ยินดีสองแบบ มีกิเลส กับลดกิเลสได้.docx

ยินดีสองแบบ มีกิเลส กับลดกิเลสได้ _หมอเขียว (แพทย์วิถีธรรม)...กราบนิมนต์พ่อครูอธิบายความยินดีแบบ ปมุชชะกับความยินดีที่เป็นกิเลส นันทิ ต่างกันอย่างไร พ่อครูว่า…ความยินดีที่เป็นกิเลส มันก็ไม่น่าจะเข้าใจยาก ต้องเข้าใจคำว่ากิเลสคืออะไรให้ได้ แล้วคุณก็ไปยินดีกับมันทำไม มันได้สมใจกับกิเลสและก็ยินดีกับมัน ไปให้คะแนนกิเลสอยู่ มันก็โง่อยู่ ถ้าเราชัดเจนตรงนี้แล้วก็จบ ทีนี้ จะไปยินดีกับสิ่งที่เป็นคุณธรรมโดยเฉพาะโลกุตรธรรม น่าจะมีอาการยินดีที่ท่านเรียกว่าอุปกิเลส ไปยินดีในสิ่งที่เราเจริญ เป็นโลกุตระธรรมเสียด้วย มันก็เป็นธรรมดาขององค์ฌานที่จะต้องมี ปีติ ปัสสัทธิ ความยินดีในการสงบจากกิเลส ในกระบวนการ 4 ของฌานที่ 1 ก็ต้องมีวิตกวิจารปีติ ยังไม่สุขทีเดียว ยังมีวิตกวิจารแรงอยู่ อาตมาอธิบายมีอาการเคร่งคุมยังไม่ปล่อยไปในอัตโนมัติวางยังไม่ได้ ฌานยังไม่เรียบร้อย ยังไม่สมบูรณ์เหมือนขี่จักรยาน ปล่อยมือไม่ได้หรือว่าวางปล่อยมือได้เลย ก็เป็นลำดับคุณทำสมรรถนะที่เจริญไปตามลำดับ เพราะฉะนั้นถ้าเราแยกออกไปยินดีกับกิเลสนี่มันต่างกันคนละขั้ว กับมายินดีในทางธรรม ถ้ายินดีในทางธรรม ถ้ามันแรงมัน ถ้ามันสูง มันไม่ดี มันสูง ก็ยังรู้สึกมีอาการซ้อนในกิเลส ถ้าไปส่งเสริมยินดีตรงนี้มากจะจัดจ้านมากขึ้น พระพุทธเจ้าถึงตรัสไว้อย่างแรงว่า การสรรเสริญเป็นความต่ำทราม ไม่ว่าจะยกย่องสรรเสริญในทางถูกต้อง พระพุทธเจ้าถึงเตือนไม่รู้กี่อย่าง ความยินดีหรือว่าไปหลงในลาภยศสรรเสริญ โลกียสุข มันเป็นอันตรายอันแสบเผ็ดแม้แต่พระอรหันต์ ท่านตรัสถึงขนาดนั้น เป็นเรื่องที่จะต้องศึกษารายละเอียดพวกนี้ไป ง่ายๆคือ อย่าไปยินดีในกิเลส แม้จะลดกิเลสได้ ก็อย่าไปหลงระเริงกับการสรรเสริญทางกิเลส รู้ได้ว่าคำสรรเสริญคือ คำตอบรับความจริงเท่านั้น คำสร