220719 อบรมเปิดร้าน-พ่อท่าน-ราชวัตร-R114.txt

โฟลเดอร์2522 TXT  ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์31 KB
วันที่แก้ไข5 สิงหาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

พฤหัสบดีที่ 19 กรกฎาคมพุทธศักราช 2522 ท่านพระโพธิรักษ์แสดงธรรมรายงานเหตุผลที่ร้านชมจันทร์โภชนาราชวัตรอาตมามาบ้านเมื่อวานนิมนต์พระมาบ้านแล้วเราก็จะทำบุญแต่คำว่าทำบุญนี้ก็หมายความว่าเราจะได้รับสิริมงคลจะได้รับความรู้จะได้รับบุญสวดมนต์ขณะนี้อาตมากำลังสวดมนต์ให้ฟังแต่ไม่ได้สวดเอาภาษาบาลีมันก็จบแล้วก็ไม่ได้บุญอะไรเราไม่ได้รู้เรื่องอะไรแต่บอกว่าความรู้ไม่มีเลยหมดแต่ว่าความรู้ส่วน พัทยาพัทยาความรู้แต่มันไม่รู้จริงๆก็ตามสัญญานะเพราะต้องตรวจสถานที่ให้เป็นภาษาบาลีท่านประธานสวดมนต์ทั้งนั้นน่ะหมดความรู้ทางด้านแปลออกแล้วก็รู้เรื่องรู้ความอะไรนะเราก็จะรู้เรื่องว่านั่นคือความรู้แต่เราเองเราฟังกันไม่รู้เรื่องก็เลยไม่ได้เรื่องอาตมาก็เลยไม่ทำอย่างนั้นกันก็สวดมนต์ด้วยภาษาไทยตาเป็นคนแล้วก็บอกบทมนต์ที่ควรจะบอกอย่างมาที่นี่มาก็ในภาวะที่ตั้งอกตั้งใจอยู่ว่าเราจะเปิดร้านเราจะขึ้นบ้านใหม่จะทำร้านใหม่ก็ดีและผู้ที่จะรวมกันที่จะร่วมกันอยู่ด้วยกันที่จะทำบ้านนี้ไปจะทำกิจกรรมที่นี่ไปจะทำกิจการที่นี่ไปเราจะให้มันดีเราก็จะต้องให้พระได้ช่วยบอกอย่างน้อยที่สุดแม้ ทุกคนไม่ว่าใครก็ช่วยกันช่วยกันคนนั้นคนนี้ก็ทำงานทำการร่วมกันการทำงานทำการร่วมกันเนี่ยที่ไหนเหมือนกันหมดทุกแห่งมีข้อใหญ่ใจความอยู่ว่าอย่าเป็นคนเอาเปรียบถ้าใครคิดจะเอาเปรียบงานไหนล้มทุกงานต่างคนต่างคิดจะเอาเปรียบมันทุกคนพิสูจน์เลยให้ได้ด้วยงานไหนก็งานนั้นน่ะพังหมดถ้าเอาเปรียบเอานะต้องสวยเป็นส่วนตนส่วนตัวอยู่เรื่อยถ้าเราทำงานเพื่องานงานนี้เราจะทำงานนี้ให้เจริญอะไรจะทำงานที่ร้านนี้แล้วนะร้านนี้เป็นงานอย่างนี้งานค้าขายเราก็จัดกิจการค้าขายงานทำอาหารก็จัดกิจการอาหารให้ดีช่วยกันพัฒนาช่วยกันดูแลลงทุนลงแรงลงงานการทำงาน ยิ่งทำดีคนก็ยิ่งมีมากก็ยิ่งมีมากก็ยิ่งต้องขย

อ่านต่อ

