190408-A ศีล8พิสดาร ตอน1-งานอบรมบำเพ็ญสติปัฏฐานครั้งที่1-พ่อท่าน-ศีรษะอโศก.txt

ล้วเราต้องบอกตัวเองให้ได้ว่ามันไม่อร่อยมันไม่สนุกนะโกรธน่ะคนไหนกำลังโกรธนะไม่สนุกไม่มีความสุขไม่มีความสบายหรอกอาการโกรธเกิดขึ้นในจิตอย่างนั้นน่ะเราทำเอาเองเราสร้างมันขึ้นมาเองเราจะต้องตัดออกก่อนเพื่อนไม่ว่าเราจะผิดหรือเราจะถูกเราจะเป็นคนทำดีแล้วก็ตามเราก็ไม่ต้องโกรธคนอื่นก็ทำชั่วหรือว่าเราได้รับเสียงได้รับรูปได้รับภาพ รับอะไรก็ได้ที่เห็นตามันเห็นมันไม่ถูกตาได้ยินเสียงมันไม่ถูกหูลิ้นได้รับรถมันไม่ถูกลิ้นก็ไม่ต้องโกรธนับไม่ได้ตัดให้ได้สลัดออกจากจิตให้ได้อย่าให้มีเพราะว่ามันเป็นความทุกข์ไม่ต้องรู้ความทุกข์ชั้นต้นมันเป็นความทุกข์เป็นความทุกข์ชั้นต้นคนเราไม่น่าจะไม่มีอารมณ์โกรธเพราะโกรธมันไม่สบายจะตัวก็รู้ทุกคนนั่นแหละลองคิดดูว่าโตแล้วมันสนุกเหรอไม่สนุกโกรธแล้วมันทุกข์มันทรมานมันไม่สบายงานมันไม่สบายหรอกมันเต็มมันดีมันเดือดมันร้อน ความทุกข์นี่จะต้องอ่านตัวเองให้ออกเกิดโกรธเมื่อไหร่ต้องดับทันทีเปลี่ยนทันทีไม่ว่ายังไงก็ตามแต่เราจะผิดเราจะถูกอะไรไม่ว่าทั้งนั้นเราจะต้องหยุดโดยประการทั้งปวงคนฉลาดจะต้องรู้อันนี้คนฉลาดที่ได้รับทำแล้วจะต้องรู้จิตของเราอย่างนี้แล้วก็หยุดจริงๆหัดๆเลิกคนที่ไม่โกรธเลยคนนั้นจะหน้าตาผ่องใสผิวพรรณวรรณะดีอันนี้เป็นความจริงเป็นสัจธรรมถ้าไม่เชื่อตอนนั้นก็โกรธก็ลองไปส่องกระจกดูก็ได้ก็จดหน้าเขียวหน้าแดงหน้านิ่วคิ้วขมวดเส้นเอ็นเส้นอะไรขึ้นน่ะมันไม่สวยไม่ ผิวพรรณมันคล้ำมันมองมันเศร้าติดเป็นพลวปัจจัยไปด้วยเกิดชาติไหนชาติไหนก็ไม่งามแม้แต่ชาตินี้ขนาดโกรธแล้วก็ไม่งามดูเอาส่องกระจกเอาไม่เชื่อไม่งามคนอยากงามมีผิวผิวพันกว่านะดีต้องเลิกทุกข์ตัวแรกตัดทุกตัวแรกคือทุกข์ตัวโกรธอย่าหักโหมดฝึกเรามาอยู่ที่นี่ 7 วันฝึกอบรมนี่พยายามอย่าโกรธให้ได้เป็นอันขาดอย่าโกรธหัดจะเป็นยังไงยังไงยังไงยังไงก็จะต้องไม่ให้โกรธให้ได้ไม่ให้โกรธเกิดขึ้นมาในตัวเราฝึกนั่นคือการดับทุกข์ตัวแรกที่เราจะรู้ใครรู้คนนั้นแหละเป็นคนฉลาดเป็นคนมีปัญญาคนนั้นรู้ว่าจิตมันก่อขึ้นแล้วหน้าที่เราแล้วนะ สัตว์ปล่อยคนไหนทำได้คนนั้นเป็นผู้มีผลเพราะความเกิดความโกรธเกิดขึ้นที่จิตภัสเราตัดปล่อยทันทีดับทันทีไม่ให้โกรธใจเปลี่ยนจิตเลยเปลี่ยนให้ใจมันผ่องใสมันสบายให้มันโล่งมันโปร่งให้มันเบาอาการโกรธอาการที่มันหนักเหน็บอยู่ในจิตอาการที่มันทรมานมันมันแค้นมันเคืองมันเป็นยังไงอ่ะอาการอย่างนั้นอย่างนั้นน่ะของตัวเองก็รู้หรอกเขาทุกคนนั่นแหละถ้ามันโกรธน่ะเรียกว่ามันโกรธขึ้นมามันโมโหขึ้นมามันเคืองขึ้นมาหยุดที่เดียวนั่นหยุดทีเดียวเลิกให้ได้ทีเดียวจำคำอาตมาไว้บอกว่าคนโกรธคนนั้นน่ะเป็นคนโง่จำไว้โง่ทำเอาเองนะ ตัวเองทำเอาเองนะแล้วก็ทำไปแล้วก็ไม่สนุกหรอกนะถามตัวเองก็ได้ว่ามันสนุกนักหรือมันอร่อยนักเลยมันชอบมโนนักเหรอไอ้โจ้ขึ้นมาใส่ใจนั่นน่ะถามตัวเองดูก็มันไม่ได้อร่อยมันไม่ได้แซ่บแต่ทำไมทำให้ตัวเองกินน่ะทำให้ตัวเองแสบคิดดีๆนะนี่เป็นเบื้องต้นเป็นคันแรกของความพ้นทุกข์อย่างสำคัญในการฝึกจิตคนก็คงเคยเกิดมาคนเคยกอดมาทุกๆคนนั่นแหละเพราะฉะนั้นต้องฝึกไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก็ฟังเสียงได้ยินเสียวันนี้แล้วไปฝึกอยู่ที่นี่ก็ฝึกก็ 7 วันนี่อย่าให้มันมีโกรธเป็นอันขาดใครจะตีใครจะด่าใครจะแกล้งใครจะทำ ใครจะทำไม่ชอบไม่ดีไม่งามเขาเป็นคนทำก็ทำให้เราเห็นเขาทำให้เราได้ยินเขาพูดเขาว่าเขาด่าเขาว่ากล่าวหยาบคายอย่างโน้นอย่างนี้เขาพูดคำด่าเป็นความเลวเขาพูดคนด่าเป็นคนเลวคนพูดเกลียดพูดสีคนพูดคำหยาบคนพูดโกหกคนพูดเขาเลวเราไม่ใช่คนทำเราไม่ได้เป็นคนเลวเพราะฉะนั้นถ้าเขาเลวก็อยู่ที่เขาเราจะไปโกรธทำไมถ้าเราโกรธเราเลวด้วยการโกรธเป็นกิเลสการโกรธเป็นความไม่ดีและก็เป็นการมีทุกข์ด้วยเรื่องอะไรเราจะไปเป็นคนมีทุกข์ไม่ต้องทุกข์เพราะโกรธไม่ต้องทำกิเลสไม่ต้องทำโทรศัพท์ใส่จิตให้เป็นภาวะปัจจัยติดไปทำบ่อยยิ่งขี้โกรธบ่อย [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ธรรมาสน์ก็เกิดมากทำมากก็มีมากไม่มีอะไรทำมากก็เกิดมาถ้ามาก็มีมากเท่านั้นแหละมันก็ต้องได้ต้องมีเองถ้ายิ่งอยากๆๆแต่ไม่ทำฟังตัวอย่างกับตัวทำนะมันคนละอย่างตัวลงมือทำกับตัวอย่างได้แต่อยากๆอยากได้อยากมีอยากเป็นอยากโน่นอยากนี่แต่ไม่ลงมือทำก็ไม่ได้มันก็ไม่มีมันไม่มีมันไม่เกิดแต่ถ้าเราทำเรารู้ดีว่าเราควรทำอะไรหรือว่าเราอยู่บ้านอยู่เรือนของเรานี่หรือเราไปไหนมาไหนเราควรจะทำอะไรเป็นสิ่งดีเป็นสิ่งสร้างสิ่งก่อที่บริษัท ที่เหมาะควรที่ควรจะก่อควรจะสร้างควรจะลงมือลงไม้ทำช่วยเหลือโปรไฟล์เป็นคนไม่ขี้เกียจเป็นคนขยันหมั่นเพียรกระทำจริงๆถ้าใครผู้ใดรู้อยู่เข้าใจอยู่อย่างนี้นั่นแหละเรียกว่าพุทธะเรียกว่ารู้สิ่งที่ควรเป็นกรรมเรียกว่าเป็นกรรมมะหรือเป็นกรรมเป็นการกระทำกรรมตัวนี้แปลว่าการกระทำนะอย่าไปแปลว่ากรรมนี่คือเวรสิ่งที่ไปติดต่อมันจะเก่าแต่ก่อนไม่ใช่มันแปลกันมาผิดกรรมแปลว่าการงานกรรมแปลว่าการกระทำผู้ใดรู้การงานดีเรียกว่ารู้กุศลกรรมผู้ใดกระทำการงานดีเร็วกว่าทำกุศลกรรมเพราะฉะนั้นอะไรที่เป็นการงานดีอะไรที่เป็นสิ่ง เราลงมือทำผู้นั้นเกิดกุศลกรรมเกิดเลยเป็นกุศลกรรมเป็นสิ่งที่ทำทีเดียวทำให้มากทำให้บ่อยทำให้เสมอๆศาสนาพุทธสอนเรื่องกรรมอย่างนี้ไม่ได้สอนเรื่องกรรมให้เป็นนึกถึงแต่อดีตถึงจะอนาคตอะไรก็ได้อยู่เลอะเทอะเพื่อนอะไรมากมายไม่ใช่อันนั้นก็พูดกันบ้างได้พบกันอธิบายความกันบ้างก็ได้แต่ว่าไม่ให้ไปนึกถึงมากเกินไปอดีตอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเป็นเวรเป็นกรรมเป็นอะไรต่ออะไรผูกพันไม่รู้จักจบไม่รู้จักสิ้นเอามานึกเอามาคิดสิ่งที่แล้วไปแล้วก็ไม่รู้จักแล้วอย่างนั้นไม่ดีทำให้เราไม่มีการตัดไม่มีการหยุด