200428 ธรรมก่อนฉัน-พ่อท่าน-พันธุ์อโศก-R106.txt

รมดาแต่พระนี่ท่าน มาลองทำจริงๆเลยหัดละลาบละยศพระสรรเสริญลดความสุขจากโลกโลกไม่ต้องไปมีความสุขอย่างชาวโลกก็มีมีกฎมีวินัยมีศีลประพฤติตนชาวประชาชนหรือว่าชาวพุทธศาสนิกชนคอยสอดส่องดูพระองค์ไหนท่านมาบวชคือท่านมาถือกฎถือวินัยแล้วท่านจะไม่ละเมิดในเรื่องที่จะไปหลงลาภในโลกในลาภเป็นโรคในยศเป็นโรคที่สรรเสริญพระองค์ไหนท่านก็บวชแล้วท่านไปหลงในลาภหลงในยศอยู่ตู่เอาเลยทวงท่านก็ให้ทวงเลยบอกเราตรงๆบอกว่าไอ้นี่ท่านผิดแล้วอย่างนี้ไม่ใช่พระแล้วทวงเลยถ้าองค์ไหนท่านรู้ตัว ต้องการจะบอกว่าโยมใช่อาตมามันผิดไปหน่อยพลาดไปหน่อยอาตมารู้แล้วล่ะแต่ว่าอาตมายังทำไม่ได้ตำรวจหรือตำรวจหน่อยขออภัยท่านก็จะตอบอย่างนั้นแต่พระองค์ไหนท่านไม่รู้เลยท่านก็จะตีโยกย้ายย้อนแย้งพูดกับพูดอะไรต่ออะไรอีกหาเราก็พยายามที่จะทำความเข้าใจกับท่านว่าท่านจะไปเขินเข้าใจยังไม่ได้ทำเองยังย้อนแย้งนี่แสดงว่าท่านไม่รู้ผิดไม่รับผิดเราก็พยายามที่จะทำความเข้าใจกับท่านให้เห็นจริงคนจะสามารถท้วงพระได้เหมือนกันหากขอให้ทุกๆคนเลิกใช้คำพังเพยข้อที่ว่าชั่วช่างชีดีช่างสงฆ์ขอให้เลิกเลิกจริงๆ ช่วยฉันทีดีทั้งสองและทำให้ศาสนาฉิบหายมามากแล้วมันเป็นคำแก้ตัวของใครก็ไม่รู้อาจารย์องค์ไหนรุ่นไหนก็ไม่รู้คิดถูกขึ้นมาเป็นข้อแก้ตัวของคุณแม่เป็นข้อแก้ตัวของพระก็พระจะไม่ดีก็ช่างพระที่จะไม่ดีก็ช่างทีอย่างนี้ไม่ได้อย่างนี้เป็นการปล่อยปละละเลยไม่เอ็นดูกันไม่เกื้อกูลกันไม่มีความสามัคคีกันไม่มีการช่วยเหลือเฟือฝ่ายกันเป็นความเข้าใจผิดเป็นความคิดผิดไม่เอาเราจะต้องดูแลพระเอาคำพังเพยใหม่ 2 ต้องดีฉี่ต้องงามเอาคำพังเพยใหม่อย่าไปยึดถือคำพังเพยเก่าที่ว่าชั่วช่างชีดีช่างสงฆ์เป็นอันขาดเพราะคำว่าชั่วช่างชีดีทั้ง 2 อาตมายืน เป็นคำพังเพยที่จะทำลายศาสนามาอย่างหนักและศาสนาได้พลอยเสื่อมหรือถึงกาฬสินธุ์หายลงมามากกว่ามากเพราะคำพังเพยอันนี้ขอให้กลับขอให้แก้เราจะต้องช่วยกันดูแลสงค์ช่วยกันดูแลชีเราเป็นพุทธชนตามปัญญาของเราเราก็ช่วยทักท้วงถ้าพระท่านที่องค์ใดที่ท่านรู้เราเป็นผิดท่านก็จะบอกเราเองว่าผิดยอมประท้วงอย่างนี้ไม่ถูกหรอกมันถูกยังไงถ้าใครจะอธิบายสู่เราฟังเราก็จะได้ประโยชน์จากท่านอีกต่อหนึ่งว่าอ๋อเรานี่เข้าใจผิดเมื่อเราแก้ความเข้าใจผิดหรือเราได้รับฟังคำถูกต้องเราก็เกิดปัญญาแล้วก็เป็นสัมมาทิฏฐิขึ้นมาอีกมันได้ประโยชน์แก่กันและกันคือทุกเมื่อเพราะฉะนั้นให้พยายามดูแลทัก