ันขยันมันก็ยังเจริญแล้วก็ยิ่งต้องทำให้ดีไม่ใช่คนบ้าอะไรก็เลยหวานเลยคนบ้าอะไรคนติดแล้วเราไม่ต้องทำให้ดีเราทำยังไงก็ได้ไม่ช้าคนมันก็หนีไอ้ตอนแรกมันมีคนมาพอเราทำต่อไปเราไม่ดีคนก็หนีแล้วมันก็เรื่องธรรมดานะเพราะว่าจึงมีอยู่ที่โรงงานจะต้อง 1 ขยัน 2 แล้วอย่าเอาเปรียบคนเขาถึงแม้ว่าคนที่เข้ามาร้านนี้นะเขาจะมามากเรายิ่งได้มากเรายิ่งต้องลดไปหาเขาไม่ใช่เรายิ่งคนติดมากๆแล้วเรายิ่งยิงขึ้นราคาทำผยองไม่เจริญเขาก็ลาวันนี้เวลาไม่ยืนนานยิ่งเราทำอย่างนี้สิมันจะมันจะรับกันพอเราทำเราทำค่อยๆทำไปเดี๋ยวพัฒนาได้น้อยก็ช่างมันแต่ว่ามันจะดีเราพัฒนาเรื่อยๆน้อยหรือมากเราก็พัฒนา ขายดีๆๆการทำงานก็ได้เนื้อหาสาระดีกิริยามารยาทจิตใจของเราก็ดีเรายิ่งแสดงออกซึ่งความไม่เอาเปรียบผู้มารับจากเราไปเราก็ยิ่งให้เขาได้ยิ่งขึ้นเรายิ่งเจริญยิ่งมากยิ่งกว้างขวางมีคนมาอุดหนุนเยอะเราก็ต้องทำมากขยายร้านออกคนก็ต้องเพิ่มแรงงานก็เพิ่มจ่ายเงินก็เพิ่มเงินเข้าก็ต้องมาแล้วก็ไม่ใช่หมายความว่าเราเองเราจะได้ปรับตัวเขามากไอ้เปอร์เซ็นที่มันจะได้มากขึ้นมันมีอยู่แล้วและยิ่งมากเราก็ทำถ้าเกิดว่าเราพอแรงแล้วไม่เอาไปกว่านี้มันก็เมื่อยอะไรไว้เราเอาแค่นี้เราก็กำหนดรู้ว่าเราแค่นี้แหละแล้วก็ทำไปสำเร็จมันจะได้ไม่ทรุดจ่ายตามด้วยจริงๆหมดแรงแล้วนะหมดปัญญาแล้วนะ ขอบใจที่จะพอดีสำหรับความสามารถของเราความนึกคิดของเราที่เราจะมีอำนาจปกครองดูแลความเรียบร้อยความเป็นไปได้ดีมันหมดแล้วแต่ละคนมันมีมันมีขอบเขตของมันเหมือนกันแต่เสร็จแล้วเราไม่รู้ตัวสักทีใหญ่ไปตามมาเรื่อยๆควบคุมไม่พอคุณก็รู้ก่อนหลายควบคุมคนก็ไม่ติดควบคุมดูแลการเงินก็ไม่ได้ควบคุมกิจการในตนเองเนื้อหาสาระลดค่าของอาหารก็ไม่อร่อยเก็บไม่ดีรั่วไหลทิ้งขว้างไม่ช้าก็หมดไอ้ยกตัวอย่างเฉพาะอย่างนี้เรื่องนี้ทุกงานทุกอย่างมีนัยยะมีโครงสร้างเหมือนกันทั้งหมดเพราะว่าทุกคนเนี่ยแม้แต่ผู้ที่มาบอกว่าเราจะมาอยู่ที่นี่เราจะมาทำงานร่วมที่นี่ได้เงินเดือนได้เงินดาวน์อะไรก็ตาม เราก็จะต้องไปเอารัดเอาเปรียบเราจะต้องดูแลช่วยรักษาเหมือนของเราทั้งนั้นเราทำอะไรของของเราเองเราไม่อยากให้มันพังง่ายๆเราก็ต้องอันนี้ก็เหมือนกันแล้วมันก็อยู่ด้วยกันได้นานแล้วมันก็มีแต่พัฒนาดูไม่ค่อยช่วยกันเก็บช่วยกันฝ่าช่วยกันขยันช่วยกันจับจ่ายของที่ควรจับจ่ายโครงสร้างในของที่คุณควรสร้างควรดูควรแลมันติดนิสัยเราด้วยแม้แต่เราเราทำงานที่นี่แล้วก็ฝึกตนทำงานที่ไหนเราจะไปอยู่ไหนอีกเราได้นิสัยที่ดีไปมันดีติดตัวไปหมดเลยเราทำงานเป็นเพียงงานต้องเอาเงินเสร็จแล้วก็ได้ถ้าเราเวลาอยู่แล้วเราจะไม่ทำงานจะเอาแต่เงินก็อยู่ที่ไหนกันไม่รอดมันอยู่ที่ไหนก็ตายตายทั้งนั้นแหละยังไงก็ตายเพราะฉะนั้นยิ่งเราทำงานนี่แหละเราก็ได้เป็นความเจริญของเราไอ้เงินมันตามมาทีหลังเองถ้า ทำงานดีเงินไม่ดีแต่เราอยู่ดีกินสบายแล้วมันก็สบายแล้วมนุษย์น่ะมันสบายแล้วเราก็ได้เงินพอใช้พอสอยแล้วเราก็รู้จักเสม็ดกับแม่รู้จักไม่ต้องไปฟุ้งเฟ้อเรียนธรรมะเรียนพระที่ท่านจะบอกว่าไอ้สิ่งนี้อย่าเลยเรามันเปลืองเปล่าๆไม่ต้องไปพึ่งไปไหว้อย่างผู้ชายเด็กผู้ชายตัวน้อยนี่ยังไม่สูบบุหรี่ไม่ได้เงินเดือนเท่านี้โตก็จะไปสูบบุหรี่อย่างนี้อย่าไปรีบอ่านอย่าไปที่อ่านไม่พอเดี๋ยวเราเป็นผู้หญิงเด็กผู้หญิงเราก็อยู่อย่างเงี้ยแต่งตัวก็อย่างนี้ไม่ต้องไปฟุ้งเฟ้อตามเขาก็จะแต่งตัวแต่งงานเราไม่เราเอางานๆเรามีกิจการงานเราจะใส่การงานของเรานี่ดีมันเจริญที่เรานี่การงานที่ดีแต่งตัวนี่มีแต่เปลือกคนเดียวก็ทิ้งไปประเทศก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเปลี่ยนไปเปลี่ยนครับ ไม่ต้องไปอยากสวยอยากโต้ไม่ใช่คนเข้าข้างนอกเดี๋ยวนี้มันเฟ้อแล้วสวยโก้ไม่ได้เรื่องงานก็ไม่เป็นเอาแต่แต่งตัวก็เอาแต่ตัวสุดท้ายแต่งตัวไม่มีอะไรไม่ได้เอามาฝากอะไรต่ออะไรไม่เข้าเรื่องราวดีเขาเรียกว่ามันงามโง่เรางามๆดีกว่าโรงงานเรามีพยายามเรียนรู้งานอันนู้นอันนี้ก็ใส่ใจดูแลแล้วก็ขยันเราก็เป็นเพราะเราเป็นงานแล้วทีนี้เราจะไปอยู่ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละแต่เราจะเอาที่ขี้เกียจขี้เกียจขี้เกียจพอดีที่นี่เลี้ยงดีนะไม่ค่อยใช้ไม่ค่อยใช้ก็ขี้เกียจเข้าไม่ค่อยถูกว่าไม่ค่อยถูกเที่ยวจะได้ทำงานเลยไม่ทำเลยไม่ทำเลยไม่ช้าไม่นานเขาก็ไล่ออกไม่ไล่ออกมันก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ถึงออกไปแล้วทีนี้เป็นไงอยู่นี่มันก็สลายเดือนงานยิ่งโง่แล้วโง่โรงงานยิ่งไม่เป็นไม่เป็นค่ะแล้วอยู่ที่ไหนได้ออกไปที่ไหนก็ไม่มี