ไม่มีการเลิกมันมีแต่ผูกพันพัวพันมากเกินไปก็ไม่รู้จักจบจักสิ้นก็ไม่มีนิพพานอาจจะต้องรู้สิ่งที่ควรเลิกควรปล่อยควรวางควรตัดออกภายในวันนี้บอกเป็นจุดเริ่มต้นอันแรกเป็นกรรมฐานอันแรกก็ขอทวนอีกทีนึงคือให้รู้จักทุกตัวแรกที่เรียกว่าทุกข์อริยสัจคือความโกรธหรือโทรศัพท์มันเกิดที่จิตของเราโง่เราไม่รู้เราจึงปรุงให้แก่จิตของเราเราจึงทำ เรามันเป็นสังขารขึ้นมามันเป็นตัวโกรธขึ้นมามันเป็นอารมณ์โกรธขึ้นมาเก่งคนนี้เก่งพอสัมผัสผลกระทบปั๊บไม่ถูกตัดปุ๊บขึ้นเลยโกรธไม่ถูกหูปุ๊บขึ้นเลยโกรธสัมผัสทั้งลิ้นทั้งจมูกทางกายก็เหมือนกันพอสัมผัสขึ้นมาเลยมันเก่งมันเคยหัดมานานแล้วตั้งแต่อ้อนจะออกจนกระทั่งโตตอนนี้มันเลิกจะเลิกได้ต้องรู้เรารู้ว่าออกก่อนเป็นอย่างน้อยมันเกิดที่ใจเราแล้วเนาะรู้เลยพอรู้ตัวภาพหยุดนึกถึงจิตนึกถึงว่าอารมณ์ที่มันไม่โกรธมันเป็นยังไงอารมณ์ของใช้อารมณ์เบิกบานเลื่อนเป็นยังไงเอาอารมณ์นั้นมาใช้แทน เลยเปลี่ยนจิตปุ๊บเลยเปลี่ยนถึงทำอารมณ์ให้มันได้ทำให้มันได้ต้องฝึกยังสำคัญนะที่พูดให้ฟังดูง่ายๆแต่เวลาทำจริงๆมันก็ไม่ง่ายนักแต่คนที่เก่งๆแล้วทำได้ทันทีว่าใครจะเก่งก็ลองดูคนเก่งๆจะทำได้ทันทีเปลี่ยนปุ๊บเลยแล้วเข้าใจด้วยปัญญาให้ได้นะเข้าใจจริงๆนะมีปัญญาเข้าใจจริงๆโกรธทำไมโกรธแล้วมันทุกข์อย่างที่บอกแล้วว่ามันอร่อยเลยโกรธนะมันสนุกเหรอมันไม่สนุกนี่อ้าวไม่สนุกแล้วทำให้ตัวเองทำไมใครไปทำให้เราจิตใจของเราเองนะเราทำใครไปถามเขานั่นแหละทำเองเพราะงั้นอย่าไปทำหมูๆก็จะทำเอาวิชาเค้าเรียกว่าเอาวิชามันโง่อย่าไปทำ ต้องมีจิตใจผ่องใสเสมอไม่โกรธเสมอไม่อยากจริงๆอย่าเคืองอยากโสดจนอันขาดถ้ามีเป็นกรรมฐานอันที่ 1 พระกรรมฐานอันต้นเป็นการตัดทุกข์เบื้องต้นให้แก่คนทุกคนได้ทำได้ทำใครฝึกได้ฝึกฝึกที่มากสุดคือมาจนไม่มีความโกรธได้ก็เป็นพระอริยะเป็นพระอริยะชั้นหนึ่งเดียวปรับทุกข์ไปได้อย่างสูงกับทุกข์ไปได้อย่างดีคนนั้นจะผิวพรรณผ่องใสผุดผ่องดูหน้าตาจะมีเปลี่ยนเป็นพูด Zenfone จะมีหน้าเขียวหน้าแดงและจำนวนทองดูงามตาอยู่ เป็นคารวะปัจจัยผู้หญิงก็สวยผู้ชายก็งามต้องฮักเจ้าราชินีความโลภก็จะพูดให้ฟังไปบ้างซึ่งมันจะต้องตัดมันจะต้องเข้าใจรหัสหัดรถเป็นอีกเยอะให้เรื่องความโลภมันโลดทั้งนั้นแหละมันอยากได้อยากมีอยากเป็นอยากเอาอยากจะได้อย่างน้อยไม่มีแม้ที่สุดมันอยากได้นิพพานมันก็เป็นความโลภแต่ว่าอยากได้นิพพานน่ะมันมันย้อนกันอยู่นิพพานคือความไม่โลภเพราะฉะนั้นคนไหนโลภอยากได้นิพพานก็คือคนอยากได้สิ่งที่ไม่อยากได้ความโลภคือความอยากได้ ที่นี่นิพพานจะต้องไม่โลกหมดความโลภในวันนี้ผ่านเพราะเราก็อยากได้จิตที่มันไม่โลภนี่แหละมันถึงจะเป็นนิพพานมันเป็นการย้อนกันทั้งโลกสิ่งที่ไม่โลกใครโลกจิตใจที่ไม่โลกก็คือเราจะต้องฝึกตนเองให้ได้ความไม่โลภเราจะต้องฝึกตนเองให้ได้ความไม่โลภเราจะไปอย่าอย่าอย่าอยากได้นิพพานโดยที่ว่าไม่ฝึกเอามันก็ไม่ได้เหมือนเมื่อกี้นี้ใครอยากได้อยากได้แต่ไม่ทำก็ไม่มีทางได้ไม่มีทางเพราะฉะนั้นไม่ต้องอยากก็ได้ไม่ต้องยากก็ได้ทำเอาทำยังไงมันถึงจะเป็นการหมดความโลภหรือว่าเลิก ไม่หลอกให้เลิกความโลภไม่ใช่เรื่องความโลภออกจากจิตเราได้เราก็จะมาฝึกเขียนเอาโดยการมาหัดนี่แหละมาหัดอยู่หัดกินหัดนั่งหัดนอนหัดทำงานหัดอะไรก็ได้ไปโดยที่ดีกว่าไม่ต้องเร่งร้อนใจไม่ต้องไปมีสิทธิ์มีอภิชาท่านเรียกว่าอภิชามีความเพ่งจดจ่อที่จะเอาถ้าอยากจะแจ้งจดจ่อเอาจะจัดครั้งเดียวอ่ะพี่ชายวิศวะโลภะเป็นความโลภที่มันจดจ่อติดเนื่องอยู่ในจิตไม่หายไปสักทีเกิดอยู่ในจิตอยู่นั่นแหละทำให้เราเป็นคนร้อนไม่เย็นเป็นคนทุกข์ มันไม่สุกไม่สบายเพราะเรารู้อะไรดีเราควรทำอะไรดีขยันก็รู้ว่าขยันขยันเป็นกุศลขี้เกียจเป็นอกุศลว่าเราขยันมีการกระทำอยู่เรื่อยทำโน่นทำนี่เป็นสิ่งที่ดีที่งามทำไม่รู้จะจดจำก่อนก็ได้ถ้าเราไม่เมื่อยแต่ถ้าเราเมื่อยเราก็พักพระพุทธเจ้าก็ไม่ใช่ว่าจะสอนคนไม่ให้พักถ้าในพักให้พักให้หยุดให้ทำงานที่ดีที่ควรทำในสิ่งที่ไม่ดีหยุดเลยแต่ว่าหยุดสนิทเพราะคำว่าหยุดหรือคำว่าพักของพระพุทธเจ้าหรือคำว่าดับนี่ท่านให้ดับสิ่งที่ไม่ดีเลิกชั่วกับคนดีไม่ใช่ว่าไม่ให้ทำงานก็ไม่ใช่นะใครทำงานทำงานสิ่งที่ดีตามหน้าที่ เราเป็นฆราวาสมีหน้าที่ของฆราวาสอย่างไรก็ทำไม่พอควรตอนนี้เรามาเป็นพระโยคาวจรปฏิบัติธรรมเราจะไม่ทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ชั่วคราวเพราะว่ามันจะยุ่งใจมากไปมันจะเป็นภาระมากไปเราก็จะมาอ่านจิตที่มันอ่านยากเราจะมาทำอารมณ์นี่มันทำยากก็จะทำอารมณ์ดูแล้วเราก็จะสังเกตว่าอารมณ์อย่างนี้มันดีนะมันไม่ร้อนมันเย็นมันสบายมันไม่ทุกข์ทรมานมันไม่บีบคั้นมันก็อยู่ทางโลกอันนั้นก็ที่สุดอันนี้ก็จบตูดไอ้นั่นก็วุ่นไปหมดอยู่ทางโลกเป็นคนไอ้นู้นก็ยุ่งไอ้นี่ก็ยุ่งทีนี้พอเอาไปทำอย่างนี้เราจะได้รู้ว่าไอ้การหยุดนี่มันดีกว่าการยุ่งๆเนี่ยมันไม่ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เป็นคนมีการจากการก่อเป็นคนมีด่านมีเหลือเป็นคนมีมากเพราะว่าเราไม่ใช่ขี้เกียจไม่ขี้เกียจในก็จะขอให้กรรมฐานอันนี้ก่อนสำหรับพรุ่งนี้ก็จะให้มาอีกเดี๋ยวเย็นนี้จะมีเพื่อนคุยกันมีเรื่องคุยอะไรใหม่ก็จะเพิ่มขึ้นไปสำหรับเช้านี้ขอกลับมาแต่เมื่อวานนี้ว่าจะให้ศีล 8 แล้วก็จะแปลเป็นภาษาไทยซึ่งจะเป็นมากเป็นความรู้เราจะทำความเข้าใจและเราก็จะรับออกไปเอาไปปฏิบัติได้ไม่ได้ซื้อแต่แล้วก็ ไม่รู้เรื่องหมายความว่าอะไรก็ไม่รู้ใครทำอะไรก็ไม่รู้ฝีมือคือให้ไปทำนะปีนี้ที่ให้ไปทำเสียหายไปรับไปเนี่ยแล้วเขาก็เป็นกฎเป็นพ่อให้ไปทำอย่างนี้นะไม่ใช่ให้ไปแล้วให้ไปท่องเฉยๆแล้วก็จบแล้วก็เลิกไม่ใช่อ้าวงั้นก็ลองฟังศีลกฎข้อต่างๆดูทำความเข้าใจให้จริงว่าที่จะฟังต่อไปนี้เป็นศีล 