200427 ธรรมหลังฉัน-พ่อท่าน-พันธุ์อโศก-R106.txt

โฟลเดอร์2520-25 ธรรมก่อนฉัน TXT (13 ตอน) ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์51 KB
วันที่แก้ไข18 เมษายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

อ้าวแล้วตอนนี้ก็ได้ทำอาหารเป็นเรื่องกิจวัตรประจำเป็นของสังขารร่างกายที่จริงมันเป็นเรื่องทุกข์กินอาหารนี่ก็เป็นเรื่องที่จะต้องจำเป็นต้องทำให้กับมันถ้าคนธรรมดากินอาหารด้วยความโลภก็กินได้แล้วกินได้มากเพราะเด็กกินอาหารในความโลภไงทีนี้คนที่มันไม่ค่อยมีความโลภบ้างแล้วเรากินมันไม่เร็วเท่าไหร่หรอกมันไม่เคยตัดปะเออนอกจากกินไม่แข็งแรงแล้วก็ต้องพยายามกินไปให้พอสมควรให้มันไว้สำหรับเพาะเลี้ยงกันมันจึง น้อยสำหรับคนที่กินไม่ได้มีความติดยึดชอบในอาหารถ้าพูดอย่างนี้บางคนก็อาจจะไม่เชื่อก็ลองสังเกตดูก็ได้คัดเอาอาหารที่ตัวเองไม่ชอบกินดูซิว่าจะนานไหมแล้วมันจะกินเร็วมากไหมไม่มาครับมาหาที่ตัวเองไม่ชอบเลยนะครับมามานั่งกินหน่อยดิกินไม่มากหรอกแล้วก็นานด้วยบอกว่าให้กินปริมาณขนาดนี้นะกินไม่ค่อยเหมือนกับเด็กๆอ่ะไม่เอาๆๆไปอาบน้ำเหมือนเด็กอ่ะเพราะงั้นก็เผื่อว่าเรากินด้วยชอบถ้าหาที่เด็กชอบยังไม่ทันหมดเลยหมดแล้วหม่ำๆๆกินหมด เด็กอ่ะลองดูดิอะไรที่เขาชอบอ่ะพอใส่มือป้าบอกเดี๋ยวจะๆจะเห็นได้ชัดที่เด็กฉันใดก็ฉันนั้นเพราะงั้นพระก็เหมือนกันคนก็เหมือนกันถ้าทำอะไรถ้าไม่มีกิเลสผสมเลยก็ไม่ค่อยเร็วนักช้าหน่อยเพราะงั้นเราจะต้องมีอิทธิบาทบ้างบางทีกินก็ต้องให้ 20 บาทเท่ากับกิเลสหมดแล้วนะถ้าจะได้ไม่หมดไม่ต้องใช้อยู่ที่บ้านหรอกที่ผ่านมาจะกินปิ๊ดๆๆเลยแต่ถ้าเผื่อว่ามันกิเลสไม่ค่อยมีแล้วต้องใส่อิทธิบาทจะต้องมีฉันทะมีวิริยะมีจิตตะวิมังสาก็ทำสิ่งนั้นขึ้นมาการที่ได้ทำสิ่งใดออกมาแล้วในส่วนที่ดีแต่ปัญญาไม่ใช่ว่าเอาความโลภตัดสินเอาความชอบตัดสิน ไม่ใช่ว่าอย่างนั้นแต่หมายความว่าเราเอาความจริงเอาความรู้เป็นสิ่งตัดสินใช้ปัญญาเห็นว่าดีทำแล้วก็พยายามเอาใจใส่จดจ่อยินดีตั้งใจพากเพียรและก็ทำตามสัญญามีการปรับปรุงพัฒนาดัดแปลงอันไหนจะดีกว่าอันนั้นน

อ่านต่อ

่ะใช้ปัญญาอยู่เรื่อยเป็นวิมังสามันก็จะเจริญได้ไม่ว่าคนธรรมดาหรือไม่ว่าพระเหมือนกันหมดใช้อิทธิบาท 4 เหมือนกันการทำสิ่งที่ดีให้เกิดอยู่เสมอถ้าเรียกว่าบุญการตัดสิ่งที่ชั่วออกจากตัวตัวอย่าไปยุ่งสิ่งที่ชั่วให้คนอื่น คุณมี 2 นัยยะ 1 บุณยะที่ก่อดี 2 บุญยะที่ละชั่วที่เรียกว่าบุญละชั่วเป็นบุญประพฤติดีเป็นบุญทำให้มันจนกระทั่งหมดความสงสัยในใจเรียกว่าผ่องใสจิตใจไม่เปิดไม่ฝืนจิตใจผ่องใสเบิกบานสะอาดไม่มีอะไรขาดอะไรขวางในใจนั่นผ่องแผ้วถึงใจนี่มันสุดยอดของศาสนาถ้าผู้ใดรู้การกระทำรู้กรรมกรรมคือการกระทำทำดีก็ทำไม่เชื่อใจผ่องใสใครจะว่ายังไงก็พิจารณาตามถ้าเขาติดก็เอามาพิจารณาถ้าเค้าติดแล้วเราเห็นว่าเขาติดผิดก็แล้วไปแล้วก็ทำต่อไปจะสมควรจะทำอยู่ถ้าเขาไม่เขาติดถูก