181216 ความสืบต่อของธรรม-พ่อท่าน-บรรณอโศก.txt

่ะสัตว์โลกมันก็มีกฎมีระเบียบของหมู่กลุ่มหรือสังคมของสัตว์เองคนก็กดมีระเบียบมีสมมติที่สร้างขึ้นสำหรับสังคมของมนุษย์หรือคนเหมือนกันพวกเราเองก็เกิดระเบียบเกิดสิ่งที่คนไข้ขึ้นมาเป็นรูปหรือเป็นสมมุติขึ้นมาตามธรรมถ้าผู้ใดได้สังเกตดูว่าเด็กพิจารณาจะเห็นได้ชัดเจนว่าผู้เหล่านี้ก็เกิดสมมุติขึ้นมาโดยธรรม มันมีความเข้าใจแล้วมันก็ค่อยๆให้มาให้กันขึ้นมาเองการยกฐานะการแสดงความสุภาพเรียบร้อยการแสดงรูปอย่างนั้นสภาพอย่างนั้นขึ้นมาโดยกำหนดขึ้นมาจะเป็นของใหม่เลยหรือเป็นของดำเนินตามรูปรอยเก่าเดิมก็ค่อยๆดีขึ้นโดยไม่ได้มาบังคับกันไม่ได้มาขู่เห็นอะไรกันจะเห็นได้ว่าผมไม่ได้ไม่ได้ไม่ได้ขู่เห็นหรือว่าไม่ได้บังคับพวกเราหลายอย่างหลายสิ่งในรูปแบบที่มันกรอบๆมันขึ้นมาโดยทำงานพร้อมขึ้นมาเองเป็นฝ่ายเองบางครั้งก็เป็นได้ที่มันจะเลยเถิดไปมากไปท่านได้คิดเลยเถิด อะไรที่มันยังไม่เลยเธอมันยังไม่มากไปมันเป็นประโยชน์สมมุติติดสัจจะอันนี้รูปธรรมอันนี้ก่อเกิดไว้แล้วหรือทำไว้รักษาไว้เป็นระเบียบทำให้ได้ตามๆกันเป็นกฎให้เป็นคนใจด้วยว่ามีความหมายว่าอะไรหรือว่ามันจะชักจูงอะไรจะก่อเกิดผลอะไรกับคุณจะรักษาไว้อย่างไวจะดีผมก็เคยเสียแล้วก็จะปล่อยให้เกิดให้โตให้แน่นแฟ้นให้ดียิ่งขึ้นไปซึ่งมันก็เกิดเป็นรูปเป็นร่างอะไรเกิดขึ้นมามนุษย์เหนือกว่าสัตว์ อยู่ก็ตรงที่จะทำอะไรก็ไม่ใช่จะทำอะไรตามใจชอบตามอำนาจแรงของจิตที่มันปรารถนาเธอเราเรียกกันตรงๆว่าแกล้งกิเลสจะทำอะไรก็ไม่ใช่ว่าจะทำตามใจทันทีมนุษย์เป็นความยับยั้งมนุษย์จะมีความรู้จักสมานรู้จักกฎของอดทนด้วยเป็นหลักถ้าของมนุษย์จึงสูงกว่าจากตรงที่เสียสละอดทนข่มขืนไม่ตามใจตนนั้นมันคืออัตราแท้ของตนไม่ทำตามใจตนหรอกมนุษย์สูงกว่าสัตว์หรือมีค่าของความเป็นสัตว์โลกสูงขึ้นในลักษณะอย่างนี้สำหรับสัตว์มันจะตามใจตนของมันเองมากกว่ามนุษย์ สูตรทำตามใจตัวเองมากกว่ามนุษย์แล้วก็รุนแรงดื้อรั้นจะทำตามจริงๆมันไม่ค่อยมีความยับยั้งและไม่มีความเข้าใจกว้างขวางเหมือนมนุษย์มนุษย์มนุษย์มีความเข้าใจกว้างขวางมีการเผื่อแผ่มีการควบคุมการเสียสละค่าของความเสียสละจึงแพงจึงมีค่าสูงสูงนับความเป็นสัตว์โลกที่ประเสริฐจริงๆที่เรียกว่ามนุษย์ผู้ใดอยากจะทำอะไรในกลุ่มกลุ่มแรกจะตามตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปก็อยากจะทำอะไรตามอำเภอใจเกิดขึ้นในธุรกิจแท้ๆของเราทุกศาสนา Toyota มีการคิดถึงอีกคนหนึ่งขึ้นมาเท่ากับประมาณควรจะทำหรือไม่บางทีก็ต้องอดทนทั้งๆที่อยากจะทำทั้งๆที่ปรารถนาจะทำแต่ก็ต้องควบคุมเมื่อเราคิดเห็นอกผู้อื่นคิดถึงใจคนอื่นคิดเห็นว่าเขาคงไม่ได้เรื่องแล้วเขาคงทนไม่ได้ก็คงเป็นไปไม่ได้เพราะว่ามันเกิดการกระทบกระทั่งเกิดการจะเกิดผลเสียขึ้นมาแก่ผู้อื่นเขาได้บ้างก็คือญาติถึงไม่กระทำได้มนุษย์จะเป็นผู้มีความคิดอย่างนี้มนุษย์จะเป็นผู้มีความบันยะบันยังมีความยับยั้งมีความเสียสละถึงแม้ว่าตนจะไม่ สมใจที่ปรารถนาสมใจทุกอย่างก็ยอม 2 คนก็ง่ายหน่อย 3 คน 4 คน 5 คน 6 คน 10 คน 100 คน 1,000 คนขึ้นเขาอยากขึ้นยากขึ้นในการที่จะต้องกำหนดรู้อกผู้อื่นใจผู้อื่นเอามาเทียบเคียงเพื่อที่เราจะได้อดทนอดกลั้นที่เสียสละจนถึงยากขึ้นเรื่อยๆเพราะฉะนั้นผู้ใดจะเสียสละได้โดยที่ไม่เคยทำให้ขัดใจคนอื่นเขามันจะทำกระทบกระเทือนคนอื่นเขาผู้นั้นจึงฝึกที่จะต้องวางใจไม่มีความปรารถนาไม่มีความอยากไม่มีความต้องการที่จะทำตามใจเรา จนไม่มีไม่จำเป็นยิ่งไม่มีเท่าใดเท่าใดเท่าใดมันก็ยิ่งไม่ไปอยากทำให้ขึ้นมาแม้แต่จะเป็นอย่างนู้นอย่างนี้อะไรก็เห็นมันก็จะตัดเอาในขณะที่ปัจจุบันจะตัดสินเอาในขณะปัจจุบันในเกิดกระทบสัมผัสและเอออันนี้ควรไหมในขณะนั้นขณะนั้นทุกกรณี อาลัยอารักอารมณ์อาภาพจะมีตั้งยาวที่สุดไปตั้งหลายอันซึ่งเป็นพวกอาฆาตหรือพยาบาทเชื่อมต่ออยู่ไม่ยอมปล่อยจำเริญอยู่เป็นอาลัยอาฆาตเป็นอะไรรู้สึกน่ารักน่าสงสารเอาไว้เลยรักษาไว้สะสมไว้ไม่ยอมวางไม่ยอมปล่อยไม่ยอมเลิกราแม้ว่าจะไม่มีบทบาทมากนักก็จะเกาะกลุ่มมันแน่นไม่ยอมปล่อยสารหรือแม้ที่สุดก็อารมณ์เป็นสภาพที่ยังมีกลุ่มที่ตัวเองเจ็บปวดที่ตัวเองเป็นอารมณ์ไม่ทำอะไรแล้วแต่มีบทบาทอยู่อย่างนั้นก็ยังปรึกษาไม่ปล่อยไม่ว่างทั้งๆที่เป็นอารมณ์ อารมณ์อะไรก็ไม่เอาเอาอารมณ์ว่าคุณจะเป็นผู้ที่จะไปถึงนิพพานอารมณ์จะจนชอบหรือไม่ชอบก็ไม่เอาจะต้องรู้ลักษณะของความว่างของอารมณ์ที่ผ่านคืออารมณ์ว่างเพราะฉะนั้นเอาคำว่าอารมณ์ไปใส่ต้นไม้คำว่าเรารู้ลักษณะของจุดระมัดระวังเป็นเจ้าของความมีรักก็คืออาการอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นจริงๆแล้วจะต้องการผลักหรือต้องการดูก็ตามแต่จะมีตรงนั้นแหละเรียกว่าเรียกว่ารักกันเองต่างๆอยากจะแสดงความเป็นเจ้าของกิจการยั่งยืนยันอย่างละเอียดอารมณ์อย่างนี้เป็นต้น เตียงนอนอยู่ตรงไหนเราก็จะต้องรู้และอาพาตในความคิดไม่เป็นปกติยังมีเกิดขึ้นความไม่สบายอยู่ในจิตให้มันสบายคือมีอารมณ์ที่เลือดคลื่นแล้วเราก็รู้ดีแต่อารมณ์ชั่วครู่นั้นจุดอยู่ในเชิงสบายจะโน้มน้าวไปสู่ภาวะชอบนิดหน่อยก็ต้องรู้ก็ยังดีกว่าไม่ชอบไม่ชอบเป็นอาการที่รุนแรงถ้าชอบก็เป็นอาการที่เรียกว่าอย่างสุขสวรรค์ก็ยังดีแต่สวรรค์นั้นถ้ายังไม่เข้าใจมันอีกมันก็อาจจะเป็นเชื้ออันตราย เติมเข้าไว้เมื่อวันที่ 3 ครบรอบแล้วลงกระป๋องไว้พอครบ 6 ก็ลงกระป๋องไว้พอโตไปจนกระทั่งเป็นกล้าเป็นบทบาทและชุมชนก็จะเกิดชีวะล่ะเป็น 8 ถึง 9 ศาสตราจะเป็นสัตว์โลกและก็เกิดเป็น 7 จุดนี้เป็นต้นการอธิบายไปแล้วไม่รู้จะใช้ภาษายังไงซ้ำแซะพวกเรานี่พูดกันจะเข้าใจได้จะเห็นได้ว่าผมพยายามอธิบายธรรมะเนี่ยโดยพวกคุณชั้นจะเอาภาษาโลกที่เขามีใช้แล้วนี่แหละที่มีกล่าวมาแต่ตำราแต่โบราณอาจารย์ตั้งแต่พระพุทธเจ้าอธิบายกันมาด้วยไฟฟ้าต่างๆนานาซึ่งเขาไม่เคยอธิบายว่าคุณยังไม่เคยได้ยินแต่ผมกล้าพูดได้ว่ารัฐบาลไหนๆก็ไม่เคยมาแยก 