181116 ตอบปัญหาธรรม-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

ยแรงบ่มีสีที่ฉุยฉายแดงแล้วมันก็เป็นค่านิยมของคนที่ติดกลิ่นแล้วก็เห็นว่าเป็นสิ่งที่หาได้ยากกว่าพืชคนก็เลยไปชอบสิ่งที่หาได้ยากคนเรานี่ชอบมีความล้มเองไปในทางใจชอบไปอยากได้สิ่งที่หายากๆอะไรที่หาได้ยากและชอบหรือว่ามีค่ามากไปในทางใจของคนโน้นไปในทางนั้นหายากอยากได้ชอบทองคำหายากจะได้ชอบ แม้แต่อยู่ในไหนก็ตามแต่สิ่งไหนที่หายากๆเขาก็จะเอาอย่างนั้นแหละสิ่งไหนที่หายากๆเขาจะเอาอย่างนั้นถ้าในโลกในตำบลไหนในที่ที่ไหนสักแห่งหนึ่งมีผู้คนอยู่ถ้าในจำนวนผู้คนเหล่านั้นมีคนสวยหมดเลยคนที่ 1 น้อยควรจะไปแย่งคนขี้เหร่ครับแค่คนขี้เกียจหายากแต่เปล่าคนก็พยายามมีค่าราคาและความกิเลสนั้นคือสิ่งหนึ่งความสวยนี่คือสิ่งหนึ่งความสวยคือสิ่งที่หายากเพราะว่าเงินความสวยคือสิ่งที่หายากเพราะฉะนั้นก็ไปตีราคาแบบนั้น แล้วก็เลิกกันออกแบบนี้หายากมุมเหลี่ยมตรงนั้นตรงนี้ต้องเป็นอย่างโน้นอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้หายากถ้าหาง่ายๆมันก็ไม่มีค่าทหารง่ายๆมันก็ไม่มีอะไรเด่นหรือยกตัวอย่างให้ฟังง่ายๆเหมือนกันเพราะงั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็เหมือนกันสัตว์มันจับยากหายากก็ชอบกันหลงกันทั้งๆที่มันมีรถน้อยกว่านะรถก็พูดต่างๆนี่รถก็มีเสื้อมีแค่มีผมมีเพื่อนมีเยอะแยะสัตว์ไม่มีรถผมก็ไม่มีสัตว์ตัวไหนก็ไม่มีรถผมไม่มีรถเที่ยวไม่มีรถเข็นไม่มีตังค์ไม่มีหรอกเก็บรถต่างๆแต่คนไม่ทักไม่รักจะชอบ ค่านิยมน้องเอกไปในทางหาสิ่งที่หายากจับยากถ้าพืชจับง่ายพอโทรไปจับมันเมื่อไหร่ก็ได้จะตัดได้จับยากไม่ต้องไปเอามันหน่อยมันเป็นเรื่องที่จะต้องต่อสู้กันหน่อยแล้วไปจับมาคนจึงไปหลงในเรื่องของรถแต่เรื่องของที่เราว่าไปสร้างค่านิยมสร้างรถที่นิยมกันแบบนั้นๆอันนี้พูดไม่เพราะนะพูดไปมากก็หันเข้ามาอีกทีนึงเข้ามาแคบๆให้ฟังว่าคนเราไปติดในรถที่เราไปหลงผิดในรถที่มันเป็นหลงแม้จะลดลดเนื้อสัตว์ที่ว่าเนี่ยเราพูดกันถึงว่ารถโดยสารมันสูงกว่าปลาที่กินลดเนื้อสัตว์ไม่ได้สูงกว่ารถพืชเลยแต่เรามันหายากและคนก็เป็นหลงว่าอาจจะต้องกินไอ้อย่างนั้นให้ได้ถ้าขาดอย่างนั้น ทีนี้ก็ตัดมาอีกเรื่องย่อยเรื่องเนื้อสัตว์เลิกพูดเรื่องผักอะไรก็ตามแต่พูดกันตรงๆก็คือเราติดกลิ่นติดรถแล้วก็ติดลูกต้องลงไปในรูปต่างๆรูปแกงรูปผัดลูกขั้วลูกแห้งแต่เรื่องของจริงความจริงทั้งนั้นความพิสดารในการที่จะทำเป็นรูปอะไรก็ได้ออกมาทั้งนั้นแล้วเราก็จนกระทั่งเรียกมันว่าไอ้อาหารเนี่ยที่เอาภาษาบาลีเข้ามาเนี่ยอาหารก็แปลว่าเครื่องยังอยู่ซึ่งยังอยู่แค่นั้นเองไม่มีอื่นอาหารแปลว่าเครื่อง