คนโลกุตระ ชนะ ทองคำแพงแท้.docx

ตัวกูของกูสบายอยู่กันอย่างวันต่อวันๆ ทำงานไปยิ้มแย้มสบายตื่นเช้ามาเจอกัน Hello Good Morning ต่างคนต่างเห็นหน้ากันแจ่มใสสบายสดชื่น เอามาช่วยกัน ใครมี Schedule อะไร ทำอะไรก่อนทำอะไรหลังดี ช่วยกันไป สบายอุดมสมบูรณ์ อุดมสมบูรณ์ไม่ต้องสะสม ถ้าสมมุติว่าแผ่นดินของเรามันมีทองมีแร่ทองคำอยู่ในนี้ แร่ทองคำก็สะสมทองคำต่อไป มันมีแร่ดีบุกก็สะสมความเป็นดีบุกต่อไป แม้แต่ดินน้ำไฟลมก็อยู่กันอย่างอิสระของมันสร้างตัวเองพัฒนาตัวเองโดยธรรมชาติ แล้วพืชพันธุ์ธัญญาหารมันก็ทำความเจริญของมันเอง ถึงบอกว่าวันนี้ชัดเจน ต้นไม้ต้นไร่ทำไมที่นี่ถึงงาม ต้นใหญ่ต้นอวบต้นสูงเนื้อดีดอกสวยใบสวย มันเหมือนแกล้งสวยให้เราดู แกล้งงอกงามให้เราดู เดินไปทางไหนก็มี มีแต่บักหุ่ง ไปทางไหนก็รุ่งเรืองไปหมด เต็มไปหมดเยอะเหลือเกิน มันเป็นเหมือนนิมิตเหมือนสัญญาณ เหมือนมันบอกเราว่านี่เป็นแดนคนอุดมสมบูรณ์ นี่ถ้าเผื่อไปข้างนอกต้องไปหาซื้อ จะได้ดอกไม้เหลือง ดอกไม้แดง ดอกไม้ขาว ดอกไม้น้ำเงิน ที่มาประดับตกแต่งต้องไปเดินหาซื้อหลายตลาด กว่าจะได้มาพอสมควรมาทำเป็นประดับ ดอกเป็นสีธงชาติปูอยู่ทามกลางสีเหลืองอร่าม ประดับ ไม่ต้องซื้อมาหลายตลาด แต่ที่นี่ได้ครบเลย อยากได้สีธงชาติอยากได้สีเหลืองไม่ต้องไปหาซื้อตามร้านขายสีเลย เอาสีธรรมชาติมาทำ สวยสดงดงาม อย่างนี้เป็นต้น อาตมาอธิบายอย่างนี้รู้สึกว่ามันยิ่งใหญ่แล้ว ชีวิตพวกเรานี้ มันเป็นชีวิตที่สดใหม่อาศัยกันและกันอาศัยดินอาศัยน้ำอาศัยลมอาศัยไฟอาศัยพืชพันธุ์ธัญญาหาร ส่วนพวกนกหนูปูปีกก็ร้องสดชื่นอิสระอยู่ในนี้ อีกหน่อยสัตว์ต่างๆจะมากัน เพราะที่นี่ปลอดภัย นกกระจาบยังมาทำรังอยู่เยอะเลย มันไม่ไปที่อื่น มันมีสัญชาตญาณรู้ว่าอยู่ที่นี่มันปลอดภัย มันไม่อยู่ที่ไม่ปลอดภัยหรือสกปรก เดี๋ยวเถอะ นกอินทรีย์หนีจากอเมริกามาอยู่ที่นี่หมด นกหวีดจะหนีจากสุเทพ เทือกสุบรรณ มาอยู่ที่นี่หมดเลย อัตมาเทศน์แบบนักประพันธ์นักผูกเรื่อง นักเล่านิทาน รับรอง JK rowling ตกกระป๋องเลย JK rowling เขียนเรื่องเดียวรวยเละเลย รวยมหาศาล ตอนนี้ยังนอนกินเงินเลย อาตมานี่อยากเป็นนักประพันธ์ เขียน แต่มันไปไม่ได้ โลกีย์เขาปิดทางไป ให้มาทางธรรม จะไปอะไรก็ไม่ได้ จะไปเป็นศิลปินใหญ่ ศิลปินทางไหนก็แล้วแต่ ร้อง แสดง แต่ง เพลง เรื่อง วาด พากย์ ถ่าย สมัยโน้นอยากเป็นนักพากย์ชื่อดัง ไม่ได้เป็นสักอย่าง ได้มาเป็นนี่ล่ะ นักพูดปากจัด ว่าเขาไปหมด อาตมานี่ถ้าพูดไม่เก่งนี่ไม่รอดนะ ที่อยู่รอดนี้เพราะว่าพูดเก่ง ด่าเขาแล้วเขาไม่มาฆ่า ด่าเขาทุกวัน ด่าชาวธรรมะไม่พอไปด่านักการเมืองเขาอีก ยังไม่พอยังด่านักเศรษฐศาสตร์อีก ด่าไปถึงต่างประเทศ ด่าแล้วเขาไม่ค่อยเอาเรื่องกะเรา หรือบางทีเขาไม่ค่อยรู้ตัวว่าโพธิรักษ์ด่าหรือ เขาไม่รู้ตัวหรอกทั้งๆที่ด่าหนานะ สายฟ้าในวาทะ ขวานจักตอกไม่แตก ก็สารพัดไม่ว่าจะด้านหยาบด้านละเอียด ก็ทำไปทุกด้านทุกมุมทุกอย่าง จนกว่าเราจะหมดสิ่งที่ใครเขามาด่าเราไม่ได้ มันเป็นสัจจะความจริงใครก็มาด่าเราไม่ได้ อาตมานี้ใครจะมาด่าอาตมาไม่ได้ แต่คนโง่ก็ด่าเอาๆ พวกนั้นเขาก็ได้บาปไปมันเป็นอกุศลกรรม เขามาด่าคนที่ไม่สมควรด่า มาด่าพระอาริยะนรกก็มี 11 ขุม ตกมันทั้ง 11 ขุม มาตำหนิพระอาริยะ ตกนรก 11 ขุม ซึ่งสัจจะพระพุทธเจ้าตรัสไว้ พวกเราจะเข้าใจสภาวะ อาตมาทำงานมา 50 ปีแล้ว ถึงวันนี้ครบ 50 ปี วันนี้วันที่ 7 ที่จริงอาตมาเริ่มบวชวันที่ 7 พอมาถึงวันนี้ วันที่ 7 เป๊ะ ที่จริงครบรอบตั้งแต่วันที่ 6 แล้วครบรอบ พอขึ้นวันที่ 7 ก็เป็นอีกวันใหม่ของรอบที่เราบวช 50 ปีครึ่งศตวรรษแล้ว ตอนนี้ใครว่าแก่ไม่ว่ากัน ขอยอมแก่ เอ้า...ว่าไง ผู้เฒ่าโพธิรักษ์ ไม่ว่ากัน เปลี่ยนจากพ่อครู เป็นพ่อเฒ่าโพธิรักษ์ วันนี้ก็แล้วกัน...โยมว่า..ไม่เอา พ่อครูว่า…นี่แหละเป็นสิริมหามายา บอกว่าเป็นผู้เฒ่าอย่างไรท่าทางเหมือนกับเด็ก ควรจะได้สะดุดใจ บอกว่าพ่อท่านโพธิรักษ์ อายุเท่าไหร่แล้วทำไหมถถึงเรียกพ่อเฒ่า อีกหน่อยจะอายุ 80 90 100 ปี ก็จะอยู่อย่างนี้ พ่อเฒ่า จริงๆนะถ้าเผื่อว่าอาตมารักษาพลังงานรักษาขันธ์ แล้วก็มีพลังงานแข็งแรงปราดเปรียวคล่องแคล่ว กายปาคุญญตา จิตปาคุญญตา แข็งแรงปราดเปรียวอยู่อย่างนี้ไป มันก็ไม่เกี่ยวกับสังขารเลย มันเป็นตัวเลขเท่านั้นที่เดินทาง สังขารไม่เกี่ยวตัวเลขเดินทางไป อายุเท่าไหร่แล้ว เดี๋ยวก็ 87 ปีอีก 6 เดือนกับ 28 วัน ก็เต็มอายุ 87 ปีแล้วก็จะขึ้น 88 ปีโอ้โห เลข 88 ปีเป็นเลขโพธิสัตว์ระดับ 8 ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ งานที่อาตมาทำชาตินี้ภาคภูมิใจที่ทำงานนี้มาได้ 50 ปีแล้วเราก็ไม่เสียชาติเกิด เกิดมาชาตินี้มีประโยชน์ พหุชนหิตายะ(เพื่อหมู่มวลมหาชนเป็นอันมาก)พหุชนสุขายะ(เพื่อความสุขของหมู่มวลมหาชนเป็นอันมาก) โลกานุกัมปายะ(รับใช้โลก ช่วยโลก) จนเกิดคนเป็นคนวรรณะ 9 มา เอาภาษาธรรมะพุทธเจ้ามาสื่อสภาวะ คำสอนของพระพุทธเจ้าสอนให้คนเป็นเช่นนี้ คนที่ยังไม่มี อวรรณะ 6 อยู่นี่ มันซวย แล้วเขาก็ไม่รู้ตัวว่าเขาซวย เป็นทุภระ ทุโปสะ อสันตุฏฐิ มหัปปิจฉะ โกสัชชะ สังคณิกา ซึ่งไม่ค่อยเอาธรรมะนี้มาพูดสักเท่าไหร่ คนที่เลี้ยงยากเพราะเป็นภาระของสังคม คนที่เป็นภาระสังคมอย่างมาก ยกตัวอย่างเช่นคุณธนินทร์ เป็นภาระของสังคมมาก เพราะว่าคนจะต้องหาดอกหาปันผลไปมอบให้แกอยู่เรื่อย บิลเกตส์ก็เหมือนกัน ก็จะต้องมีคนไปหาเงินปันผลให้แก แกเป็นเจ้าหนี้ทั้งนั้น คนก็ต้องส่งดอกให้แก แล้วแกก็เป็นเจ้าภาระเก็บดอก เก็บปันผล น่าสงสารจริงๆ คุณธนินท์เขาฟังแล้วจะว่า ใครต้องสงสารใครกันแน่ เขาจะมองว่าเราไม่มีเงิน ทำเป็นพูดเก๊กไป เคยได้ยินไหมเรื่องคนสร้างบ้าน สร้างแล้วก็รื้อใหม่ทำแล้วทำอีก คนรับเหมาก็ได้ทั้งนั้นแหละ ทั้งรื้อและสร้างก็ได้ทั้งหมด แต่สุดท้ายทนความจู้จี้จุกจิกของเขาไม่ไหว ก็มาบ่น ไม่ได้ดั่งใจ เห็นไหม อัตตาของคน นี่ก็หยิบขึ้นมา ขอโทษนะ ลูกสาวคนไหนก็ไม่รู้หรอก ฟังเรื่องราวของเขาเท่านั้นเอง เอามาเล่า คนเลี้ยงยากต้องเข้าใจให้ชัดเลยว่าหมายถึงอะไร อย่างคุณธนินท์ อย่างบิลเกตส์ คนจะต้องส่งดอกให้เขาตลอดเวลา เขาก็ดูดไปทำให้คนเกิดภาระเยอะ ทำไมไม่ปันผลให้เขาบ้าง คุณเป็นคนที่เลี้ยงเท่าไหร่ก็ไม่พอไม่รู้จักอิ่มจัดเต็ม เลี้ยงยากชะมัด แล้วเมื่อไหร่เขาจะอิ่มเขาจะเต็มตอบได้ไหม จ้าง ตายแล้วทั้งชาติก็ไม่อิ่ม เขาจะไม่เข้าใจไม่รู้สึกว่าพอ จะต้องสันโดษ หรอก อสันตุฏฐิ ไม่พอ พวกนี้เป็นพวก อวรรณะ 6 ทั้งนั้น เป็นคนชั้นต่ำ ต่ำว่า class ขออภัย พูดไปแล้วมันก็ชัดเจนเหมือนไปว่าเขา เราพูดสัจจะ สาระธรรมะ อธิบายแล้วมันก็ชัด พูดไปสอนไปอธิบายไปให้เข้าใจ ก็ทุโปสะ อยู่นั้นแหละ ไม่ฟัง ผู้จะสอนเขา เป็นอาจารย์เขาก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน ลูกศิษย์ก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน อาจารย์ของอาจารย์ของอาจารย์ของอาจารย์ ลูกศิษย์ของลูกศิษย์ของลูกศิษย์ของลูกศิษย์ ไม่รู้เรื่องทั้งนั้น สอนยากบำรุงยาก ก็เลยมักมากอยู่ตลอดกาลนาน มหัปปิจฉะอยู่ตลอดกาล ไม่มีมักน้อย ไม่รู้จักพอ เขาเกียจคร้านที่จะมาทำดี เกียจคร้านที่จะมาเสียสละ แต่เขาไปขยันจะทำชั่ว เขาไปขยันที่จะไปเอาเปรียบ นี่คือคน กุสีตะ หรือคนเกียจคร้าน แล้วเขาก็คบหากัน คลุกคลีกันเกี่ยวข้องกันอยู่ในพวกเดียวกันที่จะมีทัศนคติเดียวกัน มีทิศทางที่จะเป็นคนชนิดเดียวกันเป็นคนชั่วชนิดเดียวกัน เป็นคนอวรรณะชนิดเดียวกัน ตั้งสังคมตั้งสมาคม ตั้งองค์กรองค์การ ผูกผนึกกันเพื่อที่จะไม่เปลี่ยนแปลงตัวเอง จะเป็นพวกอวรรณะไปอีกตลอดกาล เพราะเขาจะไม่มีปัญญาออกจากคณะนี้ เขาจะไม่ออกจากคณะนี้ เขาจะ สังคณิกะ อยู่กับคณะนี้ ออกไม่ได้ เพราะไม่มีปฏิภาณ ไม่มีไหวพริบ ไม่มีเศษเสี้ยวธุลีละอองแห่งความที่จะรู้ตัว ว่า โอ้โห เรามาจมดักดานมาอยู่กับลักษณะนี้ของคนของสังคมอย่างนี้ เขามีสังคมที่ดีๆอย่างชาวอโศก มีตัวอย่างให้เห็น เป็นคณะที่ยิ่งใหญ่แล้ว มีสาราณียธรรม 6 แต่ละคนมีวรรณะ 9 แต่ละคนมีจิตสาราณียะ ปิยกรณะ คุรุกรณะ สังคหะ อวิวาทะ สามัคคคียะ เอกีภาวะ เป็นของจริงที่สำเร็จ นี่แหละอาตมาทำทองคำแพงแท้ๆเลย แท้ๆจริงๆไม่ผิดเพี้ยนจากของพระพุทธเจ้าเลย เสร็จแล้วก็มาเป็นผู้ที่เยี่ยมยอดคนจนโลกุตระ เสร็จแล้วก็มาอยู่กันอย่างสบายมีแรงมีพลังเท่าไหร่ก็อยู่อย่างสบาย