พี่เขาจะให้อยู่แต่ถ้าเราอยู่ที่นี่แหละแล้วเราก็ทำงานยิ่งทำงานยิ่งขยันยิ่งเป็นงานออกไปไหนมันก็จะไปกลัวตายอะไรล่ะถ้าเราเป็นงานแล้วใช้งานฝึกงานทำงานช่วยกันสร้างสรรค์เจ้าของบ้านก็เหมือนกันก็อย่าไปที่ดูถูกดูแคลนกันเนี่ยกดผิดกดที่จะเอาแต่ว่าถ้าเราได้ดีผู้ที่ทำงานร่วมกันมาก็ควรจะได้ดีมีสวัสดิการที่ช่วยเหลือเกินไปรวยเท่ากันเลยยิ่งดีใหญ่ถ้าเราสามารถถ้าเรากล้าจริงมันไม่เห็นเป็นไรเลยแบ่งแชร์เลยได้มาแบ่งแชร์ถ้าเกิดว่าเขาไงเขาก็ดูเหมาะสมนะแต่งเลยถ้าเกิดว่าคนนี้ฝีมือฝีไม้มีกิจกรรมมีอะไรโอ้โหชัดเจนมาเล่าใช้เขามากด้วยบางทีตัวเราเองเราไม่จำเป็นต้องไปแบบนี้ไม่ต้องแบกให้เข้าหรือให้มากกว่าแต่ถ้าเราเองเราไม่มากเราทำมากกว่าแล้วเราต้องสำคัญกว่าอันนี้มันยากเหมือนกัน ถ้าเราเห็นว่าเราเองสำคัญกว่าเราก็แบ่งเอามากกว่าหน่อยแต่ถ้าเราจะเสียสละถึงแม้ว่าเราเองเราเก่งจริงๆนั่นแหละเรามีความสามารถมากเราทำมากแต่ผู้ร่วมงานนี่ก็ทำไม่ใช่น้อยถึงไม่เท่าเราแต่เราจะแบ่งให้เสมอกันนี่มันก็เป็นน้ำใจอย่างสูงสุดนะแต่เดี๋ยวนี้ไม่มีอารมณ์งานหายากเพราะฉะนั้นคุณเลี้ยงกันเป็นภราดรภาพเป็นพี่น้องกันแท้เลยไม่ได้เพราะว่าต่างคนรักก็เปรียบดีไม่ดีใช้นโยบายญี่ปุ่นเลยใช้คนจ้างคนจ้างคนขึ้นมาพออายุราชการงานขึ้นมามากใช้เงินแค่การเงินก็เงินเดือนแหมขึ้นเรื่อยๆๆพอดีว่าทีนึงกดไปเลยออกจากกฎหมายมาใหม่อะไรเนี่ยนโยบายญี่ปุ่นมาใช้วิธีนี้อายุ 40 ไม่ออกละคนงานเนี่ยอายุ 40 แล้วให้ออกละ แล้วมันให้เงินเดือน DTAC คนทำงานอายุตั้งแต่ 30 ถึง 40 โอ้โหมันทำงานมหาศาลเลยยิ่งทำงานมันยิ่งขึ้นเงินเดือนให้ดีดีดีดีดีดีดีดีดีดีดีดีมาแล้วมันก็ได้พลังงานส่วนนี้พอดีมีคนกดเอากฎหมายครับเลือกทีนี้ให้คนมันก็กระจายข่าวกันโอ้โหที่นี่เงินเดือนดีชาวบ้านเลยขึ้นเงินเดือนดีใช่ไหมแต่มันกดตรงนั้นมันไม่คิดมันคิดกันได้แล้วก็ไปทำงานกับโรงงานแล้วก็บริษัทญี่ปุ่นไงแล้วมันก็ได้มันก็ไม่คิดอย่างอื่นมันไม่รับผิดชอบเลยไปได้ 40 ถ้าเราไม่คิดเราไปทำงานกันมันก็ไม่เป็นไรเราก็ไปฝึกงานเขาก็ดีๆมันก็ให้นะมันก็ขึ้นเงินให้ดีก็ไม่เป็นไรหรอกถึงเวลานั้นตกงานแล้วเราก็ไปแล้วเราไปเครดิตด้วย เพื่อที่จะสร้างสรรค์ของตัวเองแต่ว่ามันไม่ยากอย่างอื่นมันไม่มีภรรยามันมีการไม่มีการรักกันจริงแบบนี้แก่ตายด้วยกันไม่ได้เลยแบบนี้ประเภทที่ 