกองคนปิดชื่อคนตกปลาคนที่มาสรรเสริญทางใดที่เขาจะพยายามแย่งโลกียสุขเขาจะแย่งกันเบียดเบียนกัน ฉวยโอกาสกันรถต่างโลกอย่างโลกิยะผมพอแล้วผมรู้แล้วลดลงเป็นรถที่เป็นสุขจากสังขารอย่างที่จะต้องมีการเอาเงินมาผสมอันนี้เอาอันนี้มาทำอย่างนู้นอย่างนี้ทำให้มันได้ตามที่เราสมมุติไว้ตามที่เราไปอุปทานไว้ยึดไว้จะต้องมีลูกอย่างนั้นมีรถอย่างนั้นมีกลิ่นอย่างนั้นมีเสียงอย่างนั้นมีสัมผัสอย่างนั้นหรือมีรูปมีรอยตามภาวะปัญหาตามภพชาติที่เราได้กำหนดไว้เก็บเอาไว้ว่าจะต้องเป็นอย่างนั้นไปอย่างนั้นแต่เราก็จะเป็นสุขสมใจตามที่เราได้กำหนดตามที่เราหมายเอาไว้ตามที่เราได้สัญญาไว้กับใจตามกำหนดไว้ตามหมายที่เราหมายไว้ที่เราหวังไว้ที่เราคาด ที่เรากะไว้ภาษามันก็บอกว่าถ้าเราไม่มีอะไรที่จะไปได้ตามที่เรากำหนดตามที่เราหมายตามที่เราอยากตามที่เราหวังมันก็ไม่มีอะไรที่จะต้องไปหาไม่มีอะไรที่จะต้องไปแสวงเพราะฉะนั้นคนที่ยังไม่พอใจในโลกีย์รสเท่านั้นเขาจึงจะไปแสวงหาโรคที่จอดรถแต่คนที่เข้าใจโลกิยะรถแจ่มแจ้งชัดแล้วแม้แต่อย่างหยาบเป็นรถต่ำๆช้าๆที่ทำให้สังคมเสื่อมโทรมที่เรียกว่าอบายมุขแม้รถถังตรงๆเป็นตามมาคุณค่าทางสว่างทั้ง 5 หรือทวารจิตที่เป็นภาวะปัญหาทวาร 5 ก็คือตามมาตรฐานที่กรุงอยู่ด้านนอกและเข้าไปสนใจท่านใดเพราะว่าปัญหาก็คือความสนใจของจิตโดยตรง ไม่เกี่ยวกับวัตถุก็ได้แล้วเราก็กำหนดเอาไม้เอาอย่างนั้นอยู่มันก็เป็นปัญหาอยู่อย่างนั้นก็พูดได้เข้าใจแล้วว่าไม่จำเป็นจะต้องสนใจอย่างนั้นอย่างนี้เขาก็ไม่มีการไปแสวงหาอีกผมไม่สงสัยเพราะฉะนั้นแม้จะสนใจเขาได้วัตถุเป็นลาภเพราะได้ทำหน้าที่เรียกว่ายศเพิ่มขึ้นหรือพอได้คำสรรเสริญเยินยอจากผู้คนอื่นมาเป็นโลกียสุขเพราะไม่สงสัยและผมก็ได้พยายามดูว่าไอ้สุขยิ่งกว่านี้มีไหมก็เห็นจริงตามที่พระพุทธเจ้าท่านว่าก็หยุดไปตรงหยุดไปทำอย่าไปสร้างไปก่อนหยุดไปยึดว่าถ้าสร้างได้อย่างนั้นแล้วก็จบก่อได้อย่างนั้นแล้วก็จบไปหาได้ มันจะกำไรหรือมันจะดีกว่าเรียกว่ากำไรของมนุษย์อีกอย่างหนึ่งเป็นกำไรที่มนุษย์เขาไม่ค่อยรู้เขาไม่เห็นความจำเป็นเค้านึกว่าเขาจะจำเป็นไปสร้างโลกสร้างโลกีย์ย้ายกันอยู่สังขารปรุงแต่งเพราะฉะนั้นผู้ใดรู้โลกว่าโลกมันเต็มไปด้วยคู่แข่งขันแนวเดียวกันอย่างเดียวกันแข่งกันสร้างโลกิยะสร้างลาบยศสรรเสริญและก็สุขอย่างโลกียไม่สนใจในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสและไปสร้างกันเลยเถิดเป็นอบายมุขก็ตามเขาจะแข่งกันแย่งกันเพราะฉะนั้นถ้าเรารู้แล้วว่าจะเท่านั้นเองโลกมนุษย์ส่วนใหญ่จ่ายทั้งหมดลงอย่างนี้ แล้วก็เขาก็ไม่เข้าใจจุดจบแม่ก็จะไปหาอะไรเขาก็จะต้องมาหยุดเขาจะไปเต้นก็ดียังไงเขาต้องมาหยุดมาพักซึ่งสุขกว่าเย็นกว่าสบายกว่าเบากว่าง่ายกว่าเพราะฉะนั้นจุดๆอีกจุดหนึ่งคือจุดพักนี่เขาไม่เอากันเขาไม่แสวงหากันแต่เขาจะไปแข่งสิ่งนั้นให้มากมีให้มากมวลให้สั่งสมกอบโกยกันอยู่แกเป็นคนก็พยายามหาสุขแต่สุขส่วนสงบนั้นเขากลับไม่แย่งกันก็กลับไปแย่งสุขที่จะต้องแย่งแย่งกันอะไรเขาจึงเป็นคนหนักมันก็เหนื่อยเป็นคนทรมานโดยที่เรียกว่าทรมานโดยจะต้องเป็นสุขอย่างนั้นแล้วก็ไม่หลงลืมแล้วก็จะพยายามมากเข้าไปถ้าบางทีเบื่อแล้วก็จะต้องหาอันใหม่ความจบความหยุดแท้ ความประสูติจุดที่มันจะจบสิ้นตัวหยดให้มันจบสิ้นเราพักเนี่ยมันหยุดสิ้นเพราะฉะนั้นถ้าเราจะก่อก็โดยรวมเป็นประโยชน์ไม่ใช่ว่าไปแย่งมาแจกเป็นสุขก็ไม่สมมติเอาไว้ว่าถ้าได้อย่างนี้เป็นอย่างนี้มีอย่างนี้นะถ้าเรารู้จุดนี้แท้จริงที่สุดชัดที่สุดแล้วเราจะหยุดแย่งทันทีเราจะหยุดที่จะไปสร้างไปก่อนสิ่งเหล่านั้นเพื่อเห็นว่ามันได้สนใจแล้วมันจะเป็นสุขเราจะอยู่สบายสบายไม่ยินดีในรถของเราขี่รถแล้วเขาก็จะไม่เอาถ่านในเรื่องการจัดสร้างเสร็จก่อนประโยชน์จะเอาแต่สงบ ภาพยนตร์เพราะฉะนั้นเมื่อผู้ใดมีจุดหมดกามฉันทะระหว่างพยาบาทวางพระยาปราบพระได้บ้างแล้วไปส่วนหยาบเพียงส่วนหยาบเท่านั้นแหละไม่รักไม่ใช่ในรถของโลกีย์รสจัดๆแล้วพยาบาลเกี่ยวข้องคิดสิ่งที่จะต้องไปแข่งกับคนนั้นคนนี้ก็ไม่แข็งไม่ทันกับใครแล้วผู้นั้นก็จะพักจะหยุดแกก็จะตกที่หน้ามีพระจะอยู่ในภพของจิตของตัวเองเท่านั้นเพราะฉะนั้นจะเอาชนะพระประธานจะเป็นจริงเป็นจังก็อยู่ที่จิตของตัวบางทีก็น่าจะผิดถือว่าเป็นความเลิศเป็นความรออยู่ที่จิตมานะสังโยชน์อย่างไรและการหยุดที่จะไม่ไปดีดเป็นดิ้นในทางโลกก็ลดลงจริง เพราะฉะนั้นจึงไม่อยากทำอะไรไม่อยากทำงานไม่อยากทำงานจะหยุดนิ่งได้สงบสงัดเท่าใดก็จะชอบติดไปในทางสงบไปอัปปรีย์ทั้งหมดทรมานตอนนั้นแปลมาจากคำว่าเยอรมันแล้วก็เหลืออัตราคือกีฬามาถามแปลว่าลำบากลำบนมันเป็นความยุ่งยากเราได้พยายามต่อสู้หรือว่ายุ่งยากมากเพื่อที่จะละกิเลสไม่ได้ส่วนหนึ่งแต่ไม่กล้าไปทรมานเป็นธุรกิจทรมานตนเพื่อรักกิเลสแล้วมาถามในโลกอย่างหยาบทรมานจนเกินขอบเขตจนมันไม่ได้ประโยชน์โดนตะขาบเกินจนกระทั่งจิตท้อถอย คิดท้อแท้จุดเกิดเบื่อหน่ายคิดเกินเกิดการไม่สู้ซื้อจิตจนกระทั่งไม่มีสิทธิ์ที่จะไปวิเคราะห์ถูกผิดไม่รู้ทุกขเวทนาไม่รู้สุขเวทนาหรือไม่รู้ว่าอะไรเป็นกิเลสอะไรเป็นจิตแยกไม่ออกจะทรมานตนจนกระทั่งเอาแต่จิตไปต่อสู้ทนข่มขืนอยู่กับการทรมานนั้นจนมันไม่มีจิตอ่านออกว่าเอออันนี้เป็นกิเลสอันนี้เป็นความมากไปอันนี้เป็นความน้อยใจมันไม่มีสิทธิ์ที่จะไปวิเคราะห์อะไรที่มันละเอียดอ่อนได้มันต้องต่อสู้กับทุกข์มากเกินไปการไปทรมานตนแบบนั้นจึงไม่เกิดผลเกินมัชฌิมาปฏิปทาของพระพุทธเจ้าแต่เขาพระพุทธเจ้าไม่ได้หมายความว่าไม่มีการทรมานตนเหมือนกันนะมีนะการทรมานตนของพระพุทธเจ้า