181114 ทางเอก-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

นไม่เคยจะถือเป็นสายกับธรรมะมาเลยไม่เคยเรียนที่ไหนไม่เคยสนใจที่ไหนไม่เคยรู้แม่ภาษาธรรมะสำคัญ สอนธรรมะก็มีภาษาทะลุถึงอะไรก็ได้กันต่อไปนี้บ่อนธรรมะของเขาไปในวัดมหาธาตุตำบลแม่นๆเขามีถาดฐานอะไรก็ได้กันตั้งแต่อย่างข้อความนั้นรู้สึกทึ่งต่อเขาจะรู้ธรรมะฉันเดี๋ยวนี้ผ่านกาลนานมา 3 ปีควบคุมได้ร้องเรียนนักศึกษาจะคิดค้นด้วยไม่รู้ภาษาบ้างมาในระยะขนาดนี้ถ้าจะเอากระบวนการคิดดูว่าเราพอจะพูดว่าเทคโนโลยี ลองสอบถามกันเองดูไหนลองดูความก้าวหน้าของเราดูว่าเราพอที่จะเข้าไปพูดกับเขาได้ไหมแม้เขาจะศึกษามา 3 ปีของเราหรือบางคนจะศึกษามากกว่า 3 ปีกว่าเราด้วยซ้ำไปบางคนอาจจะ 10 ปีด้วยซ้ำไปสำนักต่างๆสำนักงานหมู่นี้เราพอจะมีความแก้วกาหรือว่ามีความสามารถอาจหาญพอที่จะพูดจะคุยกับเขารู้เรื่องนี้พอรู้ใครจะเข้าไปได้ไหมเพราะมันมีความรู้สึกตัวเราด้อยเราต่ำกว่าเขาพอที่จะมีใบไม้ก็ลองดูครับผ่านตัวตนหรือว่าเราจำเป็น คุยกันแล้วไปคบหากันมาบ้างแล้วก็ลองนึกดูว่าเราพอไปพอมาไหมส่วนวันพรุ่งนี้ที่บอกให้นี่ไม่ได้บอกให้ทนงตัวที่พูดได้ไหมให้ทนงตัวหรือไม่ให้นึกว่าเราเองดีกว่าเขาเพื่อจะไปยกตนข่มเขาไม่ใช่แต่เพื่อที่จะให้เราที่อ่านดูว่าเราเนี่ยได้พยายามภาคเรียนมีเราได้ประสบผลหวังหรือไม่เพราะบางคนอาจจะคิดว่าเราเองได้อะไรบ้างน้อมีอะไรบ้างเหมาะสมหรือพอไปพอมานี้เราติดตามมานี่ผมจัดการลงทุนสำหรับเรียนอะไรก็ได้ศึกษามาเนี่ยพอมีสภาวะมีภาษามีอะไรพอจะได้มั่งหรือว่ามันไม่ได้นึกว่ามันเป็นยังไง [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ในใจไม่ท้อแท้ถ้ามันไม่มีก็บอกนะทำไมไม่ไปไม่ไหวจริงๆก็บอกบอกว่าเอ๊ะไม่เห็นมีอะไรเลยสู้เขาที่โน่นที่นี่ไม่ได้หรืออะไรยังไงก็บอกว่ามันไม่คุ้มกันเลยเราน่าจะได้มากกว่านี้เพราะเรียนปีเดียวก็ยังเก่งกว่าเราก็เรียน 2 ปีก็ยังส่วนใหญ่ก็ยังมากกว่าเราอะไรเงี้ยก็ถ้าไม่อย่างนั้นจริงก็เอามาคุยกันดูก็มาบอกกันดูบ้างแต่ว่าเราจะได้ปรับปรุงอะไรขึ้นเราจะรู้จะเห็นว่าเออมันก็ดีอย่างนี้นี่ก็ไปได้ไกลก็ต้องทำงานต้องมีความรู้การก็สามารถที่จะมีสภาวะสงบระงับได้บ้างครับ อนุโมทนาสาธุครับอยู่อย่างที่เห็นแต่ว่าสิ่งใดทำพริกแกงไปเราก็ว่าตกปลาขาวหรือว่าสิ่งนั้นเงินทองมันเพี้ยนไปมันอะไรไปแต่ ไม่ได้หมายความว่าพูดไปเพื่อที่จะกลับไปเกลียดชังเขานี่ออกไปด่าว่าเขาทักผมเข้าอะไรจนเกินขอบเขตไปแล้วก็จนกระทั่งเกิดขึ้นมีจิตที่จะไปรังเกียจจะนอนดูถูกดูแคลนกลายเป็นมานะคิดถึงอย่างนั้นแล้วก็อย่าให้เป็นอย่าให้มีอย่าให้มีความรู้สึกอย่างนั้นแม้เราจะมีอาการของสมมุติหลายๆมุมหลายๆด้านที่เป็นมดจะเป็นบ้างต้องยกขึ้นเพื่อจะให้รู้กันได้ว่าอย่างนี้สูงดำกุศลแต่ในจิตของเรานั้นให้คุณรู้ว่าเราจะเป็นสุขเสมอ เสมอไปเก็บวางกลางไม่รับไม่ทันไม่รักโน้นมากทางตรงนี้มากไม่พยาบาทจะดูถูกไม่ได้ถูกดูแคลนฝ่ายใดเป็นต้นเป็นความสำคัญส่วนเราที่จะเห็นดีจะยินดีจะอนุโมทนาสาธุส่วนที่ดีนั้นไม่เป็นไรหรอกอย่างนี้เสียหายอะไรก็รู้สึกดีส่วนดีแล้วจะยกดีจะยินดีแต่ผลดีการอนุโมทนาสาธุครับ จะเป็นศัตรูของเราเขาเองก็พยายามที่จะเข่นฆ่าเราก็พยายามจะปราบเจ้าที่ว่าเขาพยายามจะทำอะไรให้เป็นการร้ายแรงกว่าเราก็ตามเราก็จะไปโกรธจะเกลียดไปทำอะไรเขาพยายามยกจิตเมตตาให้มากกูก็ทำอย่างนั้นน่ะมันไม่ใช่เพราะความผิดของชาวร้อยเปอร์เซ็นต์มันเพราะว่าเขาเองเขายังมีโมหะแต่เขายังไม่เข้าใจเขายังไม่รู้เขายังไม่เข้าใจเราเพราะฉะนั้นมีทางที่จะช่วยเขาก็คือเราพยายามทำตัวเราให้ดีมากที่สุดเพื่อเขาจะได้มองออกเขาจะได้เห็นได้ว่ามีคนดีเรามาว่าคนดีทำไมถ้าอย่างนั้นเพราะฉะนั้น หากไม่มีทางที่จะเห็นได้ว่าเราดีพอดีจะแสดงความร้ายร้ายจากโต้ตอบเป็นความดันหรือว่าหนักกว่าด้วยมันยิ่งมองไม่เห็นมันถึงจะมืดไปอย่างพอจะพยายามอะไรจะต้องเอาทำดีหรือว่าใจดีที่เสียก็ไว้ใจเราได้พยายามที่จะไปรักษารอยต่อไปก็โดนตัดทิ้งก็เป็นอย่างนั้นโดยทำเราในการพิเศษเขาช่วยได้จะช่วยในวิธีขัดเราบ้างพอสมควรเพราะว่าเป็นวิธีที่จะทำให้เขารู้สึกพอสมควรอะไรถ้าว่ามันไม่ถึงจะแตกต่างกันเป็น 100 บาท จำเป็นจริงๆบางอันอันนี้ก็ยกเว้นพื้นที่สุดในขณะที่เป็นหมู่เป็นฝูงหรือว่าเป็นผู้ที่ร้ายกาจเกินไปจนกระทั่งเธอตัดรอบไม่เกี่ยวข้องเลยแล้วก็พยายามทำอะไรแรงๆเอาไว้ให้เขาเพื่อจะให้เขากลัวเพลงเข็ดหลาบไม่ใช่เข้ามาตัวเราเองเราก็มีชีวิตมีเที่ยวนะอะไรเงี้ยเค้าจะได้ตัวเองบ้างเพราะว่าบางบางคนเป็นอย่างนั้นจริงๆถ้าไม่ทำก็อย่างนั้นก็ไม่ทำถ้าไม่ไม่โอเคแล้วก็มาตัดตอนเราอยู่เสมออันนั้นก็เป็นเหตุจำเป็นที่สุดในครั้งสุดท้ายเพียงแค่สุดท้ายที่จะแสดงความคมแสดงความเค็มอะไรขึ้นไปบ้างเล็กๆน้อยๆซึ่งเป็นที่สุดท้ายถ้าไม่จำเป็นเลยอย่าไปทำเป็นอันขาดถ้า อย่าไปทำอะไรขาดไม่ต้องรู้ขั้นตอนแต่เรารู้ขั้นตอนบ้างว่าเราควรจะทำอย่างไรเราจริงแล้วเราก็จะแผ่เมตตาให้ทั่วไปทั้งหมดทั่วโลกทั่วโลกใครจะเป็นดูปราณีช่วยเหลือตัวปลาทำได้ทุกคนแหละแม้แต่ศัตรูเราก็ช่วยได้แค่ฟังก็ดีขึ้นหนูก็ดีขึ้นจริงแล้วเขาก็เลิกเป็นศัตรูกับใครในโลกและแม้แต่เราก็เลือกที่จะถือว่าเหมือนกันเราจะทำให้โลกมันน้อยน้อยกับโตขึ้นถ้าธรรมะที่เราได้บรรยายกันมาเรื่อยๆซ้ำไปวนมาจะมีอะไรประกอบไปซึ่งมีทิศทางแม้แต่จะมีหลักเกณฑ์อันเก่าแต่เราก็จะอธิบายถ้าต่อจากเมื่อวานนี้ พูดถึงผ่านจะพูดถึงลักษณะของสัมมาสมาธิแล้วก็มรรคองค์ 8 ร้อยเรียงกันมาถ้าพระอริยเจ้าผู้มีสิทธิ์ละเอียดจะมีปัญญามากพอที่จะรู้ทานเหล่านี้ของตนได้จริงๆก็จะนึกได้เรียงบทบาทได้ชัดเจนจึงพระอริยเจ้าผู้มีจิตไม่ละเอียดมีปัญญาไม่มากเท่านั้นที่จะยังระลึกความรู้ทางเช่นนี้แม้จิตของตนไม่ได้ไม่ออกแต่ถึงไม่รู้ไล่เรียงไม่ถึงอาจปฏิบัตินั่ง