เกิดหิริจนถึงโอตตัปปะในสัทธรรม 7.docx

เกิดหิริจนถึงโอตตัปปะในสัทธรรม 7 _พอ : เป็นนามที่พ่อท่านตั้งให้ค่ะ กราบนมัสการพ่อท่านที่ลูกศรัทธาอย่างแรงกล้า พ่อครูว่า... พวกเรามีความศรัธาอย่างแรงกล้า ในจรณะ 15 ทำ อปัณณกปฏิปทา 3 แล้วก็เกิดสัทธรรม 7 คุณศรัทธาก็คือคุณเชื่อ คุณเห็น คุณเข้าใจ คุณรู้สูงขึ้นสูงขึ้นเป็นพหูสูต พหูสุตก็คือสัจจะที่ยิ่งขึ้น ยิ่งขึ้น คุณจะมีพหูสูตคุณจะมีสัจจะที่เจริญขึ้น คุณจะยิ่งรู้ยิ่งเจริญยิ่งศรัทธาสมบูรณ์ขึ้น มีความเฉลียวฉลาดขึ้น ก็เพราะคุณมี หิริ จนตัว หิรินี้มันเป็นโอตตัปปะ เป็นความละอาย มันเป็นเรื่องลึกซึ้งมากเรื่องความละอาย ละอาย ที่เราทำสิ่งนี้ไป 1. เป็นเรื่อง หยาบ แต่ก่อนนี้เราไม่เคยเข้าใจ นึกว่าโลกมันนิยมชมชอบ แล้วเราก็ไปเป็นดารา ไปเป็นตัวแสดงอันนี้ เช่น ได้เป็นนักแสดง เป็นดารานี่แหละ เดี๋ยวนี้เขาก็ยังหลงดารากันอยู่ เป็นนักกีฬาชั้นเอก มันเป็นอบายมุข อาตมาก็อธิบายมาหมดแล้ว เขาไม่รู้หรอก เพราะฉะนั้นโลกที่ยังไม่เข้าใจเรื่องเหล่านี้ยังเป็นเรื่องของ มิลักขะ เป็นเรื่องของคนเถื่อน ส่งเสริมการแสดง ส่งเสริมท่าทางลีลาฟ้อนรำยั่วยวนอะไรต่างๆ ส่งเสริมการเอาแพ้เอาชนะกีฬาอะไรต่างๆ มาเป็นคนยอมแพ้นี้ไกลเหลือเกินนานเหลือเกิน ไม่ใช่ไปเอาเป็นคนชนะคะคานเขาให้ได้ ส่งเสริมให้ชนะ แล้วบอกว่ามีน้ำใจนักกีฬานะ ชนะแล้วก็อย่าไปข่มเขาเบ่งเขา ปัดโธ่เอ๋ย.. อย่าไปพูดเสียให้เหม็นขี้ฟันเลย ชนะเขาแล้วมันไม่ข่มเขามันไม่มีหรอก มาแพ้เขาสิ คุณจะไม่ข่มเขา ขนาดแพ้แล้วยังจะเอามาข่มเลยอย่างคุณทักษิณนี่ เขาสะกดคำว่าแพ้ไม่เป็น ยอมเข้ามานี่ก็แพ้แล้ว แล้วก็ยังจะมีอภิสิทธิ์จะไม่ยอมแพ้ทั้งนั้น เห็นความซับซ้อนของความดึงดันดื้อด้านแห่งอัตตาตัวตนกิเลสใหญ่ของเขาไหม อย่างที่ทักษิณเขาประพฤติ นี่ก็ขออภัยยกตัวอย่างของคนจริง มันเป็นเรื่องจ