3.6.7 อะไรที่เรียกว่าลักษณะของไตรลักษณ์ลักษณะของพันธะลักษณะของทักษะลักษณะของ อะไรพรุ่งนี้เขาจะไม่อธิบายหรอกไม่ใช่ว่าดูถูกเขาคือผมยังไม่มองไม่เห็นว่าผู้ใดในขณะนี้ผมอาจจะมองไม่เห็นในประเทศอื่นแต่ในประเทศไทยผมยังมองไม่เห็นใครที่จะมีภูมิแต่ว่าดูถูกเขาก็ไม่ใช่ผมรู้อยู่ก็ไม่ดูถูกใครหรอกใครคนยกสูงกว่าเยอะขายที่เขาไม่มีภูมิคุ้มกันพยายามรู้ถ้าผมรู้สึกก็เป็นความไม่เก่งของผมที่จริงเขารู้แต่ผมไม่ไปอยากรู้เขาว่าเขารู้อย่างรู้เขาผิดที่จริงเขารู้อยู่กับผมแต่ผมก็อยากรู้ก็คือความไม่เก่งของผมเองจากนั้นก็พยายามอย่างรู้และพยายามให้กฎหมายหรือว่าเราเป็น YouTube ก็พยายาม ทอง 13 คนทุกคนจะได้สัมผัสคนใกล้ชิดหรือว่าไม่ได้สัมผัสถึงใครคิดก็ศึกษากันอยู่เสมอแต่เราจะได้รู้ความจริงเราจะได้รู้ความดีของใครมีความดีอะไรก็ต้องดีสินะเราเอาความดีความลึกซึ้งความละเอียดความสูงจะเอาของทุกคนเราได้ไปอยู่ในสภาพของขอทานอยู่ในสภาพของยาจกเสียชีวิตซากของคนบนหน้าต่ำขนาดไหนถ้าเป็นธรรมะลักษณะดีเราก็จะรู้ของดีเราไม่ยึดตัวตนคนเราเขามายึดคันนะมายึดตัวหยาบๆเราจะต้องพยายามดูดูธรรมะให้ขึ้นข้างหน้าเคารพอันใดดีเราไม่มีอันนั้นเราจะต้องเป็นประโยชน์และก็ควรจะขอบคุณยินดีและอนุโมทนาหากจะได้ไม่มีศัตรูเราจะได้มีคนที่เราเคยเกลียดเค้าทั้งเค้า ไปอาฆาตมาดร้ายเขาอยู่เราจะได้มีถ้าเรารู้ความดีเพราะคนมันมีความดีทั้งหมดเพราะเทวทัตนี้นะพระพุทธเจ้าไม่โกรธพระเทวทัตเพราะอะไรพระพุทธเจ้าเห็นความดีส่วนดีของพระเทวทัตอยู่บ้างส่วนดีนั้นก็คือส่วนที่มันขัดกันบนโลกเท่านั้นแหละเออเพราะท่านมาพระเทวทัตเสียสละอย่างไรมาขัดพระพุทธเจ้าแล้วก็เลยพระพุทธเจ้าก็รู้ทางเทวทัตนึงเสียสละยอมลงนรก 6 เมตรตามคนเดียวใช่พระพุทธเจ้านี่ขึ้นมาสู่ที่สูงที่สุดการโทรทัศน์ตกนรกคนหลายยิ่งดังพระพุทธเจ้ามองเห็นผลส่วนตรงส่วนตัวเพราะโทรทัศน์เป็นคนส่วนตัวให้แก่พระพุทธเจ้า เกิดพระเทวทัตไม่ลงเธอไม่ลงหรอกแต่โดยเลิกแล้วลืมจัดพระเทวทัตทั้งหมดในพระพุทธเจ้าเท่านั้นที่เป็นประโยชน์ต่อท่านองค์เดียวจนคนอื่นๆนั้นเร็วเป็นตัวอย่างอันเดียวให้แก่คนอื่นๆซึ่งไม่ควรจะทำเลยแต่โดยประโยชน์ตรงนี้เป็นส่วนตรงว่าพระพุทธเจ้าจึงไม่มีทางที่จะเกิดปฏิวัติเพราะเขาเสียสละสุดยอดสำหรับท่านสำหรับท่านโดยตรงแต่เป็นตัวอย่างอันหนึ่งของโลกครั้งนี้เราคิดเห็นว่าเราจะทำตัวเป็นพระเทวทัตล่ะ บุคคลเดียวถึงแม้จะพระพุทธเจ้าก็ตามแต่ว่าประโยชน์โลกมันน้อยไปมันยังแคบมันทำเป็นความรักนิติจะเป็นที่มิติที่หนึ่งเท่านั้นเองเท่าจากต่อไปนี้ถือว่าเป็นได้เพียง 2 