อยากให้ชีวิตอยู่จะเสร็จแล้วเราเองเราก็ไปหลงลูกหลงรถหลงกลิ่นหลงสัมผัสมันจนสุดท้ายเราจะเอาทาสเข้าไปเป็นอาหารเป็นเครื่องยังอยู่เท่านั้นเราก็เป็นหลงรูปทรงรถหลงกลิ่นหลงเสียงหลงสัมผัสไม่มีเสียงอาหารไม่มีเสียงเสร็จแล้วเราก็ไปทุกข์ฟ้องกับมันจนที่สุดจะต้องติดฝีมือฝีมือคนนี้ทำถึงจะดีฝีมือร้านนี้ทำถึงจะดีหนักเข้าก็ไม่ได้กินอาหารธรรมดาร้านนี้ใหญ่ไปกินร้านนี้ก็ด้วยนอกจากร้านแล้วยังไม่พอไปทำสวยๆมาถึงจะกินได้ถ้าทานแต่กะลามาไม่กินตำ ขั้นต่ำต้องใส่ชามสังคโลกมาหรือถามราคาแพงๆจัดมามีจานรองมีผ้ารองอีกชั้นนึงเอาให้หนักถ้าใครไปเดือดร้อนอยู่อย่างนั้นมากๆจะกินข้าวทีก็จะต้องโต๊ะตั้งเข้าแล้วไอ้ชามแกงจะต้องมาตั้งต้องมีผ้ารองชั้น 1 และจะมีการรองอีกชั้นนึงอ้าวแล้วก็มีถ้วยแกงวางลงไปพร้อมนอกจากช่วยแกก็ต้องมีฝาปิดเข้าไปเอาให้หนักมีเรื่องประกอบนะแล้วประกอบคนเราก็เป็นทุกข์ยากทรมานไปอย่างนั้นแหละดังนั้นความหนักหนาที่เกิดจากการประกอบเหล่านี้ปรุงแต่งแล้วก็เดือดร้อนกำลังจะกินข้าวที่จะอะไรทีอะไรก็ได้ทีก็เป็นเรื่องที่จะต้องทำให้มันมาก ว่างเปล่าแล้วก็ไปเสียแรงงานในสิ่งที่จะต้องไปฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยแล้วก็เรียกสิ่งเหล่านั้นว่าศิลปะวัฒนธรรมเรียกสิ่งเหล่านั้นว่าศิลปะวัฒนธรรมก็จริงอยู่เป็นเรื่องปรุงแต่งขึ้นมาแล้วสุดยอดอะไรเขาเรียกว่าศิลปะทั้งนั้นน่ะความปรุงแต่งใดๆก็ตามแต่แล้วเราก็เป็นทุกข์เพราะมันเพราะฉะนั้นถ้าใครตัดเรื่องเหล่านี้ลงมาได้จนกระทั่งพระพุทธเจ้ามีบาตรใบเดียวข้าวแล้วโรงพยาบาลแจ้งแล้วฝากโรงพยาบาลสัตว์และอัตลักษณ์อะไรก็ตักโรงพยาบาลเดียวสบายเพราะฉะนั้นจะต้องมาตามความต้องการ แล้วจะทำแกงอยู่ชามเดียวอย่างยกตัวอย่างให้ฟังแล้วถ้าใครหนักหนาถึงขนาดนั้นก็เสียแรงงานเสียความฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยก็แค่ท่านจะกินอาหารแค่นั้นเองมาดเยอะเรื่องแรงงานแยะสิ่งเหล่านี้เป็นความไม่เข้าใจไม่รู้จักความพอดีถ้าเรามีเวลาเหลือเกินจะมาทุกอย่างทุกอย่างทำการแยกแยะมีเวลาเหลือนี่นาไอ้นู่นไอ้นี่ก็พอไอ้นี่ก็เพียงแล้วไม่ต้องใช้เวลาไปสร้างไปปลูกข้าวไม่ต้องใช้เวลาไปทำเครื่องอุตสาหกรรมที่จำเป็นไม่ต้องไปทำไอ้โน่นไอ้นี่ไม่เป็นไรเราจะมาทำเองเล่นนะต้องตกแต่งโต๊ะกว่าจะปูให้กินข้าวได้ก็ต้องใช้คน 20 คนช่วยกันปลูกเพราะว่าจะต้องทำตรงโน้นตรงนี้ตรงนี้ตรงนู้นต้องประ แต่ถ้าใครเข้าใจว่าค่าของเวลาถ้าเราสิ่งที่จำเป็นจริงๆมันยังขาดแคลนอยู่อย่าเอาเวลามาต้มยำทำแกงเล่นอย่างนั้นต้องเอาเวลาไปทำสิ่งที่จำเป็นที่สุดให้มันเกิดค่าการกินเมื่อไม่เข้าใจอย่างนี้จึงได้ติดยึดแล้วก็มากมายเพราะถ้าใครเข้าใจการกินง่ายๆเมื่อไม่ติดแม้แต่กระทั่งเครื่องตกแต่งแบบนี้แล้วก็ไม่ผิดรูปติดรถติดฟิล์มติดสัมผัสของมันกินให้รู้ว่าไอ้พริกเผ็ดก็เผ็ดแต่ถ้าต้องการให้ร่างกายมีกินก็กินไม่มีกินถ้าร่างกายไม่ต้องการก็ไม่ต้องเอาผักโขมผักหวานผักเปรี้ยว