สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน หลัก 4 ที่พาชีวีพ้นทุกข์.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน หลัก 4 ที่พาชีวีพ้นทุกข์ อาตมามาวันนี้เพื่อจะมาพูดกับพวกคุณเช่นนี้ อาตมามาตั้งแต่บ่ายโมงมารอจนถึงสามโมงแล้วก็พูด พวกคุณรู้สึกว่าสำคัญบ้างไหมนี่ ถ้าสังคมของประเทศ สังคมของโลก ถ้าเข้าใจนะว่าทุกคนไม่ว่าใครจะเป็นคนของสังคมใดก็แล้วแต่ สังคมที่สนิทสนม สังคมที่เราคิดว่าจะร่วมประโยชน์ร่วมทำสิ่งดีงาม ทำแล้วชีวิตส่วนตัวก็ว่ากันไป อาตมาว่า เรื่องชีวิตส่วนตัวมันไม่ยากอะไรเลย ถ้ามันไม่ไปหลงโลกมาก หลงที่ว่าลาภควรได้ ยศควรได้ สรรเสริญควรได้ เป็นสิ่งที่น่าได้น่ามีให้แก่ตัวกูของกู ถ้ามันไม่มีอะไรมากกว่านั้น ชีวิตคนเรานี่ มันง่าย สะดวด จะเอาชีวิตไปอยู่ที่ไหนสังคมใดที่เราคิดว่าควรอยู่ด้วย แล้วเราก็ไปร่วม เท่าที่เรามีความรู้ความสามารถ แล้วเราก็เป็นคนฝึกฝนอบรม ไม่เปลืองไม่จ่ายกับสิ่งที่เขาหลอกกัน อะไรก็พอรู้ ถ้ามีความจำเป็นไม่หนักหนาอะไร ชีวิตมันก็ง่ายและมีคุณค่าด้วย ชีวิตง่ายและมีคุณค่าประโยชน์ต่อโลกต่อสังคม ลองฟังดีๆเราไปทำความเข้าใจให้ดีๆ ใครที่มานี่แล้ว มีทุกข์มีร้อนมีเรื่องลำบากลำบนที่ตนเองออกไปที่นั่นที่นี่แล้วฉันเกิดความไม่เรียบร้อยราบรื่นบ้างไหม มีไมค์ลอยมาให้สักตัว ไม่ต้องอาย ลองพูดออกมาดู เผื่อเพื่อนฝูงมาเจอกันจะได้บรรเทา มันทุกข์อะไร อย่างไร เปิดเผยกันมาดูสิ ไหนๆก็มารวมกันแล้ว เผื่อจะเป็นประโยชน์กันได้ ถ้าอย่างนั้นอาตมาถาม บางคนจบไปหลายปี มีลูกเต้าแล้ว ใครเป็นหนี้บ้างไหมยกมือ อาตมาเองก็เคยอบรมเคยสอนเคยบอก ชีวิตของคนเรานี่ 1. อย่าไปเป็นหนี้ มันเป็นเรื่องเลวร้ายมากเลย การสร้างสินเชื่อการสร้างระบบหนี้สินขึ้นมาในโลก คนไหนเป็นคนสร้างอาตมาไม่รู้ คนที่สร้างระบบเงินเชื่อ ระบบสินเชื่อระบบเป็นหนี้แล้วก็มีดอกเบี้ยขึ้นมา คนคิดคนนั้นนรกกินหัว ป่าน
อ่านต่อ
นี้ไม่รู้ขึ้นจากนรกหรือยังเป็นเรื่องทุกข์ร้อนเลวร้ายทั้งหมดเลยระบบหนี้สิน ใครมีปัญญารู้ว่าระบบนี้ออกห่างให้ไกล อย่าให้มันเกิดกับตัวเรา อย่ามาใกล้ตัวเราเลย 2. พึ่งพาตนเองให้รอด ทำงานทำการอะไรก็แล้วแต่ ให้พึ่งตนเองรอด ด้วยสมรรถนะความสามารถของเราด้วยความขยันขันแข็งพากเพียร 3 มีส่วนเกินผลิตสร้างสรรค์และมีส่วนเกินหรือจากที่เรากินใช้ 4. ไม่สะสม มีส่วนหรือส่วนเกินนั้นก็สะพัด ออกไปเอื้อเฟื้อเจือจาน สงเคราะห์ช่วยเหลือคนอื่น 4 หลักนี้เท่านั้นแหละ ใครสามารถปฏิบัติได้ก็หมดทุกข์ ถ้าเข้าใจแนวลึก ปรมัตถ์ ก็คือความเป็นอรหันต์ใน 4 หลักนี่แหละ หลักคือ 1.