สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ศาสนาพุทธไม่เอาเดรัจฉานวิชา.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ศาสนาพุทธไม่เอาเดรัจฉานวิชา คำว่า ดิรัจฉาน หมายถึงสัตว์ก็มี แล้วหมายถึงจิตใจที่ยังไม่สูงก็มี ก็จะแสดงออกสองทาง หนึ่ง ทางความรู้ สอง ทางพฤติกรรม พฤติกรรมต้น คือความรู้มิจฉาทิฏฐิ เขาก็แสดงออกมาเป็นการสัมผัสได้ เป็นภาษา กถา คำพูด เรียกว่า เดรัจฉานกถา ถ้ามากไปก็มีกายวิญญัติ มีเคลื่อนไหวทางนัจจะ มีคีตะ ภาษาสำเนียงร่วมกับลีลากายกรรมหมดเรียกว่า นัจจะ คีตะ วาทิตะ ครบสามเส้า รวมแล้วคือ สื่อความรู้ ถ้าเอาแต่ภาษาเรียก เดรัจฉานกถา แต่ถ้าเดรัจฉานวิชา เอาทั้งกาย วาจา ใจ เลยยิ่งหนัก เดรัจฉานวิชา เช่น การทำนายทายทัก ถือว่าในวัดวาคือทำนายได้ดี แต่ขนาดนั้นก็กระจายสู่ฆราวาส อาชีพทำนายในวัดก็จางลง สู้ฆราวาสไม่ได้ แต่ทีนี้พิธีที่เป็นเจ้าพิธี การบูชาไฟ ศาสนาพุทธไม่มีการใช้ไฟเป็นสื่อในพิธีกรรมศาสนา ศาสนาพุทธในเมืองไทยมีแต่เดรัจฉานวิชชาเต็มไปหมด แต่ก็ยังมีเหลือที่สัมมาทิฏฐิอยู่ นอกนั้นไม่มีอีกแล้วในที่อื่น แต่อย่าประมาท ศาสนาพุทธไม่เอาธูปเทียนบูชาไฟ เสกเป่าบูชาไฟ ถามว่าจริงไหม ก็ตอบว่าจริงมั่ง ไม่จริงมั่ง แล้วจริงมากหรือไม่จริงมาก ก็ตอบว่าไม่จริงมากกว่า ที่มันลงตัวได้เพราะเหตุปัจจัยมากกว่า เช่น ขี้หมากองหนึ่ง คนเอาดอกไม้มากลบ คนก็เอามากลบต่อ คนอื่นไหว้ก็ทำให้คนอื่นไหว้ตาม ใครก็ไม่กล้าแตะกองขี้หมานั้น สมมุติว่าศักดิ์สิทธิ์ ถ้าสมใจที่บนบานก็จะมาแก้บน คนมาบนบานหนึ่งพันคน ก็มีส่วนได้ตามที่จะมี ต่อให้พันคนถูกแค่ร้อยเดียว อีกเก้าร้อยไม่ถูก คนมาทำพิธีแก้บนก็มาปรากฏที่กองขี้หมานั้นร้อยคน แต่อีกเก้าร้อยคนจะไม่มา คนก็มาเจอแต่คนถูกคนมาแก้บน ไม่ได้เห็นคนเก้าร้อยนั้น เพราะฉะนั้นหยุด อย่าไปยึดมั่นในสิ่งเหล่านี้เลย ศาสนาพุทธให้แก้เหตุที่ทุกข์ตามปัจจุบันธรรม ความเป็นปั