คนคนต่อคนเท่านั้นเองโดยรวมเป็นความรักแค่มิติที่หนึ่งยังเลวอยู่ยังเป็นเมียคุณทำที่จัดจ้านมันเป็นนายทุนที่จัดการมาอย่าไปคิดอย่างนั้นมันไม่ดีปล่อยให้คนอื่นมันเกิดตามธรรมตามบุคคลที่เขาสั่งกินใครจะต้องเสียสละจึงก็จะต้องคิดถึงอีกหลายร้อยล้านพันล้านหมื่นล้านแสนกลับหลายล้านกลับก็ช่างเขาถ้าเราไม่ได้อยู่ในฐานะนั้นผู้ที่มาช่วยเหลือออกฝ่ายนี้กับสิ่งที่พวกหมู่เรา ไม่ได้เป็นทหารมันจะมีก็จะมีของมันเองแต่อย่าเพิ่งอย่ามีที่เราอย่าไปคิดมีความคิดลามกคนนี้เป็นอันขาดเพราะเราได้รวมกลุ่มกันทำงานมาพยายามไตร่ตรองด้วยปัญญาและผมพาทำอะไรถ้าคุณบางคนคิดว่าไม่เห็นได้ประโยชน์อะไรถ้าเรารู้สึกว่าเราไม่มีประโยชน์อะไรเมื่อใดเมื่อนั้นดีแล้วจะพยายามขวนขวายหาประโยชน์ที่จะทำที่จะเป็นประโยชน์ท่านแม้ประโยชน์ตนก็ให้รู้ว่าเราจะพึงกระทำหรือหลักเกณฑ์อะไรที่เราจะเอามากำชับ จนมาทั้งวันจนต้องรวมต้นเพื่อให้ตนสูงขึ้นเพื่อเหตุการณ์ปล่อยวางได้เพื่อให้ตนหมดทุกข์หมดอึดอัดขัดเคืองหมดลำบากใจสบายเบาเลยปลอดโปร่งอยู่ตลอดเวลาถ้าจุดที่เราจอดตรงนี้ตลอดเวลาไม่มีอะไรอึดอัดขัดเคืองสบายแม้แต่อยู่ทุกคืนยังไงยังไงเราก็มีอารมณ์เบาๆแจ่มใสอยู่และเราก็ไม่ได้ไปรบกวนซื้อเวลาจะเปลืองผู้อื่นเป็นผู้ที่อยู่ในสภาพมัธยัสถ์เป็นผู้ที่ไม่ได้ไปทำลายอะไรกับผู้อื่นแม้แต่รูปธรรมก็เห็นอยู่ว่าเราไม่ได้ไปทำร้ายใคร มาทำก็อยากไปทำลายอารมณ์ไปทำลายผู้อื่นด้วยการเราเป็นตัวปัจจัยไปให้คนอื่นเขาขัดสอดเข้าแล้วเกิดผลเสียหายเกิดผลไม่สบายใจเกิดผลได้รับทุกข์เกิดผลได้ทำความเสื่อมโทรมขึ้นไปสู่สภาพน้ำมาทำวิกฤตถ้าเรารู้ได้ถึงขั้นนั้นก็จงพยายามระลึกสังวรสำรวมว่าขณะที่เราเป็นอยู่ขณะนี้เดินยืนนั่งนอนอยู่ขณะนี้เราไปเดินรบกวนผู้อื่นหรือเปล่าไปทำให้แก่ผู้อื่นโดยเราเป็นเหตุเป็นปัจจัยไม่สบายใจด้วยอาการของเราด้วยตัวท่านก่อนของเราด้วยเสียงของเราด้วยลูกของเรา ทำให้เขาไม่สบายใจทำให้เขากอดทุกข์โดยไม่เป็นประโยชน์เลยก็กอดทุกข์แล้วก็เกิดอาฆาตเกิดโกรธเขาด้วยเกิดเคืองแล้วด้วยเกิดถูกพยาบาทเอาด้วยก็เหมือนกันหรือเปล่าถ้าเป็นอย่างนั้นมากเกินไปอย่าทำถ้าเป็นอย่างนั้นบ้างโดยเรารู้อยู่เห็นอยู่เข้าใจอยู่ว่าเขาเกิดความไม่ค่อยชอบใจหน่อยแล้วแต่เขาก็ยังมีศรัทธาให้เราขาดให้เราทำความไม่เข้าใจนี้ไว้แต่เขาให้เขารู้ว่าเขาเป็นทุกข์และความไม่เข้าใจมันเป็นทุกข์มันเป็นทุกข์แล้วเขาก็จะพยายามขัดต่อเขาเชื่อด้วยเหตุผลหนึ่งมีจุดก็เชื่อด้วยศรัทธามั่นไม่มีเรากำลังให้เขาขัดเกลาให้เขากำลังรู้ความไม่ชอบใจให้เขากำลัง ความไม่ชอบใจกำลังอดทนอยู่กำลังฝืนอยู่กำลังจะขัดเกลากำลังจะผลักสิ่งนี้ออกจากตนอยู่ได้รู้ว่าสิ่งนี้อยู่ในตัวเรามีแล้วแต่ไม่ดีจะต้องขัดออกอย่างนี้ก็เรียกว่าเป็นสภาพธรรมที่เรามีความรู้อยู่ว่าเราจะขัดเกลาเขาให้เขาได้รับผลถ้าคุณจะตายทั้งนั้นเพียงพอก็ทำเพื่อจะได้ประโยชน์แล้วเขาก็จะต้องเป็นคนรู้ในจิตใจเอาไว้เพื่อทำอันนี้ยากแต่การที่จะอธิบายเครื่องมือที่ตัวเราเองคำนวณค่าไม่เหมาะสมเอาเองไม่ได้ประโยชน์อะไรหรือว่าโลกก็ไม่ได้ประโยชน์เขาก็ไม่ได้ประโยชน์เรา