หรือขันติซื้ออภิวัฒน์วาสนาเรียกว่าฝืนทนกฎคมหรือต่อสู้ต่อสู้ด้วยกำลังของการสู้รบกับกิเลสนั่นแหละมันต้องมีการต่อสู้การสู้รบกับกิเลสเพื่อให้จิตของเรารู้ว่าการที่จะมีการอันนึงมันขึ้นมาแข่งอีกอันนึงเพื่อที่จะยับยั้งธุรกิจของเราเนี่ยมันเคยโน้มน้าวไปในทางจะเอาอย่างที่จิตมันเคยสั่งสมเคยยึดไว้พอเราหยุดมันมันก็จะดิ้นไปเอาไอ้ตัวโน้นแล้วก็ดึงฝืนมันก็จะมีการต่อสู้กันขึ้นต้องมีกระบะถามที่มีการอดทนของฝืนซึ่งจะรู้ว่าการบินอะไรนอนเป็นทุกข์เพราะเราไม่ให้มันมันก็จะต้องดิ้นอยู่อย่างนี้มันจะยาวมันจะไม่สนใจมันจะอึดอัดขัดเคือง อาวรณ์อาลัยมันจะเป็นอะไรอยู่ต่างๆนานาด้วยภาษาที่เรียกกันเนี่ยมันเป็นอาการของจิตที่มันดิ้นรนแต่หาใครอยากเรียกว่ากามังหรือกามะเรียกว่ากามะเป็นความใคร่เป็นความต้องการที่มีความต้องการชนิดแรงไม่ใช่ต้องการแต่เพียงว่าแยกออกได้แล้วแยกดีแยกชั่วด้วยความต้องการที่จะช่วยมันก็จะเอากามะคำนี้เพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าคุณไปเข้าใจแต่ที่เราเองเราจะต้องอ่านให้ออกว่าเราจะต้องอยู่ในภาวะคนอดทนทนอยู่ในความลำบากก็ตามแต่พระพุทธเจ้าความเสมอ สบายใจอะไรไปเรื่อยๆไปมันไม่ใช่เราจะต้องมีกฎแห่งการฝึกหัดทางกายทางเวทีมโนก็เป็นผู้รับรู้อ่านอยู่แล้วก็รู้ว่ามันจะต้องต่อสู้อย่างนั้นอย่างนั้นจนกระทั่งเราวางจิตได้ว่าเอออันนี้เป็นความจริงนี่และนี่คือความดีแล้วเราก็ทำการงานนั้นเป็นกรรมนี้เราเองนั่นแหละเจตนาดีรู้อยู่ว่าเป็นของดีเป็นความดีถ้าความชั่วเราไม่ต้องไปอยากได้เลิกมาให้ได้จนกระทั่งจิตไม่อยากแล้วในความชั่วและจิตไม่อยากในความชั่วความเลวนั้นแล้วจิตก็ไม่ไปเพ่งเอาไว้ว่ามันดีแล้วก็ไปเห็นคนอื่นเขาชั่วเพราะไม่ได้อีกอย่างนั้นก็ไม่ได้เห็นคนอื่นก็ชั่วถ้าคนไกลๆก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ค้นหาเราไม่ใช่ลูกไม่ใช่หลานไม่ใช่ญาติแต่ชั่วก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ ลูกเป็นหลานเป็นญาติเอาชวดชักไม่ค่อยสบายใจแล้วอึดอัดทนไม่ได้เพ่งพุ่งแรงอยากจะให้ลูกอยากจะให้หลานอยากให้ญาติต้องดีต้องดีๆก็เป็นความฝันเป็นความต้องการที่จะเราจะทุกข์เพราะความรักอันนั้นด้วยเพราะฉะนั้นแม้ไม่นับว่ารักว่าลูกหลานแต่แม่นับว่าอันนี้เป็นขอบเขตของเราเช่นพวกเราแล้วก็พวกเราเป็นชาวอโศกเป็นลูกคนเดียวเมียเดียวกันเป็นหมู่เดียวกันเป็นคนของเราเองมันเป็นอัตตาเข้าแล้วมันเป็นของเราและหมู่ของเราไปทำไม่ดีไม่งามเข้าก็ไม่ชอบก็คือการเดือดร้อนจากอึดอัดใจก็ต่อว่าการขึ้นก็เกิดการทะเลาะเบาะแว้งนี้ว่าเพราะมานะใหญ่ด้วยกัน