สโนไวท์แต่นั่นแหละมันก็มีข้อแม้อยู่บ้างถ้าเรายังไม่รู้จริงเรายังไม่แน่ใจจริงก็อย่าเพิ่งไปผลีผลามทักท้วงการทักท้วงพระอริยะการเป็นตุ่มพระอริยะโดยผิดผิดโดยจิตใจมุ่งร้ายเป็นการหมายร้ายปองร้ายเพื่อจะข่มเพื่อจะขี่หรือเพื่อจะทำการดูถูกยกตนขึ้นของพระระวังอ่าได้บาปในนรกอเวจีนะเสียหายนั้นเองผิดไม่ดีไม่งามระวังมันจะขายขี้หน้าตัวเองไม่ใช่อะไรหรอกไอ้ตัวไปทวงไม่ถูกไม่ต้องแล้วตัวเองจะขายขี้หน้าไม่ดีแต่ถ้าเผื่อว่าตัวท้วงเขาเรียกว่าพักช่วงในจุดที่ดีที่งามและเราแน่ใจด้วยว่าไอ้นี่ดี ตอนนี้ใช้ปัญญาอย่างละเอียดลออแล้วก็ทักท้วงให้ดีมีสัมมาคารวะด้วยเพราะการที่ไม่ใช่พระทักท้วงสงฆ์พิธีหรือผู้ปฏิบัติธรรมเทวดาบวชอะไรเนี่ยเราจะต้องรู้ว่าเราเองเรานี่ยกไว้แล้วโดยสมมุติว่าพระหรือชีอะไรเนี่ยเป็นผู้สูงเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องทักท้วงอย่างมีสัมมาคารวะถ้าเราจะมีมีสัมมาคารวะแล้วมันก็ไม่ผิดประหลาดอะไรกับสมมติสัจจะอย่างเรารู้ระดับรู้ๆลอยกระทำเหมาะสมนี่เป็นความฉลาดหรือเป็นความมีปัญญาของมนุษย์ที่จะต้องทำให้ถูกต้องตามฐานะผู้ใดหาได้ช่วยกันดูแลพระพักตร์พระบ้างพระก็จะเป็นคนที่อยู่ในศี ธรรมปฏิบัติตนดีขึ้นเพราะว่าสีนี้เป็นการขัดเกลาอย่างเมื่อวานนี้ก็อธิบายศีลสู่ฟังแล้วสีเป็นการขัดเกลาบุคคลที่สูงขึ้นให้ดีขึ้นให้เจริญขึ้นพระท่านเสียสละท่านยอมอดลดอาหารการกินเครื่องใช้ไม้สอยลาภยศสรรเสริญสุขอย่างลูกโลกสุขก็เสพเสียงที่สมใจเสพกลิ่นที่สมใจเสพรถที่สมใจเสพรูปที่สมใจหรือแม้แต่เศษที่สัมผัสกายทางใดก็ตามที่สมใจถึงที่สุดถึงขั้นจิตแต่อุปทานไปยกไม้กำหนดหมายต้องการอย่างนั้นต้องเป็นอย่างนี้อะไรต่างๆนานาไว้ในใจและก็ได้สมใจเป็น