15 บรรณานุกรม.pdf
เนื้อหาในไฟล์
บรรณานุกรม กรมการศาสนา. (2525). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง. กรุงเทพฯ : กรมการศาสนา. กฤษฎา ศรีธรรมา และคนอื่น ๆ. (2552 พฤษภาคม - สิงหาคม). “การสืบค้นภูมิปัญญาแพทย์พื้นบ้านในคัมภีร์ใบลาน.” วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 3 (2) : 13 - 19. กฤษดา ศรีหมตรี. (2558). “การศึกษาการใช้รสยาเป็นเครื่องบ่งชี้สรรพคุณยาของหมอยาไทย.” ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมสัมมนาวิชาการน าเสนองานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ (Proceedings) เครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ ครั้งที่ 15 วันที่ 23 กรกฎาคม 2558. หน้า 1 - 14. ณ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ : ส านักงานบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. กรมสนับสนุนสุขภาพประชาชน. (2557). วิวัฒนาการการสาธารณสุขมูลฐานในประเทศไทย. (พ.ศ. 2521 - พ.ศ. 2557). กรุงเทพฯ : องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก. กองยุทธศาสตร์และแผนงาน ส านักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2560). สรุปสถิติที่ส าคัญ พ. ศ. 2560. นนทบุรี : กองยุทธศาสตร์และแผนงาน ส านักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. กิตติ ลี้สยาม. (2555). “ปรัชญา แนวคิด และทฤษฎีทางเวชกรรมแผนไทย” ใน เอกสารประกอบการสอนชุดวิชา เวชกรรมแผนไทย 1 หน่วยที่ 1 - 7. หน้า 1 / 1 – 1 / 46. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. กุนนที พุ่มสงวน. (2557). “สุขภาพ และการสร้างเสริมสุขภาพ : บทบาทที่ส าคัญของพยาบาล.” วารสารพยาบาลทหารบก. 15 (2) : 10 - 14. เกศริน มณีนูน และคนอื่น ๆ. (2560). “การศึกษาภูมิปัญญาการใช้สมุนไพรรักษาโรคโลหิต ระดูสตรีของหมอพื้นบ้านในจังหวัดกระบี่และสงขลา.” วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา. 22 (3) : 243 - 258. โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์. (2549). “พหุลักษณ์ทางการแพทย์ : มุมมองมานุษยวิทยากับความหลากหลาย
อ่านต่อ
ของวัฒนธรรมสุขภาพ.” ใน พหุลักษณ์ทางการแพทย์กับสุขภาพในมิติสังคมวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. คณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2559, 7 ธันวาคม). ประกาศคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติเรื่อง ธรรมนูญว่าด้วยระบบสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2559. จารุณี วงศ์ละคร. (2559). วาทกรรมบุญในวรรณกรรมอีสาน. รายงานการวิจัย เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 291 เจรมัย พิทักษ์วงศ์. (2560, พฤษภาคม 22). “ป่า 3 อย่างประโยชน์ 4 อย่าง.” [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.baanlaesuan.com/41656/the-editors/afforest/ สืบค้น 18 พฤศจิกายน 2561. ใจเพชร กล้าจน. (2553). ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียงตามหลักแพทย์ทางเลือกวิถีพุทธ ของศูนย์เรียนรู้สุขภาพพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจ สวนป่านาบุญ อ าเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒน-บูรณาการศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. . (2558). จิตอาสาแพทย์วิถีพุทธเพื่อมวลมนุษยชาติ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค สาธารณสุขชุมชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. . (2561). กสิกรรมยั่งยืนพลังศีล. มุกดาหาร : มูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย. (อัดส าเนา) ชนิดา มัททวางกูร. (2557). จุดเปลี่ยน จุดยืน และจุดเชื่อมประสานภูมิปัญญาการแพทย์พื้นบ้านกับระบบสุขภาพชุมชน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ชยันต์ พิเชียรสุนทร. (2552). “การแพทย์แผนไทย.” ใน สารานุกรมไทยส าหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. เล่มที่ 33. หน้า 267 - 309. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : โครงการสารานุกรมไทยส าหรับเยาวชน. ชลธิชา มาลาหอม. (2559). ภูมิวิถีสมุนไพรเพื่อการบริโภคอย่างยั่งยืนระดับครัวเรือน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. ชันชัย ชัยวงษ์. (2553). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการป่าผลิตแบบยั่งยืน กรณีศึกษา ป่าผลิตดงสีทวนบ้านนาเชือกและบ้านนาห้วยไร่ เมืองท่าปางทอง แขวงสะหวันเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาส่งเสริมการเกษตร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ชานนท์ ไชยทองดี. (2560). การสืบค้นภูมิปัญญาจากต ารายาใบลานในจังหวัดศรีสะเกษ. รายงานการวิจัย. ศรีสะเกษ : มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. แดน บุทเนอร์. (2556). ขอบฟ้าแห่งอายุร้อยปี : บทเรียนเพื่อชีวิตยืนยาว จากคนที่มีอายุยืนยาวที่สุด = The Blue zones / Dan Buettner. แปลโดยพิมพา อจลากุล. พิมพ์ครั้งที่ 1.กรุงเทพฯ : มูลนิธิโกมลคีมทอง. 292 ทรงศักดิ์ ถิตย์รัศมี. (2557). หมอสูตร : การศึกษาภูมิปัญญาพื้นบ้านในการสร้างความสุขทางจิตวิญญาณในสังคมผู้ไทยและไทลาวในภาคอีสาน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ทิวาพร หงษ์ร่อน. (2557). ประสบการณ์ทางจิตใจของผู้สูงอายุที่มีศักยภาพในการด าเนินชีวิตและมีความเชื่อมโยงกับธรรมชาติผ่านการท าสวน. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ทิศนา แขมมณี. (2552). ศาสตร์การสอน. กรุงเทพ ฯ : ส านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ธิติพร สุวรรณอ าภา. (2557). ผลของโปรแกรมการพยาบาลโดยใช้บุญกิริยาวัตถุสามต่อความผาสุกทางจิตวิญญาณของผู้ป่วยโรคมะเร็ง. วิทยานิพนธ์พยาบาลมหาบัณฑิต ส านักงานวิทยทรัพยากร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ธีระชัย ปูรณโชติ. (2552). การสร้างบทเรียนส าเร็จรูป เส้นทางสู่อาจารย์ 3. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. นันทสาร สีสลับ. (2550). “ภูมิปัญญาไทย” ใน สารานุกรมไทยส าหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. เล่มที่ 23. หน้า 11 - 30.. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : โครงการสารานุกรมไทยส าหรับเยาวชน. นันทยาพร ควรชม. (2559). การพัฒนาบทเรียนส าเร็จรูป เรื่อง คุณธรรมน าความรู้สู่เศรษฐกิจพอเพียง กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่1. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. นิยพรรณ (ผลวัฒนะ) วรรณศิริ. (2540). มานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ : คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. บุษยา บุญนิยม. (2555). หนังสือเรียน รายวิชาเพิ่มเติม งานเกษตร ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 3. กรุงเทพฯ : แม็ค. เบญจวรรณ วงษาวดี. (2553). นโยบายและมาตรการการจัดการศึกษาตลอดชีวิตเพื่อการพึ่งตนเองจากบุญประเพณี 12 เดือนของผู้สูงอายุกลุ่มชาติพันธุ์ไทลาว. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค (การศึกษาและการจัดการภูมิปัญญา) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. ปฐมพงศ์ ลิ้มเจริญ. (2558). หมอธรรม : ประวัติศาสตร์ ความเชื่อและเครือข่ายทางสังคมในภาคอีสาน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาไทยศึกษา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 293 ปาณิก เวียงชัย. (2558, พฤษภาคม 14). “การตอบสนองทางสรีรวิทยาต่อความเครียด.” [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก http://biology.ipst.ac.th/?p=2767 สืบค้น 1 พฤศจิกายน 2561. ปานวาด มากนวล. (2556). บทบาทและการสืบทอดคาถาและพิธีกรรมของหมอพื้นบ้านในการรักษาโรคที่บ้านหนองขาว จังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย ส านักงานวิทยทรัพยากร จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. พระครูอาทรวชิรกิจ. (2560). “มองประเพณีของลาวแล้วมองเข้ามาที่ประเพณีของไทย.” วารสารวิจัยพุทธศาสตร์. 