3 พอกินได้เนื้อเสร็จแล้วก็เสียกระดูกกินหมดแบบนี้ถ้าลัทธิแบบนี้ซึ่งแบบนี้มันไม่ใช่ที่มนุษย์จะบอกว่าที่มนุษย์มันไม่ใช่มันเป็นลักษณะของเนื้อกินแล้วครับซึ่งมันไม่ใช่รับซื้อของสังคมมนุษย์จะต้อง ไม่ต้องรีดผ้าสิว่าเราต้องเลี้ยงดูกันแบบนี้น้ำหนักเท่าไหร่ที่พ่อแม่ก็ไม่รู้เรื่องเลยแบบนี้พ่อแม่หมดหมดค่าแล้วนี่เตะทิ้งเลยแบบนี้มันใช้ไม่ได้แล้วแบบนี้มันจะมันจะทำให้จิตใจของเรามองไปในทางไม่ดีมันเหมือนกับอาศัยแต่สิ่งหนึ่งแล้วมันไม่มีคุณธรรมมันไม่มีวัฒนธรรมมันไม่มีจริยธรรมมันไม่มีการกตัญญูกตเวทีมันไม่รู้ว่าทุกอย่างมันย่อมเคลื่อนไหวมันไม่มีธรรมะตรงที่ว่าคนเราเกิดแก่เจ็บตายคนแก่และอ่อนแรงก็ใช่ในระยะหนึ่งจะได้งานสูงสุดในระยะมีเงินไม่สูงสุดถึงงานไม่สูงสุดก็เคยได้กอดคอกันมาได้ด้วยสบายกันมาแม้ไม่มีอะไรเลยก็ต้องรักษาดูแลเลี้ยงดูอุ้มดูกันไปเพราะเคยเกิดมาด้วยกันแต่ตายถ้าพวกแกฉันได้รับรองแล้วไม่ได้ตายก็ตายด้วยกันมาได้มันก็ต้องช่วยเหลือกันไปมันต้องไปมนุษย์มัน เป็นพี่เป็นน้องเป็นพ่อเป็นแม่เป็นปู่เป็นย่าเป็นตาเป็นยายเชื่อมโยงกันมากทีนี้เราพูดเดี๋ยวนี้ทุกวันนี้มันไม่ค่อยเข้าใจแล้วมันก็ไม่ทำอะไรต่ออะไรให้มันถูกตัดจะทำตามขั้นต่ำตอนมันไม่ดีไงมาเอาที่นี่ก็จะสรุปที่นี่จะทำอะไรนี่อาตมาขอให้ข้อคิดสร้างอาหารหรือว่าร้านอาหารเนี่ยให้คนจะทำความเจริญงอกงามให้แก่ตัวเองนี่ก็ตามพยายามอย่าถ้าบอกว่าร้านของเราพอเป็นไปได้ 1 ดูแลคนข้างในให้สวัสดิการเลี้ยงดูให้ดีอย่าเอาเปรียบเราได้ก็เกินไปเพราะแบ่งดูการเมืองที่เหมือนน้องเราจะได้แรงงานที่ดีและคนที่ไว้ ได้นะจิตใจดีอะไรยิ่งๆสมควรที่จะต้องมาอยู่ด้วยกันไปกี่ปีกี่ชาติก็ไม่ได้แก่ก็เลี้ยงดูกันต่อไปให้เป็นอย่างนั้นแล้วทีนี้ลูกค้าล่ะผู้อื่นเข้ามาเนี่ยอย่าไปเอารัดเอาเปรียบอย่างที่เธออย่างที่ว่าพอได้ทีฉันเป็นคนชอบคนขึ้นอันตรายแล้วเสร็จแล้วแอดไม่ดีเราก็จะลดถ้าปริมาณมามากเราควรจะลดส่วนที่เราลดลงไปให้แก่เขาได้แต่พอถึงขีดนั้นแล้วเราก็พอต้องฉีดที่บริบูรณ์ที่สุดสูงที่สุดที่เราควรจะกำหนดพอแล้วมันก็ตายจริงๆมันไม่ตายตัวหรอกมันยืดหยุ่นน้อยเราก็ทำอย่างนั้นคนมากแล้วก็ทำอีกอย่างนึงอะไรเนี่ยเราก็ต้องพยายามที่จะไม่ใช่ว่าเราจะเอาเปรียบเขาเรียกไปถ้ามันมีสิทธิ์ตัวนี้มีสิทธิ์ตัวนี้เราไม่ใช่นักเอาเปรียบ เราพยายามที่จะต้องบอกตัวเองว่าอย่าเอาเปรียบถ้าเราพอลดได้ลดเพราะเวลาปริมาณมันมากต้นทุนมันจะลดบ้างกำไรมันจะเยอะขึ้นมันกำลังจะเยอะขึ้นแล้วก็เลยยิ่งปรับตัวฉวยเลยไม่ได้เราควรลดลงไปหาเพราะทุกวันนี้การค้าไม่ได้สอนอย่างนี้การค้านี่ไม่รักเศรษฐกิจก็ไม่สอนอย่างนี้หลักเศรษฐกิจเค้าก็ยังคงอยู่ได้กำไรมากเขาก็เห็นว่าตัวเงินกำไรมากนี่คือการเจริญก้าวหน้าของการค้าขายพาณิชย์ในความจริงและพาณิชย์ต้องลดลงเหมือนกันต้องลดให้เขารถไปรถไปเปอร์เซ็นแล้วก็จะได้อยู่ในนั้นน่ะบวกขึ้นแต่ว่าตัวเลขจะลอตเตอรี่ลงอีกสำหรับเราแต่การกระจายออกอีกข้างนึงมันก็เพิ่มขึ้นบ้างแล้วก็ดูตัวเลขก็เจริญขึ้นบ้างแต่เราลดลงได้แบบนี้โอ้โหถ้าคนทุกคนจะเป็นกิจกรรมแบบนี้นะเจริญจิตใจมันโลก เพราะว่าไม่มีขอบอยู่ไอ้คนปรับตัวไม่มีขอบอยู่ไปได้เท่าไหร่ๆก็ไปเลยไม่ได้ขอหยุดพวกขาดก็ขาดไปด้วยก็ได้ก็ได้เข้ามาไม่มีอำนาจทางด้านต้นทุนมีอำนาจทางด้านกระแสสัมผัสของตัวเองที่มันดีไอ้คนนั้นก็ยิ่งมีอำนาจมีความเหมือนที่เข้ามาหาตัวเองมากแล้วก็ไม่คำนวนดูตัวว่าตัวเองกินพอแล้วตัวเองใช้พอแล้วตัวเองสะสมไว้กับสาวตายแทนที่ตัวเองจะเอาไปลงทุนก็ลงแล้วเหลือแล้วแทนที่จะทำให้มันเกิดผลประโยชน์ให้ได้น้ำใจของคนนะแต่สวัสดีการแก่ผู้ร่วมงานต่างๆจ่ายให้ดีหรือไม่ก็พยายามไปทำกับคนอื่น ดูตัวเลขเวลาจะตายตัวเองดูตัวเลขอยู่เลยว่าจะตายกว่าจะตายไปร้อยล้าน 200 ล้านแล้วก็ตายแบบนี้แบ่งออกมากินน้ำทำให้คุณพลอยแดงออกมาทำงานไม่ได้บุญอะไรอีกเลยถ้าเอา 200 ไปฝากไปทำบุญทันทีตั้งแต่ก่อนตายดอกเบี้ยทบต้นด้วยเอาไปทำบุญทำหายทำไปช่วยรถไฟฟ้าเพราะเรามีความสามารถเรากินเราใช้เราก็พอ ก็คนที่ไม่ต้องสะสมต้นทุนไว้มากๆสำหรับดูทำต่อไปเลยมันก็ยิ่งได้ดอกเบี้ยทบต้นมากเท่านั้นเพราะให้แกจ่ายไปแกจะไปสักเสร็จจะไปเห็นในหัวไปหอบไปหามทำงานไหนมันก็หมดพยายามอย่าข้อสำคัญอย่าเอาเปรียบเอารัดอย่าเอาเปรียบเอารัดเสียสละหัดเสียสละโดยดีแล้วเราจะอยู่ได้อีกนานไม่ทำสวย

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน