181231 ปิดอบายเป็นอาริยะ-พ่อท่าน-ยุวพุทธิกสมาคมพระนครศรีอยุธยา.txt

ไม่บรรลุส่วนคำหยาบส่วนการให้อภัยทานอย่างในแนวอย่างลึกอย่างในนั้นน่ะถึงผิดเลยคิดว่าอภัยทานโดยไม่ต้องสติปัฏฐานไม่ต้องวิปัสสนาแต่ให้อภัยทานโดยอัตโนมัติสำหรับพระอรหันต์หรือพระอริยวงพระยาชั้นสูงท่านไม่ถือโทษโกรธง่ายรับสัมผัสรู้คุณจะด่าคุณจะว่าหรือคุณจะต้องมีสิทธิ์เรียนที่คุณจะทำอะไรที่ไม่เหมาะ หลายประการที่ไม่ถูกต้องพอดีท่านก็จะไม่โกรธโดยอัตโนมัติคือท่านจะติดใจมาแล้วไม่มีโทรศัพท์มูลนิธิไม่มีจริงๆมันเป็นอัตโนมัติเลยอันนั้นเรียกว่าท่านให้โดยนัยโดยเรียกว่าให้ทำนายเลยให้อภัยไปตลอดโลกอยู่อภัยไปโดยอัตโนมัติไม่ได้ถือสาหาความไม่มีโกรธไม่ได้มีเครืองไม่ได้มีการผูกพยาบาทอะไรเลยในเขตอันนั้นสำหรับพระอริยะชั้นสูงกับพระอรหันต์เท่านั้นที่จะเป็นไปได้จึงเรียกว่าการทำอภัยทานอย่างลึกซึ้งหรืออย่างไรสวัสดีอีกอันนึงนั้นที่จะให้ประชาชนได้ก็คือธรรมทาน หาธรรมทานนั้นมี 1 กายกรรม 2 นาทีทำซึ่งเกิดมาแต่มโนธรรมหรือเกิดมาจากใจใจเป็นตัวสั่งหรือโครงการให้มาเป็นกายกรรมให้มันเป็นวจีกรรมต่างๆเพราะฉะนั้นเราได้ประสบพระเราได้ประสบพระหรือเรียกในภาษาบาลีว่าจะมานานมันจะพัฒนาคือมาพบเด็กพบแต่มันนะการไม่พบจำนวนนับถือว่าเป็นมงคลหรือว่าเป็นของสูง ได้พบแล้วเราจะต้องได้ทำมีแต่ข้อสำคัญและพบว่าเราจะต้องได้ธรรมะจึงเรียกว่ามงคลแปลว่าความเจริญแล้วพบพระแล้วเราก็จะได้ความเจริญเจริญอย่างน้อยที่สุดก็พบว่าได้เจริญตาต่อไปก็เจริญใจจะเจริญตาเราก็จะประสบแต่ครั้งแรกที่ได้สัมผัสไม่เห็นพระพระจะแสดงความเป็นพระตั้งแต่ความสุขุมสงบทำงานเป็นไปด้วยความไม่โลภไม่โกรธเป็นไปในรูปที่จะดูได้หลายประการเลยทางกายกรรมกายกรรมต่างๆที่เป็นธรรมะอันเป็นไปด้วยความสันติเป็นไปด้วยความสงบเป็นไปด้วย อาจเป็นที่น่าชื่นชมเป็นไปด้วยอย่างดีอย่างงามออกมาทางกายกรรมเรารับได้เพราะฉะนั้นกายกรรมอันใดที่เป็นไปโดยดีโดยกุศลโดยงามโดยกัลยาณังคือโดยงามเลยดีแล้วแต่ภาษาจีนเรียกอะไรเยอะแยะงานจากที่ว่านี้ไม่ใช่งามอย่างโลกียะไม่ใช่งานอย่างนั้นจะอย่างนั้นอย่างนี้หมายความว่ามีค่าเพียงชาวโลกและตกลงแต่งให้มันเป็นภาพมีแบบชาวโลกยิ่งขึ้นเร็วกว่านั้นจะมีการปรุงแต่งภาพทางต่างๆนำเข้าจนกระทั่งเป็นผ้าลาย อัลบั้มท่ากลีบท่าเตะอะไรที่มันเป็นไปโดย 1 แสดงออกทางท่าทางของความอำมหิต 2 แสดงออกเป็นท่าทางของความย้อมเย้าใจให้เกิดความกำหนัดใคร่อย่างนั้นเรียกว่าท่าทางที่เป็นไปโดยโลกียะจะไปดูเขาร้องเพราะเราเนี่ยก็กำเนิดกำหนดให้รักชอบจิตใจอย่างนี้เรียกว่าทางโลกิยะหรือว่าไปดูท่าทางนางงามก็เดินประกวดนางงามไปดูแล้วก็เกิดความตระหนักไพร่เร้าใจอย่างนี้ก็เรียกว่าโลกียไปดูท่าทางที่เขาออกกำลังกาย