สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ_สังกัปปะ 7) ตอน กรรมชั่วแม้คิดก็เป็นวิบาก.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ_สังกัปปะ 7) ตอน กรรมชั่วแม้คิดก็เป็นวิบาก ในชีวิตนี้ เรามีกรรมกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม เป็นความประพฤติ อยู่ทุกกรรม แม้แต่มโนกรรม การกระทำที่จิต จิตมีอาการคิดนึก เกิดเป็นภพ มันเป็นกรรมการกระทำทั้งนั้น ทำแล้วมันก็บันทึก แล้วก็เป็นวิบาก สั่งสม เพื่อจะเป็นต้นทุนในการออกฤทธิ์ ในอนาคตต่อไปเรื่อยๆ เป็นต้นทุนที่สั่งสม แล้วก็จะเกิดอันที่เราไม่รู้ จะเกิดอีก พลังงานจิตทำให้เกิดกายกรรมวจีกรรมต่อไป ก็เกิดมาจากต้นทางคือ มโนปุพพัง ตามที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ไว้ เพราะฉะนั้นจะต้องศึกษาสำคัญที่จิตของเรานี่แหละ ที่จะดำรินึกคิดอะไร ตักกะ วิตักกะ สังกัปปะ มันจะดำรินึกคิดอะไรต้องตามรู้ให้ทัน เพื่อจะได้ไปจัดการกับตัวนี้ ถ้ามีมิจฉาสังกัปปะเป็นกามพยาบาทก็ดี หรือแม้หมดกามพยาบาท ก็เหลือส่วนที่เรียกว่าวิหิงสา เป็นตระกูล กาม พยาบาท ซ้อนในรูปภพอรูปภพอีกคือวิหิงสา เราก็เรียนรู้อาการจิตตอนนี้ทั้งสิ้น จนทำให้ไม่มีเหตุพวกนี้ได้ จึงจะถือว่าสูงสุดในมนุษย์เป็นพระอรหันต์ ซึ่งในภาษาต่างๆที่ท่านใช้กันมันเพี้ยนไปมากมายในศาสนาพุทธ ศาสนาพุทธหรือศาสนาใดก็แล้วแต่ ในความเป็นมนุษย์สังคม ศาสนามีฤทธิ์มีอำนาจมีพลังสูงมากเลย ถ้าเป็นสัมมาทิฏฐิ แล้วก็มีสติสัมปชัญญะ สามารถที่จะจัดการจิตของเรา เรียกว่าทำให้เกิดพลังงานจิต พลังงานจิตที่เราทำให้เกิดอย่างควบคุมได้ เรียกว่าตัวแปรของทุกปัจจุบัน ทุกๆกาละ ผู้ที่สามารถเรียนรู้ได้ ควบคุมจัดการได้เรียกว่า อภิสังขาร ก็จะจัดการกรรมกิริยา ตั้งแต่จิต สัมมาสังกัปปะไม่ให้เกิดกาม พยาบาท วิหิงสา แล้วทำให้เกิดตามที่เรามีสัปปุริสธรรม 7 มหาปเทส 4 ทำให้เกิดอย่างกัมมนิยะหรือกัมมัญญตา เกิดอย่างเหมาะควร มีการประมาณไม่ประมาท(มัตตัญญุตา) เป็นประโยชน์ต่อโลกไม่มีกิเลส ไ
อ่านต่อ
ม่มีกาม พยาบาท วิหิงสา เข้าไปปรุงแต่ง มีแต่กุศลเจตนา ปรารถนาดี เพื่อให้ทุกอย่างดี ไม่ได้เพื่อเห็นแก่ตัวด้วย นี่คือความรู้ที่สุดยอดที่คนเป็นปราชญ์ เป็นศาสดา คือพระพุทธเจ้าท่านค้นพบ แล้วเอามาให้มนุษยชาติเล่าเรียน เป็นงานหลักงานใหญ่ของชีวิต พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ เมื่อท่านบรรลุธรรม เป็นพระพุทธเจ้า ท่านไม่ทำงานอื่นเลย ท่านทำงานเพื่อที่จะสอนสิ่งนี้ สอนธรรมะนี้ ให้แก่มนุษย์โลก ท่านสำเร็จสูงสุดท่านทำงานให้แก่โลกเลย เป็นงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
600315_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ อสุรกายแก่นในธรรมกายเก๊