221223 ธรรมก่อนฉัน-พ่อท่าน-สันติอโศก-R118.txt

็นภาวนาใหม่ที่แท้เป็นองค์ครบ 3 อัน 3 องค์นี้ทานศีลภาวนาก็ทานนั่นแหละก็ศีลนั่นแหละแล้วก็เกิดผลก็คือภาวนาภาวนาแปลว่าการเกิดผลภาวนานี้ไม่หมายความว่าเริ่มต้นทำนะไม่ใช่ถ้า ต้นมีผลเขาเรียกว่าได้ผลเหมือนกันเกิดผลเหมือนกันแต่เริ่มต้นมีผลน้อยๆก็เป็นการเริ่มเกิดภาวนาน้อยๆถ้าเริ่มต้นทำมีผลจริงแต่ถ้าเผื่อว่าทำแล้วไม่มีผลเมื่อไม่มีผลไม่ได้ว่าภาวนาไม่ใช่การเกิดผลฟังให้ดีว่าถ้าเกิดว่าปฏิบัติธรรมเป็นศิลปะปรามาสบำเพ็ญศีลก็เป็นศิลปะปรามาสอย่างนี้ก็ไม่เกิดผลไม่เกิดภาวนามันไม่ถูกเรื่องยิ่งปฏิบัติแล้วไม่ใช่ผลที่จริงกลายเป็นมิจฉาผลเราตั้งใจจะให้เป็นผลเป็นทางนิพพานกลับไปในทางเพื่อเสริมกิเลสอีกยิ่งไม่ใช่ภาวนาใหญ่ยังไม่ใช่การเกิดผลใหญ่กลายเป็นการเกิดความผิดพลาด เป็นความไม่ถูกต้องไปซะอีกมันเป็นอย่างนั้นทีนี้เมื่อเราได้องศานี่เกิดไปอีกเราจะไม่หยุดยั้งในการเกิดผลเทวดาภาวนาได้ผลบ้างแล้วก็นอบน้อมถ่อมตนเข้าไปอีกไม่ใช่เพราะว่าได้ผลแล้วลืมตัวหลงตัวเราได้รับผลได้รับมารับผลแล้วนึกว่าตัวดีตัวเด่นโกโก้ตัวใหญ่จบมันแค่นั้นเธอตัวมันแค่นั้นไม่ใช่จึงมีองค์ประกอบเสริมสูงขึ้นมีอัศจรรย์ต้นเข้าไปอีกหาครูหาอาจารย์หรือเห็นผู้ที่ดีกว่าสูงกว่าให้ชัดขึ้นไปอีกหรือเลือกเฟ้นหาสภาพธรรมที่เราจะเรียนรู้ให้มันสูงซอกแซกเข้าไปอีกให้สูงก็ไปอีก น้าหมายคำว่าเราชอบแทรกเข้าไปก็คือทำให้ตัวเองเล็กเข้าละเอียดเข้าสุขุมเข้าประณีตเข้านั่นก็คือน้อมถ่อมตนเหมือนกันแต่เป็นเชิงธรรมฟังดีๆนะความหมายเราทำตัวเองให้สุดคุ้มเห็นเล็กให้น้อยแทรกเข้าไปให้มีปัญญาละเอียดลออขึ้นไปอีกเออเราก็จะสูงขึ้นอีกเราก็จะเล็กกว่านี้ขึ้นอีกนั่นก็เหมือนกับปัจจัยอนามัยที่จริงอัศจรรย์ทำไมก็คือไม่ให้มีปัจจัยไม่ให้สะสมไม่เกาะกลุ่มไม่เยอะไม่ให้แยกเขาก็อธิบายแปลเป็นภาษาแปลเป็นความหมายก็ว่าให้น้องถ่อมตนเข้าไปให้น้อยลงน้อยลงอัจฉริยะแปลว่าให้น้อยลงไม่ให้สะสมไม่หลงปัจจัยไม่ๆๆหมายความว่าไม่ ประจักษ์ไม่ไม่มีปัตยกรรมอะไรมากขึ้นมีเป็นตัวพยัญชนะตัวความหมายที่แท้ตัวไอ้ตัวความจริงที่แท้ก็คือทำให้เราเป็นตัวเล็กตัวน้อยเพราะฉะนั้นก็บอกว่าน้อมถ่อมตนก็เหมือนกับทำตัวเราให้เล็กลงทำตัวเราให้น้อยลงแม้เราจะเกิดผลภาวนาใหม่แล้วดีได้ดีแล้วบ้างก็อย่าไปหลงตัวหลงตนว่าเราได้ดีบริบูรณ์สูงส่งแล้วอย่าไปหลงตัวยังมีดีอีกมากมายนักที่เราจะศึกษาผู้ใดดีกว่าเราพึงสอดส่องหาเห็นผู้ที่ดีกว่าเราแต่เรายังไม่ได้สิ่งดีนั้นน้อมถ่อมตนก็ไปหาหรือจะทำตนให้น้อมลงให้น้อยลงให้เล็กลงก็มีนัยยะเดียวกันคือเราอย่าไปให้มันมีตนเหลือ ทำตัวให้เล็กลงน้อยลงทำเข้าไปอีกจะได้เรียกว่าน้อมถ่อมตนหรืออับปรัชญานะทำเข้าไปอีกมันจะสูงขึ้นอีกมันจะเห็นทีเดียวว่าเราจะได้อะไรต่ออะไรขึ้นเกิดผลขึ้นอีกและขนขวายวัยยาวว่าจะไมขวนขวายพากเพียรพยายามอุตสาหะวิริยะขนขวายอย่าอยู่นิ่งอย่าดูได้อย่าหยุดอยู่พระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญการหยุดอยู่พระพุทธเจ้าท่านสรรเสริญการเจริญขึ้นเจริญขึ้นเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นมีเป็นใบยาววัดจำไมหมายความว่าขวนขวายกับปัจจัยอนามัยน้อมถ่อมตนหรือทำตนให้เล็กลงเล็กลงทำให้หมดมานะทำให้หมดการถือดีแม้เรามีดีเราก็ไม่หลงในดีไม่หลงตัวหลงตน จะสูงขึ้นไปอีกแล้วเราก็จะเข้าถึงขั้นซ้อนลงไปอีกทีนี้เรียกว่าปฏิภาณทำไมปฏิภาณอนามัยสังเกตให้ดีว่าบุญกิริยาวัตถุนี้มีคำว่ายังหรือไมยะทุกตัวต่อท้ายมายะนี่หมายความว่าเกิดที่ตนอย่าไปนึกถึงว่าอันอื่นมากแปลว่าอันเป็นเราไม่ได้หมายเอาอื่นมาเยอะหรือไม่อย่างนี้มายังภันเตเราทั้งหลายธรรมมายังอันเป็นราวอันหมายถึงตัวเรานะแต่ทีนี้พอเสร็จแล้วก็ไปแปลปัตตานุโมทนามัยแปลว่าให้ผู้อื่นทานให้ผู้อื่นแล้วก็บอกว่าได้ผลตรงที่เราไปทานให้ผู้อื่นไม่ใช่แล้วตอนนี้ทานทำไมต้นแล้วพาลทำไมเนี่ยมีแต่ คำกริยาใหญ่ชัดเลยว่าเราทำทานเป็นบทต้นอันเราได้ทำทานทีนี้ปัตตานุโมทนามัยเนี่ยถ้าปฏิภาณอนามัยเนี่ยหมายความว่าอันเป็นเรานี่แหละได้ผลจากการทานไม่ใช่ว่าไม่แบ่งบุญแบ่งทานแบ่งส่วนบุญให้คนอื่นเราไปทำทานแล้วก็แบ่งส่วนทานส่วนบุญให้คนอื่นเป็นการอุทิศให้ส่วนบุญแก่คนอื่นเขาแปลกความว่าอย่างนั้นไม่ใช่ให้ตั้งใจคำว่ามายังแต่ก็อาจจะทายว่าใหม่มะยะตัวนี้มันหมายถึงตัวเราจิตที่จริงมาจากรากศัพท์คือหมายถึงจิตเลยจิตของเรานี่จับจิตให้ดีจิตมันเป็นเหตุเป็นปัจจัยจิตมันเป็นผลจิตมันเป็นตัวสำคัญจิตมันเกิดปฏิกิริยาการเข้าถึงเกิดการ เป็นเกิดการได้เกิดการมีมีอะไรไม่มีทานตัวจริงเกิดขึ้นจริงๆเรียกว่าปฏิภาณตัวต่อไปคือปัตตานุโมทนามัยก็ปฏิปเหมือนกันคือการเข้าถึงบวกด้วยอนุโมทนาหมายความว่าเรายินดีและเกิดการยินดีในตัวที่เราเป็นได้ปฏิภาณทำไมปัตตานะโมทนาใหม่ก็เห็นความดีปฏิบัติตามอนุโมทนาใหม่เห็นความดีของเราชัดเข้าใจด้วยปัญญาอันยิ่งพออันนี้ดีแท้ๆอันนี้ดีจริงๆเอออันนี้ดีจริงๆเห็นยินรู้จะเรียกเอาภาษาทวารสูงมาเรียกก็เรียกว่ายินยินดียินอะไรได้ยินตัวดีภาษาทวารตามมาเรียกคำว่าเห็นเห็นดีเห็นตัวดีเอาภาษาทวาร ไปเลยมาเรียกเขาเรียกว่ารู้ดีตัวดีนี่เกิดแล้วหนอตัวดีจริงๆเป็นสัจจะไม่ใช่ดีแต่ปากไม่ใช่ดีแต่เพียงเหตุผลไม่ใช่ดีแต่เพียงรู้แต่ตัวดีนี่เกิดถึงจิตเข้าถึงจิตปัตตะเข้าถึงแล้วหยั่งลงในปากบวกอัตตะอัดตะของเราตัวเราต้นอัตตาตัวตนตนของเราตัวของเรานี่แหมมันอย่างไอ้ที่เราหมายเกิดแล้วไอ้ที่เราหมายถึงเกิดแล้วเพราะเราจะเห็นอะไรล่ะปัดตานะโมทนาไหมเห็นว่าการทานตั้งแต่ทานอะไรก็ตอนนี้ไม่ใช่ทานเล่นๆไม่ใช่ทานแต่เพียงเกือบๆทานถึงผลทานบริสุทธิ์ไม่ใช่ทานให้เขาไปแต่เราก็อย่าไปผูกใจว่าฉันจะต้องได้กำไรแถมมาอะไรอยู่อย่างนี้มันก็ยังไม่ถึงจิตนี้ยังไม่ได้ทานแท้นี่เป็นแต่เพียง