สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5_อุตุนิยาม) ตอน กินอย่างอุตุนิยามคืออย่างไร.docx

สื่อธรรมะพ่อครู ตอน กินอย่างอุตุนิยามคืออย่างไร พ่อครูว่า...เราก็มาฟังธรรมกันต่อ สำหรับคนที่เชื่อถือและเชื่อมั่น ว่าธรรมะนั้น เป็นสิ่งที่สำคัญ สำหรับมนุษย์ทุกคน ใครก็ตามเป็นมนุษย์ ผู้ที่มีความเชื่อถือ และเชื่อมั่นว่า ธรรมะเป็นสิ่งประเสริฐสำหรับชีวิต ถ้าว่าจริงๆแล้ว มันประเสริฐยิ่งกว่า กินข้าวกินน้ำ สำคัญกว่ากินข้าวกินน้ำ เพราะว่าการกินข้าวกินน้ำ คนที่ไม่มีปัญญาก็รู้ว่า จะต้องกิน แม้แต่ที่สุด ไม่อยากกินเลย มีคนอื่นที่เป็นญาติ ก็จะมาบังคับให้มากิน เพราะว่าถ้าไม่กินก็จะตาย จึงไม่ต้องอาศัย พลังงานอะไรเลยในเรื่องกิน มันก็จะต้องเกิด คนที่ไม่อยากรู้อยากกินอาหารก็ต้องกิน เมื่อไม่กินแล้ว คนอื่นที่แวดล้อม ก็จะหาทาง ยัดเยียดให้กิน หรือเด็กเกิดมา ตัวเล็กๆ เด็กไม่ค่อยอยากจะกิน เวลาป้อนข้าวเด็ก ก็ต้องพยายามหลอกล่อ อาการของการไม่อยากกินอาหาร แล้วก็ต้องกินอาหารนั้น คืออาการของอุตุนิยาม คือ เขาไม่อยากเป็นอันนั้น แต่อันอื่นบังคับให้มันเป็น จึงเรียกว่า สิ่งนั้นเป็นสิ่งที่เกิดแบบอุตุนิยาม แต่มันเป็นแท่งก้อน ที่อาตมา เปรียบเทียบเป็นแท่งก้อนสังขาร อุตุนิยาม ดินน้ำไฟลม มันไม่ได้เกิดเพราะตัวมันเองทำเอง มันไม่มีพลังงานของมันเอง ที่จะต้องหามาใส่ตัวมันเอง มีแต่อันอื่นบังคับให้มันเป็น สิ่งแวดล้อมข้างนอก บังคับให้มันเป็นทั้งนั้นเลย เริ่มตั้งแต่พีชะ ก็จะมีสัญญากำหนดรู้ แล้วทำให้เกิดตัวมันเอง ตั้งแต่พีชนิยาม เป็นต้นไป แต่จิตนิยาม สิ่งที่เป็นพิษ ยังหามาใส่ตัวเอง จิตนิยามนี้โง่ ช้างม้าวัวควาย สิ่งที่เป็นพิษ มันไม่เอานะ มันไม่กินมันไม่รับเข้าไป มันจะมีสัญชาตญาณของตัวมันเอง ยิ่งกว่าคนด้วย เพราะว่าคนนั้น ก็พอรู้เหมือนกับสัตว์ว่าสิ่งไหนเป็นพิษ ก็เลยไม่เอา แต่ก็หลงๆลืมๆ ว่ามันเป็นพิษหรือเปล่า ก็กินเข้