พิจารณาการพลัดพรากจากสิ่งที่เรารักอย่างไร.docx

พิจารณาการพลัดพรากจากสิ่งที่เรารักอย่างไร _สุรภา ลิ้มวรรณเสถียร : กราบขอโอกาสค่ะ การสูญเสีย การพลัดพรากจากสิ่งที่เคยอยู่ จะรู้สึกเศร้าและกังวล หนูจะต้องพิจารณาให้เป็นสัมมาอย่างไร พ่อครูว่า…คุณตรวจสอบสิ่งที่คุณเคยผ่านมาในชีวิตสิ แต่ก่อนเคยรักมีบ้างไหม แม้สิ่งที่เคยรักมากแล้วมันก็พรากไปแล้ว แม้ไม่เคยรักมากแต่ก็พรากไปแล้ว หรือรักนิดนึง แต่ตอนนี้มันก็ไม่มีแล้วมันก็พรากไปแล้ว อย่างหยาบกลางละเอียดเลย รักแรงรักมากรักหนัก ในชีวิตนี้มีไหม อย่างเด็กเขารักตุ๊กตาของเขา ตุ๊กตาของฉันตุ๊กตาของหนู ใครเอาไปไม่ได้เป็นตายฆ่ากันเลย มันมีไหม อะไรที่คุณเคยรักมาก หรือรักไม่มากก็แล้วกันก็พราก ไม่มีอะไรที่จะไม่พรากจากกันพระพุทธเจ้าตรัสเป็นคำตายไว้ คุณก็ต้องตรวจดู โอ๊..จริงนะ มันพรากจากกัน หรือเอาชัดๆเลย อาหารคำนี้คุณกินเข้าไปอร่อย รสอร่อยมันก็อร่อย พอเลิกกินปั๊บรสอร่อยอยู่ที่ไหนบอกอาตมาซิ เมื่อกี้นี้ซาบซึ้งจะตายจะเป็น กับรสอร่อยนะ แล้วตอนนี้หยิบมาดูซิอยู่ที่ไหน อยู่ในความจำ คุณจำไม่ลืมๆๆๆๆ อาตมาเคยแต่งเพลงไม่ลืมบางมด ให้สำนักเทคโนบางมด ไม่ลืมๆๆๆ ซาบซึ้งใจที่ควรคำนึงถึง...อะไร จำไม่ได้แล้ว เขาว่าเขาชอบเพลงแม่มูล แล้วเขาก็จะให้คล้ายๆเพลงนี้ สุนทราภรณ์ไปร้อง พิจารณาไปไม่มีอะไรไม่พลัดพรากจากกัน แล้วจะเห็นเลยว่าไม่มีอะไรไม่พลัดพรากจากกัน สุดท้ายจบที่คุณจะปรินิพพานเป็นปริโยสานพลัดพรากจากทุกสิ่งในมหาจักรวาลในวัฏสงสารเลยอันนั้นแหละสุดยอด อาตมขอบอกล่วงหน้าเอาไว้ จะรู้จริงเลย พระอรหันต์ขึ้นไปทุกองค์ทำได้ปรินิพพานเป็นปริโยสานได้ แล้วแต่ท่านจะปรินิพพานเป็นปริโยสานเมื่อไหร่ ท่านบรรลุได้ก็เป็นอมตะบุคคล จะตายหรือยังไม่ตายเกิดอีกเกิดแล้วก็ได้ แต่กิเลสตายไม่เกิดอีก แต่ถ้าจะเกิดอีกเกิดแล้วก็ได้ รายละเอียดเป็