อะไรๆก็กินไปตามเรื่องตามราวให้มันได้ค่ากลับไปปรุงร่างกายสิ่งเหล่านั้นก็จะไม่มีโทษแล้วก็จะสบายและเราจะต้องรู้ความพอดีด้วยถ้ากินมากร่างกายก็เปลืองแรงงานอีกคุณก็ไปมากๆในร่างกายจะต้องไปย่อยต้องไปทำงานเสร็จแล้วก็ไปเปลี่ยนออกเมื่อเวลากินเยอะแยะแล้วเราเองเราจะต้องไปหางานทำงานที่เราจะกระทำนั้นถ้าเราทำถูกเรื่องมันก็ได้งานถ้างานใดทำไม่ถูกเรื่องและร่างกายเรามีสิ่งที่มีแคลอรี่หรือมีพลังงานมันมากเกินไปเมื่อไม่มีทางออกในงานที่จะกระทำมันก็จะคิดหาทางออกไปทางอื่นอย่างน้อยที่สุดก็หาทางไป การปรุงแต่งอื่นๆเป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับเรื่องผู้หญิงผู้ชายเรื่องจะต้องไปทำให้หมดบทบาทมันเกิดขึ้นไปกระโดดโลดเต้นไปเที่ยวเล่นไปตีลังกาอะไรต่างๆนานาก็ตามแต่เป็นเรื่องที่จะต้องกระทำเพราะเมื่อพลังงานมันล้นมันก็จะต้องหาทางออกคือพลังงานมันลงมันจะสังหารทางออกเกิดแต่อาหารที่กินมากเกิดแต่อาหารที่เป็นปรุงแต่งให้มีแคลอรี่หรือมีพลังงานเยอะแล้วเราก็จะต้องล้นเพราะฉะนั้นการกินจึงจะต้องให้พอดีและอันหนึ่ง 2 จึงเข้าไปมากๆอึดอัดด้วยทรมานไม่สุขลำบากกายเป็นทุกข์พระเวทนาด้วยเพราะการกินที่ว่าพอดี มันมากเกินไปจนถึงแคลอรี่มากเกินไปนะ 1 2 ไม่ต้องให้อึดอัดด้วยเรากินน้อยพระพุทธเจ้าตรัสเอาไว้ชัดเลยว่ากินน้อยไม่มีประโยชน์บอกว่าสบายมีกำลังบัญชามากแปลกไหมอ้าวไม่เชื่อก็กินมากๆนอนไม่มีกำลังหรอกกินมากๆนอนจริงๆเพราะว่ากินน้อยนี่แหละมีกำลังดีกินน้อยไม่มีกำลังดีและการป่วยไข้น้อยด้วยบางคนก็กินน้อยไม่ได้กลัวตายพระพุทธเจ้าท่านยืนยันอาพาธน้อยด้วยอาหารหน่อยบอกว่าสบายสมาธิดีสมาธิดีด้วยมีประโยชน์ถึง 4 อย่างการกินน้อยนะแต่กินน้อยเกินไปเกิดมาเกินไป อย่างว่าแหละมันก็ไม่ดีเพราะมันทุกอย่างต้องพยายามให้อยู่ในระหว่างน้อยหน่อยแล้วก็พอดีพอดีปานกลางในเรื่องของอาหารถ้าใครเข้าใจเรื่องของอาหารแม้ที่สุดไม่ติดในเรื่องรูปรสกลิ่นสัมผัสไม่ติดในรูปที่จะต้องปรุงมาเป็นแปลงเป็นผลัดเป็นอะไรต่ออะไรให้มันมากเรื่องมากราวนักเป็นสิ่งที่พอกินได้รถมันก็ไม่เฝื่อนไม่ปาดไม่อะไรจนเกินไปเพราะบางทีเนี่ยบางทีรถมันมากเราจะต้องไปให้ไปผัดไปแกงไปต้มมาเหมือนกันนะจะได้รถรถของมันลงบ้างเราจะถึงจะกินได้ก็ทำสิ่งเหล่านี้ก็จะไม่มีโทษแก่เราแล้วเราก็จะไม่มีภัยกับอาหารมันก็จะไม่มีภัยแก่เราด้วยเราก็กินอย่างอยู่ตกกินอย่างรู้กิน ชามีปัญญาพร้อมแล้วเราก็อยู่ได้ด้วยอาหารที่เป็นปัจจัยสำคัญนั้นได้อย่างสบายในเรื่องของอาหารเรื่องของเพศเรื่องเพศหรือเรื่องเมถุนธรรมเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงผู้ชายนี่ก็เป็นโทษเป็นไทยเป็นโทษเป็นภัยมากมายคนเราเกิดมาเหมือนกันเกิดมาได้ด้วยการเกลียดก็เลือกผู้หญิงผู้ชายเรื่องการสืบพันธุ์ต่อพันธุ์พืชจะต่อผ่านอะไรๆก็ต่อพันทั้งนั้นแหละคนก็ตอบทันมันก็เหมือนกับอาหารอาหารเนี่ยเราเองมีชีวิตตั้งอยู่ได้ก็ด้วยอาหารคนจะเกิดได้ก็ต้องสืบพันธุ์เราเกิดมาได้ก็เพราะเกี่ยวข้องกับเรื่องผู้หญิงผู้ชายเมื่อเราเกิดมาได้แล้ว