560414_ประชุมสรุปงานตลาดน้ำอาริยะครั้งที่ ๓๔ (1).doc.docx

นแล้วมานอนเอาตอนกลางวัน • รำวงขายสินค้าบาทเดียวบนเวทีที่ฝั่งเจ้าท่า ได้ผลมากเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคนซื้อกับคนขาย เป็นการลงทุนที่คุ้มค่ามาก แต่บางรอบรำนานมากเลยจนคนแก่บ่นจะกลับแล้วไม่ซื้อแล้ว • นายกอบต.วันนี้ไปเยี่ยมที่ตลาดฝั่งกรมเจ้าท่า เขารู้จักพวกเราดี มาเยี่ยมประมาณ ๑๕.๐๐ น. มีนายกอบจ. และนายกเทศมนตรีนครพนม มีพล.ต.อ.ชิดชัย วรรณสถิตย์อดีตรมต.ช่วยมหาดไทย ไปเยี่ยม พวกเราก็ไปแสดงน้ำใจยินดี เอามะระไปฝากเขาก็บอกว่ารสชาติดีมากเลย ท่านชิตชัยบอกว่าทำไมใจดีจังเลย เลยบอกว่าคนอโศกทั้งหมดเป็นคนใจดี ท่านก็ไป นายกอบจ.เขาคุยกับแซมดินแล้วบอกว่า จัดแบบนี้ดีมากเลยครับ น่าสนับสนุน มากกว่าจัดชุมนุม แล้วบางคนบอกว่ามีกากมันสำปะหลังเป็นสิ่งที่ไม่ใช้ เขาเขียนเบอร์โทรให้เลย เราอาจะได้ไปขอมาทำปุ๋ย • คนมาเดินซื้อของตลาดอาริยะฝั่งเจ้าท่ามามากกว่าเมื่อวานสองเท่า ขายอาหารได้มากกว่าสองเท่าของเมื่อวาน • สินค้าอีกตัวหนึ่งที่หนักคือเตา คือทั้งเตาน้ำหนักมาก แล้วยังสั่งมามากอีกอาจมีสินค้าเหลือ อย่างพัดลมส่งคืนได้ แต่เตาคืนไม่ได้ ดังนั้นเตามีแนวโน้มจะเหลือสูง การแก้ปัญหาคือให้มีการบริการการขนส่งเพิ่มขึ้นอีก อนุญาตให้รถเขามาซื้อเฉพาะเตาอั้งโล่ได้ และถ้าเหลือจริงๆก็เฉลี่ยกันไปขายตามร้านค้าของอโศก โดยให้ซื้อในราคาตลาดอาริยะ ดังนั้นสินค้าที่เหลือจากการขายอนุญาตให้ส่วนกลางของแต่ละชุมชนซื้อไปขายได้ในราคาตลาดอาริยะ โดยให้ซื้อในราคาตลาดอาริยะในกรณีซื้อเงินสด แต่ถ้าซื้อเชื่อก็ให้ซื้อในราคาทุน และให้ญาติธรรมสามารถมาซื้อได้ในราคาเงินสดเท่านั้นไม่ให้ซื้อแบบเชื่อ แต่เฉพาะร้านเพื่อนดินฟ้า ที่ขายเครื่องทำครัวจะขายแบบกำไรอาริยะทั้งซื้อสดและซื้อเชื่อ •เครื่องครัวของร้านเพื่อดินฟ้า ขอแรงกันช่วยย้ายของบางส่วนของร้านเพื่อนดินฟ้าไปขายด้านในหมู่บ้าน จะย้ายภายในคืนนี้ • น้ำมันพืช เหลือ ๑,๐๙๐ ลัง ที่สต๊อกสินค้าตลาดอาริยะบ้านราชฯ • การเก็บหาง (เก็บอุปกรณ์และทำ๕ ส.สถานที่) มีผู้เสนอว่าให้กำหนดพื้นที่ในการรับผิดชอบเก็บหาง และเราควรปิดร้านตามที่เราประกาศคือ ๑๖.๐๐ น. แต่ว่าถ้าร้านไหนของหมดก่อนก็จะปิดก่อนก็ได้เลย เต็นท์ใหญ่ให้ศีรษะกับสันติฯช่วยกัน มีปัญหาว่าสันติฯเด็กมีสัญญาว่าจะปิดเทอมวันที่ ๑๕ เม.ย. ๕๖ จะมีเด็กที่อาสาอยู่ช่วยเก็บบางส่วน และสุรเดชจะอยู่ช่วยเก็บด้วย จะมีทีมงานศิษย์เก่าและผู้ใหญ่ช่วยกันเก็บหาง สันติอโศกผู้ใหญ่จะอยู่ช่วยเก็บหางในวันที่ ๑๖ เม.