อะไรพวกนี้ถ้าจะระมัดระวังถ้าจะมาละรถจริงๆท่านเสียสละจริงๆมีอาชีพทิ้งอาชีพมีเงินทองทิ้งเงินทองมีข้าวของสมบัติทิ้งข้าวของสมบัติมีสิ่งที่รักอย่างชาวโลกเขารักกันทิ้งสิ่งที่รักนั้นๆมานี่เป็นการเสียสละของพระผู้มาบวชท่านยอมเสียสละมาจริงๆเราจึงต้องกราบไหว้ท่านเพราะท่านยอมตนเป็นหนูตะเภาตัวต้นเป็นผู้ที่ทดสอบทดลองอย่างแท้จริงกล้าได้กล้าเสียเมื่อท่านมาทดสอบแล้วท่านได้รับผลของธรรมะบรรลุธรรมะก็เป็นการยืนยันเป็นการพิสูจน์ว่าธรรมะของพระพุทธเจ้ามีผลการบรรลุนั้นก็คือจิตมันล้าน จิตมันละความยึดถืออย่างที่เราเคยยึดถือมาตั้งแต่เป็นคนมันล้างมันหลุดมันปล่อยเห็นเขาได้ลาภก็เฉยๆเราก็ไม่โลภในลาภไม่โกรธเมื่อเราไม่ได้ลาภเห็นเขาได้ยศก็ไม่โลภในยศไม่โกรธเมื่อเขามียศสูงกว่าหรือเขาจะยกย่องชมเชยสรรเสริญคนอื่นมากกว่าเราเขาจะนินทาว่าร้ายเราก็ไม่โกรธไม่โลภในสรรเสริญไม่โลภแม้ที่สุดในความสุขใครจะได้สุขทางตาทางหูทางจมูกทางลิ้นทางกายได้ความสุขทางจิตใจที่เขาได้สมจิตรสมใจอย่างนั้นอย่างนี้ก็ไม่ริษยาใครเราก็ไม่โลภอยากได้มากเท่าใดไม่โลภมากเท่าใดยิ่งสบายมากเท่านั้นเท่านั้นผู้ใดมาทำแล้วพิษความจริงข้อนี้แล้ว ซึ้งใจจริงๆผู้นั้นก็ไม่มีทุกข์ไม่มีสุขจริงๆลดละได้จริงพวกนั้นก็เป็นผู้บรรลุธรรมพิสูจน์สัจจะพระพุทธเจ้าทรงพระพุทธเจ้าได้ทิ้งมาเป็นตัวอย่างก่อนท่านมีลาภยศท่านเป็นถึงเจ้าชายที่จะรับตำแหน่งเป็นพระเจ้าแผ่นดินต่อไปในอนาคตทีเดียวยศท่านสูงถึงปานนั้นท่านมีลาภมีสมบัติพระราชทานมีทรัพย์สินทางต่างๆซึ่งทรัพย์สินสินค้าต่างๆที่ท่านมีนี้ท่านก็ได้ละทิ้งไม่เอาไม่ยุ่งเกี่ยวไม่ยึดมาเป็นของของตัวมายึดมาเป็นของของเราปล่อยให้แก่ผู้ที่สมควรจะได้ใช้ใช้ไปไม่เกี่ยวข้องอย่างนี้เป็นต้นถ้าทิ้งมาให้เห็นมึงซื้อไม่ใช่ของง่ายของบุคคลที่จะกระทำ ทำได้แล้วถ้าเกิดยืนยันตลอดไปชนชีพจนกระทั่งถึงขั้นที่เรียกว่าปรินิพพานสุดท้ายหรือตายท่านก็ไม่ได้รับเอาสมบัติอะไรมาเป็นของตนยศอะไรเอามาเป็นของตนยักทางโลกไม่มีลาภไม่มียศส่วนสรรเสริญใครจะสรรเสริญท่านก็ช่างท่านก็ไม่หลงในสรรเสริญใครจะนินทาท่านก็ไม่ได้ทุกข์เพราะนินทาเนี่ยเป็นความจริงที่ท่านได้พิสูจน์ไปจนตลอดตายสาวกต่างๆหรือคนผู้อื่นใดที่มาบวชเป็นสาวกปฏิบัติตามแนวทางที่พระพุทธองค์เป็นผู้วางไว้จนกระทั่งบรรลุจริงเห็นผลจริงจะรู้ด้วยว่ามันสบายจริงๆไอ้การจะรู้วันนี้และเป็นยอดปัญญาเรียกว่าอาทิตย์ปัญญาหรือเรียกว่าญาณทัศนะวิเศษมันรู้อย่างนี้มันรู้ว่ามันว่าง