220803 เส้นทางสู่ความเป็นพระ-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ020.txt

งนี้ได้ไปแล้วจะเป็นความสุขเอาอย่างนี้สิเอาอย่างนั้นสิฝากเงินมามันจะเริ่มสะสมเข้ามาเรื่อยๆทุกวินาทียิ่งกว่าวินาที เพิ่มขึ้นมาเพิ่มขึ้นมาเพิ่มขึ้นมาถ้าคิดดีๆย้อนชวนไปเป็นบุพเพนิวาสานุสติญาณดูแต่ตัวเราเกิดมาแล้วก็พยายามไล่เรียงดูเราจะเห็นได้ว่าทุกระยะการเลยพ่อแม่พี่น้องปู่ย่าตายายเพื่อนมิตรสหายใครต่อใครทั้งนั้นล้วนแล้วแต่อยู่ด้วยกันอย่างยุแหย่ให้พูดก็ยังภาษาสัจธรรมล้วนแล้วแต่จะยุแหย่จริงๆไม่มีเจตนาร้ายหรอกเป็นเจตนาดีของเขาอ่ะเขาก็เห็นอย่างนั้นเพราะเขาไม่เสร็จพระไม่ใช่ผู้ที่บรรลุบรรลุผลอะไรเขาก็บอกไปงั้นแหละ เอา 20 ดีอันนี้อร่อยอันนี้สนุกนะอันนี้สบายนะอันนี้ชอบนะอันนี้น่าชอบใจนะมันก็ยุแหย่กันมาอย่างนั้นหมดก็ได้รับการที่บอกมางี้แล้วเราก็โน้มน้อมตามจิตใจก็เห็นด้วยอุปทานขึ้นจิตใจจะมีอุปทานขึ้นคือเป็นการยึดฉวยเอาไว้อุปทานแปลว่ายึดไว้เอาไว้จิตมันจะไปยึดเอาอย่างนั้นเชื่ออย่างนั้นเห็นอย่างนั้นแล้วก็เงินแม้แต่บางสิ่งบางอย่างยากไม่ใช่ง่ายยากเอาก็อย่าเอามาแล้วมันก็เป็นการต้องฝึกฝึกฝนต้องทนบางอย่างร้อนบางอย่างเผ็ดบางอย่างหนาวเย็นบางอย่างทุกครั้ง ฝืดฝืนเหน็ดเหนื่อยหนักหนาลำบากทีเดียวแต่คนก็ไปติดเอาจนได้แล้วก็พยายามพากเพียรที่จะเอาสิ่งที่เป็นสิ่งที่เราเป็นอุปทานเป็นหลงนั่นน่ะเอามาให้แก่ตนเราจะต้องขนขวายเอาพยายามเอาหนักหนาลำบากก็จะเอาอย่างนี้ก็เป็นการปลูกฝังเป็นการกระทำกันมาแต่ไหนแต่ไหนแต่ไหนไม่ใช่วันเดียวไม่ถึงปีเดียวไม่ใช่ชาติเดียวมันมากวันมากเดือนมากปีมากมายหลากหลายชาติสั่งสมกันมา ต้องการที่จะแก้กลับการที่จะเปลี่ยนให้มาเห็นเห็นกลับให้มาปล่อยจางคลายให้มันเบื่อหน่ายเลิกละเสียจึงไม่ใช่ของง่ายๆนักโทษที่เห็นได้ผู้ที่มาฝึกปรือมาเล่าเรียนจริงๆมาใช้ปัญญาญาณอย่างยิ่งและก็ไม่เห็นสิ่งที่บอกว่าถ้าเราเลิกละหน่ายคลายลงเสียหยุดเสียไม่กระทํา งานจะเจริญก็พอรู้อย่างนี้รู้อย่างที่มันซ้อนว่าจะไปรู้อย่างโลกรู้เหนือชั้นไปก่อนที่โลกเขารู้รู้ว่าที่ได้เราได้หลงมาต่างๆนั้นส่วนมากมายาส่วนมากลูกมันหลอกกันมาหลอกกันมาเพื่อที่จะให้เราจะเห็นเป็นอย่างนั้นน่ะแล้วเราก็วิ่งแย่งกันเด็ดขาดกันแกล้งกันอะไรนิดนึงก็แกล้งฆ่ากันเดี๋ยวนี้อย่างที่เคยยกตัวอย่างก็เก่าแล้วล่ะขนมหม้อแกงอันนึงก็แยกกันฆ่ากันตายได้ผมบอกแกไปกอดตอนที่ฆ่ากันอันละ 50 สตางค์เองแย่งกันกินกันข้าจะต้องเอาเอ็งจะต้องไม่ได้นี่มันของขาดจองไว้ก่อนอะไรต่างๆนานาแล้วก็ถึงศาสนากับพวกกัน แทงกันตายอย่างนี้เขาก็ทำหรือยิ่งกว่านั้นเขาก็คงจะทำผิดแล้วพูดผิดหูกันนิดหน่อยเดี๋ยวก็ปืนยิงกันนี่แทงกันตายฆ่ากันตายไปเป็นเวรเป็นไทยโดยการยึดมั่นถือมั่นในการซื้ออะไรต่ออะไรกันเกินขอบเขตต่อสู้รุนแรงเข่นฆ่ากันนานๆนับชาติเป็นอย่างนั้นไม่รู้จักแล้วเสร็จแล้วก็จิตนี่มันเป็นภาพวิจิตรเป็นธาตุเกินกว่าเราจะฆ่าเพราะไม่ได้สั่งสมภูมิพยาบาลอาฆาตจองเวรกรรมจบมันก็เป็นไปกันต่อไปเป็นจิตที่มันร้ายแรงเป็นจิตที่มันยิ่งเอามาหยิบเป็นจิตที่มันยิ่งจะต้องลำบาก ถ้าไม่สนใจในส่วนหนึ่งมันก็จะต้องไปหาอีกส่วนหนึ่งมาแก้มากลับอะไรกันอยู่ตลอดเวลามันจะไม่รู้จักแล้วไม่รู้จักจบถ้าไม่ได้มาเรียนสัจธรรมมาเรียนรู้ความจริงแล้วก็ปล่อยวางใจให้เลิกราไม่พยายามอย่าไปก่ออะไรต่ออีกไอ้สิ่งที่ก่อแล้วมาแล้วมันก็พอแล้วมันเป็นแล้วเราได้เคยผ่านเคยพบอะไรมาแล้วเราก็พยายามไม่เห็นเป็นยาให้จริงวางปล่อยนอกจากว่าเรารู้ด้วยปัญญาว่าอย่างนี้ไม่ดีจิตมันเคยเป็นเคยโน้มไปเคยจะต้องไปให้ไปถึงอันนั้นให้ไปได้อันนี้ไปเอาอันนู้นให้ไปดูดดึงอันนี้อันนั้นอยู่จิตมันเคยเป็นอย่างนั้นเนี่ยแม้เรามารู้เด็กปัญญาแล้ว เออมันไม่ดีนะอย่าให้จิตมันเป็นเป็นอย่างนั้นเลยแล้วพยายามห้ามจิตพยายามผลักดันให้มันไม่ไปเป็นอย่างนั้นทุกคนที่มาฝึกมีจะรู้ดีว่ามันก็ยังไม่ใช่ของง่ายเลยที่เราจะให้จิตมันหยุดตามใจที่เราเองเรารู้อยู่จิตใจเราเข้าใจอยู่ดูแลชัดแล้วเข้าใจดีแล้วขนาดที่เข้าใจดีแล้วอย่างนั้นจิตมันยังเป็นไปไม่ได้ตามนั้นเลยจิตมันยังไม่เป็นไปตามนั้นแหละจิตมันยังดื้อดึงจิตมันยังลำบากจิตมันยังต่อต้านย้อนแย้งฝืน จะเอาอย่างมันเคยมันจะเป็นอย่างมันเคยเป็นมันจะเอาอย่างที่มันติดมันไม่ใช่ล้างหน้าแกะง่ายสำหรับคนที่ยังผลักเดินจิตตัวเองหรือว่าจะไม่เก่งแต่จิตกับตัวเองแต่ถ้าผู้ใดเก่งตัวเองแล้วเข้าใจผิดได้มากรู้จักจิตได้อย่างชัดเจนแล้วจิตมันก็อันนั้นตาจิตมันก็ไม่มีตัวไม่มีตนอะไรไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนอะไรมันไม่ใช่สิ่งที่จะไปจริงอย่างยืนเกาะติดอะไรมันอันนี้จ้างมันอนัตตามันเป็นตัวที่ก่อแล้วก็จะเสื่อมเราจะทำให้มันเสื่อมหรือให้มันสลายตัวให้มันแตกแป๊บเดียวอ่ะรู้ตัวเนื้อจิตชัดแล้วก็ปล่อยวาง ความจริงเลิกหยุดไม่ต้องไปเกาะเป็นกลุ่มเป็นนั่งไปยึดไปถือเป็นชุดไปดึงไปข้างบนกังวานอะไรเอาไว้นี่พูดเป็นภาษาง่ายง่ายจริงๆเริ่มเดี๋ยวนี้เราก็เลิกก็ปล่อยเลยไม่มีอะไรหรอกมันเป็นอย่างนั้นจริงๆมันอยู่ที่เรานั่นแหละมันเป็นอุปทานมันไปเป็นปัญหามึงไปด่าแม่งยังไปเป็นเชื้อที่ยังหลงผิดยังไม่เข้าใจแท้ทำความเข้าใจให้แท้พระพุทธเจ้าท่านสอนทำปัญญาให้แจ้งจริงๆแล้วก็ปล่อยเธอปล่อยเธอมันก็จะปล่อยจริงๆตัวจิตมันจะปล่อยจริงๆเราต้องเข้าใจผิดจริงๆเรียนรู้อย่างชัดเจนและก็กดปล่อยวางอย่าไปมีอะไรซ่อนแสงอยู่เห็นไม่ซื้อเห็นให้ตรงรับไปหลงอะไรอย่างไร เราไปโกงอะไรอย่างไรคดโกงอะไรยังไงมันเป็นเรื่องจริงทั้งนั้นถ้าเราไม่โกงเราไม่คดไม่โค้งเราเอาความจริงใจเอาสิ่งที่เป็นการเสียสละเป็นการเห็นดีเห็นชอบเห็นงานไม่ถูกต้องตรงและเราก็ยังกรรมที่เป็นกุศลยังจะทำสิ่งที่ดีงามไปในโลกเราจะเป็นคนที่แม้แต่นอกนอกมันตื่นอยากคนก็รู้เขาก็เห็นเขาก็จะศรัทธาเรื่องสายเอื้อเอ็นดูช่วยเหลือโปรไฟล์แม้เราเองเราจะเป็นผู้ที่มีคนอื่นช่วยเหลือโปรไฟล์ถ้าเรามักน้อยมีน้อยรับเอาน้อยเป็นผู้ไม่เปลืองเป็นผู้ที่ไม่โลภมากอะไร