สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5) ตอน จิตที่เป็นพีชะมีสภาวะดูดอย่างไร.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(นิยามชีวิต 5) ตอน จิตที่เป็นพีชะมีสภาวะดูดอย่างไร มีผู้สรุปมาว่า...คุณหนึ่งดาว สรุปว่า...กราบนมัสการค่ะฉันขอสรุปความเข้าใจคำว่า"จิตที่เป็นพีชะ"ว่ามีสภาวะอย่างนี้ไหมคะ คือจิตที่จะดูดซับเอาแต่สิ่งที่เป็นกุศลเท่านั้น เมื่อมีกระกระทบทางทวารทั้ง 6 และอะไรไม่เกี่ยวกับเราก็ไม่เปลืองพลังงานไปดูดซับมาใส่ตน คือวันนี่ตอนเช้าจู่ๆสิ่งนี้ก็เกิดขึ้นมาในหัวดิฉันค่ะ ขอความกรุณาพ่อครูเติมความกระจ่างแก่ลูกด้วยค่ะ

พ่อครูว่ามีส่วนถูก พีชนิยาม จะมีตัวรู้ว่า อะไรเป็นธาตุที่จำเป็นต้องใช้ เขาไม่ไปทำอะไรอื่นไม่ศึกษาอื่นเลย เป็นธาตุของพีชะ ไม่ต้องศึกษา ตัวมันเองมีสัญญาตัวรู้ของมัน มีรูป สัญญา สังขาร ไม่มีเวทนากับวิญญาณ มันกำหนดรู้ว่า เป็นธาตุที่มันต้องการ แล้วออกมาสังขารปรุงแต่ง มันไม่มีวิญญาณครอง เป็นอนุปาทินกสังขาร เป็นสังขารที่ยังไม่มีวิญญาณ ทีนี้ เมื่อถามว่าคน นี้เป็นจิต ก็ทำจิตให้เป็นเหมือนที่พีชะมี คือรับแต่สิ่งที่มีประโยชน์ สิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ก็ต้องรู้ให้ชัด คืออกุศลจิต คือกิเลส สิ่งที่ไม่จำเป็น จะไม่รับ แต่กุศลจะบอกว่าไม่เอาเลยก็ไม่ได้ คุณอธิบายกว้างๆว่าเอาแต่กุศลไม่เอาอกุศล แต่ของพระพุทธเจ้าสรุปเลยพีชนิยาม จนจิตเป็นอุตุนิยาม เป็นสังขาร แต่ไม่มีตัวเราเป็นข้าวของ มันถูกสิ่งอื่นทำให้มันเป็น ไม่เหมือนพีชนะที่ต้องมีสัญญารู้ว่าจะเอาอะไร แต่อุตุนิยามมีดูดมีผลัก เป็นลมเป็นไฟ ดินน้ำ เป็นมหาภูตรูป มีพลังงานในตัวมัน มีพลังงานดูด ผลักเรียกว่าไฟ แล้วเคลื่อนไปเป็นลม รวมตัวกันประมาณหนึ่งคือน้ำ รวมกันประมาณหนึ่งคือดิน อยู่กับโลกไป มีพลังงานถูกผลัก ดูด สลายหรือรวมตัวไป…

สมณะเดินดินว่า...ทั้งหมดที่พ่อครูพูดมา ต้องเริ่มต้นอยู่ที่ว่าเราจะต้องเข้ามาเรียนรู้ ดู จิตของเรา สัมพันธ์กับ