ไม่ไปต่อสู้กับลาภ ไม่ไปต่อสู้กับยศ ไม่ไปต่อสู้กับสรรเสริญในโลก ไม่ไปต่อสู้กับสุขในโลกเลย ไม่ต้องสุขไม่ต้องทุกข์ สุดยอดเลยเลิกเลย ไม่ต้องเอาข้างไหนเลย ทุกข์ก็ไม่เอา พอไม่เอาทุกข์ สุขก็หายไปด้วย เพราะมันแยกกันไม่ออกสุขกับทุกข์เป็นตัวเดียวกัน มันต้องทิ้งมันทั้งคู่ เราต้องทิ้งมันทั้งทุกข์และสุข ก็เป็นคนบริสุทธิ์สะอาด ปริสุทธา ปริโยธาตา มุทุ กัมมัญญา ปภัสสรา จิตก็เลยไม่มีอะไรต้องเกาะ คล่องไปหมดเลย มุทุภูตธาตุที่เป็น ปาคุญญตา ข้างนอกก็คล่องแคล่ว กายปาคุญญตา ข้างในก็คล่องแคล่ว จิตปาคุญญตา เวทนาสัญญาสังขาร คล่อง ไม่มีอะไรติดขัดอิสรเสรีสุดยอด ไม่มีแรงเสียดทานใดๆเลย ด่าเขาเขายังไม่รู้สึกเลย ไม่มีแรงเสียดทาน แต่คนที่มีปฏิภาณไหวพริบก็จะรู้ว่าด่าเรานี่นา พูดเฉียดนิดเฉียดมาก็เข้าใจ เพราะเป็นคนฉลาด พอเราพูด อันนี้เราก็มีสิ่งที่บกพร่องของเรานะ เขาชี้โทษแล้ว ชี้โทษอีก ให้เราเนาะ คนฉลาดเขาจะรู้ตัว อาตมาอธิบายพยัญชนะธรรมะวันนี้ โอ้โห ยิ่งกว่าพระพุทธเจ้าอธิบายธรรมะอยู่ดาวดึงส์ สอนแม่ ยิ่งกว่า ทำไมอาตมารู้ว่ายิ่งกว่า เพราะอาตมาเป็นสารีบุตร นั่งอยู่ตีนเขา พระพุทธเจ้าสอนแม่อยู่บนภูเขาเวปุลลบรรพตได้ยินหมด รู้เรื่องหมด ได้รับซับซาบหมด เห็นไหม บุคลาธิษฐานที่อาตมาพูดไว้ จริงๆแล้วสัจธรรมคือ พระพุทธเจ้า 3 เดือน สอนผู้เป็นแม่ ภิกษุทั้งหลายคือผู้เป็นแม่ที่จะไปคลอดโลกุตรชน จะไปสร้างลูก บุรุษที่ท่านสอน ภิกษุที่ท่านสอนผู้ที่จะไปคลอด โลกุตรธรรมให้แก่มนุษยชาติต่อๆๆ เผยแพร่ต่อไปอีก มีลูกเป็นจำนวนพันเป็นเอนก ไปต่อ ผู้ที่เป็นสารีบุตรจึงรู้เรื่องว่านี่หมายถึงอันนี้ บุคลาธิษฐานก็รู้จักสาระธรรมาธิษฐานว่าคืออะไรชัดเจน ไม่ใช่ตัวตนอะไรเลย พระพุทธเจ้าก็สอนธรรมะอยู่ 3 เดือนนั่นแหละให้ภิกษุทั้งหลายแหล่ที่เป็นแม่ที่จะไปเผยแพร่ไปออกลูกโลกุตระบุคคลต่อไปต่อไปๆอีก ตลอด 3 เดือน ใช้คำว่า ดาวดึงส์เพราะเป็นแดนที่ดีที่สุด เป็นแดนสวรรค์ที่คนต้องการดีที่สุดเป็นอาการ 33 ตาวติงสา อาการ 33เป็นอาการพิเศษ ถ้าคนโง่ก็จะกลายเป็นแดนสวรรค์ ที่จริงเป็นแดนนรก สวรรค์กับนรกคืออันเดียวกันเป็นสุขเป็นทุกข์ คนไม่เข้าใจก็ไปหลงว่ามันเป็นแดนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ คนที่รู้แล้วก็ไม่เอาดาวดึงส์เราไม่สร้างของปลอม สัจจะของมันมี2เท่านั้น ไม่เอาดาวดึงส์อย่างนี้เป็นต้น คือชัดเจนหมดทุกอย่างแล้วก็ทำชีวิตจนกระทั่งรู้รอบรู้หมดแล้ว รู้ถ้วน อาตมาพูดอะไรไปพวกคุณเข้าใจได้เอาไปปฏิบัติ ถ้าใครฟังได้เข้าใจดีจับเอาสาระสัจจะที่เป็นธรรมาธิษฐานได้ทั้งหมดเลย ใครได้มาก ยกมือ เคยฟังที่อาตมาพูดนี้ไม่ค่อยรู้เรื่องยกมือ ไม่มีเลยหรือ ทำไมฉลาดกันหมดเลย โยมว่า…มีของที่แพงกว่าทองคำครับ คำพูดของพ่อครูแพงครับ พ่อครูว่า…คำพูดของอาตมานี้แพงนะ แพงจริงๆ หาค่า บ่ มิได้นะ เป็นคำที่มันหาฟังได้ยาก เป็นคำที่ประเสริฐเป็นคำพร เป็นคำสุดยอดแห่ง วระ เพราะว่าเป็นคำของโลกุตรธรรม สุดยอด แม้แต่อาตมาขึ้นมาที่นี่แล้วเห็นดอกไม้ที่ประดับ ก็ช่างทำ เป็นศิลปินดี ศิลปินคือผู้ที่สร้างอะไรขึ้นมาแล้ว คนสัมผัสแล้วก็จูงใจ ให้จิตมันรู้สึกว่ามีความหมาย มีค่า มีสิ่งที่ชวนให้เจริญๆ นั่นคือศิลปะ มงคลอันอุดม แต่เดี๋ยวนี้เขาเข้าใจว่าศิลปะคือการแสดงออกตามใจกู ใครดูแล้วรู้เรื่องคนนั่นแหละให้เป็น Abstract ทั้งนั้นนะ ไร้สาระก็บอกว่า Abstract คือไร้สาระ ไร้สภาพ อะไรของเอ็งวะ เขาก็ไปตีความบ้าบออะไรอย่างนั้นได้นั่นคือศิลปะ ซึ่งมันพากันโง่ดักดาน อะคาเดมี่ที่เขาสอนศิลปะการอยู่ในยุโรปตะวันตกเป็นสถานที่บ่มเพาะคนโง่ สื่อสาระที่จะมีความหลอก แล้วไปหลอกอะไรหรอกคนรวย คนไม่รวยก็จะต้องไปหาเงินมาซื้อ เขาบอกว่ามันแพงมันแพงมันดี ก็ไปหาเงินมาสิ เป็นความซับซ้อนมากเลย เพิ่งเห็นว่าวงการของคนโง่คือวงการศิลปะ ศิลปินแสดงอะไรต่างๆนาๆออกมาก็หลอกให้ไปดู ไปจ่ายเงินจ่ายทองเสียเวลา ยิ่งเป็นศิลปินเอกมาแสดงไม่ได้ไป เสียชาติเกิดนะ ไม่รู้จะดักดานไปถึงไหน

631107_เทศน์ทำวัตรเช้า มหาปวารณา ครั้งที่ 38 สู่แดนทองคำแพง ฉลอง 50 ปีโพธิกิจ ตอน 3