เพราะว่าเรารู้จักอยู่รู้จักใช้รู้จักกินปัจจัยสำคัญสิ่งที่เป็นเหตุแห่งชีวิตสิ่งที่เป็นเหตุแห่งชีวิตทั้งกาววลินกะลาหาญคือตั้งแต่อาหารหยาบอาหารที่กินเข้าไปในป่าอาหารที่เอามาใช้สอยสำหรับชีวิตร่างกายเป็นปัจจัยสี่เป็นอาหารกินเป็นเครื่องนุ่งห่มเป็นที่อยู่อาศัยยารักษาโรคหมดเป็นโรคเดี๋ยวไปอาหารเกาหลีกะลาอาหารนอกนั้นเป็นเรื่องที่อาศัยประกอบชูช่วยไปอีกนิดหน่อยเราก็จะมีบ้างเป็นบริขารอะไรเป็นสิ่งที่ต้องใช้บ้างนิดหน่อยจะเห็นได้ว่าชีวิตมันมันไม่ใหญ่โตอะไรเลยชีวิตนี้ งานอะไรจริงมันก็ไม่ตายง่ายนักแม้ไม่ให้มันกินเสือผ่าหน้าแพ้แม่มันถึงบางทีมันจะมันจะต้องหนาวใส่ไม่พอไม่พอไม่พอมันร้อนผมมากไปหน่อยนึงครับผมทำให้ร้อนอ้าวบ้ามันก็จะหลายเมื่อใครสลายน้ำสลายตัวนั้นตัวนี้ออกมามากไปหน่อยก็ตามมันก็ยังไม่ได้หมายความว่ามันจะตายไวไม่รู้มันจะสูญสลายไวไม่ได้กินมาให้มันมันก็ไม่ใช่ว่ามันจะตายทันทีไม่มีเสื้อผ้าเขาบอกผสมก็ไม่ใช่มันจะตายทันทีส่วนที่นั่งที่นอนน่ะรู้ใจสอนให้นอนได้ ในพื้นกลางแจ้งวางตัวไว้ที่ไหนก็ได้แล้วมันก็มีที่ให้วางตัวมันยังไม่แน่นในโลกนี้มันยังไม่แน่นจนกระทั่งมาหาที่เหยียบที่ยืนหาที่ที่จะพักสิ่งที่จะวางตัวเองไม่ได้มันไม่ถึงอย่างนั้นมันยังมีที่อีกมากก็มานะที่เราจะวางตัวไว้ที่จะอาศัยยืนอาศัยเดินสายนั่งอาศัยนอนเพื่อทำประโยชน์เราจะอยู่ในโลกเราจะวางตัวอยู่ในโลกนี้ก็อยู่ตั้งอยู่ในโลกถ้ามันได้ประโยชน์มันเป็นประโยชน์จริงๆเพราะฉะนั้นร่างกายของผู้ที่รู้แท้รู้ทันเข้าใจแล้วเนี่ยมันเป็นร่างกายที่จะสร้างผลประโยชน์พระพุทธเจ้าแต่ถึงได้บอกเมื่อเป็นที่กระทำมิตรประโยชน์เมื่อเป็น ปัจจุบันทิศทางเคยแปลให้ฟังแล้วเป็นความเห็นและเป็นเรื่องของปัจจุบันเดี๋ยวนี้สิ่งที่ตั้งอยู่ทิศทางทิศตะวันออกทิศกับสิ่งที่เกิดจากสถานที่ที่ตั้งอยู่ชั้นโทเดี๋ยวนี้สิ่งที่เกิดขึ้นตั้งอยู่และดับไปแล้วจึงกลางที่มันตั้งอยู่นี่แหละเป็นผีสิหรือเป็นที่ตั้งปลุกปัดอุปทานภาษาบาลีว่างั้นป๋าถ้าแปลว่าเกิดขึ้นแต่ว่าตั้งอยู่ทางพระก็แปลว่าสิ่งที่สลายออกไปแตกออกไปแล้วทางภาษาไทยทุกวันนี้มันก็มาจากภาษาบาลีพอไม่ได้กัดคองอ คควายการันต์พันธะที่จริงบาลีก็ไม่มีครับไม่มีการันต์แล้วก็เรียกตัวคอด้วยเขาเรียกว่าพังค่ะพอเป็นภาษาไทยๆมันก็พังคือมันพังไปแล้วเสื่อมโทรมไปแล้วก็สลายไปไม่มีมันเกิดขึ้นก็ตั้งอยู่แล้วก็ไม่มีทีนี้ตัวที่มีมันก็คือตัวที่เราเห็นอยู่เป็นปัจจุบันตัวกลางเกิดแล้วผ่านไปหน่อยนึงมันก็เป็นอดีตนะแล้วมันก็อยู่ที่ตัวปัจจุบันเนี่ยมันเกิดอยู่เป็นอยู่นี่มันจะเกิดด้วยอะไรเป็นด้วยอะไรเพราะเกิดด้วยเป็นด้วยตัวที่มันตั้งอยู่นี่แหละท่านเรียกว่าอุฏฐานะอุทานนัดแปลเป็นไทยเอาความเอาสาระก็แปลว่าขยันหมั่นเพียรขย สถานะแล้วถ้าผู้ใดทำถูกต้องตามธรรมความหมายท่านบอกถ้าจะเห็นว่าสิ่งที่มีอยู่ตั้งอยู่เกิดอยู่เป็นความขยันหมั่นเพียรอันนั้นก็เป็นความดีคนเรามีความขยันหมั่นเพียรไม่ว่าจะขยันหมั่นเพียรในการกระทำสิ่งที่เป็นสุจริตทำหรือสุจริตกรรมกายกรรมก็ดีไว้กี่คำก็ดีมโนกรรมก็ดีเราทำภาพเซียนให้มันเจริญรุ่งเรืองให้มันงามงดให้มันก้าวหน้าเป็นไปดีก็นั่นแหละคือตัวฐานที่ตั้งอยู่ฐานะที่เราตั้งอยู่ถ้าเราเป็นผู้ที่มีฐานะเป็นเป็นผู้ที่กระทำสิ่งดีนั้นมากเราก็เป็นผู้ประเสริฐมากท่านก็เรียกว่าพระพระธรรมนี้เป็นปรมัตถ์พระคำนี้ ผู้ได้ทำสังวาระสังแปลว่าการประกอบพร้อมหรือการเป็นไปกับเป็นไปกับสิ่งใดถ้าเป็นไปกับสิ่งที่ประเสริฐเป็นไปกับสิ่งที่ดีงามเป็นไปกับสิ่งที่เจริญก้าวหน้าเป็นไปกับสิ่งที่สุจริตเราก็เป็นพระเพราะเราเป็นไปกับสิ่งเจริญก้าวหน้าสุจริตของดีเราเป็นไปกับกรรมกับการกระทำกับการงานที่ดีเราก็เป็นวาระเป็นผู้ที่ผู้ได้มีการฝังวาระถือเป็นวาระแท้สั้นๆก็ไปหากันเป็นตัววาระคือพระนี่เองไม่ได้เป็นคล้ายๆหรอกพระไม่ว่า เป็นฆราวาสคฤหัสถ์หัวดำหัวขาวหนุ่มสาวเด็กเล็กอะไรก็ตามแต่ละคนแก่ก็ตามถ้าเรามีกรรมมีการกระทำอันนั้นเป็นสิ่งดีทุกคนเห็นก็ดีน่าชมเชยนายนับถือเชิดชูเป็นการงานเป็นสิ่งที่กระทำดีที่ไม่ให้โลกอยู่แล้วเราก็ไม่ได้หวงแหนการหวงแหนขี้เหนียวกับการเอื้อเฟื้อเจือจานแจกจ่ายเป็นทานเป็นบริจาคใครก็รู้ว่าการกินเหนียวมันไม่ดีการบริจาคการให้การเอื้อเฟื้อเกื้อกูลเป็นของดีใครก็รู้แล้วเราก็ทำสิ่งที่ดีใครๆก็รู้นั่นแหละทำให้แก่เขาอยู่เราก็เป็นคนที่มีทิศทางนี้ก็ทำประโยชน์เป็นคน หมั่นเพียรเป็นคนสร้างฉันเป็นคนตั้งอยู่ในฐานะแห่งความสร้างสรรค์ที่จะปลูกนี่แปลว่าความเกิดอุบลราชธานีก็แปลว่าตัวที่ตั้งเป็นตัวอย่างที่ตั้งให้เห็นตัวที่เป็นอยู่นั่นแหละเราก็ดูถูกเป็นพอได้ตัวนั้นแล้วเราก็ทำถ้าใครรู้ใครเห็นก็เข้าใจก็ทำตามทำตามตัวนั้นเดินตามตัวนั้นตัวนั้นเป็นตัวอย่างความตั้งอยู่ที่มีอุฏฐานะสัมปทาถึงพร้อมด้วยความขยันหมั่นเพียรมันเป็นของดีมีอยู่คำหนึ่งที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าอายุของสมณะนั้นเอาอะไรวัดอายุของสมรรถนะนั้นท่านว่าหมายถึง อิทธิบาทที่เราได้มาตั้งไว้อิทธิปาททายชื่อพระองค์หนึ่งถึงได้สิ้นชีวิตไปยังหนุ่มแน่นขยันหมั่นเพียรเห็นชีวิตตอนที่เป็นชีวิตอยู่กับทำงานพอได้ทำงานเป็นอิทธิบาทพายุโกไปหน่อยนึงเลยสิ้นชีวิตขยันเกินไปแม้จะตั้งจะตายก่อนจะตายก็ยังจะไปสอนจนหมอต้องดึงกลับเข้าโรงพยาบาลก็เลยหมดแรงเลยตายซะเอ้าแล้วก็รู้ว่าขยันน่ะมันดีตายก็ตายเพราะตัวเจ้าตัวก็ไม่ได้อะไรก่อนจะตายก็ดูรู้ตัวแต่ก่อนจะตายด้วยซ้ำไปมันเป็นของที่ลงตัว 30 บาทมันก็เป็นไปตามลำบากแต่เราลองพิจารณาดูที่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าความ อายุแสดงความมีอายุนี่ไม่ได้หมายความว่าเรากินข้าวเข้าไปแล้วก็ให้ร่างกายมันตั้งอยู่ดินด๊อกแด๊กได้ว่าเรานี่ยังไม่ตายเรายังมีอายุไอ้แค่นั้นน่ะหมามันก็ทำเป็นวัวควายก็ทำเป็นไส้เดือนกิ้งกือมันก็ทำเป็นใครมันก็ทำเป็นมันไม่ใช่เรื่องที่จะลึกซึ้งอะไรไม่ใช่มนุษย์ที่จะต้องไปศึกษาเกิดมามันก็ทำกันเป็นทั้งนั้นแหละอย่าว่าแต่คนเลยไม่ต้องฝึกต้องเรียนอะไรสักอย่างนั้นน่ะทำอายุอย่างนั้นไม่ใช่ถึงความเป็นสมณะสมณะแปลว่าเป็นผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร สมณะเราก็จะต้องพยายามเข้าใจสภาพของความหมายต่างๆแล้วเราก็มาฝึกตนให้เป็นสมณะให้มีสิ่งนั้นแสดงอยู่สิ่งที่จะแสดงอยู่นี้เป็นสภาพที่หมดกิเลสหมดเชื้อแม้เราจะเป็นคนสร้างสรรค์เราก็ไม่มีกิเลสที่เป็นโลภะโทสะโมหะเราจะสร้างเราจะก่อเราจะทำอะไรก็ทำสิ่งที่เป็นสุจริตหมดทำในสิ่งที่เป็นสุจริตอยู่ต่างฉันอยู่ใครเห็นใครนิยมชมชื่นใครเห็นใครดีอกดีใจสนับสนุนเชิดชูเราไม่ได้อยากได้คำชมเชยแต่คนจะชมเชยคนจะยกย่องนับถือกราบไหว้เทิดทูนเพราะเราทำสิ่งที่ดีทำแล้วเราก็ไม่มี ส่วนเสียทำแล้วก็ยังเป็นผู้บริจาคเป็นผู้ให้ผู้ชายเป็นผู้ประพันธ์เป็นพระผู้ให้เป็นพระผู้ประทานเป็นพระผู้สร้างสรรค์เป็นตัวสร้างสรรค์เราจะเป็นพระเป็นเจ้าเราจะเป็นพระเป็นเจ้าฟังดีๆแล้วจะเป็นพระเจ้าหรือเป็นพระเป็นเจ้าเป็นพระคุณเจ้าเป็นผู้มีบุญคุณคำว่าพระคุณเจ้านี่ก็แปลว่าเป็นผู้ดีเป็นพระและเป็นผู้ที่มีคุณเป็นเจ้าแห่งพระคุณพระคุณเจ้าเราอย่าไปเอาไปรับเขาเรียกแต่เปล่าเขาเรียกเราพระคุณเจ้าแต่เราเนี่ยเป็นพระเป็นพระเวรเจ้าเพราะเราไปสร้างแต่เวรเขาเรียกว่าพระเฉยๆแล้วเราก็ไปกอดตะเวนไทยเป็นหนี้เขาอยู่ กินข้าวก็ยังไม่กินก้อนทองแดงเผาไฟไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลยไม่ได้มีสิ่งที่ดีงามอะไรเลยกินข้าวฟรีกินนอนล่องแล่งๆไปวันนึงพอๆกับไอ้เทาไอ้ดาวไอ้ดำไอ้ด่างอะไรเนี่ยมันไม่มีค่าอะไรเลยมันเป็นของจริงมันเป็นสัจธรรมเพราะฉะนั้นขี้เกียจสันหลังยาวแล้วเราเองก็ได้แต่กินสูบดื่มเสพลงแรงๆกินเข้าไปวันคืนเรายิ่งเสียหายมากเรายิ่งเป็นหนี้มากเป็นเวรไม่ใช่พระคุณเจ้าเป็นพระเวรเจ้าเป็นเจ้าแห่งเวรใครเป็นหนี้สั่งสมหนี้ยิ่งกว่ากินเหล็กเผาไฟเหล็กก้อนเผาไฟยิ่งกว่าอะไรหลายๆอย่างที่พระพุทธเจ้ากลับไปประจำไม่ได้หมดที่ท่านบอกไว้ พระพุทธเจ้าทำไมตัดสิ่งใดที่น่าเกลียดน่าชังหรือว่าใส่ร้ายพระพุทธเจ้าเสด็จจะไม่ตัดสินใจร้ายถ้าจะตัดสิ่งที่ดีสิ่งที่จะเป็นประโยชน์ฉันจะไม่ตัดสิ่งใดร้ายเลยเป็นอันขาดเพราะสิ่งใดที่มันเป็นประโยชน์ดีมันตัดไว้แม้จะเป็นภาษาเป็นสำนวนที่ฟังแล้วว่าแม้นี่เหมือนด่าเหมือนว่าว่าว่าว่าว่าว่าในสิ่งที่ชั่วร้ายว่าในสิ่งที่เลวว่าในสิ่งที่มันไม่ปรับปรุงให้ดีขึ้นว่าแล้วต้องว่าพระพุทธเจ้าต้องว่าสาวกใดๆเกิดมาก็คือว่าว่าให้รู้ว่านี่ไม่ดีอย่าไปทำตีเอาน่ะจะบอกให้ก็ไปทำทำไมถึงไม่ดีตีห้ามอย่าไปทำอย่าไปเป็นเกิดมาเป็นมนุษย์ต้องมีปัญญารู้สิ่งอย่างนี้ต้องฟังภาษาห้าม