การกระทำอยู่แล้วเขาติดถูกมันไม่ดีพิจารณาแล้วว่าไม่ดีอ่าไม่ดีแล้วก็หยุดแล้วก็เผาเสียมันก็กลายเป็นสิ่งที่ดีอยู่ตลอดโลกอย่างนี้เราเรียกว่าทำบุญตัวเราเองจะเกิดปัญญาอย่างหนึ่งตัวเราเองจะเลิกชั่วอย่างสนิทอีกอย่างหนึ่งคนเราถ้าตัดประเด็นเลิกชั่วแล้วก็ทำแต่ดีอยู่ในโลกแล้วก็คนจะมีอยู่อีกในเมืองไทยอย่าว่าแต่ 42 ล้านเลยให้เมืองไทยมีอีก 400 ล้านกลัวอะไรแต่คนมันเลิกชั่วกันแล้วแล้วมันก็ทำแต่ดีกันต่างคนต่างมีแต่ทำกันดีหมดให้มัน 400 ล้านให้มัน 4,000 ล้านเมืองไทยเนี่ยบ้านไหนอ่ะอยู่อย่างนี้เต็มแอร์อาจจะไปอยู่ไปเลยแต่มันก็เป็นคนที่มีจิตใจเลิกชั่วขณะมีแต่ มันไม่มีปัญหาเลยนี่เป็นประเด็นของศาสนาและทั่วประเพณีทำให้บริสุทธิ์ผ่องแผ้วถึงจิตนี่ประเด็นของศาสนาและการที่มาฝึกหัดมาได้รับคำสอนคำอบรมให้ทำบุญให้ทำสิ่งที่ดีล้วนแล้วแต่พยายามนะให้เห็นจะให้เห็นถึงใจให้เข้าใจถึงจุดใครทำได้ได้ทำแบ่งกันไม่ได้ใครรู้ดีแล้วทำดีได้แล้วมันดูชัดไม่รู้ชัดแล้วก็บอกกันถ้าบอกสิ่งที่เรามีมันบอกแม่นถ้าบอกสิ่งที่เราไม่มีเราจะไม่มีไม่เคยพบไม่เคยเห็นด้วยได้ยินได้ฟังมาเฉยๆไม่ค่อยชัดแต่ถ้าใครบอกสิ่งที่ตัวเองมีแม้จะไม่รู้จักภาษาเขาเรียกไอ้นี่ชื่อมันว่าไงก็ไม่รู้เนี่ยอย่าง สมมุติว่าไอ้นี่ไม่รู้ว่าอะไรนะเนี่ยแต่เรามีเขาเรียกว่าบาทเหรอไม่ใช่อ่ะบาทไม่ใช่เพราะไม่รู้จักชื่อมันว่างั้นนะบาทหรือไม่ใช่เป็นยังไงอ่ะเป็นตะลุ่มๆก็ใช้ๆไงเขาก็ใช้ใช้เวลาใช้แล้วก็ถือไปตอนที่ไปเช้าๆเดินไปอ่ะแล้วคนก็เวลาเขาเห็นเขาก็เอาข้าวมาใส่ในนั้นน่ะอ๋อน่ะสิไม่ใช่ไม่ใช่บานแล้วถ้าคนนั้นไม่รู้ชื่อไอ้นี่บาทแต่เขารู้ไหมเขารู้สิ่งนี้มั้ยขอดูแล้วมีสาระอันนั้นแหละเขามีอันนั้นแล้วแต่ก็ไม่เคยได้ยินได้ฟังเลยว่าเขาเรียกว่าบาทอย่างนี้ก็เป็นได้เพราะฉะนั้นไม่จำเป็นจะต้องมีชื่อเฉพาะเราไม่รู้ชื่อเฉพาะก็ได้มันก็ไม่ต้องไปต้องภาษา พระอภิธรรม 7 ตัวนั้นดูนั้นชื่อนั้นเจ็บตัวนี้ดูชื่อนี้จิตดวงนี้ชื่อนี้ชื่อนี้ไม่ต้องไปนั่งท่องอ่ะแต่ขอให้เรามีจิตดวงนั้นแท้ๆในใจจะอธิบายด้วยสายยาวๆเป็นภาษาอธิบายให้ฟังไงก็ได้มันก็มีสิ่งนั้นแล้วถ้าเรามีจริงแล้วก็บอกให้คนอื่นฟังก็รู้เรื่องได้แต่ถ้าเกิดว่ารู้ภาษาด้วยมันก็ไม่ต้องอธิบายยาวความได้อะไรไหมเล่าเป็นบาปบาปเป็นยังไงไม่ต้องบอกแล้วบาทพอจะรู้ว่าอ๋อจบง่ายแต่ถ้าไม่รู้ก็อธิบายกันเองเลยยิ่งรู้ยิ่งไม่รู้แล้วก็ยังไม่ยอมรับด้วยไม่รู้แล้วไม่ยอมรับด้วยแต่ตัวเองมีบาตรอธิบายก็ฟังก็บอกว่าบานเลยไม่ใช่ไม่ใช่เถียงกันแบบไม่มีที่สุดเลยในโลกณอภิธรรมเถียงกับพวกนักปฏิบัตินักปฏิบัติเห็นอธิษฐาน