เพื่อที่จะทำให้เราอำมหิตไปดูคนตีกันฆ่ากันไปดูเขารำกระบี่กระบองควันดำปืนอะไรไม่ยอมยาวใจให้เราอำมหิตเกิดการจะต่อสู้โดยการที่จะฆ่าจะแกงกันอย่างนี้ก็เรียกว่าเป็นไปเพื่อโทสะถ้ายอมเย้าใจก็เป็นไปทั่วโลกพระอย่างนี้เรียกว่าเป็นไปโดยโลกิยะทั้งสิ้นเรียกว่านัดจากต่างๆท่าทางที่เป็นไปด้วยความยาวใจให้เกิดไปถึงเงาคือไปถึงรากเหง้าที่เรียกว่าโลภะมูลหรือโทรศัพท์มูลนิธิรุ่นแรกจะเป็นสิ่งที่ไม่ดีทั้งสิ้นเพราะฉะนั้นถ้าทางใดที่เป็นไปเพื่อความสันติเป็นไปเพื่อความสงบระงับเป็น ความเยือกเย็นความเบิกบานแจ่มใสความเครียดรื่นอย่างนั้นแล้วก็ใช้ได้อย่างนั้นไม่เป็นไปเพื่อความสำเร็จพระท่าทางอย่างนี้เราจะเจอกับเราจะเจอได้ 10 พระองค์ทรงพระเจริญเราก็จะเห็นได้ว่าท่าทางดีเย็นสงบระงับงามหน้าเคารพนับถือซึ่งผู้ที่มีธรรมอยู่ในใจนะมีธรรมะอยู่ในใจเห็นพระเดินแม้แต่เดินด้วยเห็นแต่สัมผัสไปที่นั่งอยู่ก็ได้ไม่จำเป็นจะต้องเดินเห็นท่านนั่งอยู่ก็สะดุดใจเพราะงานปาใจเรามีตัวที่มันบอกว่ามีงานต้องเห็นเข้ามันก็เสด็จจ่าย หรือท่านจะเดินจะไปจะมาจะมีอิริยาบถใดอะไรต่ออะไรอยู่เราก็ดูได้รู้ได้ว่าอันนี้เป็นพระไม่ใช่ท่าทางเหมือนคฤหัสถ์ชาวบ้านไม่เป็นไปเพื่อท่าทางที่จะยั่วย้อมใจให้เราเกิดกรรมหนักใช่โดยเฉพาะไปในทางกามารมณ์ด้วยมันยิ่งแย่ใหญ่หรือไปทางหูทางจมูกทางลิ้นคือเป็นกิเลสตัณหาเป็นกามาสหรือเป็นตามปัญหาไปใหญ่ก็ยิ่งแย่อย่างนั้นไม่เหมาะไม่ควรแล้วก็ไม่ใช่เป็นพระเพราะฉะนั้นกายจะทำเราจะได้ตั้งแต่เราเจอกายกรรมของพระที่แสดงออกเพราะฉันอาจจะรู้ได้รับได้เพราะฉะนั้นการที่ได้สัมผัสหรือว่าได้ ไม่ได้เห็นพระซึ่งเป็นบุญเป็นบุญตาก่อนแล้วจะเป็นบุญใจทีหลังน่าเลื่อมใสจริงศรัทธาจึงต้องเกิดและอินทรีย์เกิดพละเกิดมีศักดิ์ศรีมีความอยากเข้าไปใกล้ชิดพอเข้าไปใกล้ชิดเราก็จะได้รับทราบวิธีทำออกมาเป็นธรรมะแม่ค้ารับเพ้อเจ้อด้วยมันยิ่งแย่ใหญ่ไปทางหูทางจมูกทางลิ้นยิงเป็นกิเลสตัณหาเป็นกามาสหรือเป็นกามตัณหาไปใหญ่ก็ยิ่งแย่อย่างนั้นไม่เหมาะไม่ควรแล้วก็ไม่ใช่เป็นพระเพราะฉะนั้นกาย เราจะได้ตั้งแต่เราเจอกายกรรมของพระที่แสดงออกเพราะสัมผัสเราก็จะรู้ได้รับได้เพราะฉะนั้นการที่ได้สัมผัสหรือว่าได้พัฒนาหรือได้เห็นพระจึงเป็นบุญเป็นบุญตาก่อนแล้วจะเป็นบุญใจทีหลังยิ่งใจเราเห็นพระและอุ๊ยน่าเลื่อมใสจึงศรัทธาจริงก็เกิดและอินทรีย์เกิดรักมีสัตว์กินฟรีอ้าวมีความอยากเข้าไปใกล้ชิดพอเข้าไปใกล้จุดเราก็เป็นได้รับทราบเรื่องเมื่อกี้ทำออกมาก็มีกรรมออกมาเป็นธรรมะไม่พาเราเพ้อเจ้อไม่พาเรา ขอเสียงเป็ดพาเราไปหยาบคายไม่พาเราไปโกหกมดเท็จหรือไม่พาเราไปพูดอะไรก็ไม่รู้เลอะๆเลอะเทอะที่มันไม่เป็นธรรมแต่เมื่อได้คุยกับท่านได้ฟังท่านแล้วว่าดีที่ท่านกล่าวล้วนแล้วแต่เป็นธรรมทานให้เราได้รู้เข้าใจความจริงยิ่งขึ้นและก็ทำให้เรารู้ว่าความเจริญของชีวิตเป็นอย่างไรมนุษย์เกิดมาแล้วควรจะทำอย่างไรอะไรต่างๆนานาจะปรับปรุงตนได้อย่างไรดีขึ้นดีขึ้นเรื่อยๆเป็นธรรมะสูงขึ้นสูงขึ้นอย่างนี้ก็เรียกว่าเราได้วจีทำจากท่านอีกยิ่งเข้าไปนั่งใกล้ยิ่งเข้าไปฟังยิ่งเข้าไป