ดูภาษาด่าภาษาว่าก็เพื่อว่าไม่ให้เขาไปล่วงละเมิดไม่ร่วมไปก่อกรรมไม่ไปร่วมไปกระทำจะไปกระทำทำไมไม่ต้องห้ามไว้หวงไว้ดุไว้ด่าว่ามันมีในโลกจุดที่จะไปกระทำชั่วมันก็มีจุดที่เป็นกระทำดีมันก็มีห้ามไม่หมดคนมันเยอะคนจนดึงกันไปทั่วนั่นมากกว่ามากนักเพราะจึงจำเป็นที่สุดที่จะต้องหักห้ามกันกีดกั้นกันไม่ให้ไปสิไปทำสิ่งนั้นสิ่งนั้นที่มันไม่ดีเหมือนคนไม่ชอบใจมันมีจิตกิเลสมันมีจิตรักชอบดึงดันจะไปทำในสิ่งที่ตัวเองชอบทั้งๆที่มันไม่ดีมันก็ดันดึงดันดึงดันอย่างนั้นมันก็ขัดพื้นขัดพื้นแล้วก็เกิดไม่ชอบใจซ้ำเติมตัวเองลงไปอีกทั้งๆที่ผู้สนใจกูเป็นพระ กูเป็นผู้ใหญ่ที่ท่านหวังดีท่านห้ามท่านท้วงท่านที่กั้นไว้นั่นน่ะเพื่อไม่ให้เราไปเลวเพื่อไม่ให้เราไปตกต่ำอะไรที่ควรจะทำควรจะเป็นควรจะเกิดท่านก็พยายามที่จะให้เกิดแนะนำบังคับฝึกหัดให้พยายามดึงปลายพยายามเป็นตัวอย่างด้วยพยายามดึงมาให้ฝึกให้หัดให้ทำจะได้เป็นง่ายจะได้เป็นตามท่านก็พยายามแต่ผู้ที่ดื้อด้านโง่เง่าก็ไม่เอาถดถอยไปเป็นอีกอย่างหนึ่งดันทุรังไปอีกอย่างหนึ่งท่านก็พยายามใช้ทุกอย่างที่จะเป็นผลไม่ได้ทานที่จะดึงดูดเท้าตัวเองทำอธิบายแจกแจงให้เกิดบรรยายให้เห็นดีแล้วก็โน้มตามกันให้เป็นหมู่เป็นกลุ่มที่เห็นดีด้วยก็ช่วย พากันทำๆเหมือนกันพยายามจะเป็นยาทุกคนใช้ปัญญาหลายคนใช้เป็นยาตัดสินแล้วก็บอกกันดีเออเราก็ทำดีติดกันตามกันไม่ได้ทำตามกันมันก็ไปดีเรื่อยไปบางคนที่ยังจะแบนยังไม่ยอมเห็นดีอยู่หมู่ทั้งหมู่ที่จะตัดสินแล้วใช้ปัญญาทุกคนคนละนิดคนละหน่อยหรือคนละมากก็ตามเห็นดีก็ทำดีนี่เป็นหมู่ไอ้คนที่ตาแดงอยู่กับแบงค์อยู่นั่นแหละดันแข็งขันดื้อด้านไม่ตามหมู่มันเป็นไปกับหมู่แขกคอกอยู่นั่นแหละแล้วมันจะได้ดีอะไรถ้าหมู่นี้ไม่มีปัญญาหมู่นี้เป็นคนเลวก็อีกเรื่องนึงเราต้องเลือกหมู่คนเลวหมู่คนดีให้สำคัญสำหรับปัญญาเราถ้าปุถุชนทั่วไปเป็นหมู่ใหญ่ส่วนมากไม่ค่อยรู้ความจริงไม่เคยรู้จักจะทำเป็นอวิชชาก็พากันไป เคยเป็นกันเป็นหมู่เป็นกลุ่มไปอย่างหยาบๆอย่างต่ำๆเอาความจริงหมู่คนส่วนใหญ่เขายังไม่เข้าใจสัจธรรมทีนี้หมู่ที่คัดเลือกแล้วหมู่ที่เขาได้ฝึกปรือแล้วเรียนรู้แล้วเพ่งเพียรสามารถที่จะตัดสินใช้ปัญญารู้ดีรู้ชั่วชัดมีกุสลาธัมมาอะกุสะลาธัมมาแล้วแยกแยะมีธรรมะวิจัยเป็นผู้ที่ถึงขั้นตรัสรู้มีสติรู้สติมีธรรมะวิจัยรู้ธรรมมาวิจัยมีวิริยะได้ผ่าเทียนเลือกเป็นสิ่งที่ดีแล้วก็จัดสรรตัวเองมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมอยู่ในทิศทางที่คนดีอันพึงเป็นคุณอยู่เราเลือกหมู่เราดูหมู่นั้นแล้วเสร็จแล้วเราก็เข้าใจเห็นดีแล้วก็มาอยู่ในหมู่กลุ่มดี