ไม่ต้องไปหอบหวงไม่ต้องไปหาไม่ต้องเป็นโรคได้ลาภยศสรรเสริญไม่ต้องเป็นหลงสุขไม่ต้องเป็นโรคในสุขอย่างโลกๆเขาหลงแต่สุขเพราะว่าศุภวรรณสุขก็ปล่อยศุภกานต์งานที่ได้ทำไปที่เป็นการงานเป็นประโยชน์แก่มวลมนุษย์ชาติเป็นประโยชน์แก่ปวงชนการงานที่สูงอาชีพที่สูงท่านจะรู้ว่าอาชีพใดสูงอาชีพใดไม่มีอาชีพใดสูงกว่าอาชีพของพระอันนี้ไม่ใช่พูดถูกแม้แต่พระมหากษัตริย์ก็ยังต้องเคารพพระไม่ว่าพระเล็กพระใหญ่ทั้งนั้นแหละเพราะว่าถือว่าผู้ที่อยู่ในสถาบันศาสนาโดยเฉพาะเมื่อปฏิญาณตนเป็นพระแล้วนี่ถือว่าผู้สูงอายุพอบวชปุ๊บแม่เป็นพ่อเป็นแม่ก็ยังต้องกราบลูกที่มาบวชเป็นพระ อย่างนี้เป็นต้นก็ถือว่าเป็นผู้ที่อยู่ในกฎระเบียบที่เป็นกฎระเบียบมันสูงกฎระเบียบอันนี้ไม่กวนสังคมถ้าปฏิบัติได้ตามศีลตามวินัยตามธรรมของพระนี่ดังถูกตรงแล้วไม่กวนสังคมไม่แต่งแย่งสังคมไม่ทำไม่สังคมเดือดร้อนกฎระเบียบที่พระพุทธเจ้าท่านวางไว้นี่เป็นกฎหมายอันลึกซึ้งเป็นระเบียบอันลึกซึ้งถ้าปฏิบัติได้แล้วดีตลอดใครปฏิบัติได้มากเท่าใดก็ยิ่งเป็นผู้ที่ดีที่สูงปฏิบัติในบริสุทธิ์สะอาดได้เท่าใดยิ่งเป็นผู้ที่ดีที่สูงเป็นประโยชน์แก่สังคมยังมีจิตปัญญาที่เข้าใจระดับขั้นตอนของกฎระเบียบต่างๆก็ยิ่งสูงหากเราจะมาปฏิบัติรู้ญาติโยมมีเวลาน้อยมาคอยดูว่า พระท่านในเสียสละและท่านเข้ามาเป็นหนูตะเภาตัวต้นคือเป็นหนูตะเภาตัวก่อนเราท่านเอาตัวท่านก็ไปเสี่ยงไปพิสูจน์ธรรมะของพระพุทธเจ้าเราก็คอยมาส่งข้าวส่งน้ำเราคอยมาดูแลว่าท่านเป็นไปได้ดีจริงไหมถ้ายังเบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นเป็นผู้ได้รับผลของธรรมะจริงไหมถ้าจริงก็แสดงว่าศาสนายังมีจริงเนื้อหาสาระของธรรมะยังมีจริงท่านโลกไหมท่านโกรธไหมพยายามสอดส่องดูแลอ้อจริงท่านลดความโลภลดความโกรธหรือที่สุดไม่มีความโลภความโกรธเพราะเหตุปัจจัยที่ต่ำๆก็ลดได้เหตุปัจจัยที่สูงขึ้นมาอีกลดได้เหตุปัจจัยที่ละเอียดละออท่านก็ลดได้จนไม่มีเหตุมีปัจจัยอะไรสามารถทำให้ท่านโกรธสามารถทำให้ท่านหลอกได้และท่านก็ งานทำการเผื่อแผ่ไม่กลายเป็นคนสันหลังยาวเอาแต่กินเอาแต่นอนเช้าเองเพลงนอนบ่ายพักผ่อนกลางคืนจำวัดไม่มีแต่คุณสมบัติของพระอันนี้เป็นคุณสมบัติของปัจจัยจะพูดแล้วหนักหนักแต่ฟังเอาจากอาตมาขอพูดหนักๆแหละมันเป็นคุณสมบัติของเดรัจฉานหรือสัตว์กินแล้วก็นอนนอนแล้วก็กินอย่างเงี้ยมันไม่ถูกเรื่องเพราะฉะนั้นคุณสมบัติของคนดีจะต้องมีการงานมีสัมมากัมมันตะมีสัมมาอาชีโวเป็นผู้ที่หัดคิดริเริ่มกระทำสิ่งที่ดีมีสัมมาสังกัปปะดำริหัดคิดว่าคนดีเมื่อดำริดีคิดดีแล้วก็พากันกระทำสิ่งดีชักชวนกัน จะว่าแล้วยกตัวอย่างให้ฟังแล้วเป็นปัจจุบันเดี๋ยวนี้ก็อย่าหาว่าอาตมายกตัวเองเลยขณะนี้ยังเงียบพวกอาตมานี่ดำริที่จริงว่าไม่ใช่อาตมาดำริก็ได้ใครดำริก็ได้ญาติโยมดำริก็ได้ดำดีว่าจะมาจัดงานที่นี่เพื่อที่จะให้ได้รับประโยชน์แก่กันและกันไม่มีใครจ้างไม่มีใครวางแม้แต่เจ้าของสถานที่ตรงนี้ไม่ได้มีใครจ้างไม่ได้รับสมบัติไม่ได้รับเงินรางวัลรางวัลที่หรือใครมามอบให้เสียสละเองด้วยต้องจ่ายส่วนนั้นส่วนนี้มีค่าใช้จ่ายอันนั้นอันนี้ก็เสียสละไปโดยจริงให้ญาติโยมเข้ามาชุมนุมให้เขามารับเอาส่วนที่ควรรับนี่เป็นการงานที่มีอยู่ในสังคมเป็นการงานที่ดีการงานยิ่งชุมนุมกันมาทำสิ่งดีมารับสิ่งดีอย่างเช้าลูกเสือชาวบ้านก็ทำบ้าง หายังพระก็ทำในส่วนตรงโดยไม่มีสิ่งที่มอมเมาอยากลูกเสือชาวบ้านอาจจะมีบันเทิงหลอกล่อมากหน่อยมีขนมหวานมากหน่อยมาเล่นมาร้องหมอลำมาอะไรก็ได้หนักๆหนาๆกันมากหน่อยก็เป็นฐานะของลูกเสือชาวบ้านซึ่งก็เป็นการชุมนุมครั้งหนึ่งหาให้ญาติโยมมาสามัคคีมารู้สิ่งที่ดีแล้วก็แทรกสิ่งที่เป็นสาระให้แก่เมื่อมารวมชุมนุมกันเข้าอย่างนี้ก็เป็นการกระทำเพื่อส่งเสริมให้มวลชนได้รับปริญญาได้รับการเคยชินอย่างน้อยที่สุดก็มาสามัคคีร่วมรู้จักกันขัดอดหัดทนเมื่อมารวมหมู่กันเข้ามากๆอย่าทะเลาะเบาะแว้งกันหากมีน้ำจิตน้ำใจอดทนกระทบหน่อยต่างคนต่างมีนิสัยมีจริตต่างๆกันก็หัดทนรักกันสมานสามัคคีกันอย่างนี้เป็นเรื่องของการกระทำเพื่อสังคมทั้งสิ้น