โครงการพิจารณาที่ท่านว่าท่านกล่าวหรือว่าท่านแสดงธรรมออกมาพิจารณาแล้วยิ่งได้เกิดปัญญาแหลมลึกเกิดญาณแจ้งทะลุเข้าใจมากขึ้นมันก็ยิ่งเป็นประโยชน์และยิ่งเอาไปปฏิบัติตามเห็นผลบรรลุผลเกิดความเจริญเกิดความดีงามขึ้นจริงๆเราก็ยิ่งจะเป็นประโยชน์ใหญ่เพราะฉะนั้นการได้พบรักจึงจะต้องได้กายจะทำได้ก็ดีทำเพราะผู้มีมโนธรรมคือมโนทั้งหมดมีมโนมยิทธิหมายความว่าเก่งแล้วทำจิตของท่านได้แก่จิตของท่านมีความ สามารถที่จะมีวิมุตและมีญาณหรือมีปัญญานั่นเองท่านก็จะแสดงยานปัญญาที่ท่านรู้เอามาให้เราทราบเอามาให้เราเข้าใจออกมาให้เราศรัทธาเลื่อมใสบอกให้เราได้รับเอาไปประพฤติปฏิบัติตามได้จนเกิดความศรัทธาพอใจเต็มใจที่จะไปปฏิบัติตามเอออย่างนี้เขาเรียกว่าพระเรียกว่าอริยสงฆ์เป็นสาวกสังคมไทยเป็นสังฆังสะระณังคัจฉามิที่ พึ่งได้พิจารณาที่แท้เพราะท่านกล่าวท่านแสดงหรือว่าท่านให้แก่เราทางกายกรรมก็ดีถือว่าดีกันก็ดีเป็นสิ่งที่จะโน้มน้าวให้เราปฏิบัติตามกระทำตามเอาอย่างแล้วก็จะเจริญจริงๆไปสู่ดีจริงๆหรือกล่าวอย่างสูงๆหน่อยแต่ว่าพาคนทุกข์อย่างแท้จริงนั่นเป็นพระอริยสาวกหากพระอริยสาวกจะแสดงธรรมเริ่มต้นก็จะแสดงธรรมในเบื้องต้นเบื้องต้นที่ทำเบื้องต้น บอกก็คือเรื่องของเลื่อนชั้นจากความเป็นปุถุชนขึ้นเป็นพระอริยะอันตนก่อนเรียกว่าโสดาบันนี่เป็นธรรมดาอย่างนี้ธรรมะของพระพุทธเจ้าไม่สอนอื่นสอนคนให้เป็นอริยะสอนคนให้เป็นโสดาสกิทานาคาอรหันต์ไม่ได้สอนคนไปที่ได้วุ่นวายในเรื่องโลกีย์อะไรมากมายเพราะทางโลกกับการทำมาหากินการทำอะไรต่ออะไรต่างๆนานาเขามีวิชาการอยู่มากมายแล้วก็เปิดทั้งโรงเรียนสถาบันที่สอนอะไรกันมากแล้วแต่สถาบันศาสนานั้นสอนอีกอย่างหนึ่งไม่แย่งกัน รูปไม่ไม่ละเมิดไม่ก้าวก่ายหน้าที่กันทางพระก็สอนในเรื่องของพระซึ่งทั้งโลกก็ไม่เคยสอนยิ่งเดี๋ยวนี้ยิ่งน้อยลงในหลักสูตรในอะไรต่ออะไรต่างๆน้อยลงหมดยิ่งมีความจำเป็นมากที่จะใช้จะต้องรีบเร่งสอนรีบเร่งให้ความรู้ในด้านธรรมะซึ่งจะยกฐานะของคนซึ่งคนมีแต่ปัญญาหรือความสามารถในทางหาเงินเรียกว่าทางผลิตสิ่งที่จะแลกเปลี่ยนเป็นอัตราเงินทองลาภยศสรรเสริญและเสพสุขอย่างโล่งๆและเดี๋ยวนี้การสอนจะมีมากมายหลายวิธีมีกล้ามมากมายหลายอย่างมากทีเดียวแต่ทางด้านจิตใจซึ่งจะเป็นสิ่งหนึ่งของคน คนไม่ใช่ว่ามีแต่กายบำรุงแต่ทางด้านเนื้อหนังหรือด้านวัตถุไม่ใช่คนมีจิตใจด้วยเพราะฉะนั้นเมื่อบำรุงต่างๆไม่บำรุงส่วนละเอียดไม่บำรุงใจไปบำรุงคือไม่ยกฐานะให้จิตมันสูงขึ้นคนก็เลวลงเพราะฉะนั้นเราจะต้องยกฐานะของจิตให้สูงขึ้นด้วยไม่ใช่ว่าให้เก็บมันได้รับแต่ความสุขอย่างโลกๆนั้นเป็นความสุขที่เผาผลาญและจับจ่ายต้องจ่ายเขาขวางลงไปมากนอกจากจะเผาผลาญแล้วยัง