สวดสัพพีหลังใส่บาตรนี้เป็นเรื่องเนื้องอกของศาสนาพุทธ.docx

สวดสัพพีหลังใส่บาตรนี้เป็นเรื่องเนื้องอกของศาสนาพุทธ _โยมที่สันติ ...กราบนมัสการค่ะ เมื่อวาน ตอนทานข้าว หม่องแซ่บ คุยกับพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง เค้าบอก พระที่นี่แปลก ตอนเราใส่บาตรแล้ว ก็รับบาตรเฉยๆ ไม่เห็นสวดสัพพีฯ ให้เลย.... อิ๊มเลยยิ้มเฉยๆ ขอเรียนถาม ถ้าได้เจออีก ควรตอบไงดีค่ะ เพื่อให้คนข้างนอกเข้าใจมากขึ้น พ่อครูว่า… ก็ค่อยๆตอบ ในการตอบผิดแปลกไม่เหมือนเขานี่มันคงจะเข้าใจยาก และก็จะยึดถือกัน เดี๋ยวก็จะทะเลาะกัน เถียงกัน ก็ค่อยๆบอกเขาว่า จริงๆที่นี่ก็พยายามเรียนรู้ตามพระพุทธเจ้า เพราะฉะนั้นประเพณีจารีตที่ว่า พระไปบิณฑบาตแล้ว เขาใส่บาตรแล้วต้องสวดสัพพีให้ มันไม่มีหรอก ในสมัยพระพุทธเจ้ามันไม่มี ในระบบจารีตประเพณีของศาสนาพุทธก็ไม่มี แต่คนไทย ที่จริงที่อื่นเขาก็ไม่มี มีแต่ในเมืองไทยนี่แหละ การสวดสัพพีติโย นี่คล้ายๆกับการพูดปะเหลาะเอาใจเขา แล้วก็เรียกคำนี้ว่าเป็นการให้พร เอาของให้ไปทำทานแล้ว ก็ให้พรตอบว่ารวยๆนะอยู่เย็นเป็นสุขนะอะไรอย่างนี้ บางทีก็รู้ว่ามันไม่ใช่ ก็เลยไปหาคำพระพุทธเจ้า ก็เลยได้ประโยคแรก วรรคแรก ยถา วริวหา ปูรา ปะริปูเรนติ สาคะรัง เอวะเมวะ อิโต ทินนัง เปตานัง อุปะกัปปะติ อิจฉิตัง ปัตถิตัง ตุมหัง ขิปปะเมวะ สมิชฌะตุ สัพเพ ปูเรนติ สังกัปปา… จนจบวรรคนี้ พอขึ้นสัพพีติโยมันไม่ใช่ของพระพุทธเจ้าแล้วเป็นของแต่งขึ้นใหม่เอามาต่อท้าย เป็นการแต่งขึ้นมา เป็นคำแต่งต่อท้าย เป็นการพูดปะเหลาะเอาใจโยม ซึ่งทางเราเห็นว่ามันเป็นเรื่องน่าอาย คนที่จะมาทำทาน เขามีจิตยินดีทำทาน นึกว่าต้องเลี้ยงหรือว่าพยายามให้อาหารแก่พระ เพราะว่าพระท่านไม่มีเงินมีทองซื้อไม่ได้ขายไม่ได้ จะต้องทำงานคือปฏิบัติธรรมแล้ว สอนธรรมะพระพุทธเจ้ามันคนละหน้าที่ โยมก็ต้องดูแลเลี้ยงพระไว้ ให้อาหารต่างๆนาๆแล้วพระก็สะ