วัตถุแต่ใจเรายังจะเอาอยู่นะอีกที่โลกอยู่ดีไม่ดีจะเอามากกว่าเก่าด้วยให้ทำทางไปพันนึงรอไว้เมื่อไหร่มันจะโชคดีกว่านี้เมื่อไหร่มันจะต้องได้บุญหรือว่าได้บุญกุศลตอบแทนคืนมามากกว่าพันส่วนมากไม่ใช่เอาธรรมดานะเอาหลายร้อยหลายล้านคูณนะจ่ายเนี่ยไอ้ตัวใจเนี่ยเอาหลายล้านคนนะจะต้องได้ตอบแทนมาหลายๆล้านหลายๆร้อยหลายๆล้านคืนเชียวมันผูกไว้อย่างนั้นอย่างนั้นไม่ใช่ทานทำไมที่เป็นผลจริงแล้วทีนี้ทานอันนี้เราประกอบด้วยปัญญารู้จริงว่าเราคิดยังไงเราเห็นคิดเห็นใจเราอย่างถึงจิตเราเองหรือว่าเราทานจริงๆตอนนี้ทานสละปล่อยถึงเป็นทานทำไมประสบเห็นจริงเข้าใจชัดเกิดเห็นรู้ความดีปัตตานุโมทนามัย โอ้นี่ดีแล้วนี่เราได้ดีแล้วหนอเราปฏิบัติถึงกายกรรมก็ถูกต้องวจีกรรมก็พูดอุทิศให้อิมินาเอ้าหารกันเลยสักกาเรนะถวายทานแหมว่ากันจ้อยเลยนะแต่ใจไม่ให้อย่างนี้ไม่ถูกกายก็ให้ว่าก็ให้ใจก็ให้ตอนนี้เขาถึงใจเข้าถึงใจเกิดปฏิภาณทำไมจริงๆปัตตานุโมทนามัยเกิดเห็นจริงๆเลยเห็นแล้วหนอรู้แล้วน้องทราบถึงแล้วหนอยินดีจริงหนอปราบปลื้มใจก็ได้ตอนนี้ดีใจปราบปลื้มจริงเห็นสภาวะธรรมเข้าใจสภาพธรรมไม่ใช่แต่เป็นไม่ใช่จะเกิดภาวนาไม่เกิดผลเฉยๆเกิดปัญญารู้เห็นเกิดญาณทัศนะวิเศษอย่างถึงจิตวิญญาณคนนี้กำลังมีตา ฟังให้ดีนะบุญกิริยาวัตถุนี้ยิ่งสูงขึ้นมาอาตมาตั้งหลักไว้ที่ธรรมะสวนะอาตมาตั้งหลักไว้ที่ธรรมะสวนะอธิบายไปพูดไปแล้วแต่ตอนนี้อาตมาไล่แต่ต้นขึ้นมาย้อนมาเรื่อยจนกระทั่งขณะนี้ถึงปัตตานุโมทนามัยเราตอนนี้เราได้เห็นแล้วเกิดตาทิพย์เกิดตาสว่างเข้าใจแม้ทานมีผลอย่างนี้หรอสีลมัยโอเราปฏิบัติศีลมีศีลขัดเกลาจิตมีเวลาก็ทำเกิดการละจางคลายห่อเราถือศีลจะไม่ฆ่าสัตว์มันได้ผลอย่างนี้จิตของเราเกิดเมตตาอย่างนี้หนอเราปฏิบัติศีลข้อที่ 2 เกิดการไม่โลภอย่างนี้ดูที่เราไม่เอาของเขาก็ได้ของที่ไม่ใช่ของเราไม่อยากได้มีจริงด้วยจิตเฉยๆจิตว่าเกิดสาธิตนะปัตตานุโมทนามัยนี่มันไม่ได้หมายความว่าอุทิศส่วนกุศลให้แก่เขา ไม่ใช่นะมะยังนะไมค์นะอันเป็นเรานะไม่ใช่อันเป็นเขานะไปมัวแต่พูดไปเอาก็เอาไปให้แก่เขาไม่ใช่ไอ้นั่นมันยังหยาบยิ่งหยาบด้วยที่จริงไม่ใช่หยาบข้อสูงแล้วธรรมะขั้นสูงแล้วปฏิภาณทำไมก็ดีปัตตานุโมทนามัยก็ดีสูงกว่าทานทำไมมาตั้งเยอะแล้วมันจะไปซ้ำซากซ้ำแซะอยู่อะไรกันนักหนาแค่นั้นแล้วจะเป็นการเป็นปีกเป็นย่อยไปอีกไม่ใช่ข้อสูงมันจะต้องสูงกว่าข้อต้นข้อสูงมันจะไปหย่ากับข้อต้นได้ยังไงหลักต้นมันจะมันก็เข้าแค่นั้นเองหลักปลายมันก็สูงหรือหลักสูงขึ้นมันก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นฟังไม่ดีเลยเขาอธิบายกันมาตื่นเขินเข้าทุกทีทุกทีตีลังกากลับหัวกลับหางกันไปหมดแต่จะอธิบายอย่างที่เขาอธิบายเราก็เข้าใจเขาให้ได้ว่าเออมีความหมายอย่างนั้นก็ ได้เราเข้าใจให้ได้อธิบายว่าอุทิศส่วนบุญให้แก่คนอื่นอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลซึ่งซ้ำปฏิภาณทำไมก็ดีเออสิ่งที่ไปให้ไปทานแล้วก็อุทิศให้แก่คนอื่นหรือว่าปัตตาอนุโมทนาใหม่ก็แปลว่าอะไรแบ่งส่วนกุศลให้คนอื่นก็ซ้ำๆอยู่อย่างนั้นภาษาจริงๆมันก็หมายความว่าคล้ายๆเก่าเหมือนอย่างเก่าๆเราทำบุญแล้วก็แบ่งบุญให้คนอื่นมันก็ซ้ำๆซากๆแต่เพียงเปลี่ยนภาษาอะไรเป็นเล็กๆน้อยๆน่าจะแสดงว่าอธิบายไม่ถูกสภาวะธรรมแท้ไม่ถูกตัวถูกตนแทนไม่มีของจริงแล้วก็เลยอธิบายวนเวียน อยู่อย่างนั้นแหละทีนี้ถ้าผมว่าตั้งใจฟังดีๆนะและอธิบายไม่เข้าเผื่อว่าเรามีปัญญาและมีลักษณะจริงหรือยังเข้าถึงแล้วจะเห็นได้ชัดว่าลึกซึ้งธรรมะพระพุทธเจ้าลึกซึ้งพอถึงขั้นปฏิภาณทำไมถึงขั้นปัตตานะโมทนามายังตนจริงๆเข้าถึงตนตัวตนตัวอัตตานี่ไม่ใช่เรื่องเล่นนะอัตถะเนี่ยถ้ายิ่งถึงอรหัตแล้วโอ้โหถึงอรหัตผลเนี่ยผลที่มันเป็นอรหันต์ยิ่งลึกซึ้งมันยิ่งบริบูรณ์บริสุทธิ์เห็นแม่ยังไม่บริบูรณ์บริสุทธิ์แต่เราเข้าถึงและหยั่งถึงตั้งลงที่จิตเพราะฉะนั้นความดีเข้าท่านทานตอนนี้ไม่เห็นว่าทานมีผลอย่างนี้ทานมีรูปร่าง อย่างนี้มีลักษณะอย่างนี้มีความดีอย่างนี้ศีลปฏิบัติศีลแล้วมันเข้าถึงจิตอย่างนี้ได้ผลดีอย่างนี้อย่างยกตัวอย่างศีลข้อ 1 ก็ตามศีลข้อ 2 ก็ตามศีลข้อ 3 ก็ตามศีลข้อ 4 ก็ตามโอ้มันได้ผลดีอย่างนี้เนาะเกิดหมู่คณะปราบปลื้มยินดีโอ้ดีสอดคล้องเกิดปัญญาเห็นจริงว่ามันสอดคล้องกับมันดีๆอย่างนี้มันเป็นสุขหรือพ้นทุกข์พ้นทุกข์อย่างนี้เป็นสุขเป็นสุขไม่ใช่โลกียสุขไม่ใช่โลกียสุขที่ได้เสพสมสุขเป็นการนายคลายมันละจางคลายวางปล่อยข้อดีอย่างนี้เข้าถึงจิตเห็นจิตมีตาทิพย์และเป็นคนเห็นจิตวิญญาณอย่างถึงจิตวิญญาณมีทางในอย่างถึงทางในคือตัวในไม่ใช่มามองออกนอกไม่ใช่อธิบายมาเป็นวัตถุนอกไม่ใช่เข้าทางใน ยังถึงทางในมีปฏิบัติธรรมแล้วจะหยั่งทางไหนเห็นทางในเข้าไปในจิตเห็นจิตละเอียดสุขุมเข้าใจทางในจะนั่งก็ตามจะยืนก็ตามเดินก็ตามนอนก็ตามไม่ใช่จะนั่งทางในยืนก็เห็นนั่งก็เห็นนอนก็เห็นมันหยั่งถึงเลยมีจิตอย่างถึงมีปัญญาญาณทัศนะวิเศษไม่ใช่เอาลูกกะตามองมันเกิดการรู้เกิดการเห็นเกิดการได้ยินจะเรียกเอาภาษาทวารตาหูจมูกอะไรมาเรียกก็ได้เป็นสื่อให้รู้ว่าเราได้เกิดรู้แล้วหนอนี่เรียกว่าปัดปฏิกะปฏิภาณอนามัยกับประธานอนุโมทนาใหม่มันสูงขึ้นหรือรับน้องถ่อมตนก็ไปก็ตามปัจจัยอนามัยเราทำเล็กทำน้อยลงไปอีกเราได้ดีขึ้นอีกก็เห็นดีตัวนี้จริงๆเรียกว่าปัท โมทนาใหม่เห็นดีรู้ดีตัวนี้อีกหรือไม่ว่าเราขนขวายยิ่งขึ้นเราก็ได้ผลดียิ่งยิ่งยิ่งขึ้นไปอีกไม่ใช่จะมีปากพูดเท่านั้นไม่ใช่จะรู้แต่คำนวนคะแนนได้ไปนั่งนึกนั่งคิดเฉยๆไม่ใช่มันเกิดเห็นจริงอย่างถึงจริงมีสภาวะเปลี่ยนไปจิตเราเปลี่ยนไปจริงป่ะตามันโมทนาใหม่นี่เป็นสภาพที่เกิดผลเป็นสภาพที่เกิดยิ่งเป็นสภาพจิตลึกซึ้งขึ้นเป็นตัวจริงจริงๆยิ่งสูงยิ่งละเอียดทีนี้มาถึงธรรมะสอนทำไมที่ตั้งหลักไว้เมื่อกี้นี้ว่าเรามาวันธรรมะสวนะเช่นวันนี้เป็นวันธรรมะสวนะยิ่งข้อนี้ยิ่งสูงขึ้นอีกไม่ใช่ตื่นสูงอย่างไรเราจะเป็นคนที่เมื่อถึงขั้นจิตมีตาทิพย์มีหูทิพย์ ถึงขั้นปัตตานุโมทนามัยและแม้มาฟังธรรมะสวนะแปลว่าได้ฟังธรรมเป็นบุญไม่ใช่ฟังธรรมเฉยๆเป็นบุญแต่เพียงแค่รู้ไม่ใช่สูงยิ่งกว่านั้นฟังธรรมก็บรรลุธรรมธรรมสวนะฟังให้ดีธรรมะสวัสดีฟังธรรมก็บรรลุธรรมแค่มานั่งฟังธรรมแค่นั้นแหละบรรลุธรรมได้ไม่ต้องเป็นประเพณีอยากเสียที่ไหนอีกให้เสียเวลาด้วยเกิดภูมิสูงเกิดการได้ประโยชน์ที่ยิ่งยิ่งที่สุดแค่มานั่งฟังธรรมนี่ก็บรรลุสูงขึ้นเข้าใจซาบซึ้งเกิดศรัทธาเกิดเหตุเกิดตะปะเกิดเทวธรรมเกิดสัทธรรมเกิดพหุสัจจะเกิดวิริยะสติปัญญาเกิดขึ้นจริงๆแม่นั่งฟังธรรมโยนิโสมนสิการฟัง ทำตามได้จริงๆบรรลุธรรมได้พระพุทธเจ้าก็ยืนยันไม่ได้สูตรอื่นว่าการฟังธรรมก็บรรลุธรรมได้การแสดงทำเองก็บรรลุธรรมได้การทบทวนธรรมก็บรรลุธรรมได้การทำให้จิตมันเกิดสมาธิด้วยวิธีการใดๆก็บรรลุธรรมได้ทั้งนั้นน่ะมันไม่แปลกอะไรหรอกพระพุทธเจ้าท่านอธิบายไว้หลายในหลายเรื่องหลายอย่างงั้นถ้าเรามาวันธรรมะสวนะเนี่ยต้องพยายามมาให้มันได้ประโยชน์เราทำขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นเราจะเกิดบุญเป็นบุญกิริยาวัตถุถึงขั้นบุญธรรมะสอนอนามัยดังกล่าวนี้เพราะฉะนั้นวันพระวันพระวันพระวันธรรมะสวนะและเราก็มามาฟังธรรมก็ได้มาฟังธรรมวันธรรมะสวนะแต่ถ้าเกิดทำสะวันนาใหม่อันเราเกิดผลอันเราเกิดบุญมีบุญมีกิริยา มีสภาพถึงขั้นวัตถุวัดถะวัตถุนี่หมายความว่าสภาพนี้พฤติกรรมแห่งสาระมีการอันตรธานหายก็หายด้วยมีการเกิดผลเป็นเป็นสภาวะเป็นชิ้นเป็นอันขึ้นมาก็เป็นด้วยวัดพระเนี่ยวัดบัวผันแปลว่าการอันตรธานหรือแปลว่าเนื้อหาแก่นสารสิ่งที่จะให้อันตรธานสิ่งที่จะให้ศูนย์สูญญตาสูงจริงๆไอ้ความสูงนี่หายไปความสูงเป็นศูนย์จริงๆกิเลส 0 ความที่เรามีกิเลสมีส่วนนั้นส่วนนี้มันข้องมันคาหายไปจริงๆเช่นเราได้เตรียมตัวเรียนรู้มาบ้างแล้วพอมานั่งฟังธรรมนี้พอฟังธรรมซาบซึ้งเหลือเกินหยุดหยุดเด็ดขาดเลยหายไปเลยแต่ก่อนเราปฏิบัติธรรมข่มขืนอยู่พอมาฟังธรรมบ้างแล้วโอทีนี้เข้าใจ ซึ่งปลดปล่อยได้เลยก็ได้บุญจริงๆเป็นธรรมะสอนทำไมอย่างแท้จริงเลยหรือแม้ว่าคุณมาวันพระมาวันธรรมะสวนะไม่ได้มีใหม่นะฟังดีๆมาวันพระไม่มาวันธรรมะสวนะเพราะคุณมาวันพระคุณก็มาให้ปฏิบัติตนมาทานหนึ่งคุณก็เอาของติดไม้ติดมือมาเผื่อแผ่กันอะไรขาดอะไรเหลือบางคนมาทำบุญนี้มาทำทานก็ไม่สังเกตนะอะไรขาดอะไรเหลืออะไรมากอะไรน้อยไม่รู้อ่ะบางคนรู้แต่ข้าวเอามาแต่ข้าวข้าวล้มแล้วไม่รู้ว่าฉันเอามาแต่ข้าวแล้วกันไม่สังเกตบางคนเอามาแต่กลับไม่เอาข้าวมาทั้งๆที่กลับมันเฟ้อแล้วข้าวขาดไม่รู้ฉันอาจจะกลับมาก็แล้วกันแต่อย่างนี้เรียกว่าไม่สังเกตถ้าเรามาแล้วสังเกตดูเอออะไรมันขาดมันเหลือ แล้วเราก็มาทำบุญทำทานกันพระท่านไม่ค่อยเลือกหรอกพระท่านมีอะไรต่ออะไรก็เฉลี่ยไปแทนฉันได้แต่ทีนี้พวกเราเนี่ยเป็นฆราวาสเนี่ยบางทีกินแต่ข้าวเปล่าๆก็กินไม่ลงตรงนี้กลับด้วยบางทีมีแต่กลับก็กินไม่ลงเหมือนกันต้องมีข้าวด้วยอะไรงี้พระจันทร์ก็ว่าไปเรื่อยๆถ้ามีแต่กลับก็กินกับฉันมีแต่ข้าวก็กินข้าวหรือท่านมีทั้งกลับทั้งข้าแต่ก็กินทั้งขับทั้งข้าวให้ไม่ติดไม่ยึดท่านไม่สบายหรอกทีนี้เราก็เอามาเผื่อแผ่กันเพราะว่าเราเองเราเป็นฆราวาสในการปรับปรุงเราแต่งก็ปรุงแต่งมาพอสมควรใครไม่อยากปรุงแต่งมากก็เอามาบางคนไม่มีอะไรมาก็เอาผักชีผักสดมาซื้อผลไม้ติดมือมาเลยเอ้าก็สบายดีเหมือนกันนะตอนนั้นใครยังยังพอใจจะทำก็ทำส่งมาเพราะฉะนั้นการมาอย่างนี้เราก็มาทำทานมีปัญญาขึ้นแม้แต่แค่ว่ามีปัญญาเรามาวันพระ ทำทานแล้วก็ได้ผลทานแค่นี้แหละฉลาดขึ้นบ้างแต่ยังไม่ถึงขั้นจิตใจอะไรต่ออะไรมากมายแล้วก็ได้แค่นี้ก่อนแต่เราเกิดปัญญาบ้างแล้วนะปัญญานี่เป็นใจเหมือนกันมาแล้วมาทำทานเราก็ไม่ใช่มาโลกมาให้ไม่ใช่เราจะมาเอามาเสียสละไม่ใช่แล้วจะมาเอากำไรเอามาหน่อยนึงเสร็จแล้วก็เอากลับไปมากกว่าเก่าอย่างนี้ก็จนกระทั่งบางสำนักเขาห้ามเลยเอาของมาทานวัดระยะเอาของออกจากวัดกลับบ้านบาปตายตกนรกไม่ต้องเอาใจออกกฎกันแบบนี้เลยครอบไว้เอาเลยมีบางวัดบางสมัครเขาออกกฎนี้เลยอย่าเอาของวัดกับของพระออกจากเขตวัดเต็มปากเอาหนักๆเลยก็เอาตกลงกันเลยทีนี้ทางด้านธรรมะมันก็จริงนะ มันก็จริงธรรมะไปเอาของวัดของวาออกไปถ้าได้รับอนุญาตจริงๆมันก็ไม่เป็นไรเอาของวัดของวาวออกไปอันนี้เหลือแล้วพระท่านเองท่านอุทิศพระท่านเองท่านแจกจ่ายเจียรจานไปได้แล้วฉันก็แจกจ่ายเจียรจานไปน่ะให้ไปอนุญาตแล้วก็ไม่เป็นไรแต่ทีนี้สำหรับไหนเขาไม่มีปัญญามากกว่านั้นก็จะออกกฎตอนนี้กั้นเลยไม่รู้จะกองเด็กกองปะเหลือเฟืออยู่ที่ไหนในวัดจากใครไม่ได้ก็คือใครเอาไปแล้วไม่ได้ก็ตกทั้งรถบอกไม่ก็เลอะแล้วแต่วัดนั้นวัดนี้ไม่ออกก็กดอย่างเงี้ยก็เดี๋ยวก็ตายไปทับตัวเองตายพอดีเลยออกกฎให้กับกระบะอยู่ในนี้ไม่ได้อะไรพอแจกแจกทีเดียวแหละที่นี่อะไรเหลือแล้วก็แจกอะไรพอใช้พอใช้ก็ใช้สอยไปเท่านั้นเท่านี้นี่คุณมาทำทานอย่างที่ว่าเนี่ยคุณได้เอาข้าวของมันทำตามทางนี้ยิ่ง ยายิ่งสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นมันก็จะกลายเป็นธรรมะสะวันนาใหม่มากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นปัญญาก็รู้การทานก็จริงเป็นสัจจะเป็นพหุสัจจะถูกจงถูกตรงจริงใจละหน่ายคลายวางปล่อยมีแต่การเสียสละที่ถูกต้องลงตัวลงตนเป็นสัจจะที่แท้มันก็เกิดบุญเป็นบุญกิริยาวัตถุมีพฤติกรรมมันลงสัตว์ลงส่วนทุกข์หมดทั้งกายวาจาใจขึ้นมาเรื่อยๆๆเรียกว่ากรรมตรงการกระทำนี้ถูกตรงถูกตรงจับเล็งเข้าไปหาข้อสุดท้ายพ่อที่ 10 อาตมาพูดรับไว้นิดนึงบุญกิริยาวัตถุข้อที่ 10 เรียกว่าคิดถูกกรรมคิดผักนี่หมายความว่าเป็นปัจจุบัน