ไม่เป็นหนี้ 2.ขยันหมั่นเพียรทำงานสร้างสรรค์เลี้ยงตัวเองก็พอกินพอใช้ 3. เหลือกินเหลือใช้มีเกิน 4. เอาออกไปจากใจเกื้อกูลผู้อื่น แม้จะขายก็ขายยังขาดทุน เพราะว่าพอกินแล้ว เมื่อมันเหลือจะไปทิ้งขว้างอย่างไรก็ได้ การกินการใช้แล้ว แม้จะสร้างด้วยทุน 100 บาทแล้วก็ขายด้วย ราคา 5 บาท ไม่ได้เสียหายอะไรเลย มันเป็นส่วนเกินจากที่เรากินใช้แล้วจะแจกฟรีก็ได้ไม่เดือดร้อน เพราะเราเหลือกินเหลือใช้แล้ว เพราะฉะนั้นอย่าไปคิดอย่างทุนนิยมอย่างคนที่โลภ ทุนนิยมสร้างมาแล้วเหลือก็ไปขายให้ได้ราคาแพงที่สุด จะได้ค่าตอบแทนมากที่สุดระบบนี้ทำให้โลกเดือดร้อน เราต้องมาคิดแบบบุญนิยม พวกเราก็คงจะพอเข้าใจดี แล้วเอาไปปฏิบัติให้ดี ทำให้ได้ อย่างน้อยที่สุดเราก็ช่วยเศรษฐกิจประเทศชาติ ถ้าเราทำได้อย่างนี้ก็จะช่วยได้ อาตมาทำงานมาเกือบห้าสิบปีแล้ว อาตมาสอนเรื่องอย่างนี้ ตามคำสอนพระพุทธเจ้าพวกเราจะได้มากได้น้อยก็แล้วแต่ อาตมาได้ช่วยเหลือสังคมประเทศชาติ คณะบริหารประเทศก็ต้องการให้มีเศรษฐกิจสังคมเป็นแบบนี้ แต่เขาไม่มีทางออกไม่มีความรู้ว่าพระพุทธเจ้าได้สอนมาหมดแล้ว เอาของพระพุทธเจ้ามาเปิดหลักสูตรและบริหารประเทศชาติเขาไม่รู้ เพราะว่าพระเจ้าที่มีหน้าที่สอน กอดพระไตรปิฎกไว้ก็ไม่รู้ว่าท่านสอนอะไร มีแต่ไปรู้จารีตประเพณีที่จะได้เงินทอง จัดงานประเพณีอย่างนี้ให้คนมาวัดวา เอาเงินมาทำบุญทำทาน ก็ได้แค่นั้นสำหรับในวัดวา หรือไม่อย่างนั้นก็สอนเทศน์ผะเหวด กัณฑ์มัสทรี ไม่รู้เรื่องสาระสัจจะของศาสนา มันไปกันใหญ่เลย พูดอย่างนี้เหมือนไปดูถูกเขา แต่ที่พูดนี้ถูกมากๆ เขาน่าจะชมเชยอาตมาว่าดูได้ถูกตรงเลย แต่เขาคงไม่คิดอย่างนั้น พวกเรานี่แหละงานนี้ เริ่มมาหลายวันแล้ว ที่มากันนี่ คนที่มาแล้วช่วยกันมีอยู่กี่คน ประมาณ 20 กว่าคน ก็ขอบคุณที่พวกคุณเป็นคนดี ส่วนคนที่ไม่ได้ขอบคุณจะเป็นคนอะไรไม่รู้ ละไว้ในฐานที่เข้าใจ Understood ไว้เลย อาตมาพูดถูกไหม เอาล่ะ ไม่มีใครมีทุกข์เลย ถามว่ามีใครเป็นหนี้ไหมก็ไม่มีงั้นก็จบ ….สาธุ 601022_พ่อครูเอื้อไออุ่นศิษย์เก่าที่มาช่วยงานเจอุทยานบุญนิยม 2560