8 และก็ทุกคนรับไปแล้วนะนี่ไม่ใช่เดี๋ยวนี้อีกนะเมื่อวานนี้รับแล้วนะทุกคนใช่ไหม 28 น่ะรับแล้วนะนี่จะอธิบายความและให้รู้แล้วเอาไป จริงๆนะครับแล้วก็ให้ทำตามที่ผมจะว่าต่อไปนี้ไอ้ที่ว่าปาณาติปาตาอะไรนั่นน่ะหรือว่าอุจจาระมหามันก็รู้อย่างนั้นแหละมันก็รู้ไม่ถึงรู้ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกันถูกต้องจริงๆใช่ไหมเอาวันนี้จะสาธยายจะพูดให้ฟังตั้งแต่ต้นคอหนึ่งไปถึงข้อ 8 ว่าเราจะทำยังไงมีศีลมีแล้วข้อที่ 1 ปาณาติปาตาหากท่านไม้ความอยากหมายความง่ายๆต้นๆหมายความว่ายาฆ่าสัตว์พวกง่ายๆได้ฟังกันมาทุกคนก็รู้แล้วล่ะเพราะว่าเราก็พยายามทำจริงๆคือทำอย่าฆ่าสัตว์ถ้าไปทำการฆ่าสัตว์นั่นน่ะผิดศีล ผิดข้อแล้วผิดกฎแล้วอย่าฆ่าไม่ฆ่าไม่ว่าสัตว์เล็กสัตว์น้อยสัตว์ใหญ่เราไม่ฆ่าสัตว์เมียง่ายๆถ้าอย่างละเอียดลงไปอีกทำความเข้าใจให้ลึกลงไปอีกก็คือหัดทำใจให้รู้ชีวิตเข้าใจคำว่าชีวิตชีวิตสัตว์น้อยๆมันก็เป็นชีวิตชีวิตสัตว์ใหญ่ๆมันก็เป็นชีวิตชีวิตคนก็เป็นชีวิตเราไม่อยากตายฉันใดสัตว์อื่นมันก็ไม่อยากตายเหมือนเราเพราะฉะนั้นเราจะต้องอนุเคราะห์กันเป็นคนเมตตาถ้าเราไม่ให้ฉันได้ตายจิตเราก็เป็นจิตมีเมตตา คนไหนไม่ฆ่าสัตว์คนนั้นอายุก็ยืนร้องไห้ชีวิตเขาเราไม่ฆ่าสัตว์ใดฉันใดๆก็ไม่อยากมาฆ่าเราถ้าเราฆ่าสัตว์เก่งๆมันมีจิตพยาบาทนะมีสิทธิ์โกรธมันก็อยากทราบว่ารวมค่าแรงมันมีพลังแล้วมันจะทำให้เกิดการฆ่าเราถ้าเราอยากรู้อยากๆชัดๆเลยเราไปฆ่าพ่อแม่ใครเนี่ยลูกสาวเขาก็จะโกรธจะเคืองพยา ถ้าไม่มีโอกาสถ้าได้ไม่เกิน 3 วันมันก็จะฆ่าเราเราไปฆ่าช้างช้ามันก็จะฆ่าเรามันตัวใหญ่มันจะฆ่าเราได้เหมือนกันนอกจากคนมันหาเรื่องเก่งทำปืนทำรีบทำช้าทำออกทำราวอะไรไปสู้มันเท่านั้นแสดงตัวต่อตัวนั่นแหละลูกก็เสียมือสองมือแบบไม่ช้าหรอกแต่ช้างอะไรมันก็ไม่อยากให้เราฆ่าเขาหรอกมันจะฆ่าเราเหมือนกันเพราะฉะนั้นชีวิตเราจะไม่ยืมกูก็จะจัดการเราไปฆ่ามดขาดเหลือค่าอะไรต่ออะไรกลับมามันก็ไม่อยากให้เราไปฆ่ามันต่อสู้ได้มันจะต่อสู้มันยังมีหมดมันก็กลับมานั่นแหละ อำนาจบาตรใหญ่ไปข่มขืนมันก็เป็นเวรเป็นใครถูกติดต่อกันอยู่นั่นแหละแล้วมีมากมายทำมากๆมันก็ทำให้เราเองถูกอำนาจสิ่งที่มองไม่เห็นมีหลายเรื่องว่าอำนาจพยาบาลหรือว่าวิญญาณพยาบาล ถ้าเราจะรู้คำว่าชีวิตให้ผ่านชีวิตจากกันและกันไม่ใช่ว่าท้องแต่เพียงสัพเพสัตตาเวลาโหนตุทองอยู่นั่นแหละแผ่เมตตาท้องไปหลายๆบทท่องสวดแผ่เมตตานี้มาแผ่เมตตาแต่ไม่ทำความเมตตาจริงไม่ได้นี่เป็นการทำความเมตตาโดยไม่เอาชีวิตของใครไม่ฆ่ากันไอ้เมตตาแท้คิดว่าจะเกิดเมตตาจึงต้องทำอย่างนี้ต้องทำการพยายามเล่าเรื่องทำมือมันจะไปตบตัดไปฆ่าสัตว์อะไรเป็นอย่างไรมีสติหัดเป็นสติปัฏฐานไม่ว่ามือไม่ว่าเท้ามันเคยดังนั้นคนตบยุงนี่ไม่ได้ฟังหรอก