หาเพื่อนมวลมนุษย์ชาติจะได้อยู่กันอย่างประนีประนอมเป็นภราดรภาพเราจะได้สันติภาพที่เป็นภราดรภาพอย่างแท้จริงนี่เป็นงานการที่เราจะทำเพราะฉะนั้นที่เราทำงานการนี้ขึ้นนี่ก็ดีก็เป็นสัมมากัมมันตะไม่ได้รับยศสรรเสริญบ้างจะมีเป็นธรรมดาก็สรรเสริญไปถ้าผู้ใดรู้เท่าทันสรรเสริญก็ไม่ได้หลงยินดีเพราะสรรเสริญการกระทำนี้บางทีไม่ใช่คนสรรเสริญนะมีคนนินทาได้ทำไปมีแน่ๆหนักกว่านินทาคนนินทาเราเอาคำนินทาน้ำมันไตร่ตรองดูเขานินทาถูกไหมถ้าเราไตร่ตรองแล้วไม่ถูกเขานินทาผิดๆเขาเข้าใจเจตนาเราก็ไม่ได้เขาเข้าใจการกระทำหรือกรรมกิริยาต่างๆนี้ก็ไม่ได้เพราะคำกริยานี้จะเป็นประโยชน์หรือ เขาก็ไม่รู้ถ้ามันเป็นโทษเราก็แก้ไขถ้าเราพิจารณาเห็นว่ามันเป็นโทษถ้ามันไม่เป็นโทษมันเป็นคุณอยู่เราก็ทำประโยชน์นั้นเข้าไปก็แล้วกันถ้าทำงานนี้มันอาจจะไปขัดผลประโยชน์ของคนบางคนเขาบ้างก็ได้ไม่ประหลาดอะไรหรอกแต่ขาดผลประโยชน์อันนั้นผลประโยชน์ของเขามันดีไหมล่ะถ้าผลประโยชน์ไม่ดีกับคนขับไว้บ้างมันก็จะเกิดคุณเกิดประโยชน์อย่างนี้แหละส่งเสริมไปเรื่อยๆถ้าผู้ที่กระทำงานการอยู่เสมอไม่ขี้เกียจขี้คร้านมีสัมมากัมมันตรังชีวิตคือสัมมาอาชีโวมีชีวิตอยู่ยังมีชีวิตอยู่ก็มีการงานที่ดีมีการดำริดีมีสัมมากามันต่อมีสัมมาสังกัปปะมีความเห็นที่ถูกต้องมีความเห็นดีเรียกว่าสัมมาทิฐิแล้วก็พยายามพากเพียร เรียกว่ามีสัมมาวายามะด้วยสติสัมปชัญญะอันตื่นโพรงอยู่อย่าไปทำอย่างหลับไหลงมงายต้องทำอย่างมีสติและก็มีสัมปชัญญะและก็มีปัญญาเรียกว่ามีสัมมาสติสัมมาสตินั้นมีทั้งความเต็มตื่นของจิตใจความรู้สึกมีทั้งปัญญามีทั้งความรู้ความเชื่อมต่อของจิตใจปัญญาของเราพิจารณาอยู่รอดอย่าไปทำอย่างคนหลับเรียกว่าไสยศาสตร์ต้องทำอย่างคนอื่นเรียกว่าพุทธศาสตร์รู้รอบอยู่เสมอว่าเราทำอะไรอย่างนี้จะเป็นประโยชน์มีสัมมาสติเพราะเรามีจิตปัญญาสูงขนาดนั้นมีจิตวิมุตในกิเลสตัณหาขนาดนั้นจิตที่หมดกิเลสตัณหาหรือวิมุตกับจิตที่มีปัญญาเราเรียกว่า