560415_วันสุดท้ายของ ตลาดน้ำอาริยะ ปี ๒๕๕๖ (1).docx
เนื้อหาในไฟล์
560415_วันสุดท้ายของตลาดน้ำอาริยะคืนชีวิตแม่มูน ครั้งที่ ๓๔ วันนี้จากที่คาดว่าคนจะมาน้อยกว่าทุกวันปรากฏว่าเกินคาดคือคนมามากกว่าวันที่สองของงาน แต่ก็บางตากว่าวันแรกของงานไม่มากนัก เด็กๆเราก็เริ่มอ่อนล้าลงแล้ว ต้องอาศัยแรงบุญจากผู้ใหญ่เข้าไปเสริมเพิ่มเติมอีก วันนี้มีศิลปินพันธมิตรฯคือเสก ศักดิ์สิทธิ์มาร่วมสร้างสีสันบนเวทีชาวบ้านอีกด้วย มีญาติธรรมอโศกอยากร่วมบุญขอเหมาซื้อผักบุ้ง เพื่อให้พวกเราแจกให้กับประชาชนที่มาในงาน เรื่องนี้พ่อครูว่าเป็นการแสดงถึงน้ำใจความเสียสละ เห็นพวกเราเสียสละก็อยากเสียสละด้วย ก็เป็นการทำสิ่งดีเป็นการร่วมสนุกสนานในการทำดีด้วยอย่างเวทีชาวบ้านที่มีขายสินค้าบาทเดียวนั่นเอง ภาพรวมของงานทั้งหมดจากอาเปิ้ม พื้นที่ทั้งบ้านราชไปริมมูนจนถึงท่าเรือกรมเจ้าท่า พื้นที่ใหญ่โตมากอาจเป็นพันไร่ เราสามารถจัดได้อย่างไร เราแบ่งผู้รับใช้เป็นสองฝั่ง คือฝั่งเมืองคือท่าเรือกรมเจ้าท่า และฝั่งบ้านราชฯ ทางฝั่งบ้านราชฯเราได้เตรียมงานโดยเฉพาะกสิกรรมริมมูนเตรียมมาก่อน ๒ เดือน พืชผักที่เราปลูกเอาไปทำอาหารทำให้เราซื้อของจากภายนอกน้อยมาก ผักสดๆเก็บกันสดๆ ปรุงอาหารกันสดๆขายกันสดๆ กินกันสดๆ ความรู้สึกของทั้งคนกินและคนขายจึงสดชื่น อย่างรู้วิธีจัดการผัสสะสดๆ พิธีกรในแต่ละเวทีก็มีการพัฒนาการ ได้รับคำชื่นชมมาจาก sms และผู้ชมมากมาย มีจราจร ๒๕ คน จากเดิมประกาศรับสมัคร ๕๐ คนก็เลยต้องทำงานกันมากขึ้น ยิ่งคนมาซื้อของมากขึ้นจราจรก็ยิ่งต้องทำงานมากขึ้น การประสานงานกันทำงานราบลื่น นิ่มนวลมากขึ้นในการปฏิสัมพันธ์กัน รู้สึกว่าใหญ่กว่างานประท้วง เราทำอาหารถึง ๔ จุด คนมาไม่ขาดสาย ทางการส่งตำรวจมา ๑ คนต่อวัน แต่เรื่องราวที่เป็นความรุนแรงหรือคดีความไม่ปรากฏเลย เราทำงานใหญ่อย่างสงบเรียบร้อย
อ่านต่อ
ทีมรถรางรถไฟ สร้างบรรยากาศ พวกเราคนจนแต่เราทำงานอย่างนี้ได้อย่างไร มีทุกอย่างเลย เหมือนงานอีเว้นของคนข้างนอก แต่ของเราเป็นเรื่องกินเรื่องอยู่ ไม่ใช่สิ่งฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือย พ่อให้แม่ให้ก็ไม่หนีสู้ไม่ถอย จัดการแก้ปัญหา ทุกคืนเราต้องแก้ปัญหาย้ายร้านกันในคืนนั้นเลยเพราะวันต่อไปต้องขายของ เขาก็ช่วยกันทำงานเต็มที่ ไม่มีเกี่ยงงอน เด็กๆสัมมาสิกขา สัมมาอาชีวสิกขา เขาก็ช่วยเราเต็มที่ร้อนก็ไปโดดน้ำมูน เหนื่อยก็พัก หิวก็มีให้กิน เวลาทำงานเขาก็มาเป็นไม้เป็นมือให้เราเต็มที่ มันเมื่อยกายแต่ไม่เมื่อยใจ พักสักนิดก็ลุยกันต่อ พ่อครูก็รู้สึกว่า ให้งานลูกๆมากๆไป แต่ตอนจบงานพวกเราว่าเราก็เก่งขึ้นนะ ถ้าไม่มีงานอย่างนี้เราก็ไม่ได้ดึงศักยภาพเราออกมา แม้ไม่มีอะไรพร้อมสมบูรณ์ แต่พวกเราก็ช่วยกันแก้ปัญหา เราหมั่นประชุมกันเนืองนิต ปัญหาไม่ตกกับคนใดคนหนึ่ง ช่วยกันแก้มันก็ไม่หนัก หากงานนี้เราจัดงานมีสินค้าเต็มไปหมด แต่ไม่มีคนซื้องานคงไม่ประสบผลสำเร็จ ต้องขอบคุณคนมาซื้อ ที่ช่วยกันมา และมาอย่างเป็นระเบียบ คนเป็นแสนในวันแรกขยะไม่ค่อยมีเลย ต้องขอบคุณทีม อาสาพิชิตพลพิษสิ่งแวดล้อม ที่ช่วยกันถือถุงดำมาเก็บขยะ ขอบคุณพค.ที่ให้เราไปชุมนุมมาเป็นจำนวนตั้งแต่ ๓๓ วัน ๑๙๓ วัน และล่าสุด ๑๕๘ วัน ก็เหมือนเราได้ซ้อมกันมาก่อน วันนี้เราจึงมีความพร้อมในการจัดงานอย่างนี้ได้ ทางราชการก็มาเยี่ยมชมเรามาก มาเกือบทุกวัน ให้เราใช้สถานที่ ช่วยประชาสัมพันธ์ให้เรา เราทำงานเป็นปีที่ ๓๔ ที่จะเป็นแสงริบหรี่ที่จะไปกระทบตาสังคมให้มาช่วยกันเสียสละให้ประชาชนให้มากๆ พ่อครูท่านคิดโจทย์ให้พวกเราได้ดี