กดข่ม อดทน วิกขัมภนปหาน เป็นเช่นไร.docx

กดข่ม อดทน วิกขัมภนปหาน เป็นเช่นไร _ในปางฝัน...หนูมีกิเลส แล้วเราก็ต่อสู้กับมันแต่เรายังไม่เก่ง ก็กระอักกระอ่วนอยู่ในใจแต่เราสามารถควบคุมมันได้ให้มันอยู่ในภายในใจ ในกรณีเราควบคุมมันได้บางครั้งก็เพราะว่า เรากลัวคนอื่นจะว่าเรามีกิเลสเราก็เลยคุมมันได้ไม่ให้มันออกมา บางครั้งเรากลัวหน้าแตกก็เลยคุมมันได้ กรณีอย่างนี้เป็นการสะสมของอนาคามีได้หรือไม่หรือยังไม่ได้ พ่อครูว่า…การทนได้กดข่ม ไม่ได้ถือว่าได้แม้แต่ขั้นโสดาบันด้วยซ้ำ เพราะการบรรลุธรรมของพระพุทธเจ้าจะต้องรู้ความจริงว่าไม่ใช่ไปข่ม ฝืนไว้ จะต้องรู้แจ้งรู้จริงรู้ชัดว่าเรา กดข่มเท่านั้น อันนี้ต้องรู้ชัด ต้องรู้ว่าอันนี้แค่กดข่มคุมไว้ ที่จริงจะต้องรู้ว่ากิเลส อาการของกิเลสมันเป็นอย่างไร ไปคุมไว้แม้หยาบๆก็คุมได้กดข่มได้ นี่ขนาดหยาบๆยังข่มไม่ได้ ต้องหัดตั้งแต่หยาบๆ สู้ไม่ได้ต้องหนีห่าง เพราะเรายังถือว่าเรายังเด็กยังเล็กยังสู้ไม่ได้ ปล่อยไปก่อนไปทำงานอื่นที่คิดว่าทำได้เป็นขั้นๆไป ถึงตัดอันนี้ว่าเราต้องรู้จักเบื้องต้น ท่ามกลาง บั้นปลาย ว่าอันนี้หยาบ เบื้องต้นเอาให้ได้ก่อนอย่าไปอวดดี 1. ไม่ กดข่ม ต้องรู้ชัดเจนในกิเลสอาการ หยาบ กลาง ละเอียด และทำตั้งแต่หยาบมา จนกระทั่งเราสามารถรู้ชัด มีพลังงานของปัญญาอันยิ่งทำให้กิเลสมันจางคลายจนดับ ปัญญาสูงสุด วิมุติ ดับ เป็นวิมุติได้ ปัญญาสูง หรือนิพพานก็ดับได้จริง ก็รู้ว่ามีนิพพานแล้วไม่ใช่ไป กดข่ม คุมไว้ ยิ่งไปพรางลวง ไม่รู้จักเลย ยิ่งผิดใหญ่ เห็นอยู่หลัดหลัดเลย ตัวหยาบตัวนี้ มันจางลงบางลงเบาลง จนกระทั่งมันไม่มีฤทธิ์ มันไม่มีอาการกับเราได้ เหมือนที่อาตมาใช้คำว่า เอามือไปลูบคลำหัวล้าน พระอาทิตย์ได้ สบาย มันก็ยังอยู่ แต่อาการกิเลสชอบกิเลสชังมันไม่มี ไม่มีทั้งชอบและชัง ไม่มีทั้งผลักและดูด มั