บอกความเสพติดยิ่งเปิดยิ่งเจ็บยิ่งได้รับยิ่งอร่อยยิ่งติดยิ่งยึดยิ่งอยากได้เพิ่มยิ่งอยากให้รสจัดคนหัดกินพริกสะใจในตอนแรกจะกินพริกอ่อนๆกินเข้าไปเข้าไปก็จะเกิดขึ้นเกิดขึ้นจากซึ่งจัดขึ้นฉันใดกินเลยทุกคนที่สั่งสมที่หักให้ตัวเองให้เบื้องต้นก็ไม่แรงแต่ไวๆข้าก็จะจัดขึ้นถ้ามันอ่อนมันก็ไม่ถึงใจจะต้องหาอย่างแรงอย่างแรงกิเลสที่สูงขึ้นสูงขึ้นเสมอ ประกันทวนกระแสกับทางโลกีย์ก็มอมเมารถทางธรรมะนั้นจะล้างคุณไปสร้างกิเลสหนาขึ้นหนาขึ้นทั้งโลกทางธรรมก็จะช่วยล้างกิเลสออกให้บางลงบางลงเริ่มมาละมาอ่อนลงอย่าไปติดแน่นเข้าอย่าไปเสพมากเท่าเบามากโดยให้กดให้หลักเกณฑ์และประพฤติเรียกว่าศีลก็ตามเรียกว่าสัจจะก็ตามเรียกว่าพ่อควรปฏิบัติก็ตามให้แต่คุณไปเอาไปปฏิบัติเอาไปกระทํา ฟังเพลงคนอื่นไม่ได้ด้วยการให้กันได้ก็ได้แต่เพียงชี้แจงแนะนำบอกกล่าวให้ทำอย่างนี้อย่างนี้นะตรวจทำจนเกิดผลถึงจิตเป็นปัจจัตตังหรือมันเป็นสันติสุขได้แก่ตนนั้นทำแทนกันไม่ได้ถ้าทำแทนได้เขาจะมาพระพุทธเจ้าทำแทนหมดหรือพระอริยะองค์ใดที่ท่านทำได้แล้วและทำแทนกันได้โอ้ยหวานเลยไม่ต้องมานั่งมีสมาคมยุวพุทธิกไม่ต้องมามีอะไรยากเย็นเลยเป่าปิงๆๆมาถึงกับหมู่ไหนหมู่ไหนเจอหมู่ไหนเปล่าพวกๆไปหมดเลยสบายแต่มันเป็นไปไม่ได้มันก็มาถึงพระพุทธเจ้าที่ว่าองค์บรมศาสดายังทำไม่ได้ใครๆก็ทำไม่ได้น่าจะแนะนำพระพุทธเจ้าก็ได้แต่สอนแสดงธรรมชี้แจง บอกรักบอกเองบอกกุศโลบายบอกวิธีการต่างๆเพื่อให้เอาไปประพฤติปฏิบัติเหมือนกันเขาจะมาถึงพระเจ้ามีอุบายเก่งเสียบแหลมรู้คนคนนี้มีนิสัยใจคอมีอะไรต่ออะไรต่างๆนาๆท่านอย่างยายมีญาณหรือที่จะอย่างคนได้มากท่านก็บอกได้เก่งจนพระอริยะอื่นๆได้น้อยก็บอกน้อยบอกไปตามกลุ่มแต่ทีนี้ก็ขอย้อนมาถึงธรรมะที่เราควรจะได้กันจากจุดชนไปเป็นโสดาบันเราจะทำยังไงเราจะเป็นโสดาบันอาจจะเป็นโสดาบันได้ก็จะต้องทำตนให้สูงขึ้นมาจากระดับ หรือระดับที่ไม่เจริญแต่ละบุคคลก็ต้องตรวจตัวเองว่าเราไม่เจริญด้วยสิ่งใดคำว่าไม่เจริญภาษาบาลีท่านเรียกว่าอับอายเราต้องปิดสบายก็ผิดสบายผิดสบายได้เด็ดขาดถึงใจเป็นโรคจิตเป็นจิตว่างไม่ติดไม่ยึดสิ่งที่เคยไปติดไปยึดนั้นแล้วคิดคิดว่านั่นแหละหรือว่าจิตที่มันเบาบางสิ่งที่มันเลิกละมันวางเฉยได้กับสิ่งที่เราเคยผิดไม่มีโลภะไม่มีโทสะในสิ่งนั้นได้นั่นแหละเราเรียกว่าจิตว่างเราเรียกว่าจิตนิพพานลิขิตที่มนุษย์ให้เกิดมิได้เป็นโสดาบันก็ต้องมีจิตวิมุตติธรรม อรหันต์ก็มีจิตวิมุตเหมือนกันแต่เหตุปัจจัยไม่เท่ากันโสดาก็บิณฑบาตรให้ได้ก่อนให้เลิกในสิ่งที่สบายหรือเป็นสิ่งที่ชั่วๆต่ำๆอยากๆเรียกว่าอบายมุขเป็นสิ่งที่ต่ำที่สุดเพราะการที่แปลว่าอย่างไรกับหัวหน้าประมุขอย่างนี้แปลว่าหัวหน้าถามประมุขแปลว่าหัวหน้าเพราะฉะนั้นอาบายเรียกว่าความเจริญอย่างท่านหัวหน้าทีเดียวเป็นปากเป็นปากทางเป็นเมืองต้นทีเดียวที่จะพาไปสู่ความต่ำอันอื่นได้อีกมาก เราจะต้องรู้ตัวเองให้ได้พระพุทธเจ้าอธิบายเอาไว้ระบายต่างๆตรงนี้อบายมุขต่างๆท่านอธิบายมีหลายหมวดหลายหมู่ 4 บวชบ้าง 6 หมวดบ้าง 2 หมวด 3 หมวดบ้างแล้วแต่แล้วแต่ใครจะจับได้เราต้องมาพึงเอาคำหลักของท่านมาก็ได้มาอธิบายกันถ้าใครเข้าใจดีแล้วก็พิจารณาเอาเองก็ได้เพราะจะยกคำสั่งของพระพุทธเจ้ามีหรือเปล่าถ้ามี ปัจจัยแห่งความเร็วจะทำให้เราชั่วเป็นเหตุทำให้เราไม่เจริญเป็นมนุษย์ที่ไม่เจริญอย่าไปหลงว่าจะต้องได้ลาภเพราะการพนันอย่าไปหลงว่าจะต้องสนุกสนานเพราะการพนันอย่าไปหลงว่าสิ่งนั้นเป็นชีวิตมีชีวิตชีวาชีวิตชีวาไม่ได้สิ่งนั้นไม่ได้ไปคลุกคลีกับสิ่งนั้นโดยเฉพาะอบายมุขที่ว่าการพนันนี้กำลังยกตัวอย่างการทำงานเราไปทุกทีสิ่งนั้นแล้วก็สนุกสนานเสพติดมันอยู่หลงเงินก็ตามหลงว่าเราจะต้องเก่งต้องเล่นได้ทำได้ก็ตามหรือหลงว่าแม้มันมันดีอร่อยดีสนุกดีเพลิดเพลินดีชื่นบานสดใสอะไรก็ตามแต่ที่คุณไปคลุกคลีกับสิ่งนั้นแล้วไปเล่นเขาแล้วคุณรู้สึก คนอื่นมันอยู่เพราะฉะนั้นต้องละความผิดนี้ให้ได้เลิกให้ได้จริงๆเลิกได้ธุรกิจเลยคุณช่วยเล่นไพ่เล่นโปรเล่นหวยเห็นไม่ได้ใจเราๆๆนี่เรียกว่าเรายังไม่เป็นพระโสดาบันยังเป็นกุศลเป็นขั้นซึ่งผู้ได้เลยว่าเราด้วยเพราะว่าขนาดการพนันยังละไม่ได้บอกคนดีไม่ได้คนนี้เลี้ยงตัวเองเลี้ยงชีวิตด้วยการพนันไม่น่าคุยเลยในโลกไม่น่าคุยเลยไปที่ไหนก็คุยกับเขาไม่ได้อวดเขาไม่ได้เนี่ยมีชีวิตเนี่ยเขาเล่นไพ่เลี้ยงลูก อาตมาเคยได้ยินนะมีคนมีชีวิตด้วยการเล่นไพ่เลี้ยงลูกแกไม่ทำอะไรทั้งปีทั้งชาติจะเล่นไพ่ตีไก่พนันกับปลาพนันเลี้ยงลูกเลี้ยงครอบครัวมีผู้คนอย่างนี้ยังอยู่ในเรียกว่านรกภาษาง่ายๆสบายนี่แปลว่านรกอยากเข้าใจนรกเป็นอัตตะอัตตาหรืออาตมันเดี๋ยวนี้อธิบายธรรมะกันนรกก็ดีสวรรค์ก็ดีอธิบายไปอาบน้ำมันหมดเลยเป็นสภาวะที่เอาจิตไปคิดว่าเป็นรูปภาพเป็นอะไรต่ออะไรเอาเรียกว่ามโนอัตราหรือมโนระยะอาจประมาณถ้าไปเองบางทีก็เป็นรูปชัดๆบางทีก็ ไม่เป็นรูปหรอกไปถ่ายรูปแล้วเราก็เข้าใจว่ามันจะต้องเป็นอย่างนี้นรกมีขุมทองแดงขุมทองเหลืองอะไรก็ไม่รู้มีไฟมีปืนมีความร้อนมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาอันนั้นเรียกว่าเราเข้าใจนรกแบบอัตตาหรือแบบขาดกับมันซึ่งเดี๋ยวนี้เยอะเข้าใจกันแบบนี้แล้วก็ไปวาดภาพเอาไว้อย่างนั้นแหละเราไม่เอาอย่างนั้นเราไม่คิดเพราะว่ามันจริงหรือไม่จริงเราก็พิสูจน์ไม่ได้ศาสนาพระพุทธเจ้านั้นเป็นเองมีปฏิกูลได้เดี๋ยวนี้ไอ้อย่างน้อยที่สุดไม่ได้ไม่ก็จับไม่กระจ่างจากสนามพระพุทธเจ้าก็จะเหมือนของหงายของที่คว่ำเหมือนขายของที่คว่ำทีเดียว