รีบพบหวานแล้วได้กำไรแล้วได้เกิดมาในขันนี้ดีที่สุดแล้วเราจะมาเรียนสิ่งที่ดีที่สุดคือรู้ว่าคนเราเกิดมาในครอบครัวที่จะแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดคือนิพพานแล้วเราก็พยายามเรียนอ่านให้ได้พยายามแสงโลกุตระให้ได้ถ้าไปหลงโลกีย์อยู่มันก็ให้เท่านั้นแหละก็เวียนเกิดเวียนตายยังไม่มีรู้จักจบไม่ได้เรื่องอะไรหรอกมากมายเลยเพราะฉะนั้นเรื่องเมียสุนทรนี่เป็นเรื่องหนึ่งที่ก่อให้เกิดกันอย่างมากเราเองยิ่งมองในมุมนึงใกล้ๆแต่ว่าเราเองเราจะไม่ช่วยคนเกิดเพราะคนเกิดมาน่ะมันดีไม่ได้เกิดมาแล้วมันดีแต่ก็ไม่ต้องกลัวหรอกเพราะว่าโลกมันจะไม่มีที่เขาจะไม่มีทางให้คนเกิดไม่มีคนที่เขาไม่รู้คนที่เขา เหลือเกินมากมายก่ายกองยังลงอีกเยอะเลยเพราะฉะนั้นเขาก็จะไปเกิดกับพวกที่เขายังหลงอยู่ผู้ที่เขายังหลงอยู่เขาก็จะมีทุกข์เมื่อเราฉลาดแล้วรีบรู้เท่ารู้ทันเรื่องผู้หญิงผู้ชายนี่เป็นภาระอันมหาศาลมหาศาลเลยทีเดียวและแท้จริงเราก็หลงในรถสัมผัสมีสุนทรเดี๋ยวนี้ตั้งค่านิยมกันสร้างรถชนนิยมกันไปหมดเลยเป็นกามคุณเต็ม 5 ประตู 5 ประตูและเอาให้จริงๆแล้ว 6 ประตูด้วยก็เพราะใจก็ยังร่วมเป็นการบุญไม่กล้าบอกคุณแล้วก็ตามแล้วเราไม่เรียกว่าประตูใจแล้วเรียกว่าทำมาชม เต้นธรรมารมณ์ด้วยพร้อมเมถุนธรรมเสียงเพราะก่อนหน้าเสกหอมกลิ่นหน้าแสบตาเห็นสวยหน้าแสบรถทางลิ้นเดี๋ยวนี้ส่งมาจากเมทัลตะวันตกระนาดเขตแต่ทางลิ้นกันก็ได้ด้วยโสดและสุดท้ายก็สัมผัส 7 สีเป็นเรื่องของความหลงในโลกเป็นกามคุณแล้วก็ทำอารมณ์เป็นรสชาติเป็นภาษาพระรสชาติของโลกโลกที่เขาหลอกกันมานานนักหนาแล้วผู้ใดมีปัญญารู้เท่ารู้ทันหยุดใช้ได้เลิกให้ได้เห็นที่จริงผู้นั้นก็จะไม่เป็นทาสมันแล้วมันเป็นท่าจะ นักหนาแล้วรสชาติจริงๆแล้วเดี๋ยวนี้ยิ่งจะไปเป็นทาสกันมากผู้ชายจะจีบผู้หญิงผู้หญิงจะพยายามหาอุบายให้ผู้ชายมาติดก็จะงอนอย่างนี้พ่อเข้าไปถ้าเข้าไปแต่งเข้าไปหลอกเข้าไปเอาน้ำหอมมาพรมตั้งแต่หัวถึงเท้าทั้งนุ่งกางเกงทุกอย่างอุบายผู้หญิงก็จะล่อจะหลอกให้ผู้ชายเข้ามาจีบให้ผู้ชายเข้ามาจีบเสร็จแล้วผู้ชายก็กว่าจะได้ผู้หญิงอีกบางทีก็บางทีไปติดเค้าก่อนเค้าบอกไว้แต่บางทีก็ไม่ชอบผู้ชายคนนี้หรอกฉันก็หลอกผู้ชายคนอื่นแล้วคนที่เขาจะชอบนั่นแหละแต่ผู้ชายคนนี้เกิดไปชอบซะก่อนปิดซะก่อนก็เอาแล้วก็พยายามชักจูงจิตใจเขาให้มาติดต่อผู้ชายก็เกี่ยวร้อยเดียวคือ ซื้อน้ำหอมไปให้ซื้อดอกไม้ไปถวายซื้อผ้าไปให้เอาเงินไปให้ซื้อแหวนซื้อทองอ้าวชวนไปดูหนังชวนไปเที่ยวโน่นเอาพัดลมกันติดต่อกันไปเฉยเดี๋ยวนี้เป็นอย่างนั้นหนักหนามากมายฝนตกแดดออกเดี๋ยวร้ายเสียคือสุดท้ายก็ไม่มีเรื่องอะไรมาเสพกามคุณเกษตรทำอารมณ์แล้วก็จะมีลูกเท่านั้นเองสมัยโบราณไม่มีเรื่องนี้คุ้มครองฟุ่มเฟือยหนักกลุ่มชุมชนหากผู้หญิงผู้ชายจองกันไว้อ่ะพ่อแม่ลูกหรือลูกว่าแต่งงานกันนะโอเคถ้าเป็นผู้หญิงผู้ชายก็แต่งงานกันเสร็จแล้วออกมาแต่งงานกันแล้วก็เปิดสัมผัส