เอาแล้วตายแล้วอ้าวตายนี่เราถือศีลนี่เสร็จไปแล้วอย่างนี้ไม่ได้ต้องหัดตัวรู้เลยว่าอะไรมันมาสัมผัสกันร่างกายเรียกว่าสัมผัสกายอยู่มันมาเกาะที่ตรงไหนแล้วมันกัดป๊าบเข้าไปลึกรู้เลยว่าตรงไหนกัดตรงไหนเจ็บเจ็บอะไรยุงก่อนที่จะเอามือไปตกต้องให้รู้ทันอย่างนี้เรียกว่ามีสติปฏิบัติสติปัฏฐานจะเป็นบุญเป็นกุศลแล้วเราก็จะเป็นคนหนักแน่นรู้ความจริงได้ไม่แม้จะตกอยู่เนี่ยมันจะ ยโสธรขึ้นมามีเมตตาธรรมที่เจ๊ข้อที่ 1 สิงหาคมนี้นี่เราไม่เป็นเมตตาเหมือนกันเราไม่เบียดเบียนคนอื่นเหมือนกันแต่อันนี้ไม่เบียดเบียนโดยที่เรียกว่าไม่ไปเอาของของคนอื่นเขาไม่ไปรักไปจบเบียดเบียนหัวใจกันนะยิ่งใครไปขโมยเพชรไปขโมยทองไปขโมยเงินต้องเข้ามาเจ็บใจนะคนถูกขโมยนั่นน่ะมันเบียดเบียนใจเขาใครไปทำใครไปขโมยข้าวตอนนี้ไปเบียดเบียนใจเมื่อกี้เบียดเบียนชีวิตเลยเบียดเบียนทั้งกายเบียดเบียนทั้งใจเบียดเบียนชีวิตเขาทำกายเขา เบียดเบียนมากไม่มีเมตตาตอนนี้ก็ต้องมีเมตตาอยู่เหมือนกันไม่โลภไม่อยากได้จัดถ้าอยากได้จัดก็ไม่มีทางได้ก็เขารักเอาขโมยเอาโกงเอาช่อเอาอย่างนี้ไม่เอาทีนี้เป็นความเลวของคนเราต้องหัดไม่อยากได้ถ้าอยากได้ทำเอาสิอยากได้อะไรก็ทำเอาแต่ทำโน่นทำนี่ทำตรงๆไม่ได้นาฬิกานี่เราทำไม่เป็นแล้วก็ไปทำงานอื่นซึ่งมันจะไม่ได้เงินแล้วเอาเงินมาซื้อนาฬิกาอย่างนี้เรียกว่าทำโดยอ้อมไม่ได้อะไรก็ทำงานนี่แหละทำอะไรต่ออะไรขยันหมั่นเพียรขึ้นมามันก็จะได้เงินเงินจากสารพัดนึกเอาแต่สารพัดนึกถึงอยากได้อะไรก็เอาไปซื้อเราได้เพราะว่าอยากได้ ว่าจะไปทะเลหมอกของคนอื่นแล้วก็ไปแอบขโมยเอาช่อเอาโกงเอาลักเอาไม่ได้อยากได้อย่างนั้นไม่ดีเบียดเบียนใจเขาเบียดเบียนใจเขาโสดเหมือนกันนะเขาโกรธได้แล้วก็พยาบาลได้เขาฆ่าแกงเราได้เหมือนกันขโมย 2 ครั้งไม่ดีใครๆก็ไม่ชอบเราก็ไม่ชอบคนอื่นเขาก็ไม่ชอบให้เราไปคนเดียวมันจะเกิดการขโมยได้แต่ก็กินเลยขี้เกียจด้วยก็ไม่ต้องโหลดอะไรอย่างเป็นพระองค์ปฏิบัติตนมาไม่ต้องอยากได้อยากได้ไอ้นี่มากมายไม่ต้องอยากได้มันก็ต้องมาเป็นกิโล จะเอาเงินเอาทองมาให้ก็บอกว่าเออโยมมาฝากคืนไปเลยเอาไปทำทานไม่ต้องใช้เงินก็ได้นะเพราะเงินมันเก่งนะมันทำเป็นคนขาดแคลนกันมันทำเป็นคนเดือดร้อนมันทำอะไรก็ได้ให้โลกปั่นป่วนมันคงตัวได้พวกอาตมาก็เลยเลิกไอ้ตัวดำไม่ต้องยุ่งกับมันมันเป็นตัวอย่างตัวอย่างกับคนไงคนเราเกิดมาไม่ต้องเป็นภาพเงินหรอก ค่าเงินไม่ต้องไม่มีเงินก็เลยก็ได้เป็นสุขอยู่เบิกบานแจ่มใสไม่มีสุขไม่เดือดร้อนไม่มีทางที่ดีปฏิบัติตนเข้าสู่จุดสูงที่ดีได้ก็ไม่ต้องมีเงินบาทเป็นตัวอย่างนี้เรียกว่าเออมีปฏิกูลท้าทายมากที่สุดเรียกร้องให้มากที่สุดก็ไม่เป็นคนเหมือนกันแต่ทำให้คนหนึ่งโง่เงินก็มีไม่ต้องทุกข์ต้องยากเพราะเงินค่าทองคำไม่เอาก็ได้คืนก็ได้แต่ถ้าเป็นกิโลไม่รู้เลยนะ พระพุทธเจ้าลูกศิษย์พระพุทธเจ้าไม่ได้พาไปอย่างนั้นหรอกพระพุทธเจ้าสอนมาให้สาวว่าทำอย่างนั้นแต่ทีนี้ใครจะทำอยู่ก็ไม่รู้ด้วยนะสารพัดจริงๆแล้วไม่ขี้โรคไม่สะสมเงินทองไม่ต้องมีเงินเป็นปาฏิหาริย์เป็นของอัศจรรย์อัศจรรย์เป็นคนใน ประจวบประพฤติดีทำจิตใจให้บริสุทธิ์ไปทำให้หมดทำสิ่งที่จะชั่วออกไปจากจิตให้บริสุทธิ์ทีนี้พระจะทำหน้าที่ทำงานโดยทำเองท่านจะสบายขึ้นเรื่อยๆคันละสิ่งที่ควรละไปได้เรื่อยๆเบาสบายง่ายฉันอยู่แต่เพียงวันก็กินเท่านั้นแหละไม่ต้องโลภโมโทสันว่าจะหลงอะไรอร่อยๆอย่างพระแล้วท่านก็สบายอยู่กินพออาศัยไปวันๆนึงแล้วก็ทำงานไปวันต่อวันให้คนอื่นได้รับประโยชน์อันนี้เป็นหญ้ามันเป็นอย่างนี้จะเป็นยากคนทั้งหลายมันยังหลงอยู่มากมันดึงออกไม่ยากเพราะท่านทำได้ถ้าเราไม่เอาข้าวเอาน้ำมาให้พระกินไว้ท่านจะต้องสะสมเงินแล้วเราก็จะ พระที่ไม่สะสมเงินเลยไม่ต้องถือเงินซื้อทองไม่ต้องมีเงินมีทองเลยนี่มันไม่น่าเคารพมันยิ่งเป็นปาฏิหาริย์อัศจรรย์เราต้องดูแลพระในสิ่งที่จำเป็นสำหรับปัจจัย 4 มันไม่ใช่ปัจจัยนะเดี๋ยวนี้เขาหลอกโยมแล้วใช่ไหมเพราะเขาหยิบเงินมาเขาบอกว่าปัจจัยใช่ไหมเขาเรียกปัจจัยใช่ไหมเงินน่ะไม่ใช่นะถูกหลอกมานานแล้วใช่ไหมปัจจัยที่อย่างนะปัจจัยมีอาหารมีเครื่องนุ่งห่มมีที่อยู่มียารักษาโรคนี้เรียกว่าปัจจัยนะใครก็ไม่บอกว่าเงินเราขวัญใจเป็นผีอย่าไปเรียกตามเขานะเงินไม่ใช่ปัจจัยเงินเป็นวัตถุอนามาสท่านเรียกเป็นภาษาชาวประมง เงินเป็นจริงไม่ควรเอามายุ่งเอามาเล่นเอามาจับมันต้องมาสั่งมาผสมเงินไม่ใช่ปัจจัยชีวิตเงินเป็นตัวร้ายร้ายจริงๆมันฆ่ามันแกล้งกันมันมีฤทธิ์มากมันพาให้เลวมากเลยไอ้ตัวเงินยังไม่เข้าใจว่าเป็นปัจจัยนะไม่ใช่ปัจจัยค่าเงินเป็นปัจจัยและพวกอาตมานี่ตายนานแล้วเพราะขาดปัจจัยเพราะอาตมาไม่มีเงินกันปัจจัยนี้เป็นของจำเป็นในชีวิตใช่ไหมถ้าขาดอาหารตายขาดเครื่องนุ่งห่มหนาวจะตายขาดที่อยู่ที่พักไม่มีที่อยู่ที่พักเลยไม่รู้จะไปแขวนอยู่ที่ไหนตายห่าเป็นโรคเป็นภัยขึ้นมาไม่มีอยู่ไม่มียากินตายนี่เร็วปัจจัยที่สำคัญก็ตายถ้าเงินเป็นปัจจัยด้วยเพราะอาตมาก็ตายแล้ว เพราะอาตมาขาดเงินไม่มีเงินไม่ใช่ปัจจัยนะอย่าไปถูกเขาหลอกมานานแล้วเดี๋ยวนี้พระเบี้ยวมาลีสอนระเบียบบาลีบอกว่าเงินเป็นปัจจัยนะไอ้โยมโยมก็เชื่ออย่าเชื่อเขานะฟังดีๆที่อาตมาพูดฟังดีๆอย่าไปถูกหลอกพระท่านไม่สะสมเงินเราไม่สะสมหรอกไม่ใช่ปัจจัยปัจจัย 4 มีบริวารมีเครื่องประกอบนิดหน่อยมีบาทมีคนอะไรเครื่องประกอบบริขารเล็กน้อยสำหรับยังอยู่สำหรับทำประโยชน์ต่อไปบริหารก็ยังพอจะฟังได้ก็เรียกว่าปัจจัยเลยนะเยี่ยวอย่างหนักเลยถ้าเรียกเงินไปขายในเครื่องประกอบการงาน