เมื่อไหร่จะต้องเอาไอ้สิ่งที่มันพูดกันแล้วกระจัดกระจ่างเหมือนหงายของที่คว่ำแล้วพิสูจน์กันได้เดี๋ยวนี้เรียกร้องกันมาพิสูจน์กันได้ท้าทายมาพิสูจน์กันเลยเพราะเป็นจริงอย่างนั้นอย่างนั้นนะทำได้เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ตายไปแล้วค่อยได้หรือว่าได้เอาตอนไหนก็ไม่รู้ไม่เอาศาสนาพระพุทธเจ้าจะต้องเอาชัดเจนเพราะฉะนั้นนรกที่ว่านี้หรืออบายที่ว่านี้จึงอยู่ในปัจจุบันนี้แหละเมื่อใดกูไปนั่งอยู่บ่อนไพ่เมื่อใดจึงไปนั่งอยู่ในโรงการพนันต่างๆนั่นแหละคือนรกเรากำลังเป็นสัตว์นรกกำลังอยู่ในขุมนรกกำลังก่อเกิดกำลังกระทำความเลวกำลังกระทำความไม่เจริญกำลังกระทำความเสื่อม ซึ่งมนุษย์ไม่ควรทำมนุษย์ที่เจริญที่เป็นอริยะหรือเป็นอารยชนแล้วไม่ควรมีสิ่งนี้ไม่ควรควรหลุดพ้นจากสิ่งนี้มาได้พ้นจากขุมนรกอย่างนี้ไม่ได้ไม่ต้องเกี่ยวข้องเพราะฉะนั้นผู้ใดรู้ความจริงแล้วปฏิบัติตนถ้ามันติดจริงๆก็ต้องฝืนมันก่อนก็ฟื้นเมื่อก่อนตั้งจิตใจจริงๆเอาจริงก็ไม่ได้เอาจริงก็ไม่ได้แล้วก็พยายามพิจารณาให้เห็นว่าสิ่งนี้เป็นกุศลเป็นอกุศลธรรมและสิ่งชั่วร้ายสิ่งเลวก็สิ่งที่เราไม่จำเป็นจะต้องมีชีวิตอยู่กับสิ่งเหล่านี้เลยไม่ต้องทุกข์คือไม่ต้องเกี่ยวข้อง ไม่ต้องหลงมาเป็นสวรรค์ต้องเลิกมันมาให้เด็ดขาดด้วยกรรมวิธีกฎข่มขืนคนหรือพิจารณาให้เห็นว่ามันชั่วละชั่วให้บริสุทธิ์ถึงจิตศาสนาพุทธย่นย่อก็มีแต่ละชั่วทำตนดีขึ้นแล้วให้บริสุทธิ์ผ่องใสถึงผิดของเราผ่องใสเลยจนกระทั่งเคยติดการพนันเลิกได้เพราะปัญญามันไปล้างเห็นว่ามันชั่วแท้เหมือนกับคนเห็นที่ไม่เอามือไปแข่งขันใดเห็นการพนันแล้วก็เฉยไม่อยากเข้าไปแตะเลยจิตใจไม่มีเลยที่อยากจะเล่นแต่ก่อนเคยอยากเล่นแต่ก่อนเคยอร่อยเดี๋ยวนี้ผู้หลุดพ้นนั้นจะไม่มีจิตใจไปจะไม่ติดใจไปอยากจะไปแตะไม่ต้องเลยจริงๆ เป็นลักษณะอย่างนี้เรียกว่าจิตบริสุทธิ์แล้วหรือจิตวิมุตหรือจิตว่างแล้วแม้จะสัมผัสตาเห็นการพนันอยู่แต่ก่อนหนอเราเคยเห็นไม่ได้เห็นกระโดดใส่แต่เมื่อหลุดพ้นแล้วเห็นแล้วก็เฉยเฉยว่าไม่มีปฏิกิริยาอะไรจิตว่างไปกินนิพพานเป็นโรคอุจจาระจิตทั้งโลกก็จะได้กินนี่กำลังอธิบายแค่โสดาบันนะก็ให้ดีนะนี่ยังไม่ได้เกิดขึ้นคืออรหันต์ที่เป็นพระอรหันต์ไปเลยสูงสุดยอดยังไม่ใช่นะนี่โสดาบันนะและมีจิตว่างเหมือนกันมีจิตนี้นิทาน อนาถาสูงขึ้นไปอีกอรหันต์ก็สูงขึ้นไปสุดยอดมีกำลังอธิบายขั้นต้นจะให้ละเอียดก่อนเดี๋ยวจะอธิบายอะไรออกไปต่ออีกผมก็รู้จักสูตรแรกและสูตรต่อๆไปง่ายเพราะฉะนั้นผู้ใดติดสิ่งที่เป็นอับบ่ายตรวจกันเองรู้ฐานตัวเองเรียกว่าจะต้องตรวจผ่านจึงจะมีกรรมฐานเพราะตัวเองมีฐานะฐานแล้วว่าฐานหรือฐานะของตนนั่นแหละมันจะติดความสัมพันธ์ชั่วทุกมีความชั่วเราก็คือคนนี้ก็มีฐานะชั่วแล้วก็ทำล้างล้างความชั่วนั้นแปลว่ากระทํา เราจะทำให้ตรงฐานของเรากรรมฐานในเมื่อเรามีชั่วคราวไม่ใช่ว่าเราเองเราไม่มีชั่วอะไรเลยแต่ไปทำเอากรรมฐานเอาบทที่จะต้องภาวนาหรือว่าคิดอย่างไรก็ไม่รู้มาให้แก่ตนเองทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ผิดไม่ได้ชั่วอย่างนี้เอาไปเอากรรมฐานของคนอื่นมาใช้มันก็ไม่สมควรเราไม่ปิดการพนันเลยสมมติว่าแต่เราก็ไปเอากรรมฐานอะไรจะต้องเลิกการพนันมาใช้โดยอุบายอันนั้นจะเลิกการพนันอาจจะเป็นภาษาบาลีหรืออาจจะเป็นกรรมวิธีอะไรก็ตามแต่ที่อาจารย์ชอบบอกซึ่งเป็นกุศโลบาย