เปิดวิธีการเสพสืบพันธุ์นั่นแหละแล้วก็ได้ลูกออกมาแต่ก่อนก็ไม่มีค่านิยมมีรสนิยมเหมือนเดี๋ยวนี้ก็ยิ่งเท่านั้นเองแล้วก็มาเลี้ยงลูกเลี้ยงลูกเลี้ยงต่อไปประกบประมงกันไปถ้ามันเป็นไอ้โจรก็ถูกถ้ามันไม่เป็นไอ้โจ้ก็ดีหน่อยก็ดีอยู่ 2 อันนี้เรื่องโรคพวกนี้มันจะทุกข์จะยากออกไปอีกมากมายนักหนาเลยเดี๋ยวนี้ค่านิยมตรงนี้คนเดี๋ยวนี้จึงทุกข์เพราะไอ้เรื่องเมียสุนทรนี้อีกมากมายก่ายกองเหลือกำลังวังชาเมื่อเวลาสิ่งใดมันมี 2 คนเรานี่ถ้าอยู่คนเดียวนี่ต้องพยายามหัดอยู่คนเดียวแล้วรู้ให้ได้หรอกคนเดียวนี่สบายเบาบางสงบไม่เดือดไม่ร้อนไม่ดิ้นไม่ร่นเป็นความสง ที่เรียกว่ามือปัทมาสุโขเป็นสุขที่เรียกว่าสุขอย่างสงบสงัดอันดีแท้เป็นสันตินัตถิสันติปะรังสุขังไม่มีสงบไม่มีความสุขใจที่จะสุขเท่าความสงบหรือแต่สังโฆสุขอจริงๆในการที่จะสงบระงับไม่มีอะไรมาวุ่นวายด้วยเห็นไม่ได้ฝึกฝนให้ได้แล้วเราจะได้กำไรเพราะฉะนั้นถ้ามีแม้แต่คนที่ 2 แล้วเราจะต้องไปร่วมปรุงแต่งรับผิดชอบอะไรด้วยอะไรนิดอะไรหน่อยก็เป็นสำนักเข้าไปมากมายมันก็ยุ่งเวลาจะชอบจริงๆมันก็ไม่ชอบตรงกันไอ้นั่นก็ขาดการไอ้นี่ก็ขาดกันมันๆมันเดือดร้อนตลอดเวลาจะอยู่จะอะไรทั้งนั้นน่ะจะอยู่จะกินจะไปจะมาจาก นั่นแหละมันเดือดร้อนทั้งนั้นเพราะตัวเดียวอิสระเสรีเป็นไทยไม่มีอื่นคนเดียวจริงๆเนี่ยดีที่สุดแล้วเราก็ไม่ได้ผูกพันจนกระทั่งถ้าผูกพันผัวเมียแล้วนะแหมมันเหมือนกับไอ้ไอ้เรื่องแกะไม่ออกจะต้องยุ่งเป็นภาระมากมายโลกเขาจะตราหน้าว่าจะไปมีผัว 2 เมีย 2 อะไรก็ไม่รู้จะแต่งงานกันแล้วก็ต้องจำยอมอยู่อย่างนั้นแหละมันจึงจำให้เราทุกข์มันจะจำให้เราทุกข์มากมายอ๋อถ้าใครเป็นตัวออกมาได้อยู่คนเดียวได้มันจะไปหลงเมียสุนทรเห็นให้ได้แน่ๆแท้ๆว่าไอ้เรื่องความสกัดเขตสีไอ้เรื่องที่จะต้องไปแก่ไปเมถุนไปทำอะไรต่ออะไรพวกนี้มันเป็นเรื่อง โลกผู้หลงเป็นสัตว์โลกที่ยังไม่เจริญแท้ยังไม่ใช่อริยะถ้าเป็นอัจฉริยะเป็นผู้ที่เจริญแท้แล้วต้องเข้าใจถึงความเป็นไทยความเป็นอิสระเสรีเดียวเป็นภัยแก่ตัวไม่เป็นทาสอะไรลอยลำถ้าใครเห็นได้คนนั้นก็จะพ้นโทษพ้นภัยโทษมีอีกมากมายก่ายกองที่สุดเลยที่พูดไปนี่ก็เห็นบ้างพูดอีกหลายเหลี่ยมหลายมุมมากมายมีอีกถ้ามองในแง่ในมุมที่ได้ว่าจะต้องไปทำให้โลกนี้มันหมดไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นขอรับรองขอรับรองได้ทุกอย่างเพราะไม่ต้องห่วงว่ามันจะหมดแต่โรคขาดสิ่งนี้โลกขาดความรู้ในเรื่องของความที่จะปิดตัวมาเดี่ยว โรคขาดสิ่งนี้เพราะฉะนั้นเรามาเป็นตัวอย่างสิ่งนี้ดีกว่ามาเป็นตัวอย่างสิ่งนี้ดีกว่าถ้าใครเข้าใจไม่ได้ก็จะยังมีโทษมีภัยอยู่อย่างนั้นนี่เป็นโทษของเรื่องเมถุนเรื่องของเพศที่นี้ในเรื่องของพระยาอคติที่พระยาหมายความว่าใครในเรื่องของไทยหรือความกลัวและในเรื่องของความกลัวนี้มันมีโทษหรือว่าทำให้เราเองทุกข์อยู่มากมายเรากลัวอะไรต่ออะไรที่เราเองเรายังไม่รู้มันอยู่ที่ตรงนี้เท่านั้นเองเรากลัวนี่เพราะเราไม่รู้ถ้า