เคยได้ยินก็เถียงกันเออไอ้ถูกก็ถูกทั้งคู่ตีกันทั้งคู่นะทะเลาะกันเพราะคนนึงที่ปรึกษาอันนึงอีกคนนึงคิดอีกอันนึงทะเลาะกันแย่งเลยถูกทั้งคู่ไอ้ถูกทั้งคู่แล้วน่าสงสารไอ้ผิดทั้งคู่แหมมันหน้าติดทั้งคู่นี่มันน่าเครียดมันทำให้กระดูกหมูเขาด้วยเราควรทะเลาะกันอยู่นั่นแล้วต่างคนต่างยึดกับตัวถูกทั้งคู่แต่ทั้งคู่ผิดทั้งคู่เลยนะถ้าทะเลาะกันใหญ่เลยนึกว่าตัวเองถูกทั้งคู่เลยดีใหญ่เลยดีแล้วอ่ะดีแล้วตัวเองไม่ได้ดีนะถ้างั้นน่ะไอ้อย่างนี้ฟังดูบางทีแกก็ทะเลาะกันต่างคนต่างคิดทั้งคู่เลยต่างคนต่างและทั้งคู่เลี้ยงกันดูได้แจ้งว่าอาจจะไป จะไปมึงจะไปสิงห์บุรีอย่างนี้บางคนก็ไปทิศอีกทิศนึงก็ไปอีกนิดนึงทั้งคู่เลยนะไอ้ทิศที่ถูกทางที่จะไปถึงไม่ได้บอกหรอก 2 คนนี้ทีนี้คนลืมฟังเข้ามันก็บอกปัดโธ่เอ๊ยมันโง่กันจริงๆนึกว่าตัวถูกทั้งคู่นะไปสิงเหมือนกันนะแต่คนไปคนละทางแต่ทางที่ไปเนี่ยคนรู้มันรู้แล้วเนี่ยเฮ้ยไอ้นี่มันไม่ใช่ทางเศรษฐกิจสักหน่อยมันไปไหนก็ไม่รู้อีกทางนึงก็ไปไหนก็ไม่รู้แต่คนที่รู้แน่ๆเลยว่าทางสิงต้องไปทางนี้ฟังดูแล้วมันเถียงกันอยู่ได้แล้วห้ามแล้วก็ซัดเอาเราซะอีกนะเวลา 500 สงสารไม่ลงไม่รู้จะทำยังไงเออถ้าถูกทั้งคู่แล้วเนี่ยค่อยยังชั่วสงสารมันก็ยังเออมันแล้วมันก็เมื่อยเปล่าถึงมันจะเขียนยังไง แต่ว่ามันเถียงกันด้วยบัญญัติอย่างนี้น่าเห็นใจถ้าพวกเรามาปฏิบัติธรรมหรือเอามาฟังธรรมนี่ก็ไม่รู้ความจริงด้วยภาษาที่เรียกว่าภาษาที่มันถูกจงกลับมารู้กับสิ่งที่มันไม่ใช่ภาษาแปลว่าปฏิบัติให้ได้อันนั้นเพราะปฏิบัติได้แล้วพามารู้ภาษาด้วยมันง่ายและรู้ภาษามาก่อนแล้วปฏิบัติให้ตรงด้วยก็ง่ายได้ทั้ง 2 สิ่งแล้วจริงๆสิ่งนี้เราก็ง่ายจะไปขยายความจะไปอธิบายอย่าไปพูดกับคนไหนจะไปเอาไปแจกไปจ่ายเร็วง่ายสะดวกก็เอาไปแจกกันเนี่ยเรื่องของคุณใครได้ก็ใครทำเอาใครปฏิบัติได้คนนั้นได้ใครฟังรู้มาก่อนก็ได้แต่รู้รู้แล้วไปปฏิบัติให้ได้ปฏิบัติได้แล้วไม่รู้ ตัวได้มีอยู่เยอะเหมือนกันอย่างอาตมาไม่ยกตัวอย่างพูดได้โสดาบันแล้วตัวจิตตัวเองแล้วไม่ติดนี่นาศีล 5 เราก็บริสุทธิ์อบายมุขเราก็ไม่ติดสักอย่างนี่นะแต่ไม่รู้เมื่อไม่รู้ก็ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นพระก็เลยเป็นโสดาบันแล้วไม่รู้ว่าใครผู้ใดรู้ภาษาแล้วก็จะได้รู้ว่าอ๋อเราดีขึ้นมาชั้นนึงแล้วดีแล้วจำไว้ทีหลังใครมาหลอกเราไปหาสิ่งเหล่านี้เราไม่ไปเราก็ไปเรียนกลับเราก็ตัดโรคได้ก็เป็นพวกเวียนกลับก็เป็นอาหารตัดผลไอ้โสดาแท้เพราะว่าจะเป็นทางเพิ่มขึ้นไปอีกห่อทำอย่างนี้เป็นเศรษฐกิจพอเพียงเราก็ได้บังแล้วนะเยอะแยะด้วยส่วนที่ยังเหลือเศษอยู่บ้างเรายังไม่ได้ก็ทำเอาอีกบน Facebook เอาอีกและสิ่งที่เหลือเศษที่ไม่ดีสวัสดีก็ ยารักษาไว้ทำให้ดียิ่งขึ้นสูงขึ้นไปอีกไปหาฐานที่สูงขึ้นอีกมันก็ไหลเรื่อยๆๆกันไปเรื่อยๆจริงๆพอได้ฟังก็ได้รู้ได้ฟังก็ได้ปฏิบัติเพิ่มปฏิบัติไปปฏิบัติไปสุดท้ายถึงขั้นอรหันต์ท่านบอกแล้วว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นญาติโยมก็รู้เองไม่รู้แล้วทีนี้ก็จบสบายขอทุกวันนี้มันไม่รู้ลักษณะซ้อนๆๆแล้วไม่รู้ลักษณะของสิ่งที่เป็นจริงกับภาษา 2 อย่างเนี่ยไม่รู้เพราะมันรู้แล้วก็จบทั้งนอกและนายเป็นปัญญาวิมุตก็เป็นเป็นเจโตวิมุติส่วนก็จบกันพอดีการมาทำบุญด้วยวิธีอะไรจะโดยวิธีทานก็ตามรักษาศีลก็ตามบำเพ็ญด้วยอากาศกิริยามีสติปัฏฐานมีวิปัสสนายังไงก็ตามก็ล้วนแล้วแต่จะมาทำ ไปหานิพพานทั้งนั้นไปสู่ความพ้นทุกข์สูงสุดเป็นผู้ประเสริฐสุดทั้งนั้นเมื่อเป็นพระอรหันต์แล้วก็ไม่มีอื่นก็มาอยู่กับญาติโยมมาทำงานให้กับญาติโยมมาช่วยญาติโยมอาจเป็นเพราะอะไรมาร้อยญาติโยมอยู่นี่อยู่กับนรกกันเยอะแต่ตัวเองไม่รู้หรอกว่านรกคืออะไรนึกว่านรกอยู่ใต้ดินไม่มีหรอกขุดบ่อไม่เคยเจอกันบ้างแล้วบอกลึกๆเจอบ้างไหมพรุ่งนี้นรกไม่ได้อยู่ใต้ดินนรกอยู่กับคนนี่แหละอยู่กับจิตวิญญาณของเราหลงชั่วคราวมาลัยหรือพระอรหันต์หรือพระอริยะผู้ที่บรรลุแล้วท่านก็จะมาเวียนมามาช่วยถ้าทนได้ท่านอยู่ได้กับนรกเพราะนรกไม่แตะท่านนรกทำอะไรท่านไม่ได้ท่านอยู่เหนือมาแล้วจริง ท่านก็มาช่วยพวกเรากู้ดึงขึ้นมาเขาก็ยกฐานะพวกเราให้ขึ้นจากนรกขุมต่ำๆขึ้นมาเรื่อยๆๆนี่เป็นการได้บุญแล้วก็ถ่ายเทบนถ่ายทอดบุญเป็นบุญยะเขตตังโลกัสสะเป็นเนื้อนาบุญเป็นบุญที่ได้ให้ตนแล้วก็เอามางอกมาให้แก่คนอื่นต่อไปอีกเรื่อยๆเพราะเมื่อเราได้รู้เด็กฟังได้ยินไม่เข้าใจและเร่งมือทำเอาหาทำแล้วแบ่งไปกันไม่ได้เหมือนอย่างกับเทวดากินข้าวหรือว่าให้พระฉันอาหารเสร็จแล้วบอกฉันอาหารเสร็จแล้วเราก็รอรับพรพรที่ว่านั้นน่ะนึกว่าเราเองเราได้เอาไปทำอะไรอีกนึกว่าพรที่ให้น่ะคือสิ่งที่เป็นบุญแล้วก็เอาบุญนี้ไปอุเทนแต่คนอื่นต่อ มันยังไม่ใช่ไอ้พรที่ท่านให้คือคำพรที่ให้เรานั่นแหละท่านบอกว่าขออ่านในภาษาที่จะมาแต่งเกจิอาจารย์รุ่นหลังๆนี่มาแต่งเข้าไปบอกว่าขอขอให้ความจัญไรพินาศไปขอให้ภยันตรายอย่าได้มาพึ่งผ่านอะไรต่างๆนานาพวกนี้มันขอเอาได้ที่ไหนแล้วเราไปนั่งกลางถนนในระบบขอให้รถเหยียบข้าพเจ้าขอให้อย่ามีภัยมาป้องกันเอาแต่นั่งเป็นลมเข้านะจะรอดสักทีจะรอดทั้งวันไม่ได้ลองดูหนังมันกลางถนนนั่นน่ะแล้วก็เพราะภาวนาไปนครก็ไปเลยมีพระดียังไงมีพระเครื่องดียังไงเรื่องมีพระบูชาดีไงเอาไปขอนั่งอยู่กลางถนนน่ะไม่รอดหรอกซักเวลานึงก็รถมันก็เหยียบเอาแบตน่ะไม่ได้ที่ของมันซะหน่อยมันไม่เข้าท่า