กตญาณของอวิชชาสูตรข้อ 7.docx

้อย ไม่ใช่สัมผัสนิดๆหน่อยๆ สติต้องเต็มร้อย ต้องมีความรู้เป็นลำดับขั้นที่เรียงลำดับ ปัญญา ญาณ วิชชา ซึ่งตามลำดับเป็น 3 เส้าก็ได้ต้นกลางปลาย อย่างนี้เป็นต้นแล้วเราก็จบ ทบทวน อาศัยเวลาแต่ละครั้ง แต่ละครั้ง กระทบสัมผัสร้อยครั้งหมื่นครั้งแสนครั้งก็ 0000 ท่านใช้หลักการของตัวพิสูจน์เวทนา 108 ก็คือการปฏิบัติเป็นกระบวนการทั้งหมด ตั้งแต่เวทนา 18 กับ 18 เป็น 36 คือเคหสิตะ 18 กับ เนกขัมมสิตะ 18 จนหมดความเป็นโลกีย์ เหลือแต่ความเป็นโลกุตระชัดเจนอยู่ในปัจจุบันทุกปัจจุบันที่สัมผัส แล้วทุกปัจจุบันที่สัมผัส ครั้งแล้วครั้งเล่าๆ ไม่มีกิเลส แหยมนิดนึงน้อยหนึ่ง ตลอดในวิญญาณฐิติตลอด ไม่มีเลย อากิญจัญญายตนะนิดนึงน้อยนึง ก็ไม่มีๆ ไม่มีแม้แต่นิดแต่น้อยก็ไม่มีๆๆๆ จนตัดสินได้เลยว่าจบกิจ โดยเอา ปัจจุบันเป็นตัวหลัก ผัสสะมาทั้ง 108 ของเวทนาในทุกปัจจุบัน ปัจจุบันของ 36 ทั้งเคหสิตะ 18 เนกขัมสิตะ 18 ทุกปัจจุบันของ 36 มาเมื่อไหร่ในปัจจุบันจบเป็น 0 กิเลส 0 อนาคตมาเมื่อไหร่ก็เป็น 0 มาอีกก็ 0000 ครบทั้ง เคหสิตะ และเนกขัมมะ จะ 36 อีกกี่เที่ยว ถ้วนรอบทุกปัจจุบันสั่งสมเป็นอดีต เพราะฉะนั้นส่วนที่เป็นอดีตกับส่วนที่เป็นอนาคต ถ้ายังไม่เที่ยงก็ยังไม่จบ ในอวิชชาความไม่สมบูรณ์แบบ 8 ข้อที่มีอริยสัจ 4 แล้วก็มีส่วนอดีต 1 ส่วนอนาคตอีก 1 เป็น 5, 6, 7 เป็นทั้งส่วนอดีตและส่วนอนาคต คือความไม่เที่ยงไม่ใช่ 0 แต่ทั้งส่วนอดีตและส่วนอนาคตที่เป็น 0 อดีตก็เป็น 0 อนาคตก็เป็น 0 มาทุกปัจจุบันก็เป็น 0 เพราะฉะนั้นในส่วนอดีตของอันที่ 7 ของอวิชชา 8 ส่วนนี้แหละต่างกันกับส่วนอดีตและส่วนอนาคตที่เคยมีมา เพราะ 2 อันนี้ทั้งส่วนอดีตและอนาคตไม่มีเที่ยง ไม่เที่ยงเพราะส่วนอดีต เหตุปัจจัยมากระทบสัมผัสกับปัจจุบัน ปฏิบัติได้ 0 ก็มี 0 สั่งสมลงในอดีต คำว่า 0 ของสภาวะกิเลสไม่มี มันก็เป็นคุณธรรมที่เติมให้สภาวะอดีตมีแต้ม เพราะฉะนั้นก็ไม่เที่ยง อดีตก็ไม่เที่ยง ไม่เที่ยงตรงแต้มของความชนะเติมเข้าไปอีก 1 หน่วย แต่ถ้ามันไม่ชนะก็ไม่ได้เติม เพราะฉะนั้นจะปัจจุบันไปเป็นอดีตมันก็ไม่เที่ยง อนาคตมันจะมาทุกตัว มันจะ 0 ได้ทุกตัวหรือไม่ อนาคตตัวไหนมาไม่ 0 ก็ไม่เที่ยง อนาคตมาถึงปัจจุบันเมื่อไหร่เป็น 0 ทั้งหมด จนคุณมั่นใจ ส่วนอดีตกับส่วนอนาคต ทั้งที่มันทำให้อดีต 0 ได้ ทั้งทำให้อนาคต 0 ได้ แต่ถ้าตัวอดีตและอนาคตของมันเองไม่เกิดปัจจุบันนี้ไม่เกิดการผัสสะและทำปฏิกิริยากันจนเป็น 0 แล้วมันกลายเป็นอดีต อดีตมันก็ต้องไม่เที่ยง มันกลายเป็นอดีต อดีตมันก็คงจะเที่ยงเพราะไม่มีตัวใหม่ไปเติมให้มันละกิเลสไม่ได้อดีตมันก็เที่ยง เพราะฉะนั้นมันก็ต้องมีเที่ยง อดีตจะต้องไม่เที่ยง แต่กลายเป็นว่าอนาคตมันเที่ยง เพราะอนาคตมันชนะมาถึงปัจจุบัน คุณตัดกิเลสไม่ได้อดีตเลยไม่ได้แต้มอนาคตเลยได้แต้ม อย่างนี้น่ะ พอฟังเข้าใจไหม เพราะฉะนั้นคำว่าส่วนอดีตกับส่วนอนาคตจึงคือความไม่เที่ยง ถ้าเอาเที่ยงไม่ว่าอดีตอนาคตก็คือตัวที่ 7 เป็น 0 อย่างไรก็เป็น 0 อดีตก็ได้ 0 อนาคตมาก็ทำได้ 0 ในทุกปัจจุบันส่วนตัวที่ 7 จึงต่างกันกับส่วนอดีตและส่วนอนาคต คนสงสัยว่าทำไมต้องเอาส่วนอดีตและอนาคตมาแยกเป็นอีกหนึ่ง ส่วนอดีตก็พูดแล้ว ส่วนอนาคตก็พูดแล้ว มาทั้งเป็นส่วนอดีตและอนาคตเป็นอันที่ 7 แยกทำไม แยกเพราะเหตุนี้ คนไม่รู้จักสภาวะเดาเอาไม่ได้ และคนที่จะฟังเข้าใจแค่ไหนก็ฟังให้ดีๆ บางคนจะเข้าใจด้วยเหตุผลที่พอเพียง แต่สภาวะยังไม่มีก็ยังทำไม่ได้ แต่คนที่มีสภาวะบ้างแล้วเทียบเคียงกับตัวที่ตัวเองทำได้แล้ว กิเลสอะไรกิเลสที่พวกเราทำได้ในแต่ละคน เพราะฉะนั้นคุณสามารถรู้จัก อวิชชาทั้ง 7 แหม เยี่ยมแล้ว นอกนั้นก็จัดเข้าไปในกระบวนการของปฏิจจสมุปบาทเป็นตัวที่ 8

640308_รายการโสเหล่โลกุตระ ออนไลน์ ครั้งที่ 30