สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท_ตัณหา) ตอน นิพพานต้องดับที่ตัณหา _.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท_ตัณหา) ตอน นิพพานต้องดับที่ตัณหา _0897146xxxนิพพานต้องดับที่ตัณหาเท่านั้น ใช่ไหมครับ ชาติไม่ใช่เหตุแห่งทุกข์ จะรู้ตัณหาได้จากศีล พ่อครูว่า…ถูกต้อง อันนี้ไม่ต้องเล่นคารมเลย นิพพานต้องดับที่ตัณหาเท่านั้น ตัณหานี่แหละ รวมเหตุแห่งทุกข์ ถ้าดับมันก็ไม่มีชาติ ถ้าดับเหตุแห่งตัณหาตาย ไม่มีกิริยาเลย ไม่มีอาการอีก ชาติก็ไม่มี ดับตัณหาชาติจึงดับ จะรู้ตัณหาได้จากศีล จริงๆแล้ว ศีลไม่ใช่ตัวตรง ไม่ใช่คำตรง ที่จะให้รู้ตัณหา คำตรงที่จะให้รู้ตัณหาได้ คือธัมมวิจัยสัมโพชฌงค์ คือเมื่อเกิดสัมผัส ก็เกิดสภาพธรรมขึ้นมา ถ้าคุณไม่มีสัมผัสอะไร ก็ไม่เกิดสภาพอะไรขึ้นมา ให้คุณได้เรียน โดยเฉพาะเป็นสภาพครบถ้วน มีกาย เวทนา จิต ธรรม ครบที่จะต้องศึกษา กายเวทนาจิตธรรม เป็นตัวหลัก เป็นโลกุตระ ทั้งหมวดต้นเลย กายเป็นโลกุตระตัวที่ 1 เวทนาเป็นโลกุตระตัวที่ 2 จิตเป็นโลกุตระตัวที่ 3 ธรรมเป็นโลกุตระตัวที่ 4 ที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ ในโลกุตระ 46 คนจะปฏิบัติธรรม ทุกวันนี้ปฏิบัติไม่เป็นแล้ว ปฏิบัติธรรมจะต้องตั้งศีล ศีลพื้นฐาน คือศีล5 แต่ละข้อครบ กายวาจาใจ ในศีล5 ข้อแรก กายคือสามข้อแรก ข้อสี่คือวจี ข้อที่ห้าคือใจ คนที่มีศีล 5 เป็นเบื้องต้นปฏิบัติ ทุกคน ไม่ว่าจะบวชเป็นพระแล้วก็ตาม ปฏิบัติเบื้องต้น ก็ต้องเริ่มที่ศีล 5 ก่อน เป็นต้นฐานของกายวาจาใจ ของการปฏิบัติธรรม แต่ไม่รู้จัก เบื้องต้น ท่ามกลาง บั้นปลาย แต่มาหลงยกย่องกันว่า บวชแล้วก็มีศีล 227 ที่จริงแล้วไม่ใช่ เป็นวินัย ศีลพระคือ จุลศีล มัชฌิมศีล มหาศีล ศีลเป็นหนึ่งในไตรสิกขา เป็นการศึกษา 3 อย่าง เมื่อถือศีลแล้ว ก็อ่านอกุศลจิต จากการถือศีล แล้วกำจัดอกุศลจิต เมื่อกำจัดได้ จิตก็เจริญเป็น อธิจิต อธิปัญญา ทำให้เกิดศีล สมาธิ ปัญญา ตัวที่ทำออก
อ่านต่อ
ได้ ก็คือวิมุติ หลุดพ้นไป ตัวที่จะกำจัด คือตัณหา ในศีลข้อที่ 1 คือให้จัดการจิต ตัวที่อยากจะฆ่าทำร้าย นี่แหละ ที่เราต้องจัดการ ตัวอยากฆ่า อยากทำร้ายนี่แหละก่อน ให้เป็นผู้ที่ 1. ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้ ละการฆ่าสัตว์ เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ วางทัณฑะ วางศาตรา มีความละอาย มีความเอ็นดู มีความกรุณา หวังประโยชน์แก่สัตว์ทั้งปวงอยู่ ข้อนี้เป็นศีลของเธอประการหนึ่ง. ไม่ใช่แค่ห้วนสั้นว่าไม่ฆ่าสัตว์ ให้ถือให้ถึงจิต แต่เขาไม่ได้เรียนกันเลย ในศีลข้อนี้ วินัยเป็นกม.อาญา ละเมิดก็มีโทษ แต่ศีลเป็นพุทธธรรมนูญ ไม่มีลงโทษ แต่ผิดก็เป็นวิบากกรรม ข้อที่ 2. เธอละการลักทรัพย์ เว้นขาดจากการลักทรัพย์ รับแต่ของที่เขาให้ ต้องการแต่ของที่เขาให้ ไม่ประพฤติตนเป็นขโมย เป็นผู้สะอาดอยู่ แม้ข้อนี้ ก็เป็นศีลของเธอประการหนึ่ง. แต่เดี๋ยวนี้ ไม่ได้ศึกษาชัดเจนในศีลต่างๆ การถือศีล 5 ก็ถืออย่างหยาบ นอกจากหยาบแล้ว ที่จริงศีลคือการสำรวมกายวาจาใจ แต่ทุกวันนี้ สอนว่า ถือศีลก็ถือที่กายกับวาจา แต่ใจก็ต้องปฏิบัตินั่งสมาธิเอา เป็นการสอนที่ผิดไปจากพระพุทธเจ้าสอน เมื่อปฏิบัติศีลยังไม่ตรง ไม่ครบถ้วนเป็นสัมมาทิฏฐิ ก็ปฏิบัติศีลไม่เกิดผล เพราะฉะนั้น ผู้ที่ยังไม่มีสัมมาทิฏฐิ 10 ข้อ 1 ทินนัง (ทาน) ทำทานก็ไม่รู้ว่า ทำใจในใจอย่างไร ข้อที่ 2 ยิฏฐัง (คือวิธีการปฏิบัติ) ปฏิบัติศีลก็ไม่รู้ว่า ทำใจในใจอย่างไร แต่ในพระไตรปิฎก แปลว่า ยันต์พิธีที่บูชาแล้ว (ยิฏฐัง) คนฟังสมัยนี้ก็ไม่รู้เรื่อง ถ้าจะแปลให้ชัดๆ ยัญพิธีคือวิธีปฏิบัติ วิธีประพฤติ แล้วมีผล มีผลอะไร ก็คือ มีผลชำระกิเลส ปฏิบัติมรรคมีองค์ 8 จะต้องเริ่มจาก การมีศีล 5 มรรคองค์ 8 ทำให้เกิดสัมมาสมาธิ ต่อไป
600209_พุทธศาสนาตามภูมิ ปฐมอโศก ตอบปัญหาผ่าสุดจักรวาล https://youtu.be/9nOCq7irYmU