ของพระเจ้าแล้วก็นั่งฟังธรรมอยู่ในศาสนาเดียวที่แห่งเดียวไม่ได้ฟังมากแล้วจะไม่มีจิตต่างๆจะไม่มีสภาวะธรรมต่างๆเกิดจากจิตไปเป็นขั้นตอนไม่ใช่เช่นถ้าเป็นโดยเร็วด้วยเป็นโดยบารมีของท่านท่านอาจจะถามสูงแล้วปุ๊บๆๆต่อๆไปคนเดียวมันก็ถึงที่ทางจิตวิทยาซึ่งเป็นผู้ที่เป็นเอกลักษณ์ในทางตรัสรู้เร็วกันฟังธรรมพระพุทธเจ้า 4 ประโยคเป็นพระอรหันต์เลยก็ตามท่านก็มีสิทธิ์มีสิทธิ์ที่เป็นมหากษัตริย์ศึกฝ่ายเรียงสูงขึ้นมาตามลำดับเหมือนกันแต่เราอย่าไปคิดเลยเพราะว่าเราจะไปแยก 10 เหล่านั้นไม่ได้แต่ว่ามันเหมือน เช็คสิทธิ์ทุกท่านไม่ติดสงสัยเหมือนกันหมดมีระดับจากตามมาติดไปเป็นโรคติดภารกิจมีมหากษัตริย์เป็นรูปเป็นรูปที่ 10 ไร่เรียงซับซ้อนขึ้นไปมีปัญญารู้อีกอย่างมีนิมนต์หรือมีรีโมทแล้วแล้วก็มีญาณรู้ไปจับกระจ่างวันนี้เราไม่ติดแล้วนี่แล้วหลุดพ้นแล้วนี่ครับตามเป็นของแม่ใจดีกว่าแน่นี่เราก็รู้แล้วว่าในตัวเราไม่เกี่ยวข้องมาตั้งนานแล้วแหละเพราะเรารู้เป็นปัญญาอีกครับทำอีกทีนึงเราก็งั้นเราได้ปีแล้วสบายเลยก็เป็นอุปกรณ์มีปัญญาล้านนา อะไรมันจริงๆมันก็ไม่มีอะไรฉันจะเขียนเกิดมาอาศัยกันขนาดนั้นอาศัยไอ้โน่นไม่ใช่ของเราของใครอะไรใครหรอกถามอะไรอยู่ก็ไม่ไหวถ้าเราจะรู้อย่างนั้นครับผมจะไม่มีสิทธิ์ละเอียดพอที่จะมีปัญญาได้เรียนถึงมันก็จะมีจริงมีทานเป็นสมาธิสัมมาสมาธิสงขลานี้พอเพียงผ่านมหัศจรรย์สู่ระบบเศรษฐกิจได้เรียกว่าเป็นผู้เกิดทานจะมีเทคนิคทำฐานมีความเบาว่าง่ายมีความสุขเราเรียกว่าสิ่งที่ปรึกษาโรคปัจจุบันนั้นมีธรรมะปัจจุบันนั้นมีความเย็นเบามาก ไม่ใช่ทุกอย่างพรุ่งนี้สุขอย่างโลกียะรถแต่เป็นนิมิตที่รถเป็นรถที่ปล่อยวางได้บูชาแล้วในตนจึงมีคำว่าสติอย่างลงก่อนแม้เราจะไม่รู้เราก็ยังรู้สึกว่ามันไม่เดือดร้อนอะไรได้โดยที่เราก็ไม่มีมิติเข้าไปอ่านสิ่งที่เราก็ตามเราจะมีความรู้สึกว่าจะมีทรัพย์อย่างนั้นแหละที่เราเสนอถ้าร้องเพลงก็ไม่รู้สิ่งที่เราบอกโอ้ยมันก็สบายดีบางๆเฉยๆง่ายๆถ้าไม่อึดอัดขัดพื้นไม่เดือดร้อนอะไรปล่อยปล่อยตรงๆแล้วก็ให้รู้ว่าจิตขนาดนี้ติดอย่างนี้แหละติดธรรมดาเราไม่มีอะไรง่ายดีสบายดีสบายดีชีวิตจิตใจเหมือนกับโลกนี้มันไม่มีอะไรโลกนี้มันก็มีแต่สิ่งที่มันเกิดมันดับของมันไปเราก็อยู่โดยธรรม เมื่อวานเปิดไฟมันไม่รู้ยากรู้เย็นอะไรเลยเจ็บอย่างนี้คุณไม่ชอบชวนให้ดีแต่ทุกวันนี้รู้สึกที่ตนให้ดีมันไม่ยากเย็นอะไรเลยมันเป็นไปธรรมดาไปปล่อยว่างๆตรงๆธรรมดาเพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าใจพวกเราไม่วุ่นสิ่งที่เราไม่วุ่นนะฟุ้งซ่านไปหาไอ้สิ่งที่เราเคยติดเคยชอบเคยทำคลิปไอ้โน่นไอ้นี่เรื่องแน่นอนอะไรต่างๆนานาอยู่มากหรือแม้แต่ว่าเราเองเรามาชอบใจในธรรมะแล้วก็วุ่นคิดจะทำมาจากธรรมชาติอยู่ก็ต้องวางธรรมะหรือ ไม่รู้สึกว่างจุดวางจุดปล่อยมันก็ได้มันก็ดีหรอกมันไม่เป็นทางเสริมกิเลสที่เป็นกามตัณหาอะไรต่างๆหรือว่าไม่มีสิ่งเลวทั้งโลกมาผสมกับสีในตอนนั้นก็ดีหน่อยแต่ว่ามันไม่มีจุดพักจุดพอจุดว่างจุดดาวนี่มันไม่ไม่ไม่ถึงที่สุดของธรรมะแล้วจะต้องรู้สึกว่างจุดใดจุดเย็นหรือว่าจิตของเราให้ชัดๆยิ่งขณะนี้มีอะไรกับเราน้อยถ้ามากกว่าที่จะมีอะไรมากมายยุ่งถึงอะไรกันนักหนาเนี่ยดูถ้าจำไม่มั่นว่าเออเจ็บอย่างนี้แหละคนเรามันหาคนเรามันไม่เคยมีหรอกเพราะออกก็อ่านให้ออกนะว่าสิ่งที่เราอยู่เฉยๆมันก็ไม่มีอะไรมันก็ว่างๆดูต้นไม้กับต้นไม้มันก็ไม่ได้มีคิดอะไรมากมายแต่ไม้สีดำ ตอนเช้านี้สีออกแดงหน่อยๆก็แดงมันก็ไม่มีรถไม่มีค่าอะไรเลยเฉยๆสบายๆโปร่งๆทั่วไปในอากาศมันลงๆเป็นอารมณ์หนึ่งที่แต่ก่อนโน้นเราคิดถึงที่ว่าเราเองเราอยู่ทางโลกนี้ไม่รู้เรื่องอะไรอยู่ในหัวของเราไม่รู้จะจบสิ้นไม่รู้จักหยุดก่อนคิดเรื่องเงินเรื่องนี้อยากจะรู้อยากจะทำไม่หมดทำไม่มีมันไม่ได้ทำกับมือมันไม่ทำปากมันไม่พูดแต่จิตมันก็ยังไม่หยุดคิดว่ามันมารู้อะไรทำธรรมดาไม่ต้องคิดอะไรมากคุณจะกินสักคนรู้อะไรมันไม่เคยเจอถ้าไม่เจอจับไม่ได้คิดที่จะเป็นทานเป็นจุดที่จะทำสิ่งของวิหารเป็นสิ่งที่เราตอนแรกที่ส่งพิการ กำหนดหมาย ทำความสำคัญในจิตให้รู้ใจมันรู้ชัดๆว่าคิดอย่างนี้แหละเศรษฐกิจที่เราต้องการและเป็นสิ่งที่เราจะเป็นอย่างนี้ถ้าสิ่งที่เรามีอะไรมาผสมปรุงข้าวพอไปรับรู้และกระทบทางหูทางตากับเพื่อนกับฝูงมีเรื่องราวอะไรก็ให้รู้ว่าเธอในขณะนั้นเราทำงานเราก็ปรุงทำงานมีจิตที่รู้ว่าอันนี้เราจะทำเราก็รับทำแล้วก็ตั้งใจจะรู้แล้วว่าจะทำก็ทำแล้วก็ใช้สิทธิ์ที่จะคิดให้ดีที่สุดกับงานนั้นทำงานแล้วและส่วนจิตที่เราจะเป็นอยู่อย่างเก่าเนี่ยมันทำก็รู้กับงานนอกก็งานนั้นที่เขาก็โปร่งเข้าไปเสมออะไรจะมากระทบเราอีกเราก็จะมีอาการของจิตอย่างนี้ไม่นอกเหนือจากนี้แน่นอกอย่างที่เรารับทราบไว้แล้วมันเป็นอย่างนี้แหละว่างๆนี่แหละมันก็เป็นอย่างนี้ส่วนเรื่องที่เราไปทำงานทำอะไรก็รู้ก็งานเท่า เราไม่มีงานแล้วเราก็ธรรมดาแล้วก็กระทบต่ออะไรก็รู้อย่างนี้ธรรมดาทำงานขึ้นแล้วเราทำให้เราเนี่ยมันจะใช้พลังงานมากขึ้นมันจะมีความพยายามแล้วมันจะเหนื่อยอารมณ์ของเราเคยแสดงว่าเราเน็ตเราเหนื่อยเรามีอะไรมันหนักขึ้นแล้วมันไม่ค่อยชอบคือทุกข์มันแสดงอาการพวกมันแสดงอาการเพราะฉะนั้นมีอะไรวุ่นๆมากๆแล้วก็รำคาญง่ายโหลดง่ายยิ่งเหนื่อยมากและยิ่งโตมากที่สุดและเป็นเรื่องของทุกข์ที่มันแสดงอาการลักษณะเหมือนกันเพราะงั้นถ้าเกิดว่าเราเองเราทำงานเนี่ยมันก็จะระมัดระวังจิตใจเรายากขึ้นมาหน่อยเพราะว่า