เปิดไปตำหนิติเตียนแต่ถ้าเกิดไปว่ากล่าวกันขึ้นก็เกิดมาณแต่การวิวาทกันขึ้นมันก็เกิดความไม่สงบจริงๆไปเจตนาดีแต่ไม่รู้ความจริงว่าเมื่อสติจะเปลี่ยนการปฏิเสธเตือนสติเตือนได้โดยพิจารณาบางทีมันก็ติดเกมไม่ได้แม้เราจะสมมุติว่าเป็นปกติเพราะวัฒนากันแล้วด้วยขอให้เจอกันได้นะมันก็จะฝากน้องถ้าจิตมันไม่ยอมมันก็พูดแต่ปากเพราะฉะนั้นก็ไม่ตื่นก็จริงๆโกรธคือสาทะเลาะกันต่างก็มานะไม่ต่างก็ถือตัวว่าดีว่าเด่นไม่ได้แม้บางทีสมมุติก็ไม่เป็นสมมุติบางคนตามสมมติว่าบวชก่อนบวชนานมาก่อนพูดก่อนๆ เพราะฉะนั้นจึงลำบากถ้ายิ่งผู้ที่น้อยกว่าและมุมเหลืองนั้นเขาดีกว่าเราจริงๆเขารู้จริงเห็นจริงเธอไม่ดีกว่าแต่มุมนั้นในขณะนั้นก็จิตใจก็มองเห็นว่านี่เออมันผิดนะเห็นไหมผู้ใหญ่กว่าก็ไปผิดเลยตรงนี้พลาดนะคือตอนนั้นก็เกิดสายขึ้นมาก็ไม่เห็นได้เหมือนกันบางทีตัวเขาเองอาจจะทำไม่ได้ก็ทำไปแต่ก็เห็นว่าเป็นข้อบกพร่องเป็นอกุศลขึ้นแล้วแล้วเขาก็จะพักชั่วอกุศลนี้ทั้งๆที่บางครั้งเขาก็ยังไม่ได้ไม่ใช่บางครั้งก็ความจริงเขาก็จะทำไม่ได้เลยซ้ำไปแต่เป็นความดีที่จริงเป็นกุศลที่จริงก็ตื่นขึ้นมาก็น่าจะรู้โดยธรรมถือตัวซะแล้วและรู้โดยธรรมรู้ธรรมใดทำจากทำในธรรมนะกำไรทุกคนตลอดเวลาไม่ว่าใครคนโง่ที่สุดสอนเราก็ เตือนเราก็ได้บางทีเราอาจจะโง่จนกระทั่งคนโง่คนนั้นก็เกิดจิตใจเขามองเห็นได้ด้วยซ้ำไปแต่รับเองที่เผลอไปแล้วก็เตือนเราก็เขาก็ชี้ขุมทรัพย์ให้แก่เราอีกนั่นแหละเพราะฉะนั้นการถือตัวโดยกำหนดหยาบไม่เอาถึงธรรมในธรรมจึงเป็นความละเอียดที่ยากอยู่ขอให้พวกเราพยายามรู้ทำไรทำอย่าปิดบุคคลยาจิตหมู่คนอยากติดอะไรที่มันเป็นของอย่างต้องรู้ธรรมในธรรมใครจะติดจะเตือนแต่ว่าจะกล่าวใครจะทำอะไรข่มเราเราก็เพิ่งรู้ความจริงให้ได้ก็แปลว่าสิ่งนั้นมันเลวจริงเราก็กำไรแล้วก็แก้เครียดถ้าสิ่งนั้นมันไม่เลวจริงเราก็ได้รู้ว่าผู้นั้นเขาพูดไม่ถูกเขาพูด ก็ไม่เข้าใจความจริงที่แท้จริงนั้นเจอเขายึดของเขารู้กันแล้วเราก็เฉยๆช่วยเขาได้แก้ความจริงให้แก่เขาได้ก็แก้ไม่ได้ก็เพิ่งเฉยแกก็อยากด่าต่อก็ด่าไปถ้าทนฟังได้ก็ฟ้องฟังไปถ้าไม่มีธุระทักทายอะไรก็แนะนั่งฟังกันดีนี่ก็สาธยายไปก็มีเหรียญมีครูตลกๆอะไรก็ได้เพราะบางทีเรามาอธิบายคำว่าเอาแง่ที่ตลกๆหรือแง่ที่เขาคิดก็เห็นเอามาใช้กันได้เหมือนกันนะเป็นการอธิบายให้เห็นอีกมุมหนึ่งมันก็เป็นกำไรอยู่เหมือนกันเพราะว่าอย่างน้อยที่สุดในโลกมันก็มีมุมดีกับมึงเสียก็เห็นไปในจุดเสียด้วยเหตุผลของเขาว่าอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นเป็นจุดเสียก็มีได้เป็นของจริงแต่เราก็จะต้องพยายามเอากำไรอย่าเอาขาดทุนผู้ใดรู้จุดพวกนี้จริง