เพราะเราต้องรู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควรอะไรถูกต้องไม่ถูกต้องเราก็ทำให้ถูกต้องถ้าเราทำถูกต้องแล้วทำดีแล้วไม่ต้องขอขอขอขอขอขอให้ทำเถอะมันได้เองเราอยากจะขอให้ความจัญไรออกไปจากตัวเราแต่เรายังจังไรอยู่อย่างเก่าขอให้ตายมันก็ไม่ออกไม่ออกขอให้ความจัญไรจงพิจารณาไปโอ้ยมันไม่ออกถ้าเรายังจัญไรยังเก่าไม่ออกเราต้องหยุดความจัญไรนั้นหรือถ้าเผื่อว่าเราเป็นอย่างนี้อาการอย่างนี้เร็วกว่าความจัญไรคือความไม่ดีเพราะเอาความจำไม่ดีอย่างนี้เป็นอาการจัญไรที่ไม่ดีเราก็พยายามลดลงเลิกไปอย่าหัดมีมันมีก็พยายามทำน้อยลงเบาลงจนกระทั่งไม่ทำเลยมันหมดไปเองไปนั่ง ขอให้ความจัญไรหายไปก็ให้ความพินาศจงอย่าบังเกิดแก่ข้าพเจ้าลองทำความพินาศให้เกิดแก่ตัวเองเช่นทางแห่งความฉิบหายอบายมุขนี้เราทำเราเป็นคุกกี้ก็เอาใบพวกเรามาบอกว่าขอให้ความพินาศจงอย่ามาผ่องพรรณกับข้าพเจ้าลงตั้งหน้าตั้งตาเล่นการพนันติดสิ่งเสพติดอยู่แล้วก็ความพินาศมันก็ถึงแน่พรานถึงแน่ขอให้ตายก็ไม่มีการพ้นอย่างนี้เป็นต้นเพราะเราอย่าเอาแต่ขอฟังพรพระนี่คือฟังรู้เรื่องที่ถูกต้องรู้เรื่องที่ดีและไปทำเอาจะไม่ตรวจน้ำกรวดน้ำส่งไปให้คนนั้นคนนี้เคยพูดสู่กันฟังแล้วสำหรับผู้ที่เคยฟังกูยังไม่เคยฟังก็ฟังใหม่เพราะมัน ไม่ไปบุญของใครบุญของมันเป็นๆแล้วบอกกันตายแล้วไปบอกกันมันก็ไม่รู้เรื่องไปเคาะโลงป๊อกป๊อกป๊อกป๊อกเอาฟังธรรมฟังธรรมปัดขอเป็นๆฟังกันหูจะแตกไม่ค่อยรู้เรื่องตายแล้วไม่รู้เรื่องแล้วนอนหายใจก็ไม่หายใจบอกมาฟังธรรมฟังธรรมมันตลกเหมือนเด็กเล่นขายของเหมือนเด็กเล่นมาเขาบอกแกมันเป็นของหลอกอย่าไปทำอย่างนั้นเป็นๆนี่ช่วยบอกกันรีบๆบอกกันจะแก่จะเท่าหรือจะหนุ่มจะสาวรีบบอกอย่างนี้ดีนะอย่างนี้ทำอย่างนี้เซ็กซี่อย่างนี้ทำดีนี่ให้รู้จักทานรู้จักขยันหมั่นเพียรสร้างกอข้าวมีเหลือมากมายก็เผื่อแผ่แจกจ่ายคนไหนควรทานการจะทานก็ต้องเลือกบุคคลอย่างนี้ ลูกเต้าจะประคบประคองจะดูแลพ่อแม่จะช่วยพ่อแม่หาส่วนใดดีสิ่งใดดีจะเอามาให้พ่อแม่เอามาให้เป็นๆนี่ไม่ใช่ตายแล้วค่อยทำบุญส่งไปให้ไอ้นั่นมันเล่นลิเกบางทีเดือนนึง 2 เดือนได้มาทำบุญทีนึงส่งไปให้ที่ตอนเป็นๆเจอหน้ากันทุกวันไม่ให้ขี้เหนียวด้วยพ่อช่างพ่อแม่ช่างแม่ไม่ให้ไม่เกื้อกูลไอ้แบบนี้มันลูกเลวไม่เอาแล้วลูกต้องเป็นลูกที่ดีครับพ่อแม่ปู่ย่าตายายนี่ต้องกลัวสงเคราะห์ยิ่งคนแก่ๆเป็นขั้นปูขั้นหญ้าขั้นทวดกำลังวังชาก็หายแล้วต้องชิ่งช่วยดูแลช่วยเขาไปกลายเป็นจิตไปถามถ่ายเป็นยังไงมีการขัดเขินอะไรขาดอะไรต้องการอะไรถ้าสิ่ง ท่านต้องการให้เป็นสิ่งที่ดีก็หามาให้ทันฉันอยากทำบุญไม่มีเงินทำบุญเรามีเงินให้เงินไปให้ไปทำบุญทำทานท่านอยากจะกินอย่างนั้นกินอย่างนี้เป็นสิ่งดีอยากจะกินอาหารที่ดีๆอย่างงี้บางอย่างอาหารที่จะสงเคราะห์ร่างกายร่างกายมันก็เป็นร่างกายมันขาดธาตุอาหารส่วนนั้นส่วนนี้เอาไปซื้อมาให้ท่านไม่ได้ไปทำให้ตอนปลายโอ๊ยก่อนแม่เราจะตายก่อนปู่เราจะกล้าตายก่อนตายเราจะตายท่านขอกินไอ้นี่อยากกินไอ้นี่ตอนนั้นเราก็ขี้เหนียวไม่ให้ท่านกินยากระนั้นเลยตอนนี้ท่านตายไปแล้วซื้อมาถวายพระให้ตรวจตามส่งไม่ได้กินเถอะจ้างก็ไม่ได้กินพระแอ้มพระแอ้มไม่ใช่แบบว่าไม่ใช่พ่อแม่ได้กินนะพระได้กินน่ะพูดอย่างนี้แล้วพระเดือดร้อน อาตมาว่าพระอาตมาก็เป็นพระและอาตมาว่าพระอาตมาก็ว่าอาตมาเองนั่นแหละเรื่องอะไรอาตมาจะไปว่าตัวเองนะไม่ได้ว่าตัวเองหรอกถ้าพระอาตมาไม่ว่าที่อาตมาว่านี่ว่าผู้ยังไม่ใช่พระพูดไปหลอกเขากินจริงๆถ้าพวกคุณมีคุณงามความดีจริงๆแล้วไม่กลัวหรอกจะว่ายังไงก็ไม่กลัวถ้าเราเป็นพระจึงไม่ต้องมีคนเลี้ยงไว้เพราะถ้าเราจะไปมองงมงายเชื่อทำบุญกรวดน้ำส่งไปหากันได้อยู่นี่ไปคิดดีๆนะเนี่ยอาตมาก็ไม่ใช่ว่าบอกให้มาเชื่อตามอาตมาหรอกบอกสู่ฟังมีเหตุผลว่ามันไม่ได้อุทิศมันก็ไม่ไปเนี่ยเอาถั่วดำต้มน้ำกะทิอย่างดีเลยนี่มาถวายอาตมากินกินเสร็จแล้วก็บอกว่าโอ้ยพ่อชอบปู่ชอบต้มถั่วดำมันมันหวาน ชอบกินเสร็จอาตมาฉันตุ้ยตุ้ยใส่กระเพาะเสร็จแล้วตรวจน้ำโยมส่งไปให้พ่อมันก็อยู่ในกระเพาะอาตมากินหมดชามกันอยู่หมดชามเออถ้ากินไม่หมดชามเหลืออย่างนี้จะเอาไปให้ถ้าพ่ออยู่ตรงไหนก็เอาไปให้ทีนี่พ่ออยู่ไหนแล้วก็ไม่รู้แล้วมันจะไปถึงกันยังไงไม่ได้ไปนาคิดดีๆอาตมาพูดแล้วพูดอีกพูดจนบางคนนี่จำสำนวนได้เลยพูดว่าไงพูดซ้ำๆพูดแล้วก็หาว่าอาตมาไม่รู้จารีตประเพณีเขาก็จะรีบงมงายนะมันก็รื้อกันแหละถ้าเจอที่มันเข้าท่ามันมีเหตุมีผลแล้วจะไปรื้อทำไมไม่ต้องรื้อสิถ้าจะตรวจน้ำเพื่อยืนยันว่าการทำทานนี้ดีเหมือนจะพระเวสสันดรเพราะทำทานเสร็จแล้วใครก็มาห้ามคนนั้นคนนี้มาว่า เอาช้างเอาม้าไปแจกทานหมดเอาทรัพย์สมบัติไปแจกทานหมดเพราะเดี๋ยวก็ชิบหายหมดสักทีบ้านเมืองพระเวสสันดรบอกเออแจกนี่แหละดีทานนี่แหละดีหลั่งน้ำลงไปยังพื้นพระแม่ธรณีเป็นพยานนะถ้ามีโอกาสจะแจกทานอีกฉันจะแจกนี่มันยืนยันจะแจกทานกรวดน้ำและหลังน้ำนี่ไม่ได้หลั่งน้ำว่าจะส่งให้คนนั้นคนนี้มันยืนยันบอกพ่อแม่ธรณีเป็นพยานนะดีนะทานให้ดีเพราะยังมีโอกาสอีกใหม่เมื่อไหร่ฉันจะแจกอีกจะทานอีกหน่อยมาว่าทานไม่ดีได้ไงเนี่ยพอไปถึงดอนยืนยันอย่างนี้ต่างหากเพราะญาติโยมจะตรวจน้ำบ้านก็ตรวจตรวจยืนยันว่าจะทำดีอย่างนี้อีกมันเป็นความดีเราจะต้องเออไม่ได้ใครมาว่าไม่ดีไม่ได้ฉันจะยืนยันฉันจะทำดีนี่อีกพี่จะพิจารณาด้วยปัญญาแล้ววันนี้ของดี จะตรวจน้ำยืนยันเชิญแต่ถ้าตรวจน้ำส่งไปอุทิศไปให้พ่อให้แม่ให้ปู่ย่าตายายที่ไหนที่ตายไปแล้วนั่นน่ะอย่าเลยเลิกกันเถอะไม่ได้เรื่องหรอกนะนี่เป็นการให้คำพรให้คำประเสริฐฟังเอาพ่อแม่แต่ที่สุดไปถึงสัพพีติโยวิวัชชันตุอะไรต่างๆไปจนกระทั่งลงท้ายอายุวัณโณสุขังพลังญาติโยมก็นึกว่าโอ้นี่พระกำแพงอายุเราแล้วยังไม่ใช่หรอกให้อายุน่ะเราก็จะต้องไปเรียนรู้เองเราจะต้องไปขยันหมั่นเพียรเองสร้างก่อเองก็เป็นอายุแล้วอย่าไปฆ่าใครเขาอย่าไปฆ่าสัตว์ก็เป็นสภาพย้อนแย้งและเราก็จะอายุยืนหนึ่งง่ายๆถ้าเรามีอิทธิบาทมีความ ยินดีในสิ่งนั้นนะครับเพียรวิริยะและพยายามมีจิตใจเท่าไหร่ก็ตั้งใจต่อไปเรื่อยๆดัดแปลงปรับปรุงถ้ามันจะหมดสิ้นลงก็ต่ออายุมันไปเรื่อยๆต่อลมต่อเชื้อมันก็จะเอาที่อายุต้องเรียนรู้อันนี้ลึกซึ้งอาตมาพูดที่ดูง่ายๆมันจะบอกว่าถ้าจะขยับอายุยืนต่อไปต้องให้มีอิทธิบาทนิยายอยู่ยืนอย่าไปทำบาปอย่าไปทำชั่วอ่ามีอายุยืนอยากได้วรรณะอยากขี้โกรธง่ายๆน่าจะคิดโกรธง่ายๆถ้าให้สูงกว่านั้นอยากได้วรรณะผิวพรรณผ่องใสเนี่ยให้มีศีลให้รักษาศีลถ้ารักษาศีลบริบูรณ์ดีจนกระทั่งศีลเป็นปกติใจสบายไม่อดไปถอนไปฝืนแต่ถ้าใครอยากเคร่งศีลอยู่ยังไม่บริสุทธิ์นะ ไม่อยากฝืนยังอดยังทนอยู่นี่นะมานะยังไม่ผ่องใสหรอกน่ารำคาญหน้าเครียดๆเลยจนกว่าสีนั้นจะบริบูรณ์ง่ายเป็นปกติสบายผ่องใสและคลายวางใจง่ายตอนนี้ผ่องใสเลยเนี่ยถ้าผู้ใดอยากจะได้วันหน้าผ่องใสต้องเอาศีลมาปฏิบัติจนหลุดพ้นได้ดีและวรรณะผ่องใสเพราะผู้ใดมีศีลผู้ใดจะมีวรรณะดีวรรณะผ่องใสมากก็คือเอาศีลมาวัดได้ยิ่งมีศีลมากบริสุทธิ์ศีลได้ยิ่งมากยิ่งผ่องใสมากอยากได้วรรณะอยากได้ส่งอยากได้สูตรก็ต้องหัดทำจิตลอกเป็นอย่างง่ายๆอย่างต่อไปก็คือลดลงมาลด โกรธลดรอบนั่นแหละมันจะเป็นสุขถ้ามันคิดโจทย์มันก็ทุกข์ขี้โรคมันก็ทุกข์แล้วยิ่งโมหะด้วยโง่ไม่รู้เรื่องรู้ราวก็ทุกข์ไม่รู้ไปแสวงหาอะไรไม่รู้ไม่ต้องการอะไรสิ่งที่ไม่น่าต้องการก็ไม่ต้องการอยู่มันก็ทุกข์มันตัดโลภโกรธหลงนี่แหละหรือว่าตัดนิวรณ์สิ่งที่เป็นห่วงตัดกามคุณปัดพยาบาลสัตว์ความง่วงเหงาหาวนอนตัดความฟุ้งซ่านออกจากจิตจนเห็นชัดอยู่ในใจเลยว่านี่เราไม่มีนิวรณ์ 5 แล้วจิตใจผ่องใสคนนั้นมีสุขเป็นฌาน 4 ผู้ไม่มีนิวรณ์นี่คือผู้มีฌานจิตใจผ่องใสเลยทีเดียวถ้าอยากได้พระกำลังก็ต้องออกกำลังเอานี่ ถ้าอยากได้กำลังออกกำลังถ้าใครอยากได้กำลังฉันสูงสุดได้ว่ากำลังทางจิตตัดกิเลสให้เป็นพระอรหันต์มีปัญญาวิทย์มีเจโตวิมุติพาผู้รายได้ปัญญาวิมุตได้แก่โตวิมุติเข้าถึงจริงๆเป็นจริงๆผู้นั่นแหละถือว่าเป็นผู้ที่มีพละกำลังยิ่งผู้มีปัญญาเข้าถึงแล้วแลอยู่ที่พวกที่มีความสูงสุดเป็นยอดพลังยอดพระยอดเรียกว่ายอดศรัทธาวิริยะจิตตะสมาธิปัญญาวิริยะสติสมาธิปัญญายอดในภาระทั้ง 5 มีศรัทธาเชื่อมั่นในสิ่งที่ตนมี ถ้ามีความเพียรที่ถูกต้องมีสติเต็มมีสติเต็มมีสมาธิมั่นมีปัญญาเต็มเหนี่ยวมีภาระอย่างเป็นครบเรียกว่ากำลังอันใหญ่เรียกว่ากำลังอันใหญ่มีพละกำลังเพราะใครอยากได้กำลังทางกายธรรมดาขยันเอาออกกำลังกายมันก็ได้นักวิ่งอยากวิ่งเก่งๆมีกำลังมากๆหัดวิ่งนักทำงานอยากขุดดินสัญญาได้ก็มากๆหัดขุดดินมันไม่เอาบ่อยๆนานๆมาจับๆที 