แปลว่าเห็นแจ้งเห็นแจ้งในอุชุกกรรมในกรรมที่ตรงทิศสระบัวอุชุก็เป็นภิกษุกรรมกรรมก็เป็นการกระทำและกระทำทางกายกระทำทั้งวจีกระทำทางมโนก็ทำนี้ถูกตรงถูกตรงก็เป็นยิ่งเป็นบุญกิริยาวัตถุที่แท้เราต้องการให้ถูกแท้เห็นทิฐิคือทิฏฐะเห็นแจ้งเห็นจริงๆเห็นการกระทำนี้ถูกตรงมีปัญญาอย่างถูกด้วยและเราเห็นด้วยเห็นอย่างชัดๆเลยเราไม่ได้อำพรางเราไม่ต้องงมงายเราไม่ต้องไปถูกลวงถูกขั้นถูกตอนอะไรมาบอกท่านบอกทางอะไรไว้เลยทำได้อย่างกระจัดกระจายเพราะฉะนั้นเมื่อเวลาพูดใดฟังธรรมมีจิตใจสูงขึ้นมาแค่ฟังธรรมนี่ก็เกิดธรรมใหม่เกิด ลูกเป็นบุญที่แท้บุญมีแปลว่าการชำระแปลว่าการได้รถออกละออกแม่คุณมาวันธรรมะสวนะมาธรรมดานี่คุณจะเอาของมาถวายหรือว่ามาปฏิบัติศีลมีศีลรักษาศีลข้อนี้อยู่มันก็ยังรู้สึกว่าเราเองเรายังทนอยู่เรายังไม่ปล่อยเรายังไม่ว่างเรายังไม่สบายมันยังรู้สึกแหมมันยังมีทุกๆอยู่หน่อยๆอะไรอย่างนี้เราก็ยังดีที่เราได้มาละมาลดเราได้มาทำความไม่มีและเรามาได้ทนได้ในความไม่มีเช่นว่าเราถือศีลทรมานที่นี่ที่นี่เขาปฏิบัติศีลกันไปไกลปฏิบัติศีลถึงขั้นศีล 8 วิชายกตัวอย่างนะมากินอาหาร มากินเลี้ยงที่นี่น้องแอนนามาวันพระที่นี่เขามีกินเลี้ยงกันทุกวันพระราชินีมากินเลี้ยงที่นี่กินอาหารที่เราจะกินเนี่ยมันไม่เหมือนนะไม่เหมือนไม่มีเหมือนที่เรากินอยู่ที่บ้านเราหรือไปกินเลี้ยงที่อื่นมันไม่มีรูปมันไม่มีรถมันไม่มีของที่เราติดใจพอใจเท่ากับข้างนอกที่เราทำเองหาเองแสวงเองมาที่นี่ก็เกิดการได้หัดละได้หัดมีความไม่มีทางซ้อนนะได้มาหัดฝึกมีความไม่มีรหัสฝึกมีความไม่มีในสิ่งที่เราอยากมีแล้วอยากมีรสอร่อยและอยากมีของที่สวยงามและอยากมีไอ้สิ่งที่เราต้อง พอใจมาที่นี่ก็ได้ฝึกไม่มีคำว่าไม่มีในภาษาบาลีท่านเรียกว่าสุญญตาสุญญตาหรือนิพพานฟังนะฟังภาษาชัดๆเรามาฝึกนิพพานเรามาฝึกสุญญตาเรามาฝึกไม่มีในสิ่งที่เรามันอยากมีฟังซับซ้อนให้ดีฟังภาษาอย่างนี้อธิบายเป็นภาษาไทยจะได้รู้ว่าคุณมานี่คุณมาได้ฝึกหรือไม่คุณได้มาทำงานอะไรคุณได้มาอย่างนี้ยังไงว่าที่นี่เราเห็นเลยดูซิเขามีการฝึกกินฝึกอยู่ฝึกโภชนาการยุทธตาพอแม้แต่สำรวมสังวรศีลสำรวมอินทรีย์พยายามดูหูตาจมูกลิ้นกายใจของเราพยายามปฏิบัติมีสติชาคโรมีสติสัมปชัญญะฝึกปรือให้เราเกิดผลมีความไม่มีอยู่ได้เพราะคุณมาที่นี่มีพฤติกรรม ต่างๆมีวัตถุหรือมีวัตถุมีพฤติกรรมเข้าหาแก่นสารมีพฤติกรรมเข้าหาความอันตรธานอัตถะเนี่ยแปลว่าความอันตรธานหรือความสูงความหายไปอะไรหายไปสิ่งที่เป็นกิเลสเนี่ยหมายชัดๆจุดที่เราอยากมีนี่แหละจิตที่เราอยากมีอยากเป็นอย่างที่ไปถูกโลกเขาหลอกนี่แหละแต่เราลองมาลดวันละไม่มีมาสับหัดวิทย์หรือขัดถึงจะตาหรือหัดไม่มีสิ่งที่ไม่อยากมีลงไปแม้วันหนึ่งคืนหนึ่งแม้แต่ชั่ววินาทีหนึ่งเราได้ฝึกจริงๆคุณได้ฝึกจริงๆถ้าคุณไม่ถูกไม่ได้รับการฝึกหาถ้าคุณไม่ได้ถูกถูกปรือด้วยคุณไม่ได้รับการฝึกการฝึกจริง