ปัจจัยด้วยนี่เรียกว่าเจตนาเบี้ยวบาลีหลอกลวงโลกอย่าไปเรียกตามเขาเราเป็นผู้ได้เรียนธรรมะเข้าใจจริงแล้วก็ทำความเข้าใจให้ชัดเจนอย่าไปถูกเขาหลอกง่ายๆถ้าคนไม่มีเงินจึงเป็นคนที่อยู่อย่างปาฏิหาริย์และอยู่อย่างอัศจรรย์เมื่อผู้พันไม่มีเงินแล้วท่านจะอยู่เราก็จะต้องช่วยให้ฉันมีข้าวกินถึงจะต้องทำบุญทำทานกับพระพระจริงๆที่ทำให้มีเงินมีทองซื้อถ้าไม่ให้เข้าให้น้ำกินแล้วก็เดี๋ยวท่านจะไปสะสมเงินอีกแล้วไม่ดีมันย้อนกันอย่างนี้ต้องช่วยกันไว้เพราะในยิ่งดียิ่งต้องพยายามดูแลทำทานทำบุญกับท่านเข้าไปเรื่อยๆ ท่านจะได้อยู่ยังบริสุทธิ์ไม่งั้นฉันจะต้องไปสะสมเงินทองหาเงินหาทองอีกไม่บริสุทธิ์แล้วก็เดี๋ยวฉันจะไปขี้โรคมากขึ้นไม่ดีอาทิตย์หน้านี่ไม่เอาของเขายังจับยาไม่ลักขโมยไม่เอาของเขาที่เขาไม่ให้อย่างละเอียดเข้าไปก็จะไม่รู้ไม่รอบแล้วให้ด้วยผ่านอาทิตย์หน้าอาทิตย์หน้าทานอทินนาทานไม่เอาของเขาไม่ให้แล้วทานกับคนอื่นอีกเพราะมันเป็นฆราวาสก็ทำได้ศีลข้อ 2 นี่นอกจากไม่เอาของเขาที่เขาไม่ให้แล้วไม่รักไม่ขโมยแล้วเราก็มีมากก็ให้เขาด้วยหัดทำทานเป็นบุญทานกับคนก็เป็นบุญให้ข้าวให้หมากินก็เป็นบุญแล้ว เพราะฉะนั้นยิ่งให้เข้ากับคนกินคนทุกคนยากคนเขาลำบากหรือให้เงินให้ทองแต่เขาให้ซื้อให้พาให้อะไรก็ตามแต่เครื่องใช้ไม้สอยที่เป็นของสมควรก็เป็นบุญทั้งนั้นหัดให้จิตใจจะได้ละความโลกการละความโลภนี่แหละเป็นการพ้นทุกข์อีกชนิดหนึ่งเมื่อกี้พ้นทุกข์แต่ชนิดอธิบายไปแต่ตนและเป็นกรรมฐานว่าอยากเกิดทุกข์จะทำทุกข์แต่จนอย่าทำความโกรธให้แก่ตนนั้นตอนนี้อย่าทำความรู้หัดให้นี่แหละคือมันจะละความโลภในตัวไม่ต้องไปคิดไม่ต้องไปอยากละความโลภหรอกขาดให้เสมอเสมอจิตใจมันก็จะสบายผ่อนคลายเพราะฉะนั้นเวลาทำทานแล้วอย่าไปเอาพานอีกแล้วว่าให้นะทานไม่ใช่แปลวันแรก ไม่ใช่แลกด้วยนะแล้วมันจะไปเอาเลยนะผ่านไม่ต้องไปเอาถ้าไม่ต้องอยากได้ไปทำทานนี่จะไปอยากได้เพราะเวลาเราไปทำทานทำทานข้าวให้พระกินเอากับข้าวไปให้พระกินเอาผ้าสบงจีวรไปถวายพระพรถวายพระพนมมือแล้วก็เอาถวายให้ไม่ใช่ประนมมือขึ้นมาแล้วสาธุขอให้ร่ำขอให้รวยขอให้ได้เงินหมื่นขอให้ได้เงินแสนไม่เอานะอย่างนั้นไม่เอานั่นไปเอาแล้วนั่นน่ะเป็นขี้โรคจิตแล้วฟังดีๆนะไม่ใช่ไปเอาไม่ใช่ไปให้นะไปทำทานอุตส่าห์บางคนก็ถือขันข้าวมาเอาข้าวมาให้พระกินมาถึงวัดเลยนะก่อนจะให้พระเอาแล้วยกขันสาธุขอให้รวยเงิน หมื่นขอให้รวยเงินแสนขอให้ได้ที่นาเยอะๆขอให้ได้บ้านหลังใหญ่ๆขอให้ได้แฟนงามๆน่ะขอเอาตะพึดตะพือด้วยข้าวขันเดียวมากินข้าวครับทีเดียวด้วยแลกเงินหมื่นแลกเงินแสนน่ะขี้โรคจัดไหมฟังดูดีๆฟังดูนะว่าผ่านนี่แปลว่าให้หมายความว่าให้ผ่านไหมไม่ได้หมายความวันแรกท่านแรกในหมายคำว่าซื้อเอาเงินไปเอาของมาเอาเพชรไปเอาข้าวมาเอาพลอยแลกไปเอาของมาเอาเสื้อผ้าแลกไปเอาคนนั้นเอาข้าวแลกมาอันนี้แลกเปลี่ยนกันถ้าเราเอาเงินไปแลกเราเรียกว่าซื้อถ้าเราเอาของอื่นไปแลกแล้วก็เรียกว่าแลกกันมันเหมือนกันแหละซื้อก็คือเอา