เห็นแก่ตัวแล้วมันก็ไม่อยากจะหนักเหนื่อยมากกว่านี้เพราะงั้นก็อย่ามากวนหรือว่าใครมากระทบอะไรแล้วก็จะโกรธง่ายขึ้นหรือว่ามันมีกระทบตาหูจมูกลิ้นกายที่ไม่ชอบใจอะไรมันจะง่ายขึ้นมันจะเคืองง่ายขึ้นก็ให้รู้ตัวว่าเราจะไม่เป็นอย่างนั้นเพราะอะไรจะมากระทบเราก็จะเป็นผู้ที่อยู่ให้ได้มั่นคงให้ได้ไม่วอกแวกจะต้องแน่ใจว่าเราตัดสินใจว่าเราจะทำงานอย่างนี้เราจะปรุงอย่างนี้ก็อันนี้ก็มันก็ต้องเหนื่อยเป็นธรรมดาแหละเพราะงั้นแม่อะไรอื่นจะเพิ่มจะแถมจะเติมมาเป็นอะไรเนี่ยแล้วก็จะรู้ไปตามเรื่องนั้นเท่านั้นถ้าบอกว่าจะแวะเวลาแวะ 10 มารู้บ้างก็บางไปก็จะไม่ไปวัด กลัวไม่ว่าไอ้นี่มันมามากอยู่ดีๆเสียงเครื่องยนต์ดังเครื่องเดียวไม่พอดังก็ไม่เถียงอีกเครื่องนึงแหมรำคาญหูจริงหนักหูแล้วหูฟังไม่ต้องปล่อยให้รู้ให้ได้มันก็เป็นมันไม่เถียงหรอกมันจะติดผิดตลอดไปตลอดคืนก็ไม่ติดแล้วก็ดังเพราะงานของเขาความจำเป็นต้องใช้กับความจำเป็นของมันเขาจะทำขึ้นขนาดไหนของเขาถ้าเราเห็นว่าเออควรจะตามแค่ไหนมากไปไหนก็ไปตามเขาถ้าเกิดว่าปลาเข้าไม่ได้ก็ต้องดูเฉยๆหรือว่ามันก็ไม่ก็เสียอะไรก็ว่างก็ไม่ได้แล้วมีที่มากกว่านี้ที่เราจะไปได้หรือว่าจะทำได้ก็ทำไปไม่ได้หนีไม่ได้หรือไม่พ้นก็ดับทุกสิ่งของเราทำเป็นหูทวนลมทำเป็นตาบอดทำเป็นจมูกไม่ได้กลิ่น ลิ้นไม่ได้รับทำเป็นสัจจะไม่ได้รู้สึกโดยการสำรวมจิตเข้าไปอยู่กับจิตในภพหนึ่งเรียกว่าภวังค์ถ้าเริ่มจิตก็ไปอยู่อย่างนั้นแล้วก็หัดทำไปได้อาจารย์ก็ทำอย่างนี้ก็ทำให้เขาใช้ตัดสินหัดให้ตามองหน้าที่ตำรวจไว้แล้วก็รวมตาหูจมูกลิ้นกายก็ตัดออกตัดออกตัดออกจนกระทั่งตาหูสมุนไพรก็ไม่รับรู้อะไรเค้าเรียกว่าทางเจ้าหญิงเข้าไปรวมถึงต้องไปหาความเป็นหนึ่งที่เราควรทำสมถะหรือว่าทำผิดไม่เกี่ยวข้องกับทวารข้างนอกถ้าหากทำบ่อยๆมันต้องเป็นภาระอินทรีย์เป็นชาวคลองก็ทำได้ถ้า ทำอย่างนั้นเลยจะทำจริงๆเลยว่าเออจะบอกว่าได้ยินเสียงนี้เราก็อย่าสนใจก็ยอมตัดเสียงโดยธรรมเราก็พลาดผิดไปที่อื่นหัดทำเอาด้วยวิธีการอะไรที่เราจะสามารถทำได้โดยวิธีของเราเองก็เอาก็ได้เหมือนกันอันนี้เป็นแต่เพียงว่าทางหลบเลี่ยงแต่โดยปัญญาแท้จริงรู้แล้วก็แล้วไปแล้วจะใส่ใจอะไรก็ใส่จะมานั่งคิดการทำงานการอะไรกับมันก็คือการไปพวกนี้มันก็เป็นอยู่ของมันพอแวะมาฟังมันก็ได้ยินมันก็ไม่มีให้ได้มันก็เป็นอยู่ถึงเวลามันดับมันก็ดับถึงเวลามันไปมันก็ไปมันดูเป็นรถเป็นสิ่งจำเป็นต้องปรับอะไรก็ตามแต่เราทำไม่ได้ติดให้คำตอบแล้วก็จะไปยึดถืออะไรทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเกิดย่อมตั้งอยู่ย่อมดับไปของมันของมันเองบางสิ่งบางอย่างเราเคยกลัวบางสิ่งบางอย่างเราเคยรักบางสิ่งบางอย่างเราเคยพังก็ตามก็ต้องรู้ความจริงไม่ได้ มันเกิดขึ้นมาต่อในโลกส่วนมากก็ทางบ้านเขาจะเกี่ยวข้องกับมันไหมถ้าไม่เกี่ยวข้องก็เลิกไปแล้วก็พยายามลดความเกี่ยวข้องให้น้อยลงนอกจากลดความเสี่ยงช่องให้น้อยลงแล้วเราก็จะต้องพยายามไม่พังมันแล้วก็จะรู้ตามความเป็นจริงเพราะบางครั้งเราอาจจะต้องกลับเข้าไปทีเดียวอีกแต่ไม่ใช่เกี่ยวเพราะอะไรตอนนี้เมื่อเราไม่เกี่ยวก็ได้โดยที่เรียกว่าเราอิสระแล้วไม่จำเป็นต้องมีสิ่งนี้ไม่จำเป็นจะต้องใช้สิ่งนี้มันจะต้องมีสิ่งนี้มาเกี่ยวกับชีวิตก็ได้แล้วแต่ต่อไปเราจะไปช่วยชีวิตนี้เช่นเราเนี่ยมีลูกมีหลานมีพี่มีน้องเราต้องเกี่ยวกับเขาแต่ก่อนนี้ต้องพึ่งพาอาศัยกันมากจนกระทั่งเราไม่ต้องพึ่งพาอาศัยกันได้แล้วเราพึ่งพาอาศัยใครก็ได้คนอื่นที่เป็นญาติที่ทำที่เขาจะช่วยเราได้เมื่อเรามีทำในโลกนี้มีมนุษย์เพราะฉะนั้นมนุษย์ เขาจะช่วยเราได้จนแน่ใจแล้วแล้วเราก็สบายตัดออกมาได้ใจเราก็ไม่ต้องรอนๆใจเราก็ไม่ต้องผูกพันอะไรไม่ว่าเป็นลูกเป็นหลานไม่ว่าเป็นพ่อเป็นแม่อะไรนี่ไม่ได้บอกให้ทิ้งพ่อทิ้งแม่ไม่ได้บอกให้โกรธพ่อโกรธแม่นะฟังให้ซ้อนฟังให้ดีนะมันซับซ้อนแต่ให้รู้ความจริงว่าถ้าเมื่อเราเข้าใจได้สัญญาแล้วว่าก่อนที่เราจะตัดไม่ได้พิจารณาแล้วว่าจะฆ่าออกมาก็ตั้งอยู่ได้แต่เราจะมาทำงานนี้เธอก็ช่วยตัวเองเค้าเองแล้วเราก็มาช่วยส่งของเราเมื่อเราช่วยตัวเราได้มีธรรมะมีอะไรแล้วตอนนี้เราก็จะได้แม้ตอนก่อนที่เราบอกไม่เกี่ยวข้องเราก็ไม่เกี่ยวข้องจริงๆแล้วก็จะเป็นจะยังไงยังไงเราก็ไม่รู้ตามธรรมที่นี่เราจะไปเกี่ยวข้องกับเขาอีกละเมื่อเราสามารถจะสอนเขาได้เพราะฉะนั้นไม่สอนเขาต่อไปภายหลังจะยากไม่ยากหรอก เพราะถือตัวถือว่าเป็นคนใกล้ชิดแล้วก็ไม่เชื่อว่าจะดีกว่าจะดีจะได้เป็นไรเพราะว่ามันรู้พื้นเพเพราะงานก็ยากพอถึงเวลาแล้วก็ค่อยกลับไปอีกทีนึงเท่านั้นเองกลับแล้วเราก็ไม่ได้หมายความว่าเราทิ้งพ่อทิ้งแม่แล้วเราจะไม่โกรธพ่อโกรธแม่หรือจะไม่ช่วยพ่อแม่ไม่ใช่ก็ช่วยถึงมารักถ้าเห็นว่าช่วยได้บางทีก็ช่วยแม่ช่วยไม่ได้ก็ไม่ต้องไปช่วยหรอกช่วยคนอื่นเหมือนกันนั่นแหละเสียหายอะไรหรอกเพื่อคนอื่นก็เหมือนกันเราก็ช่วยพ่อแม่ได้ก็ดีแต่คนเขาก็จะบอกเออไม่มีกตัญญูกตเวทีเพราะว่าเขามีทุนกับเราพ่อแม่ก็มีญาติที่โตโยต้าก็ดีหรือว่าไม่ยากแล้วแม้แต่อุบาสกอุบาสิกาหรือว่าอุปสรรคหรือ พระพุทธเจ้าท่านเคยสรรเสริญพระสารีบุตรท่านช่วยเคยช่วยคนคนนึงมาฟังธรรมพระพุทธเจ้าแล้วก็เริ่มใสศรัทธาขอบวชจนมากจนมากจะหาเครื่องบวชจะทำการบวชก็ไม่ได้ไม่มีใครยอมรับแต่อนุเคราะห์รับข้อมูลหรือเป็นอุปทานบวชให้แล้วก็สั่งสอนดูแลคอยดูแลเป็นภาระบ้างไม่มีใครพระพุทธเจ้าก็ถามบอกว่ามีใครบ้างเนี่ยคนเนี้ยได้ จะขอบวชไม่มีใครบ้างที่ว่าเป็นเขาได้เกี่ยวข้องมีประโยชน์ต่อกันพอที่จะรับเกื้อกูลกันได้บ้างเมื่อเช้านี้ผมก็ยกมือขึ้นต่อบอกว่าข้าพเจ้าเองยินดีจะช่วยเหลือเขาให้เขาได้บวชทรัพย์เป็นอิสระเป็นผู้นำข้อมูลแล้วท่านก็บอกว่าชายคนนี้จำได้เคยใส่ข้าวเคยใส่บาตรให้เราต้องการชายคนนี้เราต้องทำช่วยใส่บาตรให้ท่านสักทีนึงก็เคยจำได้เพราะฉะนั้นพวกคุณเป็นประธานเป็นผู้ที่จะนำข้อมูลก็หาเครื่องบวชไงก็คือประชาชนต้องคอยช่วยเหลือโซฟาเหมือนที่เลี้ยงเหมือนพ่อที่จะช่วยเหลือแม้กระทั่งอะไรขาดอะไรเลย ปัจจัยบริขารแล้วก็แม้กระทั่งทางนามธรรมทางด้านจิตใจที่จะอบรมสั่งสอนให้ได้คุณธรรมไม่ได้คิดที่ดีด้วยให้หมดเอาเป็นผู้ที่เสียหายคือเหมือนพ่อหลวงพ่อเหมือนพี่ช่วยเหลือตัวเองไปอุปทานมีบุญคุณมากแต่เดียวกันกับคุณพ่อเต็มที่อย่างนี้เป็นต้นดังนั้นพวกที่นึกถึงการตอบแทนผู้ใดเคยช่วยเหลือเกินเราและเราก็ตอบแทนได้ไม่จำเป็นจะต้องไปเป็นที่เป็นม้าเป็นฝ้าเป็น R เป็นพ่อเป็นแม่เป็นลูกเป็นหลานไว้ที่ลูกหลานไม่ได้เคยช่วยเราก็ช่วยเหลือได้เพราะว่าโลกก็ไม่เชื่อหรอกว่าลูก พ่อแม่พี่น้องจะไม่ได้ช่วยกันก็ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไรจะช่วยตามถ้าสมมุติของโลกหรือแม้คนอื่นใดๆไม่ใช่มีแต่น้องไม่ใช่ญาติที่โคโยตี้เป็นเพื่อนร่วมโลกเป็นเพื่อนร่วมชาติเป็นเพื่อนร่วมสังคมเราก็ช่วยเหลือตัวเองไปได้ถ้าเป็นผู้คิดถึงปรมัตถ์แล้วก็จะเอาทำเป็นเครื่องวัดเพราะพวกนี้นี่เป็นยาที่ทำเพราะมีธรรมสูงเราก็ได้ก่อนตามนี้อาจทำมากกว่าจึงไม่ก่อนเพราะช่วยค้นหาทำไงช่วยย่าจะใช้เวลานานถ้าเราเองเราจะเสียเวลาทางนี้แล้วก็เสียเวลาทางอื่นคนอื่นควรจะได้ธรรมะควรจะได้รับเร็วแล้วก็จะได้มาเป็นไม้เป็นมือต่อทอดคนอื่นเร็วยิ่งขึ้นเราก็ ควรจะไปประคบประหงมมากนักเนี่ยมันแย่เต็มที่ยากเต็มทีแล้วเพราะฉะนั้นก็ให้วิจัยหรือว่าให้วิเคราะห์ส่วนละเอียดตรงนี้ด้วยว่าเราควรจะทำขั้นไหนก่อนกับใครก่อนมีละเอียดลออนาอธิบายทั่วๆไปให้รู้ในสิ่งบางสิ่งบางอย่างที่ควรจะได้รับการพวกเราด้วยครับโปรดกันไปทั่วง่ายๆคนพวกนี้พวกเราเนี่ยมันจงทำจงทำจงอะไรรู้ก็เพิ่มเติมแต่ตอนนั้นพวกเรามีธรรมะเกิดเศรษฐกิจเป็นธรรมที่ไม่สามารถจะนำออกมาอธิบายขยายสู่ผู้อื่นรู้เพราะตนไม่มีสิทธิ์ละเอียดสัญญาเล็กๆคนตรวจรู้สิ่งที่ตนมีนั้นได้เท่านั้นแหละจึงไม่ควรจะพูดเล่าค่อย ง่ายๆถ้าเราหลุดพ้นขึ้นมาจะพูดอะไรนี่ไม่ได้ง่ายๆก็อย่าพูดบ่อยๆต้องเอาไว้ที่แน่ใจที่รู้จริงในที่ชัดเจนแสดงสิ่งนั้นก่อนอย่าไปแสดงสิ่งที่มันสูงสูงแต่เราเองก็ไม่รู้จริงไปให้ได้รอบ 2 รอบก็เดี๋ยวก็จนพังแล้วนะอย่าไปอวดเลยแม้จะมีของเด่นของโก้อะไรก็อยากจะมองเป็นกลอนอะไรที่เราคล่องแคล่วชัดเจนแน่ใจตรงนั้นน่ะแล้วเราก็ไม่ติดไม่ท่องแม่ค้าใครจะชักจะพังใครจะยังไงๆก็มีเนื้อๆแท้ๆที่เราจะชักออกมาให้เขาโดยเฉพาะเป็นของที่เราได้แล้วเป็นแล้วมีแล้วมันรู้แล้วถึงแล้วถึงแล้วรอบแล้วจงพระอาทิตย์รอบๆแต่เราออกมาเพราะมันรอบแล้วมันไม่มีของไม่มีขัดมันได้ทะลุทีเดียวเลยว่าแทงทะลุขั้นตอนไหนที่เราได้จงแสดงถึงวันเกิดเราจะไม่มีวันเสียค่า เราจะไม่มีวันเสียค่าแล้วเราจะไม่มีวันที่จะไปขายหน้าเราจะไม่มีวันไปให้ใครดูถูกได้แต่ถ้าเราไปอวดดีอวดดีแต่ยังไม่ถึงรอบแล้วยังไม่รู้รอบแล้วก็ไปแสดงให้เขาใหญ่ๆมาอะไรก็ได้เนี่ยก็เดี๋ยวจะจนแต่มันไม่รอบแล้วมันก็ไม่ติดหนักมันก็ติดอะไรเข้าแล้วก็เดี๋ยวก็ต้องฆ่าเดี๋ยวจะเสียค่ามีวันพลาดท่าได้อันนี้ต้องบอกอย่าอวดดีอยากตรวจดูเฉยๆมันไม่โกรธอะไรหรอกบางทีไปเจอคนดีหรือเปล่าวันนี้ก็จูงแต่กูไม่ควรจะพูดเล่าแปลกๆง่ายๆหรือแม้รู้แต่ยังทำไม่ได้หรือเป็นภาษารู้เป็นบัญญัติอะไรมาแต่ยังทำไม่ได้ก็ไม่ควรพูดง่ายๆเว้นแต่เราจำเป็น ก็จะต้องพูดอย่างระวังที่สุดด้วยหากเราได้จำเป็นที่สุดที่จะต้องต่อถึงแม้เราจะรู้เป็นภาษาเป็นบัญญัติอะไรมาแล้วแต่ว่ายังทำไม่ได้ก็ตามความจำเป็นที่สุดเราก็ค่อยพูดแล้วก็ระวังที่สุดด้วยถ้ามันเห็นผ่านไม่ดีไม่ชอบมาพาคนไปรับตัดบทเสียไปเลยดีกว่าเพราะที่พูดถึงได้ชอบที่ทำแบบเก้าอี้เขตทุกวันนี้เรียกกันว่าคิดแบ่งออกเป็น 89 ดวงแต่ถ้าแกไปจนสุดครบผ่านจึงจะมีทฤษฎีการเป็น 121 ดวงกับทุกข์และพระอริยเจ้าทุกองค์ของผู้แพ้ก็มีทั้ง 121 ดวงนั้นนั่นแหละพระอริยเจ้าของฟุตบอล 7001 รวมทั้งหมดนั่นแหละโสดาบันมีภารกิจต้องผ่านมหากษัตริย์ต้องผ่านรูปเป็นรูปเป็นจิตนอกจากฐานธุรกิจในโลกไม่ผิดแล้วต้องมีสงบระงับได้มันถึงจะเป็นลมอุจจาระสมมุติว่าถ้าไม่ได้แล้วมันจะเป็นเราอุตส่าห์ได้ไงมันไม่มีวิตามินจะเป็นโรคอุจจาระได้ไงมันก็ต้องมีดวงเป็นของพระอริยะนั้นๆแม่โสดาบันก็มีวิมุตเพราะฉะนั้นจิตใจจะมีหมดสิทธิ์นั้นเป็นทิศทางจิตนั้นกว้างลึกเบาอุเบกขาได้แล้วปล่อยได้แล้วเส้นทางนั้นเหตุปัจจัยเท่าใดสำหรับพระโสดาบันเหตุปัจจัยเท่านั้นก็วางปล่อยจิตของเขาได้แล้วกับเหตุปัจจัยของท่านโสดาบันเขาจะมีทาง 121 ดวงนั่นแหละมีจริงๆเป็นแต่เพียงว่าคนนั้นจะรู้หรือไม่ก็นั่นแหละพวกนั้นไม่มีปฏิสัมภิทาญาณไม่สามารถที่จะอ่านผิดตัวเองออกว่าเราจะต้องมีอยู่อย่างนี้ผิดถ้าเรามีลักษณะอย่างนี้ไม่รู้ไม่รู้เอาตัวจบรู้ว่าจิตวิมุติของเราแล้วอะไรอย่างนี้เราขาดร่อนแล้วจะไม่หมดแล้วก็รู้ด้วยปัญญาเรียกว่าเราได้เด็กสิ่งเหล่านี้มาแล้วรู้ตามลำดับของสัมมนาอะไรมากถึงขั้นตอนในโสดาบันย่อมหมดไปในส่วนนี้ส่วนนี้มีเหตุปัจจัยทางนี้แล้วรู้ละเอียดกว่านั้นไม่ได้ก็ไม่เป็นไรแต่ผมก็จะต้องมีตามที่ว่ามีจริงๆแต่ 121 ดวงก็มีทั้งมีทานเต็มทุกท่านด้วยตามฐานะของอริยะแต่ละระดับความรู้วิชาของอริยสัจเต็มทุกฐานนะ ช่อง 7 สู่มหัศจรรย์แล้วจึงจะสู่โลกธุรกิจที่เป็นบทบาทตามระดับมิได้หลับกินไม่ได้รับตัดตามอำเภอใจใดๆหรอกไม่ได้เดินรับเองไม่ใช่เป็นไปตามลำดับแต่บางทีมันจะถือมันจะเร็วและเรารู้มันไม่ได้ก็ได้ซึ่งเข้าใจฉันไม่แคร์เข้าใจฌานยังไม่แม่นเป้าปัญญายังไม่เป็นสัมมาทิฏฐิเท่านั้นที่มวลหลงเสียงกันว่าพระอริยเจ้าองค์นั้นมีฐานองค์นี้ไม่มีทานแล้วก็ไปเข้าใจโดยเฉพาะจะเข้าใจทางเราได้ประเทศที่นั่งหลับตาแล้วก็เอามาเล่นอภิญญาแบบโลกิยะอภิญญา 13 ถ้าอย่างนั้นน่ะมันก็เลยเข้าใจว่าชาญคุยอย่างนี้และลักษณะจะต้องเอาไปปั่นพรุ่งนี้มันจะทิ้งได้ไม่ถูกเรื่องส่วนทางของพระเจ้านั้นต้