ศัตรูกอบกู้อาฆาตขึ้นมาเราก็จะอยู่ในโลกยากอยู่ในสังคมยากเราจึงจะต้องระมัดระวังมากไม่จำเป็นอย่ากอถ้าจำเป็นแล้วจึงก่อเหตุในการที่จะขาดคนอื่นรอคนอื่นเขาเนี่ยเราต้องมีฤทธิ์พอเราต้องมีความสามารถพอและต้องมีปัญญารู้หรอกเพียงพอเพียงควรหรือยังถ้ายังไม่ควรอยากจะทำให้เกิดการบาดหมางเกิดการขัดแย้งเกิดการขัดแย้งขัดแย้งเกิดการรบกวนผู้อื่นเด็ดขาดเพราะเรามาอยู่ในทีมนี้ก็ต้องให้ดูประโยชน์ตนที่จิตใจเรามันมีสิ่งเหล่านั้นหรือเปล่ามันมีความทุกข์ความไม่สบายใจความรู้จากความยิ่งมีจิตหรือเปล่าถ้ามีอะไรแล้วจึงปรับปรุง โดยสบายมองอะไรไปเห็นอะไรก็รู้ความจริงอยู่อย่างนั้นจิตเราไม่จนไม่อึดอัดไม่ไม่มีอะไรฟุ้งซ่านไม่มีเรื่องอะไรมากมายอยู่ที่นี่ก็อยู่ที่นี่เป็นปัจจุบันที่นี่ไม่ใช่คิดจะไปโน่นคิดจะมานี่คิดจะทำอย่างโน้นคิดจะทำอย่างนี้อะไรที่ทั้งๆที่มีสิ่งที่พาทำแต่ไม่ทำแต่จะคิดเองหนูพาทำก็มีอยู่สิ่งที่จะให้ทำแต่ไม่ทำหรอกถ้าไม่ชอบแต่จะทำให้ตัวเองชอบกับพี่ชายเองมันก็เรียกว่าเป็นคนที่ฟุ้งซ่านก็จะพาทำอย่างเงี้ยงานการอะไรแสวงหาดูพอเหมาะพอเจาะอะไรอยู่ประโยชน์ตนประโยชน์ท่านเลือกเอาตามสบายไม่มากไม่มากไม่ใช้งาน บัญชาตัวใหม่เพราะฉะนั้นทางนี้เรามีจิตใจจริงเราจะมองเห็นเพื่อนฝูงก็ทำงานอยู่คนนั้นก็ล้นมือคนนี้ก็มากอยู่เราก็ไปดูว่าเออคิดถ้าคิดแล้วก็ไม่ฟุ้งซ่านก็คืออุปสรรคปัจจุบันคือเพื่อนเราทำงานอันนี้อันนี้อันนี้อันนี้เราจะแบ่งมาทำอะไรได้บ้างอย่างนี้เลิกกับพิจารณาแต่งงานหรือแบ่งสิ่งที่เราจะเอามาทำเป็นประโยชน์เพื่อคุณผู้อื่นถูกใจเราสบายแล้วก็ไม่มีรายได้ในโลกมันเบาเลยว่างโปร่งอยู่ส่วนที่ดีแล้วมันบอกว่าจะถูกพ้นทุกข์อย่างแท้จริงคือมนุษย์คนเราเบื่อแล้วทีนี้เราจะคิดหาว่าเออมีเพื่อนฝูงเรากำลังทำงานประโยชน์ทางถนนเสียสละกำลังจะเผยแพร่ธรรมะกำลังเป็นงานโดยตรงของชาวอโศกแล้วก็พิจารณาเขาทำ เขาทำไม่ได้หยุดทุกอย่างเลยอย่างนี้ใครจะช่วยเขาได้ไหมถ้าไม่ได้ก็ไปดูกรรมวิธีก็ทำยังไงนี่เราจะพอมีความถนัดแต่พวกเราจะมีความคล้ายฝีมือของเราใช้ปัญญาของเราก็ร่วมงานนี้ได้ไหมปลดปล่อยเครื่องเบาบรรเทางานตั้งแต่เพื่อนรวยกว่าช่วยเหลือสืบต่อเข้าไปอีกจะทำได้ไหมเมื่อเรามีสติแก่ใจภาษาลูกโลกถ้าเราภาษาธรรมก็หมายความว่าเป็นผู้ที่ไม่ฟุ้งซ่านเป็นผู้ที่คุณอยากยาที่สังขารเป็นผู้ปรุงโดยจะประกอบบุญอย่างยิ่งพิจารณาคดี กระทำการชำระการที่ไม่ทำอะไรอยู่ปล่อยเบาๆว่างเฉยแล้วก็ไม่อยากทำอะไรจะเสพสุขโดยการปล่อยวางเฉยนั่นแหละเรียกว่าเสียที่ผ่านวิเศษวิโรจน์ไม่เรียกว่านิพพานบริบูรณ์ด้วยความบริบูรณ์แม้ได้นิพพานแล้วเราก็ไม่ยึดติดนิพพานไม่สำคัญมั่นหมายไว้ในนิพพานดังที่พระพุทธเจ้าตรัสแล้วต้องรู้ซ้อนลงไปในอันเป็นมนุษย์ร่วมส่วนบริสุทธิ์ที่สุดให้ได้เพราะไม่ได้จิตวิมุตหรือกิจกรรมก็ไม่เคยคิดว่าไม่ใช่สิ่งที่ผ่านเราจะต้องมีกรรมเป็นที่สุดเรียกว่ากรรมมันก็ซึ่งจะเป็นประโยชน์ท่านต่อไปประโยชน์ตนก็ได้แล้วและการที่จะฝึกทำประโยชน์ท่านหรือทำงานเพิ่มขึ้นจะเป็นที่วิธีฝึกของเราจะ ทุกตอนแม้แต่เราทำงานแล้วเราจะพ้นสบายที่สุดต่อไปนี้ถ้าเราเอาอะไรการเกียจคร้านมาอธิบายต่อเป็นศิษย์ครูชี้ตับหรือโพชฌังคปริตรเรียกว่าช่วยเรียกว่าหน่วยเรียกว่าไม่มีความกระปรี้กระเปร่าไม่มีกิจกรรมไม่มีงานไม่มีงานไม่มีการที่เป็นงานไม่มีการพิจารณาไม่มีอาการที่เป็นงานแต่มีอาการแต่หยุดนิ่งอยู่เฉยจนอาการมันไม่ธรรมดา พระผู้ใดรู้จักการงานรู้จักกัมมะโยนิกรรมก็คือการงานโยนิแปลว่าเกาะเกิดแต่ว่าการเกิดผู้ใดจะทำให้เกิดการงานเพื่อกรรมพันธุ์ทุกข์เพื่อสืบต่อเพื่อสืบสานพันธุกรรมสื่อสารและการสัมพันธ์การสืบต่อการงานนั้นจะเป็นสิ่งสืบต่ออันเป็นการงานที่ดีด้วยเป็นสัมมากัมมันตรังเป็นการงานที่ดีที่สุดเลยสืบต่อไปเพื่อเป็นที่พึ่งของโลกเป็นธรรมปฏิสนธิเป็นการงานที่จะอยู่ย้อนส่วนจากเราได้แล้วจะสูงสุดกว้าง สบายไม่มีทุกข์เราได้แล้วแล้วเราก็ควรจะมีบทบาทในการงานมีกิจกรรมอะไรที่จะเป็นที่พึ่งให้แก่โลกเป็นประโยชน์ให้แก่โลกย้อนทวนกติกาว่าควรจะไปย้อนย้อนทวนไปให้แก่โลกเขาจะระนองไปไว้ที่ผึ้งเราจะได้เป็นที่พึ่งแก่เขาเป็นสังฆังสะระณังคัจฉามิเป็นที่พึ่งของโลกโดยเป็นหมู่กลุ่มเป็นทั้งทางทั้งทางร่วมในกลุ่มซึ่งมีจริงๆอยู่เขาก็ทำอยู่แต่เราอยู่นอกหมู่เราไม่ทำแต่เราเสพติดเกิดการเหนื่อยจะเกิดสัญชาติจะเกิดอบายมุขตัวเขตการที่เกิดมันซ้อนนะจนความถี่ตอนบนเพราะฉะนั้นเรายึดเอาอะไรไม่ได้จะเห็นความเป็นอนิจจังแท้ๆไม่เที่ยงแต่จิตของเราเท่านั้นเพียงเพราะฉะนั้นจิตของเราแม้เราไปทำงาน แล้วไปทำงานแล้วก็สบายเลยแล้วจะเอากายเอาไว้กินเพื่อไปทำงานเพิ่มขึ้นอีกจุดของเราก็รับรู้อยู่ว่าเรากำลังจะทำงานนะทำไปมันก็ต้องมีบทบาทมันก็มีความเหนื่อยมันก็มีกิจกรรมมันก็มีการจ่ายแคลอรี่จ่ายพลังงานมันก็จะมีร้อนมันก็จะมีการลำบากอยู่แล้วเพราะจะต้องมีความพยายามจะต้องมีความใช้จุดให้กายใช้วิธีเพิ่มขึ้นไปอีกมีการปรุงสร้างมีการตกแต่งเพิ่มขึ้นแต่ไม่ใช่ตกแต่งเพื่อเต็มที่จะไปเป็นฐานรถใหญ่ยกตัวให้แก่ตนไม่ใช่เราไม่ได้ตกแต่งฐานะความยกใหญ่ยกตนให้แก่ตนแต่เราตกแต่งธรรมะ เราเพิ่มคุณธรรมให้เกิดขึ้นในโลกให้โลกได้รับรู้สิ่งนี้ถือว่ามีการเผยแพร่ในการสะพัดออกคือการกระจายออกไปไกลยิ่งขึ้นให้คนอื่นได้รับให้สังคมให้มนุษย์โลกได้รับมันก็จะกว้างขวางสืบต่อไปเป็นกรรมการเป็นกรรมพันธุ์ทุกข์แท้ๆสืบสานเป็นพันธุถ้าเรามีตัวนั้นแล้วเราไม่พยายามลงเชื้อแผ่เชื้อก่อพันต่อไปเพราะฉะนั้น