ไม่รู้ตัวแต่ว่ากรรมฐานอันนั้นมันจะพาให้เลิกสิ่งนี้ได้โดยอาจารย์เองก็ไม่รู้เรื่องพระอาจารย์เองรู้เรื่องก็คงไม่ให้ส่งๆไปหรอกจากกรรมการอาจารย์เองก็ไม่รู้เรื่องแล้วให้กรรมฐานอย่างนี้เอาไปเอาไปท่องไว้หรือเอาไปกระทำนะเอาไปพรากจากแล้วเอาไปทำอย่างโน้นนะเสร็จแล้วมันก็ไม่ตรงกับที่ตัวเราเองเป็นมันก็ทำเปล่าเรียกว่าศิลปะสามารถเรียกว่ามีฝีมือมีหลักเกณฑ์เอามาประพฤติมีผลมีการปฏิบัติตนตามกรรมฐานที่อาจารย์ให้จริงๆแต่เสร็จแล้วเหมือนมันลูกทำเล่นเปล่าๆเป็นสีแล้วก็จับดราม่าไม่ได้เรื่องได้ราวเลยผู้ใดเป็นอย่างนี้ก็ไม่มีหวังได้เป็นแม่โสดาบันก็ไม่ได้เป็นเพราะไม่รู้กรรมฐานแท้ของตน แล้วหลักเกณฑ์ที่มากระทำก็ไม่ได้ตรงเลยก็เรื่องที่เราจะต้องรักต้องล้างของเราจึงเรียกว่าไม่พ้นศีลแล้วก็จะสามารถไม่โพสต์แล้วก็ไม่รู้ตัวเราเองคือไม่รู้ตัวเราแท้ๆมันก็พัดออกใหญ่ตัดกายะเห็นชัดๆอะไรที่มันชั่วชัดๆเห็นมันจะจับจะแจ้งตัวนั้นมันเห็นชัดกว่าไอ้ที่มันยังต่ำอยู่ควรจะปรับปรุงขึ้นเป็นสัปดาห์ละทีนี้ได้พอเห็นได้แล้วก็ตั้งกฎตั้งข้อเรียกว่าศีลศีลนี่แปลว่ากดหรือหลักเกณฑ์ที่เราจะมาพูดกับคนที่จริงเรามันก็เรื่องจริงนะศีลใครปัจจุบันไม่สำเร็จฤาษีรักเนี่ยมันแปลว่าแท่งหินมันไม่ได้แปลว่าไม้หลักปักขี้ควายถ้าเราเอาลงแล้ว ปักหลักทิ้งลงไปเราจะทำอย่างนี้เหมือนกันไม่เคลื่อนจะต้องเอาจริงอย่างนี้ทำอย่างนี้จึงเรียกว่าศีลหรือศิลาหรือสีลาไม่ใช่ไม้หลักปักขี้ควายปากว่าเออเราจะทำอย่างนี้เออลมพัดหน่อยนึงอ่าอะไรพัดหน่อยเองไปช่างมันเถอะเอาอย่างนี้มันไม่ใช่ศีลใครทำศีลให้เป็นศีลให้หนักแน่นตั้งลงไปแล้วต้องทำให้จริงเหมือนหินหนักผู้นั้นแหละแต่บรรลุพวกนั้นมันรู้มันรู้ได้จริงๆเพราะว่าอ่านก่อนแล้วว่าตัวเองเป็นอะไรต้องตั้งใจตั้งหลักเกณฑ์ทางมันออกมาถ้ามันออกมาซะก่อนนั้นเป็นเบื้องต้นเป็นระดับต้นอย่างที่พระพุทธเจ้าท่าน อักษรราชกุมารงานในโพธิราชในโพธิราชกุมารสูตรท่านสอนไว้เป็นลำดับลำดับว่าเราจะต้องพยายามถ้าไม้ที่ชุ่มด้วยยางออกจากน้ำเสียก่อนการจะทำตัวให้แห้งกรอบและบริสุทธิ์ๆออกมาจากน้ำจิตของเรามันยังติดอยู่ก็จริงเราจะต้องนำตัวของเราทั้งกายทั้งจิตไม่ออกมาจากสิ่งที่เราคิดซะก่อนเหมือนถ้าไม้ในทุ่งยาวออกจากน้ำแล้วค่อยมาล้างยางเหนียวที่มันยังคืออะไรอยู่ในเนื้อไม้มันยังขาดแคลนอยู่ในเนื้อไม้มาล้างเอาอีกทีนึง พอดีจะแห้งกรอบบริสุทธิ์ผุดผ่องได้เพราะฉะนั้นเบื้องต้นเราจะต้องพยายามพลาดห่างถ้าเราติดการพนันห่างการพนันมาอย่าไปอยู่ใกล้แล้วมาพิจารณาเข้าใช้สติปัฏฐานพอหาออกมาแล้วใจมันจะวิ่งไปกายห่างใจมันจะคิดถึงใจมันจะอาวรณ์ใจมันจะเกิดนิวรณ์ใจมันจะพุ่งออกไปหาสิ่งที่เราเคยเจอแล้วเราก็พยายามพิจารณาเมื่อเห็นจิตของเราว่ามันมีกิเลสเป็นปัญหานั้นพิจารณาซ้อนซ้ำลงไปเห็นว่านี่มันดีหรือกฎมันหยุดมันตายหรือลองดูที่มันตายหรือมีเป็นต้นเขาก็จะขอกล่าวข้อต่างๆไปให้หมดหรือรัฐบาล