3 แฉกก็เสาร์แล้ว 3 แฉกก็ร้องแล้วฉันใดก็ฉันนั้นนี่ง่ายๆทางกายแต่ทางใจนะต้องปฏิบัติให้กินเลทหมดแล้วนั่นน่ะคือภาระกันเต็มเดี๋ยวจะมาอธิบายให้ฟังนี่ญาติโยมจะไปได้ง่ายๆเลยถ้าไม่ทำ อยากได้อายุวรรณะสุขะพละของพระท่านบอกว่าอายุวัณโณสุขังพลังโรคไตหัวใจกล้าเลยยังกับมันมากับลมแล้วก็แปะมาที่มือแล้วก็เอามาใส่มันไม่ง่ายไม่ได้เอาอย่างนั้นหรอกมันง่ายๆไม่ได้อย่างนั้นหรอกเนี่ยอาตมาบอกดีกว่าไม่ใช่ออกไปล้มล้างจานที่เก่าประเพณีเก่านะบอกให้อย่างงมงายและอย่าไปหลงผิดถ้าเป็นงมงายอย่างน้อยก็ตลอดตายมันก็ไม่ได้อะไรก็มันได้จริงเมื่อไหร่แล้วมันจะพออายุวัณโณสุขังพลังรูปใส่หัวไม่ได้ต้องไปรู้ว่าอายุคืออะไรวรรณะคืออะไรสุขคืออะไรพละคืออะไร แล้วไปปฏิบัติให้ตรงแล้วเราจะได้อย่างนั้นเต็มนี่คือพรตอนท้ายฉันแล้วอาตมาไม่ได้เปล่งสวดกันพระคณะนี้ไม่ว่ายะถาวาริวะหาปูราปะริปูเรนติสาคะรังเอวะเมวะไม่ว่าจะเพียรไม่ไหวฉันอารมณ์ไม่หวานเหมือนกันอาตมาถือว่าอย่างนี้เป็นการร้องเพลงเพราะใส่ทำนองทายาว่าบางทีมันแต่ก่อนอาตมาว่ากันเหมือนกันแต่ไม่ได้พูดอย่างนี้ไม่ได้เห็นอะไรบ้าง โต๊ะมาว่ากันไปตรงๆเป็นภาษาง่ายๆไม่ต้องไปใส่ทำนองใส่ทำนองแล้วก็เดี๋ยวหนักๆเข้าเดี๋ยวขายอุตรดิตเอามานี่ถึงปั๊บก็สัพพีติโยชันตุสัพพะโรก็ทิ้งทัพทิ้งทับได้เลยใช่ไหมลองโหลดเตี้ยประชาชนลองฟังดูสิกลายเป็นสังคีติแบบร้องเพลงผิดนะจะคีตะวาทิตะวิสู กลายเป็นของเสพติดทีหลังจำไว้ถ้าเผื่อว่าเข้าใจดีแล้วไม่ต้องไปขอหรอกใครจะอธิบายให้ฟังพอบทไหนก็ได้คำสอนบทไหนก็ได้ที่มันมีประโยชน์ให้ว่าคำพรนั้นมาที่เราจะเอาไปปฏิบัติเพิ่มเติมขึ้นได้ก็นั่นแหละถือว่าให้พรแล้วหลังฉันหรือก่อนฉันก็ตามตามโอกาสตามกาละอาตมาก็ได้อธิบายผ่อนให้ฟังแล้วสำหรับกาลวันนี้แล้วตอนนี้แยกย้ายใครจะไปโอภาปราศรัยกับพระเขมรองค์ไหนก็ตามใจหรือจะรับเอาด้วยวิธีไหนก็มีวันนี้มีเนี่ยมีป้ายมีรูปมีภาพมีอะไรจะได้มาแถมเข้าไปอีกหลายอันเยอะแยะเหมือนกันดูการดูตรวจดูทำความเข้าใจบ่ายโมงครึ่งมาฟังธรรมรวมกันที่นี่ หมาพันธุ์กัลยาโณจะเป็นองค์แสดงศาสนาทำให้เราพ้นทุกข์ได้อย่างไรให้ศาสนาทำให้เราพ้นทุกข์ได้อย่างไรส่วนอาตมาจะเป็นเทศน์เอาทุ่มครึ่งบรรยายธรรมะเอาทุ่มครึ่งได้สุดยอดปาฏิหารมาฟังดูปาฏิหาริย์ชื่อว่าอะไรมันจะเป็นยังไงจะสรุปให้ฟังในเวลาชั่วโมงนึงปาฏิหาริย์อย่างไรถูกต้องปาฏิหาริย์อย่างไรไม่ถูกต้องอะไรดีอะไรไม่ดีแล้วมันมีปาฏิหาริย์จริงหรือไม่ในศาสนาพุทธจะได้รู้แล้ววันนี้สำหรับโอกาสนี้ก็ขอเอวังแต่เพียงเท่านี้

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน