รู้มากจะยากนานเพราะไม่อ่านและจบที่สภาวะจริง.docx

รู้มากจะยากนานเพราะไม่อ่านและจบที่สภาวะจริง _พลอยแผ้ว ชาวหินฟ้า : กราบนมัสการพ่อครูค่ะ ดิฉันได้ทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างวัสวัตตีและอภิภูดังนี้ไม่ทราบว่าจะผิดหรือถูกประการใดค่ะ วัสวัตตี 1. เป็นการต่อสู้กับกิเลสเฉพาะหน้าด้วยเจโตและปัญญาอย่างสามารถอาจหาญ 2. เป็นการบริหารจัดการกับสถานการณ์รอบข้างในระดับ 8 ถึง 10 คน, ระดับกองร้อย, ระดับกองพันแต่ไม่เกินกองพัน 3. เป็นเทพก็ได้เป็นมารก็ได้ กล่าวคือ ถ้าใช้ปัญญาแบบพุทธศาสนาเป็นเทพ ถ้าใช้วิชามารเป็นมาร อภิภู 1. เป็นการจัดการต่อผัสสะด้วย โลกุตตระ โลกะวิทู โลกานุกัมปาญะ ให้ดีที่สุดและสมดุลที่สุด 2. เป็นการบริหารจัดการระดับกองร้อย,กองพัน,ระดับสังคม,ประเทศ, โลกให้ดีที่สุดและสมดุลที่สุด ด้วยสัปปุริสธรรม 7 และมหาประเทศ 4 3. เป็นวิชาเทพอย่างเดียวไม่มีมารผสม นี้เข้าใจผิดถูกประการใดค่ะ ขอกราบนมัสการค่ะ พ่อครูว่า...มันก็น่าเห็นใจ คุณรู้แล้วรู้ถูกหรือไม่ ก็บอกว่าคุณรู้มากรู้แล้วรู้ถูก คุณหยุดได้แล้วอย่าถามอีก คุณจะอ่านจิตเจตสิกรูปนิพพานอย่างไร นี่คือสิ่งคุณควรทำ ไม่อย่างนั้นจะเป็นเหมือนท่านมหาประยุทธ์ที่รู้มาก จำพระพุทธพจน์ได้ก็มาก สาธยายอยู่ก็มาก แต่ไม่บรรลุธรรม เพราะไม่สรุป ระวังเถอะ คุณก็รู้ทุกอย่างถูกต้องหมด ไม่ต้องขยายออกมาหรอก คุณขยายออกมาก็คล้ายๆกับมาโชว์ออฟสิ่งที่คุณรู้ พอแล้วไม่ต้องโชว์มากหรอก จบของตัวเองให้ได้ ที่เขียนมาเข้าใจถูกแล้ว ก็คุณเป็นคนพูดเองวิชาเทพไม่ผสมมารก็บริสุทธิ์ดีสิ พูดพยัญชนะไปสู่สภาวะที่ถูกต้อง มันก็ถูก ให้เอาที่สภาวะของจิตเจตสิกของคุณให้ได้ ชน เหตุปัจจัยของภาษาความรู้พวกนี้คุณรู้หมดแล้ว ครบแล้วจบได้แล้ว เอามันมาใช้ สรุปมาจบลงให้ได้ คุณเองคุณยังตายไม่ลง ทำความตายให้แก่ความเกิดยังไม่ได