เป็นผู้ทำตนที่รู้ในโลกียต่างๆแล้วก็ไม่ถือต้นถือตัวอีกไม่มีมานะสังโยชน์สุดท้ายเหลือการรู้สิ่งที่เกิดอยู่กันอยู่เรียกว่าความยอดหรือความเหนือเรียกว่าอุทธัจจะมันก็จะนี่แปลภาษาแปลว่าความยอดหรือความเนื้อของผู้รู้ความยากของความเร็วของคุณรู้นะผู้ไม่รู้อุทยานได้มาเป็นรูปนามที่จะต้องเอาไปปรุงแต่งอันอื่นเพื่อเข้าไปอีกได้ก็ไปทางดีก็ค่อยยังชั่วพอเจอก็ไปทางที่เป็นอุปสรรคกังวลคุณเคืองเดือดร้อนอึดอัดขัดใจก็ขาดทุนไป จะไปอุทยานที่มันไปทางดีมันก็ไม่เป็นไรมันไม่เสียหายอะไรฉันเป็นประธานก่อเป็นความรู้ที่เป็นความรู้และความรู้ที่เป็นความดีเป็นสิ่งแวดล้อมที่เป็นสิ่งยากที่กินเนื้อเป็นสภาวะธรรมที่ดีจริงพวกนี้ได้ก่อสร้างอยู่ไม่รู้เน็ตไม่รู้เหนื่อยก็ไม่เป็นไรถ้าเขาไม่เกิดความกังวลใจไม่เกิดความเดือดร้อนใจไม่อึดอัดใจไม่ท้อแท้ใจเป็นกำไรจากความรู้ที่ดีเป็นความเหนือที่ดีและสิ่งแวดล้อมที่เป็นยอดไปเรื่อยๆและอนันตังอุทธัจจะมันมาจากคำว่าอุดตันแปลว่าสว่างพุทธะแปลว่าความเหนืออาจจะต้องรับความสว่างที่เป็นภาษารูปและภาษาธรรมเข้าใจว่าปัญญาความสว่างก็เป็นภาษารูปภาษาธรรมก็แปลว่าปัญญาที่รู้ความ เธอรู้ความยอดผู้ใดมีความยอดไม่รู้ความเหนือรู้ความยอดโดยไม่หลงใหลโดยไม่หลับไหลเรียกว่าผู้ที่มีพระหรือพอเนี่ยพอสำเภาไม่พอผ่าน + พุทธพระพระพุทธพระก็เป็นพุทธะเพราะฉะนั้นความเหนือความเหนือที่มีพฤติการณ์อยู่นั้นพฤติกรรมความเหนือนั่นแหละเราเรียกว่าพุทธะพระตัวนี้ไม่พอทานตัวนี้มันแปลว่าพฤติการณ์แต่ว่าอาการแต่ว่าสิ่งที่เกิดจากนั้นอย่างนั้นที่มันเป็นไปอย่างความสูงหรือความเหนือหรือความบนสุดท้ายเราก็เบื้องบนแล้วก็ความเหนือและแปลว่าความสูงรู้สึกว่าตัวยอดอยู่ก็มีพฤ ที่สูงที่เหลืออยู่ผู้ที่รู้อย่างนี้เห็นอย่างนี้มีอย่างนี้โดยไม่ไสยะโดยไม่หลับไหลรู้จริงๆจึงเรียกว่าเป็นพุทธแท้คือผู้ตื่นผู้รู้ผู้เข้าใจความสูงความยากความเหนืออยู่เป็นยอดแห่งพุทธะมีอัตตะเต็มมีแสงสว่างเต็มผู้ใดรู้ในอุทยานอยู่ให้เป็นประโยชน์อยู่ไม่มีอุปสรรคตามเลยไม่มีความกังวลไม่มีความอึดอัดไม่มีความขัดเกลาคือนั้นก็ไม่มีปัญหาคนนั้นจะทำงานอยู่ด้วยพุทธหรือเป็นพุทธะอยู่ เป็นผู้ทำงานเกี่ยวกับอุทธัจจะโดยมีวิชามีความรู้ที่รู้ยอดคุมการทำงานนี้อยู่อย่างสบายเป็นอย่างนั้นจริงๆนะแต่สุดท้ายแล้วที่สุดพูดที่รู้ความเหนือนี้โดยโรคจิตนั่นเองว่าจิตนี้ถ้าเกิดจะให้มันหยุดนะก็ทำได้ด้วยหยุดนี่แหละตอนนี้พักนี่แหละเหนือคนอื่นก็พักประโยชน์ทางกายกรรมวจีกรรมหยุดเลยจิตก็หยุดด้วยพักถ้ามันต้องพักมากจนถึงขั้นจะต้องสะสมดีไม่รับรู้อะไรไม่กำหนดอะไรเลยนัดสนิทเลยก็เอาเท่าที่เราสามารถวัดเมื่อยมากแล้วจะพักนี้ก็พักแต่ถ้าดับไม่ได้มันก็ได้สูงสุดเท่าที่เราสามารถจะพักที่สุดหยุดการหยุดสักทีแล้วก็จะหยุด ให้ได้มากที่สุดเท่าที่เราทำได้นั่นแหละหรือคนบางคนรู้ว่าตอนนี้เมื่อยแต่ไม่ถึงขั้นจะต้องไปทำให้ผิดหวังหมดรู้หมดคิดหรือหมดกำหนดอะไรล่ะให้มันกำหนดอยู่เบาๆบางๆมีการปรุงกันอยู่นิดๆแต่ยังได้พวกนั้นก็ไม่ต้องจำเป็นจะต้องทำถึงอสัญญีพักกายพักวจีให้จิตคิดอยู่นิดๆหน่อยๆเบาๆบางๆไปเฉยๆแล้วก็ได้พักผ่อนก็ได้จำได้แต่เป็นปัญหาอะไรพวกนี้ก็อยู่อย่างรู้ทั้งหมดอยู่อย่างที่ไม่หลงใหลอะไรเพราะผู้ใดจะทำได้อยู่แล้วปรุงได้อยู่ยังทำงานได้อยู่เป็นประโยชน์รู้ว่าการทำงานนี่เป็นประโยชน์และคุณของเราก็ไม่ถือสาวางได้แม้กระทั่งเขาจะว่าเราเขาจะย้อนแย้งเราก็ไม่หนักหนาไม่เน้นเนื้ออะไร เทศบาลทุกอย่างเสียงก็รู้เสียงไม่ได้ไปเอาเสียงมาเป็นเรื่องยึดถืออะไรแต่เสียงเป็นสื่อแห่งความจริงที่เขาจะสื่อความหมายออกมาให้เรารู้ก็ฟังเสียงรู้เสียงนั้นเราปรุงออกไปนี่พยายามคิดอะไรแล้วกับลุงออกไปพูดออกไปหรือแสดงกายกรรมมั่งออกไปเงี้ยมันก็เป็นการปรุงเป็นสังขารที่เรารู้อยู่ว่าเราสังขารราศีนี้ด้วยกุศลและเจตนาอย่างไรเพื่อให้ผู้อื่นได้รับประโยชน์บ้างไม่ใช่คนแรกยศไม่ใช่คนแรกสรรเสริญและรู้อยู่ว่ามันไม่ใช่ความสุขอะไรทำให้มันดีอร่อยดีสนุกเพลิดเพลินดีแต่มันไม่ได้สนุกเพลิดเพลินไม่ได้อะไรอร่อยเป็นการงานที่เป็นกุศลกรรมในการงานอันดีเมื่อได้แต่ถ้าเราทำได้มากๆเราก็คือ ระวางได้มากถ้าเราวางได้ไม่มากแล้วก็ทำได้น้อยทำได้แล้วก็แหมท้อแท้สอนคนนี้มันพูดไม่ได้รู้เรื่องเลยเมื่อยแล้วเบื่อแล้วถ้าเราบอกว่าเบื่อเราก็ไม่ได้พยายามอีกถ้าเราบอกว่าไม่เบื่อแต่จะเอายังไงให้เขาเข้าใจดีคนนี้หามุมไหนดีเว้ยพยายามคิดพยายามปรุงพยายามที่จะอธิบายอยู่ทำงานนี้ก็รู้ในงานนี้พักในงานนี้ที่ท่านคล้ายกับฉันทะมีวิริยะมีความพากเพียรอยู่เท่าไหร่ก็เอาจิตมาใส่ใจกับมันให้หมดผมก็ไปมันเป็นยังไงจะทำยังไงน้อวันนี้บางทีก็มุมเหลี่ยมเป็นยังไงจะทำเป็นอุบายไงกลับเข้าของเขากับตัวเขาถ้าทำอย่างนี้พอจะรู้ คราวนี้พอรู้ไหมลองอยู่เราก็จะเพิ่มปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณขึ้นเก่งแม้แต่เงินนิรุตติปฏิสัมภิทาญาณขึ้นแม้เราจะรู้อัตถะแล้วเรารู้ธรรมะแล้วรู้เหตุรู้ผลมาในตัวแล้วก็ตามแต่ถ้าเราได้ผ้าเตรียมความละเอียดอธิบายอย่างนี้มีวิมังสานอกจากนี้ฉันทำวิริยะจิตตะและยังมีการปรับปรุงดัดแปลงพยายามอยู่อำนาจลงดัดแปลงบ่มีสิทธิ์แค่คนละเม็ดเราก็จะเป็นพวกเกิดปฏิกิริยาที่เกิดนิรุตติปฏิสัมภิทาญาณเกิดปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณอยู่จริงและการสอนผู้อื่นมันก็จะเกิดผลเก่งเกิดผลดีอย่างนี้จริงด้วยไม่มีปัญหาและเราก็เป็นผู้ที่ทำงานได้ผลขึ้นเก่งขึ้นไปตามกาล