ไปที่อื่นเขาก็ไม่มีอะไรมีแต่การหลอกหลอกล่อหลอกแต่เราคุณจะทำจิตยังไงคุณจะทำกายยังไงไม่สอดคล้องกันไม่ตรงกันไม่ลงร่องลงช่องจะมาทำทานหรือก็มาทำความโลภใส่จิตเข้าไปอีกกระบุงโกยคุณก็ไม่รู้เรื่องคุณก็มาทำแต่สภาพลูกหยาบๆมันมันไม่ใช่แก่นไม่ใช่ศาลไม่ซ้ำไปมาทำลูกวัตถุอยากๆมีแต่กายกรรมวจีกรรมหยาบๆเห็นได้ว่าเป็นแก่นเป็นรูปแก่นแต่ไม่ใช่รูปแกนะรูปหล่อรูปมายาลวงเป็นแต่พฤติกรรมเป็นศีลเพราะเป็นศิลปะปรามาสกลายเป็นจารีตประเพณีต่างๆอย่างกันจะทำตามอย่างกันเฉยๆไม่ได้เข้ากันไม่มีความอันตรายมีแต่จะสะสม ใหญ่โลกโตเข้าหาตนเข้าหาตัวเพราะงั้นจึงไม่เป็นบุญกิริยาวัตถุที่แท้ไม่ลึกซึ้งและได้เกิดผลที่หยั่งลึกเข้าไปหาสภาวะธรรมที่จริงมันต้องพูดไทยได้กระทำจนกระทั่งถึงขั้นแม้เข้าใจในวันธรรมะสวนะเราไม่ได้ทำทานไม่ได้รักษาศีลไม่ได้ประพฤติมาถึงนี่มีการนอบน้อมถ่อมตนมีการทำตนอันเสมอมีสมานัตตตามีการมีสังคหวัตถุมีการปฏิบัติประพฤติตนนั้นบางคนอยู่ทางโลกใหญ่ๆมาที่นี่เหมือนๆกันน้อมถ่อมตนมาทุกครั้งอยู่ในนี้เหมือนกันเท่าๆกันกินอยู่ก็เหมือนๆกันไม่มีสัตว์มีนาไม่ถือยศถือเกียรติไม่ถือร่ำถือรวย จนถึงมีไม่ถึงบ้านนอกในกรุงไม่ถึงคนอย่างนั้นอย่างนี้ล้วนแล้วแต่เป็นญาติติธรรมลูกไม้กระเด็นพ้นทุกข์อันเดียวกันมุ่งหมายประเด็นในการทำให้กิเลสลดน้อยลงให้เราทำยังไงเราจะลดเบาจางคลายจะหยั่งถึงเข้าถึงปฏิภาณทำไมเข้าถึงปัตตานุโมทนามัยทำยังไงมันถึงจะติดสูงขึ้นเป็นธรรมะสะวันนาใหม่ถามว่าแต่ว่าอนามัยนี่เป็นประโยชน์ตนอย่างสูงสุดและฟังธรรมนี่เข้าใจผับเลยตัดกิเลสหลุดทันทีรับทำนิดๆหน่อยๆก็ฟังธรรมหรือว่าเสพทำเสร็จทำแล้วก็ทำนายคลายจางได้ทันทีสมณะ ภาษาปรุงเข้าไปอีกนิดหน่อยก็เป็นเสวนาเสวนาก็คือเรียกว่าเฟสนั้นเองเสวนาเสพธรรมะสวนะธรรมเสนาธัมมะเสวนาวิเศษทำเสวยธรรมหรือได้ทำกันเองเสวยคือรับไว้รับเอารับทำได้รับได้จริงๆเลยถึงขั้นเกิดผลเพราะฉะนั้นจึงได้ตั้งหลักเอาที่เสริมความสะอาดธรรมะสวนะเนี่ยแล้วก็ย้อนทวนต้นให้ฟังเพื่อที่จะอธิบายให้คุณเข้าใจดีๆว่าธรรมะสวนอนามัยไม่ใช่ภาษาตื้นๆนะข้อที่ตั้ง 8 แล้วข้อที่ 8 ของบุญกิริยาวัตถุสูงกว่าปัตตานุโมทนามัยสูงกว่าการเข้าถึงอย่างถึงที่เกิดตาทิพย์เกิดการรู้จิตวิญญาณเกิดการรู้กิเลสมันละจางคลายออกรู้ ต้นเข้าใจผิดตนเรียกว่าปฏักตนเองเข้าถึงตนเองอย่างถึงตนเองมีญาณทัศนะได้ถึงมะยังก็แปลว่าอันเป็นเราอันเป็นตนแต่นี่มันทั้งเรานอกเราในเรานี่หมายถึงข้างนอกมาทั้งข้างในอันเป็นเราทั้งนอกทั้งในชัดๆก็หมายถึงเราหมายถึงตนตัวตนซึ่งมันหมายถึงอัตราด้วยซ้ำเพราะมันไม่อยากก็คือตัวเรานะอย่าไปนั่งคิดถึงคนอื่นไม่ใช่เรื่องของคนอื่นเลยเรื่องของเราเองมีธรรมะสะวันนาใหม่ยังถ้าจะว่ากันให้ชัดๆมาอย่างอันเป็นเรานะข้าจนกระทั่งถึงธรรมเทศนาใหม่จนกระทั่งเราเองทีนี้แสดงธรรมก็ได้มีของจริงที่จะแสดงธรรมยิ่งแสดงธรรมยิ่งสูงผู้แสดงธรรม มาตร