สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน ปรัชญาเซ็นเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน ปรัชญาเซ็นเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ 3867นมก.พ่อครูฯ ผู้น้อยขออนุญาต นำปรัชญาธ.ปัญญาเซน มาเสริมประเด็นธ.ว่าเมื่อรู้แจ้ง ย่อมไร้ซึ่งจิตขลาดกลัว! หลงลาภยศสักการะชื่นชมตามโลกธรรมสุขขัลลิกะ! วางโลภะโทสะโมหะ ยินดีตามสัจธรรมสุขสันตุฏฐิ พ่อครูว่า… สรุปเป็นภาษานี้ใช้ได้ แต่มีอันหนึ่งที่ว่า นำปรัชญาธรรมปัญญาเซน มาเสริมประเด็นธรรม ก็ขอวิจารณ์คำว่า ปรัชญาเซน คำว่าเซนหรือปรัชญาเซน คือความเพ้อเจ้อ เป็นความคิดเลยเถิด สุดโต่งไป ก็เลยเรียกว่า ปัญญาเซน โกอาน มันเป็นพยัญชนะ ภาษาตรรกะ ให้สนุกคิดเท่านั้นเอง เพราะฉะนั้น ก็จะคบคิดได้ คมคาย ได้ลึก มันจะเยอะขึ้นเรื่อย และคนก็ไปสนุกเพลิดเพลิน ใช้ภาษาได้คม บาดเลือดไหล เป็นภาษาเพ้อเจ้อไปเยอะ คนก็ไปหลงตรรกะเซน จะถูกสิ่งเหล่านี้กลืนกินชีวิตและปัญญา ไม่มาเข้าหาสัจจะสาระ อันมีนามธรรมที่เป็นจิตเจโต ไปเอาแต่เชิงความรอบรู้ ประเด็นการขบคิด ไม่ใช่ปัญญานะ ไปหลงเพ้อเจ้อในความคิด มันไม่ใช่สาระ มันมากเลยนะ มันมากเกินกว่านักปฏิบัติธรรมสายเจโต พวกมหายาน และหลงใหลกันทุกวันนี้ เรียนรู้ทางความคิดมาก นักปฏิบัติทางเจโต ที่จริงเลยเถิด แต่มีจำนวนน้อยกว่า พวกหลงปัญญา พวกนี้คือ พวกมหาสังคิกะ คือพวกมหายาน ถ้ามาสนใจทางเจโต เขาว่าคือยานน้อยยานเล็ก เห็นแก่ตัว ที่จริงแล้วก็ถูก เพราะว่าปฏิบัติแบบนั้น ปฏิบัติธรรมไม่รู้รอบ เป็นขั้นตอน ปฏิบัติศีล สมาธิ ปัญญา เราก็เกิดวิมุติ ไปตามลำดับ เช่น ปฏิบัติศีล 5 ให้บรรลุธรรม ทาง กายวาจาใจ ก็จะได้เป็นโสดาบัน เมื่อเพิ่มอธิศีล เป็นศีล 8 ก็จะได้เป็นสกิทาคามี เมื่อเป็นศีล 10 ก็จะเป็นอนาคามี ศีล สมาธิ ปัญญา กำหนดศีล เป็นกรอบเบื้องต้น เรียนรู้อธิศีลอย่างไร ไม่ใช่หลับตาสะกดจิตเข้าไป จนจิตใจแข็งแรงตั้งมั่น สมาธิเรียกว่าจ