3 (1) , 92 - 104. พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551ก). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ : เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์ จ ากัด. . (2551ข). ก้าวไปในบุญ. พิมพ์ครั้งที่ 59. กรุงเทพฯ : พิมพ์สวย. . (2555). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ 32. (ฉบับข้อมูลคอมพิวเตอร์ พิมพ์ครั้งแรก). [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.watnyanaves.net/ uploads/File/books/ pdf/ buddhadhamma _extended_edition.pdf สืบค้น 10 พฤศจิกายน 2560. พระมหาประภาส ปริชาโน (แก้วเกตุพงษ์) และพระราชปริยัติวิมล (ศรีสุระ). (2560). “พุทธวิธีบ าบัดโรคด้วยธรรมโอสถสู่การดูแลสุขภาพที่ดี.” วารสารวิชาการธรรมทรรศน์. 17 (1), 179 - 192. “พระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย พ.ศ. 2542.” (2542, 29 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอน 120 ก. หน้า 50. “พระราชบัญญัติวิชาชีพการแพทย์แผนไทย พ.ศ. 2556.” (2556, 1 กุมภาพันธ์). ราชกิจจา - นุเบกษา. เล่ม 130 ตอน 10 ก. หน้า 1. พิศ แสนศักดิ์. (2548). “สถานการณ์งานวิจัยการแพทย์พื้นบ้านอีสาน” ใน ภูมิปัญญาการแพทย์พื้นบ้านอีสาน. เสาวนีย์ กุลสมบูรณ์และคณะ บรรณาธิการ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์. พื้นที่ป่าไทยรั้งท้ายกลุ่มอาเซียน. (2559, เมษายน 27). “สัมภาษณ์อดิศร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา, ที่ปรึกษา ด้านการวิจัยทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI)”. เรามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร. ไทยรัฐทีวี. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://tdri.or. th/2016/04/thairath-20160427/ สืบค้น 20 พฤศจิกายน 2560. พุทธรักษ์ ปราบนอก. (2558). “พุทธธรรมในวรรณกรรมค าสอนอีสาน.” วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์. 31 (2) : 55 - 78. 294 ภาณุวิชญ์ ปญฺญาปโชโต. (2560). “พุทธวิธีการบ าบัดรักษาโรคทางใจ.” วารสารบัณฑิตศึกษา ปริทรรศน์วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์. 2 (1). มูลนิธิมหาวิทยาลัยมหิดล. (2543). “ยาอีสานอลังการของภูมิปัญญา.” ใน สารานุกรมสมุนไพร เล่ม 4 กกยาอีสาน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : ภาควิชาเภสัชพฤกษศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2560). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2559. พิมพ์ครั้งที่ 1. นครปฐม : พริ้นเทอรี่. มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์. (2542). สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์. ระวี สัจจะโสภณ. (2556). “แนวคิดทางการศึกษาเพื่อพัฒนาภาวะพฤติพลังในผู้สูงอายุ.” วารสารเกษตรศาสตร์ (สังคม). 34 : 471 - 490. ราชบัณฑิตยสถาน. (2550). พจนานุกรมศัพท์แพทย์และเภสัชกรรมแผนไทย : ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพ ฯ : ราชบัณฑิตยสถาน. รุ่งโรจน์ สงสระบุญ. (2559). “ปัจจัยที่มีผลต่อการรักษาโรคไม่ติดต่อตามแนวทางพุทธศาสนา.” วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย สาขาสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์และศิลปะ. 36 (3) : 133 - 144. ลือชัย ศรีเงินยวง และกัณฑ์วีร์ วิวัฒน์พาณิชย์. (2547). “แนวคิดเกี่ยวกับมานุษยวิทยาการแพทย์.” ใน เอกสารการสอนชุดวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาการแพทย์ หน่วยที่ 1 - 5. พิมพ์ ครั้งที่ 1. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช. วิทย์ บัณฑิตกุล. (2555ก). ราชอาณาจักรไทย. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สถาพรบุ๊คส์. . (2555ข). สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สถาพรบุ๊คส์ วิชิต เปานิล. (2546). พุทธกระบวนทัศน์เพื่อสุขภาพและการเยียวยาในสังคมไทย. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. วีรวัฒน์ อ าพันสุข. (2542 กรกฎาคม - ธันวาคม). “หนังสือแพทย์ศาสตร์สงเคราะห์ : มรดกภูมิปัญญาท้องถิ่น.” ใน รังสิตสารสนเทศ. 5 (2). ศิราพร ณ ถลาง. (2540). การวิเคราะห์ต านานสร้างโลกของคนไท. รายงานการวิจัย นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ศิริพร ทัศนศรี. (2560). “พุทธวิธีการรักษาโรคด้วยโพชฌงค์ : ผลแห่งการปฏิบัติหรือมหัศจรรย์แห่งมนต์ คาถา.” วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 1 (1) : 134 - 145. 295 ศุภเจตน์ จันทร์สาส์น. (2555). “พฤฒิพลังของผู้สูงอายุไทย การปันผลทางประชากร และโอกาสทางเศรษฐกิจของประเทศไทยในสังคมสูงวัย.” วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 4 (7) : 201 - 214. สถาบันการแพทย์แผนไทย. (2544). การแพทย์แผนไทย ส าหรับนักศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สถาบันการแพทย์แผนไทย. สถาบันวิจัยการแพทย์แผนไทย. (2560). ขั้นตอนการวิจัยการแพทย์แผนไทย “ข้อเสนอและสภานการณ์การวิจัยด้านการแพทย์แผนไทย”. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยการแพทย์แผนไทย. สมณะโพธิรักษ์. (2556). มหาทาน. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : กลั่นแก่น. สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริรณายก. (2556). วิธีสร้างบุญบารมี. พิมพ์ครั้งที่ 1. (รัฐบาลในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพิมพ์โดยเสด็จพระราชกุศลในการพระศพ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก). ส านักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชด าริ. (2555). จอมปราชญ์แห่งการพัฒนา. กรุงเทพฯ : ส านักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชด าริ. ส านักงานข้อมูลและคลังความรู้กรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. (2559). รายงานการสาธารณสุขไทยด้านการแพทย์แผนไทย การแพทย์พื้นบ้าน และการแพทย์ทางเลือก 2557 – 2559. พิมพ์ครั้งที่ 1. นนทบุรี : กรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์แผนทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข. ส านักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ส านักนายกรัฐมนตรี. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพฯ : ส านักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. ส านักงานสถิติแห่งชาติ. (2557). การส ารวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ : เท็กซ์ แอนด์ เจอร์นัล พับลิเคชั่น. สิงหา จันทริย์วงษ์. (2553). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในชนบทของราชอาณาจักรไทยและราชอาณาจักรกัมพูชา โดยใช้ครอบครัวเป็นศูนย์กลาง. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขายุทธศาสตร์การพัฒนาภูมิภาค (กลุ่มสาธารณสุขชุมชน) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. สุภรัชต์ อินทรเทพ สุวารีย์ ศรีปูณะ และผมหอม เชิดโกทา. (2560). “สภาพปัญหาและแนวทางพัฒนาการถ่ายทอด ภูมิปัญญา การใช้สมุนไพรพื้นบ้าน ในการด ารงชีวิตที่เป็นมิตรกับ 296 สิ่งแวดล้อมในชุมชนจังหวัดสระแก้ว.” วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 12 (2) : 275 - 285. เสรี พงศ์พิศ. (2549). “ภูมิปัญญาชาวบ้าน” ใน สารานุกรมไทยส าหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. เล่ม 19. หน้า 245 - 264. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : โครงการสารานุกรมไทยส าหรับเยาวชน. อัจฉรา ภาณุรัตน์. (2556). ภูมิปัญญาและชาติพันธุ์วรรณนา. พิมพ์ครั้งที่ 2. สุรินทร์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. อัญญา ปลดเปลื้อง, อัญชลี ศรีจันทร์ และสัญญา แก้ว ประพาฬ. (2560). “การศึกษาวิถีชีวิตของผู้สูงอายุ : การศึกษาแบบเรื่องเล่า.” วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขา มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 4 (1) : 91 - 104. อัศวิน เทพาค า. (2539). “การแพทย์” ใน สารานุกรมไทยส าหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. เล่ม 12. หน้า 1 - 30. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : สารานุกรมไทยส าหรับเยาวชน. อาณา สุดชาดา. (2556). การศึกษาบุญกิริยาวัตถุ 3 ที่ปรากฏในประเพณีบุญเดือนสี่ : กรณีศึกษาต าบลนาคาย อ าเภอตาลสุม จังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. Ahmad, K. S et al. (2017). “Ethnopharmacological studies of indigenous plants in Kel village, Neelum Valley, Azad Kashmir, Pakistan.” Journal of ethnobiology and ethnomedicine. 13(1) : 1 - 16. Ali, N. A. A et al. (2017). “Ethnopharmacological survey of medicinal plants in Albaha Region, Saudi Arabia.” Pharmacognosy research. 9(4) : 401 - 407. Balunas, M. J., and Kinghorn, A. D. (2005). “Drug discovery from medicinal plants.” Life sciences. 78 (5) , 431 - 441. Comrey, A. L., and Lee, H. B. (2013). A first course in factor analysis. Psychology Press. Corazon, S. S et al. (2010). “Development of the nature-based therapy concept for patients with stress-related illness at the Danish healing forest garden Nacadia.” Journal of Therapeutic Horticulture. 20 : 30 - 48. Darwin, C. (2001). On the origin of species. Pennsylvania : The Pennsylvania State University. Havighurst, R. J. (1961). “Successful ageing”. The Gerontologist. 1 : 8 – 13. 297 Kroeber, A.L. (1952). The Nature of Culture. Chicago : University of Chicago Press. McClelland, K. A. (1982). “Self-conception and life satisfaction: Integrating aged subculture and activity theory.” Journal of Gerontology. 37(6) : 723 - 732. Peltzer, Karl et al. (2016). “The utilization of traditional, complementary and alternative medicine for non-communicable diseases and mental disorders in health care patients in Cambodia, Thailand and Vietnam.” BMC complementary and alternative medicine. 16 (1) : 1 - 11. Phumthum, M., et al. (2018). “Ethnomedicinal plant diversity in Thailand.” Journal of ethnopharmacology. 214 : 90 - 98. Sydara, K., et al. (2005). “Use of traditional medicine in Lao PDR.” Complementary Therapies in Medicine. 13 (3) : 199 - 205. United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Population Division. (2015). World Population Ageing 2015. New York : United Nations. World Health Organization. (2002). Active Ageing : A Policy Framework. A contribution of the World Health Organization to the Second United Nations World Assembly on Ageing. Madrid, Spain : World Health Organization