เรารู้แล้วเราจะไม่กลัวสิ่งใดเรารู้แล้วเราจะไม่กลัวเพราะฉะนั้นถ้าเราเองเราพยายามเรียนรู้ให้ได้ว่าอะไรที่เรายังไม่ถ่องแท้เรายังไม่เข้าใจเรายังสงสัยอยู่ต้องพยายามทำปัญญาให้แจ้งทำปัญญาให้แจ้งแล้วเราจะไม่กลัวไม่กลัวอาจารย์ว่าเรากลัวสิ่งที่ไม่รู้ผีนะเรากลัวผีผีเนี่ยในบางประเทศเขาไม่ได้เคยพูดกันเลยเพราะฉะนั้นจะไม่มีการกลัวผีกันเลยในประเทศนั้นๆ แล้วก็ยุโรปนี้ไม่เคยกลัวผีกันเพราะเขาไม่เคยสั่งสอนกันเรื่องผีทั้งยุโรปเขาก็ไม่ค่อยกลัวผีกันหรอกแต่อยู่ในเมืองไทยเนี่ยมาพูดซิว่ากลัวที่สุดแล้วเห็นจะต้องเป็นผีขึ้นมาเป็นผีนี่แหละเป็นมานำอันดับ 1 ในความกลัวที่มากมายก่ายกองเพราะเราไม่รู้ว่าผีคืออะไรคือวิญญาณที่ต่ำคือวิญญาณที่ตัดวิญญาณชั่วมันชั่วอย่างไรบ้าง 1 ชั่วเพราะความไม่รู้อย่างมากและก็ทำตัวเองให้ทุกข์เรียกว่าสัตว์นรก 2 เพราะว่ามันไม่มีปัญญาเรียกว่าเดรัจฉานหรือโง่ 3 ชั่วเพราะว่ามันขี้กลัวซ้อนกันอยู่ในตัวแล้วนะไอ้ตัวตัวเนี่ยชั่วก็มันขี้กลัวโรคตาย 4 ชั่วเพราะที่ต้องการขี้ยายาอยู่นั่นแหละอยากไปยึดมั่นถือมั่นเขาแล้วก็ไม่มีปัญหาก็อยากให้ชั่วผีแต่เดินมาผีมีอยู่เท่านี้เองพรุ่งนี้จนกระทั่งเราไปยึดมั่นถือมั่นว่าวิญญาณของคนเนี่ยตายไปแล้วก็ไปเกิดต่อเพราะไปเกิดต่อเอาล่ะมันยังไม่หมดวิญญาณมันก็มีต่ออยู่นั่นแหละแต่ก็ไปตาม ลำพูนทุบยังไงก็ทุกข์อย่างนั้นทุกข์อย่างไรก็ทุกข์อย่างนั้นผีนรกมาโผล่ให้คนเห็นไม่ได้เรียกว่าผีทุกข์คือผีที่มันไม่รู้เรื่องอะไรเลยมันไม่เข้าใจอะไรเลยยังไม่มีปัญญาอะไรเลยแล้วมันก็เลยไปเป็นผีที่ทำความทุกข์ให้แก่ตัวเองทุกรอบเพราะว่าคนไม่เห็นผีนรกผีทุกข์ไม่เห็น 2 ชี้โง่ชี้โง่ก็ไม่เห็นอีโง่ไม่เห็นคือมันโง่ๆมันก็มันไม่รู้อยู่ที่ไหนมันไม่เห็นด้วยความจริงไม่มีที่ตัวเราเองเราไม่รู้ความโง่ของตัวเราไม่รู้ความทุกข์ของตัวทุกคนซ่อมมันไม่เข้าใจมันและผีอสุรกายมีความกลัวมีความกลัวมันก็หลบมุมเลยไม่เห็นมันกลัวแม้แต่ คนเห็นมันก็ไม่เห็นอะไรๆก็ไม่เห็นขี้กลัวแม้แต่ตัวเราเองเราก็หลบมุมเราไม่รู้ว่าเรากลัวอะไรนี่เรากับลูกพูดถึงพญาติคือความกลัวเราไม่รู้ว่าเรากลัวอะไรเรานึกว่ามันเป็นภัยไปทั้งหมดในโลกนี้มันไม่มีภัยหรอกไม่มีอะไรเป็นภัยเมื่อเวลาเราเข้าใจแจ้งแล้วไม่มีอะไรเป็นภัยไม่มีไม่มีอะไรเป็นภัยเลยที่เรากลัวว่ามันเป็นควายเพราะเราเองเราไม่รู้แล้วเราไม่เข้าใจว่าในโลกนี้มีแต่เกิดแก่เจ็บตายแล้วมันเกิดมามันก็จะต้องตายเพราะมันจะตายก็ตายไปเมื่อใครเองไม่รู้ไม่กลัวว่าเจ็บก็คือสิ่งที่เกิดภาพที่ร่างกายมันมีเจ็บมันก็เจ็บมันก็เป็นธรรมดาของความเจ็บถ้ามันมีเชื้อโรคในร่างกายมันก็ป่วยมันก็เป็นเจ็บป่วย