เพิ่มความเชี่ยวชาญขึ้นเองจริงๆแล้วไม่ได้อยากเก่งหรอกแต่มันเก่งก็จะไปเป็นรายการถ้าเราทำก็เก่งเรายังไม่ตายมันเก่งขึ้นมันก็ควรจะเป็นความเจริญก็ในเมื่อเรายังไม่ตายเราเก่งขึ้นไปเรื่อยๆตามวาระมันก็ควรจะเป็นความเจริญของบุคคลที่แท้จริงเป็นอนันต์ฟังไม่ได้หยุดอยู่แล้วกุศลกรรมและกุศลธรรมนั้นแล้วได้แค่นี้เราเก่งแค่นี้แล้วเราก็ไปช่างมันเถอะไม่เก่งขึ้นแล้วก็ไม่เอาก็แสดงว่าพวกนั้นหยุดอยู่ซึ่งกุศลธรรมนั้นพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญพระพุทธเจ้าสรรเสริญแม้แต่ผู้อย่าว่าแต่เสื่อมลงเลยหยุดอยู่ในกุศลธรรมนั้นท่านก็ไม่สรรเสริญขึ้นสูงขึ้นและกุศลธรรมทั้งปวงเพราะฉะนั้นแม้เราจะมีจุดพักจุดได้แล้วเพราะบริษัทที่เป็นผู้ อรหันต์และเป็นบริษัทแท้ที่มีความเข้าใจอย่างนี้และผู้ใดเป็นอาหารที่ไม่เป็นไม่เป็นอรหันต์อย่างนี้ก็ไม่เข้าใจบริษัทแล้วเป็นบริษัทปลอมมันไม่มีจุดจุดของตัวแล้วก็มีความเบี้ยวเตือนแต่คนที่จับแท้ที่เป็นโพธิธรรมโพธิจิตอย่างแท้จริงแล้วเป็นผู้ที่เข้าใจจดอย่างแท้จริงอย่างนี้แล้วไม่มีปัญหาก็ทำงานมันเมื่อยก็ทำแล้วเมื่อถึงเมื่อยเราก็ทำไปอีกมันก็เป็นความเจริญถ้ามันเป็นความเจริญของบุคคลผู้ที่มีกรรมมาโยนนี้มีกรรมพันธุ์ทุกข์มีกรรมมาปฏิสนธิผู้นั้นอยู่คือการเกิดอันนี้เราเป็นคนทำนะเรามีกุศลและเจตนาและเราก็ปรุงแล้วก็ทำพวกนั้นหยุดได้นะถ้าหากไม่หยุดได้ก็หยุดทำหยุดพูดเดี๋ยวนี้ก็หยุดได้แล้วจะไปหยุดคิดเลยก็ยังอยู่ได้หรือหยุดคิดแม้แต่กระทำเดี๋ยวนี้เพราะว่ามันหยุดหยุดคิดแล้วไม่ไหวแล้วคุณพูดไปแล้วเราก็ไม่ฟังหรือฟังแล้วเพลินไปงั้นแหละไม่ปรุงด้วยไม่กลับ ทำได้ทำได้ทำไมจะทำไม่ได้ทำได้เลยเราคนนี้คนนี้สว่างเข้าใจไปอยู่นั่นแหละแล้วเราก็เมื่อยมือที่จะไปทำงานแล้วต่อไปแล้วแล้วคนนี้ก็ไม่ยอมหยุดคนนี้ก็ไม่รู้อะไรแล้วก็คนนี้ก็เพ้อของตัวเองไปด้วยบางทีนอกเรื่องนอกราวด้วยถ้าเล่าเรื่องราวไปเลยแล้วก็บางทีก็ไม่ค่อยรู้เรื่องนั่นแหละแล้วก็วางเลยแล้วก็ปล่อยเลยก็ได้ด้วยจริงๆแล้วไม่เอากูจะพูดยังไงก็พูดไปมันว่าแม่เดี๋ยวนี้หยุดไม่รับก็ได้แล้วเขาจะด่าเราอย่างแรงอย่างไรอยู่ด้วยซ้ำไปแล้วก็เฉยๆๆมันไม่รู้เลยซ้ำแต่ว่าคุณพูดหมายความว่าอะไรเราก็ทำได้มันก็ไม่ยากอะไรทั้งหมดทำได้แล้วเพราะถ้าเราจะหยุดมันก็หยุดหยุดต่อหน้าต่อตาเสียงก็ยังดังอยู่ครับ ไม่กำหนดตัวเก่าเสียไม่เป็นสัญญากับเจ้าสิไม่ต้องไปกำหนดไม่ต้องไปรู้หมายถึงจะยากอะไรอ่ะย่อมทำได้เพราะฉะนั้นผู้ที่จะทำเกิดนั้นถ้าอาหารกลางเกิดเองแล้วกลับมาอยู่นี้ทำงานนี้ร่วมด้วยเกิดด้วยรับด้วยเป็นด้วยแต่ตอนนี้มากลงมากนะไม่ต้องคำนับผมมากก็ได้ผมรู้อยู่ว่าเขานับถือไม่ต้องทำหน้าผมมากกว่านั้นก็ได้นะเป็นไงเพราะตอนนี้มันได้เวลาแล้วนี่สงสัยจะไปฝึกไว้บ้างระวังนะทีนี้ 3 โมงแล้วเราจะเรียนหนังสือนะแอบไปเปิดอยู่ก็ย่อมเป็นย่อมมีผู้ใดเป็นผู้นั้นมีผู้นั้นมาขายหน้านะฝันเห็นไม่ได้ความลับไม่มีในโลกนะที่จริง ความลับไม่เคยมีในโลกนะอย่าให้มันเป็นยังไงก็ลองฟังไปดูดีๆเราเพิ่มปริยัติแล้วก็เตือนหรือว่าซ้ำในคำที่เราเคยรู้บ้างและคำนั้นบางทีเรารู้แล้วแต่เราไม่ได้ฝึกไม่ได้ฟื้นขึ้นมามันก็เลยไม่รู้จริงที่จริงสภาวะบางทีเราก็มีแล้วล่ะแต่เราก็ไม่เข้าใจมันซับซ้ำลงไปย้ำลงไปแน่ใจคือเอาฝาเอาตัวปิดกันลงไปเป็นฟ้าเป็นตัวที่ถูกต้องมันก็ไม่รู้ก็คือการฝึกฟื้นด้วยการที่จะทำการพูดซ้ำแต่ในปริยัติต่างๆวนเวียนไปในแง่ในมุมต่างๆบางคนก็เคยได้ยินด้วยซ้ำไปที่ผมพูดเนี่ยแต่เมื่อตอนนี้มันถูกผ่านหูไปตั้งเยอะเพราะมุมเดือนนี้ก็ประสานกันเข้าประกอบเข้าใจแล้วแต่ก่อนก็ได้ยินได้ยินแต่มันไม่เข้าใจซึ่งเท่าตอน ขณะนี้กับตะวันยังไม่กลับฟ้าจับตัวชนกันรอบนั้นก็ได้ประโยชน์ตั้งใจฟังให้ดีนะอันใดที่ฝึกไปด้วยรู้เห็นไปด้วยรถละมาด้วยแล้วเราก็จะได้เข้าใจด้วยภาษาด้วยแล้วก็คลายสบายมันก็เป็นความก้าวหน้าของตัวเรามาต่อทีนี้แล้วเมื่อผู้ใดจะรู้สภาพธรรมในภาษาต่างๆที่เราเองรู้จนกระทั่งในการกระทำการเกิดเราก็เป็นผู้ทำเจตนาที่จะทำสิ่งนี้ให้เป็นประโยชน์เป็นกรรมพันธุ์ทุกข์เป็นการสร้างข่าวสร้างพันธุ์ลงแล้วทำการเกิดเราเป็นพ่อเราไปติดตามอาหารโดยที่เราเป็นชนะด้วยเราเป็นผู้ที่อยู่เหนืออยู่ที่ชัยชนะที่เราจะทำนี่เราจะหยุด ก็หยุดได้แล้วเป็นพ่อใหญ่จริงๆเป็นกิจกรรมโดยไม่ได้หลงอะไรเลยเป็นยอดบิดาจิตบิดานี่แหละปิดปากหรือปิดปากนี่แหละมาหาแปลว่ามาๆเป็นพ่อใหญ่ไปติดตามมาหาเป็นยอดแห่งพรหมยอดแห่งเจ้าซึ่งเราจะสร้างสิ่งนี้เพราะเราเป็นคนสร้างเราเป็นผู้ที่ทำกรรมมาโยนนี้ประกอบสิ่งนี้เรากำลังกำเนิดอันนี้แปลว่ากำเนิดแต่ว่าการเกิดการเกิดที่เป็นการงานเรียกว่ากรรมและทำการงานอาชีพการงานที่ทำให้เขารู้เราปล่อยให้จิตของเราทำงานปล่อยให้วจีของเราทำงานปล่อยให้ตายของเราทำงานเราเป็นคนทำและไม่ได้ทำได้ 10 ล้านบาทแม้แต่แค่สาธุก็ไม่ทำเช่นนั้นศาลายาหมายความว่าทำเพื่อต้องการ อยากได้สรรเสริญอยากให้เขาว่าดีและจริงจังลามกยิ่งลามกกว่านั้นเป็น