คนที่แพ้ไม่เป็นก็เป็นคนเดรัจฉาน.docx

คนที่แพ้ไม่เป็นก็เป็นคนเดรัจฉาน พ่อครูว่า... พูดถึงเรื่องพวกเรา พวกเรานี้เป็นคนมหัศจรรย์ เป็นคนมหัศจรรย์ไม่ได้พูดเล่นนะ พูดเรื่องจริงพูดความจริง เป็นคนมหัศจรรย์ มหัศจรรย์ตรงไหน แค่ไม่ฆ่าสัตว์ ก็เป็นคนมหัศจรรย์แล้ว คนไม่ฆ่าสัตว์หมายถึงว่า ไม่ฆ่าคนด้วยนะ อันนี้แหละสำคัญ คน คนนี้แหละอย่างไรๆก็ไม่ฆ่าคน เพราะฉะนั้นคนที่ไม่ฆ่าสัตว์ โดยเฉพาะไม่กล้าใครไม่ฆ่าคน คนอื่นมาฆ่าเรา เราก็ยังยอม คนนี้แหละคือคนมหัศจรรย์ คนใดที่ยังฆ่าเขาตอบ ทำร้ายเขาตอบ คนนั้นยังไม่ใช่คนมหัศจรรย์ คนที่เขาทำร้ายเรามันจะเป็นอยู่ 2 อย่าง 1. ไม่มีทางสู้ สู้เขาไม่ได้ก็ต้องปล่อยให้เขาทำร้าย 2. คนมีทางสู้และสู้ได้ด้วย แต่ไม่ยอมทำเขา ยอมแพ้เขา นี่คือคนไม่มีตัวตน คนที่ยอมแพ้เขาคือคนไม่มีอัตตาไม่มีตัวตน อย่างเช่นทักษิณ ยังไม่พ้นจากความเป็นสัตว์เดรัจฉาน คนที่แพ้ไม่เป็นคือคนที่มีตัวตน เด็กๆรู้เรื่องไหม แพ้ให้เป็นนะ ถ้าแพ้ไม่เป็นก็เป็นสัตว์เดรัจฉานอยู่ ถ้าหากแพ้เป็น รู้ว่าอันนี้ควรแพ้ควรหยุด ซึ่งไม่ได้หมายความว่าเราผิด บางทีเราไม่ผิดหรอก เราถูกด้วย แต่เราจะไปแย้งทำไม แย้งไปก็ไม่ใช่เรื่อง แย้งไปเขาก็ไม่รู้ เราไม่มีภูมิรู้พอที่จะแย้งแล้วทำให้เขาเข้าใจว่าเขานั่นแหละผิด เรานี่แหละถูก อย่างหลวงปู่นี้ ลาออกมาจากเถรสมาคม ไปยังไม่ได้หรอก เขายังยึดมั่นถือมั่นอยู่ (พ่อครูไอตัดออกด้วย) สู่แดนธรรม... หลวงปู่ พูดอย่างไรก็ทำได้อย่างนั้น หลวงปู่เคยถูกเขาฟ้องร้อง แต่ชนะด้วยการแพ้ พ่อครูว่า... รู้ว่าแพ้ด้วยปัญญา การยอมคือการไม่ยึดตัวตนไม่ยึดตัวเองแพ้ก็แพ้ แพ้ก็แพ้ชะตาทราม ดวงใจทรงความมั่นคง เพลงผู้แพ้แต่งเมื่อตอนอายุ 20 พอดี 2497 ยังเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์อยู่เลย ถีบจักรยานส่งหนังสือพิมพ์แล้วก็ได้เงินเรียนหนังสือไป เลี