การจัดทำเป็นการเกิดเราเป็นผู้ก่อเกิดเพราะฉะนั้นพระอริยเจ้าชั้นสูงอรหันต์แล้วจะเห็นจริงมันไม่มีการเกียจคร้านเรารู้ว่าเกียจคร้านนั้นจะเป็นสภาพที่มันจะซ้อนบนทำให้เราเองสุดยอดสุดยอดแล้วก็เกิดการดับดินแดนผีจะเห็นได้ว่าธรรมะพระพุทธเจ้ามันสูงคนเดียวที่อย่างนี้อย่างนี้รู้จริงๆมันเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านที่สูงทับซ้อนและก็ทวีคูณเป็นปฏิภาคทวีไม่มีเรื่อยๆไปจนก็ได้ถ้าคนจะสูงขึ้นด้วยเมื่อตนไปทำงานเพิ่มขึ้นเราจะรู้อยู่ในการวางจิตวางแผนอะไรอายุเท่ากันทุกคนอย่างนี้การงานเป็นอย่างนี้แต่การงานที่ไม่เห็นแก่ตัวแล้วการงานที่ทำประโยชน์แก่โลก เราโดยเราไม่เจ็บไม่ถูกก็ไม่ได้ทำเพราะสุขก็ไม่ได้ทำเพราะรักแต่เราทำเพราะเห็นเป็นดีเป็นกุศลกรรมเป็นการงานที่ดีแล้วก็ยังกุศลให้ถึงพร้อมไปเฉยๆเมื่อยเราก็พักถ้าเราทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากอยู่อีกแล้วก็ทำต่อการงานก็จะเจอๆๆๆมีคนเป็นอย่างนี้เราไม่มีเหนื่อยแล้วไม่ใช่อีกหนาไม่ใช่เหนื่อยๆแล้วไม่หนักหนาความเหนื่อยจะมีตามธรรมถ้าเรายิ่งไม่มีภารกิจต่อต้านนะซึ่งเป็นธรรมชาติ มีอะไรที่เป็นภาษาต่างประเทศ Assistant เป็นตัวติดต้านทานเป็นตัวต่อต้านไม่มีปฏิกิริยาอะไรต่อต้านพวกเราเองนี่แหละแต่ถามตัวเราเองเก่งที่สุดเพราะว่าถ้าเราไม่ยอมจะมาต่อต้านฟังกันเลยพอต่อต้านแดงก็เป็นปฏิกิริยาเรียกว่าโกรธถ้าต่อต้านน้อยๆก็ยังเป็นอึดอัดไม่ชอบใจเคืองเคืองหนักๆหน่วงๆอยู่ในนั้นน่ะพอมันไม่มีเลยไม่มีจุดตรวจจุดต่อตาในการปล่อยใจลงไปเลยเราพิจารณาแล้วเห็นดีเห็นควรใช้หลักฐานไม่มีเศษเสี้ยวธุลีของรีซิสแตนท์หรือตัวไปต่อการไม่มีเลยไม่มีอุบัติเหตุนิดนึงก็มีแล้วก็โล่งหมดเลยได้ใจความเหนื่อยใจเหนื่อยช้า ดัชนีได้ความร้อนของกัมมากิริยามันจะเกิดเองแต่นานช้าๆๆทับลงเรื่อยๆไม่เร่งไม่ร้อนนะไม่พยายามเค้นออกมาไม่พยายามที่จะรีบๆก็ไม่เหนื่อยวันทั้งวันอยู่กี่ชั่วโมงนี้ไม่ๆๆทำได้เรื่อยๆเป็น 24 ชั่วโมงเลยก็เห็นผลที่เราเพราะฉะนั้นวิธีนี้จะเกิดขึ้นเป็นความจริงเกิดเหตุผลมโนมยิทธิความเสี่ยงทางใจวางได้ปล่อยได้เบาสบายจะสูงขึ้นเพราะฉะนั้นการงานก็ยิ่งมากขึ้นเห็นรูปรอยลักษณะของคนที่เป็นอริยะแล้วเป็นอรหันต์กระทำการงานได้โดยไม่เหนื่อยไม่เหนื่อยเห็นไหมสภาพมันลึกซึ้งเป็นมาจากจิตนะไม่ใช่พิการตั้งแต่หยิบมาทีเดียว มันก็จะขยันปลูกฝังไปเรื่อยช่วยเหลือโปรไฟล์กันไปเรื่อยเมื่อเราทำงานร่วมกับหมู่เป็นอภินิหาริย์ทำหมู่พร้อมกันทำหมู่พร้อมกันเลิกตามหมู่พร้อมกันตกลงตัดสินพราหมณ์ช่างพร้อมความพร้อมเพรียงของชนผู้เป็นหมู่อย่างนี้แหละความสำเร็จอะไรที่ปรารถนาให้ใหญ่ยิ่งปานใดก็จะถึงสัพเพสังสังฆภูตานังสามัคคีวุฑฒิสาธิกาความแท้จริงของชนผู้เป็นหมู่อย่างดีมั่นคงอย่างนี้แหละมันจะทำให้ถึงจุดสำเร็จจุดสำเร็จอันนี้เราจะถึงเองโดยเราไม่ต้องไปหวังความสำเร็จถ้าทำถูกต้องเห็นดีร่วมกันร่วมการประชุมหลายหมู่หลายคนหลายหัวอันนั้นอันนี้ขาดงานกันบ้างก็รู้ว่าควรจะ เอามาคิดมาพิจารณาใครเห็นว่าเอาล่ะคนที่ขาดง่ายกว่าส่วนน้อยแต่ส่วนดีทุกคนเห็นช่วยกันเห็นดีเห็นพร้อมกันแล้วพร้อมฟังแล้วเป็นหมู่กลุ่มตัดสินแล้วเป็นการเห็นด้วยหากเป็นลิเกคุยเย็ดกันก็โอเคก็ตกลงก็ทำจากแยกมีความขัดแย้งมีหมู่เราได้เริ่มทำงานมาผมก็อธิบายสิ่งที่เราได้ก็ประกอบขึ้นรูปร่างที่มันเป็นตามที่ผมพูดนี้มันเกิดขึ้นการจะเห็นได้ว่าพวกเราเข้าใจถ้ามีจะทำให้เราหลายคนที่เข้าใจและก็กระทำด้วยจิตเป็นกุศลแท้จริง กล้วยไม้ช่วยมือคนนั้นรับเอาหน้าที่นั้นไปคนนี้รับเอานาทีนี้ไปตามที่เราถนัดตามที่เราชัดเจนตามที่เรามีความรู้ความเชี่ยวชาญซึ่งเป้าหมายในการทำงานพวกนี้มันก็ประกอบไปด้วยวัตถุบ้างประกอบไปด้วยสิ่งที่ยังจะต้องเป็นของโลกเขาบ้างแต่เราไม่ได้เอาลูกหรือเอาวัตถุเหล่านั้นมาก่อก่อเพื่อจะมีเป้าหมายที่สุดคือได้ลาภยศสรรเสริญให้แก่เราหรือแม้แต่เศษส่วนเราทำและแสมอร่อยดีเพลิดเพลินดีสนุกดีของเราก็ไม่มีเราก็รู้ว่าเป็นทุกข์เหน็ดเหนื่อยอยู่เหนื่อยน้อยที่สุดนั่นแหละเป็นผู้ที่ได้กำไรชีวิตอึดอัดน้อยที่สุดลำบากใจน้อยที่สุด เป็นผู้ที่ดีที่สุดที่คุณจะเห็นจนกระทั่งมันมันก็ไม่อึดอัดอะไรพอปล่อยวางกินแล้วมันก็เลยไปเลยเบลอๆก็ทำไปกิจกรรมนี้จะทำไปได้เรื่อยๆเรื่อยๆไม่เร่งแล้วก็ทำเรื่อยๆไปไม่ใช่ว่าช้าเกินไปเฉยเลยเป็นกุศลศีรษะเป็นคนสัญชาติเกินไปก็เปล่าก็ไปไปตามจังหวะที่มันเป็นไปคนเล่นอาจจะร้อนขึ้นเร็วขึ้นหนักขึ้นมีบทปฏิกิริยาแรงขึ้นก็รู้มันแรงๆก็อยู่ได้ก็ต้องพักก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าไม่ได้มันทำให้ด้วย 24 ชั่วโมงก็ทำได้เรื่อยๆถ้าไม่เร่งร้อนแรงงานในบางครั้งบางคราวซึ่งนานๆอาจจะต้องเร่งร้อนแรงงานคนเราวันหนึ่งวันหนึ่ง มีพระนอนพักผ่อนมันจะมีพักในตัวจะเห็นตัวพักในตัวของเราเองว่าเออไอ้ความที่จิตมันไม่ไปที่ได้เร่งร้อนนี่เองคือความรักอยู่ในตัวมันเท่าอยู่ในตัวแล้วมันก็ไปได้เรื่อยๆเรื่อยๆมันจะร้อนจริงจังมันจะถึงขนาดเป็นปฏิกิริยาใครไม่สบายไม่ได้ง่ายๆยากเพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้จึงไม่ใช่ความสูญเสียแต่จะกลับกลายเป็นความเพิ่มในการปลูกฝังด้วยเหมือนรถถ้าไม่เดินเครื่องรถนั้นก็เหนียวแน่นแล้วก็เดินเครื่องไม่ออกเครื่องไม่ติดแต่ถ้ารถไปเดินเครื่องอยู่ประมาณการพอดีเสมอเสมอรถคันนี้จะคงทนแข็งแรงและก็จะมีประสิทธิภาพเยี่ยมยอดอยู่ตลอด โดยประมาณการทำงานที่พอดีพอดีของมันเพราะมันจะเห็นว่าไอ้ตัวความว่าพอดีเนี่ยมีประสิทธิภาพสูงสูงไม่ทำก็มีแต่จะกลายเป็นฟอสซิลกายเป็นฝ้าแข็งกลายเป็นซากแห่งไปเลยจะหยุดหยุดไปแช่แห้งเลยถ้าเผื่อว่าทำมันก็จะมีผลเจริญเป็นความเจริญจริงๆบริบูรณ์อยู่ในโลกเป็นสภาพอากาศและอยู่ในตัวเราจะมีตัวดับที่ดีหรือวางที่ดีหรือปล่อยที่ดีที่พักที่ดีสงบที่ดีมีจิตของเราจนไม่มีวัตถุตัวนี้ไม่มีลูกค้า สถานที่ที่ไหนๆก็มีพักก็