มันก็ไปเจ็บป่วยมันก็เท่านั้นเองถ้าเผื่อว่ามันตายมันก็เป็นการเดินทางของชีวิตเกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องของเดิมเป็นการเดินทางของชีวิตมันก็เท่านั้นเองถ้าใครรู้ความจริงอันนี้อย่างแน่แท้เลยเป็นธรรมดาเป็นธรรมดาเราเก็บตั้งแต่เราก็แก่แล้วตายแล้วก็ตายมันก็เท่านั้นเองมันก็ไม่มีอะไรเลยเรียกว่าเป็นผู้ที่มีปัญญาแท้ไม่ใช่เดรัจฉานไม่วนกลับไม่ได้ใช้หมายความว่าสัตว์ที่ยังวนเวียนอยู่ในทางสามแพร่งเป็นนรกเป็นสวรรค์เป็นมนุษย์อยู่ตลอดเวลามันเร็วกว่าเดรัจฉานเพราะความโง่ไม่รู้ทางสามแพร่งนี้แล้วก็วนอยู่ในทางสามแพร่งนี้ก็เป็นฐานและถ้าไม่รู้วิชาเลยไม่รู้ว่าอะไรคือทุกข์ก็ไม่รู้อริยสัจไม่เป็นอริยะแท้นั้นเรียกว่าผีนรกมี แล้วกลัวพี่ไม่รู้นี่ก็คือกลัวซ้อนกันอยู่ในนี้มันบ่นมากผีที่ว่านี้อสุรกายมันกลัวกลัวกลัวไม่รู้จนตัวอะไรแล้วผีอีกอย่างนึงที่มันจะเห็นได้มีอย่างเดียวแล้วก็ดักผีตัวนี้แหละแล้วเรียนเราเรียนที่สุดก็เรียนตัวนี้สำคัญที่สุดคือพิเศษมันแสดงตัวจนกระทั่งว่ามันอยากจะออกนอกหน้าถ้าเราไม่เห็นมันเราก็ไม่รู้ว่าเราเองเรายังอยากเป็นพิเศษอยู่เมื่อไม่รู้มันก็จะมีความอยากนี่แหละเดินนำหน้าที่สุดเลยแล้วคนจะเห็นนี้เห็นผีตัวนี้สุดท้ายคำสอนของพระพุทธเจ้าท่านก็สอน ให้เห็นผีตอนนี้ฉันแล้วรู้ตัวนี้จะแสดงตัวให้เราเห็นชัดความยึดมั่นถือมั่นอันนี้ก็มีมากมายก่ายกองจนกระทั่งที่สุดก็กลายเป็นกระทั่งวิญญาณตายไปแล้วก็มาแสดงตัวให้เห็นก็เลยจะเห็นกับผีเปรตสักอย่างเดียวคือส่วนใหญ่ไม่เห็นหรอกเชื่อคนอื่นก็มีแต่คนที่มีญาณเท่านั้นรู้อาตมารู้ผีทุกอย่างเห็นผีทุกอย่างแต่ว่ามันเป็นผีเปรตเนี่ยมันแสดงตัวมากกว่าเพื่อนอยู่ในคนแต่จะมาเห็นผีไม่ต้องไปหลับตาเห็นอาตมาเห็นอยู่ในร่างของคนโอ๊ยยังอยู่ในกรุงเทพฯอีกแยะเลยมากมายมีหมดทุกทีอยู่ในกรุงเทพฯสักทีเนี่ยเต็มไปหมด อาตมาเห็นผีอย่างงั้นทีนี้ผีที่อย่างที่ว่านี่นะที่มันเป็นผีที่เป็นวิญญาณมาให้เห็นมันเกิดได้ 2 ประการมึงก็ตัวเราเอง 2 ก็สิ่งนั้นที่ไปยึดมั่นถือมั่นจริงคือวิญญาณนั้นยึดมั่นถือมั่นจริงเมื่อตายไปแล้วก็ไม่ยอมไปไหนก็เป็นผีเป็นวิญญาณเป็นเปรตอยู่เพราะมันเปิดอยู่ก็อยากจะแสดงตัวแสดงตัวความอยากมากทีนี้ 2 อย่างทางโน้นด้วยทางนี้ด้วยผสมกับข้าวก็เห็นเราเองก็ยึดมันก็มีจริงแต่แม่งก็อยากจะแสดงตัวมันตรงกับเพลงก็แสดงตัวก็เห็นก็เท่านั้นเองคนก็เป็นเปรตทีก็เป็นเปรตก็เปิดอยู่ในคนทำไมยังไม่กลัวมีหมัด ถ้าเราได้ด้วยมันอยากได้เงินได้ทองเรามันก็จะฆ่าเราด้วยถ้าผิดจริงๆพี่วิญญาณมันฆ่าเราไม่ได้หรอกมันไม่มีอาวุธอะไรจะตีเราหรอกไม่มีมันค่าเราไม่ได้เหมือนคนเพราะงั้นถ้าใครไปกลัวเปลี่ยนคนนั้นก็โง่เพราะกลัวพิเศษกลัวอย่างนั้นน่ะกินยาอย่างนั้นก็คนนี่ก็เป็นเปรตสีที่แสดงความอยากนี่ก็เป็นเปรตอันเดียวกันวิญญาณในคนเป็นเศรษฐีได้วิญญาณให้พี่น้องผมก็เป็นเปรตเหมือนกันแต่อย่างนี้มันยังมีสุรภายังมีความเนื้อตัวมีอะไรต่ออะไรมากมายกว่าทำลายเราได้มากกว่าแล้วยังไม่กลัวมันเลยแต่เราไปกลัวสิ่งนั้นเพราะเรายังไม่เคยเห็นเราไม่เคยรู้เราไม่เข้าใจว่ามันจะเป็นยังไงไม่รู้มีแต่มาเล่ามาหลอกมาหลอนกันใครมาเล่าเรื่องผีอะไรต่ออะไรให้หลอกให้หลอนให้น่ากลัวให้ไอ้วนอย่างนี้ แม้คนนั้นเป็นคนที่เลวมากสร้างค่านิยมสร้างรสนิยมสร้างสิ่งที่ไม่ดีให้แก่โลกและคนก็ไปกลัวกันแล้วก็ไปเล่ากันว่าใครเอาผีอะไรต่ออะไรมาเล่ากันให้วิญญาณพเนจรวิญญาณพวกนี้เป็นพวกทำให้โลกชิบหายสร้างความกลัวให้เกิดแก่โลกทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้เข้าใจอะไรเลยไม่มีปัญญารู้กูไม่มีปัญญารู้แล้วก็ทำความกลัวให้เกิดคนเราจะไปสร้างความกลัวให้เกิดไม่ได้ต้องสร้างความเข้าใจหรือสร้างความกล้าสร้างความดีไปสร้างความกลัวให้เกิดแก่โรคสร้างพญานาคสิ่งที่เกิดจากโลกคนนั้นก็ไม่ใช่คนดีเราต้องเข้าใจให้ได้ว่าสิ่งที่เราจะกลัว จะต้องเป็นสิ่งที่สู้เราไม่ได้เพราะเป็นสิ่งที่เราสู้ไม่ได้ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเราไม่ได้เป็นสิ่งที่เราสู้ไม่ได้แล้วเรากลัวเราจะไปกลัวทำไมสิ่งที่ไม่มีจริงหรือมันมีแล้วมันก็มีอะไรสู้เราไม่ได้เรามีสุรภามีภาวะที่กล้ากว่ามีเนื้อมีตัวมากกว่าผีแล้วอย่าไปกลัวทำไมผีสู้เราไม่ได้แต่ถึงแม้แต่มันก็ตามคนที่ไม่ควรที่สุดไม่เห็นผีคนที่สวยที่สุดเท่านั้นที่จะเห็นผีนั่งอยู่ในนี้ไม่รู้กี่คนไปถามเจ้าหน้าที่มากกว่านี้ก็ได้จำนวนที่เห็นผีเปอร์เซ็นแทบจะเรียกว่ายิ่งมากคนก็ยิ่งมีเปอร์เซ็นต์น้อยลงขนาดนี้เนี่ยมี ก็ไม่เห็นแต่ทำไมจะต้องกลัวไอ้สิ่งที่ไม่เคยเห็นกันนะก็เห็นมันซะบ้างเป็นไรมันจะได้รู้ว่ามันเป็นยังไงถ้าเห็นผีแล้วจะบอกวิธีแก้ให้เดินเข้าไปหามันเลยถ้าเห็นเธอเดินเข้าไปหาเลยเดินเข้าไปหาตั้งสติให้ดีเลยมีสมาชิกแล้วเดินเข้าไปหาเลยผีมันจะหนีเลยจะหายไปเลยทีนี้มันก็เหมือนหมาหมานี่ยิ่งกลัวมันนะมันยิ่งวิ่งใส่เลยถ้ายังไม่กลัวพี่โทรหานะหมาวิ่งหนีเหมือนกันพี่ก็เหมือนหมาเหมือนกันเหมือนสัตว์อะไรสักอย่างเหมือนกันเพราะฉะนั้นเดินต่อไปแต่อย่าไปกลัวมันไม่เจอน้อยมากกว่านักคนที่จะเจอผีนั่นคนที่ สวยที่สุดทำไมเราจะต้องลงโทษเราว่าเป็นคนที่สวยที่สุดที่จะไปกลัวผีอย่าไปยุ่งอย่าไปเกี่ยวแล้วอีกอย่างหนึ่งขอบอกให้ทราบทรัพย์ความเข้าใจให้ดีเลยว่าถ้าเราประพฤติธรรมแล้วนะเป็นนักประพฤติธรรมแท้แล้วมีคุณงามความดีแท้แล้วจิตวิญญาณของเราบริสุทธิ์ขึ้นมาปราศจากกิเลสตัณหาเป็นผู้ที่มีภูมิสูงขึ้นมาแล้วนะหีใดๆกลัวหมดกลัวโดยแท้จริงเพราะวิญญาณไม่มีการหลอกกันวิญญาณสัตว์ที่เป็นผีเปรตเป็นอะไรก็ได้อยู่นี่มันต่ำกว่าวิญญาณพระนักหนาพระก็เป็นผู้ที่ได้ทิ้งกิเลสทิ้งความอยากอะไรก็ได้ไปได้บ้างแล้ววิญญาณที่แท้จริงสูงกว่ากันโดยแท้จริง ร่วมกันได้แท้จริงแล้วนะวิญญาณมันรู้กันด้วยวิญญาณวิญญาณผีหลอกพระไม่ได้นอกจากพระที่ไม่ใช่พระจริงพระองค์ไหนที่มีกิเลสตัณหามากกว่าผีผิวมันก็หลอกเอาแต่ถ้าเราแน่ใจว่าเราเองมีก