ย. ทั้งวัน ฝั่งเจ้าท่าจะมีสุรเดชกับตูนและทีมงานช่วยกัน ซาแลนช่วยกันเก็บแล้วเอาไปไว้ที่สวนไวพลังให้ดาวพรดูแล ไม่ไผ่ไว้ที่ริมมูนเอาไว้ทำค้างให้คุณดาวเย็นเป็นคนดูแล ส้วมพราวรุ้ง สุรเดชจะเก็บผนังกับหลังคาและโถส้วม ส่วนท่อส้วมและสมบัติคือขี้ให้ทิ้งไว้ให้หมักจุลินทรีย์ และจะขอฝากหลังคากับผนังส่งไปทีหลังเก็บไว้ที่สวนบุญผักพืช เอาไว้ที่โรงช่างเก่าที่ไว้เรือท้องแบนจะขนส่งง่าย เรื่องไฟท่านลือคมรับผิดชอบรื้อเก็บ แผ่นไวนิลกับป้ายให้มารวมกันที่เฮือนเผิ่งกันแล้วค่อยจัดการทีหลัง ส่วนพาเลทศีรษะฯจะรับเอาไปเก็บ ที่เป็นพลาสติกยืมมา(๒๐๐ อัน)จะเอาไปส่งคืนเขา • โอวาทพ่อครู ... พรุ่งนี้ รายการภาคค่ำไม่มี แต่ว่าพ่อครูจะมีรายการเรียนอิสระ(ตามสำนึก) แต่ถ้าสื่อออกไม่ได้ก็รีรันไปก่อน ตกลงว่าก็ประชุมสรุปงาน ๑๙.๐๐ น. วันแรก ๔ ล้าน วันที่สอง ๒ ล้าน ดูว่าจะเหลือ ประสบการณ์พวกเราที่ได้ทำมานี่ มันเกินมหัศจรรย์มันอภิมหามหัศจรรย์ มันนึกว่าคนเราจะเป็นไปได้อย่างนี้นะ ไม่ใช่แกล้งยอ พวกเราอึดน่าดู บางเรื่องแม้แต่เด็กถูกบู้บี้ก็ทำไป เด็กอยู่ถึง ๖ ปีได้ก็เก่ง แต่พวกเราผู้ใหญ่ก็เถอะ พ่อครูก็เห็นว่ามันเป็นเรื่องก้าวหน้าเกินคาด แต่ก็ตั้งข้อสังเกตว่านักบริหารบ้านเมืองเขาแกล้งไม่รู้หรือไม่ ถ้าพูดถึงเศรษฐกิจพอเพียง เราทำให้ดูให้เห็นนี่ยิ่งกว่ารัฐศาสตร์เศรษฐศาสนตร์ก็ดี พวกนักบริหารนั้นแกล้งไม่รู้หรือไม่เลือกก็ไม่รู้ อาจรู้ว่าดีแต่ไม่ทำ คงจะเป็นเช่นนั้น ถ้าเขาชัดเจนเช่นนี้ก็เอาไปทำเป็นนโยบายรัฐมีอาณาอยู่แล้วซึ่งคนเขาก็มาก ถ้าทำจะเกิดการสร้างสรรมากมาย ก็พูดให้ฟังว่า สรุปแล้วว่าทำไมต้องเป็นเรา ที่ต้องทำสิ่งที่ควรทำอย่างนี้ เป็นแต่เพียงว่าอาตมาชักจะเมื่อยแล้ว ขนาดไม่ได้ไปลงแรงอะไร เห็นพวกเราทำก็เมื่อย แต่สิ่งที่ได้คือสมรรถนะ ความอดทนของพวกเรามันเป็นสภาพจริง แต่ถึงได้พวกเราก็อย่าไปคิดว่าเราได้นะ ถ้าเป็นทางโลกเขาถ้ามีสมรรถนะมีความอดทนก็ไปกอบโกย แต่ของเราไม่ได้ไปกอบโกยแต่เราก็คือผู้เจริญ แต่เราเอาความเก่งของเราไปช่วยคน ในแต่ละบุคคลมันเจริญจริง เห็นว่าเป็นการพัฒนาแน่ เป็นกรรมวิบากดีของเรา เป็นการสั่งสมกุศลวิบากของเรา ที่เราพึงได้ ก็เป็นสัจจะที่ชี้บอกให้ฟัง ต้องขอบคุณทุกคนจริงๆ ไม่มีอย่างอื่น ผลประโยชน์ที่ได้ให้แก่ประชาชนจริง คนเล็กคนน้อยเขาก็ได้ แต่พวกคนใหญ่พวกอยากได้แบรนเนม พวกไฮโซเขาไม่ได้ แต่เราได้ช่วยเหลือชาวบ้านประชาชนที่เป็นฐานจริงๆ สิ่งที่เราจะให้เขาไม่ตรงกับพวกหรูหราฟู่ฟ่าโลกทันสมัยไม่ใช่ ของเราพวกแก่นสารสาระ เป็นสิ่งดีงามให้ทำต่อไป ก็ต้องพยายามตกลงกับเทวดาที่คอยมายุแหย่ให้ทำอะไรเพิ่มเปิดงานเพิ่มอีก คิดว่างานนี้น่าจะเป็นงานที่ชะลอได้ มันตึงเต็มที่สุดเหมือนกัน ถ้าเกิดมีเทวดามาก็ช่วยๆปิดอาตมาเหมือนกัน ปีหน้าเราก็จะจัดต่อไปอีก แต่งานสังคมการเมืองก็จะลดดีกรี low profile ลงบ้าง ก็ต้องมาอยู่บ้านราชฯเพิ่มขึ้นเดี๋ยวคนจะมาเข็ญให้ทำอีก แต่ว่าถ้าเราคิดว่าจะเป็นอย่างนี้มันจะไปอีกอย่างหนึ่ง มันเป็นอนิจจัง และมันมีไฟต์บังคับให้ทำด้วยนะ ค้านก็ไม่ได้ ไม่จำนนตามก็ไม่ได้ แต่เราก็มีอาริยะขัดขืนขึ้นมาบ้าง พ่อครูเห็นใจอาจารย์วีระพันธ์ อุตสาห์มาขอ ก็พยายามปฏิเสธ สุดท้ายก็ไม่ได้ไปช่วยเขา ก็รู้สึกว่าตัวเองใจดำ