แล้วจะไปจะมาอธิบายรายละเอียดถามว่าเมื่อผลของมันขึ้นมาแล้วมันจะเป็นยังไงโสดาบันนอกจากสิ่งเสพติดแล้วภายนอกนอกจากการพนันแล้วก็มีสิ่งเสพติดจึงเสพติดหยาบๆคล้ายๆก็รู้กันดีแต่ติดตั้งแต่เป็นเฮโรอีนสิ่งเสพติดที่ร้ายแรงต่างๆแม้แต่กฎหมายก็ไม่ยกให้อย่างนี้ก็ต้องเลิกมันแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นโสดาบันแล้วนะเลิกมาได้แค่นั้นมันต่ำไปขั้นตอนก็ยังไม่อยากจะยกท่านจึงเสพติดที่สูงขึ้นมากันนั้นแล้วก็ควรจะต้องเลิกให้ได้ถ้า ถือว่าตัวเองเป็นโสดาบันแต่ดื่มเหล้าดื่มเบียร์ดื่มน้ำเมามีอะไรก็ฟังกันมาหูแสนแล้วล่ะที่จริงอ่ะต้องเลิกให้ได้ด้วยสิ่งเสพติดเหมือนกันเสพติดถ้าใครเลิกเราไปอีกแม้แต่กระทั่งถูกบุหรี่เป่ายานัดกินมากคนที่กิน 70 บาทเหมือนกันเลิกไม่ได้ไม่ใช่ของเด็กห้องเดียวเขาขวางเพื่อเจริญแล้วต้องรู้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ลึกละเอียดขึ้นมาเรื่อยๆเสพติดแม้กระทั่งของเศรษฐกิจที่คู่กันอย่างนี้รู้เรื่องนี้โสดาบันจะต้องรู้และโสดาบันจะต้องรักสิ่งเสพติดพวกนี้ยกตัวอย่างมาพรุ่งนี้ส่วนมากสุดท้ายเรียกว่า กินสูบดื่มแตกจะเป็นเหล้าเป็นเบียร์จะเป็นบุหรงมู่ลี่จะเป็นยานงยานัดอะไรพวกนี้ส่วนมากสุดท้ายทีนี้สิ่งเสพติดของผู้หญิงเดี๋ยวนี้มันเปลืองเท่าๆกันหรือเปลืองกว่าผู้ชายกินเหล้าด้วยก็ขอบอกเราไปด้วยเพราะว่าสมัยพระพุทธเจ้าท่านไม่มีสิ่งเหล่านี้เพราะว่ากิเลสตัณหามันน้อยการปรุงแต่งมันยังไม่มีมากเหมือนเดี๋ยวนี้ท่านก็ไม่ได้กล่าวไว้แต่ก็ขอกล่าวไว้ด้วยอาตมาเองเป็นคนกล่าวจึงเสพติดที่ว่าของผู้หญิงนั้นคือการแต่งตัวเพราะผู้หญิงคือการแต่งตัวไม่ได้มีอะไรคอยดูแคตตาล็อกก็ ขอให้ได้ไปเดินช็อปปิ้งไปเดินดูตามร้านดูผ้าใหม่ดูเสื้อใหม่ดูสีใหม่อะไรก็เอาเครื่องใช้เครื่องแต่งตัวอะไรใหม่ก็ไปดูก็เอาดิเปลืองยิ่งกว่าผู้ชายกินเหล้าเสียเวลายิ่งกว่าบางคนนี่โอแต่ละวันนี้ต้องยกให้วันนึง 3 ชั่วโมงสำหรับการแต่งตัวรวมทั้งเวลาเปลืองค่าเช่าของเงินทองรวมยิ่งกว่าผู้ชายกินเหล้าที่ฟังดีๆนะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ณที่จ่ายนะไม่ใช่ของเล่นนะและอธิบายให้ฟังที่จ่ายผลไม้โดยที่เรียกว่าไม่ได้เอาภาษาธรรมดาธรรมดาที่เขาพูดกันจนเกินมาพูดอธิบายให้ฟังให้ลึกซึ้งเราจะได้ปรับปรุงตัวเราจะได้ปรับปรุงตัวของเราให้เจริญยิ่งขึ้นคนเราแต่งตัวสวยไม่ใช่ความเจริญหรอกการแต่งตัวสวยไม่ได้หมายถึง เจริญหมายถึงความเสื่อมจึงเอามาแต่งถ้าเราเจริญแล้วไม่ต้องไปแต่งมันมากนี่เพราะเราเจอปัญหาเราถึงต้องแต่งฟังให้ดีนะถ้าคนเราไม่โทรมเราไม่แต่งหรอกเรากลัวเราไม่เจริญเราจึงต้องแต่งเพราะการ