สมาธิผู้ใดมีสมาธิสูงขนาดใดก็แล้วแต่บุคคลตามแต่บุคคลที่เป็นจริงผู้ใดมีปัญญาขนาดนี้จริงเขาเรียกว่ามีสัมมาญาณจริงผู้ใดมีวิมุตมีความหลุดพ้นจากกิเลสมีความบริสุทธิ์ใจขนาดสูงขนาดใดก็เป็นของผู้นั้นผู้นั้นเรียกว่าสัมมาวิมุตติสัมมาทิฏฐินี่แหละคือสัมมาสมาธิเราจะต้องรู้สัมมาสมาธิสมาธิไม่ได้หมายความว่าไปนั่งหลับหูหลับตาปีก็เฉยๆคือสมาธิไอ้แบบนั้นน่ะมันคือไปนอนหลับหรือนั่งหลับเฉยๆทำความสงบความพักให้แก่ชีวิตเราเคยทำมาแล้วทุกคนนั่นแหละคือการนอนแต่ว่าเราหลับโดยวิธีนอนแต่มานั่งหลับตาก็โดยการหลับโดยวิธีนั่ง แล้วเราจะต้องรู้ความจริงถ้าผู้ใดนั่งหลับตาแล้วจะทำความสงบให้แก่ตนก็ดีแต่ถ้านั่งหลับตาบางทีแล้วเพ้อเจ้อนั่งหลับตาเข้าแล้วก็รวมกำลังของจิตเข้าแล้วก็ไปฟุ้งซ่านถอดจิตเล่นมั่งเอาจิตไปเล่นเรื่องนั้นเรื่องนี้อะไรต่ออะไรต่างๆนานาบ้างมันเป็นได้เหมือนกันหาเรื่องนี้มันต้องศึกษากันเพิ่มเติมอีกสำหรับวันนี้คงไม่มีเวลาจะพูดสู่ฟังก็ขอให้มาพิจารณาว่าเรื่องของกำลังจิตนี่มีเหมือนกันมีผลเหมือนกันแต่ผลเป็นไปเพื่อความงมงายเป็นไปเพื่อประโยชน์ที่ดูง่ายหรือว่ากินดีจริงหรือเปล่าถ้าไม่ดีจริงแล้วอย่าไปหลงมันคนนั่งหลับตาแล้วไปเล่นจิตแบบนี้เป็นบ้ากันมาเยอะแล้วเป็นบ้ากันมาเยอะจริงๆถ้าจะนั่งหลับตาแล้วจะใช้จิตไปในทางพิจารณาธรรมไปในทางที่ ประโยชน์ในความสงบระงับหรือเป็นประโยชน์ในการที่จะใช้กำลังจิตในทางที่ดีจริงๆมันก็เป็นได้อย่างนี้ต้องมีอาจารย์ที่ใกล้ชิดแล้วก็พยายามแนะนำอย่างถูกต้องไม่งมงายต้องมีปัญญารู้จิตในจิตอย่างชัดเจนมีปฏิภาณอย่างสูงมีปฏิสัมภิทาญาณอย่างสูงจึงจะสอนกันได้นี่เป็นเรื่องลึกซึ้งอย่าไปทำเล่นเป็นอันขาดไม่ใช่เบื้องต้นอาตมาขอปลามาการปฏิบัติธรรมเบื้องต้นไม่ใช่ไปนั่งหลับหูหลับตาถ้านั่งหลับหูหลับตาแล้วก็บ้ากันได้ง่ายจริงๆและหลงเลอะเทอะด้วยสอนกันก็ยากไม่มีขั้นตอนที่เร็วศาสนาพระพุทธเจ้านั้นได้สอนศีลสมาธิก็คือจิตที่มีญาณก็มีวิมุตอย่างที่อธิบายแล้วเมื่อปฏิบัติเกิดปัญญาและก็เกิดความหลุดพ้นออกจากกิเลสอันนั้นแหละเรียกว่าสมาธิที่แท้คือจิตบางทีท่านก็เรียก พิจิตรสมาธิคืออธิจิตคือจิตอันยิ่งดียิ่งสูงยิ่งขึ้นมาเรื่อยๆตามลำดับเรียกว่าอาทิตย์จิตพูดได้ปฏิบัติธรรมผู้ใดมาถวายทานก็มาฟังธรรมะที่อาตมาได้สาธยายไปแล้วเป็นผลประโยชน์ที่ได้รับไปเป็นสัมมาญาณที่อาตมาคิดว่าอาตมาไม่มีอะไรแฝงอาตมาให้ความรู้ที่บริสุทธิ์ใจที่สุดจริงใจที่สุดอาตมารู้เท่าไรก็พูดตรงๆตามอาตมารู้เท่านั้นเท่านั้นไม่มีอะไรซ่อนแฝงไม่ได้พูดเพื่อจะหลอกให้ญาติโยมเอาลาบมาให้หลอกให้ญาติโยมเอายศมาแปะให้หลอกให้ญาติโยมมาสรรเสริญก็ไม่แล้วก็ที่พูดนี่ก็ไม่ได้สุขไม่ได้เป็นความสุขความสนุกสนานอะไรพูดในเมื่อยด้วยถ้าจะพูดกันจริงๆแล้วเหนื่อยเป็นทุกข์ด้วยแต่อาตมาก็เห็นว่าเป็นการงานที่ต้องทำและควรทำเพราะ เป็นคนก็มีแต่การงานนั่นแหละเป็นค่าของชีวิตส่วนการพักผ่อนนะเมื่อเราเมื่อยแล้วก็พักเมื่อเรามีกำลังเราก็ทำเมื่อเราตายแล้วก็เลิกกันอาตมาก็พูดยืนยันอีกแล้วอาตมาทำงานแทบตายพอตายก็เลิกไม่ทำต่อแล้วมันยังไม่ตายมีกำลังวังชาทำได้ก็ทำไปจนกว่าจะตายสำหรับวาระนี้แสดงธรรมก่อนฉันอาตมาก็ขอสรุปลงไปว่าญาติโยมเมื่อมานั่งมาทำทานทำบุญทำบุญได้รับปัญญาและก็ได้รับการเสียสละจริงๆญาติโยมได้มาเสียสละอาหารข้าวน้ำอะไรต่างๆที่อาตมาเรียกว่าข้าวน้ำเพราะอาตมาไม่มีข้าวปลาเพราะที่เอามาถวายที่นี่ไม่มีปลาเพราะอาตมาไม่กินปลากินเป็ดกินไก่อาตมาเลิกทำกระเพาะให้เป็นป่าช้าแล้วเพราะฉะนั้นอาตมาก็จะกิน ขาดแต่หน้านี่เป็นภาษาสำนวนง่ายๆไม่ญาติโยมก็มาถวายแล้วญาติโยมก็จะได้ฟังธรรมได้ใกล้ชิดผู้ที่ได้มาทดสอบญาติโยมที่จะได้มาสอดส่องผู้ที่ญาติโยมต้องเลี้ยงดูไว้ผู้ที่ญาติโยมมาเสียสละเป็นหนูตะเภาตัวต้นดังที่กล่าวแล้วและเมื่อเป็นจริงญาติโยมก็จะได้พึ่งเป็นสังฆังสะระณังคัจฉามิพวกอาตมาเมื่อมันมีมรรคมีผลบรรลุมรรคบรรลุผลก็จะได้เอามาเอาผลมาสอนญาติโยมต่อญาติโยมก็จะได้เห็นจริงเห็นจังเชื่อมั่นคือน้าอ้อศาสนาพระพุทธเจ้ามีมรรคมีผลบริสุทธิ์ยังไงสบายยังไงประเสริฐยังไงญาติโยมก็จะรู้เองรู้จริงเพราะฉะนั้นญาติโยมก็ไม่เสียค่าฟรีญาติเยอะ บุญได้กุศลแท้และก็สนับสนุนศาสนาซึ่งเป็นสถาบันสำคัญของชาติทุกๆชาติในโลกแต่ละศาสนาก็สอนให้ดีไปแต่ละอย่างสำหรับเมืองไทยเราศาสนาพุทธศาสนาใหญ่เราก็ส่งเสริมศาสนาใหญ่ในการตามภูมิปัญญาและก็ให้ภิกษุศาสนาพุทธให้จริงอย่างน้อยก็ให้เป็นพระโสดาให้ได้ต่อไปเป็นภาษาถิ่นฐานต่อไปเป็นพระอนาคามีและเป็นพระอรหันต์ให้จริงอย่ามีแต่ปากเปล่าเป็นอันขาดขอแสดงธรรมในวาระนี้แต่เพียงเท่านี้