แล้วเรายังมาวันจันทร์ผ่ามาแย้งกับหมู่กลุ่มดินอีกทำตาแดงแหกคอกนอกเหนือไปเราก็ควรจะเก่งที่สุดโดยที่เราดีที่สุดอยู่คนเดียวโลกนี้หมู่ใหญ่ๆนั้นเราก็ไม่เอาหมู่ที่เราเลือกแล้วว่าดีนี่ก็ไม่เอาแล้วเราก็จะดีมันอยู่คนเดียวแล้วก็สอนใครเขาก็ไม่รู้เรื่องด้วยพูดใครๆก็มาเอาอย่างตามด้วยมันจะเป็นดีได้อย่างไรหรือแม้แต่ตัวเราเองก็ทั้งรู้อยู่ว่าเรานั้นมันหายไปเราไม่ได้ทำสิ่งนั้นดีเราทำสิ่งเลวอยู่เราก็ควรจะรู้ตัวให้ดีว่าเราเนี่ยนับวันนับเวลาคืนหนึ่งเดือนหนึ่งวันหนึ่งวินาทีหนึ่งเราก็สั่งสมเด็จตัวเลวๆๆนี้ไปผ่านไปผ่านไปแล้วก็แก่ไปแก่ไปอายุก็ผ่านไปด้วยความเสื่อม เสื่อมลงวัตถุข้าวของไปเอามาช่วยอุดช่วยหมุนช่วยเสริมช่วยศาลช่วยก่อช่วยต่อเมื่อเราแน่ใจเข้าใจมั่นใจแล้วว่าก็เป็นอย่างนั้นแหละเกิดมามันก็มีแต่กรรมคือการกระทำกระทำการหยุดหรือกระทำการก่อการสร้างเมืองถึงเวลาก่อนแล้วก็ก่อถึงเวลาหยุดแล้วก็หยุดพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้จัดว่าเราไม่ทักเราไม่เพียงเราข้ามอกก็สงสารและรู้พระก็รู้เปลี่ยนรู้วาระเวลาหลับเวลาตื่นลุกกลางวันเป็นกลางวันลูกกลางคืนเป็นกลางคืนและท่านก็ทำอยู่อย่างนั้นท่านเองเป็นตัวอย่างไปสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านเองท่านเป็นตัวอย่างมันเพี้ยนวันหนึ่งคือ 1 ตื่นมาตั้งแต่ตี 2 พยายามศึกษาโลกรอบรู้เข้าใจวันหนึ่งคืนหนึ่งก็ควรจะเกิดใครดีควรจะทำอย่างไร นโยบายยังไงแล้วตั้งแต่เริ่มต้นก็ 6 โมงออกบิณฑบาตชั้นทหารแล้วเสร็จก็ทำผิดสอนคนนั้นอธิบายคนนี้ไปตรวจที่นั่นที่นี่ตามที่ท่านได้วางระเบียบวางอะไรเอาไว้เสร็จแล้วก็ดูแลหมู่กลุ่มทำงานไอ้โน่นนี่กับหมู่กับกลุ่มขับรถกลับนี่กันไปจนกระทั่ง 22:00 น กลายพักนอนนอน 4 ชั่วโมงกับตั้งเวลาตื่นตื่นขึ้นมาแล้วก็ทำงานต่อไปทางนั้นวนเวียนวนเวียนอยู่วันหนึ่ง 24 ชั่วโมงเป็นอย่างนั้นทำมาตลอดชีวิตไม่เต็มที่จึงได้สามารถสร้างหมู่กลุ่มของศาสนานี่มันได้อันนี้เป็นเรื่องจริงอย่าว่าแต่พระพุทธเจ้าเลยแม้แต่ลูกศิษย์พระพุทธเจ้าอย่างพระโพธิรักษ์ก็ยังมาทำอาจจะบอกว่ายกตัวยกตนก็ฟังดูมันจะยกตัวยกตนทำเป็นตัวอย่างตั้งแต่อยู่ที่นี่มันจะ ก่อเริ่มสร้างมงคลตั้งแต่อยู่ด้านหน้าตรงนี้ก็วันคืนก็ตื่นขึ้นมาทำงานนู่นนี่ไปอะไรที่เป็นกิจที่ควรทำควรเป็นก็ทำเริ่มต้นไปจบกพต่อไปตามหน้าที่กลางวันตื่นมาแล้วก็ทำงานกลางคืนถึงเวลาค่อยทักไปนอนนอนแล้วก็กำหนดเวลาตื่นทำงานไปแม้แต่ว่ายืนเดินนั่งนอนไปจะรีบไปโน่นไปนี่อะไรก็ดูก็พาทำพาเป็นพาไปอยู่ไม่ได้พาลูกพาเลี้ยงไม่ได้พาทำให้คนเป็นคนขี้เกียจเป็นทั้งยาวเป็นคนที่ไม่รู้จักกันไม่รู้จักการกระทำไม่รู้จักสิ่งเหมาะสมควรไม่รู้จักคุณสนไม่รู้จักพระพุทธไม่ใช่พยายามนะพยายามนำพยายามทำให้เห็นได้รู้ว่านี่เป็นกุศลนี้เป็นกุศลอย่าทำอกุศลทำสิ่งที่เป็นกุศลเกิดเรากำลังเดินทางไปศูนย์รวมทั้งหมดเท่านั้น เคยนะเคยสรุปแล้วเกิดมาเพื่อตายเกิดมาเพื่อเดินทางไปสู่หลุมฝังศพจะช่วยระยะที่มันกำลังเดินทางไปอยู่นี่มันเหมือนกับเครื่องกลไม่เหมือนเครื่องจักรซึ่งเคยเขียนเอาไว้แล้วเคยไอ้นั่นไว้ให้เพราะมันเหมือนเครื่องกลเครื่องจักรมันก็ทำงานแล้วเรานี่แหละเป็นเจ้าของเครื่องจักรนี้เราจะผลักเวรให้มันทำงานอะไรให้มันทำคนอะไรให้มันทำเครื่องอะไรให้มันทำบทบาทอะไรให้มันทำของดีอะไรก็ให้มันทำให้มันต่างกันด้วยติดติดใจด้วยความสามารถด้วยความเต็มใจเอาใจใส่ปรับปรุงดูแลอย่าให้อะไรบอกอย่าให้อะไรพร่องอยากให้อะไรผิดพลาดแล้วก็ทำสนับสนุนใส่ถึงเวลาพักก็พักถึงเวลาเรียนก็เรียนวันคืนมันก็เปลี่ยนไปกลางวันแล้วก็คือตั้งแต่กลางวันเรา พักๆก็ทำทำแล้วก็พักเวลาพักมันมีทั้งซ้อนอยู่ในตัวมันมีทั้งเวลาพักจริงๆอ่ะเวลาหลับนอนพักไปเลยแต่เวลาตื่นขึ้นมาก็ทำไปมันก็มีพักในตัวสร้างกันไปชีวิตมันก็เท่านั้นถ้าเรารู้แล้วว่าในโลกียะนี้ในโลกนี้เราไม่ต้องไปหลงหลายลาภไม่ต้องไปหลงไหลยศไม่ต้องไปหลงใหลคำสรรเสริญเยินยอเราฟังเขาเยินยอเขาสรรเสริญก็เป็นแต่เพียงทำเห็นด้วยก็ถือว่าเป็นความเห็นด้วยเห็นดีด้วยก็ใช้ได้แล้วแล้วเราก็ใช้ปัญญาดูว่าเออก็เห็นดีแต่จริงใจหรือเปล่าก็จริงใจก็เห็นดีว่าดีจริงๆนะไม่ใช่ว่าเขามาแกล้งฉันว่าฉันเป็นดวงจันทร์เฉยๆเพื่อที่จะกินแต่เครื่องในอะไรของเราเพื่อจะกินแต่เนื้อกินหนังเราจะมาหลอกกินอะไรเราไม่ใช่นะมันจะต้องมาแกล้งเราเพื่อ เอาอะไรจากเราหรือจะมากินเอาเปรียบอะไรเราไม่ใช่แต่เขามาชมด้วยความจริงใจเห็นดีว่าเราทำสิ่งดีๆน้องจะทำสิ่งนี้ถูกแล้วหนอเราก็เห็นว่าเออก็ดีแล้วก็เห็นดีเขาเข้าใจว่าสิ่งนี้ดีแล้วเขาก็จะได้ฝังใจไว้เขาก็จะได้ทำอย่างนี้บ้างเมื่อมีโอกาสหรือเขาจะได้ขวนขวายหัดทำอย่างสิ่งที่ดีนี้บ้างพอดีแล้วถ้ามันเป็นของจริงก็เป็นอันจบเราไม่จำเป็นหลงลอยมันเป็นของเราแล้วก็จะไปจำเอาไว้แล้วก็จะเอาไว้ตีโต้ตีอวดจีโออะไรไม่ต้องทีนี้เขาติดสิ่งที่เขาติดแล้วควรจะได้รู้สิ่งที่เขาเตะวันนี้เขาติดเขาเตือนเขาพยายามที่ผมทรัพย์ให้แก่เราเขาพยายามบอกเราให้แก้ไขให้เป็นตัวรับอริยทรัพย์ให้เป็นตัวพฤติกรรมอันเป็นอริยะ ใครเป็นตัวพฤติกรรมอันดีเราจะได้ทำดีก็มาเขาว่าอย่างนี้มาเมื่อกี้ไม่เห็นอันใดที่มันจริงตามเขาว่าเราก็ต้องพยายามแก้ไขเปลี่ยนแปลงปรับปรุงเราดีแต่ถ่ายเดียวเรากำไรจะถ่ายเดียวชีวิตของเราตั้งอยู่เราก็เป็นผู้ที่ประเสริฐเป็นผู้ติดตั้งค่าต่างคนเพราะเราไม่ได้มีกิเลสอะไรเลยมาที่ได้ทำให้เราโง่ๆเหงาๆปรับเณรสิ่งที่ไม่ควรผลักดันเขาชี้ช่องผิดให้เราก็ไม่รู้ตัวถือดิบถือดีฉันยิ่งฉันใหญ่ไม่คิดไม่นึกไม่เอามาปรับมาปรุงแล้วก็ดูๆดันๆทำไปตามเคยทำไปตามชินผิดก็ไม่รู้ผิดผิดก็ยังดันก็กำลังทำต่อไปอยู่มันก็เลวใหญ่แต่ถ้าเกิดเราได้รู้จริงเห็นจริงแล้วได้ปรับปรุงจริงก็มาชี้ให้ก็เอาไม่ว่าครูเล็กผู้ใหญ่ทั้งนั้นน่ะใครจะชี้บอกเรา คิดถึงอ้วนตัวนั้นไม่ดีอย่างนี้เราก็รับเอามาฟังๆมาแล้วก็เอามาแก้มาไขมันเห็